What do you think?
Rate this book
Δρόμος η ζωή, ταράτσες τα όνειρά μας
Μέχρι πού θα έφτανες για τη φιλία; Μπορείς να βάλεις τον κολλητό σου σε μια ξεσκέπαστη Mercedes Benz 250 CE του ’67 για ένα ταξίδι ζωής; Θα μπορούσες να του πραγματοποιήσεις ένα όνειρο ετών, ξεπληρώνοντας όσα έκανε εκείνος για σένα χωρίς ποτέ να ζητά αντάλλαγμα;
Βασίλης και Πάρης. Μια φιλία τόσο δυνατή, που τους κρατά πάντα μαζί, αν και ακολουθούν ξεχωριστές διαδρομές. Ο ένας μπάρμαν, ο άλλος ανώτερο στέλεχος σε επιχειρήσεις, απολαμβάνουν τις συναντήσεις τους σε ταράτσες, δώματα και μπαράκια.
Η Βάλια θα μπει στη ζωή τους, με τα δικά της προβλήματα και τη δική της δυναμική.
Ένα road trip θα ξεκινήσει για τρεις ανθρώπους με διαφορετικά «θέλω», αλλά με έναν κοινό σκοπό. Πληγωμένοι, είτε ψυχικά είτε σωματικά, θα στηρίξουν ο ένας τον άλλον για να βρουν όλοι μαζί μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους.
«Είπε πως για χρόνια αισθανόταν ολόκληρος, αλλά όταν με βρήκε, κατάλαβε πως ήταν μισός. Μη γελιόμαστε· το άλλο ήμισυ δεν χρειάζεται να είναι σύζυγος ή εραστής. Μπορεί να είναι απλώς αδελφός, συγγενής ή ένας πιστός φίλος. Μπορεί να μην είναι άνθρωπος, να είναι σκύλος, ή μια ιδέα που μας κυνηγάει για χρόνια. Αν και ως έκφραση δεν με αντιπροσωπεύει. Θεωρώ πως ούτως ή άλλως είμαστε ολόκληροι. Εγώ ήμουν λιγότερο από μισός, λειψός μετά τα πεπραγμένα των δικών μου, κι αυτός μου έδωσε πάλι σύσταση και ποσοστά. Τώρα ήρθε η ώρα να του δώσω κι εγώ κάτι από μένα».
Βασίλης και Πάρης. Μια φιλία τόσο δυνατή, που τους κρατά πάντα μαζί, αν και ακολουθούν ξεχωριστές διαδρομές. Ο ένας μπάρμαν, ο άλλος ανώτερο στέλεχος σε επιχειρήσεις, απολαμβάνουν τις συναντήσεις τους σε ταράτσες, δώματα και μπαράκια.
Η Βάλια θα μπει στη ζωή τους, με τα δικά της προβλήματα και τη δική της δυναμική.
Ένα road trip θα ξεκινήσει για τρεις ανθρώπους με διαφορετικά «θέλω», αλλά με έναν κοινό σκοπό. Πληγωμένοι, είτε ψυχικά είτε σωματικά, θα στηρίξουν ο ένας τον άλλον για να βρουν όλοι μαζί μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους.
«Είπε πως για χρόνια αισθανόταν ολόκληρος, αλλά όταν με βρήκε, κατάλαβε πως ήταν μισός. Μη γελιόμαστε· το άλλο ήμισυ δεν χρειάζεται να είναι σύζυγος ή εραστής. Μπορεί να είναι απλώς αδελφός, συγγενής ή ένας πιστός φίλος. Μπορεί να μην είναι άνθρωπος, να είναι σκύλος, ή μια ιδέα που μας κυνηγάει για χρόνια. Αν και ως έκφραση δεν με αντιπροσωπεύει. Θεωρώ πως ούτως ή άλλως είμαστε ολόκληροι. Εγώ ήμουν λιγότερο από μισός, λειψός μετά τα πεπραγμένα των δικών μου, κι αυτός μου έδωσε πάλι σύσταση και ποσοστά. Τώρα ήρθε η ώρα να του δώσω κι εγώ κάτι από μένα».
332 pages, Paperback
First published August 1, 2020
11 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
June 5, 2021
https://vivlionerga.blogspot.com/2021...
Ο Τόλης Αναγνωστόπουλος μετά το "Βαθύ ρήγμα" μας καταθέτει ακόμα ένα εξαιρετικό κοινωνικό μυθιστόρημα, που αγγίζει και συγκλονίζει. Που ενδοσκοπεί και ψυχογραφεί πρόσωπα καταστάσεις και επιλογές.
Δυο κολλητοί φίλοι ο Πάρης και ο Βασίλης αλλά και η Βάλια η γυναίκα που θα προστεθεί στην παρέα τους θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι αυτογνωσίας και αναζήτησης του ίδιου τους του εαυτού. Ένα ταξίδι με συνδετικό κρίκο την ισχυρή φιλία και τον απόλυτο σεβασμό στα θέλω και στις επιθυμίες. Ένα ταξίδι που θα αναδείξει το διαφορετικό των χαρακτήρων και το τόσο ίδιο των ανθρώπινων διεξόδων και επιλογών.
Ο Πάρης είναι μπάρμαν. Ασυμβίβαστος αναρχικός. Ιδεολόγος από αυτούς που γνωρίζουν το νόημα και την αξία ακόμα και της πιο ακραίας ουτοπίας. Ζει μέσα στον κόσμο και στην οχλοβοή, ωστόσο κρύβεται στην μοναξιά του εαυτού του και στην σιωπή των επιλογών του. Νιώθει αντιπαραγωγικός, ένας άντρας που ακόμα ψάχνει το πρόσημο του. Γενναίος και συνάμα δειλός. Τον έχουν συντρίψει τα όσα έζησε στην παιδική του ηλικία. Ο χαρακτήρας που ξεχώρισα για την απόλυτη αντιφατικότητα της σκληρότητας του, αλλά και της ευαισθησίας του.
Ο Βασίλης έχει φτιάξει καριέρα σε μεγάλες εταιρίες. Με δυνατές σπουδές και ισχυρό κοινωνικό υπόβαθρο σε μια κοινωνία που αξία έχει η ταμπέλα του φαίνεσθαι. Η ζωή του καταρρέει όταν θα μείνει άνεργος και θα χωρίσει από την σύζυγο του, μένοντας μακριά και από τον γιό του. Εκεί θα στραφεί στον φίλο του Πάρη, τον φίλο που όλα αυτά τα χρόνια είναι η ασπίδα σε κάθε τι που τον απειλεί. Νιώθει άτρωτος, αλλά είναι τρωτός. Ζει μέσα στο ψέμα της εικονικής του ευτυχίας αλλά είναι έτοιμος και θέλει να αντικρύσει την αλήθεια της ζωής που έχει κτίσει σε λάθος θεμέλια. O χαρακτήρας που αγάπησα σταδιακά γιατί η φιλία όταν χρειάστηκε τα επισκίασε όλα στην επιτακτική εξέλιξη της ζωής του.
Η Βάλια είναι μια γυναίκα που δέχεται την κακοποίηση από τον σύζυγο της. Περιχαρακωμένη σε μια σχέση εξάρτησης. Ψάχνει την δύναμη και το θάρρος για να ξεφύγει από αυτή την καταστροφική σχέση. Θα αρπάξει την ευκαιρία που της δίνεται, όταν ο Βασίλης της προτείνει να τους ακολουθήσει στο ταξίδι που ετοιμάζουν με ένα cabrio mersedes 250 του 67. Την λάτρεψα γιατί θα γίνει ο καταλύτης της ισορροπίας στην ιδιόμορφη σχέση των τριών.
Ο Πάρης εγκλωβισμένος στην Παιδική του ηλικία και στο πρόβλημα υγείας του. Ο Βασίλης στραπατσαρισμένος από την ανεργία, τον χωρισμό και την ηχηρή πτώση του. Και η Βάλια σακατεμένη από την βία και την εκμετάλλευση. Τρεις άνθρωποι τόσο διαφορετικοί θα ενώσουν τις στιγμές τους, τις εμπειρίες τους και τα όνειρα τους και θα ριχτούν με πάθος στο αυθόρμητο, στο ξαφνικό και στο απρόβλεπτο.
Μέσα από τις περιγραφές των χαρακτήρων και τον τρόπο που περιγράφουν την ζωή τους, μας παρουσιάζεται μια ρεαλιστική εκδοχή του κόσμου της υπερφίαλης ανόδου και της ηχηρής πτώσης. Παράλληλα ζούμε μια ιδιόμορφη εναλλαγή - παραλλαγή ανάμεσα σε αυτό που είμαστε και σε αυτό που αφήνουμε στους άλλους να πιστεύουν πως είμαστε, συγκαλύπτοντας με τις πράξεις μας η την ανοχή μας, τα πραγματικά μας συναισθήματα.
"Το χειρότερο πράγμα είναι να νομίζουνε οι άλλοι, ότι αντέχεις ή ότι είσαι σκληρός και δεν έχεις ανάγκη..."
Στην ουσία είναι ένα παιχνίδι αυτοκριτικής μέσα από την ανάλυση των χαρακτήρων, αλλά και την αντανάκλαση των πράξεων και των σκέψεων που κάνει ο καθένας μας. Είτε για τον εαυτό μας, είτε αντίστροφα με τις σκέψεις που κάνουν οι άλλοι για μας.
Η απελευθέρωση που νιώθουν και οι τρείς σε αυτό το ονειρικό ταξίδι που στην ουσία δεν έχει προορισμό, παρά μόνο σκοπό και επιθυμίες, είναι καθαρτήρια, εξιλεωτική και απρόβλεπτη. Τονίζει σε κάθε στιγμή και σε χιλιόμετρο που διανύουν, σε κάθε νέα μοναδική εμπειρία που αποκτούν την δύναμη και την αξία της ζωής. Την δύναμη και την αξία της ελευθερίας και της πραγμάτωσης των ονείρων που δεν φέρουν ταμπέλες. Γιατί τα όνειρα δεν πρέπει να συρρικνώνονται στις απλές ανάγκες, ή να ακολουθούν την πορεία που θέλουν οι άλλοι για μας, ακόμα και αν αυτός ο άλλος είναι η ίδια η ματαιοδοξία μας. Τα όνειρα θα πρέπει να πετάνε μακριά να φτάνουν στις ταράτσες της ανθρώπινης ψυχής ακόμα και αν γκρεμιστούν, ακόμα και αν είναι γίνουν για δευτερόλεπτα χειροπιαστά.
Τα στάδια που ακολουθεί το βιβλίο μέσα από την εναλλαγή της αφήγησης από τους τρεις πρωταγωνιστές, έχει έναν αδιόρατο συμβολισμό που κυκλώνει το κείμενο και το πυροδοτεί με ενέργεια και δράση. Γνωρίζουμε τους πρωταγωνιστές σε ένα δώμα στην ταράτσα, να αγναντεύουν όνειρα και απογοητεύσεις. Να ζουν σε ένα κόσμο που καταρρέει για διαφορετικούς λόγους για τον καθένα. Και με κινητήριο δύναμη την φιλία, αλλά και την ιδιότυπη στήριξη του ενός από τον άλλον βρίσκονται στο δρόμο της αναζήτησης του αγνώστου και της ακροτελεύτιας ελπίδας να ξαναβρούν τον εαυτό τους και τα πραγματικά θέλω τους. Στην ουσία γίνονται ο ένας σανίδα σωτηρίας του άλλου με σκοπό να πραγματοποιήσουν τις επιθυμίες εκείνες που αποτελούν τις τελευταίες άκρες μιας ζωής που έχει φτάσει στο απόλυτο τέλμα. Αλλάζουμε ή βουλιάζουμε το σύνθημα τους.
Με την κίνηση και την ορμή. Την εναλλαγή των τοπίων και των συναισθημάτων, σπάει την στατικότητα και την μεμψιμοιρία και μας φέρνει διαμέσου της φύσης και της διαδρομής στην Ιθάκη του τέλους ή στην Ιθάκη που θα φέρει την αρχή μιας νέας ζωής. ΄
Έντονα ψυχαναλυτικός λόγος. Χωρίς παρωπίδες συνδυάζει όλα τα τέλματα της εποχής μας και των σχέσεων που δημιουργούμε πραγματικά ή σαν ψευδαίσθηση προσχηματική λόγω συνθηκών ή λόγω αναγκών. Ο συγγραφέας με ωριμότητα ψηλαφίζει τις ανθρώπινες ψυχές και αγγίζει τον εσωτερικό τους κόσμο, δημιουργώντας αναπάντεχα συναισθήματα και έντονες ρήξεις που αποκλίνουν αρκετά από αρχικές μας εκδοχές και για τους τρείς χαρακτήρες.
Το βιβλίο αυτό είναι ένα ταξίδι ειλικρίνειας χωρίς δεύτερες σκέψεις. Ένα ταξίδι διαφυγής και απόγνωσης που σε κάθε στροφή και σε κάθε σταθμό αναμένει το αναπάντεχο. Ένα ταξίδι ελευθερίας απέναντι στο άσχημο και στο προδιαγεγραμμένο. Μια κόντρα στην πτώση και στην εξαθλίωση. Μια μάχη απέναντι στον θάνατο και στην φθορά που θα βγάλει νικητές ακόμα και τους ηττημένους.
