What do you think?
Rate this book
De tussenzus
‘De tussenzus’ is de debuutroman van Vincent Kortmann.
Hoofdpersoon Tommie Boezerman scheef zich op zijn achttiende verjaardag uit en verliet de middelbare school. Zelf is hij ook verlaten: zijn moeder is dood en zijn vader, een parlementariër, is alleen bereikbaar via zijn persoonlijk assistent. Zonder enig ouderlijk toezicht woont Tommie in een groot en comfortabel huis met zijn voormalige stiefzus Cleo.
Zij is het vrijgevochten type, begaan met het milieu, bijdehand en in toenemende mate gefascineerd door wapens. Hoe gewelddadiger Cleo in haar opvattingen wordt, des te stiller wordt Tommies verzet. Wanneer hij voor zijn oude school wordt gevraagd een toneelstuk te schrijven, lijkt hij daarin zijn ziel en zaligheid te kunnen stoppen – en zijn woede. Maar dan moet het wel worden gezien.
De tussenzus is een aangrijpende roman over twee onthechte mensen die tot elkaar veroordeeld zijn, maar steeds verder van elkaar verwijderd raken. Vincent Kortmann weet in dit ontwapenende en geestige debuut een haarscherp beeld te schetsen van de moderne jongvolwassenheid in een uit elkaar gevallen gezin.
Hoofdpersoon Tommie Boezerman scheef zich op zijn achttiende verjaardag uit en verliet de middelbare school. Zelf is hij ook verlaten: zijn moeder is dood en zijn vader, een parlementariër, is alleen bereikbaar via zijn persoonlijk assistent. Zonder enig ouderlijk toezicht woont Tommie in een groot en comfortabel huis met zijn voormalige stiefzus Cleo.
Zij is het vrijgevochten type, begaan met het milieu, bijdehand en in toenemende mate gefascineerd door wapens. Hoe gewelddadiger Cleo in haar opvattingen wordt, des te stiller wordt Tommies verzet. Wanneer hij voor zijn oude school wordt gevraagd een toneelstuk te schrijven, lijkt hij daarin zijn ziel en zaligheid te kunnen stoppen – en zijn woede. Maar dan moet het wel worden gezien.
De tussenzus is een aangrijpende roman over twee onthechte mensen die tot elkaar veroordeeld zijn, maar steeds verder van elkaar verwijderd raken. Vincent Kortmann weet in dit ontwapenende en geestige debuut een haarscherp beeld te schetsen van de moderne jongvolwassenheid in een uit elkaar gevallen gezin.
- GenresFiction
271 pages, Paperback
First published August 18, 2020
47 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 23 of 23 reviews
September 13, 2020
Vincent Kortmann (1975) volgde de Schrijversvakschool in Groningen die hij in 2007 afrondde. Hij schreef al eerder enkele kortverhalen, maar De tussenzus is zijn debuutroman.
In dit boek maken we kennis met twee tieners die zich aan elkaar proberen vast te klampen tijdens hun moeilijke jeugd. Tommie Boezerman is de zoon van 'een vrouw die met enkele strofen een nieuwe wereld kon scheppen en een man die uren aan het woord kan zijn, zonder iets te zeggen'. Hij is eenzaam. Hij verloor zijn moeder Katinka, een dichteres, door een ongeluk tijdens een zeiltocht op de Waddeneilanden. Zijn vader Manfred is een succesvolle parlementariër die allerlei mandaten opneemt in meerdere bedrijven, waar hij ‘problemen kan oplossen’ en enkel bereikbaar is via zijn persoonlijke assistente Jessica.
Tommie woont in de grote villa van zijn vader, omgeven met alle luxe en moet niet op zijn uitgaven kijken, maar mist zijn vader op belangrijke momenten, ook in het verhaal dat zich in het heden afspeelt. Hij probeert zich zijn moeder te herinneren wat moeilijk is door de jonge leeftijd waarop hij haar het laatst levend heeft gezien en droomt over haar. In de villa woont hij samen met zijn ‘tussenzus’, Cleo, een dochter van Surinaamse afkomst van een van de exen van Manfred en háár nieuwe man. Cleo is een aparte vrijgevochten tiener en erg geëngageerd voor het milieu, zelfs op gewelddadige wijze. Ze is veganistisch en tegelijkertijd meer en meer geïnteresseerd in wapens. Ook zij is verlaten door haar ouders, en net als Tommie voor zijn vader, ongewenst door haar moeder.
Een bloedlijn hebben deze twee niet, maar Tommie neemt het beschermen van deze ‘tussenzus’ als missie op zich als hij van school afgaat in zijn eindexamenjaar op het moment dat hij 18 wordt. Ook al is hij niet meer gemotiveerd om naar school te gaan wordt hij toch gecontacteerd door een lerares om mee aan het script te sleutelen voor het schooltoneelstuk van het jaar. Later kom je er achter dat dit niet geheel van wat eigenbelang gespeend is. Intelligent is Tommie zeker maar hij rebelleert in stilte tegen wat de maatschappij van hem verwacht door zijn studie niet meer af te maken. Dan moet hij van zijn vader maar vrijwilligerswerk gaan doen in een kringloopwinkel waar hij in een heel andere wereld terechtkomt dan waar hij tot dan toe gewend aan is. Hij sluit zich er niet voor af en toont zich bereid en gewillig om die wereld te leren kennen en zijn taak naar behoren uit te voeren, en zijn verantwoordelijkheid niet te ontlopen.
Het boek is vlot leesbaar en komt scherp en geestig uit de hoek, en bevat een flinke schep cynisme en zwarte humor. Er passeert heel wat kritiek op de maatschappij en de moeilijke gezinssituaties van Tommie en Cleo worden geanalyseerd en veroordeeld.
Ze werken beiden mee aan het belangrijke toneelstuk van de school, Tommie voor het script, en Cleo neemt de rol van ‘leading lady’ op zich naast de beroemde Nederlandse acteur Pier DeJong die een groot ego en narcist blijkt te zijn. De karakters zijn goed uitgediept en goed te volgen, het verhaal krijgen we door de ogen van Tommie te zien.
In het toneelstuk rekent Tommie af met zijn vader, en daarom is het zo teleurstellend voor hem dat deze hem nog maar eens in de steek laat. De spanning loopt op, er wordt naar het stuk toegeleefd. De bom op het omslag ontploft weliswaar niet echt, maar brengt hun levens wel tot stilstand voor de een en tot een kruispunt voor de ander. Het einde blijft nog wat open, de afloop is niet volledig in steen gebeiteld. Dit debuut is spannend, grappig én boeiend en belooft veel voor verder werk van deze beginnende auteur.
In dit boek maken we kennis met twee tieners die zich aan elkaar proberen vast te klampen tijdens hun moeilijke jeugd. Tommie Boezerman is de zoon van 'een vrouw die met enkele strofen een nieuwe wereld kon scheppen en een man die uren aan het woord kan zijn, zonder iets te zeggen'. Hij is eenzaam. Hij verloor zijn moeder Katinka, een dichteres, door een ongeluk tijdens een zeiltocht op de Waddeneilanden. Zijn vader Manfred is een succesvolle parlementariër die allerlei mandaten opneemt in meerdere bedrijven, waar hij ‘problemen kan oplossen’ en enkel bereikbaar is via zijn persoonlijke assistente Jessica.
Tommie woont in de grote villa van zijn vader, omgeven met alle luxe en moet niet op zijn uitgaven kijken, maar mist zijn vader op belangrijke momenten, ook in het verhaal dat zich in het heden afspeelt. Hij probeert zich zijn moeder te herinneren wat moeilijk is door de jonge leeftijd waarop hij haar het laatst levend heeft gezien en droomt over haar. In de villa woont hij samen met zijn ‘tussenzus’, Cleo, een dochter van Surinaamse afkomst van een van de exen van Manfred en háár nieuwe man. Cleo is een aparte vrijgevochten tiener en erg geëngageerd voor het milieu, zelfs op gewelddadige wijze. Ze is veganistisch en tegelijkertijd meer en meer geïnteresseerd in wapens. Ook zij is verlaten door haar ouders, en net als Tommie voor zijn vader, ongewenst door haar moeder.
Een bloedlijn hebben deze twee niet, maar Tommie neemt het beschermen van deze ‘tussenzus’ als missie op zich als hij van school afgaat in zijn eindexamenjaar op het moment dat hij 18 wordt. Ook al is hij niet meer gemotiveerd om naar school te gaan wordt hij toch gecontacteerd door een lerares om mee aan het script te sleutelen voor het schooltoneelstuk van het jaar. Later kom je er achter dat dit niet geheel van wat eigenbelang gespeend is. Intelligent is Tommie zeker maar hij rebelleert in stilte tegen wat de maatschappij van hem verwacht door zijn studie niet meer af te maken. Dan moet hij van zijn vader maar vrijwilligerswerk gaan doen in een kringloopwinkel waar hij in een heel andere wereld terechtkomt dan waar hij tot dan toe gewend aan is. Hij sluit zich er niet voor af en toont zich bereid en gewillig om die wereld te leren kennen en zijn taak naar behoren uit te voeren, en zijn verantwoordelijkheid niet te ontlopen.
Het boek is vlot leesbaar en komt scherp en geestig uit de hoek, en bevat een flinke schep cynisme en zwarte humor. Er passeert heel wat kritiek op de maatschappij en de moeilijke gezinssituaties van Tommie en Cleo worden geanalyseerd en veroordeeld.
