Jump to ratings and reviews
Rate this book

Исповедь бунтаря

Rate this book
Немцов вспоминает начало своей политической деятельности, работу с Борисом Ельциным, приход которого к власти он называет признаком того, что «страна двигалась по демократическому пути». Несколько глав автор посвящает критике Путина, отмечая угрозу того, что после Путина «будет что-то такое совсем уже кошмарное, фашистское». В отдельной главе Немцов рассматривает чеченский конфликт, критикуя Рамзана Кадырова и предлагая свои варианты решения проблемы, в частности, «создать что-то типа парламента», «активно использовать национальные традиции». Обязательными условиями, по его мнению, должны стать соблюдение российской конституции, отказ от захвата заложников: «Мы обещаем никого не трогать до тех пор, пока Вы не станете на путь войны, не начнёте брать русских, дагестанцев, осетин в заложники и так далее. В противном случае — война без конца и огненная земля под ногами».
В последних главах политик высказывает свои мысли по социальным вопросам. Так, Немцов считает: «чтобы женщины чувствовали себя более-менее комфортно, один нормальный мужик должен встречаться с двумя-тремя женщинами». В доказательство он приводит расчёты: «Соотношение мужчин к женщинам примерно 46 % на 54 %. Среди мужчин 10% алкоголиков, 30% импотентов, до 10% сексуальных меньшинств. Таким образом, дееспособных мужиков остаётся около 50%».
Немцов также даёт читателям различные советы: «Очень опасна соль. Соль абсорбирует воду, и человек пухнет. Он вроде бы и не ест ничего, но опухает. Поэтому пиво нельзя пить ни с какой рыбой, да и вообще лучше не есть под пиво ничего солёного».

216 pages, Hardcover

First published January 1, 2007

2 people are currently reading
108 people want to read

About the author

Boris Nemtsov

23 books4 followers
Dr. Boris Yefimovich Nemtsov (Борис Ефимович Немцов) -- 9 October 1959 – 27 February 2015).

Nemtsov was a Russian physicist and liberal politician who was assassinated in 2015.

Nemtsov was involved in the introduction of reforms into the Russian post-Soviet economy. He had a successful political career in the 1990s under President Boris Yeltsin. From 2000 until his death, he was an outspoken critic of Vladimir Putin. Nemtsov was assassinated on 27 February 2015, beside his Ukrainian partner Anna Durytska, on a bridge near the Kremlin in Moscow, with four shots fired from the back. In the weeks before his death, Nemtsov expressed fear that Putin would have him killed. In late June 2017, five Chechnya-born men were found guilty by a jury in a Moscow court for agreeing to kill Nemtsov in exchange for 15 million rubles.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
46 (34%)
4 stars
56 (42%)
3 stars
25 (18%)
2 stars
6 (4%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
Profile Image for Ugnė.
327 reviews44 followers
March 19, 2022
Pyp, laukei?

Lengvas ir įdomus skaitinys iš Kremliaus kritiko lūpų. Kaip pats Nemcovas teigė, Jelcinas iš pradžių jį, o ne Putiną buvo išsirinkęs savo įpėdiniu, bet po to planai pasikeitė, o toliau nebespoilinsiu, visgi čia visai pakankamas kabliukas turėtų būti, kad užsinorėtumėte atsiversti Nemcovo knygas.

Šioje knygoje nėra pastovaus burbėjimo ant Kremliaus, nes Nemcovas knygos puslapius skyrė ir savo gyvenimo bei požiūrio apie įvairiausius dalykus išdėstymui: kokį sportą mėgsta, kokių juokingų įvykių nutiko bandant atsidėkoti kitam politikui, ką mano apie keletą vedybų, kaip reikia rūpintis vaikais iš buvusių santuokų ir t. t.