Με φόντο τις ταράτσες των ονείρων και τους δρόμους της ψυχής και της ζωής ξαναθυμόμαστε το τί πραγματικά έχει αξία στις στιγμές που αφήνουμε να χαθούν αναλύοντας με λάθος πρόσημα τα δεδομένα της διαδρομής μας επάνω σε αυτόν τον κόσμο.
Ένα βιβλίο που λάτρεψα από την αρχή και ειδικά για το ξεχωριστό και συγκινητικό τέλος του που βάζει άνω τελεία ακόμα και εκεί που νομίζουμε πως κάτι τελειώνει όχι με τον τρόπο που θα θέλαμε εμείς.
Ο Τόλης Αναγνωστόπουλος μετά το "Βαθύ ρήγμα" μας καταθέτει ακόμα ένα εξαιρετικό κοινωνικό μυθιστόρημα, που αγγίζει και συγκλονίζει. Που ενδοσκοπεί και ψυχογραφεί πρόσωπα καταστάσεις και επιλογές.
Δυο κολλητοί φίλοι ο Πάρης και ο Βασίλης αλλά και η Βάλια η γυναίκα που θα προστεθεί στην παρέα τους θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι αυτογνωσίας και αναζήτησης του ίδιου τους του εαυτού. Ένα ταξίδι με συνδετικό κρίκο την ισχυρή φιλία και τον απόλυτο σεβασμό στα θέλω και στις επιθυμίες. Ένα ταξίδι που θα αναδείξει το διαφορετικό των χαρακτήρων και το τόσο ίδιο των ανθρώπινων διεξόδων και επιλογών.
Ο Πάρης είναι μπάρμαν. Ασυμβίβαστος αναρχικός. Ιδεολόγος από αυτούς που γνωρίζουν το νόημα και την αξία ακόμα και της πιο ακραίας ουτοπίας. Ζει μέσα στον κόσμο και στην οχλοβοή, ωστόσο κρύβεται στην μοναξιά του εαυτού του και στην σιωπή των επιλογών του. Νιώθει αντιπαραγωγικός, ένας άντρας που ακόμα ψάχνει το πρόσημο του. Γενναίος και συνάμα δειλός. Τον έχουν συντρίψει τα όσα έζησε στην παιδική του ηλικία. Ο χαρακτήρας που ξεχώρισα για την απόλυτη αντιφατικότητα της σκληρότητας του, αλλά και της ευαισθησίας του.
Ο Βασίλης έχει φτιάξει καριέρα σε μεγάλες εταιρίες. Με δυνατές σπουδές και ισχυρό κοινωνικό υπόβαθρο σε μια κοινωνία που αξία έχει η ταμπέλα του φαίνεσθαι. Η ζωή του καταρρέει όταν θα μείνει άνεργος και θα χωρίσει από την σύζυγο του, μένοντας μακριά και από τον γιό του. Εκεί θα στραφεί στον φίλο του Πάρη, τον φίλο που όλα αυτά τα χρόνια είναι η ασπίδα σε κάθε τι που τον απειλεί. Νιώθει άτρωτος, αλλά είναι τρωτός. Ζει μέσα στο ψέμα της εικονικής του ευτυχίας αλλά είναι έτοιμος και θέλει να αντικρύσει την αλήθεια της ζωής που έχει κτίσει σε λάθος θεμέλια. O χαρακτήρας που αγάπησα σταδιακά γιατί η φιλία όταν χρειάστηκε τα επισκίασε όλα στην επιτακτική εξέλιξη της ζωής του.
Η Βάλια είναι μια γυναίκα που δέχεται την κακοποίηση από τον σύζυγο της. Περιχαρακωμένη σε μια σχέση εξάρτησης. Ψάχνει την δύναμη και το θάρρος για να ξεφύγει από αυτή την καταστροφική σχέση. Θα αρπάξει την ευκαιρία που της δίνεται, όταν ο Βασίλης της προτείνει να τους ακολουθήσει στο ταξίδι που ετοιμάζουν με ένα cabrio mersedes 250 του 67. Την λάτρεψα γιατί θα γίνει ο καταλύτης της ισορροπίας στην ιδιόμορφη σχέση των τριών.
Ο Πάρης εγκλωβισμένος στην Παιδική του ηλικία και στο πρόβλημα υγείας του. Ο Βασίλης στραπατσαρισμένος από την ανεργία, τον χωρισμό και την ηχηρή πτώση του. Και η Βάλια σακατεμένη από την βία και την εκμετάλλευση. Τρεις άνθρωποι τόσο διαφορετικοί θα ενώσουν τις στιγμές τους, τις εμπειρίες τους και τα όνειρα τους και θα ριχτούν με πάθος στο αυθόρμητο, στο ξαφνικό και στο απρόβλεπτο.
Μέσα από τις περιγραφές των χαρακτήρων και τον τρόπο που περιγράφουν την ζωή τους, μας παρουσιάζεται μια ρεαλιστική εκδοχή του κόσμου της υπερφίαλης ανόδου και της ηχηρής πτώσης. Παράλληλα ζούμε μια ιδιόμορφη εναλλαγή - παραλλαγή ανάμεσα σε αυτό που είμαστε και σε αυτό που αφήνουμε στους άλλους να πιστεύουν πως είμαστε, συγκαλύπτοντας με τις πράξεις μας η την ανοχή μας, τα πραγματικά μας συναισθήματα.
"Το χειρότερο πράγμα είναι να νομίζουνε οι άλλοι, ότι αντέχεις ή ότι είσαι σκληρός και δεν έχεις ανάγκη..."
Στην ουσία είναι ένα παιχνίδι αυτοκριτικής μέσα από την ανάλυση των χαρακτήρων, αλλά και την αντανάκλαση των πράξεων και των σκέψεων που κάνει ο καθένας μας. Είτε για τον εαυτό μας, είτε αντίστροφα με τις σκέψεις που κάνουν οι άλλοι για μας.
Η απελευθέρωση που νιώθουν και οι τρείς σε αυτό το ονειρικό ταξίδι που στην ουσία δεν έχει προορισμό, παρά μόνο σκοπό και επιθυμίες, είναι καθαρτήρια, εξιλεωτική και απρόβλεπτη. Τονίζει σε κάθε στιγμή και σε χιλιόμετρο που διανύουν, σε κάθε νέα μοναδική εμπειρία που αποκτούν την δύναμη και την αξία της ζωής. Την δύναμη και την αξία της ελευθερίας και της πραγμάτωσης των ονείρων που δεν φέρουν ταμπέλες. Γιατί τα όνειρα δεν πρέπει να συρρικνώνονται στις απλές ανάγκες, ή να ακολουθούν την πορεία που θέλουν οι άλλοι για μας, ακόμα και αν αυτός ο άλλος είναι η ίδια η ματαιοδοξία μας. Τα όνειρα θα πρέπει να πετάνε μακριά να φτάνουν στις ταράτσες της ανθρώπινης ψυχής ακόμα και αν γκρεμιστούν, ακόμα και αν είναι γίνουν για δευτερόλεπτα χειροπιαστά.
Τα στάδια που ακολουθεί το βιβλίο μέσα από την εναλλαγή της αφήγησης από τους τρεις πρωταγωνιστές, έχει έναν αδιόρατο συμβολισμό που κυκλώνει το κείμενο και το πυροδοτεί με ενέργεια και δράση. Γνωρίζουμε τους πρωταγωνιστές σε ένα δώμα στην ταράτσα, να αγναντεύουν όνειρα και απογοητεύσεις. Να ζουν σε ένα κόσμο που καταρρέει για διαφορετικούς λόγους για τον καθένα. Και με κινητήριο δύναμη την φιλία, αλλά και την ιδιότυπη στήριξη του ενός από τον άλλον βρίσκονται στο δρόμο της αναζήτησης του αγνώστου και της ακροτελεύτιας ελπίδας να ξαναβρούν τον εαυτό τους και τα πραγματικά θέλω τους. Στην ουσία γίνονται ο ένας σανίδα σωτηρίας του άλλου με σκοπό να πραγματοποιήσουν τις επιθυμίες εκείνες που αποτελούν τις τελευταίες άκρες μιας ζωής που έχει φτάσει στο απόλυτο τέλμα. Αλλάζουμε ή βουλιάζουμε το σύνθημα τους.
Με την κίνηση και την ορμή. Την εναλλαγή των τοπίων και των συναισθημάτων, σπάει την στατικότητα και την μεμψιμοιρία και μας φέρνει διαμέσου της φύσης και της διαδρομής στην Ιθάκη του τέλους ή στην Ιθάκη που θα φέρει την αρχή μιας νέας ζωής. ΄
Έντονα ψυχαναλυτικός λόγος. Χωρίς παρωπίδες συνδυάζει όλα τα τέλματα της εποχής μας και των σχέσεων που δημιουργούμε πραγματικά ή σαν ψευδαίσθηση προσχηματική λόγω συνθηκών ή λόγω αναγκών. Ο συγγραφέας με ωριμότητα ψηλαφίζει τις ανθρώπινες ψυχές και αγγίζει τον εσωτερικό τους κόσμο, δημιουργώντας αναπάντεχα συναισθήματα και έντονες ρήξεις που αποκλίνουν αρκετά από αρχικές μας εκδοχές και για τους τρείς χαρακτήρες.
Το βιβλίο αυτό είναι ένα ταξίδι ειλικρίνειας χωρίς δεύτερες σκέψεις. Ένα ταξίδι διαφυγής και απόγνωσης που σε κάθε στροφή και σε κάθε σταθμό αναμένει το αναπάντεχο. Ένα ταξίδι ελευθερίας απέναντι στο άσχημο και στο προδιαγεγραμμένο. Μια κόντρα στην πτώση και στην εξαθλίωση. Μια μάχη απέναντι στον θάνατο και στην φθορά που θα βγάλει νικητές ακόμα και τους ηττημένους.
Με φόντο τις ταράτσες των ονείρων και τους δρόμους της ψυχής και της ζωής ξαναθυμόμαστε το τί πραγματικά έχει αξία στις στιγμές που αφήνουμε να χαθούν αναλύοντας με λάθος πρόσημα τα δεδομένα της διαδρομής μας επάνω σε αυτόν τον κόσμο.
Ένα βιβλίο που λάτρεψα από την αρχή και ειδικά για το ξεχωριστό και συγκινητικό τέλος του που βάζει άνω τελεία ακόμα και εκεί που νομίζουμε πως κάτι τελειώνει όχι με τον τρόπο που θα θέλαμε εμείς.
February 7, 2022
https://dominicamat.blogspot.com/2022...
Λένε πως αντιλαμβάνεσαι αρκετά πράγματα σχετικά με τον χαρακτήρα καί τον τρόπο σκέψης ενός ανθρώπου από τα λεγόμενά του καί δη από αυτά που γράφει. Τον συγγραφέα Τόλη Αναγνωστόπουλο τον γνωρίζω όχι από το συγγραφικό του έργο,-αν κι έχω ακούσει μόνο τα καλύτερα από άλλους αναγνώστες γι'αυτό-,αλλά από τις απόψεις/κριτικές του για τα βιβλία που διαβάζει καί συχνά ''πέφτουν'' μπροστά μου. Καί τολμώ να πω πως ο σεβασμός,η ειλικρίνεια καί η διεισδυτική του ματιά σε συνδυασμό με την ευγλωττία του τόσο προς τον/την εκάστοτε δημιουργό,αλλά καί στο σύνολο του αναγνωστικού κοινού μου είχαν κεντρίσει το ενδιαφέρον. Καί να που σήμερα μου δόθηκε η ευκαιρία να κρυφοκοιτάξω μέσα στα μύχια της ψυχής καί του μυαλού του χάρη στην ανάγνωση του τρίτου,κατά σειρά,βιβλίου με τίτλο ''Δρόμος η ζωή, ταράτσες τα όνειρά μας" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή. Ένα εναλλακτικό μα ουσιώδες κοινωνικό μυθιστόρημα. Ένα road trip με σκοπό την αυτογνωσία,την αυτοεκτίμηση,την αποδοχή του εαυτού μας,αλλά καί των λοιπών γύρω μας....
Πιάνοντας,λοιπόν,το βιβλίο στα χέρια μου το βλέμμα μου πλανήθηκε σε αυτό το άπλετο σκηνικό που ξετυλιγόταν μπροστά στα μάτια μου καί απεικονίζεται στην εικόνα του εξωφύλλου. Ένιωθα σαν να άκουγα το θελκτικό τραγούδι μίας σειρήνας που με παρέσυρε στον κόσμο της. Δεν είχε σημασία αν ήμουν στην θέση της οδηγού,της συνοδηγού,ή,απλώς έτυχε να βρίσκομαι εκεί ως δια μαγείας τη δεδομένη στιγμή. Κι αφού αφέθηκα για κάμποση ώρα σε αυτό,σειρά είχε ο τίτλος του βιβλίου. Όπως έχω ξαναπεί,για μένα η ανάγνωση ξεκινά πάντα από εκεί.
''Δρόμος η ζωή,ταράτσες τα όνειρά μας'',λοιπόν,κι εγώ προσπαθώ να βρω τι μπορεί να υπάρχει πίσω απ'αυτόν. Ως προς το πρώτο μέρος,όλοι κι όλες συμφωνούμε ότι η ζωή μας μπορεί να παραλληλιστεί σαν ένας δρόμος που μας οδηγεί κάπου. Μόνο που δεν είναι πάντα στρωμένος με ροδοπέταλα,αλλά είναι δύσβατος,κακοτράχαλος καί αρκετές φορές μας πληγώνει. Καί πάλι,δεν αξίζει όλη η διαδρομή για να αποκτήσουμε όσα επιθυμούμε; Κι όμω�� εγώ επιλέγω να σταθώ στο δεύτερο μέρος όπου τα όνειρα που κάνουμε παρομοιάζονται με ταράτσες. Άραγε,τί υπονοεί ο συγγραφέας με αυτό; Μήπως αναφέρεται στην συνήθεια πολλών ανθρώπων να επιλέγουν να απομονώνονται κάποια βράδια στις ταράτσες των σπιτιών τους με συντροφιά τους ήχους καί τα φώτα των πόλεων με απώτερο σκοπό να συνομιλήσουν με τον εαυτό τους,να ονειρευτούν καί να αισθάνονται πως τίποτα δεν μπορεί να περιορίσει/εμποδίσει αυτήν την αίσθηση ελευθερίας; Σαν οι ταράτσες να κάνουν τις ευχές τους να εισακουστούν πιο εύκολα από τον ουρανό;
"Μέχρι πού θα έφτανες για τη φιλία; Μπορείς να βάλεις τον κολλητό σου σε μια ξεσκέπαστη Mercedes Benz 250 CE του ’67 για ένα ταξίδι ζωής; Θα μπορούσες να του πραγματοποιήσεις ένα όνειρο ετών, ξεπληρώνοντας όσα έκανε εκείνος για σένα χωρίς ποτέ να ζητά αντάλλαγμα; Βασίλης και Πάρης. Μια φιλία τόσο δυνατή, που τους κρατά πάντα μαζί, αν και ακολουθούν ξεχωριστές διαδρομές. Ο ένας μπάρμαν, ο άλλος ανώτερο στέλεχος σε επιχειρήσεις, απολαμβάνουν τις συναντήσεις τους σε ταράτσες, δώματα και μπαράκια. Η Βάλια θα μπει στη ζωή τους, με τα δικά της προβλήματα και τη δική της δυναμική. Ένα road trip θα ξεκινήσει για τρεις ανθρώπους με διαφορετικά «θέλω», αλλά με έναν κοινό σκοπό. Πληγωμένοι, είτε ψυχικά είτε σωματικά, θα στηρίξουν ο ένας τον άλλον για να βρουν όλοι μαζί μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Ο συγγραφέας μέσα από την υπόθεση του βιβλίου θα μιλήσει,όχι μόνο για αρκετά από τα κακώς κείμενα της εποχής μας,αλλά για την αξία καί τη δύναμη της αληθινής φιλίας που μπορεί να υπάρξει τόσο ανάμεσα σε δύο άνδρες,αλλά κι ανάμεσα σε μία γυναίκα καί έναν άνδρα χωρίς να υποβόσκει κάτι. Εστιάζει δε στις εκ διαμέτρου αντίθετες προσωπικότητες των ηρώων καί της ηρωϊδας του,που σε μία πρώτη ματιά φαντάζει απίθανο να είχαν ποτέ κάτι κοινό,πόσο μάλλον να ενώνονταν με δεσμούς φιλίας. Αυτή η αντίθεση του ''φαίνεσθαι'' καί του ''είναι'' σε συνδυασμό με τους χαρακτήρες των προσώπων του κειμένου,που ως αντιήρωες θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν,βοηθά να τα διακρίνει μία αληθοφάνεια που είναι επιθυμητή για να ταυτιστούμε μαζί τους. Να περάσουμε από τα ίδια στάδια. Να φτάσουμε στα άκρα κι εντέλει να έχουμε ανακαλύψει την ομορφιά της ζωής καί την πολυπόθητη λύτρωση.
Διαβάζοντας το βιβλίο αγάπησα την εναλλαγή μεταξύ των προσώπων που έπαιρναν τον λόγο κι αφηγούνταν όλα τα γεγονότα. Εκεί που τελείωνε ο ένας,ξεκινούσε η άλλη καί ούτω καθεξής κι όλο αυτό,αντί να κουράζει,ή,να μπερδεύει,να έχει ως αποτέλεσμα ένα βιβλίο μεστό καί καλογραμμένο από την πρώτη έως καί την τελευταία σελίδα. Σαν αυτά τα πρόσωπα να αλληλοσυμπληρώνονταν καί να μας παρείχαν μία ολοκληρωμένη εικόνα. Ο ακατάπαυστος λόγος του συγγραφέα ενισχύεται από τον λυρισμό που εκπέμπουν οι στίχοι των τραγουδιών που εμπεριέχονται μέσα στις σελίδες του βιβλίου,τις περιγραφές των σκηνών κι από τα πληθώρα συναισθήματα που γεννιούνται αβίαστα καί διαρκούν για ώρες μετά το κλείσιμο του βιβλίου. Ένα βιβλίο που αξίζει να αναζητήσετε καί να διαβάσετε!
Καλή ανάγνωση!
Λένε πως αντιλαμβάνεσαι αρκετά πράγματα σχετικά με τον χαρακτήρα καί τον τρόπο σκέψης ενός ανθρώπου από τα λεγόμενά του καί δη από αυτά που γράφει. Τον συγγραφέα Τόλη Αναγνωστόπουλο τον γνωρίζω όχι από το συγγραφικό του έργο,-αν κι έχω ακούσει μόνο τα καλύτερα από άλλους αναγνώστες γι'αυτό-,αλλά από τις απόψεις/κριτικές του για τα βιβλία που διαβάζει καί συχνά ''πέφτουν'' μπροστά μου. Καί τολμώ να πω πως ο σεβασμός,η ειλικρίνεια καί η διεισδυτική του ματιά σε συνδυασμό με την ευγλωττία του τόσο προς τον/την εκάστοτε δημιουργό,αλλά καί στο σύνολο του αναγνωστικού κοινού μου είχαν κεντρίσει το ενδιαφέρον. Καί να που σήμερα μου δόθηκε η ευκαιρία να κρυφοκοιτάξω μέσα στα μύχια της ψυχής καί του μυαλού του χάρη στην ανάγνωση του τρίτου,κατά σειρά,βιβλίου με τίτλο ''Δρόμος η ζωή, ταράτσες τα όνειρά μας" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή. Ένα εναλλακτικό μα ουσιώδες κοινωνικό μυθιστόρημα. Ένα road trip με σκοπό την αυτογνωσία,την αυτοεκτίμηση,την αποδοχή του εαυτού μας,αλλά καί των λοιπών γύρω μας....
Πιάνοντας,λοιπόν,το βιβλίο στα χέρια μου το βλέμμα μου πλανήθηκε σε αυτό το άπλετο σκηνικό που ξετυλιγόταν μπροστά στα μάτια μου καί απεικονίζεται στην εικόνα του εξωφύλλου. Ένιωθα σαν να άκουγα το θελκτικό τραγούδι μίας σειρήνας που με παρέσυρε στον κόσμο της. Δεν είχε σημασία αν ήμουν στην θέση της οδηγού,της συνοδηγού,ή,απλώς έτυχε να βρίσκομαι εκεί ως δια μαγείας τη δεδομένη στιγμή. Κι αφού αφέθηκα για κάμποση ώρα σε αυτό,σειρά είχε ο τίτλος του βιβλίου. Όπως έχω ξαναπεί,για μένα η ανάγνωση ξεκινά πάντα από εκεί.
''Δρόμος η ζωή,ταράτσες τα όνειρά μας'',λοιπόν,κι εγώ προσπαθώ να βρω τι μπορεί να υπάρχει πίσω απ'αυτόν. Ως προς το πρώτο μέρος,όλοι κι όλες συμφωνούμε ότι η ζωή μας μπορεί να παραλληλιστεί σαν ένας δρόμος που μας οδηγεί κάπου. Μόνο που δεν είναι πάντα στρωμένος με ροδοπέταλα,αλλά είναι δύσβατος,κακοτράχαλος καί αρκετές φορές μας πληγώνει. Καί πάλι,δεν αξίζει όλη η διαδρομή για να αποκτήσουμε όσα επιθυμούμε; Κι όμω�� εγώ επιλέγω να σταθώ στο δεύτερο μέρος όπου τα όνειρα που κάνουμε παρομοιάζονται με ταράτσες. Άραγε,τί υπονοεί ο συγγραφέας με αυτό; Μήπως αναφέρεται στην συνήθεια πολλών ανθρώπων να επιλέγουν να απομονώνονται κάποια βράδια στις ταράτσες των σπιτιών τους με συντροφιά τους ήχους καί τα φώτα των πόλεων με απώτερο σκοπό να συνομιλήσουν με τον εαυτό τους,να ονειρευτούν καί να αισθάνονται πως τίποτα δεν μπορεί να περιορίσει/εμποδίσει αυτήν την αίσθηση ελευθερίας; Σαν οι ταράτσες να κάνουν τις ευχές τους να εισακουστούν πιο εύκολα από τον ουρανό;
"Μέχρι πού θα έφτανες για τη φιλία; Μπορείς να βάλεις τον κολλητό σου σε μια ξεσκέπαστη Mercedes Benz 250 CE του ’67 για ένα ταξίδι ζωής; Θα μπορούσες να του πραγματοποιήσεις ένα όνειρο ετών, ξεπληρώνοντας όσα έκανε εκείνος για σένα χωρίς ποτέ να ζητά αντάλλαγμα; Βασίλης και Πάρης. Μια φιλία τόσο δυνατή, που τους κρατά πάντα μαζί, αν και ακολουθούν ξεχωριστές διαδρομές. Ο ένας μπάρμαν, ο άλλος ανώτερο στέλεχος σε επιχειρήσεις, απολαμβάνουν τις συναντήσεις τους σε ταράτσες, δώματα και μπαράκια. Η Βάλια θα μπει στη ζωή τους, με τα δικά της προβλήματα και τη δική της δυναμική. Ένα road trip θα ξεκινήσει για τρεις ανθρώπους με διαφορετικά «θέλω», αλλά με έναν κοινό σκοπό. Πληγωμένοι, είτε ψυχικά είτε σωματικά, θα στηρίξουν ο ένας τον άλλον για να βρουν όλοι μαζί μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Ο συγγραφέας μέσα από την υπόθεση του βιβλίου θα μιλήσει,όχι μόνο για αρκετά από τα κακώς κείμενα της εποχής μας,αλλά για την αξία καί τη δύναμη της αληθινής φιλίας που μπορεί να υπάρξει τόσο ανάμεσα σε δύο άνδρες,αλλά κι ανάμεσα σε μία γυναίκα καί έναν άνδρα χωρίς να υποβόσκει κάτι. Εστιάζει δε στις εκ διαμέτρου αντίθετες προσωπικότητες των ηρώων καί της ηρωϊδας του,που σε μία πρώτη ματιά φαντάζει απίθανο να είχαν ποτέ κάτι κοινό,πόσο μάλλον να ενώνονταν με δεσμούς φιλίας. Αυτή η αντίθεση του ''φαίνεσθαι'' καί του ''είναι'' σε συνδυασμό με τους χαρακτήρες των προσώπων του κειμένου,που ως αντιήρωες θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν,βοηθά να τα διακρίνει μία αληθοφάνεια που είναι επιθυμητή για να ταυτιστούμε μαζί τους. Να περάσουμε από τα ίδια στάδια. Να φτάσουμε στα άκρα κι εντέλει να έχουμε ανακαλύψει την ομορφιά της ζωής καί την πολυπόθητη λύτρωση.
Διαβάζοντας το βιβλίο αγάπησα την εναλλαγή μεταξύ των προσώπων που έπαιρναν τον λόγο κι αφηγούνταν όλα τα γεγονότα. Εκεί που τελείωνε ο ένας,ξεκινούσε η άλλη καί ούτω καθεξής κι όλο αυτό,αντί να κουράζει,ή,να μπερδεύει,να έχει ως αποτέλεσμα ένα βιβλίο μεστό καί καλογραμμένο από την πρώτη έως καί την τελευταία σελίδα. Σαν αυτά τα πρόσωπα να αλληλοσυμπληρώνονταν καί να μας παρείχαν μία ολοκληρωμένη εικόνα. Ο ακατάπαυστος λόγος του συγγραφέα ενισχύεται από τον λυρισμό που εκπέμπουν οι στίχοι των τραγουδιών που εμπεριέχονται μέσα στις σελίδες του βιβλίου,τις περιγραφές των σκηνών κι από τα πληθώρα συναισθήματα που γεννιούνται αβίαστα καί διαρκούν για ώρες μετά το κλείσιμο του βιβλίου. Ένα βιβλίο που αξίζει να αναζητήσετε καί να διαβάσετε!
Καλή ανάγνωση!
March 31, 2021
1"Πάντα τέτοια"
Η μόνιμη ευχή τους.
