Dat huidhonger basisbehoefte is horen we de laatste tijd wel vaker. Maar wat doet fysiek contact dan met je, dat het zo onmisbaar maakt? Zelfs wie niet veel met aanraking heeft weet na het lezen van dit boek dat hij iets wezenlijks mist voor zijn gezondheid, ook op geestelijk, psychisch en sociaal vlak. De lezer krijgt praktische aanwijzingen aangereikt om aanraking weer normaal te maken in het dagelijks leven. En hoe hou je dat dan tegelijk veilig? Ook in machtsongelijke relaties waar de misbruikverhalen over gaan, moet het taboe op aanraking eraf, en Troost vertelt hoe dit kan. Het slothoofdstuk geeft een kritische blik op de afstandscultuur die als het nieuwe normaal wordt geïntroduceerd. Want stoppen met aanraken is de nekslag voor de volksgezondheid. ‘Het schrijven van dit boek stond al in de planning lang voordat corona er was. Maar het belang van dit verhaal is nu groter dan ooit, voordat we gaan wennen aan een nieuw normaal dat nooit normaal mag worden.’
Juist in deze Corona tijd is het pleidooi van de schrijver voor een cultuur van aanraken zeer welkom. Aanraking is een wezenlijk deel van hoe jij en ik mens zijn. Als dit niet mogelijk is dan wordt ons iets wezenlijks ontnomen wat leidt tot ziekte, eenzaamheid en vervreemding van onszelf, ontmenselijking dus. De schrijver nodigt uit om in deze tijd bewust te kiezen voor contact en aanraking. Daarin klinkt een weloverwogen protest door maar bovenal een roep om een mens te kunnen zijn en blijven.
Het boek gaat ook in op aanraking in professionele sfeer zoals hulpverlening of pastoraat. Misstanden rond aanraking hebben taboes gebracht. De schrijver pleit ook hier voor een herwaardering van fysiek contact in professioneel handelen en geeft een aanzet daartoe. Naar mijn idee wordt dit overtuigend en goed onderbouwd gebracht. Gezien het belang en de actualiteit van dit onderwerp had dit meer uitgewerkt kunnen worden.
Het boek lijkt haastig geschreven te zijn. Enkele schrijfvoutjes in deze druk bevestigen dat.
"Mensen die onze grens overschrijden, beschouwen we al snel als ongevoelig. Maar de werkelijkheid ligt genuanceerder. Ongevoelige mensen zijn geen mensen zonder gevoel maar mensen die op momenten uit contact zijn met hun gevoel. Dat kan gelden zowel voor degene die de grens van een ander overschrijdt als degene die dat laat gebeuren. Mensen zonder gevoel bestaan niet. Wel mensen die uit contact zijn met hun gevoel, en dát maakt het onveilig tussen mensen."
Zeker een interessant boek om gelezen te hebben. Een pleidooi voor meer écht contact tussen mensen.
Dit boek gaat uit van (natuurlijk erg) aanrakerige mensen. Het is soms wat radicaal, maar ach, het is een betoog, daar hoef je het niet mee eens te zijn. De inhoud had ook in tien pagina's gepast, de auteur valt veel in de herhaling. Het had drie sterren gekregen als de auteur me had overtuigd met toegelichte, onderbouwde argumenten en goede verwijzingen. Ongeacht je mening, is het wel interessant gedachtenvoer.