What do you think?
Rate this book
Η τάξη του ´82
Μια παρέα δέκα γυναικών, συμμαθήτριες από το λύκειο, αποφασίζουν να περάσουν την ετήσια συνάντηση της τάξης τους, πηγαίνοντας εκδρομή στο εξοχικό σπίτι της μίας από αυτές.
Σε αυτή την ξεχωριστή συνάντηση, η καθεμιά τους θα ξετυλίξει το κουβάρι της ζωής της, ξεκινώντας από την εποχή της αποφοίτησης έως την τωρινή τους επανένωση, μετρώντας τριάντα πέντε χρόνια εμπειριών.
Θα συζητηθούν και πάλι μεταξύ τους.
Θα μιλήσουν για λάθη... για πάθη... Θα ζητήσουν συγγνώμη.
Θα αναζητήσουν λύσεις. Θα ακούσουν συμβουλές.
Θα επαναπροσδιορίσουν την στάση του σε σχέση με ορισμένα άτομα που της πλήγωσαν βαθιά. Και στο τέλος, κάνοντας την αυτοκριτική τους, θα έρθουν αντιμέτωπες με τους δαίμονές τους. Κάποιες, θα καταφέρουν να τους πολεμήσουν και κάποιες άλλες, απλώς θα συμβιβαστούν.
Μέσα στις δύο μέρες που έχουν στη διάθεσή τους, εκτός από αναπολήσεις, θα βρουν χρόνο για να διασκεδάσουν, να γελάσουν, να κλάψουν...
Να θυμώσουν και να μαλώσουν, μας το τελείως να μονιάσουν. Θα μπορέσουν να ξεφύγουν από την καθημερινότητα τους.
Θα νιώσουν και πάλι έφηβες.
Το σίγουρο πάντως είναι πως μετά από αυτή την εκδρομή, κάποιες από αυτές δεν θα είναι ίδιες ξανά
Σε αυτή την ξεχωριστή συνάντηση, η καθεμιά τους θα ξετυλίξει το κουβάρι της ζωής της, ξεκινώντας από την εποχή της αποφοίτησης έως την τωρινή τους επανένωση, μετρώντας τριάντα πέντε χρόνια εμπειριών.
Θα συζητηθούν και πάλι μεταξύ τους.
Θα μιλήσουν για λάθη... για πάθη... Θα ζητήσουν συγγνώμη.
Θα αναζητήσουν λύσεις. Θα ακούσουν συμβουλές.
Θα επαναπροσδιορίσουν την στάση του σε σχέση με ορισμένα άτομα που της πλήγωσαν βαθιά. Και στο τέλος, κάνοντας την αυτοκριτική τους, θα έρθουν αντιμέτωπες με τους δαίμονές τους. Κάποιες, θα καταφέρουν να τους πολεμήσουν και κάποιες άλλες, απλώς θα συμβιβαστούν.
Μέσα στις δύο μέρες που έχουν στη διάθεσή τους, εκτός από αναπολήσεις, θα βρουν χρόνο για να διασκεδάσουν, να γελάσουν, να κλάψουν...
Να θυμώσουν και να μαλώσουν, μας το τελείως να μονιάσουν. Θα μπορέσουν να ξεφύγουν από την καθημερινότητα τους.
Θα νιώσουν και πάλι έφηβες.
Το σίγουρο πάντως είναι πως μετά από αυτή την εκδρομή, κάποιες από αυτές δεν θα είναι ίδιες ξανά
583 pages, Paperback
Published July 30, 2020
1 person is currently reading
19 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
January 1, 2021
Θα μπορούσε το βιβλίο να αποτελείται από δέκα ξεχωριστές, αυτοτελείς νουβέλες, καθεμιά με την ιστορία μιας γυναίκας, και πάλι θα ήταν ένα ωραίο βιβλίο. Η συγγραφέας όμως κατάφερε και τις έδεσε σε ένα ενιαίο μυθιστόρημα με την αφορμή της συνάντησής τους. Αυτό ήταν καλό, επειδή αφενός βλέπουμε την εξέλιξη της καθεμιάς στον χρόνο και το πώς επηρεάστηκε η ζωή της από τα βιώματά της, και αφετέρου, μέσω του διαλόγου με τις υπόλοιπες πρώην συμμαθήτριες, δίνονται σημαντικά μηνύματα σχετικά με σύγχρονα θέματα που απασχολούν πολλούς στην εποχή μας, καθώς και κάποιες προτεινόμενες λύσεις.
https://thematofylakes.gr/
https://kiallovivlio.blogspot.com/
https://thematofylakes.gr/
https://kiallovivlio.blogspot.com/
October 2, 2020
" Η Τάξη του 82"
Το νέο βιβλίο της Κας Κυριφιδη έχει το άρωμα των αναμνήσεων.
Σε ποιανει από το χέρι και σε πάει μια βόλτα πίσω στο παρελθόν, στα σχολικά θρανία, στις αναμνήσεις από τους παιδικούς έρωτες, στις ξεχασμένες φίλιες που έμειναν ανεξίτηλες, στα παιδικά λευκώματα και σε παλιές φωτογραφίες που κοιτάζουμε και αναπολούμε τα χρόνια που έφυγαν, και δεν έχουμε ευκαιρία να ζήσουμε ξανά από την αρχή.
Με απλή, μεστή γράφη με χιούμορ και με έντονα συναισθήματα περιγράφει την ζωή των γυναικών φίλων των ηρωίδων
Την αλλαγή της ζωής τους από τα παιδικά σχολικά χρόνια στο σήμερα.
Η τάξη του 82 είναι μία ωδή στην γυναικεία αλληλεγγύη και φιλιά.
Θίγει με τον τρόπο του ένα μεγάλο κοινωνικό θέμα, γράφοντας μία ιστορία αποκλειστικά για γυναίκες.
Στη σημερινή εποχή, η αλληλεγγύη ανάμεσα στις γυναίκες δεν υπάρχει σε τόσο μεγάλο βαθμό που ίσως υπήρχε παλιότερα.
Δυστυχώς είναι σκληρή πραγματικότητα που ζούμε, ο σεξισμός, και ο ρατσισμός απέναντι σε κάθε γυναικείο θέμα, ξεκινάει από τις ίδιες τις γυναίκες. Είναι δύσκολο να συνυπάρξουν φιλίες, και ακόμη πιο δύσκολο να διατηρηθούν στο χρόνο. Αντίθετα με τις αντρικές που είναι πιο ντόμπρες.
Στο μυθιστόρημα αυτό βλέπουμε μία διαφορετική οπτική των πραγμάτων.
Η φιλία υπάρχει και είναι δυνατή, μπορεί να υπάρχουν προστριβές, ίντριγκες αλλά υπάρχουν αυτά τα μικρά πράγματα που την κρατάνε ζωντανή και ατόφια.
Μέσα από 10 διαφορετικές, αληθινές ιστορίες γυναικών, γυναικών που είναι τόσο διαφορετικές μεταξύ τους βλέπουμε τόσες διαφορετικές ζωές, μα τόσο ίδια σε συναισθήματα και εμπειρίες, με μία διαφορετική μάτια πού πηγάζει από την ψυχή της κάθε ηρωίδας.
Η Άννα, η Ελένη, η Γεωργία, η αγαπημένη Δήμητρα που την αισθάνθηκα περίσσοτερο από όλους, η Ζωή που είναι μια ηρωίδα που αγάπησα πάρα τον διάφορετικο χαρακτήρα της και τις αντιλήψεις τής, η Βαρβάρα, η Στέλλα, η Χριστίνα και η Ευριδίκη συνθέτουν μια μικρή κοινωνία ρεαλιστικη και μέσα από τις εξομολογήσεις τους μπορουν να δώσουν δύναμη στις γυναίκες που έζησαν αντίστοιχες εμπειρίες για να μην το βάζουν κάτω να χαμογελούν στο πόνο και να προσπαθούν να αγαπήσουν τον εαυτό τους όπως ακριβώς είναι, με τις πληγές τους και τις ομορφιές της ψυχής τους.
Το βιβλίο τελειώνει με ελπιδοφόρο & γλυκό τρόπο δίνοντας στους αναγνώστες τη συμβουλή να αγαπούν τις αναμνήσεις τους είτε γλυκές είτε πίκρες γιατί είναι το μόνο που μένει στο πέρασμα του χρόνου.
Για τη η ζωή είναι μια μουσική. Άλλοτε πένθιμη και άλλοτε τόσο χαρούμενη που χορεύεις μέχρι να αγαλιαζει η ψυχή σού.
Γιατί τη ζωή την αλλάζουμε πραγματικά όταν αλλάζουμε εμείς. ☺️
Κλείνοντας το βιβλίο αν και δεν έχω ζήσει τη χρονιά του 82 ένιωσα μία νοσταλγία για εκείνα τα όμορφα μαθητικά χρόνια, αναμνήσεις γεμάτες γέλιο και γρατζουνιές στα γόνατα, και δάκρυα για τις φίλιες που χάθηκαν αλλά μένουν δυνατές στο χρονοντούλαπο της ζωής μου.
Αν θέλετε και εσείς να ζήσετε ένα ταξίδι στο παρελθόν, Και γιατί όχι να ξεκινήσετε να ψάχνετε τους παλιούς συμμαθητές σας πρέπει να διαβάσετε την τάξη του 82, γιατί σίγουρα θα ξυπνήσει συναισθήματα και θα σας κάνει να ξεφυλλισεται εκείνα τα ροζ λευκώματα , με τα ψευδώνυμα που πάντα χαράζουν ένα χαμόγελο σε κάθε θύμηση του χρόνου που φεύγει.
Γιατί αυτά μένουν στη ζωή, οι αναμνήσεις και οι γρατσουνιές στα γόνατα. ☺️
Το νέο βιβλίο της Κας Κυριφιδη έχει το άρωμα των αναμνήσεων.
Σε ποιανει από το χέρι και σε πάει μια βόλτα πίσω στο παρελθόν, στα σχολικά θρανία, στις αναμνήσεις από τους παιδικούς έρωτες, στις ξεχασμένες φίλιες που έμειναν ανεξίτηλες, στα παιδικά λευκώματα και σε παλιές φωτογραφίες που κοιτάζουμε και αναπολούμε τα χρόνια που έφυγαν, και δεν έχουμε ευκαιρία να ζήσουμε ξανά από την αρχή.
Με απλή, μεστή γράφη με χιούμορ και με έντονα συναισθήματα περιγράφει την ζωή των γυναικών φίλων των ηρωίδων
Την αλλαγή της ζωής τους από τα παιδικά σχολικά χρόνια στο σήμερα.
Η τάξη του 82 είναι μία ωδή στην γυναικεία αλληλεγγύη και φιλιά.
Θίγει με τον τρόπο του ένα μεγάλο κοινωνικό θέμα, γράφοντας μία ιστορία αποκλειστικά για γυναίκες.
Στη σημερινή εποχή, η αλληλεγγύη ανάμεσα στις γυναίκες δεν υπάρχει σε τόσο μεγάλο βαθμό που ίσως υπήρχε παλιότερα.
Δυστυχώς είναι σκληρή πραγματικότητα που ζούμε, ο σεξισμός, και ο ρατσισμός απέναντι σε κάθε γυναικείο θέμα, ξεκινάει από τις ίδιες τις γυναίκες. Είναι δύσκολο να συνυπάρξουν φιλίες, και ακόμη πιο δύσκολο να διατηρηθούν στο χρόνο. Αντίθετα με τις αντρικές που είναι πιο ντόμπρες.
Στο μυθιστόρημα αυτό βλέπουμε μία διαφορετική οπτική των πραγμάτων.
Η φιλία υπάρχει και είναι δυνατή, μπορεί να υπάρχουν προστριβές, ίντριγκες αλλά υπάρχουν αυτά τα μικρά πράγματα που την κρατάνε ζωντανή και ατόφια.
Μέσα από 10 διαφορετικές, αληθινές ιστορίες γυναικών, γυναικών που είναι τόσο διαφορετικές μεταξύ τους βλέπουμε τόσες διαφορετικές ζωές, μα τόσο ίδια σε συναισθήματα και εμπειρίες, με μία διαφορετική μάτια πού πηγάζει από την ψυχή της κάθε ηρωίδας.
Η Άννα, η Ελένη, η Γεωργία, η αγαπημένη Δήμητρα που την αισθάνθηκα περίσσοτερο από όλους, η Ζωή που είναι μια ηρωίδα που αγάπησα πάρα τον διάφορετικο χαρακτήρα της και τις αντιλήψεις τής, η Βαρβάρα, η Στέλλα, η Χριστίνα και η Ευριδίκη συνθέτουν μια μικρή κοινωνία ρεαλιστικη και μέσα από τις εξομολογήσεις τους μπορουν να δώσουν δύναμη στις γυναίκες που έζησαν αντίστοιχες εμπειρίες για να μην το βάζουν κάτω να χαμογελούν στο πόνο και να προσπαθούν να αγαπήσουν τον εαυτό τους όπως ακριβώς είναι, με τις πληγές τους και τις ομορφιές της ψυχής τους.
Το βιβλίο τελειώνει με ελπιδοφόρο & γλυκό τρόπο δίνοντας στους αναγνώστες τη συμβουλή να αγαπούν τις αναμνήσεις τους είτε γλυκές είτε πίκρες γιατί είναι το μόνο που μένει στο πέρασμα του χρόνου.
Για τη η ζωή είναι μια μουσική. Άλλοτε πένθιμη και άλλοτε τόσο χαρούμενη που χορεύεις μέχρι να αγαλιαζει η ψυχή σού.
Γιατί τη ζωή την αλλάζουμε πραγματικά όταν αλλάζουμε εμείς. ☺️
Κλείνοντας το βιβλίο αν και δεν έχω ζήσει τη χρονιά του 82 ένιωσα μία νοσταλγία για εκείνα τα όμορφα μαθητικά χρόνια, αναμνήσεις γεμάτες γέλιο και γρατζουνιές στα γόνατα, και δάκρυα για τις φίλιες που χάθηκαν αλλά μένουν δυνατές στο χρονοντούλαπο της ζωής μου.
Αν θέλετε και εσείς να ζήσετε ένα ταξίδι στο παρελθόν, Και γιατί όχι να ξεκινήσετε να ψάχνετε τους παλιούς συμμαθητές σας πρέπει να διαβάσετε την τάξη του 82, γιατί σίγουρα θα ξυπνήσει συναισθήματα και θα σας κάνει να ξεφυλλισεται εκείνα τα ροζ λευκώματα , με τα ψευδώνυμα που πάντα χαράζουν ένα χαμόγελο σε κάθε θύμηση του χρόνου που φεύγει.
Γιατί αυτά μένουν στη ζωή, οι αναμνήσεις και οι γρατσουνιές στα γόνατα. ☺️
August 14, 2020
https://dominicamat.blogspot.com/2020...
Τα μαθητικά χρόνια για κάποιους ανθρώπους είναι μία αξιομνημόνευτη καί πολύ ευχάριστη περίοδος της ζωής τους καί δύσκολα θα απαρνηθούν τις μνήμες που τα συνοδεύουν. Συνοδοιπόροι τους σε εκείνα τα χρόνια οι συμμαθητές/τριες με τους οποίους/ες ανέπτυξαν φιλίες με γερά θεμέλια. Δεν υπήρχαν πάντα οι καλές στιγμές. Mα κι οι άσχημες ήταν κι αυτές παρούσες καί διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα τους,παίζοντας σημαντικό ρόλο στις μετέπειτα επιλογές τους. Για χάρη της γλυκειάς εκείνης ανάμνησης,πολλοί/ες αποφασίζουν να διοργανώνουν μία εκδήλωση σαν επανένωση των παλαιών συμμαθητών/τριων καί να να αναβιώνουν θύμησες καί συναισθήματα που τους σημάδεψαν.
Η συγγραφέας κυρία Τόνια Κυριφίδη επανέρχεται δυναμικά με το νέο βιβλίο της με τίτλο ''Η τάξη του '82'' καί όπως,εύλογα,αντιλαμβάνεστε η βασική ιδέα του βιβλίου είναι η επανένωση δέκα παλαιών συμμαθητριών με σκοπό τον ''εορτασμό'' της αποφοίτησής τους από το σχολείο. Ένα βιβλίο που απευθύνεται σε όλους τους αναγνώστες καί εμπεριέχει πολλά μηνύματα μέσα στην υπόθεσή του.
Στο δεύτερο αυτό βιβλίο της συγγραφέως,ο λόγος της,πλέον,είναι πιο ώριμος καί μεστός. Δομεί πιο σωστά την σκέψη της καί αποτυπώνει πάνω στο χαρτί μία ιστορία πιο περίτεχνη καί πολυεπίπεδη. Εδώ,το λεξιλόγιο είναι πιο άφθονο. Διαφοροποιείται καί προσαρμόζεται κάθε φορά ανάλογα με το ποια εκ των πρωταγωνιστριών μιλάει. Θα συναντήσουμε καί πιο λαϊκό λόγο καί πιο εκλεπτυσμένο,χωρίς αυτό να συνεπάγεται χρήση επιβλητικών,στο άκουσμα,λέξεων καί φράσεων. Επειδή,έχουμε ουσιαστικά να κάνουμε με τις εξομολογήσεις των ζωών εννέα ξεχωριστών γυναικών,ο λόγος τους μοιάζει άλλες φορές πιο ήπιος κι άλλες πιο ασυγκράτητος κι ορμητικός. Σε όλες,όμως,τις εξιστορήσεις κοινά μοτίβα είναι η ανάγκη για ξαλάφρωμα όλων όσων τις καταπιέζουν,τα άπλετα συναισθήματα καί η κατανόηση προς το πρόσωπο της καθεμίας από τις υπόλοιπες.
Οι σχέσεις είναι αντικειμενικά δύσκολες να διατηρηθούν καί να επιβιώσουν,παρά το πέρασμα των ετών,των προβλημάτων κι όλων των άλλων συγκυριών που θα προκύψουν. Χρειάζονται πολλή αγάπη,σεβασμό,υπομονή,κατανόηση,αλληλοεκτίμηση καί να είναι εμφανή τα όρια του καθενός καί να γίνονται αποδεκτά. Προσωπικά δεν θεωρώ κατόρθωμα το να παντρευτεί κάποιος/α. Για μένα σπουδαιότερο είναι να παραμείνει αλώβητος ένας γάμος καί να βρεί την ευτυχία ένας άνθρωπος παρά τα όποια προβλήματα. Για να μην παρεξηγηθώ,είμαι υπέρ στην λύση ενός γάμου,όταν τίθενται άκρως σοβαρά ζητήματα όπως η ενδοοικογενειακή βία κ.α.
Ένα αρνητικό της ανθρώπινης φύσης είναι πως επιλέγουμε να νοιαστούμε για το ''περιτύλιγμα'' καί όχι για το ''είναι''. Άλλοι ζηλεύουν καί άλλοι θαυμάζουν την ωραία καί πλούσια,από άποψη χρημάτων καί υλικών αγαθών, ζωή κάποιων ανθρώπων γύρω τους,μα ποτέ δεν έχει περάσει από το νού τους η σκέψη για το τι κρύβεται πίσω από τις κλειστές πόρτες καί μέσα στις ψυχές αυτών των ανθρώπων. Ότι,δηλαδή,υπάρχει πολλή δυστυχία καί πόνος,που όλα τα χρήματα του κόσμου δεν μπορούν να γεμίσουν αυτό το άπλετο κενό. Μάθετε πως η κακοτυχία καί τα προβλήματα δεν κάνουν διακρίσεις. Δεν έχετε μόνο εσείς μερίδιο σε αυτά. Για ρίξτε μια ματιά γύρω σας καί θα καταλάβετε. Τολμάτε να διανοηθείτε πώς θα ήταν η ζωή χωρίς τα αγαπημένα σας πρόσωπα; Γι'αυτό να είστε πάντα ευγνώμονες για όσα έχετε. Να χαμογελάτε καί να μην αναλώνεστε άδικα.
Το βιβλίο θα μπορούσε,κάλλιστα,να λάβει τον τίτλο ''Εξομολογήσεις γυναικών'' γιατί όλη του η υπόθεση βασίζεται,όπως έχετε αντιληφθεί,στην εξιστόρηση των προσωπικών ιστοριών εννέα γυναικών που κάποτε υπήρξαν συμμαθήτριες. Προσέξτε! Αν κι έχουμε παρούσες δέκα γυναίκες,η συγγραφέας πολύ έξυπνα επιλέγει να βάλει τις εννέα εξ αυτών να εκμυστηρευτούν μυστικά,πάθη,φόβους,έννοιες κι όλα όσα τις βαραίνουν τόσα χρόνια. Η πρωταγωνίστρια καί η υπεύθυνη γι'αυτήν την συνάντηση θα κάνει ένα εθελούσιο βήμα πίσω,για να έρθουν μπροστά εκείνες καθιστώντας τες πρωταγωνίστριες του βιβλίου. Εσκεμμένα,κατ'εμέ,πράττει έτσι η συγγραφέας καί την επικροτώ γι'αυτήν της την απόφαση. Μοιάζει σαν να δίνει το λόγο σε όλες τις γυναίκες εκεί έξω που έχουν να πούν τόσα πολλά καί να δώσουν σπουδαία μαθήματα ζωής καί να γίνουν πρότυπα για άλλες γυναίκες που βίωσαν,ή,βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις. Ναι μεν,μιλάμε για μυθοπλασία,αλλά δεν παύει αυτές τις γυναίκες να τις χαρακτηρίζει μία αληφοθάνεια καθιστώντας αναμενόμενη μία πιθανή ταύτιση μεγάλης μερίδας του αναγνωστικού κοινού μαζί τους.
Το βιβλίο,παρ'όλα αυτά δεν παύει να απευθύνεται καί στους άνδρες αναγνώστες. Είναι ένας τρόπος για να προσεγγίσουν την γυναικεία ψυχολογία καί σκέψη. Θα κατανοήσουν τις πράξεις τους καί θα δούν τα πράγματα από άλλη οπτική γωνία. Εδώ,να τονίσω πως η συγγραφέας μιλάει με πολύ καλά λόγια για τους συντρόφους που αγαπούν,νοιάζονται καί στηρίζουν πραγματικά τις συζύγους τους. Διότι υπάρχουν κι αυτοί καί δεν είναι τόσο λίγοι όσο νομίζετε. Δεν φταίνε πάντα οι άνδρες,ούτε κι οι γυναίκες. Η αλήθεια καί η ευθύνη είναι κάπου στην μέση. Πλην κάποιων εξαιρέσεων που δεν παύουν,αναπόφευκτα,να υπάρχουν.
Επειδή το βιβλίο δεν έχει πολύ καιρό που κυκλοφόρησε,κάπου εδώ θα κλείσω την κριτική μου. Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με αυτό,μπορείτε παρακάτω να διαβάσετε την περίληψη που κοσμεί το οπισθόφυλλό του. Εμένα το βιβλίο μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Το διάβασα σε μόλις τρείς ώρες. Είναι ευανάγνωστο καί προσιτό. Αναζητήστε το!
Καλές σας αναγνώσεις!
Τα μαθητικά χρόνια για κάποιους ανθρώπους είναι μία αξιομνημόνευτη καί πολύ ευχάριστη περίοδος της ζωής τους καί δύσκολα θα απαρνηθούν τις μνήμες που τα συνοδεύουν. Συνοδοιπόροι τους σε εκείνα τα χρόνια οι συμμαθητές/τριες με τους οποίους/ες ανέπτυξαν φιλίες με γερά θεμέλια. Δεν υπήρχαν πάντα οι καλές στιγμές. Mα κι οι άσχημες ήταν κι αυτές παρούσες καί διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα τους,παίζοντας σημαντικό ρόλο στις μετέπειτα επιλογές τους. Για χάρη της γλυκειάς εκείνης ανάμνησης,πολλοί/ες αποφασίζουν να διοργανώνουν μία εκδήλωση σαν επανένωση των παλαιών συμμαθητών/τριων καί να να αναβιώνουν θύμησες καί συναισθήματα που τους σημάδεψαν.
Η συγγραφέας κυρία Τόνια Κυριφίδη επανέρχεται δυναμικά με το νέο βιβλίο της με τίτλο ''Η τάξη του '82'' καί όπως,εύλογα,αντιλαμβάνεστε η βασική ιδέα του βιβλίου είναι η επανένωση δέκα παλαιών συμμαθητριών με σκοπό τον ''εορτασμό'' της αποφοίτησής τους από το σχολείο. Ένα βιβλίο που απευθύνεται σε όλους τους αναγνώστες καί εμπεριέχει πολλά μηνύματα μέσα στην υπόθεσή του.
Στο δεύτερο αυτό βιβλίο της συγγραφέως,ο λόγος της,πλέον,είναι πιο ώριμος καί μεστός. Δομεί πιο σωστά την σκέψη της καί αποτυπώνει πάνω στο χαρτί μία ιστορία πιο περίτεχνη καί πολυεπίπεδη. Εδώ,το λεξιλόγιο είναι πιο άφθονο. Διαφοροποιείται καί προσαρμόζεται κάθε φορά ανάλογα με το ποια εκ των πρωταγωνιστριών μιλάει. Θα συναντήσουμε καί πιο λαϊκό λόγο καί πιο εκλεπτυσμένο,χωρίς αυτό να συνεπάγεται χρήση επιβλητικών,στο άκουσμα,λέξεων καί φράσεων. Επειδή,έχουμε ουσιαστικά να κάνουμε με τις εξομολογήσεις των ζωών εννέα ξεχωριστών γυναικών,ο λόγος τους μοιάζει άλλες φορές πιο ήπιος κι άλλες πιο ασυγκράτητος κι ορμητικός. Σε όλες,όμως,τις εξιστορήσεις κοινά μοτίβα είναι η ανάγκη για ξαλάφρωμα όλων όσων τις καταπιέζουν,τα άπλετα συναισθήματα καί η κατανόηση προς το πρόσωπο της καθεμίας από τις υπόλοιπες.
Οι σχέσεις είναι αντικειμενικά δύσκολες να διατηρηθούν καί να επιβιώσουν,παρά το πέρασμα των ετών,των προβλημάτων κι όλων των άλλων συγκυριών που θα προκύψουν. Χρειάζονται πολλή αγάπη,σεβασμό,υπομονή,κατανόηση,αλληλοεκτίμηση καί να είναι εμφανή τα όρια του καθενός καί να γίνονται αποδεκτά. Προσωπικά δεν θεωρώ κατόρθωμα το να παντρευτεί κάποιος/α. Για μένα σπουδαιότερο είναι να παραμείνει αλώβητος ένας γάμος καί να βρεί την ευτυχία ένας άνθρωπος παρά τα όποια προβλήματα. Για να μην παρεξηγηθώ,είμαι υπέρ στην λύση ενός γάμου,όταν τίθενται άκρως σοβαρά ζητήματα όπως η ενδοοικογενειακή βία κ.α.
Ένα αρνητικό της ανθρώπινης φύσης είναι πως επιλέγουμε να νοιαστούμε για το ''περιτύλιγμα'' καί όχι για το ''είναι''. Άλλοι ζηλεύουν καί άλλοι θαυμάζουν την ωραία καί πλούσια,από άποψη χρημάτων καί υλικών αγαθών, ζωή κάποιων ανθρώπων γύρω τους,μα ποτέ δεν έχει περάσει από το νού τους η σκέψη για το τι κρύβεται πίσω από τις κλειστές πόρτες καί μέσα στις ψυχές αυτών των ανθρώπων. Ότι,δηλαδή,υπάρχει πολλή δυστυχία καί πόνος,που όλα τα χρήματα του κόσμου δεν μπορούν να γεμίσουν αυτό το άπλετο κενό. Μάθετε πως η κακοτυχία καί τα προβλήματα δεν κάνουν διακρίσεις. Δεν έχετε μόνο εσείς μερίδιο σε αυτά. Για ρίξτε μια ματιά γύρω σας καί θα καταλάβετε. Τολμάτε να διανοηθείτε πώς θα ήταν η ζωή χωρίς τα αγαπημένα σας πρόσωπα; Γι'αυτό να είστε πάντα ευγνώμονες για όσα έχετε. Να χαμογελάτε καί να μην αναλώνεστε άδικα.
Το βιβλίο θα μπορούσε,κάλλιστα,να λάβει τον τίτλο ''Εξομολογήσεις γυναικών'' γιατί όλη του η υπόθεση βασίζεται,όπως έχετε αντιληφθεί,στην εξιστόρηση των προσωπικών ιστοριών εννέα γυναικών που κάποτε υπήρξαν συμμαθήτριες. Προσέξτε! Αν κι έχουμε παρούσες δέκα γυναίκες,η συγγραφέας πολύ έξυπνα επιλέγει να βάλει τις εννέα εξ αυτών να εκμυστηρευτούν μυστικά,πάθη,φόβους,έννοιες κι όλα όσα τις βαραίνουν τόσα χρόνια. Η πρωταγωνίστρια καί η υπεύθυνη γι'αυτήν την συνάντηση θα κάνει ένα εθελούσιο βήμα πίσω,για να έρθουν μπροστά εκείνες καθιστώντας τες πρωταγωνίστριες του βιβλίου. Εσκεμμένα,κατ'εμέ,πράττει έτσι η συγγραφέας καί την επικροτώ γι'αυτήν της την απόφαση. Μοιάζει σαν να δίνει το λόγο σε όλες τις γυναίκες εκεί έξω που έχουν να πούν τόσα πολλά καί να δώσουν σπουδαία μαθήματα ζωής καί να γίνουν πρότυπα για άλλες γυναίκες που βίωσαν,ή,βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις. Ναι μεν,μιλάμε για μυθοπλασία,αλλά δεν παύει αυτές τις γυναίκες να τις χαρακτηρίζει μία αληφοθάνεια καθιστώντας αναμενόμενη μία πιθανή ταύτιση μεγάλης μερίδας του αναγνωστικού κοινού μαζί τους.
Το βιβλίο,παρ'όλα αυτά δεν παύει να απευθύνεται καί στους άνδρες αναγνώστες. Είναι ένας τρόπος για να προσεγγίσουν την γυναικεία ψυχολογία καί σκέψη. Θα κατανοήσουν τις πράξεις τους καί θα δούν τα πράγματα από άλλη οπτική γωνία. Εδώ,να τονίσω πως η συγγραφέας μιλάει με πολύ καλά λόγια για τους συντρόφους που αγαπούν,νοιάζονται καί στηρίζουν πραγματικά τις συζύγους τους. Διότι υπάρχουν κι αυτοί καί δεν είναι τόσο λίγοι όσο νομίζετε. Δεν φταίνε πάντα οι άνδρες,ούτε κι οι γυναίκες. Η αλήθεια καί η ευθύνη είναι κάπου στην μέση. Πλην κάποιων εξαιρέσεων που δεν παύουν,αναπόφευκτα,να υπάρχουν.
Επειδή το βιβλίο δεν έχει πολύ καιρό που κυκλοφόρησε,κάπου εδώ θα κλείσω την κριτική μου. Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με αυτό,μπορείτε παρακάτω να διαβάσετε την περίληψη που κοσμεί το οπισθόφυλλό του. Εμένα το βιβλίο μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Το διάβασα σε μόλις τρείς ώρες. Είναι ευανάγνωστο καί προσιτό. Αναζητήστε το!
Καλές σας αναγνώσεις!
October 11, 2020
Λοιπόν, εγώ δεν γράφω γενικώς απόψεις, όμως για το βιβλίο της αδερφής μου θα κάνω μια εξαίρεση.
Και αυτό γιατί πρόκειται για ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί.
Δέκα γυναίκες σχεδόν άγνωστες μεταξύ τους, αφού οι περισσότερες έχουν αποξενωθει εδώ και 35 χρόνια, αποφασίζουν να συμμετάσχουν σε ένα διαφορετικό reunion από όσα έχουν πάει μέχρι την χρονιά που αναφέρεται στο ο βιβλίο. Οι συναντήσεις τους μια φορά το χρόνο σε μία καφετέρια για δύο ώρες, δεν βοηθάει να πουν και να μάθουν όσα χρειάζεται για να κρατήσουν ουσιαστική επαφή μεταξύ τους.
Όμως μια από αυτές, η πιο τολμηρή, αποφασίζει να κάνει πραγματικότητα αυτό που επιθυμούν και όλες οι υπόλοιπες. Απόδραση στην εξοχή, μακριά από οικογένεια και υποχρεώσεις. Σε αυτή την εκδρομή θα ειπωθούν πολλά. Θα ακουστούν, εκτός από τα τετριμμένα και καλά κρυμμένα μυστικά... Ανειπωτες επιθυμίες... Πόθοι, εμμονές... Θα εξομολογηθουν κάποιες ενοχές που τις έχουν στοιχειώσει. Θα ζητηθούν εξηγήσεις, θα δωθουν απαντήσεις.
Παράλληλα, θα διασκεδάσουν. Θα πιουν, θα χορέψουν, θα θυμηθούν τραγελαφικα γεγονότα των μαθητικών τους χρόνων. Θα διαφωνισουν, θα μαλωσουν κιόλας, όμως θα τα ξαναβρούν. Θα λύσουν τις διαφορές τους και θα επαναπροσδιορισουν τις σχέσεις τους.
Αυτή η συνάντηση θα τα εχει όλα. Γέλια, κλάματα, εξομολογησεις, παράπονα...
Στο τέλος αυτής της εκδρομής όλες θα έχουν αλλαξει γνώμη για πολλά πράγματα. Και κάποιες δεν θα είναι ξανά οι ίδιες.
Θεωρώ πως σε αυτό το βιβλίο όλοι όσοι το διαβάσουν θα βρουν προσωπικά βιώματα, θα νοιώσουν νοσταλγία για τα χρόνια που πέρασαν, θα σκεφτούν πιο σοβαρά να ξαναβρεθουν με παλιους φίλους, συμμαθητές και γνωστούς.
Να εξομολογηθώ επίσης πως στο βιβλίο αυτό είδα τον εαυτό μου, μιας και μια από τις ιστορίες έχει πολλά δικά μου στοιχεία, τα οποία χρησιμοποίησε η συγγραφέας (και αδερφή μου) με πολύ σεβασμό και διακριτικοτητητα.
Το βιβλίο αυτό το συστήνω και στο ανδρικό αναγνωστικό κοινό. Είναι μια καλή ευκαιρία να καταλάβουν τι συζητούν οι γυναίκες όταν βρίσκονται μεταξύ τους. Θα διαπιστώσουν (οι αξιότιμοι άνδρες μας) πως δεν αποτελούν το Α και Ω στις ζωές μας. Πως έχουμε και άλλα ενδιαφέροντα που έχουν να κάνουν με μας.
Όπως και να έχει, είναι ένα βιβλίο που προσφέρει τροφή για σκέψη και μας ταξιδεύει πίσω στα χρόνια της ξεγνοιασιάς.
Και οπως λέει και η συγγραφέας, οι αναμνήσεις είναι για να μας συντροφεύουν και όχι για να μας στοιχειώνουν!
Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!
Και αυτό γιατί πρόκειται για ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί.
Δέκα γυναίκες σχεδόν άγνωστες μεταξύ τους, αφού οι περισσότερες έχουν αποξενωθει εδώ και 35 χρόνια, αποφασίζουν να συμμετάσχουν σε ένα διαφορετικό reunion από όσα έχουν πάει μέχρι την χρονιά που αναφέρεται στο ο βιβλίο. Οι συναντήσεις τους μια φορά το χρόνο σε μία καφετέρια για δύο ώρες, δεν βοηθάει να πουν και να μάθουν όσα χρειάζεται για να κρατήσουν ουσιαστική επαφή μεταξύ τους.
Όμως μια από αυτές, η πιο τολμηρή, αποφασίζει να κάνει πραγματικότητα αυτό που επιθυμούν και όλες οι υπόλοιπες. Απόδραση στην εξοχή, μακριά από οικογένεια και υποχρεώσεις. Σε αυτή την εκδρομή θα ειπωθούν πολλά. Θα ακουστούν, εκτός από τα τετριμμένα και καλά κρυμμένα μυστικά... Ανειπωτες επιθυμίες... Πόθοι, εμμονές... Θα εξομολογηθουν κάποιες ενοχές που τις έχουν στοιχειώσει. Θα ζητηθούν εξηγήσεις, θα δωθουν απαντήσεις.
Παράλληλα, θα διασκεδάσουν. Θα πιουν, θα χορέψουν, θα θυμηθούν τραγελαφικα γεγονότα των μαθητικών τους χρόνων. Θα διαφωνισουν, θα μαλωσουν κιόλας, όμως θα τα ξαναβρούν. Θα λύσουν τις διαφορές τους και θα επαναπροσδιορισουν τις σχέσεις τους.
Αυτή η συνάντηση θα τα εχει όλα. Γέλια, κλάματα, εξομολογησεις, παράπονα...
Στο τέλος αυτής της εκδρομής όλες θα έχουν αλλαξει γνώμη για πολλά πράγματα. Και κάποιες δεν θα είναι ξανά οι ίδιες.
Θεωρώ πως σε αυτό το βιβλίο όλοι όσοι το διαβάσουν θα βρουν προσωπικά βιώματα, θα νοιώσουν νοσταλγία για τα χρόνια που πέρασαν, θα σκεφτούν πιο σοβαρά να ξαναβρεθουν με παλιους φίλους, συμμαθητές και γνωστούς.
Να εξομολογηθώ επίσης πως στο βιβλίο αυτό είδα τον εαυτό μου, μιας και μια από τις ιστορίες έχει πολλά δικά μου στοιχεία, τα οποία χρησιμοποίησε η συγγραφέας (και αδερφή μου) με πολύ σεβασμό και διακριτικοτητητα.
Το βιβλίο αυτό το συστήνω και στο ανδρικό αναγνωστικό κοινό. Είναι μια καλή ευκαιρία να καταλάβουν τι συζητούν οι γυναίκες όταν βρίσκονται μεταξύ τους. Θα διαπιστώσουν (οι αξιότιμοι άνδρες μας) πως δεν αποτελούν το Α και Ω στις ζωές μας. Πως έχουμε και άλλα ενδιαφέροντα που έχουν να κάνουν με μας.
Όπως και να έχει, είναι ένα βιβλίο που προσφέρει τροφή για σκέψη και μας ταξιδεύει πίσω στα χρόνια της ξεγνοιασιάς.
Και οπως λέει και η συγγραφέας, οι αναμνήσεις είναι για να μας συντροφεύουν και όχι για να μας στοιχειώνουν!
Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!
December 30, 2020
Καλημερα παρεακι μου .
📖 Η αποψη της Γιαννας📖
Βιβλιο: Η ταξη του '82
Συγγραφεας: Κυριφίδη Τόνια
Εκδοσεις: Μιχάλης Σιδερής
Copyright: Ιούνιος 2020
Θα ξεκινησω λέγοντας οτι τις φωτογραφιες δεν τις έβγαλα τυχαία επανω στο σεντονι μου , οποιος διαβασε το βιβλίο ξερει οτι η αγαπη , τα ονειρα , το ροκ κτλ εχουν σχεση με αυτο το βιβλιο.
Υποθεση:
Ενα ριγιουνιον, δεκα συμμαθήτριες που καλούνται να συγκατοικησουν για ενα διήμερο - τριήμερο για καποιες απο αυτες πως αντιδρούν δεκα γυναικες σε ενα σπιτι?
Πως μπορει να υπάρξει αρμονική συγκατοίκηση?
Τι εχουν κρυμμένο στις ψυχές του και τι περασα στα τοσα χρονια που πέρασαν?
Ειναι ευκολο να ανοιξεις την ψυχη σου σε τοσες γυναικες που κατα καποιον τροπο δεν σε συνδέου και τοσα πολλα?
Οι αντρες?
Τι πιστεύουν οτι συζητάμε εμεις οι γυναικες οταν βρεθούμε μεταξυ μας ? Να απαντησω εγω πιστευουν οτι μιλαμε για μόδα , ρούχα , παπούτσια, μακιγιάζ κτλ, πιστευουν οτι μιλαμε για μαλλια και νυχια οχι κύριοι κανετε λαθος δεν μιλαμε μονο για αυτά ισως και να μην ασχοληθούμε καθολου με αυτα εχουμε πιο σοβαρα θεματα να αναλύσουμε, θεματα ψυχης , επιβιώσεις κτλ .
Θα ηθελα να δω πολυ αποψη και απο καποιον κυριο που διαβασε το βιβλίο να μας πει την δικη του γνωμη .
Κλείνοντας αυτο το βιβλιο έμαθα καταρχήν οτι ο σταυρός που κουβαλά ο καθε ενας ειναι πολυ σημαντικός γιατι κουβαλάει επανω σημάδια απο αυτον που το κουβαλαει σημάδια βαθιά ,ανεξίτηλα στο χρονο και κυριως αναμνήσεις.
Επισης εμαθα οτι για ενα παλιο/α γνωστο/η εχουμε σχηματίσει μια γνωμη άσχημη γιατι κατι ειχε στην συμπεριφορά στο ύφος , στο τροπο του/της γενικα δεν ρωτήσαμε ομως ποτε να μάθουμε γιατι αυτος ο άνθρωπος αντιδρα ετσι τι εχει περασει στη ζωη που τον εκαναν σκληρό.
Και τέλος οι φιλιες μπορουν να διμιουργηθουν οποιαδήποτε στιγμη ακομα και με παλιές συμμαθητριες που ισως τοτε δεν κάναμε παρέα .
Τονια μου ενα μεγαλο respect ενθουσιάστηκα και το ειπα απο προχθες που το αρχισα μου κράτησες το ενδιαφέρον μεχρι το τελος , σε αυτες τις γυναικες ειδα στοιχεια απο μενα απο φιλικά και οικογενειακά πρόσωπα . Ξανα respect γιατι ξερω ποσο δυσκολο ειναι να μπεις στην ψυχοσύνθεση δεκα γυναικων και να φτιαξεις τις ηρωίδες σου (άβυσσος η ψυχη της γυναικας) σκεψου δεκα γυναικων. Χαχα
Πολλα συγχαρητήρια και παλι τα υπολοιπα θα στα πω σε προσωπικό μηνυμα μην τα δωσω και ολα.❤❤❤❤
📖 Η αποψη της Γιαννας📖
Βιβλιο: Η ταξη του '82
Συγγραφεας: Κυριφίδη Τόνια
Εκδοσεις: Μιχάλης Σιδερής
Copyright: Ιούνιος 2020
Θα ξεκινησω λέγοντας οτι τις φωτογραφιες δεν τις έβγαλα τυχαία επανω στο σεντονι μου , οποιος διαβασε το βιβλίο ξερει οτι η αγαπη , τα ονειρα , το ροκ κτλ εχουν σχεση με αυτο το βιβλιο.
Υποθεση:
Ενα ριγιουνιον, δεκα συμμαθήτριες που καλούνται να συγκατοικησουν για ενα διήμερο - τριήμερο για καποιες απο αυτες πως αντιδρούν δεκα γυναικες σε ενα σπιτι?
Πως μπορει να υπάρξει αρμονική συγκατοίκηση?
Τι εχουν κρυμμένο στις ψυχές του και τι περασα στα τοσα χρονια που πέρασαν?
Ειναι ευκολο να ανοιξεις την ψυχη σου σε τοσες γυναικες που κατα καποιον τροπο δεν σε συνδέου και τοσα πολλα?
Οι αντρες?
Τι πιστεύουν οτι συζητάμε εμεις οι γυναικες οταν βρεθούμε μεταξυ μας ? Να απαντησω εγω πιστευουν οτι μιλαμε για μόδα , ρούχα , παπούτσια, μακιγιάζ κτλ, πιστευουν οτι μιλαμε για μαλλια και νυχια οχι κύριοι κανετε λαθος δεν μιλαμε μονο για αυτά ισως και να μην ασχοληθούμε καθολου με αυτα εχουμε πιο σοβαρα θεματα να αναλύσουμε, θεματα ψυχης , επιβιώσεις κτλ .
Θα ηθελα να δω πολυ αποψη και απο καποιον κυριο που διαβασε το βιβλίο να μας πει την δικη του γνωμη .
Κλείνοντας αυτο το βιβλιο έμαθα καταρχήν οτι ο σταυρός που κουβαλά ο καθε ενας ειναι πολυ σημαντικός γιατι κουβαλάει επανω σημάδια απο αυτον που το κουβαλαει σημάδια βαθιά ,ανεξίτηλα στο χρονο και κυριως αναμνήσεις.
Επισης εμαθα οτι για ενα παλιο/α γνωστο/η εχουμε σχηματίσει μια γνωμη άσχημη γιατι κατι ειχε στην συμπεριφορά στο ύφος , στο τροπο του/της γενικα δεν ρωτήσαμε ομως ποτε να μάθουμε γιατι αυτος ο άνθρωπος αντιδρα ετσι τι εχει περασει στη ζωη που τον εκαναν σκληρό.
Και τέλος οι φιλιες μπορουν να διμιουργηθουν οποιαδήποτε στιγμη ακομα και με παλιές συμμαθητριες που ισως τοτε δεν κάναμε παρέα .
Τονια μου ενα μεγαλο respect ενθουσιάστηκα και το ειπα απο προχθες που το αρχισα μου κράτησες το ενδιαφέρον μεχρι το τελος , σε αυτες τις γυναικες ειδα στοιχεια απο μενα απο φιλικά και οικογενειακά πρόσωπα . Ξανα respect γιατι ξερω ποσο δυσκολο ειναι να μπεις στην ψυχοσύνθεση δεκα γυναικων και να φτιαξεις τις ηρωίδες σου (άβυσσος η ψυχη της γυναικας) σκεψου δεκα γυναικων. Χαχα
Πολλα συγχαρητήρια και παλι τα υπολοιπα θα στα πω σε προσωπικό μηνυμα μην τα δωσω και ολα.❤❤❤❤
October 8, 2020
Αν και κάποιοι είπαν πως το βιβλίο αυτό απευθεινεται αποκλειστικά σε γυναίκες εγώ θα διαφωνήσω. Διαβάζοντας κάποιος (απο την πλευρά των ανδρών) τις ιστορίες τόσων γυναικών διαφορετικών μεταξύ τους, αντίλαμβανεται πως τελικά ξέρει τόσα λίγα για το «αδύναμο» φύλο. Όταν μαζεύονται τόσες πολλές γυναίκες μόνες, χωρίς τους άνδρες τους και ανοίξουν τις καρδιές τους, λένε πράγματα που ίσως να μην καταφέρουμε να μάθουμε ποτε εμείς (οι άνδρες). Και φυσικα πρέπει να δεχθουμε πως το κέντρο της ζωής τους δεν είμαστε εμείς, άσχετα με το τι θελουμε να πιστεύουμε.
Έτσι θα συμβούλευα το ανδρικό αναγνωστικό κοινό να μην προσπεράσει αδιάφορα αυτό το βιβλίο. Γιατί όσο ζούμε μαθαίνουμε συνεχώς για το «ισχυρό» τελικά φύλο αυτού του πλανήτη...
Άλλωστε δεν είναι τυχαια η φράση «άβυσσος η ψυχή της γυναίκας»!
Έτσι θα συμβούλευα το ανδρικό αναγνωστικό κοινό να μην προσπεράσει αδιάφορα αυτό το βιβλίο. Γιατί όσο ζούμε μαθαίνουμε συνεχώς για το «ισχυρό» τελικά φύλο αυτού του πλανήτη...
Άλλωστε δεν είναι τυχαια η φράση «άβυσσος η ψυχή της γυναίκας»!
March 21, 2021
Ένα διαφορετικό μυθιστόρημα που πολύ με πρότυπο θέμα!!!
Displaying 1 - 7 of 7 reviews