Ze werken beiden mee aan het belangrijke toneelstuk van de school, Tommie voor het script, en Cleo neemt de rol van ‘leading lady’ op zich naast de beroemde Nederlandse acteur Pier DeJong die een groot ego en narcist blijkt te zijn. De karakters zijn goed uitgediept en goed te volgen, het verhaal krijgen we door de ogen van Tommie te zien.
In het toneelstuk rekent Tommie af met zijn vader, en daarom is het zo teleurstellend voor hem dat deze hem nog maar eens in de steek laat. De spanning loopt op, er wordt naar het stuk toegeleefd. De bom op het omslag ontploft weliswaar niet echt, maar brengt hun levens wel tot stilstand voor de een en tot een kruispunt voor de ander. Het einde blijft nog wat open, de afloop is niet volledig in steen gebeiteld. Dit debuut is spannend, grappig én boeiend en belooft veel voor verder werk van deze beginnende auteur.
September 3, 2020
De tussenzus - Vincent Kortmann (Atlas Contact)
"De tussenzus' is de debuutroman van Vincent Kortmann.
Hoofdpersoon Tommie Boezerman scheef zich op zijn achttiende verjaardag uit en verliet de middelbare school. Zelf is hij ook verlaten: zijn moeder is dood en zijn vader, een parlementariër, is alleen bereikbaar via zijn persoonlijk assistent. Zonder enig ouderlijk toezicht woont Tommie in een groot en comfortabel huis met zijn voormalige stiefzus Cleo.
Zij is het vrijgevochten type, begaan met het milieu, bijdehand en in toenemende mate gefascineerd door wapens. Hoe gewelddadiger Cleo in haar opvattingen wordt, des te stiller wordt Tommies verzet. Wanneer hij voor zijn oude school wordt gevraagd een toneelstuk te schrijven, lijkt hij daarin zijn ziel en zaligheid te kunnen stoppen – en zijn woede. Maar dan moet het wel worden gezien.
De tussenzus is een aangrijpende roman over twee onthechte mensen die tot elkaar veroordeeld zijn, maar steeds verder van elkaar verwijderd raken. Vincent Kortmann weet in dit ontwapenende en geestige debuut een haarscherp beeld te schetsen van de moderne jongvolwassenheid in een uit elkaar gevallen gezin.
Iets aan deze cover trok mij ongelooflijk aan, ik werd er gelijk naartoe gezogen. Wanneer ik de flaptekst las en zag van welke uitgeverij dit boek komt wist ik ‘dit is een boek voor mij’. Als je veel leest dan kan je soms je boeken selecteren op basis van cover en uitgeverij en ben je bijna helemaal zeker dat dit een lees is voor jou. Zo ook met dit boek.
Vincent Kortmann heeft een enorm fijne schrijfstijl, zo een stijl waarvan ik persoonlijk zeg ‘zo heb ik mijn boeken, mijn literatuur graag’. Die stijl, het verhaal maakt een geslaagd boek. Een erg fijn en overtuigend debuut dat mij enkel maar nieuwsgierig maakt naar nog meer werk van deze auteur.
‘Ik had geschreven, geschrapt en herschreven, maar alles wat de avond tevoren mooi en grappig was geweest, bleek onder het brandwerende plafond en de tl-buizen van het klaslokaal gênant en misplaatst.’
Het verhaal heeft als verteller hoofdpersonage Tommie die eigenlijk vrijwel alleen met zijn vroegere stiefzus woont in een kast van een huis. We bevinden ons in de tegenwoordige tijd maar Tommie neemt je regelmatig mee naar het verleden waar bijvoorbeeld Franse Au-Pairs een stuk van zijn gedragingen hebben bepaald.
Het verhaal is opgebouwd rond een toneelstuk waar Tommie aan meewerkt en die toch enkel dingen bij hem losmaken. Gevoelens van woede, verdriet maar ook twijfel en is het verliefdheid? oproepen.
Zijn stiefzus Cleo speelt mee in het toneelstuk en lijkt meer en meer een andere kant op te gaan en haar interesses komen ergens anders te liggen.
‘Cleo woont inmiddels drie jaar bij ons in huis. Haar moeder Ellen en mijn vader leerden elkaar kennen in Den Haag, ...’
Zoals de cover laat zien dreigt er een bom te ontploffen, want hoe kan je je ontplooien in bepaalde omstandigheden? Ontploft de bom? Bij Tommie? De Cleo? Zeker lezen, voor mij een echte mooie aanrader.
"De tussenzus' is de debuutroman van Vincent Kortmann.
Hoofdpersoon Tommie Boezerman scheef zich op zijn achttiende verjaardag uit en verliet de middelbare school. Zelf is hij ook verlaten: zijn moeder is dood en zijn vader, een parlementariër, is alleen bereikbaar via zijn persoonlijk assistent. Zonder enig ouderlijk toezicht woont Tommie in een groot en comfortabel huis met zijn voormalige stiefzus Cleo.
Zij is het vrijgevochten type, begaan met het milieu, bijdehand en in toenemende mate gefascineerd door wapens. Hoe gewelddadiger Cleo in haar opvattingen wordt, des te stiller wordt Tommies verzet. Wanneer hij voor zijn oude school wordt gevraagd een toneelstuk te schrijven, lijkt hij daarin zijn ziel en zaligheid te kunnen stoppen – en zijn woede. Maar dan moet het wel worden gezien.
De tussenzus is een aangrijpende roman over twee onthechte mensen die tot elkaar veroordeeld zijn, maar steeds verder van elkaar verwijderd raken. Vincent Kortmann weet in dit ontwapenende en geestige debuut een haarscherp beeld te schetsen van de moderne jongvolwassenheid in een uit elkaar gevallen gezin.
Iets aan deze cover trok mij ongelooflijk aan, ik werd er gelijk naartoe gezogen. Wanneer ik de flaptekst las en zag van welke uitgeverij dit boek komt wist ik ‘dit is een boek voor mij’. Als je veel leest dan kan je soms je boeken selecteren op basis van cover en uitgeverij en ben je bijna helemaal zeker dat dit een lees is voor jou. Zo ook met dit boek.
Vincent Kortmann heeft een enorm fijne schrijfstijl, zo een stijl waarvan ik persoonlijk zeg ‘zo heb ik mijn boeken, mijn literatuur graag’. Die stijl, het verhaal maakt een geslaagd boek. Een erg fijn en overtuigend debuut dat mij enkel maar nieuwsgierig maakt naar nog meer werk van deze auteur.
‘Ik had geschreven, geschrapt en herschreven, maar alles wat de avond tevoren mooi en grappig was geweest, bleek onder het brandwerende plafond en de tl-buizen van het klaslokaal gênant en misplaatst.’
Het verhaal heeft als verteller hoofdpersonage Tommie die eigenlijk vrijwel alleen met zijn vroegere stiefzus woont in een kast van een huis. We bevinden ons in de tegenwoordige tijd maar Tommie neemt je regelmatig mee naar het verleden waar bijvoorbeeld Franse Au-Pairs een stuk van zijn gedragingen hebben bepaald.
Het verhaal is opgebouwd rond een toneelstuk waar Tommie aan meewerkt en die toch enkel dingen bij hem losmaken. Gevoelens van woede, verdriet maar ook twijfel en is het verliefdheid? oproepen.
Zijn stiefzus Cleo speelt mee in het toneelstuk en lijkt meer en meer een andere kant op te gaan en haar interesses komen ergens anders te liggen.
‘Cleo woont inmiddels drie jaar bij ons in huis. Haar moeder Ellen en mijn vader leerden elkaar kennen in Den Haag, ...’
Zoals de cover laat zien dreigt er een bom te ontploffen, want hoe kan je je ontplooien in bepaalde omstandigheden? Ontploft de bom? Bij Tommie? De Cleo? Zeker lezen, voor mij een echte mooie aanrader.
August 25, 2020
“Ik ben hun zoon, Tommie, het product van een vrouw die met enkele strofen een nieuwe wereld kon scheppen en een man die uren aan het woord kon zijn, zonder iets te zeggen. Van een man die weet hoe de wereld in elkaar zit en een vrouw die vol verbazing om zich heen keek en meer vragen had dan antwoorden.“
In de proloog merkt de lezer al meteen dat de gezinssituatie van Tommie bijzonder is. Zeker geen optimistische situatie. Zijn moeder, Katinka, is verdronken tijdens een zeiltocht op de Waddenzee. Vader Manfred Boezerman was minister van Justitie en zit nu in de Eerste Kamer. Manfred is zelden thuis, hij leeft op hotel of verblijft in het buitenland. Het contact tussen Tommie en zijn vader verloopt in eerste instantie altijd via Jessica, de secretaresse.
De titel verwijst naar Cleo, de tussenzus van Tommie. Ze zijn in feite niets van elkaar. De moeder van Cleo had een kortstondige relatie met Manfred. Na afloop bleef Cleo ten huize Boezerman wonen, zodat ze haar school kan afmaken.
Zowel Cleo als Tommie rebelleren op hun eigen manier. Terwijl Tommie op achttienjarige leeftijd zijn studies heeft ingeruild voor vrijwilligerswerk, is Cleo in de weer met de wereld te verbeteren. Een milieubewuste vegetariër die een passie heeft voor wapens.
‘Wat doe jij eigenlijk bij de kringloop?’ vraagt hij.
‘Hetzelfde als jij.’
‘Werken voor een euro per uur?’
‘Het ontvluchten van gezeik . Niemand zeurt als je vrijwilligerswerk doet.’