Jo požiūris į gyvenimą ir tradicijas pakankamai progresyvus, bet yra ir to rusiško ar net lietuviško dieduko požiūrio likučių. Bet jei visi Rusijos politikai turėtų tokią pasaulėžiūrą, tai kaimyninės šalys gyventų spakainiai.

Aišku, pasisakoma ir apie Putino kliką, oligarchus ir kaip visa ta tironija buvo sukurta. Nemcovui teko su Putinu kartu keliauti, dirbti, tad vidinės informacijos bus. Nemcovas jau keleri metai kaip nužudytas, o knygoje jau tada minima, kokia šūdina situacija su žmogaus laisvėmis, propaganda. Įdomu, kaip jis būtų galėjęs įvertinti šiandienos Rusiją.
Profile Image for Suren Semerjyan.
15 reviews12 followers
November 17, 2019
«Խռովարարի խոստովանությունը» հետխորհրդային Ռուսասատնի ամենաբարձրաստիճան պետական գործիչներից մեկի՝ Բորիս Նեմցովի ինքնակենսագրությունն է։ Թվում է, թե յուրաքանչյուր քաղաքական գործիչ պետք է ձգտի սրբագրել սեփական կենսագրությունը, սակայն Նեմցովի ինքնկենսագրությունը հակառակի արատացոլումն է։ 90-ականների ամենախոստումնալից պետական գործիչների մեկին վիճակված էր տանուլ տալ ներիշխանական պայքարում, սակայն հեղինակը մեղավորներ չի փնտրում, նա իր ուղին դիտարկում է սեփական կրքերի և թուլությունների դեմ պայքարի համատեքստում ու չի փորձում սեփական անհաջողությունները արդարացնել ուրիշներին վատաբանելով: Նեմցովը կարևորում է տվյալ շրջանի պատմական և տնտեսագիտական գործընացների առանցքային նշանակությունը քաղաքական համակարգերի կայացման գործում։ Ըստ Նեմցովի` որոշիչ ազդեցություն ունեցան նաև արմատավորված ավանդույթներն և իներցիոն մտածելակերպը։

Ընտանեկան հարցերի և անձնական հարաբերություննենրի մասին խոսելիս Նեմցովը չի թաքցնում մի շարք հարցերի վերաբերյալ իր հակասական և հետխորհդրային մարդկանց համար չափազանց խորթ մոտեցումները։ Հեղինակը փորձում է մաքսիմալ անկեղծ լինել իր և ընթերցողի հետ։ Հետաքրքիր ձևով են նրա մեջ միահյուսվում պատասխանատվության և անհատական ազատության մասին պատկերացումները։ Հեղինակին կարծես թե հաջողվում է դուրս բերել այս երկու բևեռները հաշտեցնող բանաձև. Նեմցովի համար դա ինքնակարգապահության և հետևողական աշխատանքի մեկտեղումն է, որոնք նաև արդար և հարուստ երկիր կառուցելու գրավականներն են։
Profile Image for Artūras Ketlerius|Knygosnugarele.lt.
88 reviews47 followers
August 23, 2018
Knygoms būna tam tikras laikas. Vienoms – vasara, kitoms – skrydis lėktuvu, o trečioms – politinė atmosfera. Būtent prie pastarųjų reiktų priskirti šaltakraujiškai nužudyto Rusijos opozicionieriaus Boriso Nemcovo prisiminimų knygą „Maištininko išpažintis“. Ir, deja, ši knyga išleista gerokai per vėlai. Maždaug aštuoneriais metais per vėlai.