Ο Βασίλης, ο Πάρης και η Βάλια, τρεις διαφορετικές προσωπικότητες θα κάνουν μαζί ένα ταξίδι μέσα σε μια Mercedes και με εναλλάξ πρωτοπρόσωπη αφήγηση θα μας βάλουν βαθιά στην ανδρική φιλία, στις οικογενειακές αξίες και στην καθημερινότητα του κάθε ήρωα, αγγίζοντας τα αρνητικά και όχι μόνο συναισθήματα αλλά και την ίδια την πραγματικότητα.
Τρεις κανονικοί άνθρωποι μας επιτρέπουν να εισχωρήσουμε στον ψυχισμό τους, να τον μελετήσουμε και να εστιάσουμε στα αίτια των συμπεριφορών τους.
Μέσα στο μυαλό τους δίνουν χώρο στις σκέψεις τους για να χωρέσει κι άλλες απόψεις. Υπάρχει η ανάγκη της κατανόησης, της αποφόρτωσης και της συγχώρεσης, ώσπου να καταλήξουν στη λύτρωση.
Θέλουν να απελευθερωθούν από δυσάρεστα συναισθήματα. Θέλουν να ξεφύγουν από συναισθηματικές απειλές και τη διαρκή ενασχόληση με το παρελθόν.
Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει να εμφανίσουν τα ελαττώματά τους σαν κανονικοί άνθρωποι, να διαγνώσουν τις άσχημες συμπεριφορές τους, να κατανοήσουν την οπτική γωνία του άλλου που δεν συμβαδίζει με τη δική τους και να ταπεινωθούν.
Να επέλθει η αυτογνωσία, η αυτοεκτίμηση και η αυτοπεποίθηση. Να αποδεχθούν τον ίδιο τους τον εαυτό με τα σωστά και τα λάθη του, ώστε να καταφέρουν να αποκτήσουν την ικανότητα κατανόησης των αδυναμιών των άλλων.
Η θλίψη, η εγκατάλειψη, η αδικία και ο θυμός πολλές φορές πρωτοστατούν και απαιτείται δύναμη για να καταφέρουν να τα σταματήσουν ώστε να μην κυριεύουν τον εαυτό τους.
Πρόκειται για ένα βιβλίο-ύμνο προς την ανδρική φιλία. Γνωρίζουμε όλοι ότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην ανδρική και γυναικεία φιλία.
Μια φιλία που άντεξε στον χρόνο!
Πολλές φορές μονοδιάστατη, πολλές φορές ταπεινωτική, αλλά πάντα γεμάτη με αρχή, μέση και τέλος.
Ελειπε, όμως, η παράλληλη εξέλιξη.
Το ταξίδι αυτό θα φέρει στο φως αποκαλύψεις, θα αναβιώσει ο καθένας τους το παρελθόν και από την ψυχολογική σκοπιά των γεγονότων όλα θα αλλάξουν.
Ο συγγραφέας κατάφερε να μεγαλώσει δύο ανθρώπους κι από παιδιά που ήταν μέσα τους να τους κάνει άνδρες.
Κι εδώ σκέφτομαι ότι αν έχουμε τέτοιους φίλους δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα γιατί η εξέλιξή μας δεν θα είναι ποτέ μοναχική!
Συγχαρητήρια!
Η μόνιμη ευχή τους.
Ο Βασίλης, ο Πάρης και η Βάλια, τρεις διαφορετικές προσωπικότητες θα κάνουν μαζί ένα ταξίδι μέσα σε μια Mercedes και με εναλλάξ πρωτοπρόσωπη αφήγηση θα μας βάλουν βαθιά στην ανδρική φιλία, στις οικογενειακές αξίες και στην καθημερινότητα του κάθε ήρωα, αγγίζοντας τα αρνητικά και όχι μόνο συναισθήματα αλλά και την ίδια την πραγματικότητα.
Τρεις κανονικοί άνθρωποι μας επιτρέπουν να εισχωρήσουμε στον ψυχισμό τους, να τον μελετήσουμε και να εστιάσουμε στα αίτια των συμπεριφορών τους.
Μέσα στο μυαλό τους δίνουν χώρο στις σκέψεις τους για να χωρέσει κι άλλες απόψεις. Υπάρχει η ανάγκη της κατανόησης, της αποφόρτωσης και της συγχώρεσης, ώσπου να καταλήξουν στη λύτρωση.
Θέλουν να απελευθερωθούν από δυσάρεστα συναισθήματα. Θέλουν να ξεφύγουν από συναισθηματικές απειλές και τη διαρκή ενασχόληση με το παρελθόν.
Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει να εμφανίσουν τα ελαττώματά τους σαν κανονικοί άνθρωποι, να διαγνώσουν τις άσχημες συμπεριφορές τους, να κατανοήσουν την οπτική γωνία του άλλου που δεν συμβαδίζει με τη δική τους και να ταπεινωθούν.
Να επέλθει η αυτογνωσία, η αυτοεκτίμηση και η αυτοπεποίθηση. Να αποδεχθούν τον ίδιο τους τον εαυτό με τα σωστά και τα λάθη του, ώστε να καταφέρουν να αποκτήσουν την ικανότητα κατανόησης των αδυναμιών των άλλων.
Η θλίψη, η εγκατάλειψη, η αδικία και ο θυμός πολλές φορές πρωτοστατούν και απαιτείται δύναμη για να καταφέρουν να τα σταματήσουν ώστε να μην κυριεύουν τον εαυτό τους.
Πρόκειται για ένα βιβλίο-ύμνο προς την ανδρική φιλία. Γνωρίζουμε όλοι ότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην ανδρική και γυναικεία φιλία.
Μια φιλία που άντεξε στον χρόνο!
Πολλές φορές μονοδιάστατη, πολλές φορές ταπεινωτική, αλλά πάντα γεμάτη με αρχή, μέση και τέλος.
Ελειπε, όμως, η παράλληλη εξέλιξη.
Το ταξίδι αυτό θα φέρει στο φως αποκαλύψεις, θα αναβιώσει ο καθένας τους το παρελθόν και από την ψυχολογική σκοπιά των γεγονότων όλα θα αλλάξουν.
Ο συγγραφέας κατάφερε να μεγαλώσει δύο ανθρώπους κι από παιδιά που ήταν μέσα τους να τους κάνει άνδρες.
Κι εδώ σκέφτομαι ότι αν έχουμε τέτοιους φίλους δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα γιατί η εξέλιξή μας δεν θα είναι ποτέ μοναχική!
Συγχαρητήρια!
December 25, 2020
Ενα βιβλίο που εξυμνεί την αληθινή φιλία. Ο Βασίλης, ο Πάρης και η Βάλια είναι τρεις άνθρωποι όπου ο καθένας παλεύει με τους δικούς του, καθημερινούς, δαίμονες. Μέχρι που μια ημέρα μετά από κάποιες συγκυρίες αποφασίζουν να κάνουν ένα road trip που τελικά αποδεικνύεται ταξίδι ζωής για όλους και για τον καθένα χωριστά.
Είναι συγκλονιστικός ο τρόπος αφήγησης από την πλευρά κάθε ήρωα (της Βάλιας, του Βασίλη και του Πάρη δηλαδή) και το πώς μέσα από τις σκέψεις τους "λένε" περισσότερα από όσα έχουν πει μεταξύ τους.
Μέσα από το ταξίδι τους αρχίζουν να κλείνουν μια μια τις χαραμάδες της ζωής τους που έχουν αφήσει στο παρελθόν.
Ένα άλλο στοιχείο επίσης ωραίο στο βιβλίο είναι το ποσό διαφορετικοί είναι οι τρεις αυτοί άνθρωποι αλλά ταυτόχρονα και τόσο ταιριαστοί.
Ένα πολύ δυνατό βιβλίο, το δεύτερο που διαβάζω του συγγραφέα, όπου κάνει το εξής όμορφο στοιχείο: δημιουργεί χαρακτήρες που βλέποντας στους στα πρώτα κεφάλαια τους αντιπαθείς σφόδρα. Ενώ μέχρι να κλείσει το βιβλίο συμπονας μαζί τους και τους τελικά τους συμπαθείς.
Κλείνοντας το βιβλίο σου μένει μια σκέψη/φράση του βιβλίου: να ζεις στο τώρα γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε έχεις ημερομηνία λήξης.
Είναι συγκλονιστικός ο τρόπος αφήγησης από την πλευρά κάθε ήρωα (της Βάλιας, του Βασίλη και του Πάρη δηλαδή) και το πώς μέσα από τις σκέψεις τους "λένε" περισσότερα από όσα έχουν πει μεταξύ τους.
Μέσα από το ταξίδι τους αρχίζουν να κλείνουν μια μια τις χαραμάδες της ζωής τους που έχουν αφήσει στο παρελθόν.
Ένα άλλο στοιχείο επίσης ωραίο στο βιβλίο είναι το ποσό διαφορετικοί είναι οι τρεις αυτοί άνθρωποι αλλά ταυτόχρονα και τόσο ταιριαστοί.
Ένα πολύ δυνατό βιβλίο, το δεύτερο που διαβάζω του συγγραφέα, όπου κάνει το εξής όμορφο στοιχείο: δημιουργεί χαρακτήρες που βλέποντας στους στα πρώτα κεφάλαια τους αντιπαθείς σφόδρα. Ενώ μέχρι να κλείσει το βιβλίο συμπονας μαζί τους και τους τελικά τους συμπαθείς.
Κλείνοντας το βιβλίο σου μένει μια σκέψη/φράση του βιβλίου: να ζεις στο τώρα γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε έχεις ημερομηνία λήξης.
October 31, 2020
Το ταξίδι μέσα από τις σελίδες του "Δρόμος η ζωή ταράτσες τα όνειρά μας" τελείωσε μέρες πριν. Η ένταση των συναισθημάτων χρειάστηκε κι αυτή μέρες να καταλαγιασει για να δοκιμάσω να τα περιγραψω.
Είναι συνηθισμένη η λέξη "συγκλονιστικό" για να χαρακτηρίσει κανείς ένα βιβλίο μα θαρρώ πως για τούτο δεν είναι καθόλου υπερβολή. Είναι ένας αληθινός ύμνος στη φιλία την παντοτινή! Οι ήρωες, δυο φίλοι, είχαν θέα από την ταράτσα του σπιτιού στον Κολωνό που σχεδόν ποτέ δεν άξιζε κι όμως, από εκεί, βλέποντας ταράτσες, καμινάδες, κεραίες και μπάζα, έκαναν όνειρα... Όνειρα για ζωή, κι όταν αυτή η ζωή τους έδειξε ένα σκληρό πρόσωπο, εκείνοι την ειρωνεύτηκαν, την ξεμπρόστιασαν. Βγήκαν στον δρόμο μ' ένα αμάξι δίχως ουρανό, ξεσκέπαστο, έτσι γιατί ήθελαν να βλέπουν τον ουρανό με σύννεφα ή χωρίς, πάνω από τα κεφάλια τους και να νιώθουν τον αέρα χωρίς περιορισμούς να χαιδεύει τα πρόσωπα τους κι αυτοί να τον ρουφούν αχόρταγα. Η ζωή έγινε δρόμος για τους δύο άντρες, γιατί το είχαν ονειρευτεί. Με τη συντροφιά μιας ακόμα φίλης που τους ακολούθησε σε αυτό το road trip ή καλύτερα life trip, έτρεχαν πάνω της και καθώς το αμάξι τους κατάπινε τα χιλιόμετρα, αυτοί ρουφούσαν κάθε σταγόνα της, ως την τελευταία...
Τα όνειρα κάποτε σκορπίζουν στις ταράτσες, ο δρόμος κάπου έχει ένα τέρμα, η ζωή όμως, πάντα βρίσκει έναν τρόπο να συνεχίζεται.
Και η ανάγνωση ενός βιβλίου κάποια στιγμή τελειώνει. Τα συναισθήματα όμως που δημιουργεί, μένουν πάντα εκεί, θησαυροί, διδάγματα και κάτι σαν δικαίωση για όσους πιστεύουν στην αληθινή, παντοτινή φιλία.
Συγχαρητήρια Τόλης Αναγνωστόπουλος για αυτό το εξαιρετικό βιβλίο!
Διαβάστε το, διαβάστε το! Θα πλημμυρίσει η ψυχή σας συναισθήματα!
Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πνοή
Είναι συνηθισμένη η λέξη "συγκλονιστικό" για να χαρακτηρίσει κανείς ένα βιβλίο μα θαρρώ πως για τούτο δεν είναι καθόλου υπερβολή. Είναι ένας αληθινός ύμνος στη φιλία την παντοτινή! Οι ήρωες, δυο φίλοι, είχαν θέα από την ταράτσα του σπιτιού στον Κολωνό που σχεδόν ποτέ δεν άξιζε κι όμως, από εκεί, βλέποντας ταράτσες, καμινάδες, κεραίες και μπάζα, έκαναν όνειρα... Όνειρα για ζωή, κι όταν αυτή η ζωή τους έδειξε ένα σκληρό πρόσωπο, εκείνοι την ειρωνεύτηκαν, την ξεμπρόστιασαν. Βγήκαν στον δρόμο μ' ένα αμάξι δίχως ουρανό, ξεσκέπαστο, έτσι γιατί ήθελαν να βλέπουν τον ουρανό με σύννεφα ή χωρίς, πάνω από τα κεφάλια τους και να νιώθουν τον αέρα χωρίς περιορισμούς να χαιδεύει τα πρόσωπα τους κι αυτοί να τον ρουφούν αχόρταγα. Η ζωή έγινε δρόμος για τους δύο άντρες, γιατί το είχαν ονειρευτεί. Με τη συντροφιά μιας ακόμα φίλης που τους ακολούθησε σε αυτό το road trip ή καλύτερα life trip, έτρεχαν πάνω της και καθώς το αμάξι τους κατάπινε τα χιλιόμετρα, αυτοί ρουφούσαν κάθε σταγόνα της, ως την τελευταία...