Met een dosis humor schetst Vincent Kortmann een raak en confronterend verhaal. De auteur beëindigde een paar jaar geleden zijn opleiding aan de Schrijversvakschool. Dat hij met verve geslaagd is bewijst hij met De tussenzus, zijn debuutroman. Wat de afbeelding op de donkere kaft nu precies moet voorstellen, wordt duidelijk tijdens het lezen.
Het verhaal is ingedeeld in korte hoofdstukken met Tommie als verteller. Herinneringen aan zijn moeder, Remmelt die alles kent van het darkweb, vriend Pannekoek die uit een ander milieu komt, Jaap van de kringloopwinkel, neukmaatje Tamar,… er wordt voor genoeg afwisseling gezorgd. Een kijkje in het leven van een jongvolwassene.
Toch is het verhaal grotendeels opgebouwd rond een theaterstuk, georganiseerd door de oude school van Tommie. Mishandeling en uitbuiting van een meisje door haar vader is het hoofdthema. Mascha, lerares, roept de hulp in van Tommie omdat hij meer inzicht zou hebben in het gedrag en taalgebruik van jongeren. Met zijn hulp moet het theaterstuk geloofwaardig worden. Macht en status, familiebanden, rebels gedrag… het hele verhaal van Tommie en zijn tussenzus komt terug op het podium.
Soms lijkt het verhaal voorspelbaar, maar de auteur laat bepaalde draadjes toch mooi open! De dingen die ik verwachtte zijn niet gebeurd of niet benoemd. Binnen dit verhaal kan ik dat wel waarderen. Niet alles kan beantwoord worden, het leven gaat gewoon verder. Het einde is best verrassend, maar misschien ook logisch.
Door de vele afwisseling van gebeurtenissen en gedachten blijft de lezer alert. Een verhaal om over na te denken.
Kortom, een knap debuut over het belang van familie, over nood aan aandacht en affectie. Vlot leesbaar, origineel en beklijvend. Vincent Kortmann heeft me overtuigd met De tussenzus!
“Ik wilde een vader die naar me luisterde en die zei dat hij me begreep. En vooral een vader die wat vaker thuis was ’s nachts.”
In de proloog merkt de lezer al meteen dat de gezinssituatie van Tommie bijzonder is. Zeker geen optimistische situatie. Zijn moeder, Katinka, is verdronken tijdens een zeiltocht op de Waddenzee. Vader Manfred Boezerman was minister van Justitie en zit nu in de Eerste Kamer. Manfred is zelden thuis, hij leeft op hotel of verblijft in het buitenland. Het contact tussen Tommie en zijn vader verloopt in eerste instantie altijd via Jessica, de secretaresse.
De titel verwijst naar Cleo, de tussenzus van Tommie. Ze zijn in feite niets van elkaar. De moeder van Cleo had een kortstondige relatie met Manfred. Na afloop bleef Cleo ten huize Boezerman wonen, zodat ze haar school kan afmaken.
Zowel Cleo als Tommie rebelleren op hun eigen manier. Terwijl Tommie op achttienjarige leeftijd zijn studies heeft ingeruild voor vrijwilligerswerk, is Cleo in de weer met de wereld te verbeteren. Een milieubewuste vegetariër die een passie heeft voor wapens.
‘Wat doe jij eigenlijk bij de kringloop?’ vraagt hij.
‘Hetzelfde als jij.’
‘Werken voor een euro per uur?’
‘Het ontvluchten van gezeik . Niemand zeurt als je vrijwilligerswerk doet.’
Met een dosis humor schetst Vincent Kortmann een raak en confronterend verhaal. De auteur beëindigde een paar jaar geleden zijn opleiding aan de Schrijversvakschool. Dat hij met verve geslaagd is bewijst hij met De tussenzus, zijn debuutroman. Wat de afbeelding op de donkere kaft nu precies moet voorstellen, wordt duidelijk tijdens het lezen.
Het verhaal is ingedeeld in korte hoofdstukken met Tommie als verteller. Herinneringen aan zijn moeder, Remmelt die alles kent van het darkweb, vriend Pannekoek die uit een ander milieu komt, Jaap van de kringloopwinkel, neukmaatje Tamar,… er wordt voor genoeg afwisseling gezorgd. Een kijkje in het leven van een jongvolwassene.
Toch is het verhaal grotendeels opgebouwd rond een theaterstuk, georganiseerd door de oude school van Tommie. Mishandeling en uitbuiting van een meisje door haar vader is het hoofdthema. Mascha, lerares, roept de hulp in van Tommie omdat hij meer inzicht zou hebben in het gedrag en taalgebruik van jongeren. Met zijn hulp moet het theaterstuk geloofwaardig worden. Macht en status, familiebanden, rebels gedrag… het hele verhaal van Tommie en zijn tussenzus komt terug op het podium.
Soms lijkt het verhaal voorspelbaar, maar de auteur laat bepaalde draadjes toch mooi open! De dingen die ik verwachtte zijn niet gebeurd of niet benoemd. Binnen dit verhaal kan ik dat wel waarderen. Niet alles kan beantwoord worden, het leven gaat gewoon verder. Het einde is best verrassend, maar misschien ook logisch.
Door de vele afwisseling van gebeurtenissen en gedachten blijft de lezer alert. Een verhaal om over na te denken.
Kortom, een knap debuut over het belang van familie, over nood aan aandacht en affectie. Vlot leesbaar, origineel en beklijvend. Vincent Kortmann heeft me overtuigd met De tussenzus!
“Ik wilde een vader die naar me luisterde en die zei dat hij me begreep. En vooral een vader die wat vaker thuis was ’s nachts.”
September 15, 2020
De tussenzus is het romandebuut van Vincent Kortmann. Eerder verschenen er al wel korte verhalen van zijn hand.
Het verhaal gaat over de ik-figuur Tommie Boezerman. Hij is de zoon van een bekende overleden dichteres en een vader die ooit minister was en ook nu nog zeer actief is in de politiek.
'Ik ben hun zoon, Tommie, het product van een vrouw die met enkele strofen een nieuwe wereld kon scheppen en een man die uren aan het woord kan zijn, zonder iets te zeggen. Van een man die weet hoe de wereld in elkaar zit en een vrouw die vol verbazing om zich heen keek en meer vragen dan antwoorden had.'
De vader is zelden thuis en de communicatie tussen vader en zoon verloopt allemaal via de personal assistent van vader, Jessica. Tommie, die al heel lang ouderlijke begeleiding, toezicht en liefde mist, weet niet goed wat hij met zijn leven wil, anders dan niet volgens de geijkte paden gaan. Hij verlaat kort voor zijn eindexamen, op zijn achttiende verjaardag, zijn school en gaat voor drie dagen in de week werken bij een kringloopwinkel.
Tommie woont samen met zijn 'tussenzus' Cleo. Cleo is geen echte stiefzus, ze is de dochter van een ex-vriendin van zijn vader die bij hen bleef wonen toen haar moeder naar China vertrok.
'Ik wilde een vader die naar me luisterde en die zei dat hij me begreep. En vooral een vader die wat vaker thuis was ‘s nachts.'
Deze wat vreemde familiestructuur is de ondergrond voor een verhaal over eenzaamheid, bijzondere passies, je eigen weg proberen te vinden, egoïsme, opportunisme en maatschappijkritiek. Tommie wordt benaderd door zijn oud-lerares Nederlands om mee te werken aan het schrijven van een toneelstuk voor zijn oude school. Zij wil graag input van iemand die meer de leeftijd heeft van de scholieren waar het over gaat. Of heeft ze nog andere motieven? Tommie schrijft in het toneelstuk heel wat van zijn frustratie over zijn relatie met zijn vader van zich af.
Ondertussen blijkt Cleo erg gefascineerd door het milieu en de klimaatverandering , maar ook door wapens. Het luchtdrukpistool waarmee ze op blikjes in de tuin schiet is daarvan misschien nog het meest onschuldige voorbeeld. De bom op de cover komt niet uit de lucht vallen. Ondertussen heeft ook Tommie een zeer vreemde en wat verontrustende verzameling.
De tussenzus is een boek vol vreemde, egoïstische, onvriendelijke en beangstigende personages en toch leest het luchtig en snel door de manier van schrijven en de humor. Je moet wel tegen harde en ethisch niet verantwoorde uitspraken kunnen, want de schrijver schuwt opmerkingen over dikke mensen en Afrikanen niet.
Uitgeverij Atlas Contact, bedankt voor dit exemplaar.
Het verhaal gaat over de ik-figuur Tommie Boezerman. Hij is de zoon van een bekende overleden dichteres en een vader die ooit minister was en ook nu nog zeer actief is in de politiek.
'Ik ben hun zoon, Tommie, het product van een vrouw die met enkele strofen een nieuwe wereld kon scheppen en een man die uren aan het woord kan zijn, zonder iets te zeggen. Van een man die weet hoe de wereld in elkaar zit en een vrouw die vol verbazing om zich heen keek en meer vragen dan antwoorden had.'
De vader is zelden thuis en de communicatie tussen vader en zoon verloopt allemaal via de personal assistent van vader, Jessica. Tommie, die al heel lang ouderlijke begeleiding, toezicht en liefde mist, weet niet goed wat hij met zijn leven wil, anders dan niet volgens de geijkte paden gaan. Hij verlaat kort voor zijn eindexamen, op zijn achttiende verjaardag, zijn school en gaat voor drie dagen in de week werken bij een kringloopwinkel.
