ดวงใจธรณ์

by Shasha

ธรณ์ อัศวหาญญ์วรกุล เจ้าของแฮชแท็ก #Iamalreadytorn เคยช้ำรักครั้งใหญ่จากไอลดา เขาถูกบอกเลิกในวันที่เตรียมการจะขอเธอแต่งงาน ไม่นานจากนั้นไอลดาเลือกหัสดินทร์ ชายมีสกุลรุนชาติแสนอบอุ่น ผู้ใหญ่ สายเปย์ และใจดี เป็นคู่ครองของเธอ

ธรณ์อาจยิ้มแย้ม พูดคุยอย่างคนไม่คิดอะไรมาก แต่หัวใจของเขาช้ำรัก ย่อยยับแทบไม่มีดี และเขาไม่เคยเปิดรับใครใหม่ คล้ายกับจะรอหญิงสาวที่ตีจากเขาไปอยู่ทุกคืนวัน สี่ปีที่เขาเฝ้ารอ ในที่สุดไอลดาก็เริ่มมีปัญหาระหองระแหงกับสามี ความหวังของธรณ์จึงเรืองรองขึ้น แต่แล้วเขาก็ถูกสกัดหนทางเป่าถ่านไฟเก่าจากพรรณวษา หญิงสาวที่เป็นเพื่อนรักของไอลดา

เธอไม่เคยชอบหน้าธรณ์ ธรณ์เองก็รู้สึกไม่ต่างจากพรรณวษาเท่าไรนัก ไม่ว่าจะเป็นเมื่อก่อนหรือแม้แต่ตอนนี้ และเมื่อมีเหตุให้ต้องใกล้ชิดกันอีก ได้ปะทะฝีปาก คารม พบหน้ากันบ่อยขึ้น ต่างฝ่ายก็ทำเอาหัวใจของกันและกันสั่นไหวขึ้นมาจนได้ และในวันที่หัวใจของธรณ์เริ่มไม่มั่นคงต่อไอลดา ไอลดาก็แยกทางกับสามีในที่สุด ไอลดาพร้อมจะกลับมาหาเขาแล้ว และสัญญาจะเป็นดวงใจของเขาไปตลอดชีวิต จะไม่ทำให้เขาต้องเจ็บอีกต่อไป

แต่แล้วดวงใจของธรณ์เล่า พร้อมจะยกกลับคืนให้ไอลดาได้อีกไหม หรือมีเงาของใครเข้ามาจับจองอยู่ข้างในนั้นแล้ว

596 pages, ebook

Published July 31, 2020

Reviews

[รำพึง ลำพัง · Rating 1 out of 5]

เมื่อกี้เห็นม่านักเขียนรุ่นเดอะประเด็นงานสมัยก่อนที่เหยียดเพศของเขาเลยนึกได้ว่ายังไม่ได้บ่นเรื่องนี้เลย

เป็นนิยายที่เราอ่านตัวอย่างจนจบแล้วตามซื้อท้ังๆที่ ระหว่างทางมีตลอด
“ผ่านสงคราม...”
“โดนเจาะจนพรุน”
มีอีกเยอะ ไหนจะตอนที่เขาแต่งตัวเซ็กซ์ซี่ในผับอีก ทั้งเพื่อนนางเอกและตัวร้ายที่โดนวิพากษ์วิจารณ์ ทำไมในยุคนี้แล้วการมีเซ็กซ์ของผู้หญิงยังเป็นการตีคุณค่าอยู่ ถึงจะบอกว่ายุคสมัยนี้แล้วก็ยังมีคนคิดแบบนี้อยู่ แต่นักเขียนก็สามารถลดละเลิกพฤติกรรมแบบนี้ได้ไม่ใช่หรอ
ตอนที่พี่น้องพระเอกบอกให้พระเอกอย่ากลับไปกินของเหลือจากคนอื่น...... อ้อ ผู้หญิงเป็นหมากฝรั่งจริงๆ สินะ
ส่วนผู้ชายที่ผ่านสนามมาอย่างโชกโชนไม่เห็นบอกเลยว่าเขาคือ walking STDs
พี่น้องพระเอกแต่ละคนก็เป็นพระเอกในเล่มอื่นๆ ด้วย แต่อ่านคำโปรยแล้วก็ไม่แปลกใจ

โดยรวมเป็นงานที่อ่านได้รอบเดียวพอ กดซื้อเพราะนางเอกมั้งก็ดูเป็นคนมีชีวิตแบบทั่วๆ ไปดี จนพระเอกเข้ามาชอบ เราเลยได้แต่รำพึงรำพันในใจ เป็นคนรวยนี่ดีจังเลยน้า มีเงินสั่งให้ผีโม่แป้งยังได้ พระเอกเลยไม่มีอะไรให้เราประทับใจอะไร ถึงแม้พระเอกไม่ได้ร่วมเหยียดเพศไปกับพี่ชายแต่ก็ไม่ได้คัดค้านอะไรมากพอ แล้วก็ดีหน่อยตรงที่ไม่ได้แต่งให้เพื่อนนางเอกเป็นนางร้าย

ไม่รู้สิงานเขียนเก่าๆ แม้แต่นักเขียนเองก็โตมาด้วยสภาพแวดล้องสังคมที่ชายเป็นใหญ่ นิยายไทยเกือบทั้งหมดเลยเห็นได้ชัดเจนว่าเหยียดเพศขนาดไหน อ่านไปก็อึดอัดไปแต่ภาษาเขาสวยไงถูกมั้ย แต่ในสมัยนี้แล้ว.... เอาล่ะเราจะเลิกซื้อเลิกอ่านนิยายไทยจริงๆ จังๆ ละ เสียดายเงิน ๕๕