Τα όνειρα κάποτε σκορπίζουν στις ταράτσες, ο δρόμος κάπου έχει ένα τέρμα, η ζωή όμως, πάντα βρίσκει έναν τρόπο να συνεχίζεται.
Και η ανάγνωση ενός βιβλίου κάποια στιγμή τελειώνει. Τα συναισθήματα όμως που δημιουργεί, μένουν πάντα εκεί, θησαυροί, διδάγματα και κάτι σαν δικαίωση για όσους πιστεύουν στην αληθινή, παντοτινή φιλία.
Συγχαρητήρια Τόλης Αναγνωστόπουλος για αυτό το εξαιρετικό βιβλίο!
Διαβάστε το, διαβάστε το! Θα πλημμυρίσει η ψυχή σας συναισθήματα!
Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πνοή
May 16, 2021
ΤΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΡΟΜΟΣ Η ΖΩΗ
ΤΑΡΑΤΣΕΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ
ΕΚΔ:ΠΝΟΗ
.....ΥΠΟΘΕΣΗ (Οπισθόφυλλο)
Μέχρι πού θα έφτανες για τη φιλία; Μπορείς να βάλεις τον κολλητό σου σε μια ξεσκέπαστη Mercedes Benz 250 CE του '67 για ένα ταξίδι ζωής; Θα μπορούσες να του πραγματοποιήσεις ένα όνειρο ετών, ξεπληρώνοντας όσα έκανε εκείνος για σένα χωρίς ποτέ να ζητά αντάλλαγμα;
Βασίλης και Πάρης.Μια φιλία τόσο δυνατή, που τους κρατά πάντα μαζί, αν και ακολουθούν ξεχωριστές διαδρομές.Ο ένας μπάρμαν, ο άλλος ανώτερο στέλεχος σε επιχειρήσεις, απολαμβάνουν τις συναντήσεις τους σε ταράτσες, δώματα και μπαράκια.
Η Βάλια θα μπει στη ζωή τους, με τα δικά της προβλήματα και τη δική της δυναμική.
Ένα road trip θα ξεκινήσει για τρεις ανθρώπους με διαφορετικά "θέλω", αλλά με έναν κοινό σκοπό.Πληγωμένοι, είτε ψυχικά, είτε σωματικά, θα στηρίξουν ο ένας τον άλλον για να βρουν όλοι μαζί μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους.
...
Την αξία της φιλίας, μας γνωρίζει μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του, ο Τόλης Αναγνωστόπουλος.
Ήρωες του,άνθρωποι πραγματικοί, αυθεντικοί,που κουβαλούν τις δικές τους ανάγκες, ανησυχίες, τα δικά τους θέλω και τις δικές τους αλήθειες. Την δική τους ζωή..Άνθρωποι που οι οικογένειες τους, το παρελθόν, τους καθόρισε στο παρόν τους. Άνθρωποι διαφορετικοί, μα τόσο δεμένοι που καλούνται τον όρκο τον βαρύ να τιμήσουν στο όνομα της φιλίας.Με πυρήνα αυτή τη δυνατή φιλία, ο συγγραφέας απλώνει μπροστά μας πληθώρα κοινωνικών ζητημάτων, βάζοντας μας σε σκέψεις.
Αιχμηρός ο Τόλης Αναγνωστόπουλος, ρίχνει τα βέλη του στην ζοφερή, εικονική πραγματικότητα που ζούμε.
Στην κοινωνία την μόνη, την φτιαχτή, αυτήν την πολύβουη,όπου οι άνθρωποι δέθηκαν με τις θηλιές μιας επίπλαστης ευτυχίας, εγκλωβίζοντας τα όνειρα τους σε ορίζοντες μικρούς..
Σε ένα ταξίδι οδηγεί τον αναγνώστη ο συγγραφέας γεμάτος συναισθήματα, βαθιά συγκινημένος.
Δρόμο ανοίγει στους φίλους,-στον αναγνώστη-, έναν δρόμο μακρύ, πότε κακοτράχαλο, πότε με ισιάδες, όπως πάντα απαιτεί ένα ταξίδι αυτογνωσίας.
Όπλο ενάντια στον ρατσισμό στήνει το χαμόγελο και την καλοσύνη και οργισμένος ρίχνει το κατηγορώ του ενάντια στη βία.
Την αγκαλιά του ανοίγει στην αγάπη και απλώνει χέρι αδελφικό, φιλικό στον πόνο..
Σε ρόδες την θέλει τη ζωή, χωρίς προορισμό, χωρίς σταματημό, "ανοιχτή", αυτήν που δεν δήλιασε ποτέ, δεν υποτάχθηκε, δεν φόρεσε τις ταμπέλες, που διεκδίκησε το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, που αγωνίστηκε χωρίς "εκπτώσεις",που δεν δέχθηκε ποτέ τα δεκανίκια..
Σε αυτήν την ζωή μας οδηγεί ο Τόλης Αναγνωστόπουλος.Την ζωή την ελεύθερη.
Εξομολογήσεις ακούμε σε αυτό το ταξίδι, για πράξεις που δεν έγιναν, για λόγια που ποτέ δεν ειπώθηκαν κρυμμένα σε ένα χαρτί.Αυτά τα αληθινά που ήρθε η στιγμή να ειπωθούν, για να συμφιλιώσουν το "τότε" και να γαληνέψουν την ψυχή..
....
Με μια γραφή μεστή,όμορφη, απλή,μα όχι απλοϊκή, σε μια ιστορία ντυμένη με εικόνες και συναισθήματα,όπου τίποτε μέσα σε αυτήν δεν είναι τυχαίο, ο συγγραφέας ξεδιπλώνει μπροστά μας μέσω των ηρώων του τις αλήθειες μιας ζωής. Ίσως και της δικής μας.
Μας προσκαλεί να ταξιδέψουμε μαζί με τους φίλους,σαν φίλοι και μεις,να γνωρίσουμε τα μέρη τα όμορφα και τα άσχημα του εαυτού μας.
Και κει κάπου στον Κεραμεικό, είναι που μας καλεί να επισκεφθούμε ένα δώμα,να ανέβουμε στην ταράτσα του,να μυρίσουμε το υπέροχο άρωμα μιας αγάπης, μιας δυνατής φιλίας και να απολαύσουμε μια θέα μοναδική..με ορίζοντα μόνο τον ουρανό..
....
Ομολογώ πως αυτό το έξοχο βιβλίο του Τόλη Αναγνωστόπουλου, με προβλημάτισε,με γοήτευσε στο ταξίδι του και με συγκίνησε βαθιά..
Με καθήλωσε στις ηχηρές σιωπές του, τόσο, που τα συγχαρητήρια μου να φαντάζουν πολύ φτωχά..
ΔΡΟΜΟΣ Η ΖΩΗ
ΤΑΡΑΤΣΕΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ
ΕΚΔ:ΠΝΟΗ
.....ΥΠΟΘΕΣΗ (Οπισθόφυλλο)
Μέχρι πού θα έφτανες για τη φιλία; Μπορείς να βάλεις τον κολλητό σου σε μια ξεσκέπαστη Mercedes Benz 250 CE του '67 για ένα ταξίδι ζωής; Θα μπορούσες να του πραγματοποιήσεις ένα όνειρο ετών, ξεπληρώνοντας όσα έκανε εκείνος για σένα χωρίς ποτέ να ζητά αντάλλαγμα;
Βασίλης και Πάρης.Μια φιλία τόσο δυνατή, που τους κρατά πάντα μαζί, αν και ακολουθούν ξεχωριστές διαδρομές.Ο ένας μπάρμαν, ο άλλος ανώτερο στέλεχος σε επιχειρήσεις, απολαμβάνουν τις συναντήσεις τους σε ταράτσες, δώματα και μπαράκια.
Η Βάλια θα μπει στη ζωή τους, με τα δικά της προβλήματα και τη δική της δυναμική.
Ένα road trip θα ξεκινήσει για τρεις ανθρώπους με διαφορετικά "θέλω", αλλά με έναν κοινό σκοπό.Πληγωμένοι, είτε ψυχικά, είτε σωματικά, θα στηρίξουν ο ένας τον άλλον για να βρουν όλοι μαζί μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους.
...
Την αξία της φιλίας, μας γνωρίζει μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του, ο Τόλης Αναγνωστόπουλος.
Ήρωες του,άνθρωποι πραγματικοί, αυθεντικοί,που κουβαλούν τις δικές τους ανάγκες, ανησυχίες, τα δικά τους θέλω και τις δικές τους αλήθειες. Την δική τους ζωή..Άνθρωποι που οι οικογένειες τους, το παρελθόν, τους καθόρισε στο παρόν τους. Άνθρωποι διαφορετικοί, μα τόσο δεμένοι που καλούνται τον όρκο τον βαρύ να τιμήσουν στο όνομα της φιλίας.Με πυρήνα αυτή τη δυνατή φιλία, ο συγγραφέας απλώνει μπροστά μας πληθώρα κοινωνικών ζητημάτων, βάζοντας μας σε σκέψεις.
Αιχμηρός ο Τόλης Αναγνωστόπουλος, ρίχνει τα βέλη του στην ζοφερή, εικονική πραγματικότητα που ζούμε.
Στην κοινωνία την μόνη, την φτιαχτή, αυτήν την πολύβουη,όπου οι άνθρωποι δέθηκαν με τις θηλιές μιας επίπλαστης ευτυχίας, εγκλωβίζοντας τα όνειρα τους σε ορίζοντες μικρούς..
Σε ένα ταξίδι οδηγεί τον αναγνώστη ο συγγραφέας γεμάτος συναισθήματα, βαθιά συγκινημένος.
Δρόμο ανοίγει στους φίλους,-στον αναγνώστη-, έναν δρόμο μακρύ, πότε κακοτράχαλο, πότε με ισιάδες, όπως πάντα απαιτεί ένα ταξίδι αυτογνωσίας.
Όπλο ενάντια στον ρατσισμό στήνει το χαμόγελο και την καλοσύνη και οργισμένος ρίχνει το κατηγορώ του ενάντια στη βία.
Την αγκαλιά του ανοίγει στην αγάπη και απλώνει χέρι αδελφικό, φιλικό στον πόνο..
Σε ρόδες την θέλει τη ζωή, χωρίς προορισμό, χωρίς σταματημό, "ανοιχτή", αυτήν που δεν δήλιασε ποτέ, δεν υποτάχθηκε, δεν φόρεσε τις ταμπέλες, που διεκδίκησε το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, που αγωνίστηκε χωρίς "εκπτώσεις",που δεν δέχθηκε ποτέ τα δεκανίκια..
Σε αυτήν την ζωή μας οδηγεί ο Τόλης Αναγνωστόπουλος.Την ζωή την ελεύθερη.
Εξομολογήσεις ακούμε σε αυτό το ταξίδι, για πράξεις που δεν έγιναν, για λόγια που ποτέ δεν ειπώθηκαν κρυμμένα σε ένα χαρτί.Αυτά τα αληθινά που ήρθε η στιγμή να ειπωθούν, για να συμφιλιώσουν το "τότε" και να γαληνέψουν την ψυχή..
....
Με μια γραφή μεστή,όμορφη, απλή,μα όχι απλοϊκή, σε μια ιστορία ντυμένη με εικόνες και συναισθήματα,όπου τίποτε μέσα σε αυτήν δεν είναι τυχαίο, ο συγγραφέας ξεδιπλώνει μπροστά μας μέσω των ηρώων του τις αλήθειες μιας ζωής. Ίσως και της δικής μας.
Μας προσκαλεί να ταξιδέψουμε μαζί με τους φίλους,σαν φίλοι και μεις,να γνωρίσουμε τα μέρη τα όμορφα και τα άσχημα του εαυτού μας.
Και κει κάπου στον Κεραμεικό, είναι που μας καλεί να επισκεφθούμε ένα δώμα,να ανέβουμε στην ταράτσα του,να μυρίσουμε το υπέροχο άρωμα μιας αγάπης, μιας δυνατής φιλίας και να απολαύσουμε μια θέα μοναδική..με ορίζοντα μόνο τον ουρανό..
....
Ομολογώ πως αυτό το έξοχο βιβλίο του Τόλη Αναγνωστόπουλου, με προβλημάτισε,με γοήτευσε στο ταξίδι του και με συγκίνησε βαθιά..
Με καθήλωσε στις ηχηρές σιωπές του, τόσο, που τα συγχαρητήρια μου να φαντάζουν πολύ φτωχά..