Tommie woont samen met zijn 'tussenzus' Cleo. Cleo is geen echte stiefzus, ze is de dochter van een ex-vriendin van zijn vader die bij hen bleef wonen toen haar moeder naar China vertrok.
'Ik wilde een vader die naar me luisterde en die zei dat hij me begreep. En vooral een vader die wat vaker thuis was ‘s nachts.'
Deze wat vreemde familiestructuur is de ondergrond voor een verhaal over eenzaamheid, bijzondere passies, je eigen weg proberen te vinden, egoïsme, opportunisme en maatschappijkritiek. Tommie wordt benaderd door zijn oud-lerares Nederlands om mee te werken aan het schrijven van een toneelstuk voor zijn oude school. Zij wil graag input van iemand die meer de leeftijd heeft van de scholieren waar het over gaat. Of heeft ze nog andere motieven? Tommie schrijft in het toneelstuk heel wat van zijn frustratie over zijn relatie met zijn vader van zich af.
Ondertussen blijkt Cleo erg gefascineerd door het milieu en de klimaatverandering , maar ook door wapens. Het luchtdrukpistool waarmee ze op blikjes in de tuin schiet is daarvan misschien nog het meest onschuldige voorbeeld. De bom op de cover komt niet uit de lucht vallen. Ondertussen heeft ook Tommie een zeer vreemde en wat verontrustende verzameling.
De tussenzus is een boek vol vreemde, egoïstische, onvriendelijke en beangstigende personages en toch leest het luchtig en snel door de manier van schrijven en de humor. Je moet wel tegen harde en ethisch niet verantwoorde uitspraken kunnen, want de schrijver schuwt opmerkingen over dikke mensen en Afrikanen niet.
Uitgeverij Atlas Contact, bedankt voor dit exemplaar.
September 10, 2020
De tussenzus is een aangrijpende roman over twee onthechte mensen die tot elkaar veroordeeld zijn, maar steeds verder van elkaar verwijderd raken.
De cover en titel van het boek spraken me direct aan, de achterflap maakte het nog want interessanter.
Het boek leest als een trein, Kortmann heeft een fijne schrijfstijl die je direct aangrijpt.
En hoewel ik maar bleef doorlezen, heb ik me regelmatig afgevraagd wat ik eigenlijk aan het lezen was..
Want uiteindelijk gebeurt er best veel, worden de hoofdpersonage goed uitgediept, maar mis ik diepgang in een aantal verhaallijnen er omheen.
Het was een vermakelijk boek, een leuke roman, maar volgens mij had er meer in kunnen zitten. Dankzij de schrijfstijl word je meegezogen, maar blijf je een beetje onbevredigd achter na het dichtslaan van het boek.
Ik geef het boek 3 sterren, omdat het geen slecht verhaal is.
Ik mocht dit boek lezen voor @declubvanechtelezers en @atlascontact . Dit heeft op geen enkele manier mijn mening beïnvloed.
De cover en titel van het boek spraken me direct aan, de achterflap maakte het nog want interessanter.
Het boek leest als een trein, Kortmann heeft een fijne schrijfstijl die je direct aangrijpt.
En hoewel ik maar bleef doorlezen, heb ik me regelmatig afgevraagd wat ik eigenlijk aan het lezen was..
Want uiteindelijk gebeurt er best veel, worden de hoofdpersonage goed uitgediept, maar mis ik diepgang in een aantal verhaallijnen er omheen.
Het was een vermakelijk boek, een leuke roman, maar volgens mij had er meer in kunnen zitten. Dankzij de schrijfstijl word je meegezogen, maar blijf je een beetje onbevredigd achter na het dichtslaan van het boek.
Ik geef het boek 3 sterren, omdat het geen slecht verhaal is.
Ik mocht dit boek lezen voor @declubvanechtelezers en @atlascontact . Dit heeft op geen enkele manier mijn mening beïnvloed.
November 21, 2022
Het verhaal is van alles wat. Ik heb in ieder geval enorm gelachen om hoe de karakters worden neergezet en ik heb gelachen om de dialogen die uitgeschreven staan. Ik heb ze hardop aan mijn zus voorgelezen. Ik vond dat gedeelte echt net alsof ik daar was. Het boek leest ook makkelijk weg.
Het eind zag ik totaal niet aankomen. Nu ik erover nadenk vond ik de hints rare fragmenten in het verhaal waar ik geen aandacht meer aan heb besteed...
Ik twijfel over drie of vier sterren, maar omdat het mij weer aan het lezen kreeg in een drukke periode geef ik het vier. Ik vloog er immers doorheen.
Het eind zag ik totaal niet aankomen. Nu ik erover nadenk vond ik de hints rare fragmenten in het verhaal waar ik geen aandacht meer aan heb besteed...
Ik twijfel over drie of vier sterren, maar omdat het mij weer aan het lezen kreeg in een drukke periode geef ik het vier. Ik vloog er immers doorheen.
September 6, 2021
Supersnel geschreven verhaal over Tommie Boezerman, zoon van een politicus, die met Cleo, zijn 'tussenzus' (de dochter van de ex van zijn vader) in een riant huis in Groningen woont. Moeder is verdronken in de Waddenzee toen Tommie 8 was; vader komt maar af en toe langs en is alleen bereikbaar via zijn assistent Jessica. Tommie stopt met zijn school en gaat drie ochtenden per week vrijwilligerswerk bij de kringloop doen, Cleo is wat jonger en zit nog wel op school. Ze heeft radicale ideeën over voedsel en klimaat en de wereld en bezit windbuksen en een onklaar pistool. Viavia probeert ze een bomvest te bemachtigen. Tommie wordt gevraagd mee te werken aan een schooltoneelvoorstelling door de leraar Nederlands, die een geheime agenda heeft: toegang tot de nalatenschap van Tommie's moeder, die een beroemde dichter was.
Het verhaal vaardig opgeschreven, maar je vraagt je wel af waarom dit alles gebeurt. Er lopen talloze figuren door het boek die niks aan het verhaal toevoegen en verder ook nogal flets blijven en uiteindelijk gewoon verdwenen zijn en niet meer ter sprake komen. De ontknoping is in raadselen gehuld: hoe weet de politie dit allemaal en waarom is de lezer daar helemaal niet over ingelicht, zelfs niet in suggesties? En hoe loopt het af met Tommie, die een ernstige neiging tot lethargie vertoont? Onbevredigend. Maar spannend opgeschreven, dat wel.
Het verhaal vaardig opgeschreven, maar je vraagt je wel af waarom dit alles gebeurt. Er lopen talloze figuren door het boek die niks aan het verhaal toevoegen en verder ook nogal flets blijven en uiteindelijk gewoon verdwenen zijn en niet meer ter sprake komen. De ontknoping is in raadselen gehuld: hoe weet de politie dit allemaal en waarom is de lezer daar helemaal niet over ingelicht, zelfs niet in suggesties? En hoe loopt het af met Tommie, die een ernstige neiging tot lethargie vertoont? Onbevredigend. Maar spannend opgeschreven, dat wel.
August 30, 2021
Wat een tragikomische roman!
Wat een zalige personages en situaties met plaatsvervangende schaamte.
Tussenzus is tegelijk luchtig en zwaar geschreven en voorbij voor je het weet. Wat een rit die op het einde helemaal crasht...
Wat een zalige personages en situaties met plaatsvervangende schaamte.
Tussenzus is tegelijk luchtig en zwaar geschreven en voorbij voor je het weet. Wat een rit die op het einde helemaal crasht...
October 16, 2020
Ik bedank uitgeverij Atlas Contact voor een boekexemplaar in ruil voor een eerlijke review.
De tussenzus gaat over Tommie Boezerman, die zonder ouders in een prachtig huis woont. Hij woont samen met Cleo, zijn voormalige stiefzus. Zij is de dochter van Tommies vader en een andere vrouw. Tommies moeder is overleden. Meneer Boezerman heeft hen eigenlijk achtergelaten in dat mooie huis. De assistente van Tommies vader zorgt ervoor dat het hen aan niets ontbreekt. Althans, op materieel gebied.
Cleo is een apart persoon. Gedurende het verhaal ziet ze geweld steeds meer als de enige oplossing voor klimaatverandering. Ze begint steeds meer affiniteit te krijgen met wapens. Tommie schrijft zich op zijn 18e verjaardag uit bij de middelbare school, omdat hij ervan overtuigd is dat elke dag op de middelbare een verspilde zou zijn. Pas echt bijzonder is dat hij daarna niks actiefs gaat doen. Zijn verzet tegen de samenleving is stil, in tegenstelling tot dat van Cleo. De middelbare school vraagt aan Tommie of hij mee wil schrijven aan een toneelstuk. Dit wordt zijn manier om zijn woede kwijt te kunnen. Maar dan moet het wel worden gezien.
Wat ik top vind aan dit boek, is dat het de verwachtingen van de lezer niet overtreft, maar volledig lijkt te negeren. Daardoor is het voor mij heel realistisch, want zo is het echte leven ook vaak. Ten tweede: ondanks dat er niet veel gebeurt in het boek, doe je als lezer talloze inzichten op. Oftewel, het boek is character driven. En dat maakt het ook realistisch. Kortmann is niet bang om over de dagelijkse sleur te schrijven. Zijn schrijfstijl zorgt ervoor dat het niet saai wordt, integendeel. Het leest juist lekker weg. Elke scène geschreven door Kortmann heeft het potentieel om een nieuw inzicht mee te brengen, terwijl je het niet ziet aankomen. Bijvoorbeeld in het volgende stukje, nadat Cleo klaagde over hoe milieuonvriendelijk en hypocriet haar moeder is:
‘Kan het zijn dat ik je bij de Burger King heb gezien?’ Cleo houdt haar hoofd scheef. ‘Dat zou kunnen.’ ‘Terwijl je nuggets aan het eten was?’ ‘Ook dat zou kunnen.’ ‘Nuggets zijn gemaakt van kip. Kipnuggets.’ Ze kijkt me vanonder haar wenkbrauwen aan. ‘Kip is vlees en jij bent vegetariër.’ ‘Natuurlijk zijn nuggets van kip gemaakt,’ zegt Cleo met een vermoeide blik, ‘maar het is separatorvlees.’ ‘Separatorvlees?’ ‘Vlak voor de karkassen weggegooid worden, schrapen machines de laatste vezels vlees van de kippenbotten en daar worden nuggets van gemaakt. Eigenlijk eet je afval. Het is dus goed dat ik nuggets eet, anders zou het weggegooid worden. Er is in Nederland nog nooit een kip geslacht om nuggets van te maken.’
Door dit fragment krijgt Cleo een nieuwe laag als personage. Ze noemt haar moeder, die bij een zonnepanelenbedrijf werkt, hypocriet en milieuonvriendelijk. Zelf eet ze als vegetariër kipnuggets. Dit kan ze zodanig rechtvaardigen, dat je haar bijna gelijk zou geven. Of heeft ze ook gelijk? Het zet je in ieder geval aan het denken. Dit doet Kortmann heel knap, want je zou op het eerste gezicht niet zeggen dat deze scène naar dat inzicht toe zou werken. En daarna gaat het verhaal rustig en subtiel verder, alsof er niks is gebeurd. Het boek laat je als lezer dus zelf ontdekken. Het is niet schreeuwerig. Om die reden leest het makkelijk weg, want daardoor was ik benieuwd naar de rest.
Het mag dan wel makkelijk weglezen, dat betekent niet dat het een makkelijk verhaal is. Het is eigenlijk best zielig. Over de dood van zijn moeder wordt gaandeweg steeds meer onthuld. Dit wordt heel subtiel gedaan, met als gevolg dat ik Tommies schrijnende verdriet ook voelde. Dit geldt tevens voor de afwezigheid van de vader, die Tommie alleen in het openbaar knuffelt, zodat mensen zien dat hij een goede vader is. Tommie is zijn hele leven op zoek naar een familie. Dit merkt de lezer heel geleidelijk.
Er zijn ook zaken die ik minder vond. Een paar dingen had ik toch graag zien gebeuren, doordat ik het Tommie zo erg gunde. Vooral het einde was voor mij heel unsatisfying (helaas kan ik daar niet verder over door klagen voor de spoilers). Maar aan de andere kant, dat maakt het misschien wel beter. De error is namelijk nog steeds aanwezig in mijn brein… En dus blijft het hangen. De tussenzus, een bitterzoet, subtiel boek.
De tussenzus gaat over Tommie Boezerman, die zonder ouders in een prachtig huis woont. Hij woont samen met Cleo, zijn voormalige stiefzus. Zij is de dochter van Tommies vader en een andere vrouw. Tommies moeder is overleden. Meneer Boezerman heeft hen eigenlijk achtergelaten in dat mooie huis. De assistente van Tommies vader zorgt ervoor dat het hen aan niets ontbreekt. Althans, op materieel gebied.
Cleo is een apart persoon. Gedurende het verhaal ziet ze geweld steeds meer als de enige oplossing voor klimaatverandering. Ze begint steeds meer affiniteit te krijgen met wapens. Tommie schrijft zich op zijn 18e verjaardag uit bij de middelbare school, omdat hij ervan overtuigd is dat elke dag op de middelbare een verspilde zou zijn. Pas echt bijzonder is dat hij daarna niks actiefs gaat doen. Zijn verzet tegen de samenleving is stil, in tegenstelling tot dat van Cleo. De middelbare school vraagt aan Tommie of hij mee wil schrijven aan een toneelstuk. Dit wordt zijn manier om zijn woede kwijt te kunnen. Maar dan moet het wel worden gezien.
Wat ik top vind aan dit boek, is dat het de verwachtingen van de lezer niet overtreft, maar volledig lijkt te negeren. Daardoor is het voor mij heel realistisch, want zo is het echte leven ook vaak. Ten tweede: ondanks dat er niet veel gebeurt in het boek, doe je als lezer talloze inzichten op. Oftewel, het boek is character driven. En dat maakt het ook realistisch. Kortmann is niet bang om over de dagelijkse sleur te schrijven. Zijn schrijfstijl zorgt ervoor dat het niet saai wordt, integendeel. Het leest juist lekker weg. Elke scène geschreven door Kortmann heeft het potentieel om een nieuw inzicht mee te brengen, terwijl je het niet ziet aankomen. Bijvoorbeeld in het volgende stukje, nadat Cleo klaagde over hoe milieuonvriendelijk en hypocriet haar moeder is:
‘Kan het zijn dat ik je bij de Burger King heb gezien?’ Cleo houdt haar hoofd scheef. ‘Dat zou kunnen.’ ‘Terwijl je nuggets aan het eten was?’ ‘Ook dat zou kunnen.’ ‘Nuggets zijn gemaakt van kip. Kipnuggets.’ Ze kijkt me vanonder haar wenkbrauwen aan. ‘Kip is vlees en jij bent vegetariër.’ ‘Natuurlijk zijn nuggets van kip gemaakt,’ zegt Cleo met een vermoeide blik, ‘maar het is separatorvlees.’ ‘Separatorvlees?’ ‘Vlak voor de karkassen weggegooid worden, schrapen machines de laatste vezels vlees van de kippenbotten en daar worden nuggets van gemaakt. Eigenlijk eet je afval. Het is dus goed dat ik nuggets eet, anders zou het weggegooid worden. Er is in Nederland nog nooit een kip geslacht om nuggets van te maken.’
Door dit fragment krijgt Cleo een nieuwe laag als personage. Ze noemt haar moeder, die bij een zonnepanelenbedrijf werkt, hypocriet en milieuonvriendelijk. Zelf eet ze als vegetariër kipnuggets. Dit kan ze zodanig rechtvaardigen, dat je haar bijna gelijk zou geven. Of heeft ze ook gelijk? Het zet je in ieder geval aan het denken. Dit doet Kortmann heel knap, want je zou op het eerste gezicht niet zeggen dat deze scène naar dat inzicht toe zou werken. En daarna gaat het verhaal rustig en subtiel verder, alsof er niks is gebeurd. Het boek laat je als lezer dus zelf ontdekken. Het is niet schreeuwerig. Om die reden leest het makkelijk weg, want daardoor was ik benieuwd naar de rest.
Het mag dan wel makkelijk weglezen, dat betekent niet dat het een makkelijk verhaal is. Het is eigenlijk best zielig. Over de dood van zijn moeder wordt gaandeweg steeds meer onthuld. Dit wordt heel subtiel gedaan, met als gevolg dat ik Tommies schrijnende verdriet ook voelde. Dit geldt tevens voor de afwezigheid van de vader, die Tommie alleen in het openbaar knuffelt, zodat mensen zien dat hij een goede vader is. Tommie is zijn hele leven op zoek naar een familie. Dit merkt de lezer heel geleidelijk.
Er zijn ook zaken die ik minder vond. Een paar dingen had ik toch graag zien gebeuren, doordat ik het Tommie zo erg gunde. Vooral het einde was voor mij heel unsatisfying (helaas kan ik daar niet verder over door klagen voor de spoilers). Maar aan de andere kant, dat maakt het misschien wel beter. De error is namelijk nog steeds aanwezig in mijn brein… En dus blijft het hangen. De tussenzus, een bitterzoet, subtiel boek.
September 21, 2020
De intrigerende tekening en de teksten op de cover van De Tussenzus zijn net zo verrassend en verfrissend als het boek zelf. Dit debuut van Vincent Kortmann is een genot om te lezen, leidt regelmatig tot lachsalvo’s maar schuwt de onderliggende ellende niet. Langzaam groeit het inzicht in de personages waardoor de komische noot tragische randjes blijkt te hebben en de personages steeds meer medeleven oproepen. Met een zucht, een lach en een traan is het boek aan het einde dicht gedaan. Het was een buitengewoon aangename kennismaking.
‘Ik ben Tommie, het product van een vrouw die met enkele strofen een nieuwe wereld kon scheppen en een man die uren aan het woord kan zijn zonder iets te zeggen’
Tommie woont samen met Cleo in Villa Berghof. Zij is niet aan hem verwant maar min of meer een stief-of pleegzus. Ouders ontbreken, Tommie’s moeder is al lang dood en zijn vader Manfred - een voormalig minister- is er nooit. Soms zag hij hem op het journaal. Zelfs als Manfred er is, dan heeft Tommie niet veel aan hem. Aan geld is daarentegen geen gebrek. Ook de ouders van Cleo wonen op afstand, elk aan de andere kant van de wereld en zo ver mogelijk van elkaar vandaan.
Beiden proberen zelfstandig op te groeien en om te gaan met de situatie en hun emoties. Hoe ze dit doen is totaal verschillend. De een wendt onverschilligheid voor en de ander wordt activistisch.
‘Bij ons in de wijk gaat korsakov rond als een griepgolf in de herfst’
Het is geen toeval dat Tommie in het eerste hoofdstuk De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst leest. De overeenkomsten zijn duidelijk. Aan drank is in Villa Berghof geen gebrek, falende vaders zijn er ook, alleen de armoede ontbreekt. De puissante rijkdom stelt Tommie en Cleo in staat om hun leven in te richten zoals zij willen en de naamsbekendheid van Manfred opent deuren die voor anderen gesloten blijven. Alleen jammer dat je liefde niet kunt kopen.
Cleo’s oplossing voor het leven bestaat uit een buitengewone focus op klimaatbewustzijn, haar karma en op dure vegetarische maaltijden. Tommie rebelleert door op zijn achttiende verjaardag te stoppen met zijn middelbare school en een sabbatical te nemen. Werken voor geld is niet nodig. Om geen gezeik met zijn vader te krijgen, doet hij vrijwilligers werk. Verder legt hij alles vast wat hij beleeft want hij zit ermee dat hij zich het gezicht van zijn moeder niet meer kan herinneren.
‘het enige wat je kunt doen is alles zo goed mogelijk registreren, wat je hebt gemist moet je proberen te achterhalen en als je het echt niet weet mag je het erbij verzinnen’
Dus verzamelt hij voorwerpen van de au pairs en maakt overal foto’s van. Wanneer hij gevraagd wordt mee te schrijven aan het toneelstuk van zijn oude school krijgt hij de kans om zijn hart en ziel er in uit te storten. Zus Cleo krijgt de hoofdrol en heeft een leuk ideetje om haar rol kracht bij te zetten. Beiden verheugen zich op de voorstelling.
‘Heb jij soms een appeltje te schillen met je vader?’
Dit verhaal roept herinneringen op aan De wereld volgens Garp van John Irving. Zowel de absurde humor, de droogkomische conversaties en commentaren, het tragikomische element als de aanwezigheid van figuren van allerlei allooi komen overeen. Zo passeren hackers, criminelen, hockeysters en de minister president de revue. En net als bij Irving speelt maatschappijkritiek een grote rol. In De Tussenzus zijn het onderwerpen als emotionele verwaarlozing, gebroken gezinnen, egocentrisme, individualisme en de klimaatcrisis die voor het voetlicht komen.
Vincent Kortmann geeft de onderlinge relaties en het schrijnende onvermogen om elkaar werkelijk te leren kennen net voldoende weer. De humor is ruim aanwezig en goed gedoseerd en hij brengt het verhaal vakkundig naar een beklemmende ontknoping. Kortmann is nog geen Irving, daarvoor is er nog net niet genoeg diepgang in de personages en de diepte van hun diepe innerlijke strijd. Hij is echter al een eind op streek.
‘Ik ben Tommie, het product van een vrouw die met enkele strofen een nieuwe wereld kon scheppen en een man die uren aan het woord kan zijn zonder iets te zeggen’
Tommie woont samen met Cleo in Villa Berghof. Zij is niet aan hem verwant maar min of meer een stief-of pleegzus. Ouders ontbreken, Tommie’s moeder is al lang dood en zijn vader Manfred - een voormalig minister- is er nooit. Soms zag hij hem op het journaal. Zelfs als Manfred er is, dan heeft Tommie niet veel aan hem. Aan geld is daarentegen geen gebrek. Ook de ouders van Cleo wonen op afstand, elk aan de andere kant van de wereld en zo ver mogelijk van elkaar vandaan.
Beiden proberen zelfstandig op te groeien en om te gaan met de situatie en hun emoties. Hoe ze dit doen is totaal verschillend. De een wendt onverschilligheid voor en de ander wordt activistisch.
‘Bij ons in de wijk gaat korsakov rond als een griepgolf in de herfst’
Het is geen toeval dat Tommie in het eerste hoofdstuk De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst leest. De overeenkomsten zijn duidelijk. Aan drank is in Villa Berghof geen gebrek, falende vaders zijn er ook, alleen de armoede ontbreekt. De puissante rijkdom stelt Tommie en Cleo in staat om hun leven in te richten zoals zij willen en de naamsbekendheid van Manfred opent deuren die voor anderen gesloten blijven. Alleen jammer dat je liefde niet kunt kopen.
Cleo’s oplossing voor het leven bestaat uit een buitengewone focus op klimaatbewustzijn, haar karma en op dure vegetarische maaltijden. Tommie rebelleert door op zijn achttiende verjaardag te stoppen met zijn middelbare school en een sabbatical te nemen. Werken voor geld is niet nodig. Om geen gezeik met zijn vader te krijgen, doet hij vrijwilligers werk. Verder legt hij alles vast wat hij beleeft want hij zit ermee dat hij zich het gezicht van zijn moeder niet meer kan herinneren.
‘het enige wat je kunt doen is alles zo goed mogelijk registreren, wat je hebt gemist moet je proberen te achterhalen en als je het echt niet weet mag je het erbij verzinnen’
Dus verzamelt hij voorwerpen van de au pairs en maakt overal foto’s van. Wanneer hij gevraagd wordt mee te schrijven aan het toneelstuk van zijn oude school krijgt hij de kans om zijn hart en ziel er in uit te storten. Zus Cleo krijgt de hoofdrol en heeft een leuk ideetje om haar rol kracht bij te zetten. Beiden verheugen zich op de voorstelling.
‘Heb jij soms een appeltje te schillen met je vader?’
Dit verhaal roept herinneringen op aan De wereld volgens Garp van John Irving. Zowel de absurde humor, de droogkomische conversaties en commentaren, het tragikomische element als de aanwezigheid van figuren van allerlei allooi komen overeen. Zo passeren hackers, criminelen, hockeysters en de minister president de revue. En net als bij Irving speelt maatschappijkritiek een grote rol. In De Tussenzus zijn het onderwerpen als emotionele verwaarlozing, gebroken gezinnen, egocentrisme, individualisme en de klimaatcrisis die voor het voetlicht komen.
Vincent Kortmann geeft de onderlinge relaties en het schrijnende onvermogen om elkaar werkelijk te leren kennen net voldoende weer. De humor is ruim aanwezig en goed gedoseerd en hij brengt het verhaal vakkundig naar een beklemmende ontknoping. Kortmann is nog geen Irving, daarvoor is er nog net niet genoeg diepgang in de personages en de diepte van hun diepe innerlijke strijd. Hij is echter al een eind op streek.
September 18, 2020
De Tussenzus is een opmerkelijk debuut van Vincent Kortmann, die de Schrijversvakschool in Groningen in 2017 afrondde. De schrijversvakschool is te vergelijken met een particuliere en onafhankelijke kunstacademie, Heb je deze studie succesvol afgerond, dan versta je het schrijversschap.
De afbeelding van een bom op de cover van De Tussenzus doet je afvragen of er daadwerkelijke een bom gaat ontploffen of dat deze figuurlijk is bedoeld.
In de proloog wordt de toon gezet door Tommie Boezerman, een adolescent in twee Atheneum, die zich niet begrepen voelt. Je proeft de dreiging, een tikkende tijdbom in deze proloog. Wat gaat er gebeuren?
Tommie groeit op in een disfunctionele familie waarin hij het grootste gedeelte van de tijd alleen is met zijn rebellerende ‘stiefzus’ Cleo. Zijn moeder Katinka is overleden toen hij acht jaar oud was. Sindsdien laat zijn vader Manfred de zorg voor Tommie over aan Franse au-pairs, die nauwelijks Nederlands spreken.
Cleo is geen echte stiefzus van Tommie, maar wordt wel zo beschouwd. Zij is een opmerkelijk personage, dat een veganistische en minimalistische leefwijze nastreeft. Verder is ze een klimaatactiviste, die vindt dat geweld best gebruikt mag worden om het klimaat te beschermen. Langzaam maar zeker raakt ze meer gefascineerd en geobsedeerd door wapens.
Werken is alles voor Manfred, een minister, dit gaat zelfs boven de zorg voor zijn zoon Tommie. Hij vindt zichzelf een echte probleemoplosser, maar bereikbaar is hij niet echt voor zijn zoon en stiefdochter. Het contact met hen wordt via Jessica, zijn persoonlijke assistente onderhouden.
Als Tommie stopt met school in zijn eindexamenjaar is het enige wat hij zeker weet, dat hij wil breken met zijn normale leven. Dit doet hij door in een kringloopwinkel vrijwilligerswerk te gaan doen en te werken aan een toneelstuk. Zijn pen is zijn wapen. Maar of hij gezien wordt?
Vincent Kortmann schrijft op een vlotte wijze over een redelijk zwaar thema. Een disfunctionele familie is echt een thema van deze tijd, waarin jeugdigen dreigen te ontsporen. Op luchtige, soms humoristische toon weet hij een glimlach op het gezicht van de lezer te toveren.
De twee hoofdpersonages zijn Tommie en Cleo en het verhaal wordt vanuit Tommie verteld. Zijn toon is laconiek en hierdoor is het prettig leesbaar, boeiend en zelfs spannend.
De afbeelding van een bom op de cover van De Tussenzus doet je afvragen of er daadwerkelijke een bom gaat ontploffen of dat deze figuurlijk is bedoeld.
In de proloog wordt de toon gezet door Tommie Boezerman, een adolescent in twee Atheneum, die zich niet begrepen voelt. Je proeft de dreiging, een tikkende tijdbom in deze proloog. Wat gaat er gebeuren?
Tommie groeit op in een disfunctionele familie waarin hij het grootste gedeelte van de tijd alleen is met zijn rebellerende ‘stiefzus’ Cleo. Zijn moeder Katinka is overleden toen hij acht jaar oud was. Sindsdien laat zijn vader Manfred de zorg voor Tommie over aan Franse au-pairs, die nauwelijks Nederlands spreken.