B.Nemcovas savo spjūvį į veidą korumpuotiems Rusijos biurokratams išleido 2007 metais, o į lietuvių kalbą ši knyga išversta tik 2015 metais. Atlikėjų ir menininkų darbus geriau pirkti pradeda po jų mirties, matyt, tas pat galioja ir politikų prisiminimams, tad mano lentyną ši knyga pasiekė jau tik tuomet, kai nuo Maskvoje sušaudyto opozicionieriaus mirties praėjo maždaug trys mėnesiai.*

Ši knyga lietuviškai turėjo pasirodyti daug anksčiau, nes yra puikus būdas pykdyti tuos, kurie vis dar jaučia nostalgiją Rusijai, tiems, kurie mano, kad kietas kumštis yra geriau nei demokratija ir tiems, kurie šiandien abejoja, ar Rusiją verta erzinti. Galbūt – tik galbūt – šiai knygai pasirodžius daug anksčiau nei imta mekenti apie Lietuvoje varomą antirusišką propagandą, nors keletui žmonių būtų kilę abejonių dėl didžiosios kaimynės ir jos metodų.

Plačiau: http://knygosnugarele.lt/2015/08/bori...
Profile Image for Serhiy.
32 reviews1 follower
March 10, 2015
Якби не трагічна подія 27 лютого - навряд би взявся за цю книгу... А жаль. Рекомендую, щоб зрозуміти життєві цінності людини. Плюс багато інформації з-за куліс політичного життя Росії, і не тільки. Про Україну там теж є. Недооцінював персону Нємцова - при вільних виборах, потенціал президентства великий. Та й життєвий шлях цьому передував. І звичайно більш відкритого ворога Путін навряд мав. З самого першого дня знайомства Нємцов його розкусив, хоча по життю він дуже часто помилявся в людях. А тут ні - 100% влучання.
Profile Image for Aurimas Nausėda.
392 reviews33 followers
October 10, 2019
Rusijos politiko prisiminimai apie politiko kelią iš mažo miesto politikos erdvės į Rusijos vyriausybėje svarbų postą, korupcijos reiškinius, intrigas ir vėliau opoxicionieriaus veiklas. Politikas atvirai rašo apie sveikatos praradimą dėl įtempto darbo, girtavimo, meilės nuotykius su moterimis, Rusijos prezidento V. Putino keistą elgesį bei tapimo geresniu žmogumi poreikį.
Profile Image for Nikita Mihaylov.
137 reviews7 followers
September 14, 2022
Слишком свободный человек

Очень удивился конечно. Книга написана ещё до Цхинвала, рокировки, Болотной, олимпиады, Крыма и спецоперации, а человек уже тогда прямо говорит, что есть такое наш любимый самодержец. Ещё в сытые нулевые он разглядел, что "и вот фундамент треснул, страна теряет разум". Он был во всем прав. А много толку с этого?

Прямые губернаторские выборы и отжиматься по утрам - хорошо, госкапитализм и убийство Политковской - плохо. Здорово, это что, экзамен в пятый класс? Сказки все эти бесконечные про русский менталитет, про татарское иго и крепостное право. Людям коммунизм обещали через 20 лет, они уже гробы себе купили ‐ и тут нате-выньте, хендай солярис, плазма и Турция дважды в год. Хотят жить как люди в стране, где никто и никогда по-человечески не жил, еще и на выборы не ходят. Козлы, одним словом.

Добро должно быть с кулаками. Бороться надо было за страну. Из правительства никто его не выгонял - зачем было уходить? Ну проиграл СПС выборы, бывает такое, снова убегать? И вот, у людей остался выбор между болотом прикорытной оппозиции с одной, и политическими импотентами вроде Явлинского с другой стороны. Теорема Эскобара.

Книга простая и душевная на самом деле. Много баек смешных про Ельцина, про взятки гжелью и мёдом. И гордо, что были у нас такие политики. И горько, что сегодня никого не осталось. "Жаль, увидеть не успел нынешнего срама".

