Transmission เป็นอื่นไป

by จรณ์ ยวนเจริญ

Transmission เป็นอื่นไป สิบเรื่องสั้นของคนอื่นไกล

เรื่องรักและนิยามของการให้ เรื่องไม่รักและอีกด้านของการไม่ให้ ให้ไม่เท่ากัน ให้แล้วริบคืน หรือกระทั่ง 'มีแต่เอาไป ไม่เคยให้คืน'

224 pages, Paperback

Published May 1, 2020

Reviews

[Afew* · Rating 4 out of 5]

เปลี่ยวเหงา อึมครึม แปลก และ หมกเหม็น

เป็นเรื่องสั้นเกี่ยวกับความสัมพันธ์หลากหลายรูปแบบ, หลากหลายเพศ เราชอบที่เรื่องและการเล่ามีความครุมเครือแต่ในขณะเดียวกันก็ยังพอมีพล็อตเรื่องให้เกาะ ส่วนตัวชอบภาษาหรือวิธีการเขียนของคนเขียนมาก สวย ไพเราะ อยากอ่านผลงานเรื่องอื่นๆต่อไป

[MonoNoAware · Rating 4 out of 5]

อ่านจบหลังจากเปิด Nocturnes, Op. 9: No. 2 in E-Flat Major คลอเคลียไปไม่ต่ำกว่า 20 รอบ ซึ่งก็รู้จักจากหนังสือเล่มนี้ และอาจจะกลายเป็นเสียงบรรเลงเพลงโปรดไปโดยปริยาย


ว่าด้วยหนังสือเล่มนี้ ภาษาช่างพริ้งเพราะ ไพเราะในทุกประโยค ไม่สามารถอ่านเร็วๆ แบบผ่านๆ ได้เลย ทุกตัวอักษรต้องตั้งใจอ่าน ต้องตั้งใจสะกด ต้องตั้งใจดื่มด่ำ และหลายครั้งต้องอ่านทวนไปวนมา เพื่อให้ประโนคนั้นไพเราะสะเหนาะอยู่ในหู

ว่าด้วยเนื้อเรื่องคละคลุ้งไปด้วยเรื่องราวของความรัก ความใคร่ ความลุ่มหลง อารมณ์อย่างว่า ความถวิลหาในกามารมณ์ ซึ่งเป็นความปกติของมนุษย์ เนื้อเรื่องไม่เกินเลยไปจากความปกติแม้แต่น้อย แม้ในบางเรื่องบางตอน ดูจะหมกหมุ่นในเรื่องอย่างว่า และพยายามใส่มาในเนื้อเรื่องมากเกินไปจนรู้สึกว่ามากล้น และฟุ่มเฟือย โดยเฉพาะในเรื่องสุดท้าย แต่ก็นั่นแหละ มันคือความปกติธรรมดาของมนุษย์มิใช่หรือ

แม้จะอธิบายและพรรณาเรื่องอย่างว่ามาอย่างสุดโต่งในบางช่วงตอน คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวของสารในร่างกายที่เกิดจากกามารมณ์ แต่มันก็ช่างสวยงาม สมจริง และดีมิใช่น้อยที่มันสวยงาม แต่เราไม่ได้รู้สึกวาบหวามกับมันมากนัก เรายังคงอ่านหนังสือต่อไปได้เรื่อยๆ จนจบ ซึ่งเกิดจากภาษาที่งดงามชวนให้เราอยากเสพ อยากอ่านต่อไปเรื่อยๆ มิรู้จบ

[phorlarbear · Rating 3 out of 5]

”มันไม่ใช่สิ่งอื่นใด นอกเสียจากการทุบทำลายเพื่อสร้างขึ้นใหม่ ทุบทำลายสิ่งที่เราผูกพันรักใคร่เกลียดชังมาเนิ่นนาน จนเป็นส่วนหนึ่ง หรือพูดอีกอย่าง มันคือการทุบทำลายบางชิ้นส่วนในตัวของเราเอง“

หนังสือที่ยืมเพื่อนมา 4 ปีเพิ่งจะอ่านจบ? จริงหรอเนี่ย หรือ อาจจะ 2-3 ปี? หนังสือที่ให้เพื่อนเลือกมาให้ ระหว่างอ่านรู้สึกเหมือนกึ่งหลับกึ่งตื่น ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ตัวละครไหนกำลังพูดอะไร สำนวนไพเราะ วกวน เหมือนตัวละครที่คงสับสนกับชีวิต เรื่องราวหลากหลาย เหมือนดูหนังหลายเรื่อง แต่ทุกเรื่องเน้นกามรมณ์เป็นหลัก เลยดูซ้ำซ้อนคล้ายเรื่องเก่าถึงจะเป็นเรื่องใหม่ ทุกตัวละครเปลี่ยวเหงาหลงทางตกอยู่ในวังวนของเรื่องอย่างว่า แบบที่มีอยู่ในทุกหน้าของอณูหนังสือ ซึ่งไม่ได้ชอบใจที่ตรงนั้นเท่าไรนัก เพราะไม่เคยอ่านหนังสือแนวนี้ หรืออะไรที่โป๊ขนาดนี้ 55 ก็แปลกดี อ่านแล้วรู้สึกบรรยากาศอึมครึม ชีวิตปราศจากความหวังยังไงชอบกล

แต่ถ้าตีเป็นมวลประจำตัวคนเขียนเหมือนหนังผู้กำกับที่มักฉายเรื่องซ้ำเดิมที่เป็นแมสเสจของชีวิตใครชีวิตมัน ก็คิดว่า มีอารมณ์มวลรวมที่เป็นเอกลักษณ์ ตัวละครหลากหลายเพศและอาชีพที่ข้างในขาดพร่องเหมือนกัน ก็รู้สึกว่าอาจจะกลายเป็นหนังที่มีมวลเฉพาะตัวได้ คล้ายหนังหว่อง แต่เอนไปทางอีโรติก

ถ้าใส่เรื่องอื่นเข้ามาบ้างเพื่อเน้นในสิ่งที่ต่างออกไปลึกลงไปกว่ากามรมณ์ที่เอามาฉาบปิดความรู้สึกแตกสลายที่แท้จริงที่ไม่อยากจะมองลึกลงไปเอาไว้ ก็อาจจะทำให้ได้ค้นพบข้อความการเรียนรู้ที่ลึกซึ้งกว่านี้ได้ล่ะมั้ง ความเห็นส่วนตัวล้วน ๆ ไม่ได้เกี่ยวโยงอะไรกับข้อเท็จจริงเลยสักนิด

เอาล่ะ ถึงเวลาที่หนังสือเปลี่ยวเหงาหลงทาง อยู่ผิดที่ทาง จะได้กลับคืนไปสู่เจ้าของแล้ว ขอบคุณที่ให้ยืมจ้า

[Pink · Rating 3 out of 5]

ไม่ธรรมดา ซึ่งธรรมดามาก ที่ก็ไม่ใช่ไปในทางบวกสักเท่าไหร่