Cleo is geen echte stiefzus van Tommie, maar wordt wel zo beschouwd. Zij is een opmerkelijk personage, dat een veganistische en minimalistische leefwijze nastreeft. Verder is ze een klimaatactiviste, die vindt dat geweld best gebruikt mag worden om het klimaat te beschermen. Langzaam maar zeker raakt ze meer gefascineerd en geobsedeerd door wapens.
Werken is alles voor Manfred, een minister, dit gaat zelfs boven de zorg voor zijn zoon Tommie. Hij vindt zichzelf een echte probleemoplosser, maar bereikbaar is hij niet echt voor zijn zoon en stiefdochter. Het contact met hen wordt via Jessica, zijn persoonlijke assistente onderhouden.
Als Tommie stopt met school in zijn eindexamenjaar is het enige wat hij zeker weet, dat hij wil breken met zijn normale leven. Dit doet hij door in een kringloopwinkel vrijwilligerswerk te gaan doen en te werken aan een toneelstuk. Zijn pen is zijn wapen. Maar of hij gezien wordt?
Vincent Kortmann schrijft op een vlotte wijze over een redelijk zwaar thema. Een disfunctionele familie is echt een thema van deze tijd, waarin jeugdigen dreigen te ontsporen. Op luchtige, soms humoristische toon weet hij een glimlach op het gezicht van de lezer te toveren.
De twee hoofdpersonages zijn Tommie en Cleo en het verhaal wordt vanuit Tommie verteld. Zijn toon is laconiek en hierdoor is het prettig leesbaar, boeiend en zelfs spannend.
September 23, 2020
De Tussenzus, de debuutroman van Vincent Kortmann, leest bijzonder vlot. Ik nam het boek twee dagen geleden op en las het werkelijk in een ruk uit.
Tommy Boezerman is een tiener die nog niet duidelijk weet wat hij wil. Hij stopt met school van zodra hij achttien is, en begint met een 'tussenjaar'. Dat ene tussenjaar loopt al snel over in een tweede. Deze tussenjaren geven hem voldoende tijd om na te denken over wat er allemaal met hem gebeurde als kind en jongvolwassene. Hoe kwam hij, de zoon van een parlementariër, terecht in een groot huis met enkel een soort van stiefzus die niet eens zijn stiefzus is? Cleo is de dochter van een ex-vrouw van de vader van Tommy. Toen hun relatie stukliep, bleef Cleo samen met Tommy in het huis van de parlementariër wonen. De zoon van de BN'er reflecteert over de dood van zijn moeder, over de verscheidene affaires van zijn vader met au-pairs, over wat hij wil bereiken in het leven, over...
Daarnaast vraagt zijn oud-lerares Nederlands hem mee een stuk te schrijven. Dit stuk werkt voor Tommy als het ware als een eye-opener. Hij kan al zijn opgekropte gevoelens en frustraties eindelijk loslaten in geschreven tekst. Hij beweert dat de tekst niet autobiografisch is, maar iedereen die Tommy wat kent, ziet al snel de gelijkenissen tussen Tommy's leven en het toneelstuk.
Kortmann schrijft met het krachtige verhaal van Tommy een goede coming-of-age roman. De auteur schrijft erg humoristisch, sarcastisch en weet op welke momenten een sterke portie drama erin te schrijven. De zinnen worden vrij luchtig, zonder al te veel beschrijvingen geschreven. Dit zorgt ervoor dat je het verhaal heel vlot kan lezen. Toch zou je wel eens wat kunnen missen als je dit boek diagonaal zou lezen. De auteur laat ruimte voor eigen interpretatie en eigen denkwerk. Dit is dan ook iets wat me erg aansprak in dit boek.
Naast een krachtig verhaal en een leuke dosis humor en cynisme, weet Kortmann ook spanning op te bouwen. Je begint een idee te krijgen van hoe het einde eruit zou zien naarmate het verhaal vordert, maar toch kon de auteur me volledig verrassen met het einde. Dit is nog een groot pluspunt voor dit boek.
Ik kijk alvast uit naar het volgende werk van Vincent Kortmann.
Hartelijk dank aan De Club van Echte Lezers voor het sturen van dit recensie-exemplaar.
Tommy Boezerman is een tiener die nog niet duidelijk weet wat hij wil. Hij stopt met school van zodra hij achttien is, en begint met een 'tussenjaar'. Dat ene tussenjaar loopt al snel over in een tweede. Deze tussenjaren geven hem voldoende tijd om na te denken over wat er allemaal met hem gebeurde als kind en jongvolwassene. Hoe kwam hij, de zoon van een parlementariër, terecht in een groot huis met enkel een soort van stiefzus die niet eens zijn stiefzus is? Cleo is de dochter van een ex-vrouw van de vader van Tommy. Toen hun relatie stukliep, bleef Cleo samen met Tommy in het huis van de parlementariër wonen. De zoon van de BN'er reflecteert over de dood van zijn moeder, over de verscheidene affaires van zijn vader met au-pairs, over wat hij wil bereiken in het leven, over...
Daarnaast vraagt zijn oud-lerares Nederlands hem mee een stuk te schrijven. Dit stuk werkt voor Tommy als het ware als een eye-opener. Hij kan al zijn opgekropte gevoelens en frustraties eindelijk loslaten in geschreven tekst. Hij beweert dat de tekst niet autobiografisch is, maar iedereen die Tommy wat kent, ziet al snel de gelijkenissen tussen Tommy's leven en het toneelstuk.
Kortmann schrijft met het krachtige verhaal van Tommy een goede coming-of-age roman. De auteur schrijft erg humoristisch, sarcastisch en weet op welke momenten een sterke portie drama erin te schrijven. De zinnen worden vrij luchtig, zonder al te veel beschrijvingen geschreven. Dit zorgt ervoor dat je het verhaal heel vlot kan lezen. Toch zou je wel eens wat kunnen missen als je dit boek diagonaal zou lezen. De auteur laat ruimte voor eigen interpretatie en eigen denkwerk. Dit is dan ook iets wat me erg aansprak in dit boek.
Naast een krachtig verhaal en een leuke dosis humor en cynisme, weet Kortmann ook spanning op te bouwen. Je begint een idee te krijgen van hoe het einde eruit zou zien naarmate het verhaal vordert, maar toch kon de auteur me volledig verrassen met het einde. Dit is nog een groot pluspunt voor dit boek.
Ik kijk alvast uit naar het volgende werk van Vincent Kortmann.
Hartelijk dank aan De Club van Echte Lezers voor het sturen van dit recensie-exemplaar.
September 10, 2020
De tussenzus is een aangrijpende roman over twee onthechte mensen die tot elkaar veroordeeld zijn, maar steeds verder van elkaar verwijderd raken. Vincent Kortmann weet in dit ontwapenende en geestige debuut een haarscherp beeld te schetsen van de moderne jongvolwassenheid in een uit elkaar gevallen gezin.
De tussenzus is de debuutroman van Vincent Kortmann. We kunnen meteen wel stellen een goed en geslaagd debuut. In het verhaal maken we kennis met Tommie, zoon van een politicus en een schrijfster. Tommie zijn moeder overlijdt echter al op jongen leeftijd en zijn vader is er meer niet dan wel. Tommie verlaat in zijn examenjaar de school en gaat als vrijwilliger aan de slag in de kringloop. Naast Tommie volgen we ook een beetje Cleo, dochter van de ex van Tommie’s vader. Uit praktische overwegingen woont Cleo bij Tommie en zijn vader, ondanks dat er geen bloedband is. Cleo is een vrijgevochten dame met zo haar eigen ideeën.
Het verhaal wordt verteld door Tommie. Het merendeel van het verhaal speelt zich af in het heden, maar zo nu en dan krijgen via de auteur ook beelden van verleden, over kleine Tommie en zijn moeder en daarna de Au-pairs. Zo begrijp je als lezer een beetje waarom Tommie is zoals hij is.
In het verhaal wordt Tommie benaderd door een oud lerares om zich bezig te gaan houden met het schooltoneel stuk. Een toneelstuk waarin hun zijn eigen verhaal in verwerkt. Cleo lijkt een totaal andere kant op te gaan. Het is een kwestie van tijd tot dat de bom barst. Je voelt als lezer dat die spanning goed opgebouwd wordt. Het blijft echter tot het einde onduidelijk bij wie het mis gaat.
De auteur heeft een heerlijke, vlotte schrijfstijl. Personages zijn ook goed uitgewerkt, met name Tommie. Het verhaal bevat humor, maar ook actuele thema’s zoals o.a. het eenzaam zijn. Een boek dat je als lezer zeker boeit omdat het zo uit het leven gegrepen is. Als lezer wil je eigenlijk nog wel meer lezen. Hoe gaat het verder met Tommie? Dat maakt toch wel nieuwsgierig naar meer van Vincent Kortmann.
De tussenzus is de debuutroman van Vincent Kortmann. We kunnen meteen wel stellen een goed en geslaagd debuut. In het verhaal maken we kennis met Tommie, zoon van een politicus en een schrijfster. Tommie zijn moeder overlijdt echter al op jongen leeftijd en zijn vader is er meer niet dan wel. Tommie verlaat in zijn examenjaar de school en gaat als vrijwilliger aan de slag in de kringloop. Naast Tommie volgen we ook een beetje Cleo, dochter van de ex van Tommie’s vader. Uit praktische overwegingen woont Cleo bij Tommie en zijn vader, ondanks dat er geen bloedband is. Cleo is een vrijgevochten dame met zo haar eigen ideeën.
Het verhaal wordt verteld door Tommie. Het merendeel van het verhaal speelt zich af in het heden, maar zo nu en dan krijgen via de auteur ook beelden van verleden, over kleine Tommie en zijn moeder en daarna de Au-pairs. Zo begrijp je als lezer een beetje waarom Tommie is zoals hij is.
In het verhaal wordt Tommie benaderd door een oud lerares om zich bezig te gaan houden met het schooltoneel stuk. Een toneelstuk waarin hun zijn eigen verhaal in verwerkt. Cleo lijkt een totaal andere kant op te gaan. Het is een kwestie van tijd tot dat de bom barst. Je voelt als lezer dat die spanning goed opgebouwd wordt. Het blijft echter tot het einde onduidelijk bij wie het mis gaat.
De auteur heeft een heerlijke, vlotte schrijfstijl. Personages zijn ook goed uitgewerkt, met name Tommie. Het verhaal bevat humor, maar ook actuele thema’s zoals o.a. het eenzaam zijn. Een boek dat je als lezer zeker boeit omdat het zo uit het leven gegrepen is. Als lezer wil je eigenlijk nog wel meer lezen. Hoe gaat het verder met Tommie? Dat maakt toch wel nieuwsgierig naar meer van Vincent Kortmann.
September 16, 2020
Het boek de tussenzus beschrijft het verhaal van Tommie, 19-jaar en vroegtijdig gestopt met zijn middelbare school. Hij wordt gevraagd om mee te helpen bij het schrijven en produceren van een schooltheaterstuk en aan de hand van die gebeurtenis neemt de auteur je mee.
Tommie heeft een vader die senator is waardoor hij geen tijd heeft of maakt voor zijn zoon. Zijn moeder is overleden toen hij jong was en door een gekke samenloop van omstandigheden woont zijn stiefzus (of tussenzus) Cleo ook bij hem in huis. Tommie zit in de knoop met zichzelf maar wil dit niet onderkennen waardoor je merkt dat hij zijn gevoelens wegduwt. Cleo is een radicale klimaatstrijder en heeft zo haar meningen en opvattingen over wat mensen doen en steekt dit niet onder stoelen of banken.
Het boek leest vlot en het is op fijne manier geschreven, het verhaal is origineel. Waarom drie sterren? Ik merk dat ik het lastig vind om sympathie te voelen voor Tommie. Hij heeft het lastig, voelt zich onbegrepen, weet niet wat hij wil, maar ik voel niet met hem mee. Daarnaast was ik verrast door het einde, naïeve lezer als ik ben, zag ik dit totaal niet aankomen en voelt het voor mij te zwaar aangezet en ietwat overdreven.
Toch ben ik benieuwd wat er nog meer in het verschiet ligt van Vincent Kortmann, het is een heerlijk boek om tussendoor te lezen en het smaakt, voor mij, naar meer.
Tommie heeft een vader die senator is waardoor hij geen tijd heeft of maakt voor zijn zoon. Zijn moeder is overleden toen hij jong was en door een gekke samenloop van omstandigheden woont zijn stiefzus (of tussenzus) Cleo ook bij hem in huis. Tommie zit in de knoop met zichzelf maar wil dit niet onderkennen waardoor je merkt dat hij zijn gevoelens wegduwt. Cleo is een radicale klimaatstrijder en heeft zo haar meningen en opvattingen over wat mensen doen en steekt dit niet onder stoelen of banken.
Het boek leest vlot en het is op fijne manier geschreven, het verhaal is origineel. Waarom drie sterren? Ik merk dat ik het lastig vind om sympathie te voelen voor Tommie. Hij heeft het lastig, voelt zich onbegrepen, weet niet wat hij wil, maar ik voel niet met hem mee. Daarnaast was ik verrast door het einde, naïeve lezer als ik ben, zag ik dit totaal niet aankomen en voelt het voor mij te zwaar aangezet en ietwat overdreven.
Toch ben ik benieuwd wat er nog meer in het verschiet ligt van Vincent Kortmann, het is een heerlijk boek om tussendoor te lezen en het smaakt, voor mij, naar meer.
November 9, 2020
'De tussenzus' is de debuutroman van Vincent Kortmann. Dit verhaal gaat over Tommie, die een huis deelt met zijn voormalige stiefzus Cleo. Tommies vader is een bekende politicus die geen tijd heeft voor zijn zoon, zijn moeder is overleden en Cleo wordt steeds extremischer. Wanneer Tommie wordt gevraagd een toneelstuk te schrijven, kan hij al zijn emoties kwijt.
Wat vooral opvalt in dit boek, is het vertelplezier. De aangesneden onderwerpen zijn soms zwaar, maar er is altijd ruimte voor wat humor of een subtiele onhandigheid van personages in een dialoog. Ook zijn de observaties vaak raak, zoals hier:
"Persida laat merken dat ze ijverig is door lawaai te maken tijdens het schoonmaken. En als er niemand thuis is, vestigt ze de aandacht op zich door af en toe een stofdoek te laten slingeren of iets op de verkeerde plek terug te leggen. Volgens Cleo doen alle schoonmakers dat. Ze doen onzichtbaar werk, dus om te laten zien dat ze ergens geweest zijn, zetten ze fotolijstjes verkeerd terug of laten ze een plumeau op het nachtkastje liggen."
Door de vlotte schrijfstijl, de leeftijd van de personages en de aangesneden onderwerpen is 'De tussenzus' ook erg geschikt voor middelbare scholieren. Ze zullen zich tijdens het lezen van dit boek geen moment vervelen.
Wat vooral opvalt in dit boek, is het vertelplezier. De aangesneden onderwerpen zijn soms zwaar, maar er is altijd ruimte voor wat humor of een subtiele onhandigheid van personages in een dialoog. Ook zijn de observaties vaak raak, zoals hier:
"Persida laat merken dat ze ijverig is door lawaai te maken tijdens het schoonmaken. En als er niemand thuis is, vestigt ze de aandacht op zich door af en toe een stofdoek te laten slingeren of iets op de verkeerde plek terug te leggen. Volgens Cleo doen alle schoonmakers dat. Ze doen onzichtbaar werk, dus om te laten zien dat ze ergens geweest zijn, zetten ze fotolijstjes verkeerd terug of laten ze een plumeau op het nachtkastje liggen."
Door de vlotte schrijfstijl, de leeftijd van de personages en de aangesneden onderwerpen is 'De tussenzus' ook erg geschikt voor middelbare scholieren. Ze zullen zich tijdens het lezen van dit boek geen moment vervelen.
February 27, 2021
Dit debuut van Kortmann gaat over Tommie Boezerman en zijn voormalig stiefzus Cleo die samen in het grote huis van Tommies vader wonen. Vader Boezerman is een politicus die bijna nooit thuis is, de moeder van Tommie, die dichter was, stierf toen Tommie nog een kind was. Cleo is in het huis achtergebleven toen haar moeder, die een relatie had met Tommies vader, voor haar werk naar China vertrok. Tommie is achttien als hij besluit nog voor zijn eindexamen de school vaarwel te zeggen en als vrijwilliger voor een kringloopwinkel te gaan werken. Cleo is gefascineerd door wapens, het darkweb en veganistisch eten. In het volgende schooljaar wordt Tommie door zijn voormalig docente Nederlands gevraagd mee te schrijven aan het schooltoneelstuk. Dat dit deels uit eigenbelang is, wordt al snel duidelijk. Cleo speelt de vrouwelijke hoofdrol in het stuk. Goed geschreven psychologische roman die op een geestige en open manier laat zien hoe twee mensen, die eerder tot elkaar veroordeeld waren, langzaam uit elkaar drijven. Prima boek ook voor jongeren (leeslijst?)
November 30, 2020
Een vlot leesbaar boek over Stomme, die met school is gestopt, en zijn soort-van stiefzus ©leo, die er wat extreme ideeën op nahoudt. Vader Manfred is beroemd en vooral met zichzelf bezig en meestal afwezig. Een verhaal waarvan je denkt, waar gaat dit heen?
2020 Books #42
2020 Books #42
September 28, 2024
Niet iets waar ik enthousiast van werd. Ik bgrijp wel dat er drama aan te pas komt.
Verder bevat het boek zowel humor, cynisme en tragedie, maar niet iets van evenwicht tussen die drie.
Misschien te ver gezocht (want nogel "technisch" ineengebreid)?
Verder bevat het boek zowel humor, cynisme en tragedie, maar niet iets van evenwicht tussen die drie.
Misschien te ver gezocht (want nogel "technisch" ineengebreid)?
October 7, 2024
Ik hoop op roman nr 3 van Vincent Kortmann, ik houd van deze stijl. Tragikomisch, cynisch zo nu en dan, en toch ook ontroerend. Een boek waar ik doorheen vloog en dat de indruk wekte met veel gemak te zijn geschreven, knap vind ik dat altijd.
September 22, 2020
3.5 | Vermakelijk, erg grappig en bij tijd en wijle treffende typeringen. Benieuwd naar de volgende roman van deze schrijver!
February 27, 2021
Knap debuut.
May 12, 2021
Wat een goed debuut dit. Ik heb me geen moment verveeld.
October 22, 2025
onderhoudend verhaal, maar waarom - waarom? - weer die platte seksbeschrijvingen die de Nederlandse literatuur zo vervuilen. Onnodig, gezien het plot.
Displaying 1 - 23 of 23 reviews