What do you think?


سان 7: گذر
261 pages, Paperback
Published July 1, 2020
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
March 7, 2023
به عنوان تجربهای متفاوت در خواندن، خوب و جالب بود. به پیشنهاد یکی از دوستان این ماهنامه را خواندم. بعد که اسم ناهید طباطبایی را به عنوان سردبیر ماهنامه دیدم بیشتر مشتاق خواندن شدم، چند سال پیش رمانی از او تحت عنوان "چهلسالگی" را خوانده بودم.
ماهنامه مذکور شامل: داستان،نمایشنامه و تکنگاره بود! یکی از ویژگیهای جذاب آثار این شمارهی سان که من را بر آن داشت که بطور مداوم و بدون توقف مطالبش را بخوانم سبک نگارش متفاوت داستانهایش بود. انگار مثل بقیه داستانها تمام نمیشدند گویی یک حس اعجاب و پایانی غیرمترقبه در اکثر آثار این شماره بود.
ماهنامه مذکور شامل: داستان،نمایشنامه و تکنگاره بود! یکی از ویژگیهای جذاب آثار این شمارهی سان که من را بر آن داشت که بطور مداوم و بدون توقف مطالبش را بخوانم سبک نگارش متفاوت داستانهایش بود. انگار مثل بقیه داستانها تمام نمیشدند گویی یک حس اعجاب و پایانی غیرمترقبه در اکثر آثار این شماره بود.
August 30, 2020
ممنونم از تیم سان، واسه دراوردن این نشریه ی درجه یک!
چه قدر همه چیزش خوب بود...
چه قدر مثل همیشه لذت بردم...
ولی قرار نبود اول این همه کتاب/مجله بنویسم #ایام_کرونا... :(
چه قدر همه چیزش خوب بود...
چه قدر مثل همیشه لذت بردم...
ولی قرار نبود اول این همه کتاب/مجله بنویسم #ایام_کرونا... :(
Read
January 20, 2021شمارهی بسیار خوبی بود
نقد جناب مدرس صادقی از کتاب تازه چاپ شدهی شمیم بهار، خاطرات آقای بهارلو، داستان نیهای مرتضی، داستان دستکشهای لاتکس آبی، تک نگارهی روز شکرگزاری در مغولستان و تکنگاره سو وابی بسیار خواندنی و عالی بودند.
نقد جناب مدرس صادقی از کتاب تازه چاپ شدهی شمیم بهار، خاطرات آقای بهارلو، داستان نیهای مرتضی، داستان دستکشهای لاتکس آبی، تک نگارهی روز شکرگزاری در مغولستان و تکنگاره سو وابی بسیار خواندنی و عالی بودند.
January 1, 2021
ناامید کننده بود.بعنوان اولین شماره ای که از سان خوندم.انتظارم با توجه به تمجید ها خیلی بیشتر بود.
نوشته ها بیش از حد «پایتخت محور» بود.برای بچه شهرستانی مثل من که هیچ تصویر بخصوصی از فلان پارک و خیابان در تهران ندارم،ارتباط برقرار کردن رو سخت می کرد.
مورد دیگه لحن محاوره ای کوچه بازاری هست که مطالب داشتند که این البته سلیقه ای است و من به شخصه با این فرم نوشتار وقتی طرف می شوم حس می کنم محتوا و زیر متن هم همانند فرم،آبکی است.
نوشته ها بیش از حد «پایتخت محور» بود.برای بچه شهرستانی مثل من که هیچ تصویر بخصوصی از فلان پارک و خیابان در تهران ندارم،ارتباط برقرار کردن رو سخت می کرد.
مورد دیگه لحن محاوره ای کوچه بازاری هست که مطالب داشتند که این البته سلیقه ای است و من به شخصه با این فرم نوشتار وقتی طرف می شوم حس می کنم محتوا و زیر متن هم همانند فرم،آبکی است.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews





