พระจันทร์วันอาทิตย์

Aging Society #2

by ดวงตะวัน

ดาวเต็มฟ้าตัดสินใจเลิกกับชุณ ผู้ชายที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมากว่ายี่สิบปี เพราะมองไม่เห็นอนาคตเลยว่าจะใช้ชีวิตอย่างไรในยามแก่เฒ่า หลังจากเขานำเงินทั้งหมดที่มีไปลงทุนเปิดร้านบ้านสีขาวโดยไม่ปรึกษาเธอสักคำ
พอกันที! ถ้าอยากเป็นตาแก่ขายน้ำเต้าหู้กับขนมปังนัก เชิญตามสบาย
เธอเริ่มต้นชีวิตใหม่ ด้วยงานใหม่ และเจ้านายใหม่ หนุ่มใหญ่ชื่อ รักษ์ ผู้ชายที่เปี่ยมไปด้วยพลังและไฟในการทำงาน ...คงดี ถ้าตึกเจอาร์ ที่ทำงานใหม่ของเธอ จะไม่ได้อยู่ติดกับร้านของชุณ
นอกจากหนีกันไม่พ้น ยังคล้ายจะตัดกันไม่ขาด ไม่ว่าเรื่องงานของเธอ หรือเรื่องร้านของเขา
ไหนจะคนแก่ (และไม่แก่) รอบตัวอีกล่ะ ทั้งชายแก่ตะมุตะมิอย่างตาพร้อม ยายมาที่อายุแค่ยี่สิบห้า คุณตาหมีพูห์ และเจ้าหญิงแห่งวงการสาวแก่ผู้เย่อหยิ่งพอที่จะปฏิเสธหนุ่มหล่อชื่อณิกษ์อย่างไร้เยื่อใย
คนเหล่านั้นดูเหมือนต้องการให้ดาวเต็มฟ้ากลับไปคืนดีกับผู้ชายแหว่งๆ เว้าๆ ราวพระจันทร์คืนแรมอย่างชุณ
เอาละ...งั้นก็ตอบมาให้ได้ก่อนสิชุณ ว่าแล้วเราจะอยู่กันไปจนแก่จนเฒ่ายังไง...ฮึ!

529 pages, Paperback

First published August 1, 2020

About the author

ชื่อจริง ขวัญใจ เอมใจ
นามปากกา ดวงตะวัน (เขียนนิยาย)
ดาราราย , ดาวกระจาย (เมื่อเขียนวรรณกรรมเยาวชน)


การศึกษา
ระดับประถมศึกษา โรงเรียนศรีอุลัย
ระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนสุวรรณารามวิทยาคม
ระดับอุดมศึกษา คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

การทำงาน
ปี 2532-2542 ทำงานเป็นนักเขียนประจำกองบรรณาธิการ นิตยสาร “สารคดี”
ปี 2536-2537 เริ่มต้นเขียนนิยายเรื่องแรก คือ ภูแสนดาว
ปี 2542 ลาออกจากงานประจำที่นิตยสารสารคดี เพื่อเขียนนิยาย
ปี 2549-ปัจจุบัน ก่อตั้งสำนักพิมพ์ของตัวเองในชื่อ “สำนักพิมพ์ดวงตะวัน” โดยมีจุดมุ่งหมายหลักคือการจัดพิมพ์นิยาย ทั้งหมดของ “ดวงตะวัน”


รางวัล
ปี 2544 ผลงานนวนิยายเรื่องแรก คือ ภูแสนดาว ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดหนังสือดีเด่น ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
ปี 2544 ผลงานวรรณกรรมเยาวชนสองเรื่องแรกที่เขียน คือ “เด็กหญิงนางฟ้า”และ “ส้มสีม่วง” ได้รับรางวัลชนะเลิศ รางวัลนายอินทร์อะวอร์ดทั้งสองเรื่อง
ปี 2545 ผลงานสารคดีเรื่อง “คนเล็กๆ” ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดหนังสือดีเด่น ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
ปี 2547 วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง “ดินสอสีในหิมพานต์” ได้รับรางวัลดวงดาว (จัดโดย กระทรวง ICT)
ปี 2547 วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง “เด็กหญิงนางฟ้า” ได้รับรางวัลจากมูลนิธิหนังสือเพื่อเด็ก หรือ Thai IBBY

ผลงาน
ผลงาน นิยาย 45 เรื่อง
วรรณกรรมเยาวชน 2 เรื่อง
สารคดี 1 เรื่อง

Reviews

[Patrawan Dear]

#พระจันทร์วันอาทิตย์ / ดวงตะวัน

อาจเพราะช่วงนี้ขลุกอยู่กับคนแก่บ่อย ๆ เลยรู้สึกอินกับ Aging Society ในเรื่อง อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจไปกับพระเอกวัยห้าสิบ นางเอกวัยสี่สิบเก้า

เดิมพระนางเป็นสามีภรรยา อยู่ร่วมกันมากว่ายี่สิบปี แต่แล้วพอจะแก่ ก็มีปัญหาไม่เข้าใจกันเข้ามา เนื้อเรื่องเดาไม่ยาก แต่ความผูกพันในเรื่อง สร้างความอบอุ่นและตื้นตัน ให้กำลังใจคนอ่านวัยนี้ได้ดีเหลือเกิน

ชอบวิธีการเล่าเรื่องที่พยายามแทรกมิติต่าง ๆ เข้าไป ชอบสัญลักษณ์ที่ใช้ ชอบการวางคาแรกเตอร์ตัวละคร และปมขัดแย้ง เรียกว่าง่าย ๆ แต่ผสมได้ลงตัวระหว่างความเรียลเละความพาฝัน

ผู้เขียนยังคงใช้สำนวนภาษาที่เป็นเอกลักษณ์ แต่ไม่ค่อยมีคำซ้ำที่ทำให้อ่านสะดุดแล้ว โดยรวมจึงจัดว่าเป็นเรื่องรักอบอุ่นที่น่าจะอ่านกันได้ทุกวัย แต่ความเข้าถึงก็จะแตกต่างกันไปตามวัยของคนอ่านค่ะ :)

[Clairdenoon · Rating 3 out of 5]

#พระจันทร์วันอาทิตย์
#ดวงตะวัน
#นิยายที่พระเอกอายุ50_นางเอกอายุ49
#นิยายที่พระเอกพูดกับก้อนแป้งทำขนมปังในกะละมังด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเอ็นดูเหมือนพ่อคุยกับลูกว่า"เดี๋ยวเจอกันนะ"🍞
#แนะนำว่าเปิดเพลงนี้:Bee Gees - How Deep Is Your Loveอ่านไปด้วยฟังไปด้วยจะเข้าถึงความชุณยิ่งขึ้นค่ะ^^
----------

"เต็มคือท้องฟ้าของผม"

1.สำหรับเราพระจันทร์วันอาทิตย์เป็นนิยายที่อ่านได้เรื่อยๆไม่รีบไม่หวือหวาไม่เร่งไม่ร้อนค่ะ~และไม่ใช่จะมีแต่ความสบายใจซะทีเดียวมีหลายจุดที่อ่านแล้วหมั่นไส้ หงุดหงิด ขัดใจ และรู้สึกแปลกๆ -หมั้นไส้นางเอก -มีหงุดหงิดความดีมากๆๆๆๆใจเย็นมากๆๆๆของชุณบ้าง แต่ก็แป๊บเดียว แล้วก็ขัดใจกับพวกตัวร้าย แม่กับน้องชายนางเอก แล้วก็มีงงๆกับตัวร้ายที่ร้ายมาดดี ดูเหนือชั้นมาตลอดแต่พอพ่อมาเคลียร์มาดุก็เลิกร้ายง่ายๆเฉ้ย😆 ทำหน้ามึนโทษชาวบ้านแบบงงๆอีก ความร้ายที่สั่งสมมาคือกากๆ ร้ายได้ไก่กามากกก🤣อ่านแล้วก็...อิหยังว้า 🤣 แต่ใดๆก็ตาม  โดยรวมโทนของเรื่องคือ ---เรื่อยๆ 😆ยิ้มๆ สบายๆ น่ารัก อบอุ่น
2.ดีใจที่พอเดาได้ตั้งแต่แรกๆเลยว่า"ลุงชม"คือใครพอเฉลยก็เลยออกอาการแบบ"นั่นไง..ว่าแล้ว"
3.แก๊งค์ลูกศิษย์โยคะของครูมาคือน่ารักมากกกกกเฮฮาเป็นที่สุด🤣🤣🤣
4.ผู้สูงอายุในเรื่องนี้น่ารัก ใจดี
5.อ่านแล้วอยากกินโจ้กข้าวกล้อง,น้ำเต้าหู้,แกงส้ม,แกงเลียงและขนมปังโฮมเมดของชุณค่ะ
6.ชอบความเอาใจใส่รายละเอียดเล็กๆน้อยๆ,ความโรแมนติกแบบเรียบง่าย ความหวานละมุนของชุณ--ชุณรักภรรยามากจริงๆ❤
7.ชอบความจีบกันของคู่ณิกษ์-กับ-ยายมา-และตาพร้อม😆😆
8.ชอบเพลงโปรดของชุณ How Deep Is Your Love โดยเฉพาะท่อนนี้ที่นางเอกดาวเต็มฟ้าร้องไห้เลย--And you come to me on a summer breeze
Keep me warm in your love, then you softly leave
And it's me you need to show...
~เพลงเก่ารุ่นพ่อแต่พอเปิดฟังตอนเช้าๆมันละมุนมันอบอุ่นมันชุณมากๆ💕


#บันทึกข้อคิดที่ชอบ,ซีนที่น่าสนใจ:
••จะเก็บมาคิดทำไมยิ่งคิดหัวจิตหัวใจก็ยิ่งปรุงแต่งให้เรื่องราวย่ำแย่
••โยคะไม่ใช่การแข่งขันทำได้แค่ไหนก็แค่นั้นสนใจแต่ตัวเองไม่ต้องเปรียบเทียบกับใคร
••ไม่มีใครใช้ชีวิตให้ถูกต้องและถูกใจทุกคนได้ในคราวเดียวกันหรอก
••คนเราถ้าอยากเจอหน้ากันต่อให้ยุ่งแค่ไหนก็หาทางหาเวลามาเจอกันจนได้นั่นแหละ...ไม่มีข้ออ้างหรือข้อแม้หรอก
••ทุกคนล้วนมีปัญหาและทุกคนล้วนต้องการความสุข
••ความถูกต้องไม่ได้แปลว่าความสุขหรือความดีและความผิดพลาดไม่ได้หมายถึงความล้มเหลว

••เลิฟซีนกรุบกริบของหนุ่มใหญ่วัย50และสาวใหญ่วัย49ก็มีนะจ๊ะ!เรียลมากเลย!~🔞
---ชุณลูบสะโพกของผู้หญิงวัยใกล้50ที่ไม่เต่งตึงเหมือนวัยสาว กอบกุมอกที่เริ่มหย่อนคล้อย จูบหน้าท้องที่มีไขมันตามวัย แต่นี่ล่ะคือเรือนร่างของผู้หญิงที่เขารักและปรารถนา---

-จบ-

[Saisamphan K. · Rating 5 out of 5]

อบอุ่น หน่วงในอารมณ์อ่านตั้งแต่หน้าแรก ความรักที่ต้องเลิกลาของ ชุณ กับ ดาวเต็มฟ้า หนุ่มใหญ่วัย 50 ปี ผู้ที่ไม่มีแผนอะไรในชีวิต มีความสุขกับการทำให้คนรอบข้างมีความสุข อบอุ่น ในสายตามภรรยา เขาเป็นเพียงผู้ชายที่ 'เรื่อยเฉื่อย ไม่ชัดเจน ไม่มีแผนอะไรทั้งนั้น' เขาเพียงแค่อยากทำตามความฝันของตนเอง เปิดร้านเล็ก ๆ 'ร้านบ้านสีขาว' สำหรับใช้ชีวิตปั่นปลาย สาวใหญ่มั่นวัย 49 ปี ที่กำลับเติบโตในหน้าที่การงาน หล่อนหวังเพียงต้องการให้สามีเติบโตเคียงข้างกัน แต่สิ่งที่เลือกกลับตรงกันข้าม เขาแอบไปทำร้านบ้านสีขาว และนั่นก็คือจุดแตกหักของทั้งคู่ 💔

🍀รู้สึกหลงรักภาษาเขียนที่ถ่ายทอดอารมณ์หน่วงและอบอุ่น 'ตึง' เราไว้ตั้งแต่หน้าแรก-บทแรก เรารู้เศร้า ทุกข์ไปกับชุณที่โดดบอกเลิกจากภรรยาที่ใช้ชีวตกันมามากกว่า 20 ปี .. พร้อมทั้งอบอุ่นกับมิตรไมตรีกับผู้คนรอบข้างที่เข้ามาใช้บริการร้านบ้านสีขาว

🍀ชอบในรายละเอียดที่นักเขียนใส่ในตัวพระนาง ... ความเป็น 'คู่ชีวิต' ที่เป็นขั้วตรงกันข้าม แต่ก็อยู่กันได้ยาว .. อีกคนพร้อมเป็นฝ่ายหนุน ให้อีกคนได้ขึ้นไปจุดที่สูง และโอบกอดเป็นกำลังใจ พื้นที่ปลอดภัยที่สามารถระบายได้ .. 'อยากพัก นั่งคุยกันมั้ยเต็ม' .. คู่ที่อยู่กันนานย่อมรู้จักตัวตนของคู่ของตนเอง .. เหมือนที่ชุณรู้ว่าเต็มไม่มีวันบอกเลิกคู่ค้าเก่า และมีความอึดอัดใจ .. นี่คือความหมายของชีวิตคู่ .. (ตรงนี้ของให้คะแนนนักเขียน 10 เต็ม 10 เลยค่ะ)

🍀ชอบนักเขียนตีความหมายคำว่า 'ห่วงใย' ผ่านการกระทำของดาวเต็มฟ้า .. เมื่อรู้ว่าร้านบ้านสีขาวจะถูกซื้อทำที่จอดรถ ทำให้เต็มต้องออกจากออฟฟิศ มาเดินดูพื้นที่รอบ ๆ แทนร้านของชุณ .. บรรยายความรู้สึกผ่านการกระทำให้ผู้อ่านมีอารมณ์ร่วมไปด้วยกัน ชอบอ่ะ 😊

🍀อีกคู่ ณิกษ์-มาสิริ คู่รองของเรื่อง .. ช่วยเติมน้ำ .. ให้คนอ่านชุ่มชื่นได้บ้างจากชีวิตหลังเลิกลาของคู่หลัก .. นำเสนอในมุมมองของคนรุ่นใหม่กับผู้สูงวัย

🍀ชอบในตัวละครสูงวัยที่มาหลงรักผู้ชายธรรมดาอย่าง ชุน .. ลุงพร้อม ป้าเชิญพร ลุงสารสิน ลุงชม

🍀ชอบความเนียบที่โครงเรื่องที่วางซ้อนทับกันไว้เขียนเกี่ยวเนื่องคล้องกันอย่างลงตัวในทุกตัวละคร .. ความมีเหตุและผล .. นำพาเรื่องจบอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่รู้สึกสะดุด .. แอบมีเซอร์ไพรส์นิดตอนท้ายที่รักษ์ทำทั้งหมดเพราะพ่อตัวเอง

🍀 อ่านชุดนี้หลายเล่มล่ะ Aging Society เริ่มคุ้ยเคยกับพระนางที่สูงวัย ... วัยที่เข้าใจในชีวิต .. มองโลกในมุมที่แตกต่างจากหนุ่มสาว .. มีชีวิตที่ผ่านมาข้างหลัง .. และมีข้างหน้าเหมือนใกล้ฝั่ง .. ทำให้เราอ่านเรื่องราวได้อย่างมีความสุข เพราะเราก็วัยเดียวกับคนเขียนและตัวละคร .. เป็นคนอ่านที่เข้าใจชีวิตในความเป็นจริง .. (ไม่ค่อยเถียงกับตัวละครสักเท่าไร ยกเว้นความหย่อยคล้อยในวัย 49 ปี ของนางเอก อืมมันไม่ถึงขนาดนั้น 555)

🍀ชอบตอนปิดท้ายเรื่อง ... ถึงเรื่องจะจบแบบ Happy Ending แต่ปัญหาก็ยังมีอยู่เหมือนเดิม เลือกที่จะจัดการมันอย่างไรเท่านั้นเอง .. อยู่ที่มุมที่มองโลก เหมือนกับคนแก่หลายคนที่แวะเวียนมาใช้บริการ 'ร้านบ้านสีขาว' ที่ยอมรับและใช้ชีวิตอยู่บนความเป็นจริงที่มีความสุขในวันรุ่งขึ้น

ถือเป็นนิยายที่ love love เล่มหนึ่งเลย 😘😘 แล้วจะตามไปกินขนมปังบริออซนะ

[Afternoon · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้กลมกล่อมมาก ความเห็นต่างของคนสองคนที่มีพื้นฐานอยู่บนความหวังดี ห่วงใย และชีวิตคู่ ดีมากๆๆ อ่านแล้วสัมผัสได้ถึงความเรียลว่ามันมีจริงๆ มันไม่ใช่แค่นิยายรักทั่วๆไปเรื่องหนึ่ง อ่านไปเรื่อยๆก็แอบรู้สึกรำคาญพระเอกนะ แบบช่างเป็นผู้ชายอ่อนโยน ใจเย็น ไม่มีแผนล่วงหน้าอะไรเลยในชีวิต ใช้ใจนำทางล้วนๆ แต่ทุกอย่างมีสารตั้งต้นคือภรรยาสุดที่รัก ครึ่งหนึ่งของชีวิต ที่เค้าอยากใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ไปจนแก่เฒ่ากับเธอ พอมาถึงตอนจบก็เออเข้าใจได้
ส่วนใหญ่ในสังคมเราอาจจะคุ้นเคยกับปิตาธิปไตย สังคมที่ผู้ชายเป็นผู้นำในชีวิตคู่ แต่ในเรื่องนี้ ชายหนุ่มที่ไม่ค่อยหนุ่มแล้วอย่าง “ชุณ” กลับเป็นช้างเท้าหลัง ที่คอยซัพพอร์ภรรยาของเค้า “ดาวเต็มฟ้า” working woman ที่มีชีวิตพุ่งทะยานไปข้างหน้า มีแผนการ มีอนาคตที่มองภาพเห็นอย่างชัดเจนว่าจะเดินไปทางไหน เลี้ยวซ้ายหรือเลี้ยวขวา ในขณะที่ชุณคิดแค่ว่าจะเดินไปข้างหน้าเรื่อยๆ ข้างทางมีอะไรก็หยุดชื่นชมสักครู่สิ ทำไมเราต้องรีบละ อุปสรรคข้างหน้าเหรอ ไม่รู้เหมือนกันว่ามีอะไรบ้าง เดี๋ยวเราไปเจอก็ค่อยๆคิดค่อยๆแก้สิ คนสองคนที่เหมือนพระอาทิตย์ที่ร้อนแรง กับพระจันทร์ที่สาดแสงเย็นมาเจอกัน มันช่างตรงกันข้าม แต่โลกสร้างสมดุลให้เราเสมอ ชุณกับดาวเต็มฟ้าถึงเกิดมาเพื่อกันและกัน
นอกจากเรื่องชีวิตคู่ ก็ยังไม่ทิ้งธีม aging society ที่บอกเล่าถึงสังคมผู้อาวุโสด้วย อ่านแล้วซาบซึ้งอะ ละมุนหัวใจ

[Nonnin · Rating 5 out of 5]

5/5 ชุณไม่ต้องพูด ดาวเต็มฟ้าก็รู้ว่า นั่นคือแผนเดียวที่มีอยู่ในชีวิตผู้ชายอย่างชุณ

เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่แนะนำให้อ่านค่ะ

[Muggle Mat · Rating 5 out of 5]

ใครๆ ก็อยากมีชุณเป็นของตัวเอง และอยากมีบ้านสีขาวแบบชุณบ้าง 555555 ผู้ชายอะไรดีขนาดนี้ ไม่ต้องเพอร์เฟกต์หรอก แค่ทำแบบนี้ในทุกๆ วันให้ก็ชื่นใจแล้ว

เอาจริงทีแรกไม่กล้าอ่าน เพราะเป็น Aging Society พระเอกอายุ 50 นางเอก 49! ไหนจะผู้สูงวัยที่เข้ามาเป็นตัวประกอบ (หลัก) อีก แต่ทุกสิ่งทุกอย่างคือดีมาก น่ารัก ที่สำคัญ ทำให้เรารู้ว่า เราจะเลือกใช้ชีวิตยังไงในตอนแก่ ขณะเดียวกันก็ทำให้กลับมาคิดว่า เราควรทำอย่างไรกับคนแก่ในบ้าน ดูแล เข้าใจ เท่านี้จริงๆ

[Dew · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองในชุด Aging Society ถูกใจฉันตรงที่ตัวเอกอายุใกล้เคียงกับฉัน เลยรู้สึก relate มากกว่าเรื่องอื่นๆ

ตอนที่อ่านโปรยเรื่องจากเฟซบุ๊กของสำนักพิมพ์ สารภาพว่าฉันแอบเชียร์ผู้ชายคนอื่นให้นางเอก เพราะดูพฤติกรรมสามีนางเอกที่โปรยไว้มันเหมือนเขาไม่ใส่ใจคนของตัวเองเลย แต่พออ่านทั้งเล่มแล้วถึงได้รู้ว่าโดนคำโปรยหลอก ต่อให้ชุณจะเรื่อยๆเฉื่อยๆ ทำอะไรไม่บอกกล่าวเมีย แต่นางเอกเองก็ใช่ว่าจะไม่ผิดเลย ที่สำคัญอิผู้ที่ฉันหลงเชียร์ตอนแรกนั่นมันเป็นผู้ร้ายค่ะคู้ณณณณ

[Baitong93 · Rating 5 out of 5]

อ่านจบแล้วมันอิ่มเอมใจ อยากมีคุณชุณเป็นของตัวเองบ้าง คนอาร้ายยยยยยแสนดีขนาดนี้😍🥰

[chna · Rating 5 out of 5]

เป็นหนังสือที่รวบรวมความชอบต่างๆในชีวิตของเรามาไว้ด้วยกัน
ไม่ว่าจะเป็น ชอบ…ขนมปัง(นึกอยากทานขนมปังทุกครั้งที่มีการบรรยาถึงขนมปังหรือขนมต่างๆ โดยเฉพาะบริยอชที่เราก็ชอบทานมาก) ชอบ…ดวงดาว(จนเผลอร้องเพลงคืนที่ดาวเต็มฟ้า ฉันจินตนาการเป็นหน้าเธอ อยู่บ่อยๆ) ชอบ…ตาๆยายๆ(นึกไปถึงตัวเอง อบอุ่นใจทุกครั้งที่ได้นั่งคุยกับคนแก่) ชอบ…ที่มีคนอบอุ่น(แบบคุณชุณและทำให้เรามีหวังกับการจะได้เจอคนดีๆในชีวิตมากขึ้น) ชอบ…เพลง how deep is your love (ที่เป็นเพลงโปรดของเราและเพลงโปรดของดาวเต็มฟ้าและชุณเช่นกัน) ชอบ…พระจันทร์(ไม่มีวันไหนที่ไม่เคยแหงนหน้ามองหาพระจันทร์ แม้ในวันฝนตก) ชอบ…วันอาทิตย์(ซึ่งมักจะเป็นวันที่ใครๆไม่ชอบ แต่เราชอบวันนี้ที่สุดในเจ็ดวัน) ชอบ…น้ำเต้าหู้(เมนูยามว่างในตอนเย็นที่ทานเกือบทุกวัน) ชอบ…ร้านบ้านสีขาว(ร้านคาเฟ่ที่ใฝ่ฝันว่าอยากให้มีในชีวิตจริงและได้ไปแวะเวียนใช้ชีวิตเหมือนกับเรื่องราวในหนังสือเล่มนี้) และสุดท้าย ชอบ…จนรักหนังสือเล่มนี้ไปแล้ว เพลิดเพลินและมีความสุขมากค่ะ #พระจันทร์วันอาทิตย์

[Matilda Sweet · Rating 4 out of 5]

ชอบเซ็ตนี้ของดวงตะวันค่ะ ดีใจที่มีนิยายที่พระนางวัยกลางคนบ้าง
ชอบที่นักเขียนพยายามเขียนนิยายเพื่อสังคมผู้สูงอายุ สอดแทรกความรู้สึกของผู้สูงวัย

เนื้อเรื่องฟีลกู้ดสุดๆ เอาไว้อ่านเพลินๆน่ารักๆ

ในเซ็ตนี้ชอบเรื่องจรัสรักมากกว่านะ เพราะเรื่องนั้นเขินกว่า แต่เรื่องนี้ก็ดีนะคะ เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ควรอ่านค่ะ

[SiwaN · Rating 4 out of 5]

3.5/5