October 9, 2020
Απρόσμενη έκπληξη απο τη σύγχρονη Ελληνική συγγραφική σκηνή. Καταπληκτικό ψυχογράφημα με καμβά ένα road trip. Γράφει πολύ δυνατές εικόνες και συναισθήματα στο μυαλό του αναγνώστη. Αποκλείεται να μη σας αγγίξει. Μην το χάσετε.
September 16, 2020
Τον Τόλη τον γνώρισα από το εξαιρετικό βιβλίο του «Βαθύ ρήγμα». Τον ξεχώρισα για την ιδιαίτερη γραφή του και για τον τρόπο με τον οποίο δημιουργεί «ατελείς» χαρακτήρες και δίνει το ερέθισμα στον αναγνώστη να εντρυφήσει στο ψυχισμό των προσώπων. Με τον ίδιο ενθουσιασμό αγκάλιασα και το νέο του βιβλίο που είναι άξιο συγχαρητηρίων.
Με αφορμή ένα άσχημο γεγονός ο Βασίλης, ο Πάρης και η Βάλια αποφασίζουν να κάνουν ένα ταξίδι που θα είναι η αφορμή για να γνωρίσουν καλύτερα το εγώ τους και τις ανάγκες τους. Και τα τρία πρόσωπα της ιστορίας έχουν βαλτώσει σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο. Το ερέθισμα της απόδρασης από την καθημερινότητα θα τους φέρει αντιμέτωπους με σκέψεις και καταστάσεις που είναι μη διαχειρίσιμες.
Ο συγγραφέας παίζει πολύ με τις έννοιες του «φαίνεσθαι» και του «είναι». Πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να ξεγελαστεί με την φαινομενικά «τέλεια» ζωή του συνανθρώπου του που τις περισσότερες φορές είναι απλά μία εσφαλμένη ιδέα. Τα δύο θέματα του βιβλίου είναι η φιλία και οι ανθρώπινες σχέσεις. Στα θετικά του βιβλίου θα προσθέσω την ωραία εναλλαγή του παρόντος με το παρελθόν όπως επίσης και την μουσική επένδυση που είχαν αρκετά κεφάλαια. Ως αναγνώστες καθίσαμε στην πίσω θέση του αυτοκινήτου και απολαύσαμε ωραία μουσική και τις πιο δυνατές εξομολογήσεις.
Τόλη πολλά συγχαρητήρια για το άρτιο ανάγνωσμα σου που κατάφερε να με συγκινήσει και να με προβληματίσει.
Αξίζει να διαβαστεί από αναγνώστες που τους αρέσει να γνωρίζουν τον συνάνθρωπο σε βάθος. Νομίζω πως αυτό είναι το μυστικό για να καταφέρουμε να εξελίξουμε την ενσυναίσθηση και να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.
Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.
Με αφορμή ένα άσχημο γεγονός ο Βασίλης, ο Πάρης και η Βάλια αποφασίζουν να κάνουν ένα ταξίδι που θα είναι η αφορμή για να γνωρίσουν καλύτερα το εγώ τους και τις ανάγκες τους. Και τα τρία πρόσωπα της ιστορίας έχουν βαλτώσει σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο. Το ερέθισμα της απόδρασης από την καθημερινότητα θα τους φέρει αντιμέτωπους με σκέψεις και καταστάσεις που είναι μη διαχειρίσιμες.
Ο συγγραφέας παίζει πολύ με τις έννοιες του «φαίνεσθαι» και του «είναι». Πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να ξεγελαστεί με την φαινομενικά «τέλεια» ζωή του συνανθρώπου του που τις περισσότερες φορές είναι απλά μία εσφαλμένη ιδέα. Τα δύο θέματα του βιβλίου είναι η φιλία και οι ανθρώπινες σχέσεις. Στα θετικά του βιβλίου θα προσθέσω την ωραία εναλλαγή του παρόντος με το παρελθόν όπως επίσης και την μουσική επένδυση που είχαν αρκετά κεφάλαια. Ως αναγνώστες καθίσαμε στην πίσω θέση του αυτοκινήτου και απολαύσαμε ωραία μουσική και τις πιο δυνατές εξομολογήσεις.
Τόλη πολλά συγχαρητήρια για το άρτιο ανάγνωσμα σου που κατάφερε να με συγκινήσει και να με προβληματίσει.
Αξίζει να διαβαστεί από αναγνώστες που τους αρέσει να γνωρίζουν τον συνάνθρωπο σε βάθος. Νομίζω πως αυτό είναι το μυστικό για να καταφέρουμε να εξελίξουμε την ενσυναίσθηση και να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.
Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.
October 15, 2020
Δύο φίλοι με εντελώς διαφορετικές πορείες στη ζωή αποφασίζουν να διασχίσουν την Ελλάδα με αμάξι. Μαζί τους θα είναι και μια γυναίκα που ζει τον δικό της Γολγοθά και θέλει απεγνωσμένα να ελευθερωθεί. Το ταξίδι ξεκινάει αλλά τίποτα δε θα είναι ίδιο μέσα τους και γύρω τους όταν φτάσουν στον προορισμό τους.
Το νέο μυθιστόρημα του Τόλη Αναγνωστόπουλου είναι μια εγκάρσια τομή στην αντρική ψυχολογία και ένας ύμνος στη φιλία. Διάφορα περιστατικά που ζουν ο Πάρης και ο Βασίλης τους ενώνουν ξανά κάτω από εκείνο το δώμα στην ταράτσα και τους οδηγούν στην απόφαση να φύγουν μακριά από οικογένειες, λάθη, μυστικά και ταράτσες με θερμοσίφωνες και κεραίες. Μέσα από μια συναρπαστική, όπως πάντα, αφήγηση, ξεδιπλώνονται δύο ζωές με όνειρα, σχέδια και αρκετά μυστικά που δυναμιτίζουν την ένταση του κειμένου όσο προχωράει η ανάγνωση. Δίπλα τους μια γυναίκα που θα τους βοηθήσει όταν η ένταση μεταξύ τους κορυφώνεται, θα τους αγκαλιάσει όταν χρειαστεί, θα τους προβληματίσει με τις αλλαγές στον δικό της χαρακτήρα όσο κρατάει αυτό το ταξίδι.
Ο Πάρης είναι μπάρμαν με έντονη νυχτερινή και ερωτική ζωή και πάμπολλες γνωριμίες και εφήμερες ερωτικές σχέσεις. Μέσα από τη δική του ματιά διαπιστώνουμε πόσα πράγματα έχουν αλλάξει όχι μόνο στον τρόπο διασκέδασης αλλά κυρίως στην ανθρώπινη επικοινωνία. Αναρχικός με υπόβαθρο αριστερό, κρύβεται στις σιωπές του, πνίγεται στις επιλογές του, συμμετέχει στις πορείες, επιτίθεται στους αστυνομικούς όταν ξεσπάνε ταραχές. Μέσα από τις σκέψεις του, ασκείται αρνητική κριτική στις συνέπειες της ηλεκτρονικής ζωής που κάνουμε με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εφήμερες επαφές, καθόλου ουσιαστικές, καθόλου ειλικρινείς κι επιπλέον, σύμφωνα με τον Πάρη, αυτό βολεύει όσους κυβερνούν τον κόσμο, γιατί οι επαναστάσεις γίνονται όταν βγαίνεις έξω, όχι όταν κάθεσαι μέσα! Τι γράφει άραγε στο τετράδιό του, αποσπάσματα του οποίου παρεμβάλλονται στις αφηγήσεις, που δεν πρέπει να διαβάσει κανείς άλλος; Μου έκαναν εντύπωση οι γονείς του, που πιο πολύ φαίνονταν καλοί φίλοι παρά ζευγάρι, που τον ανέθρεψαν με προοδευτικότητα (αδιαφορία τη χαρακτηρίζει ο ίδιος κι αυτή δείχνει να είναι η αλήθεια μέσα από την εξιστόρηση) και που τώρα έχει απομακρυνθεί από κοντά τους γεμάτος τύψεις, ενοχές μα πάνω απ’ όλα μίσος.
Από την άλλη, ο Βασίλης είναι ο κλασικός γιάπης, με σπουδές, καριέρα, οικογένεια και παιδί, με διατροφικές επιλογές και συνήθειες φλούφληδων, γιος ανθρώπων που νοιάζονταν με τον γνωστό τρόπο να γίνει κάτι το παιδί τους, επιστήμονας, κάτι. Άνεργος πια ψάχνει συνέχεια για δουλειά στο αντικείμενό του, αγωνίζεται σκληρά να φτιάξει τη σχέση με τον γιο του όσο η πρώην του τραβάει τη στάση της στα άκρα. «Ίσως όταν έφυγε ο έρωτας από το παράθυρο, μπήκαν οι πραγματικοί εαυτοί μας από την πόρτα. Δύο περιφερόμενα φαντάσματα στον ίδιο χώρο» (σελ. 104). Δε μεμψιμοιρεί, αναγνωρίζει τη δική του συμμετοχή στα λάθη που τον έφεραν ως εδώ και στρέφεται στον φίλο του, έναν άνθρωπο που πάντα μέχρι τώρα έδινε και δε ζητούσε να πάρει. Τώρα που τον χρειάζεται περισσότερο από ποτέ, ο Βασίλης διαπιστώνει πως είναι η σειρά του να στηρίξει τον Πάρη. Θα τα καταφέρει; Θα κάνει τις σωστές επιλογές; Θα δεθούν περισσότερο ή θα τα κάνουν θάλασσα;
Τέλος, έχουμε τη Βάλια, τη γυναίκα που την κακοποιεί ο άντρας της και βαλτώνει όλο και περισσότερο στην καθημερινότητά της, ρίχνοντας δυστυχώς όλο το φταίξιμο πάνω της, που όταν ξυπνά «δεν έχει ορίζοντα».. Ο Πάρης καταφέρνει να τη στηρίξει και να της δείξει τον τρόπο που θα κερδίσει μικρές ελευθερίες και σταδιακά θα οδηγηθεί στην ελευθερία, χρειάζεται όμως γερή ψυχική αντοχή και ισχυρό χαρακτήρα για να σπάσουν τα δεσμά του θύματος με τον θύτη. Το ταξίδι αυτό έρχεται την κατάλληλη στιγμή και θ’ αλλάξει ριζικά τη Βάλια. Απλά διατυπωμένη και ταυτόχρονα σοκαριστικά αληθινή η πρόταση: «ανέχομαι άρα του δίνω δύναμη». Όταν ο άντρας της τη βιάζει, η ίδια σχεδόν βγαίνει από το σώμα της για να μη νιώθει και να μην ακούει, παρατηρεί αδιάφορα γύρω της: «Οι φωτογραφίες έχουν πρόσωπα που δεν μου λένε κάτι… Ο άνδρας και η κοπέλα δίπλα του σε πολλά ενσταντανέ, σε γάμος, διακοπές, νυχτερινά κέντρα δεν μου θυμίζουν τίποτα. Ποιος έβαλε αυτές τις φωτογραφίες στις κορνίζες του σπιτιού μου»; (σελ. 95). Τι θα συμβεί άραγε στο τέλος του δικού της ταξιδιού;
Ο Πάρης παλεύει με τη ζωή του, ο Βασίλης με τη γυναίκα του για να κερδίσει το παιδί του, η Βάλια με τον άντρα της που την κακοποιεί. Ο Πάρης θέλει κάθαρση, ο Βασίλης επανεκκίνηση, η Βάλια ελευθερία. Και ξεκινάνε! Με μια Mercedes 250 cabrio του 197, Τερμίτες και Στέρεο Νόβα στο player, ουρανό από πάνω τους και όρεξη για ζωή.
Το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται με εναλλάξ πρωτοπρόσωπη αφήγηση, μέσα από την οποία γνωρίζουμε καλύτερα τους δύο άντρες που μεγάλωσαν μαζί από την εφηβεία τους κι αλληλοεπηρεάστηκαν καθώς και τη γυναίκα που τους ακολουθεί σε αυτό το road trip. Οι εκπλήξεις που φυλάει ο συγγραφέας είναι δυνατές, αλλάζουν τα πάντα από τη μια στιγμή στην άλλη και μεταμορφώνει σχεδόν τη μαγιά του χαρακτήρα τους. Αποκαλύψεις για μυστικά του παρελθόντος, νέες οπτικές γωνίες στη μεταξύ τους σχέση αλλά και με τους οικείους τους και σταδιακά το ταξίδι γίνεται αγώνας ενάντια στον χρόνο για συγχώρηση και μεταμέλεια. Πρωτοκαθεδρία στο κείμενο έχει η φιλία, που καταγράφεται με πάρα πολλούς τρόπους, με τα αρνητικά της και με τα θετικά της. Ένας αγώνας ασταμάτητος είναι αυτό το συναίσθημα, που πρέπει να έχεις πάντα τα αυτιά και τα μάτια σου ανοιχτά, όχι για να μη χάσεις τον φίλο σου (ο αληθινός φίλος δε φεύγει έτσι εύκολα) αλλά για να μην παλαντζάρει η επαφή αυτή μονάχα από τη μια μεριά. Οι δύο άντρες έχουν τα πάνω τους και τα κάτω τους, αγκαλιάζονται και τσακώνονται, δε δέχονται τις αλήθειες του άλλου για τη ζωή τους, υποχωρούν, πεισμώνουν, σχηματίζοντας έτσι άκρως ρεαλιστικές και συγκινητικές καταστάσεις.
