Οι εκδόσεις Διόπτρα έφεραν στη χώρα μας μια εξαιρετικά πρωτότυπη, έξυπνη και άκρως ενδιαφέρουσα σειρά βιβλίων, την "Συζητώντας με...", όπου διάφοροι συγγραφείς συνομιλούν με μερικούς από τους εξυπνότερους, δημιουργικότερους και ευφυείς ανθρώπους της Ιστορίας της Τέχνης και των Επιστημών. Και μπορεί οι συνομιλίες αυτές να είναι φανταστικές, έχουν όμως τις ρίζες τους στη μελέτη του κάθε προσώπου, στην ανάλυση αυτών, του έργου τους, της προσωπικότητάς τους, όλων εκείνων των στοιχείων που τους χαρακτήρισαν ως μοναδικούς και εξέχουσες προσωπικότητες μέσα στο πέρασμα του χρόνου.
Για το τέλος κράτησα τη συνομιλία του D.M. Thomas με μια προσωπικότητα που έχει χαρακτηριστεί με ποικίλους τρόπους, προκαλεί εξίσου ποικίλα συναισθήματα και που σε προσωπικό επίπεδο θα έλεγα πως πολλές φορές δοκιμάζει τα όρια της ανθρώπινης και φεμινιστικής μου αντοχής. Ο λόγος για τον πατέρα της ψυχανάλυσης, τον Αυστριακό Sigmund Freud, με τις απόψεις και τις θεωρίες του οποίου σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να ταυτιστώ ή να συμφωνήσω απόλυτα, αλλά που την ίδια στιγμή δεν μπορώ και ν' απορρίψω. Άλλωστε, σε πολλές από αυτές κρύβονται πολύ σπουδαίες αλήθειες της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης και σεξουαλικότητας, κι αν και πιστεύω πως οι άνθρωποι δεν μπαίνουν σε αυστηρά καλούπια, αυτό δεν σημαίνει πως μπορούμε να ακυρώσουμε την ύπαρξη μιας άλλης πραγματικότητας που εκφράζει τη δική της αλήθεια. Και μπορεί ο Freud να μην είναι από τους ανθρώπους εκείνους που αγαπάς, αλλά σίγουρα καταφέρνει να σου τραβήξει την προσοχή και το ενδιαφέρον, πόσο μάλλον μια συζήτηση μαζί του.