Еще послесловие хорошее. Его автор, журналист Павел Шеремет, будет убит белорускими чекистами десять лет спустя.
Profile Image for Ziqmunds.
5 reviews
August 11, 2022
Uzrakstīta prastā valodā, klišejiskas tēzes, galvenokārt paredzēta Krievijas Federācijas vienkāršajai tautas daļai, lai vienkāršiem vārdiem mazizglītotajiem tautas pārstāvjiem parādītu Putina režīma būtību. Bet bija vērts izlasīt, lai saprastu, ka arī Krievijas Federācijas mērenās opozīcijas pārstāvju domāšana un izpratne par vēsturi un Krievijas Federācijas lomu tajā, vietu nākotnē pasaulē, nav pārlieku tālu no Putina režīma būtības, t.i., Baltijas valstis ir bijušās PSRS valstis, KF ir bijusi atbrīvotāja utt.
Profile Image for Daria (。•̀ᴗ-)✧.
27 reviews1 follower
March 20, 2022
I rarely read books about politics, but this one is definitely worth reading. In this review I'd like to share some of my favourite quotes from this book.

●'I understand perfectly well that there are a huge number of conformists, and they, in general, are the basis of any state - everyone wants to somehow adapt. Nonconformists are a minority. Sometimes they become the majority, as happened in the early 1990s. I am sure that any country really needs nonconformists, as they are a kind of counter-elite, they do not allow the elite to become bronzed and break away from reality. It is those who disagree, nonconformists who give hope to every society for renewal and progress. So don't despair.'
●'I believe that if a person deliberately went to serve in the KGB of the USSR, which proudly emphasized that he was continuing the work of the NKVD, the Cheka, and punitive organizations against his own people, then such a person cannot be treated without suspicion. The Chekists have a very specific worldview, based on hatred of any opposition, rejection of criticism, incompatibility with openness and publicity. The Chekists are so educated, so trained, and for this reason I considered and still consider it dangerous to have a president brought up in the corridors of the Soviet KGB.'
●'There are three grand "achievements" of Putin, for which the country will still remember him with an unkind word. First, under Putin, corruption flourished at all levels of government in an unheard of way. Second, the bureaucracy has grown incredibly and strengthened; during the years of Putin's rule, the number of bureaucrats has grown by 500,000 people. And third: the complete destruction of freedom of speech in the politically significant media and the flourishing of false, propaganda television.'
●'I criticize Putin because he wants to steal my freedom. Personally, Putin Vladimir Vladimirovich forbids me to receive truthful information on television, to express my point of view, forbids me to criticize himself, as well as his environment ... Personally, he deprives me of the right of objective protection, deprives me of the right to elect ... Every day, day after day, millions of Russian citizens lose one right after another, step by step, we are sinking into the swamp of false, hypocritical authoritarianism. Does it only concern a handful of Democrats? Only a few understand the essence of what is happening? I do not believe.'
●'In fact, Russia's problem is the Russians. The main enemy of Russia is ourselves, our centuries-old slavery, hypocrisy and at the same time servility, the desire to lick the boss, regardless of his rank. The typical behavior of our person: first, selflessly lick the boss - the director of a corporation or the president of the country - and get deep pleasure from it, and then, when this person stumbles, stick a knife in his back. This is the people, there is no other. The Russian people, by and large, are divided into two unequal groups. One part is the descendants of serfs, people with a slavish identity. There are a lot of them and they have a leader - Vladimir Putin. The other (smaller) part of Russians was born free, proud and independent. They don't have a leader, but they don't need one.'
●'As soon as there is a demand for truth, there will be a demand for an honest leader. But while in Russia there is a demand for lies, the illusion of well-being and stability. People are not ready to take their fate into their own hands. And this is also a historical tradition. Sometimes it even seems to me that the path to freedom in Russia will be much longer than in Ukraine and even in Belarus. And it is still unknown with what ending. We are hindered by free oil, it is very relaxing and dulling. And the serf past interferes no less.'
●'If you face the truth, then in our country, women, especially single women, cannot give birth, and no one can grow old if you do not want to die of hunger.'
●'Great Russian writers and thinkers have always understood that our people are obedient, but at the same time prone to self-destruction and rebellion.'
●'In general, domestic cruelty has become commonplace for us. You won't be surprised if you see one person scolding another on the street. But you will be surprised if you see how passers-by tend to help a person who has become ill on the street. We have cruel cinema, cruel television. We explain to ourselves our own cruelty and our cowardly tolerance for the cruelty of others by saying that the world around us is cruel. This is a shameful explanation. If the world is cruel, we must try to change it, try to make life around us at least a little more humane.'
●'Women must come to power. This will make the government less cruel. I am sure that if a woman had commanded the operation to free the hostages in Beslan, she would not have been able to give the order to shoot at children from tanks and grenade launchers.'
Profile Image for Dmitry.
1,279 reviews99 followers
July 7, 2021
(The English review is placed beneath the Russian one)

Удивительно, но факт: спустя 12 лет я решил прочитать эту книгу. Я не большой любитель автобиографических книг, а уж автобиографий политиков и подавно. Но в данном случаи я решил сделать исключение.

Во-первых, эта книга является ко всему прочему особым предметом, ибо я до сих пор помню, где я приобрёл эту книгу (книжная ярмарка на ВДНХ) и при каких условиях я приобрёл. Эта книга с автографом автора. У меня до сих пор перед глазами стоит та сцена, когда Борис Немцов сидит за столом и подписывает книги и пожимает каждому руку. Просто не верится, что в конечно итоге произошло то, что произошло. Это особенно остро чувствуется, когда читаешь книгу. Испытываешь состояние полной нереальности, как будто вся будущая трагедия развернулась в каком-то ином мире. Я помню ту ночь, когда Немцов был убит. И помню, что всё ночь не спал, а читал и слушал постоянно появляющиеся заметки на этот счёт, которых с каждым часом становилось всё больше и больше. Помню так же интервью, что брали журналисты буквально сразу после сообщения об убийстве. Наверно, тоже самое чувство испытывали люди, когда услышали об убийстве Владислава Листьева, которое стало главным символом 90-х. Что касается этого убийства, то я уверен, что в будущих учебниках по истории России, убийство Немцова будет также ярко характеризовать весь путинский срок правления, как убийство Листьева характеризует правление Ельцина. В любом случаи, это огромнейшая потеря для России.

Что касается книги, то это очень короткая автобиография автора с его размышлениями о стране тех лет, о ключевых фигурах в правительстве и о собственных ценностях автора. В принципе, я нахожу книгу достаточно откровенной. Т.е. автор не старается понравиться всем и каждому, не пытается разглагольствовать о «главной геополитической катастрофе» или о «баронах разбойниках» России 90-х. Все подобные темы лучше оставить левакам, которые дрогнули, когда у них была возможность перехватит власть в 90-х.

Данная книга обращается к либерально настроенной публике с про-капиталистическими взглядами. Это не приверженцы тех взглядов, которые в сегодняшнем мире отстаивают демократы или республиканцы в США. Это тот тип партий, который появился на территории бывшего Советского Союза, когда одни (большинство) хотели в Европу, а другие (консерваторы) хотели вернуться к прежнему порядку вещей с привычной, хоть и абсурдной, идеологией ленинизма. Стоит ли в этом случаи нынешнему и подрастающему поколению, с либерально-рыночными взглядами, читать эту книгу или она актуальна только для тех, кто застал 90-е и вырос в 2000? Вопрос спорный. Честно сказать, не знаю. Из книги читатель не получит какой-либо чёткой картины произошедшего, ибо всё-таки в книге больше самого Немцова, чем исторической эпохи. Т.е. эта книга ценна только для тех, кто знал Немцова, и кто голосовал за него на выборах. Я всегда голосовал за Немцова и для меня это был один из немногих людей, которому я доверял (ровно настолько, насколько можно доверять политику). Я не могу сказать, что мне нравились все лидеры СПС, но к Немцову и Хакамаде я всегда относился с уважением. Их уход из разрешённой политики лишь подчёркивает их честность. Они не стали держаться до последнего. Не стали они, как это сделал Чубайс и многие другие из СПС, встраиваться в путинскую властную вертикаль. Не стали они играть роль системной оппозиции, как это сделали ЛДПР, Справедливая Россия и КПРФ. Уже одно это говорит в пользу их честности. Я не говорю о кристальной честности, ибо это невозможно в принципе (если только речь не идёт о грудничках). Но для той Российской политики, в которой они участвовали, они действовали исходя из идейных соображений.

Есть в книге моменты, с которыми я полностью не согласен. Поэтому тему с Ельциным я полностью вывел за скобки. У меня совершенно другое отношение к нему. Но даже в этом случаи, это не имеет значение, т.к. автор больше рассказывает о себе, а если и касается другие персонажей, то делает это ненавязчиво, т.е. не пытается их оправдать перед читателем, не пытается его – читателя – вербовать.

Книга описывает основные события, что произошли с автором, а также его взгляд на политику и жизнь в целом. Я думаю, ценность книги в том, что она даёт хорошее представление о том, кем был Борис Немцов, который также являлся одним из тех, кто строил демократическую и капиталистическую Россию. Ну а то, что в итоге получилось не очень удачно, то тут нужно спрашивать не только с политиков, но и с себя. Как говорится, каждый народ заслуживает то правительство, которое имеет.

Surprisingly, after 12 years, I decided to read this book. I am not a big fan of autobiographical books, let alone autobiographies of politicians. But in this case, I decided to make an exception.

First of all, this book is also a special item for me because I still remember where I bought this book (the book fair at VDNKh) and under what conditions I bought it. This book is autographed by the author. I still have the image of Boris Nemtsov sitting at the table, signing his books and shaking hands with everyone. I just can't believe that, in the end, what happened happened. This is especially poignant when you read this book. You experience a state of complete unreality as if the entire future tragedy unfolded in some other world. I remember that night when Nemtsov was killed. And I remember that I didn't sleep all night, but was reading and listening to the constantly appearing notes on this subject, which were becoming more and more numerous by the hour. I also remember the interviews that journalists were doing right after the news of the murder. Probably the same feeling people had when they heard about the murder of Vladislav Listyev, which became a major symbol of the '90s. As for this murder, I am certain that in future Russian history books, Nemtsov's murder will characterize Putin's entire reign just as vividly as Listyev's murder characterized Yeltsin's reign. In any case, this is a tremendous loss for Russia.

As for the book, it is a very short autobiography of the author with his reflections on the country of those years, on key figures in the government, and on the author's own values. In principle, I found the book quite frank. That is, the author is not trying to please one and all, not trying to rant about the "major geopolitical catastrophe" or the "robber barons" of 90's Russia. All such topics are best left to the leftists, who flinched when they had the opportunity to seize power in the 90s.

This book appeals to a liberal-minded public with pro-capitalist views. These are not the adherents of the views espoused by Democrats or Republicans in the United States in today's world. They are the type of parties that emerged in the former Soviet Union, when some (the majority) wanted to go to Europe and others (the conservatives) wanted to return to the old order of things with the familiar, though absurd, the ideology of Leninism. In this case is this book worth reading for the current and the younger generation, with its liberal-market views, or is it only relevant for those who were brought up in the '90s and grew up in 2000? The question is debatable. Honestly, I do not know. From the book, the reader will not receive a clear picture of what happened because in the book there is more of Nemtsov than the historical period. That is, this book is valuable only to those who knew Nemtsov and who voted for him in the election. I always voted for Nemtsov, and for me, he was one of the few people whom I trusted (exactly as much as you can trust a politician). I can't say that I liked all the SPS leaders, but I always had respect for Nemtsov and Hakamada. Their withdrawal from allowed politics only underscores their honesty. They didn't hold out to the last man. They did not, like Chubais and many others from the SPS, integrate into Putin's power vertical. They did not take on the role of system opposition, as the LDPR, Fair Russia, and the CPRF did. This alone speaks in favor of their honesty. I am not talking about crystal honesty because this is impossible in principle (unless we are talking about babies). But for the Russian politics in which they participated, they acted out of ideological considerations.

There are moments in the book with which I completely disagree. That is why I completely put the Yeltsin theme out of the picture. I have a completely different attitude towards him. But even in this case, it does not matter because the author talks more about himself, and if he touches other characters, he does it unobtrusively, that is, he does not try to justify them to the reader, does not try to recruit a reader.

The book describes the main events that happened to the author, as well as his view of politics and life in general. I think the value of the book is that it gives a good insight into who Boris Nemtsov was, who was one of those who also built a democratic and capitalist Russia. Well, if it didn't work out very well in the end, then you have to ask not just the politicians, but yourself as well. As they say, “Every nation has the government it deserves”.
Profile Image for AURORA RU.
448 reviews31 followers
March 1, 2024
Noklausījos ļoti interesantu čanellingu ar B.Ņemcova dvēseli, kurā viņš uzrādīja gan savas slepkavības pasūtītājus (Ivan, Hasan, Jevgeny), gan nedaudz pastāstīja par savu iepriekšējo iemiesošanos, Nikolaja II laikos, arī ar valstisku misiju.
Sāku lasīt šo grāmatu un aprakstītais šķiet daudz nereālāks nekā tas, ka Ņemcova dvēsele šobrīd ir citā ķermenī, atrodas Kijevā un ārstējas no kontūzijas.
Krievijas gubernators, kas nevis taisa daudzpakāpju razpilus un otkatus uz Rietumiem vai Ķīnu, bet cīnās ar oligarhiem - kas par zinātnisko fantastiku tā ir!!? Nerealka pilnīgā!
Grāmata ir tiešām interesanta un savā ziņā eiforiska. Te ir ļoti daudz brīvības un taisnības sajūtas. Nedaudz var pat iemīlēties. Super personība, tādu otru nezinu.

"В августе 1997 года, через пару недель после знаменитого аукциона, меня вызвал к себе Ельцин. У президента было плохое настроение, и он раздраженно спросил: «Неужели вы не можете как-то все это делать без шума? Я устал вас защищать». Я пытался объяснить: «Борис Николаевич, это война, в которой либо они победят, либо мы. В этой войне ваша позиция как президента имеет определяющее значение. Олигархи владеют государством. Один из них, кроме информационного ресурса, гигантского финансового ресурса и так далее, еще хотел захватить „Газпром“. Если мы готовы дать этим ��юдям возможность управлять страной, давайте тогда совсем уничтожим федеральное правительство и не будем тратить деньги на имитацию его деятельности. Назначайте на министерские посты олигархов, и пусть они делают то, что считают нужным…» Я говорил убежденно, страстно. Ельцин все это время молчал и угрюмо на меня смотрел. В конце произнес примерно следующее: «Они – никто, я их знать не знаю. Вы – правительство»."

"Я заявил, что не хочу жить в стране победившего бандитского капитализма, и термин «бандитский капитализм» с тех пор вошел в политический лексикон. Я написал президенту письмо, в котором сформулировал семь пунктов плана борьбы с олигархами. Предложения были разные. Например, я предлагал отобрать пропуска в Кремль у крупных бизнесменов. Пункт назывался: «Национализация Кремля». Я написал, что Кремль приватизирован олигархами и сейчас необходимо национализировать власть. Ельцину это очень понравилось, поскольку напоминало ему партийные методы руководства: отобрать пропуска, спецномера, мигалки… Помимо этого в письме предлагалось прекратить залоговые аукционы и объявить приватизацию только на открытых аукционах. Это была революция."

"У Ельцина главным оружием, главным символом власти была ручка с золотым пером – этой ручкой он подписывал указы. На рабочем столе Бориса Николаевича ничего, кроме ручки, не было. Передавая власть, он и ручку подарил Путину, словно главный символ государственной и президентской мудрости. Когда я зашел потом в кабинет президента в Кремле, то бросились в глаза принципиальные изменения: на столе у Путина ручки не оказалось, вместо нее там лежал пульт от телевизора, который стоял прямо напротив рабочего стола. У Ельцина в кабинете телевизора никогда не было. Стало ясно, что со свободой слова в стране будут проблемы.
Есть три грандиозных «достижения» Путина, за которые страна его еще вспомнит недобрым словом. Первое: при Путине неслыханным образом расцвела коррупция на всех уровнях государственного управления. Второе: невероятно разрослась и укрепилась бюрократия, за годы путинского правления численность бюрократов выросла на 500 тысяч человек. И третье: полное уничтожение свободы слова в политически значимых СМИ и расцвет лживого, пропагандистского телевидения. Что бы и кто ни говорил о Ельцине, но по третьему пункту Борис Николаевич умел держать удар и вел себя как настоящий мудрый политик."

ps. Savā intervijā ar Gordonu viņš stāsta par to, kādu atomtehnoloģiju viņi izstrādāja 90-ajos, tā vairāk gan bija blefošanai - ko nopludināt Amerikas prezidentam, lai viņš zin, ka te ar daži tomēr no fizikas likumiem kko saprot. Šodien saņēmu sava veida zīmi - krievi esot atkal to tehnoloģiju izvilkuši no arhīviem.
Profile Image for Vytas.
118 reviews2 followers
March 3, 2025
«При Ельцине больше его самого мало кто пил».

Широким человеком был Борис Немцов – и с отличным чувством юмора. С таким, что сегодня совершенно очевидно, что ему раньше, а не позже не осталось бы никакого места в путинской России. Его убийство – как недостающий кусок в головоломке всех будущих зверств в Украине, Буче, фарш броскам Донбасса и крокусам.

Тут говорится и о Навальном, и о Ходорковском, и о Политковской, и о НТВ, и о Дубровке, и о Беслане – и шаг за шагом вспоминается все ступени, через которые перешагнул бывший директор ФСБ, маленький серый чиновник, создавая эту бесчеловечную систему. Осталось лишь считать погибших. Это не был обязательный вариант истории, но именно такой вариант был выбран.

Борис все это предвидел, и Украину тоже. Только он не мог предвидеть, что серый чекист в мясорубке сожрет и выплюнет столько украинцев и русских. То есть, враг был недооценен по своей монструозности. И, соответственно, метод Немцова – мирно бороться – не сработал совсем.

Побороть чекистов 50-х методами и ценностями гласности и правды – не удалось. А казалось, надо лишь бороться. Но Немцов сам понимал наивность тех, кто вырос под лозунгами гласности, и в конце концов – поплатился за нее жизнью. Но продолжение, надеемся, следует.

Странно, но эта надежда после прочтения книги остается даже зная судьбу автора.
29 reviews
July 12, 2024
Boris Nemtsov was a brave man. Relentless in his opinions and honest in his speech. He was a patriot who had the best intentions in mind for his country.

Reading about his rise to power and his time in the Russian government surrounded by the most influential people in post-Soviet history was a treat. I also took a liking to his personal anecdotes and his life advice. The reader gets to see a man of such renowned bravery openly displaying vulnerability and admitting to making mistakes.

Rest in peace, Boris Nemtsov.
Profile Image for Alexei Masterov.
34 reviews3 followers
October 13, 2024
Написано плохо, но он же и не писатель. А читать надо. Обязательно! В школе.
Profile Image for Uguntiņa.
86 reviews
August 27, 2025
Lasot šo grāmatu,var daudz uzzināt par krievijā notikušo un var vilkt bēdīgas paralēles ar LV pašlaik notiekošo... Iesaku!
Displaying 1 - 16 of 16 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.