Σε δεύτερο επίπεδο, υπάρχει αναφορά στο δέσιμο με τους γονείς και στην αξία της οικογένειας. Ο Βασίλης και ο Πάρης έχουν ενδιαφέροντα οικογενειακά υπόβαθρα που μετασχηματίζονται από σελίδα σε σελίδα ενώ η Βάλια, με τη μητέρα της φυλακισμένη με άνοια σε ίδρυμα να την ποτίζουν φάρμακα, μου σπάραξε την καρδιά όσο επικοινωνούσε μ’ εκείνη, μιας και οι λέξεις που συγκροτούν τις σκηνές τους είναι προσεκτικά επιλεγμένες για να ζωντανέψουν σκηνές που αρκετός κόσμος έχει ζήσει και στη δική του ζωή. Η μάνα της δεν έχει σχεδόν καθόλου επαφή με τον κόσμο, ισχυρίζονται οι γιατροί. Να όμως που κάποια μικρά σημάδια που μόνο ένα παιδί μπορεί να αντιληφθεί κι ένας καλός συγγραφέας να αναπαραστήσει δείχνουν την τραγική αλήθεια: «Βα… Βα… Πω… ππ… ω» (σελ. 252).
Τρεις διαφορετικοί χαρακτήρες, με διαφορετικές αφετηρίες και επιθυμίες ξεκινάνε ένα ταξίδι που δεν ξέρουν πού θα τους βγάλει. Περνάνε χωριά, πόλεις, παραλίες, ξενοδοχεία και εστιατόρια. Φτάνουν μέχρι την Αλεξανδρούπολη και πάλι πίσω. Ο συγγραφέας ξέρει πολύ καλά να ανατέμνει ανθρώπινες ψυχές και ταυτόχρονα να περιγράφει μια ποικιλία γεγονότων και περιστατικών που τραβούν το ενδιαφέρον χωρίς να επιφέρουν κούραση ή μονοτονία. Ο δεσμός του Πάρη και του Βασίλη είναι πολύ βαθύτερος και η αιτία βγαίνει στο φως όταν πρέπει, μόνο και μόνο για να προσθέσει ακόμη περισσότερο βάρος στο συναισθηματικό φορτίο της πλοκής. Το ταξίδι ξεκινάει τη στιγμή που ξέρουμε πως το τέλος θα είναι προδιαγραμμένο, οι στιγμές όμως, τα σκαμπανεβάσματα, η χημεία, οι αλληλεπιδράσεις, η επικοινωνία αυτών των τριών ανθρώπων βοηθάει να βγάλουν από μέσα τους φοβίες, απορίες, δυσκολίες, εγωισμούς, μοναξιές, αλήθειες και να ενωθούν σε μια πέτρινη και αλύγιστη γροθιά. Ναι, έκλαψα με το τέλος, όχι για την ολοκλήρωση της φυσικής πορείας της ιστορίας όσο γιατί, χάρη στο στυλ του συγγραφέα, επιβιβάστηκα κι εγώ στη Mercedes και τους ακολούθησα, μοιράστηκαν μαζί μου τα πάντα, δυσκολευτήκαμε αντάμα, τσακωθήκαμε, συγχωρέσαμε και τώρα που οι σελίδες λιγοστεύουν, τι κάνω; Είμαι έτοιμος να τους αποχωριστώ; Θα έχουν βρει αυτό που ζητούν; Σε ποια ταράτσα θα τους βγάλει ο δρόμος που ακολουθεί ο καθένας τους; Ένα ταξίδι ψυχής για τους ήρωες και ζωής για τον αναγνώστη.
Πρώτη δημοσίευση στο site μου:
https://www.vivliokritikes.com/%ce%b4...
Το νέο μυθιστόρημα του Τόλη Αναγνωστόπουλου είναι μια εγκάρσια τομή στην αντρική ψυχολογία και ένας ύμνος στη φιλία. Διάφορα περιστατικά που ζουν ο Πάρης και ο Βασίλης τους ενώνουν ξανά κάτω από εκείνο το δώμα στην ταράτσα και τους οδηγούν στην απόφαση να φύγουν μακριά από οικογένειες, λάθη, μυστικά και ταράτσες με θερμοσίφωνες και κεραίες. Μέσα από μια συναρπαστική, όπως πάντα, αφήγηση, ξεδιπλώνονται δύο ζωές με όνειρα, σχέδια και αρκετά μυστικά που δυναμιτίζουν την ένταση του κειμένου όσο προχωράει η ανάγνωση. Δίπλα τους μια γυναίκα που θα τους βοηθήσει όταν η ένταση μεταξύ τους κορυφώνεται, θα τους αγκαλιάσει όταν χρειαστεί, θα τους προβληματίσει με τις αλλαγές στον δικό της χαρακτήρα όσο κρατάει αυτό το ταξίδι.
Ο Πάρης είναι μπάρμαν με έντονη νυχτερινή και ερωτική ζωή και πάμπολλες γνωριμίες και εφήμερες ερωτικές σχέσεις. Μέσα από τη δική του ματιά διαπιστώνουμε πόσα πράγματα έχουν αλλάξει όχι μόνο στον τρόπο διασκέδασης αλλά κυρίως στην ανθρώπινη επικοινωνία. Αναρχικός με υπόβαθρο αριστερό, κρύβεται στις σιωπές του, πνίγεται στις επιλογές του, συμμετέχει στις πορείες, επιτίθεται στους αστυνομικούς όταν ξεσπάνε ταραχές. Μέσα από τις σκέψεις του, ασκείται αρνητική κριτική στις συνέπειες της ηλεκτρονικής ζωής που κάνουμε με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εφήμερες επαφές, καθόλου ουσιαστικές, καθόλου ειλικρινείς κι επιπλέον, σύμφωνα με τον Πάρη, αυτό βολεύει όσους κυβερνούν τον κόσμο, γιατί οι επαναστάσεις γίνονται όταν βγαίνεις έξω, όχι όταν κάθεσαι μέσα! Τι γράφει άραγε στο τετράδιό του, αποσπάσματα του οποίου παρεμβάλλονται στις αφηγήσεις, που δεν πρέπει να διαβάσει κανείς άλλος; Μου έκαναν εντύπωση οι γονείς του, που πιο πολύ φαίνονταν καλοί φίλοι παρά ζευγάρι, που τον ανέθρεψαν με προοδευτικότητα (αδιαφορία τη χαρακτηρίζει ο ίδιος κι αυτή δείχνει να είναι η αλήθεια μέσα από την εξιστόρηση) και που τώρα έχει απομακρυνθεί από κοντά τους γεμάτος τύψεις, ενοχές μα πάνω απ’ όλα μίσος.
Από την άλλη, ο Βασίλης είναι ο κλασικός γιάπης, με σπουδές, καριέρα, οικογένεια και παιδί, με διατροφικές επιλογές και συνήθειες φλούφληδων, γιος ανθρώπων που νοιάζονταν με τον γνωστό τρόπο να γίνει κάτι το παιδί τους, επιστήμονας, κάτι. Άνεργος πια ψάχνει συνέχεια για δουλειά στο αντικείμενό του, αγωνίζεται σκληρά να φτιάξει τη σχέση με τον γιο του όσο η πρώην του τραβάει τη στάση της στα άκρα. «Ίσως όταν έφυγε ο έρωτας από το παράθυρο, μπήκαν οι πραγματικοί εαυτοί μας από την πόρτα. Δύο περιφερόμενα φαντάσματα στον ίδιο χώρο» (σελ. 104). Δε μεμψιμοιρεί, αναγνωρίζει τη δική του συμμετοχή στα λάθη που τον έφεραν ως εδώ και στρέφεται στον φίλο του, έναν άνθρωπο που πάντα μέχρι τώρα έδινε και δε ζητούσε να πάρει. Τώρα που τον χρειάζεται περισσότερο από ποτέ, ο Βασίλης διαπιστώνει πως είναι η σειρά του να στηρίξει τον Πάρη. Θα τα καταφέρει; Θα κάνει τις σωστές επιλογές; Θα δεθούν περισσότερο ή θα τα κάνουν θάλασσα;
Τέλος, έχουμε τη Βάλια, τη γυναίκα που την κακοποιεί ο άντρας της και βαλτώνει όλο και περισσότερο στην καθημερινότητά της, ρίχνοντας δυστυχώς όλο το φταίξιμο πάνω της, που όταν ξυπνά «δεν έχει ορίζοντα».. Ο Πάρης καταφέρνει να τη στηρίξει και να της δείξει τον τρόπο που θα κερδίσει μικρές ελευθερίες και σταδιακά θα οδηγηθεί στην ελευθερία, χρειάζεται όμως γερή ψυχική αντοχή και ισχυρό χαρακτήρα για να σπάσουν τα δεσμά του θύματος με τον θύτη. Το ταξίδι αυτό έρχεται την κατάλληλη στιγμή και θ’ αλλάξει ριζικά τη Βάλια. Απλά διατυπωμένη και ταυτόχρονα σοκαριστικά αληθινή η πρόταση: «ανέχομαι άρα του δίνω δύναμη». Όταν ο άντρας της τη βιάζει, η ίδια σχεδόν βγαίνει από το σώμα της για να μη νιώθει και να μην ακούει, παρατηρεί αδιάφορα γύρω της: «Οι φωτογραφίες έχουν πρόσωπα που δεν μου λένε κάτι… Ο άνδρας και η κοπέλα δίπλα του σε πολλά ενσταντανέ, σε γάμος, διακοπές, νυχτερινά κέντρα δεν μου θυμίζουν τίποτα. Ποιος έβαλε αυτές τις φωτογραφίες στις κορνίζες του σπιτιού μου»; (σελ. 95). Τι θα συμβεί άραγε στο τέλος του δικού της ταξιδιού;
Ο Πάρης παλεύει με τη ζωή του, ο Βασίλης με τη γυναίκα του για να κερδίσει το παιδί του, η Βάλια με τον άντρα της που την κακοποιεί. Ο Πάρης θέλει κάθαρση, ο Βασίλης επανεκκίνηση, η Βάλια ελευθερία. Και ξεκινάνε! Με μια Mercedes 250 cabrio του 197, Τερμίτες και Στέρεο Νόβα στο player, ουρανό από πάνω τους και όρεξη για ζωή.
Το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται με εναλλάξ πρωτοπρόσωπη αφήγηση, μέσα από την οποία γνωρίζουμε καλύτερα τους δύο άντρες που μεγάλωσαν μαζί από την εφηβεία τους κι αλληλοεπηρεάστηκαν καθώς και τη γυναίκα που τους ακολουθεί σε αυτό το road trip. Οι εκπλήξεις που φυλάει ο συγγραφέας είναι δυνατές, αλλάζουν τα πάντα από τη μια στιγμή στην άλλη και μεταμορφώνει σχεδόν τη μαγιά του χαρακτήρα τους. Αποκαλύψεις για μυστικά του παρελθόντος, νέες οπτικές γωνίες στη μεταξύ τους σχέση αλλά και με τους οικείους τους και σταδιακά το ταξίδι γίνεται αγώνας ενάντια στον χρόνο για συγχώρηση και μεταμέλεια. Πρωτοκαθεδρία στο κείμενο έχει η φιλία, που καταγράφεται με πάρα πολλούς τρόπους, με τα αρνητικά της και με τα θετικά της. Ένας αγώνας ασταμάτητος είναι αυτό το συναίσθημα, που πρέπει να έχεις πάντα τα αυτιά και τα μάτια σου ανοιχτά, όχι για να μη χάσεις τον φίλο σου (ο αληθινός φίλος δε φεύγει έτσι εύκολα) αλλά για να μην παλαντζάρει η επαφή αυτή μονάχα από τη μια μεριά. Οι δύο άντρες έχουν τα πάνω τους και τα κάτω τους, αγκαλιάζονται και τσακώνονται, δε δέχονται τις αλήθειες του άλλου για τη ζωή τους, υποχωρούν, πεισμώνουν, σχηματίζοντας έτσι άκρως ρεαλιστικές και συγκινητικές καταστάσεις.
Σε δεύτερο επίπεδο, υπάρχει αναφορά στο δέσιμο με τους γονείς και στην αξία της οικογένειας. Ο Βασίλης και ο Πάρης έχουν ενδιαφέροντα οικογενειακά υπόβαθρα που μετασχηματίζονται από σελίδα σε σελίδα ενώ η Βάλια, με τη μητέρα της φυλακισμένη με άνοια σε ίδρυμα να την ποτίζουν φάρμακα, μου σπάραξε την καρδιά όσο επικοινωνούσε μ’ εκείνη, μιας και οι λέξεις που συγκροτούν τις σκηνές τους είναι προσεκτικά επιλεγμένες για να ζωντανέψουν σκηνές που αρκετός κόσμος έχει ζήσει και στη δική του ζωή. Η μάνα της δεν έχει σχεδόν καθόλου επαφή με τον κόσμο, ισχυρίζονται οι γιατροί. Να όμως που κάποια μικρά σημάδια που μόνο ένα παιδί μπορεί να αντιληφθεί κι ένας καλός συγγραφέας να αναπαραστήσει δείχνουν την τραγική αλήθεια: «Βα… Βα… Πω… ππ… ω» (σελ. 252).
Τρεις διαφορετικοί χαρακτήρες, με διαφορετικές αφετηρίες και επιθυμίες ξεκινάνε ένα ταξίδι που δεν ξέρουν πού θα τους βγάλει. Περνάνε χωριά, πόλεις, παραλίες, ξενοδοχεία και εστιατόρια. Φτάνουν μέχρι την Αλεξανδρούπολη και πάλι πίσω. Ο συγγραφέας ξέρει πολύ καλά να ανατέμνει ανθρώπινες ψυχές και ταυτόχρονα να περιγράφει μια ποικιλία γεγονότων και περιστατικών που τραβούν το ενδιαφέρον χωρίς να επιφέρουν κούραση ή μονοτονία. Ο δεσμός του Πάρη και του Βασίλη είναι πολύ βαθύτερος και η αιτία βγαίνει στο φως όταν πρέπει, μόνο και μόνο για να προσθέσει ακόμη περισσότερο βάρος στο συναισθηματικό φορτίο της πλοκής. Το ταξίδι ξεκινάει τη στιγμή που ξέρουμε πως το τέλος θα είναι προδιαγραμμένο, οι στιγμές όμως, τα σκαμπανεβάσματα, η χημεία, οι αλληλεπιδράσεις, η επικοινωνία αυτών των τριών ανθρώπων βοηθάει να βγάλουν από μέσα τους φοβίες, απορίες, δυσκολίες, εγωισμούς, μοναξιές, αλήθειες και να ενωθούν σε μια πέτρινη και αλύγιστη γροθιά. Ναι, έκλαψα με το τέλος, όχι για την ολοκλήρωση της φυσικής πορείας της ιστορίας όσο γιατί, χάρη στο στυλ του συγγραφέα, επιβιβάστηκα κι εγώ στη Mercedes και τους ακολούθησα, μοιράστηκαν μαζί μου τα πάντα, δυσκολευτήκαμε αντάμα, τσακωθήκαμε, συγχωρέσαμε και τώρα που οι σελίδες λιγοστεύουν, τι κάνω; Είμαι έτοιμος να τους αποχωριστώ; Θα έχουν βρει αυτό που ζητούν; Σε ποια ταράτσα θα τους βγάλει ο δρόμος που ακολουθεί ο καθένας τους; Ένα ταξίδι ψυχής για τους ήρωες και ζωής για τον αναγνώστη.
Πρώτη δημοσίευση στο site μου:
https://www.vivliokritikes.com/%ce%b4...
December 19, 2021
Πάντα θα υπάρχει μια αφορμή για ένα ταξίδι. Μια αφορμή που θα είναι αρκετά δυνατή, ώστε να μας πάρει από την αδράνεια και να μας βγάλει στο δρόμο. Στο βιβλίο του Τολη Αναγνωστοπουλου "Δρόμος η ζωή, ταράτσες τα όνειρα μας" η αφορμή για τους πρωταγωνιστές είναι τέτοια που δεν σηκωνει αναβολή
Ένα συγγραφικό road trip είναι που ξεδιπλώνεται στις σελίδες του βιβλίου. Ένα ταξίδι από την Αθήνα ως την Αλεξανδρούπολη για τρείς φίλους που άργησαν να το κάνουν. Ο παραιτημενος από τη ζωή Πάρης κάνει το όνειρο μιας ζωής πραγματικότητα, όχι με τον τρόπο που φανταζόταν, αλλά σίγουρα με τη μοναδική παρέα που θα επέλεγε. Ο κολλητός του, αλλά πάντα ελεγχομανής, Βασίλης είναι δίπλα του σε μια αλτρουιστικη πράξη φιλίας. Προσπαθεί κι αυτός να βρει αρχικά αλλά και να λύσει στη συνέχεια, χιλιόμετρο με το χιλιόμετρο ,τα δικά του θέματα και να κλείσει τις δικές του πληγές. Απο δίπλα τους επιβάτης της τελευταίας στιγμής η Βάλια. Η κοπέλα που έμαθε να μαραίνεται και να ανθίζει ανάλογα με τον παρτενέρ της ,αφού δεν έχει βρει τις δικές της ρίζες, τον δικό της ήλιο.
Η γλώσσα του κειμένου απόλυτα ρεαλιστική και προσδίδει φυσικότητα στην αφήγηση. Η ροή της ιστορίας είναι γρήγορη, σα να νιώθει κι ο αναγνώστης επιβάτης στο αυτοκίνητο που καταπίνει χιλιόμετρα στην Εθνική οδό. Η αφήγηση είναι σε πρώτο πρόσωπο, εναλλασσόμενη κάθε φορά ανάμεσα στους πρωταγωνιστές. Οι ξεχωριστές οπτικές γωνίες φτιάχνουν τελικά με ακρίβεια την συνολική εικόνα του καθενός.Ταυτόχρονα παρέχουν πληροφορίες για τη διαδρομη, περιγράφουν τα τοπία, τις παραλίες, την ιδιαίτερη γαστριμαργία της κάθε περιοχής. Ένας πραγματικός ταξιδιωτικός οδηγός φτιαγμένος με τόση γλαφυρότητα που βάζει σε ιδέες και πειρασμό τον καθένα για να ακολουθήσει τη διαδρομή.
Οι σχέσεις ανάμεσα στους τρεις φίλους βέβαια, δεν είναι πάντα ήρεμες. Αντίθετα υπάρχουν έντονες συγκρούσεις και διαφωνίες που πηγαζουν, αφενός μεν από το διαφορετικό υπόβαθρο του καθενός κι αφετέρου από τα άλυτα θέματα που έχουν αφήσει στο παρελθόν. Υπάρχουν στιγμές που οι δύο άντρες δημιουργούν ένα τόσο έντονο ανταγωνιστικό περιβάλλον μεταξύ τους, που είναι να αμφιβάλλει κανείς αν όντως αγαπάει ο ένας τον άλλον. Φυσικά χρειάζεται ο αναγνώστης να προχωρήσει πολύ στο κείμενο, όπως και το αυτοκίνητο να διανύσει πολλά χιλιόμετρα, για να γίνουν αντιληπτά τα αίτια των τόσων πολλών συγκρούσεων.
Ένα βιβλίο που αναλαμβάνει να φωτίσει τα διαφορα επίπεδα της αντρικής φιλίας και το κάνει με αξιοθαύμαστο τρόπο. Ένα ταξίδι στην Ελλάδα και στις σχέσεις των ανθρώπων που δεν παίρνει αναβολή.
Ένα συγγραφικό road trip είναι που ξεδιπλώνεται στις σελίδες του βιβλίου. Ένα ταξίδι από την Αθήνα ως την Αλεξανδρούπολη για τρείς φίλους που άργησαν να το κάνουν. Ο παραιτημενος από τη ζωή Πάρης κάνει το όνειρο μιας ζωής πραγματικότητα, όχι με τον τρόπο που φανταζόταν, αλλά σίγουρα με τη μοναδική παρέα που θα επέλεγε. Ο κολλητός του, αλλά πάντα ελεγχομανής, Βασίλης είναι δίπλα του σε μια αλτρουιστικη πράξη φιλίας. Προσπαθεί κι αυτός να βρει αρχικά αλλά και να λύσει στη συνέχεια, χιλιόμετρο με το χιλιόμετρο ,τα δικά του θέματα και να κλείσει τις δικές του πληγές. Απο δίπλα τους επιβάτης της τελευταίας στιγμής η Βάλια. Η κοπέλα που έμαθε να μαραίνεται και να ανθίζει ανάλογα με τον παρτενέρ της ,αφού δεν έχει βρει τις δικές της ρίζες, τον δικό της ήλιο.
Η γλώσσα του κειμένου απόλυτα ρεαλιστική και προσδίδει φυσικότητα στην αφήγηση. Η ροή της ιστορίας είναι γρήγορη, σα να νιώθει κι ο αναγνώστης επιβάτης στο αυτοκίνητο που καταπίνει χιλιόμετρα στην Εθνική οδό. Η αφήγηση είναι σε πρώτο πρόσωπο, εναλλασσόμενη κάθε φορά ανάμεσα στους πρωταγωνιστές. Οι ξεχωριστές οπτικές γωνίες φτιάχνουν τελικά με ακρίβεια την συνολική εικόνα του καθενός.Ταυτόχρονα παρέχουν πληροφορίες για τη διαδρομη, περιγράφουν τα τοπία, τις παραλίες, την ιδιαίτερη γαστριμαργία της κάθε περιοχής. Ένας πραγματικός ταξιδιωτικός οδηγός φτιαγμένος με τόση γλαφυρότητα που βάζει σε ιδέες και πειρασμό τον καθένα για να ακολουθήσει τη διαδρομή.
Οι σχέσεις ανάμεσα στους τρεις φίλους βέβαια, δεν είναι πάντα ήρεμες. Αντίθετα υπάρχουν έντονες συγκρούσεις και διαφωνίες που πηγαζουν, αφενός μεν από το διαφορετικό υπόβαθρο του καθενός κι αφετέρου από τα άλυτα θέματα που έχουν αφήσει στο παρελθόν. Υπάρχουν στιγμές που οι δύο άντρες δημιουργούν ένα τόσο έντονο ανταγωνιστικό περιβάλλον μεταξύ τους, που είναι να αμφιβάλλει κανείς αν όντως αγαπάει ο ένας τον άλλον. Φυσικά χρειάζεται ο αναγνώστης να προχωρήσει πολύ στο κείμενο, όπως και το αυτοκίνητο να διανύσει πολλά χιλιόμετρα, για να γίνουν αντιληπτά τα αίτια των τόσων πολλών συγκρούσεων.
Ένα βιβλίο που αναλαμβάνει να φωτίσει τα διαφορα επίπεδα της αντρικής φιλίας και το κάνει με αξιοθαύμαστο τρόπο. Ένα ταξίδι στην Ελλάδα και στις σχέσεις των ανθρώπων που δεν παίρνει αναβολή.
December 16, 2020
Ένα ιδιότυπο road trip! Δεν είναι δύσκολο να το μαντέψεις, ούτε από το εξώφυλλο ούτε από τον τίτλο. Μια ιστορία βασισμένη στην ουσία της φιλίας! Απαλλαγμένη από εξιδανικευμένα πρότυπα και γεμάτη από ανθρώπινες αδυναμίες. Ο συγγραφέας δεν σου κρύβει το τέλος, αλλά καταφέρνει σε κρατά απροετοίμαστο, όταν εκείνο έρθει! Οι ζωές των πρωταγωνιστών, του Πάρη και του Βασίλη, είναι περισσότερο μπλεγμένες μεταξύ τους απ’ όσο αρχικά πιστεύεις και η κοινωνική απόσταση που τους χωρίζει μοιάζει ανίκανη να τους κρατήσει μακριά. Η Βάλια, συνταξιδεύει σαν λαθρεπιβάτης, σχεδόν, μαζί τους και μοιάζει να είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο χθες και το αύριο, για να περάσει ο συγγραφέας το πλέον αισιόδοξο μήνυμα της ζωής με τον πιο μαύρο τρόπο. Η μουσική «επένδυση» της ιστορίας, μέσα από στίχους τραγουδιών της μουσικής σκηνής της δεκαετίας του 90, θα αγγίξει περισσότερο τους αναγνώστες που την έχουν ζήσει. Η πλοκή ξεδιπλώνεται από την οπτική θέση των πρωταγωνιστών, με αφηγήσεις που εναλλάσσονται σε πραγματικό χρόνο και διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερο μωσαϊκό αντιθέσεων.
April 17, 2021
Απλή γραφή, καθομιλουμένη.
Πολλές, ανούσιες και αχρείαστες υπερβολές κατά τη διάρκεια της ιστορίας, οι οποίες δεν χρησίμευσαν ιδιαίτερα.
Είχα πολύ μεγαλύτερες προσδοκίες, σε καμία περίπτωση δεν δικαιώθηκαν.
Περίμενα πολλά περισσότερα.
Πολλές, ανούσιες και αχρείαστες υπερβολές κατά τη διάρκεια της ιστορίας, οι οποίες δεν χρησίμευσαν ιδιαίτερα.
Είχα πολύ μεγαλύτερες προσδοκίες, σε καμία περίπτωση δεν δικαιώθηκαν.
Περίμενα πολλά περισσότερα.
November 26, 2022
Πλήρως απογοητευμένη. Δεν δημιούργησε ολοκληρωμένους χαρακτήρες,κοινότοπο και αφελές. Διέκρινα μια φλυαρία,μια απλοϊκότητα και έναν λανθάνοντα ρομαντισμό. Δεν θα το σύστηνα.
September 25, 2024
Ενώ ο συγγραφέας ασχολήθηκε με ένα πολύ ανθρώπινο θέμα (φιλία), δυστυχώς έμεινε στις κοινοτοπίες και στην χαλαρή εξέλιξη της ιστορίας. Προτίμησε να δώσει μελό στοιχεία κάτι που με απογοήτευσε.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews