What do you think?
Rate this book
Οι κόρες της βασίλισσας
Ρόζα και Μαργαρίτα: δύο αδερφές, δίδυμες, σε «δίσεκτα» χρόνια. Η άρρηκτη δυάδα, που δεν έπρεπε να σπάσει ποτέ, γίνεται άθελά τους χίλια κομμάτια, πριν ακόμα προλάβουν τα κορίτσια να συνειδητοποιήσουν την ύπαρξή τους, αφού οι μνήμες τους δεν καταγράφονται στο μυαλό παρά μόνο στην ψυχή. Δυο κόρες, απόρροια ενός μεγάλου έρωτα που άνθισε δίπλα στη θάλασσα, μάτωσε στο βουνό, δοκιμάστηκε στον χρόνο και ρίζωσε εντέλει στην άλλη άκρη της Γης. Δύο ψυχές που, παρά τις αντιξοότητες, κατορθώνουν όχι απλώς να επιβιώσουν, αλλά να ανθίσουν και να εξελιχθούν, να αγαπήσουν και να ερωτευθούν, να πονέσουν και να προδοθούν, να ελπίσουν και να ονειρευτούν. Βίοι παράλληλοι και τόσο διαφορετικοί συγχρόνως, οι δύο όψεις στην ουσία του ίδιου νομίσματος, καθώς ό,τι σημαδεύει τη ζωή της μίας σωματοποιείται με κάποιον ανεξήγητο, μεταφυσικό τρόπο, σχεδόν ταυτόχρονα, από την άλλη. Στον πυρήνα της ύπαρξής τους εκείνη: η μάνα, η βασίλισσα, η Ελλάδα. Στα μύχια της ψυχής τους εκείνος: ο έρωτας, ο πόθος, ο θάνατος. Στο φόντο της ζωής τους τρεις χώρες: η Ελλάδα, η Ρουμανία, η Αμερική, και όλα εκείνα που τις σημαδεύουν στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα.
Μια ιστορία για τη δύναμη των δεσμών αίματος, τη δίψα για επιβίωση, τη διαχρονικότητα του έρωτα, την ανάγκη για «πατρίδα».
Μια ιστορία για τη δύναμη των δεσμών αίματος, τη δίψα για επιβίωση, τη διαχρονικότητα του έρωτα, την ανάγκη για «πατρίδα».
480 pages, Paperback
Published October 24, 2019
1 person is currently reading
69 people want to read
About the author
Κλαίρη Θεοδώρου
24 books55 followersΗ Κλαίρη Θεοδώρου γεννήθηκε στην Ελλάδα και πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στη Γερμανία. Ζει στην Αθήνα με τον άντρα της και τα τέσσερα σκυλιά τους και λατρεύει τα ταξίδια. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών και έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στη Διδακτική Ξένων Γλωσσών και την Εκπαιδευτική Αξιολόγηση. Επίσης έχει σπουδάσει φωτογραφία κι έχει εργαστεί ως φωτογράφος και συντάκτρια σε ελληνικά περιοδικά. Σήμερα εργάζεται σε σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ενώ παράλληλα ασχολείται με την καλλιτεχνική φωτογραφία, συμμετέχοντας σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
February 24, 2020
Έχω την αίσθηση πως για ν’ασχοληθούν μαζικά οι συγγραφείς μ’ένα εθνικό τραύμα, πρέπει να περάσει αρκετός καιρός από το ίδιο το γεγονός. Ένα κατά πως φαίνεται «ήμουν νιο και γέρασα». Έτσι λοιπόν τα βιβλία για τη Σμύρνη άρχισαν να βγαίνουν κατά οκάδες μετά τη δεκαετία του ’90, ενώ αυτά που αφορούν τον εμφύλιο δεν έχουν και πάρα πολλά χρόνια. Και τσουπ! τώρα τον τελευταίο καιρό, άρχισαν δειλά – δειλά να εμφανίζονται και βιβλία με θέμα τα παιδιά του Εμφυλίου, παιδουπόλεις της Φρειδερίκης και παιδιά που οδηγήθηκαν παρά τη θέλησή τους (πολλές φορές και χωρίς τη θέληση των γονιών τους) στο ανατολικό μπλοκ. Και το ανάποδο βέβαια, σ’έναν εμφύλιο, μην ψάχνεις ποιος έχει το δίκιο. Χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.
Το θέμα ιντριγκαδόρικο και άκρως ενδιαφέρον, δεν χρειαζόμουν και πολλά παρακάλια για να διαβάσω «τις κόρες της βασίλισσας» που αποτελεί το β’ μέρος της διλογίας (το πρώτο ήταν οι Άλικες Σιωπές) όπου παρακολουθούμε τις ζωές των δύο δίδυμων αδελφών, της Ρόζας και της Μαργαρίτας. Η μία θα βρεθεί στην παιδόπολη «Αγία Ειρήνη» της Θεσσαλονίκης και η άλλη στη Ρουμανία.
Δεν ξέρω εάν φταίνε οι υψηλές προσδοκίες μου ή κάτι άλλο… περίμενα η συγγραφέας να εστιάσει κυρίως στο θέμα της ζωής μέσα στις παιδουπόλεις καθώς και στις αντίστοιχες δομές στο πρώην ανατολικό μπλοκ αλλά μόνο ένα μέρος αφιερώθηκε σ’αυτό το κομμάτι.
Ώρες – ώρες οι ιστορικές αναφορές ήταν too much σαν να ήταν ξεπατικωμένες από κάποια εγκυκλοπαίδεια ή ένα ιστορικό βιβλίο χωρίς να εντάσσονται μέσα στην υπόθεση και τούτο για μένα είναι μείον σ’ένα ιστορικό μυθιστόρημα.
Κι εκεί που παρακολουθείς την υπόθεση, μπαίνουν ξεκάρφωτοι ήρωες και πελαγοδρούμε με πράγματα που πραγματικά δεν μπόρεσα να καταλάβω τι ρόλο μπορούσαν να παίξουν μέσα στο βιβλίο όπως τα σιγκόι και οι δράκουλες… λίγο μπερδαγουέι η κατάσταση, μήλα βρήκαμε μήλα να βάλουμε, απ’όλα έχει ο μπαχτσές «πάρε και μαφία, πάρε και ποτοαπαγόρευση, πάρε και Βιετνάμ, πάρε και μια τρίτη θέση στο καράβι…»
Κι όταν κάποιος δεν εξυπηρετεί την πλοκή, τον ξεπαστρεύουμε μπαμ και κάτω κι όλα είναι μια χαρά, περονόσπορος έπεσε στους ήρωες του βιβλίου…
Last but not least, υπήρχαν σημεία (ιδίως από τη μέση του βιβλίου και μετά) που είχα την αίσθηση πως τα είχε γράψει κάποιος άλλος…
Και για ν’ανακεφαλαιώσω την ταπεινή μου άποψη, δεν ήταν κακό το βιβλίο, (εάν δεν είναι κανείς ενήμερος επί του θέματος, μαθαίνει αρκετά) όμως πιστεύω πως οι ήρωες δεν ξεδίπλωσαν μήτε τις σκέψεις τους μήτε τον ψυχισμό τους…
Π.χ. κάποιες πράξεις δεν δικαιολογούνται… δεν έχει λογική, ο τρόπος που παρουσιάζεται ο Τομ Πάρος (στην αρχή έτσι και μετά γιουβέτσι γιατί έτσι…)
Αυτά…
Το θέμα ιντριγκαδόρικο και άκρως ενδιαφέρον, δεν χρειαζόμουν και πολλά παρακάλια για να διαβάσω «τις κόρες της βασίλισσας» που αποτελεί το β’ μέρος της διλογίας (το πρώτο ήταν οι Άλικες Σιωπές) όπου παρακολουθούμε τις ζωές των δύο δίδυμων αδελφών, της Ρόζας και της Μαργαρίτας. Η μία θα βρεθεί στην παιδόπολη «Αγία Ειρήνη» της Θεσσαλονίκης και η άλλη στη Ρουμανία.
Δεν ξέρω εάν φταίνε οι υψηλές προσδοκίες μου ή κάτι άλλο… περίμενα η συγγραφέας να εστιάσει κυρίως στο θέμα της ζωής μέσα στις παιδουπόλεις καθώς και στις αντίστοιχες δομές στο πρώην ανατολικό μπλοκ αλλά μόνο ένα μέρος αφιερώθηκε σ’αυτό το κομμάτι.
Ώρες – ώρες οι ιστορικές αναφορές ήταν too much σαν να ήταν ξεπατικωμένες από κάποια εγκυκλοπαίδεια ή ένα ιστορικό βιβλίο χωρίς να εντάσσονται μέσα στην υπόθεση και τούτο για μένα είναι μείον σ’ένα ιστορικό μυθιστόρημα.
Κι εκεί που παρακολουθείς την υπόθεση, μπαίνουν ξεκάρφωτοι ήρωες και πελαγοδρούμε με πράγματα που πραγματικά δεν μπόρεσα να καταλάβω τι ρόλο μπορούσαν να παίξουν μέσα στο βιβλίο όπως τα σιγκόι και οι δράκουλες… λίγο μπερδαγουέι η κατάσταση, μήλα βρήκαμε μήλα να βάλουμε, απ’όλα έχει ο μπαχτσές «πάρε και μαφία, πάρε και ποτοαπαγόρευση, πάρε και Βιετνάμ, πάρε και μια τρίτη θέση στο καράβι…»
Κι όταν κάποιος δεν εξυπηρετεί την πλοκή, τον ξεπαστρεύουμε μπαμ και κάτω κι όλα είναι μια χαρά, περονόσπορος έπεσε στους ήρωες του βιβλίου…
Last but not least, υπήρχαν σημεία (ιδίως από τη μέση του βιβλίου και μετά) που είχα την αίσθηση πως τα είχε γράψει κάποιος άλλος…
Και για ν’ανακεφαλαιώσω την ταπεινή μου άποψη, δεν ήταν κακό το βιβλίο, (εάν δεν είναι κανείς ενήμερος επί του θέματος, μαθαίνει αρκετά) όμως πιστεύω πως οι ήρωες δεν ξεδίπλωσαν μήτε τις σκέψεις τους μήτε τον ψυχισμό τους…
Π.χ. κάποιες πράξεις δεν δικαιολογούνται… δεν έχει λογική, ο τρόπος που παρουσιάζεται ο Τομ Πάρος (στην αρχή έτσι και μετά γιουβέτσι γιατί έτσι…)
Αυτά…
December 23, 2019
Υπέροχο ανάγνωσμα!
Σύντομα ο σχολιασμός μου.
Σύντομα ο σχολιασμός μου.
November 9, 2019
Πρώτη δημοσίευση: https://www.envivlio.com/krk57?fbclid...
Ένα χρόνο μετά τις Άλικες Σιωπές, η συγγραφέας Κλαίρη Θεοδώρου επανέρχεται στα λογοτεχνικά δρώμενα, πάντα μέσα από τις εκδόσεις Ψυχογιός, υπογράφοντας ένα ακόμα ιστορικό μυθιστόρημα. Πρόκειται για τις Κόρες της Βασίλισσας, που αποτελούν τη συνέχεια του προηγούμενου μυθιστορήματος της, αν και κάποιος ανυποψίαστος αναγνώστης θα μπορούσε να το διαβάσει και ως ανεξάρτητο βιβλίο, αφού η συγγραφέας μοιράζει τους πρωταγωνιστικούς ρόλους σε χαρακτήρες, η παρουσία των οποίων στο πρώτο βιβλίο ήταν δευτερεύουσας σημασίας, ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα συγγραφικά τεχνάσματα δεν αφήνει κενά στην ιστορία της.
Στην εκπνοή του Εμφυλίου Πολέμου, κάπου στο 1948, ο αναγνώστης συναντά τις δύο πρωταγωνίστριες του βιβλίου, τη Ρόζα και τη Μαργαρίτα. Δύο μικρά δίδυμα κορίτσια, που παρότι αδερφικοί δεσμοί αίματος τα ενώνει, έχουν την ατυχία λόγω των πολιτικών συνθηκών που πλήττουν την ελληνική κοινωνία, να μεγαλώνουν χώρια, μακριά τόσο η μία από την άλλη, όσο και από τους γονείς τους, την Ηλέκτρα και τον Δημήτρη, τους πρωταγωνιστές του προηγούμενου βιβλίου.
Η Ρόζα βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και ανατρέφεται μαζί με εκατοντάδες άλλα παιδιά στην Παιδόπολη της Αγίας Ειρήνης, που ιδρύθηκε μαζί με κάποιες άλλες, στο σύνολο 53 ανά την Ελλάδα, ύστερα από την προτροπή της βασίλισσας Φρειδερίκης με σκοπό να διασώσει τα παιδιά, ειδικά αυτά των βορείων επαρχιών από την απαγωγή, τη μεταφορά πέρα απ' τα ελληνικά σύνορα, και τη γαλούχηση με αξίες και ιδανικά εχθρικά προς την πατρίδα, αναφερομένη κυρίως στα αριστερά πολιτικά πρότυπα.
Σε αντίθεση με τη Ρόζα, η Μαργαρίτα μεταφέρεται εκτός Ελλάδας, απευθείας από τα ελληνικά βουνά, όπου επικρατούσαν σκληρές συνθήκες διαβίωσης ειδικά για ένα παιδί. Συγκεκριμένα, η Μαργαρίτα θα καταλήξει στη Ρουμανία και στην Παιδόπολη της Σιναίας, μαζί με εκατοντάδες παιδιά αριστερών, με σκοπό να διασωθούν από την εμφύλια διαμάχη που σκορπά τον θάνατο, αλλά και να γαλουχηθούν με αριστερά ιδεώδη, ώστε αργότερα να καταφέρουν να προσφέρουν με τη δική τους συμμετοχή στο κόμμα και στην εξάπλωση της αριστερής ιδέας.
Ο καιρός περνά, τα δύο κορίτσια προσαρμόζονται στην καθημερινότητα τους, ενώ οι ιστορίες τους ξεδιπλώνονται ταυτόχρονα από τη συγγραφέα, η οποία μέσα απ' την παρουσίαση των ζωών της Ρόζας και της Μαργαρίτας, δράττεται της ευκαιρίας για να μας κοινωνήσει πλήθος πληροφοριών αναφορικά με τις συνθήκες που επικρατούσαν στο εσώκλειστο περιβάλλον των παιδουπόλεων, καθώς και με τον τρόπο που οι ομαδάρχες και οι ομαδάρχισσες ανέτρεφαν τα παιδιά αυτά. Ο εμφύλιος έχει σχεδόν τελειώσει, οι παιδουπόλεις έχουν εκπληρώσει τον σκοπό τους, κι αρχίζουν σιγά-σιγά να λιγοστεύουν ή να μετατρέπονται σε ιδρύματα. Τα παιδιά επιστρέφουν στις οικογένειες τους, ενώ αυτά που είναι ορφανά είτε δίνονται προς υιοθεσία, είτε μεταφέρονται σε αντίστοιχα ιδρύματα.
Η στρωμένη καθημερινότητα των δύο πρωταγωνιστικών χαρακτήρων θα αλλάξει ριζικά, από τη μία μέρα στην άλλη, αφού τόσο η Ρόζα, όσο και η Μαργαρίτα θα απομακρυνθούν από το προστατευτικό περιβάλλον των παιδουπόλεων, για να ανατραφούν μέσα σε ένα οικογενειακό πλαίσιο θαλπωρής, γεμίζοντας το κενό των βιολογικών τους γονιών, με την παρουσία των θετών. Ειδικότερα, η Ρόζα θα ταξιδέψει στη μακρινή Αστόρια της Νέας Υορκής, όπου και θα περάσει τα υπόλοιπα χρόνια της παιδικής της ηλικίας, ενώ αντίστοιχα η Μαργαρίτα θα μετακινηθεί μέχρι το Βουκουρέστι.
Οι ζωές των δύο κοριτσιών συνεχίζουν να ξετυλίγονται παράλληλα, με τη μία να συναισθάνεται πάντα την άλλη, παρά το γεγονός ότι δεν γνωρίζονται και δεν έχουν μνήμες παιδικές, που να τις κρατά ενωμένες, έχουν όμως το ίδιο αίμα, που τις κρατά δέσμιες, και φυσικά εκείνη την ιδιαίτερη σχέση που φημολογείται πως διέπει τα δίδυμα αδέρφια. Τόσο η Ρόζα, όσο και η Μαργαρίτα για πρώτη φόρα νιώθουν ασφάλεια και συναισθηματική πληρότητα. Προσπαθούν να αφήσουν πίσω τους το παρελθόν, να χτίσουν μία καλύτερη και πιο ομαλή ζωή. Για πρώτη φορά επίσης, η ελπίδα εισέρχεται στη ζωή τους, ενώ τολμούν να κάνουν όνειρα για το μέλλον. Φυσικά, η μοίρα έχει τα δικά της σχέδια, και όπως πάντα διαφεντεύει τις ζωές των ανθρώπων...
Διαβάζοντας κανείς το μυθιστόρημα της Κλαίρης Θεοδώρου, τα πρώτα ερωτήματα που γεννιούνται στη σκέψη του, σχετίζονται με το αν οι δύο αδερφές θα καταφέρουν κάποτε να συναντηθούν, και να λυτρωθούν, απελευθερωμένες πια από τα φαντάσματα του παρελθόντος. Ερωτήματα φυσικά που δεν σας απαντήσω στο παρόν κείμενο, αλλά θα σας προτρέψω να ανοίξετε το μυθιστόρημα της συγγραφέως, ώστε να λάβετε άμεσα τις δικές σας απαντήσεις.
Οι κόρες της βασίλισσας λοιπόν, είναι ένα πυκνογραμμένο και στιβαρό ιστορικό μυθιστόρημα. Ένα μυθιστόρημα αμιγώς ανθρωποκεντρικό, αφού η κυρία Θεοδώρου, επιχειρεί μέσα από τα γραφόμενα της, όχι να αναδείξει με μονοδιάστατο τρόπο τα ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης, αλλά να παρουσιάσει διαμέσου των πρωταγωνιστριών της και της καθημερινότητας τους τα τεκταινόμενα της εποχής, και πως αυτά με τη σειρά τους διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη των ζωών τους. Οι ιστορικές πληροφορίες που μοιράζεται με το αναγνωστικό κοινό η συγγραφέας είναι τεκμηριωμένες, ενώ δεν περιστρέφονται αποκλειστικά γύρω από την ελληνικό εμφύλιο, την ίδρυση και λειτουργία των παιδουπόλεων. Πέρα από τις πληροφορίες αυτές, που αποτελούν τον βασικό κορμό του ιστορικού πλαισίου που συνθέτει η Κλαίρη Θεοδώρου, η δημιουργός μοιράζεται και άλλες ιστορικές πληροφορίες, που σχετίζονται τόσο με τη Ρουμανία και την ιδιάζουσα κοινωνικό-πολιτικής της κατάσταση, όσο και με τον πόλεμο στο Βιετνάμ, την ποτοαπαγόρευση στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμε��ικής, και τη δράση της αμερικανικής μαφίας, που άνθισε εκείνα τα χρόνια. Πληροφορίες που δίνονται με τρόπο αρκετά εύληπτο, ενώ δεν εμποδίζουν τη ροή της πλοκής, η οποία είναι απόλυτα εναρμονισμένη μαζί τους. Προσωπικά, διαβάζοντας τις Κόρες της βασίλισσας μπορώ να πω ότι ξεχώρισα τις πληροφορίες λαογραφικού τύπου, που σχετίζονταν με τον ρουμανικό μύθο των στριγκόι.
Η συγγραφέας καταφέρνει επίσης, να οικοδομήσει χαρακτήρες απόλυτα αληθοφανείς και σάρκινους. Χαρακτήρες που ξεπηδούν απ' τις σελίδες του έργου και δρουν μπροστά στα μάτια του αναγνώστη, ο οποίος παρακολουθεί τις ιστορίες τους, τόσο των πρωταγωνιστικών χαρακτήρων, όσο και των δευτερευόντων, με αμέριστο ενδιαφέρον. Μέσα απ' τον βαθύ τρόπο με τον οποίο ψυχογραφούνται οι ήρωες, η συγγραφέα καταφέρνει να δημιουργήσει άρρηκτες σχέσεις μεταξύ των βασικών ηρώων και του αναγνώστη, ο οποίος αισθάνεται πλήρως τα συναισθήματα τους, ταυτίζεται μαζί τους, και αποζητά κι εκείνος με τη σειρά του τη λύτρωση, όχι μόνο για να επέλθει η δικαίωση στη ζωή της Ρόζας και της Μαργαρίτας, αλλά και για να απελευθερωθεί και ο ίδιος με τη σειρά του απ' όλα εκείνα τα αγωνιώδη συναισθήματα και τις σκέψεις, που τον ταλαιπωρούν καθ' όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης.
Δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ και στον ισορροπημένο και όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικό τρόπο, με τον οποίο η συγγραφέας προσεγγίζει το ιστορικό κομμάτι, που απαρτίζει το μεγαλύτερο μέρος του μυθιστορήματος της. Δίχως να λαμβάνει, εμφανώς τουλάχιστον θέση, η κυρία Θεοδώρου παρουσιάζει τις δύο αντιμαχόμενες πολιτικές πλευρές, φέρνοντας στο φως κυρίως γεγονότα και καταστάσεις που επηρέασαν την καθημερινότητα τους, ορθώνοντας στον διάβα τους απροσπέλαστα εμπόδια, εμπόδια που προξένησαν πλήθος προβλημάτων, που έδρασαν καταλυτικά στην εύθραυστη ομαλότητα, που χαρακτήριζε τις ζωές των ηρώων του βιβλίου. Μέσα από την προβολή αυτών των δυσκολιών, που αντιμετώπιζαν και οι δύο πολιτικές πλευρές, η συγγραφέας προσπαθεί να τονίσει με ευδιάκριτο θα έλεγα τρόπο, πως τελικά οι άνθρωποι ανεξάρτητα από την ιδεολογία με την οποία ανατράφηκαν και φυσικά υποστήριζαν, εμφάνιζαν περισσότερα κοινά απ' όσα οι ίδιοι πίστευαν, μιας και τα διαχρονικού περιεχομένου θέματα που τους προβλημάτιζαν, και συνεχίζουν να προβληματίζουν μέχρι και σήμερα όλους τους ανθρώπους, όπως ο έρωτας, ο θάνατος, η ανάγκη για επιβίωση, για αγάπη και ευτυχία δεν βάφονται από πολιτικά χρώματα.
Ολοκληρώνοντας, λοιπόν, οι Κόρες της βασίλισσας είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα που προσφέρει μεγάλες συγκινήσεις, πληροφορεί και διδάσκει, ενώ γεμίζει ευχάριστα και εποικοδομητικά τον ελεύθερο χρόνο, που του αφιερώνει κάθε αναγνώστης. Είναι ένα μυθιστόρημα, που καταδεικνύει περίτρανα τη συγγραφική εξέλιξη και ωριμότητα της κυρίας Θεοδώρου, η οποία όπως διαφαίνεται μέσα απ' τη συγγραφική της πορεία, έχει να δώσει ακόμη πολλά στο συγγραφικό χώρο.
Ένα χρόνο μετά τις Άλικες Σιωπές, η συγγραφέας Κλαίρη Θεοδώρου επανέρχεται στα λογοτεχνικά δρώμενα, πάντα μέσα από τις εκδόσεις Ψυχογιός, υπογράφοντας ένα ακόμα ιστορικό μυθιστόρημα. Πρόκειται για τις Κόρες της Βασίλισσας, που αποτελούν τη συνέχεια του προηγούμενου μυθιστορήματος της, αν και κάποιος ανυποψίαστος αναγνώστης θα μπορούσε να το διαβάσει και ως ανεξάρτητο βιβλίο, αφού η συγγραφέας μοιράζει τους πρωταγωνιστικούς ρόλους σε χαρακτήρες, η παρουσία των οποίων στο πρώτο βιβλίο ήταν δευτερεύουσας σημασίας, ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα συγγραφικά τεχνάσματα δεν αφήνει κενά στην ιστορία της.
Στην εκπνοή του Εμφυλίου Πολέμου, κάπου στο 1948, ο αναγνώστης συναντά τις δύο πρωταγωνίστριες του βιβλίου, τη Ρόζα και τη Μαργαρίτα. Δύο μικρά δίδυμα κορίτσια, που παρότι αδερφικοί δεσμοί αίματος τα ενώνει, έχουν την ατυχία λόγω των πολιτικών συνθηκών που πλήττουν την ελληνική κοινωνία, να μεγαλώνουν χώρια, μακριά τόσο η μία από την άλλη, όσο και από τους γονείς τους, την Ηλέκτρα και τον Δημήτρη, τους πρωταγωνιστές του προηγούμενου βιβλίου.
Η Ρόζα βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και ανατρέφεται μαζί με εκατοντάδες άλλα παιδιά στην Παιδόπολη της Αγίας Ειρήνης, που ιδρύθηκε μαζί με κάποιες άλλες, στο σύνολο 53 ανά την Ελλάδα, ύστερα από την προτροπή της βασίλισσας Φρειδερίκης με σκοπό να διασώσει τα παιδιά, ειδικά αυτά των βορείων επαρχιών από την απαγωγή, τη μεταφορά πέρα απ' τα ελληνικά σύνορα, και τη γαλούχηση με αξίες και ιδανικά εχθρικά προς την πατρίδα, αναφερομένη κυρίως στα αριστερά πολιτικά πρότυπα.
Σε αντίθεση με τη Ρόζα, η Μαργαρίτα μεταφέρεται εκτός Ελλάδας, απευθείας από τα ελληνικά βουνά, όπου επικρατούσαν σκληρές συνθήκες διαβίωσης ειδικά για ένα παιδί. Συγκεκριμένα, η Μαργαρίτα θα καταλήξει στη Ρουμανία και στην Παιδόπολη της Σιναίας, μαζί με εκατοντάδες παιδιά αριστερών, με σκοπό να διασωθούν από την εμφύλια διαμάχη που σκορπά τον θάνατο, αλλά και να γαλουχηθούν με αριστερά ιδεώδη, ώστε αργότερα να καταφέρουν να προσφέρουν με τη δική τους συμμετοχή στο κόμμα και στην εξάπλωση της αριστερής ιδέας.
Ο καιρός περνά, τα δύο κορίτσια προσαρμόζονται στην καθημερινότητα τους, ενώ οι ιστορίες τους ξεδιπλώνονται ταυτόχρονα από τη συγγραφέα, η οποία μέσα απ' την παρουσίαση των ζωών της Ρόζας και της Μαργαρίτας, δράττεται της ευκαιρίας για να μας κοινωνήσει πλήθος πληροφοριών αναφορικά με τις συνθήκες που επικρατούσαν στο εσώκλειστο περιβάλλον των παιδουπόλεων, καθώς και με τον τρόπο που οι ομαδάρχες και οι ομαδάρχισσες ανέτρεφαν τα παιδιά αυτά. Ο εμφύλιος έχει σχεδόν τελειώσει, οι παιδουπόλεις έχουν εκπληρώσει τον σκοπό τους, κι αρχίζουν σιγά-σιγά να λιγοστεύουν ή να μετατρέπονται σε ιδρύματα. Τα παιδιά επιστρέφουν στις οικογένειες τους, ενώ αυτά που είναι ορφανά είτε δίνονται προς υιοθεσία, είτε μεταφέρονται σε αντίστοιχα ιδρύματα.
Η στρωμένη καθημερινότητα των δύο πρωταγωνιστικών χαρακτήρων θα αλλάξει ριζικά, από τη μία μέρα στην άλλη, αφού τόσο η Ρόζα, όσο και η Μαργαρίτα θα απομακρυνθούν από το προστατευτικό περιβάλλον των παιδουπόλεων, για να ανατραφούν μέσα σε ένα οικογενειακό πλαίσιο θαλπωρής, γεμίζοντας το κενό των βιολογικών τους γονιών, με την παρουσία των θετών. Ειδικότερα, η Ρόζα θα ταξιδέψει στη μακρινή Αστόρια της Νέας Υορκής, όπου και θα περάσει τα υπόλοιπα χρόνια της παιδικής της ηλικίας, ενώ αντίστοιχα η Μαργαρίτα θα μετακινηθεί μέχρι το Βουκουρέστι.
Οι ζωές των δύο κοριτσιών συνεχίζουν να ξετυλίγονται παράλληλα, με τη μία να συναισθάνεται πάντα την άλλη, παρά το γεγονός ότι δεν γνωρίζονται και δεν έχουν μνήμες παιδικές, που να τις κρατά ενωμένες, έχουν όμως το ίδιο αίμα, που τις κρατά δέσμιες, και φυσικά εκείνη την ιδιαίτερη σχέση που φημολογείται πως διέπει τα δίδυμα αδέρφια. Τόσο η Ρόζα, όσο και η Μαργαρίτα για πρώτη φόρα νιώθουν ασφάλεια και συναισθηματική πληρότητα. Προσπαθούν να αφήσουν πίσω τους το παρελθόν, να χτίσουν μία καλύτερη και πιο ομαλή ζωή. Για πρώτη φορά επίσης, η ελπίδα εισέρχεται στη ζωή τους, ενώ τολμούν να κάνουν όνειρα για το μέλλον. Φυσικά, η μοίρα έχει τα δικά της σχέδια, και όπως πάντα διαφεντεύει τις ζωές των ανθρώπων...
Διαβάζοντας κανείς το μυθιστόρημα της Κλαίρης Θεοδώρου, τα πρώτα ερωτήματα που γεννιούνται στη σκέψη του, σχετίζονται με το αν οι δύο αδερφές θα καταφέρουν κάποτε να συναντηθούν, και να λυτρωθούν, απελευθερωμένες πια από τα φαντάσματα του παρελθόντος. Ερωτήματα φυσικά που δεν σας απαντήσω στο παρόν κείμενο, αλλά θα σας προτρέψω να ανοίξετε το μυθιστόρημα της συγγραφέως, ώστε να λάβετε άμεσα τις δικές σας απαντήσεις.
Οι κόρες της βασίλισσας λοιπόν, είναι ένα πυκνογραμμένο και στιβαρό ιστορικό μυθιστόρημα. Ένα μυθιστόρημα αμιγώς ανθρωποκεντρικό, αφού η κυρία Θεοδώρου, επιχειρεί μέσα από τα γραφόμενα της, όχι να αναδείξει με μονοδιάστατο τρόπο τα ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης, αλλά να παρουσιάσει διαμέσου των πρωταγωνιστριών της και της καθημερινότητας τους τα τεκταινόμενα της εποχής, και πως αυτά με τη σειρά τους διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη των ζωών τους. Οι ιστορικές πληροφορίες που μοιράζεται με το αναγνωστικό κοινό η συγγραφέας είναι τεκμηριωμένες, ενώ δεν περιστρέφονται αποκλειστικά γύρω από την ελληνικό εμφύλιο, την ίδρυση και λειτουργία των παιδουπόλεων. Πέρα από τις πληροφορίες αυτές, που αποτελούν τον βασικό κορμό του ιστορικού πλαισίου που συνθέτει η Κλαίρη Θεοδώρου, η δημιουργός μοιράζεται και άλλες ιστορικές πληροφορίες, που σχετίζονται τόσο με τη Ρουμανία και την ιδιάζουσα κοινωνικό-πολιτικής της κατάσταση, όσο και με τον πόλεμο στο Βιετνάμ, την ποτοαπαγόρευση στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμε��ικής, και τη δράση της αμερικανικής μαφίας, που άνθισε εκείνα τα χρόνια. Πληροφορίες που δίνονται με τρόπο αρκετά εύληπτο, ενώ δεν εμποδίζουν τη ροή της πλοκής, η οποία είναι απόλυτα εναρμονισμένη μαζί τους. Προσωπικά, διαβάζοντας τις Κόρες της βασίλισσας μπορώ να πω ότι ξεχώρισα τις πληροφορίες λαογραφικού τύπου, που σχετίζονταν με τον ρουμανικό μύθο των στριγκόι.
Η συγγραφέας καταφέρνει επίσης, να οικοδομήσει χαρακτήρες απόλυτα αληθοφανείς και σάρκινους. Χαρακτήρες που ξεπηδούν απ' τις σελίδες του έργου και δρουν μπροστά στα μάτια του αναγνώστη, ο οποίος παρακολουθεί τις ιστορίες τους, τόσο των πρωταγωνιστικών χαρακτήρων, όσο και των δευτερευόντων, με αμέριστο ενδιαφέρον. Μέσα απ' τον βαθύ τρόπο με τον οποίο ψυχογραφούνται οι ήρωες, η συγγραφέα καταφέρνει να δημιουργήσει άρρηκτες σχέσεις μεταξύ των βασικών ηρώων και του αναγνώστη, ο οποίος αισθάνεται πλήρως τα συναισθήματα τους, ταυτίζεται μαζί τους, και αποζητά κι εκείνος με τη σειρά του τη λύτρωση, όχι μόνο για να επέλθει η δικαίωση στη ζωή της Ρόζας και της Μαργαρίτας, αλλά και για να απελευθερωθεί και ο ίδιος με τη σειρά του απ' όλα εκείνα τα αγωνιώδη συναισθήματα και τις σκέψεις, που τον ταλαιπωρούν καθ' όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης.
Δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ και στον ισορροπημένο και όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικό τρόπο, με τον οποίο η συγγραφέας προσεγγίζει το ιστορικό κομμάτι, που απαρτίζει το μεγαλύτερο μέρος του μυθιστορήματος της. Δίχως να λαμβάνει, εμφανώς τουλάχιστον θέση, η κυρία Θεοδώρου παρουσιάζει τις δύο αντιμαχόμενες πολιτικές πλευρές, φέρνοντας στο φως κυρίως γεγονότα και καταστάσεις που επηρέασαν την καθημερινότητα τους, ορθώνοντας στον διάβα τους απροσπέλαστα εμπόδια, εμπόδια που προξένησαν πλήθος προβλημάτων, που έδρασαν καταλυτικά στην εύθραυστη ομαλότητα, που χαρακτήριζε τις ζωές των ηρώων του βιβλίου. Μέσα από την προβολή αυτών των δυσκολιών, που αντιμετώπιζαν και οι δύο πολιτικές πλευρές, η συγγραφέας προσπαθεί να τονίσει με ευδιάκριτο θα έλεγα τρόπο, πως τελικά οι άνθρωποι ανεξάρτητα από την ιδεολογία με την οποία ανατράφηκαν και φυσικά υποστήριζαν, εμφάνιζαν περισσότερα κοινά απ' όσα οι ίδιοι πίστευαν, μιας και τα διαχρονικού περιεχομένου θέματα που τους προβλημάτιζαν, και συνεχίζουν να προβληματίζουν μέχρι και σήμερα όλους τους ανθρώπους, όπως ο έρωτας, ο θάνατος, η ανάγκη για επιβίωση, για αγάπη και ευτυχία δεν βάφονται από πολιτικά χρώματα.
Ολοκληρώνοντας, λοιπόν, οι Κόρες της βασίλισσας είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα που προσφέρει μεγάλες συγκινήσεις, πληροφορεί και διδάσκει, ενώ γεμίζει ευχάριστα και εποικοδομητικά τον ελεύθερο χρόνο, που του αφιερώνει κάθε αναγνώστης. Είναι ένα μυθιστόρημα, που καταδεικνύει περίτρανα τη συγγραφική εξέλιξη και ωριμότητα της κυρίας Θεοδώρου, η οποία όπως διαφαίνεται μέσα απ' τη συγγραφική της πορεία, έχει να δώσει ακόμη πολλά στο συγγραφικό χώρο.
August 22, 2020
Γνώρισα την Κλαίρη μέσα από την ιδιαίτερη ιστορία της Ηλέκτρας και του Δημήτρη στις Άλικες Σιωπές. Η ιστορία που έπειτα έγινε της Ρόζας και της Μαργαρίτας. Και αφού περάσαμε την εποχή του δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου και του εμφυλίου με όλα τα δεινά που αυτοί προκάλεσαν, έφτασε η στιγμή να αντικρίσουμε τα απομεινάρια τους..
Τις διαλυμένες οικογένειες, τα χωρισμένα αδέρφια, τις αγνοούμενες ψυχές. Παιδιά που κατέληξαν σε παιδοπόλεις και έγιναν ενήλικες πριν ακόμη γίνουν παιδιά.
Παιδιά που πέρασαν από χέρια σε χέρια με την ελπίδα να επιβιώσουν ακόμη και αν έπρεπε να πληρώσουν κάθε τίμημα. Ταξιδεύεις ανάμεσα στην Ελλάδα τη Ρουμανία και την Αμερική.
Διασχίζεις δρόμους αγάπης, έρωτα και προσμονής. Δρόμους προσπάθειας και νοσταλγικά σοκάκια επιτυχίας.
Διασχίζεις όμως, και μονοπάτια μίσους, φρικαλεότητας και πόνου. Πόνου που προέρχεται από την προδοσία και την αδικία.
Πολύ τρυφερό και σκληρό ανάγνωσμα, με δυνατούς χαρακτήρες και εξαιρετική ανάλυση και περιγραφή των σκηνών!!
Υπήρξε ένα σημείο, που έκλεισα το βιβλίο γιατί δεν άντεχα την συνέχεια αλλά και σημεία που ερωτεύτηκα τις σκηνές.
Έκλεισα την τελευταία σελίδα και άνοιξα τα μάτια μου νιώθοντας ότι όλα ήταν ένα όνειρο. Ένα όνειρο τόσο αληθινό, που αφήνει ένα γλυκόπικρο χαμόγελο..
Εξαιρετική πένα και ακόμη πιο αξιοσημείωτη ιστορική έρευνα από μια Κλαίρη, που έχει ξεπεράσει και το Wikipedia!!😆❤
Τις διαλυμένες οικογένειες, τα χωρισμένα αδέρφια, τις αγνοούμενες ψυχές. Παιδιά που κατέληξαν σε παιδοπόλεις και έγιναν ενήλικες πριν ακόμη γίνουν παιδιά.
Παιδιά που πέρασαν από χέρια σε χέρια με την ελπίδα να επιβιώσουν ακόμη και αν έπρεπε να πληρώσουν κάθε τίμημα. Ταξιδεύεις ανάμεσα στην Ελλάδα τη Ρουμανία και την Αμερική.
Διασχίζεις δρόμους αγάπης, έρωτα και προσμονής. Δρόμους προσπάθειας και νοσταλγικά σοκάκια επιτυχίας.
Διασχίζεις όμως, και μονοπάτια μίσους, φρικαλεότητας και πόνου. Πόνου που προέρχεται από την προδοσία και την αδικία.
Πολύ τρυφερό και σκληρό ανάγνωσμα, με δυνατούς χαρακτήρες και εξαιρετική ανάλυση και περιγραφή των σκηνών!!
Υπήρξε ένα σημείο, που έκλεισα το βιβλίο γιατί δεν άντεχα την συνέχεια αλλά και σημεία που ερωτεύτηκα τις σκηνές.
Έκλεισα την τελευταία σελίδα και άνοιξα τα μάτια μου νιώθοντας ότι όλα ήταν ένα όνειρο. Ένα όνειρο τόσο αληθινό, που αφήνει ένα γλυκόπικρο χαμόγελο..
Εξαιρετική πένα και ακόμη πιο αξιοσημείωτη ιστορική έρευνα από μια Κλαίρη, που έχει ξεπεράσει και το Wikipedia!!😆❤
November 11, 2019
Έχει περάσει ένας χρόνος απ' όταν κυκλοφόρησαν οι "Άλικες σιωπές" της κυρίας Κλαίρης Θεοδώρου, μιας συγγραφέως που καταφέρνει χρόνο με τον χρόνο να εξελίσσει ακόμα περισσότερο, τόσο την προσωπική συγγραφική της ταυτότητα, όσο και την λογοτεχνικότητα της πένας της, προσφέροντάς μας απ' τα πλέον άρτια και ολοκληρωμένα σύγχρονα μυθιστορήματα που μπορεί να βρει κανείς στην ελληνική αγορά. Πρόκειται για μια συγγραφέα που δεν επαναπαύεται στη γνώση των ικανοτήτων της, αλλά που τις δουλεύει έτσι ώστε να δώσει αυτό το κάτι παραπάνω, και με μαγικό θαρρείς τρόπο, το πετυχαίνει, κάθε φορά, κατακτώντας ένα ακόμα κομμάτι της καρδιάς μου.
Όταν έμαθα για το νέο της βιβλίο, τις "Κόρες της βασίλισσας", ο ενθουσιασμός μου ήταν πολύ μεγάλος, όπως ίσως μπορείτε να φανταστείτε. Την αμέσως επόμενη στιγμή, όμως, ανακάλυψα πως το βιβλίο της αυτό αποτελεί, έστω κι έμμεσα, συνέχεια του προηγούμενού της μυθιστορήματος, που μέχρι εκείνη τη στιγμή πίστευα πως είχε ολοκληρώσει τον κύκλο του, όχι μόνο γιατί δεν γνώριζα πως θα συνεχιστεί, με οποιονδήποτε τρόπο, αλλά και γιατί με άφησε τόσο γεμάτη από εικόνες, συναισθήματα, αφηγήσεις, εξελίξεις, που πίστευα πως δεν υπήρχε κάτι άλλο να ειπωθεί. Και όμως, με τρόπο πανηγυρικό, με διέψευσε, θυμίζοντάς μου πως οι ιστορίες μας, στην πραγματικότητα, δεν τελειώνουν ποτέ, όχι όταν ένα κομμάτι μας συνεχίζει να ζει χτίζοντας τις δικές του ιστορίες. Ιστορίες άρρηκτα συνδεδεμένες με το παρελθόν του, είτε αυτό το γνωρίζει είτε όχι, μα και ιστορίες με το δικό τους μέλλον να διαγράψουν.
Η Ρόζα και η Μαργαρίτα, πρωταγωνίστριες του βιβλίου αυτού, δεν είναι άλλες από τις δίδυμες κόρες της Ηλέκτρας και του Δημήτρη που γνωρίσαμε ως κεντρικό δίδυμο στις "Άλικες σιωπές". Παρά, όμως, τους ισχυρούς δεσμούς αίματος που συνδέουν τα δύο αυτά κορίτσια, με όλες τις ιδιαιτερότητες εκείνες που χαρακτηρίζουν τα δίδυμα παιδιά και την μεταξύ τους, σχεδόν μεταφυσική, σύνδεση, αναγκάζονται να μεγαλώσουν πολύ μακριά η μία από την άλλη. Οι πολιτικές συνθήκες της χώρας, στο "σβήσιμο" του Εμφυλίου Πολέμου, οδηγούν τα δύο κορίτσια, όπως και χιλιάδες άλλα παιδιά, να μεγαλώσουν σε Παιδουπόλεις, μακριά από τους γονείς τους και απ' αυτό που αποκαλεί κανείς οικογένεια. Η Ρόζα θα βρεθεί σε μια απ' τις Παιδουπόλεις που ίδρυσε η Φρειδερίκη, κάπου στη Θεσσαλονίκη, όπου βασικός σκοπός τους ήταν να διαφυλάξουν τα ελληνόπουλα από τα δεινά της εποχής, μα και να τα γαλουχήσουν με αξίες μακριά από τα ιδανικά των αριστερών.
Στον αντίποδα, η Μαργαρίτα θα βρεθεί μακριά από την Ελλάδα, και πιο συγκεκριμένα με μια Παιδούπολη στη Ρουμανία, εκεί οπού ζουν εκατοντάδες παιδιά αριστερών οικογενειών, όχι μόνο σε μια προσπάθεια να διασωθούν από τον καταστροφικό Εμφύλιο, αλλά και να καλλιεργήσουν μέσα τους τα αριστερά ιδεώδη ώστε να προσφέρουν, με τη σειρά τους, ό,τι χρειάζεται το κόμμα. Δύο κορίτσια, δύο παρόμοιες ζωές και, όμως, τόσο διαφορετικές μεταξύ τους. Δυο ζωές που ενώνονται με μια αόρατη κλωστή και που την ίδια στιγμή συγκρούονται κάτω από το βάρος των αξιών δύο διαφορετικών αντιλήψεων, νοοτροπιών, πολιτικών πεποιθήσεων, από εκείνες που πολλές φορές καταπίνουν τα ίδια τους τα παιδιά, τις ζωές και τις συνειδήσεις τους.
Με τρόπο άκρως παραστατικό και δίνοντάς μας κάτι περισσότερο από επαρκείς πληροφορίες σε όλα τα επίπεδα, η κυρία Θεοδώρου μας παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τη ζωή στις Παιδουπόλεις, τον τρόπο που αυτές λειτουργούσαν, τόσο ως Μονάδες όσο και σε ό,τι είχε να κάνει με τα άτομα που ήταν υπεύθυνα για την σωστή λειτουργία τους, αλλά και τις ευρύτερες συνθήκες που επικρατούσαν μέσα στα τείχη τους, με ό,τι επιπτώσεις μπορεί να είχε στις ευαίσθητες παιδικές ψυχούλες αυτός ο τρόπος ζωής που ήταν χιλιόμετρα μακριά απ' αυτόν που το οικογενειακό περιβάλλον μπορεί να προσφέρει. Γιατί, όση ασφάλεια κι αν έχεις, η ασφάλεια της ψυχής δεν διασφαλίζεται μόνο με τέσσερις τοίχους κι ένα κρεβάτι για να κοιμηθείς. Πράγμα που γίνεται ακόμα πιο έντονο όταν οι Παιδουπόλεις κλείνουν και τα παιδιά πρέπει να επιστρέψουν στις οικογενειακές τους εστίες, ενώ όσα δεν έχουν γονείς, στέλνονται σε νέες οικογένειες.
Κάπως έτσι, χωρίζονται για ακόμα μια φορά οι δρόμοι των δύο κοριτσιών, που μην έχοντας μνήμες από τα πολύ παιδικά τους χρόνια αγνοούν η μία την ύπαρξη της άλλης, με τη Ρόζα να ταξιδεύει μέχρι την Αστόρια της Αμερικής, την ίδια ώρα που η Μαργαρίτα καταλήγει στο Βουκουρέστι. Για πρώτη φορά, οι δυο τους, συνειδητοποιούν τι πάει να πει να είσαι μέλος μια οικογένειας, τι σημαίνει να ελπίζεις, να κάνεις όνειρα, να περιμένεις του μέλλον σου με χαμόγελο και αισιοδοξία, μα και με μια ειλικρινή πεποίθηση πως όλα θα πάνε καλύτερα. Όμως, είναι τόσο εύκολο; Αν μπορεί να χαρακτηριστεί εύκολο ένα αίσιο τέλος μετά από τόσα χιλιάδες χιλιόμετρα και βάσανα. Τα δύο αυτά κορίτσια, άραγε, θα βρουν τον δρόμο τους η μία προς την άλλη; Θα μπορέσουν ποτέ να επιστρέψουν στην πατρίδα τους και να βρουν εκείνα τα κομμάτια που τις χωρίζουν από το παρελθόν τους που αν κι έχουν ξεχάσει, ζει βαθιά μέσα τους;
"Οι κόρες της βασίλισσας" είναι ένα μυθιστόρημα που παντρεύει το ιστορικό με το κοινωνικό στοιχείο και που αφηγείται μερικά απ' τα πιο σπουδαία κεφάλαια της Ιστορίας της σύγχρονης Ελλάδας, που αν και δεν είναι πολύ μακριά από το σήμερα, με θλίψη διαπιστώνω πως οι περισσότεροι από εμάς αγνοούμε σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ευτυχώς, λοιπόν, που υπάρχουν συγγραφείς όπως η κυρία Θεοδώρου, που με εμπεριστατωμένες έρευνες μάς μιλάνε για τα χρόνια εκείνα, του Εμφυλίου και αυτών που ακολούθησαν στην προκειμένη περίπτωση, για την μεγάλες ιστορικές, κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές που σημάδεψαν ανθρώπινες ζωές και καθόρισαν ένα μέρος της πορείας του τόπου μας, ταξιδεύοντάς μας, παράλληλα, ακόμα και πέρα από τα σύνορα αυτού, ξεδιπλώνοντας με τρόπο μαγικό το κουβάρι μιας ιστορίας που μέσω της αφήγησής της μας αποκαλύπτει πως τα γεγονότα αυτά που συντάραξαν την Ελλάδα δεν επηρέασαν μόνο συμβάντα που έμειναν γραμμένα σε κιτάπια με σκοπό να διδαχθούν στις επόμενες γενιές, αλλά και ανθρώπινες ζωές σε ένα επίπεδο πολύ πιο προσωπικό και πολυδιάστατο απ' όσο αρχικά υποθέτει κανείς.
Η κυρία Θεοδώρου, λοιπόν, καταφέρνει να ισορροπήσει απόλυτα ανάμεσα στο ιστορικό και στο ανθρώπινο στοιχείο, και να αφηγηθεί με γλώσσα λυρική ορισμένες φορές, με στιβαρότητα κάποιες άλλες, με σκληρό ρεαλισμό, μα και με βαθύ και πηγαίο συναίσθημα, συνάμα, την ιστορία μιας οικογένειας που εξελίχθηκε με τρόπους τόσο περίπλοκους, που μόνο να παρασυρθείς στα βήματά τους μπορείς. Χαρακτήρες αληθινοί, βγαλμένοι μέσα από τη ζωή του τόπου μας μα και από τις δικές μας τις ζωές, άνθρωποι στα πρόσωπα των οποίων αντικρίζουμε συναισθήματα οικεία, γνώριμα, σκέψεις και προβληματισμούς που έχουμε μοιραστεί κι εμείς. Χαρακτήρες που κρύβουν μέσα τους τις προσωπικές τους αλήθειες, που κυριεύονται από τα πάθη τους κάποιες φορές, που έχουν όνειρα κρυφά, μα και μια ελπίδα άσβεστη βαθιά μεσ' την ψυχή τους. Μια ελπίδα που οδηγεί σε μια μορφή πίστης απ' την οποία θα έπρεπε να διδαχτούμε όλοι μας.
Όταν έμαθα για το νέο της βιβλίο, τις "Κόρες της βασίλισσας", ο ενθουσιασμός μου ήταν πολύ μεγάλος, όπως ίσως μπορείτε να φανταστείτε. Την αμέσως επόμενη στιγμή, όμως, ανακάλυψα πως το βιβλίο της αυτό αποτελεί, έστω κι έμμεσα, συνέχεια του προηγούμενού της μυθιστορήματος, που μέχρι εκείνη τη στιγμή πίστευα πως είχε ολοκληρώσει τον κύκλο του, όχι μόνο γιατί δεν γνώριζα πως θα συνεχιστεί, με οποιονδήποτε τρόπο, αλλά και γιατί με άφησε τόσο γεμάτη από εικόνες, συναισθήματα, αφηγήσεις, εξελίξεις, που πίστευα πως δεν υπήρχε κάτι άλλο να ειπωθεί. Και όμως, με τρόπο πανηγυρικό, με διέψευσε, θυμίζοντάς μου πως οι ιστορίες μας, στην πραγματικότητα, δεν τελειώνουν ποτέ, όχι όταν ένα κομμάτι μας συνεχίζει να ζει χτίζοντας τις δικές του ιστορίες. Ιστορίες άρρηκτα συνδεδεμένες με το παρελθόν του, είτε αυτό το γνωρίζει είτε όχι, μα και ιστορίες με το δικό τους μέλλον να διαγράψουν.
Η Ρόζα και η Μαργαρίτα, πρωταγωνίστριες του βιβλίου αυτού, δεν είναι άλλες από τις δίδυμες κόρες της Ηλέκτρας και του Δημήτρη που γνωρίσαμε ως κεντρικό δίδυμο στις "Άλικες σιωπές". Παρά, όμως, τους ισχυρούς δεσμούς αίματος που συνδέουν τα δύο αυτά κορίτσια, με όλες τις ιδιαιτερότητες εκείνες που χαρακτηρίζουν τα δίδυμα παιδιά και την μεταξύ τους, σχεδόν μεταφυσική, σύνδεση, αναγκάζονται να μεγαλώσουν πολύ μακριά η μία από την άλλη. Οι πολιτικές συνθήκες της χώρας, στο "σβήσιμο" του Εμφυλίου Πολέμου, οδηγούν τα δύο κορίτσια, όπως και χιλιάδες άλλα παιδιά, να μεγαλώσουν σε Παιδουπόλεις, μακριά από τους γονείς τους και απ' αυτό που αποκαλεί κανείς οικογένεια. Η Ρόζα θα βρεθεί σε μια απ' τις Παιδουπόλεις που ίδρυσε η Φρειδερίκη, κάπου στη Θεσσαλονίκη, όπου βασικός σκοπός τους ήταν να διαφυλάξουν τα ελληνόπουλα από τα δεινά της εποχής, μα και να τα γαλουχήσουν με αξίες μακριά από τα ιδανικά των αριστερών.
Στον αντίποδα, η Μαργαρίτα θα βρεθεί μακριά από την Ελλάδα, και πιο συγκεκριμένα με μια Παιδούπολη στη Ρουμανία, εκεί οπού ζουν εκατοντάδες παιδιά αριστερών οικογενειών, όχι μόνο σε μια προσπάθεια να διασωθούν από τον καταστροφικό Εμφύλιο, αλλά και να καλλιεργήσουν μέσα τους τα αριστερά ιδεώδη ώστε να προσφέρουν, με τη σειρά τους, ό,τι χρειάζεται το κόμμα. Δύο κορίτσια, δύο παρόμοιες ζωές και, όμως, τόσο διαφορετικές μεταξύ τους. Δυο ζωές που ενώνονται με μια αόρατη κλωστή και που την ίδια στιγμή συγκρούονται κάτω από το βάρος των αξιών δύο διαφορετικών αντιλήψεων, νοοτροπιών, πολιτικών πεποιθήσεων, από εκείνες που πολλές φορές καταπίνουν τα ίδια τους τα παιδιά, τις ζωές και τις συνειδήσεις τους.
Με τρόπο άκρως παραστατικό και δίνοντάς μας κάτι περισσότερο από επαρκείς πληροφορίες σε όλα τα επίπεδα, η κυρία Θεοδώρου μας παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τη ζωή στις Παιδουπόλεις, τον τρόπο που αυτές λειτουργούσαν, τόσο ως Μονάδες όσο και σε ό,τι είχε να κάνει με τα άτομα που ήταν υπεύθυνα για την σωστή λειτουργία τους, αλλά και τις ευρύτερες συνθήκες που επικρατούσαν μέσα στα τείχη τους, με ό,τι επιπτώσεις μπορεί να είχε στις ευαίσθητες παιδικές ψυχούλες αυτός ο τρόπος ζωής που ήταν χιλιόμετρα μακριά απ' αυτόν που το οικογενειακό περιβάλλον μπορεί να προσφέρει. Γιατί, όση ασφάλεια κι αν έχεις, η ασφάλεια της ψυχής δεν διασφαλίζεται μόνο με τέσσερις τοίχους κι ένα κρεβάτι για να κοιμηθείς. Πράγμα που γίνεται ακόμα πιο έντονο όταν οι Παιδουπόλεις κλείνουν και τα παιδιά πρέπει να επιστρέψουν στις οικογενειακές τους εστίες, ενώ όσα δεν έχουν γονείς, στέλνονται σε νέες οικογένειες.
Κάπως έτσι, χωρίζονται για ακόμα μια φορά οι δρόμοι των δύο κοριτσιών, που μην έχοντας μνήμες από τα πολύ παιδικά τους χρόνια αγνοούν η μία την ύπαρξη της άλλης, με τη Ρόζα να ταξιδεύει μέχρι την Αστόρια της Αμερικής, την ίδια ώρα που η Μαργαρίτα καταλήγει στο Βουκουρέστι. Για πρώτη φορά, οι δυο τους, συνειδητοποιούν τι πάει να πει να είσαι μέλος μια οικογένειας, τι σημαίνει να ελπίζεις, να κάνεις όνειρα, να περιμένεις του μέλλον σου με χαμόγελο και αισιοδοξία, μα και με μια ειλικρινή πεποίθηση πως όλα θα πάνε καλύτερα. Όμως, είναι τόσο εύκολο; Αν μπορεί να χαρακτηριστεί εύκολο ένα αίσιο τέλος μετά από τόσα χιλιάδες χιλιόμετρα και βάσανα. Τα δύο αυτά κορίτσια, άραγε, θα βρουν τον δρόμο τους η μία προς την άλλη; Θα μπορέσουν ποτέ να επιστρέψουν στην πατρίδα τους και να βρουν εκείνα τα κομμάτια που τις χωρίζουν από το παρελθόν τους που αν κι έχουν ξεχάσει, ζει βαθιά μέσα τους;
"Οι κόρες της βασίλισσας" είναι ένα μυθιστόρημα που παντρεύει το ιστορικό με το κοινωνικό στοιχείο και που αφηγείται μερικά απ' τα πιο σπουδαία κεφάλαια της Ιστορίας της σύγχρονης Ελλάδας, που αν και δεν είναι πολύ μακριά από το σήμερα, με θλίψη διαπιστώνω πως οι περισσότεροι από εμάς αγνοούμε σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ευτυχώς, λοιπόν, που υπάρχουν συγγραφείς όπως η κυρία Θεοδώρου, που με εμπεριστατωμένες έρευνες μάς μιλάνε για τα χρόνια εκείνα, του Εμφυλίου και αυτών που ακολούθησαν στην προκειμένη περίπτωση, για την μεγάλες ιστορικές, κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές που σημάδεψαν ανθρώπινες ζωές και καθόρισαν ένα μέρος της πορείας του τόπου μας, ταξιδεύοντάς μας, παράλληλα, ακόμα και πέρα από τα σύνορα αυτού, ξεδιπλώνοντας με τρόπο μαγικό το κουβάρι μιας ιστορίας που μέσω της αφήγησής της μας αποκαλύπτει πως τα γεγονότα αυτά που συντάραξαν την Ελλάδα δεν επηρέασαν μόνο συμβάντα που έμειναν γραμμένα σε κιτάπια με σκοπό να διδαχθούν στις επόμενες γενιές, αλλά και ανθρώπινες ζωές σε ένα επίπεδο πολύ πιο προσωπικό και πολυδιάστατο απ' όσο αρχικά υποθέτει κανείς.
Η κυρία Θεοδώρου, λοιπόν, καταφέρνει να ισορροπήσει απόλυτα ανάμεσα στο ιστορικό και στο ανθρώπινο στοιχείο, και να αφηγηθεί με γλώσσα λυρική ορισμένες φορές, με στιβαρότητα κάποιες άλλες, με σκληρό ρεαλισμό, μα και με βαθύ και πηγαίο συναίσθημα, συνάμα, την ιστορία μιας οικογένειας που εξελίχθηκε με τρόπους τόσο περίπλοκους, που μόνο να παρασυρθείς στα βήματά τους μπορείς. Χαρακτήρες αληθινοί, βγαλμένοι μέσα από τη ζωή του τόπου μας μα και από τις δικές μας τις ζωές, άνθρωποι στα πρόσωπα των οποίων αντικρίζουμε συναισθήματα οικεία, γνώριμα, σκέψεις και προβληματισμούς που έχουμε μοιραστεί κι εμείς. Χαρακτήρες που κρύβουν μέσα τους τις προσωπικές τους αλήθειες, που κυριεύονται από τα πάθη τους κάποιες φορές, που έχουν όνειρα κρυφά, μα και μια ελπίδα άσβεστη βαθιά μεσ' την ψυχή τους. Μια ελπίδα που οδηγεί σε μια μορφή πίστης απ' την οποία θα έπρεπε να διδαχτούμε όλοι μας.
October 6, 2020
Πολύ καλογραμμένο βιβλίο που μας δίνει εικόνα της κατάστασης στην ύπαιθρο της Μακεδονίας κατά και μετά τον εμφύλιο. Οι παιδουπόλεις της Φρειδερίκης και το παιδομάζωμα των ανταρτών ζωντανεύει από τις σελίδες του βιβλίου και μας κάνει πολύ παραστατική τη ζωή και τα δεινά των παιδιών. Η συγγραφέας συνεχίζει να δείχνει μια "αδυναμία" και να δίνει συγχωροχάρτι στις πραξεις των ανταρτών ζωγραφίζοντας με τα χειρότερα χρώματα και τις φρικτοτερες περιγραφές των φρικαλεοτητων προσώπων διακείμενων στις εθνικές δυνάμεις, χωρίς να μας περιγράφει αντίστοιχα περιστατικά του Δημοκρατικού Στρατού. Έχοντας εμπειρία από το προηγούμενο βιβλίο της, αντιπαρηλθα και επικεντρώθηκα στη διήγηση.
May 9, 2020
Ωραιο σα θεμα , ενδιαφέροντα μεν τα ιστορικά στοιχεια, πολλα δε, με αποτέλεσμα να με κουράσει λίγο το ιστορικό πέρα-δώθε απο ποτοαπαγορευση σε ιταλικη μαφία και απο Τσαουσέσκου σε Βιετνάμ. Επιπλέον, κάποιους χαρακτήρες τους βρήκα εντελώς ανισσοροπους, π.χ. Τοm Paros
November 10, 2019
"Οι κόρες της βασίλισσας": ένα βιβλίο που ξεπέρασε τις προσδοκίες μου!
Το προηγούμενο βιβλίο της Κλαίρης Θεοδώρου "Άλικες Σιωπές", ήταν ένα από τα πιο δυνατά βιβλία που διάβασα το 2018. Όταν έμαθα ότι "Οι κόρες της βασίλισσας", αποτελούν τη συνέχεια του, ένα ερώτημα γεννήθηκε αυθόρμητα μέσα μου: Γιατί;
Οι "Άλικες Σιωπές" ήταν ένα έργο τόσο πλήρες, που δεν μου είχε αφήσει κανένα κενό ή απωθημένο. Προς τι λοιπόν η συνέχεια;, αναρωτιόμουν.
Η απάντηση που μου έδωσαν "Οι κόρες της βασίλισσας", είναι αποστομωτική!
Το βιβλίο της Κλαίρης Θεοδώρου, είναι πολλά περισσότερα από την αυτοτελή συνέχεια του προηγούμενου. Ένα ιστορικό μυθιστόρημα που πιάνει το νήμα από το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου και το οδηγεί σε μονοπάτια αναπάντεχα, το απογειώνει, ανατρέποντας κάθε έννοια "αναμενόμενου".
Πρωταγωνίστριές του, οι δίδυμες κόρες του ζευγαριού που αγαπήσαμε στις "Άλικες Σιωπές". Η Ρόζα και η Μαργαρίτα. Δύο κορίτσια δεμένα με αυτόν τον σπάνιο δεσμό αίματος των δίδυμων παιδιών. Δύο αδελφές που μεγαλώνουν μακριά η μία από την άλλη, γιατί έτσι το αποφάσισαν εκείνοι που χαράζουν τις μοίρες των λαών.
Η Ρόζα, στη Θεσσαλονίκη. Σε μία από τις Παιδοπόλεις που δημιούργησε η βασίλισσα Φρειδερίκη για να σώσει τα ανταρτόπληκτα Ελληνόπουλα από τους κομμουνιστές που θα τα άρπαζαν, θα τα μετέφεραν σε άλλες χώρες και θα τα ανέτρεφαν με τα "κακά" αριστερά ιδεώδη.
Και η Μαργαρίτα, στη Ρουμανία. Σε μια Παιδόπολη που μεγάλωνε τα παιδια με τρόπο που θα τα έκανε χρήσιμα "στο κόμμα" και την εξάπλωση των αριστερών ιδεών του.
Δύσκολη ιστορία, η προσέγγισή της απαιτεί ακροβατικό ταλέντο και η Κλαίρη Θεοδώρου αποδεικνύεται εξαιρετική ακροβάτης, τηρώντας ίσες αποστάσεις με μαθηματική ακρίβεια.
Η πλοκή του βιβλίου, γίνεται ακόμη πιο συναρπαστικη από τη στιγμή που οι δυο δίδυμες αδελφές, αφήνουν το προστατευμένο περιβάλλον των Παιδουπόλεων και μεταφέρονται σε οικογένειες. Τη στιγμή που η αγκαλιά της "μαμάς πατρίδας" παραχωρεί τη θέση της σε εκείνη των θετών γονιών.
Στη Νέα Υόρκη η Ρόζα, στο Βουκουρέστι η Μαργαρίτα, αν και αγνοούν η μία την ύπαρξη της άλλης, η απόσταση ανάμεσά τους εκμηδενίζεται χάρη στο τόσο γοητευτικό, μεταφυσικό, δέσιμο των δίδυμων παιδιών.
Η ιστορία εξελίσσεται με τρόπο που σε αιχμαλωτίζει τον αναγνώστη, τα συναισθήματα εναλλάσσονται, η αγωνία κορυφώνεται σελίδα τη σελίδα, η απαίτηση να συναντηθούν, επιτέλους, τα δυο κορίτσια γίνεται βασανιστική. Θα τα καταφέρουν; Και με ποιό τίμημα; Το μόνο που θα σας πω είναι ότι και σε αυτό το σημείο, η συγγραφέας κάνει τη διαφορά!
Δεδομένου ότι δεν γράφω "κριτικές" για βιβλία, αλλά μόνο προτείνω έργα που κεντρίζουν το ενδιαφέρον μου και αγγίζουν την ψυχή μου, θέλω να δώσω κάποια προσωπικά tips σε όσους κάνουν στον εαυτό τους το δώρο να διαβάσουν το "Οι κόρες της βασίλισσας":
α. Ο τρόπος που ζωντανεύει η συγγραφέας τη σχέση των δίδυμων παιδιών, είναι καθηλωτικός!
β. Οι περιγραφές που υπάρχουν για τις Παιδοπόλεις των Ανατολικών Δημοκρατιών, είναι από τις καλύτερες που έχω διαβάσει για το θέμα.
γ. Τα ιστορικά, κοινωνικά και λαογραφικά στοιχεία των περιοχών όπου ζουν οι δύο ηρωίδες, απογειώνουν το μυθιστόρημα.
δ. Ο αμφιλεγόμενος χαρακτήρας της Μελισσάνθης και οι ιστορίες της, αξίζουν την προσοχή σας.
ε. Τα αιμοδιψή στριγκόι της Ρουμανίας ξετρελαίνουν, χωρίς να τρομάζουν.
Και κάτι τελευταίο: τη Μαργαρίτα, την αγάπησα λίγο πάραπάνω από τη Ρόζα. Για λόγους που όταν θα διαβάσετε το βιβλίο, μπορεί να καταλάβετε. Μπορεί και όχι...
Κλαίρη Θεοδώρου, χαίρομαι που έκανα λάθος. Οι "Άλικες Σιωπές" σου, άξιζαν να συνεχιστούν και να ανεβάσουν ακόμη πιο ψηλά τον πήχη της συγγραφικής σου δεινότητας. "Οι κόρες της βασίλισσας" ξεπέρασαν κατά πολύ τις προσδοκίες μου!
Το βιβλίο "Οι κόρες της βασίλισσας" της Κλαίρης Θεοδώρου κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.
Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com
Το προηγούμενο βιβλίο της Κλαίρης Θεοδώρου "Άλικες Σιωπές", ήταν ένα από τα πιο δυνατά βιβλία που διάβασα το 2018. Όταν έμαθα ότι "Οι κόρες της βασίλισσας", αποτελούν τη συνέχεια του, ένα ερώτημα γεννήθηκε αυθόρμητα μέσα μου: Γιατί;
Οι "Άλικες Σιωπές" ήταν ένα έργο τόσο πλήρες, που δεν μου είχε αφήσει κανένα κενό ή απωθημένο. Προς τι λοιπόν η συνέχεια;, αναρωτιόμουν.
Η απάντηση που μου έδωσαν "Οι κόρες της βασίλισσας", είναι αποστομωτική!
Το βιβλίο της Κλαίρης Θεοδώρου, είναι πολλά περισσότερα από την αυτοτελή συνέχεια του προηγούμενου. Ένα ιστορικό μυθιστόρημα που πιάνει το νήμα από το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου και το οδηγεί σε μονοπάτια αναπάντεχα, το απογειώνει, ανατρέποντας κάθε έννοια "αναμενόμενου".
Πρωταγωνίστριές του, οι δίδυμες κόρες του ζευγαριού που αγαπήσαμε στις "Άλικες Σιωπές". Η Ρόζα και η Μαργαρίτα. Δύο κορίτσια δεμένα με αυτόν τον σπάνιο δεσμό αίματος των δίδυμων παιδιών. Δύο αδελφές που μεγαλώνουν μακριά η μία από την άλλη, γιατί έτσι το αποφάσισαν εκείνοι που χαράζουν τις μοίρες των λαών.
Η Ρόζα, στη Θεσσαλονίκη. Σε μία από τις Παιδοπόλεις που δημιούργησε η βασίλισσα Φρειδερίκη για να σώσει τα ανταρτόπληκτα Ελληνόπουλα από τους κομμουνιστές που θα τα άρπαζαν, θα τα μετέφεραν σε άλλες χώρες και θα τα ανέτρεφαν με τα "κακά" αριστερά ιδεώδη.
Και η Μαργαρίτα, στη Ρουμανία. Σε μια Παιδόπολη που μεγάλωνε τα παιδια με τρόπο που θα τα έκανε χρήσιμα "στο κόμμα" και την εξάπλωση των αριστερών ιδεών του.
Δύσκολη ιστορία, η προσέγγισή της απαιτεί ακροβατικό ταλέντο και η Κλαίρη Θεοδώρου αποδεικνύεται εξαιρετική ακροβάτης, τηρώντας ίσες αποστάσεις με μαθηματική ακρίβεια.
Η πλοκή του βιβλίου, γίνεται ακόμη πιο συναρπαστικη από τη στιγμή που οι δυο δίδυμες αδελφές, αφήνουν το προστατευμένο περιβάλλον των Παιδουπόλεων και μεταφέρονται σε οικογένειες. Τη στιγμή που η αγκαλιά της "μαμάς πατρίδας" παραχωρεί τη θέση της σε εκείνη των θετών γονιών.
Στη Νέα Υόρκη η Ρόζα, στο Βουκουρέστι η Μαργαρίτα, αν και αγνοούν η μία την ύπαρξη της άλλης, η απόσταση ανάμεσά τους εκμηδενίζεται χάρη στο τόσο γοητευτικό, μεταφυσικό, δέσιμο των δίδυμων παιδιών.
Η ιστορία εξελίσσεται με τρόπο που σε αιχμαλωτίζει τον αναγνώστη, τα συναισθήματα εναλλάσσονται, η αγωνία κορυφώνεται σελίδα τη σελίδα, η απαίτηση να συναντηθούν, επιτέλους, τα δυο κορίτσια γίνεται βασανιστική. Θα τα καταφέρουν; Και με ποιό τίμημα; Το μόνο που θα σας πω είναι ότι και σε αυτό το σημείο, η συγγραφέας κάνει τη διαφορά!
Δεδομένου ότι δεν γράφω "κριτικές" για βιβλία, αλλά μόνο προτείνω έργα που κεντρίζουν το ενδιαφέρον μου και αγγίζουν την ψυχή μου, θέλω να δώσω κάποια προσωπικά tips σε όσους κάνουν στον εαυτό τους το δώρο να διαβάσουν το "Οι κόρες της βασίλισσας":
α. Ο τρόπος που ζωντανεύει η συγγραφέας τη σχέση των δίδυμων παιδιών, είναι καθηλωτικός!
β. Οι περιγραφές που υπάρχουν για τις Παιδοπόλεις των Ανατολικών Δημοκρατιών, είναι από τις καλύτερες που έχω διαβάσει για το θέμα.
γ. Τα ιστορικά, κοινωνικά και λαογραφικά στοιχεία των περιοχών όπου ζουν οι δύο ηρωίδες, απογειώνουν το μυθιστόρημα.
δ. Ο αμφιλεγόμενος χαρακτήρας της Μελισσάνθης και οι ιστορίες της, αξίζουν την προσοχή σας.
ε. Τα αιμοδιψή στριγκόι της Ρουμανίας ξετρελαίνουν, χωρίς να τρομάζουν.
Και κάτι τελευταίο: τη Μαργαρίτα, την αγάπησα λίγο πάραπάνω από τη Ρόζα. Για λόγους που όταν θα διαβάσετε το βιβλίο, μπορεί να καταλάβετε. Μπορεί και όχι...
Κλαίρη Θεοδώρου, χαίρομαι που έκανα λάθος. Οι "Άλικες Σιωπές" σου, άξιζαν να συνεχιστούν και να ανεβάσουν ακόμη πιο ψηλά τον πήχη της συγγραφικής σου δεινότητας. "Οι κόρες της βασίλισσας" ξεπέρασαν κατά πολύ τις προσδοκίες μου!
Το βιβλίο "Οι κόρες της βασίλισσας" της Κλαίρης Θεοδώρου κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.
Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com
June 17, 2020
(ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ)
http://biblioparousiaseiskritikes.blo...
Ένα μυθιστόρημα ανθρώπινο, μεστό, καλογραμμένο με ρεαλισμό και σαφήνεια που θα καθηλώσει και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη .
'Όπως πάντα γλυκιά αληθινή και σίγουρη η Κλαίρη Θεοδώρου, εκφράζει απόψεις, εμπειρίες, επιθυμίες, με έναν μοναδικό τρόπο που σου δίνει να καταλάβεις πράγματα που ήδη ίσως γνωρίζεις αυξάνει τη γνώση του εαυτού μας, έχει ένταση.. μέσα από τους δρόμους της αγάπης, της αλήθειας και των σωστών διαδρομών δίνει μια καθαρή εικόνα πως η αγάπη, η σχέση, ο έρωτας κουβαλάνε ώριμη ευθύνη ..
Θα έλεγα πως αυτό το βιβλίο μας πιάνει από το χέρι και μας περπατά στο παρελθόν και μετά στο παρόν και στην ευθύνη που ο καθένας μας εχει απέναντι στην καλοσύνη αλλά και στην αλαζονεία
Γεμάτο συγκρούσεις, αντιθέσεις, προσπάθεια διαφυγής από το πεπρωμένο από τα πρέπει. Σίγουρα ο αναγνώστης θα ταυτιστεί με κάποιον από τους χαρακτήρες και την πορεία τους.
Προσωπικά το κατατάσσω σε ένα από τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία που έχω διαβάσει!! η συγγραφέας μας καταφέρνει πάντα να μας συγκινεί και να αγγίζει ευαίσθητες χορδές της ψυχής μας.
Μια γοητευτική ιστορία νόστου, μια ιστορία επιστροφής.
Συγχαρητήρια για μένα τα βιβλία της Κλαίρης Θεοδώρου είναι πηγή ζωής! Χαράσσει δικό της δρόμο και παρασύρει κι ε��άς να ακολουθήσουμε!
Η Ιθάκη αποδεικνύεται πράγματι πτωχική, αλλά πάλι ο Οδυσσέας αυτός καλά γνωρίζει, όπως θα έλεγε και ο Κ.Π. Καβάφης, “η Ιθάκες τι σημαίνουν”
http://biblioparousiaseiskritikes.blo...
Ένα μυθιστόρημα ανθρώπινο, μεστό, καλογραμμένο με ρεαλισμό και σαφήνεια που θα καθηλώσει και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη .
'Όπως πάντα γλυκιά αληθινή και σίγουρη η Κλαίρη Θεοδώρου, εκφράζει απόψεις, εμπειρίες, επιθυμίες, με έναν μοναδικό τρόπο που σου δίνει να καταλάβεις πράγματα που ήδη ίσως γνωρίζεις αυξάνει τη γνώση του εαυτού μας, έχει ένταση.. μέσα από τους δρόμους της αγάπης, της αλήθειας και των σωστών διαδρομών δίνει μια καθαρή εικόνα πως η αγάπη, η σχέση, ο έρωτας κουβαλάνε ώριμη ευθύνη ..
Θα έλεγα πως αυτό το βιβλίο μας πιάνει από το χέρι και μας περπατά στο παρελθόν και μετά στο παρόν και στην ευθύνη που ο καθένας μας εχει απέναντι στην καλοσύνη αλλά και στην αλαζονεία
Γεμάτο συγκρούσεις, αντιθέσεις, προσπάθεια διαφυγής από το πεπρωμένο από τα πρέπει. Σίγουρα ο αναγνώστης θα ταυτιστεί με κάποιον από τους χαρακτήρες και την πορεία τους.
Προσωπικά το κατατάσσω σε ένα από τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία που έχω διαβάσει!! η συγγραφέας μας καταφέρνει πάντα να μας συγκινεί και να αγγίζει ευαίσθητες χορδές της ψυχής μας.
Μια γοητευτική ιστορία νόστου, μια ιστορία επιστροφής.
Συγχαρητήρια για μένα τα βιβλία της Κλαίρης Θεοδώρου είναι πηγή ζωής! Χαράσσει δικό της δρόμο και παρασύρει κι ε��άς να ακολουθήσουμε!
Η Ιθάκη αποδεικνύεται πράγματι πτωχική, αλλά πάλι ο Οδυσσέας αυτός καλά γνωρίζει, όπως θα έλεγε και ο Κ.Π. Καβάφης, “η Ιθάκες τι σημαίνουν”
June 21, 2020
Γκρίζο κσκοτεινό. Μολονότι έχει καλό τέλος, σε μένα δεν άφησε αισθήματα ελπίδας κ αισιοδοξίας, αφού η αληθινή μητέρα δεν έκανε καμία κίνηση ανεύρεσης των παιδιών της. Επίσης, πάντα στα βιβλία με ενοχλεί όταν για μια λεπτομέρεια άνευ σημασίας γράφονται έξι σελίδες, ενώ με μια παράγραφο πηδάνε 10 χρόνια
January 26, 2021
Συγκινητικό, άρτιο, καλογραμμένο, υπέροχο! Η συνέχεια από τις Άλικες Σιωπές μου άρεσε τελικά ακόμα περισσότερο. Με γέμισε εικόνες, με έκανε να κλάψω, να χαμογελάσω, να ζήσω μαζί του. Ένα βιβλίο που θα το κουβαλάω πλέον μέσα μου.
Read
June 15, 2025no no 👎
October 4, 2025
μπορεί το βιβλίο να έχει αρκετές συμπτώσεις αλλά αυτά δεν συμβαίνουνε και στη ζωή; γραμμένο με συναίσθημα με έρευνα που εμένα προσωπικά μου έμαθε η μου θύμισε διάφορα κομμάτια της ιστορίας μας
December 19, 2019
https://dominicamat.blogspot.com/2019...
Στο νέο της βιβλίο με τίτλο ''ΟΙ ΚΟΡΕΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ'',η συγγραφέας κυρία Κλαίρη Θεοδώρου μας συστήνει δύο δίδυμες αδερφές,την Ρόζα καί την Μαργαρίτα,μέσα από ένα κοινωνικό-ιστορικό μυθιστόρημα,που υπόσχεται να μας καθηλώσει από την πρώτη έως καί την τελευταία του σελίδα.
Εγώ είχα την χαρά να ανακαλύψω την γραφή της μέσα από αυτό το βιβλίο για πρώτη φορά καί δηλώνω εντυπωσιασμένη. Κατάφερε μέσα από την απλότητα της να με κερδίσει ολοκληρωτικά. Η γλώσσα του κειμένου είναι οικεία καί καθαρή,απαλλαγμένη από περιττές τάσεις εντυπωσιασμού ή χρήση βερμπαλισμών. Δίνει όλο το νόημα του κειμένου με έναν ευχάριστο τρόπο για τον αναγνώστη,γεννώντας του παράλληλα πολλά συναισθήματα. Συναισθήματα όπως είναι η ελπίδα,ο φόβος,η απελπισία,η αγωνία,ο έρωτας,η αδερφική αγάπη καί τέλος η λύτρωση. Σε όλο αυτό βοηθάει καί η ύπαρξη ζωντανών διαλόγων ανάμεσα στου ήρωες,που τους χαρακτήριζε μία αληφοθάνεια κι όχι ένας απρόσωπος,ξύλινος λόγος.
Μου άρεσε πολύ το γεγονός,ότι η συγγραφέας αποφάσισε να στηρίξει την ιστορία του βιβλίου πάνω στις ζωές των δύο κοριτσιών από την μικρή τους ηλικία μέχρι καί την στιγμή που ξανασυναντήθηκαν. Κι όλα αυτά δοσμένα μέσα από περιγραφές ιστορικών γεγονότων που επηρέασαν όλον τον κόσμο τόσο σε κοινωνικό επίπεδο,όσο καί σε προσωπικό. Έχω την πεποίθηση ότι μέσα από την εξιστόρηση της ζωής των δύο κοριτσιών,θα υπάρξουν στιγμές που θα νιώσετε ότι τις έχετε ξαναβιώσει στο παρελθόν είτε εσείς,είτε δικά σας πρόσωπα. Προσέξτε! Δεν έχει κανένα ίχνος γραφικότητας ή μελοδραματισμού το κείμενο,ούτε πολιτικό χαρακτήρα. Απλά αναφέρεται σε αυτά τα γεγονότα,για να μπορέσει ο αναγνώστης να αντιληφθεί καλύτερα την εποχή καί τις συνθήκες στις οποίες διαδραματίστηκαν.
Η πλοκή του βιβλίου,όπως σας προείπα,βασίζεται στην ζωή των δύο κοριτσιών από την στιγμή του αναγκαστικού τους αποχωρισμού από τους γονείς τους έως καί την στιγμή της επανένωσής τους μετά από πολλά χρόνια. Θα δούμε δηλαδή όλη την πορεία της ζωής τους καί την εξέλιξή τους σε αυτό που είναι σήμερα. Ταυτόχρονα,μέσα στο κείμενο θα υπάρξουν αρκετοί καίριοι δευτεραγωνιστές,οι οποίοι με την σειρά τους θα βοηθήσουν στην εξέλιξη της ιστορίας. Βρήκα έξυπνη την σκιαγράφηση των χαρακτήρων τους κι απόλυτα ταιριαστή με την υπόθεση του κειμένου. Δεν νομίζω να άλλαζα κάτι.
Έχω έναν αδερφό καί μπορώ να κατανοήσω απόλυτα την σημασία της αδερφικής αγάπης. Πάντα όμως θαύμαζα καί εξακολουθώ να θαυμάζω αυτήν την αγάπη-ένωση που υπάρχει ανάμεσα στα δίδυμα αδέρφια. Είναι ένα ανεξήγητο καί μοναδικό φαινόμενο,το πως δύο άνθρωποι μπορούν να αισθάνονται τα ίδια πράγματα ταυτόχρονα,ακόμη κι αν δεν έχουν ειδωθεί ποτέ ή τους χωρίζουν πολλά μίλια σε απόσταση.
Η συγγραφέας κυρία Κλαίρη Θεοδώρου σε αυτό της το βιβλίο,μας μεταλαμπαδεύει αξίες διαχρονικές στον χρόνο. Αξίες που πάντα μας συντρόφευαν καί θα μας συντροφεύουν όσα χρόνια κι αν περάσουν. Μέσα από την προσωπική ιστορία αυτών των δύο κοριτσιών βλέπουμε την ανάγκη του ανθρώπου για επιβίωση καί για έναν τόπο που θα θεωρεί πατρίδα.
Κατά την διάρκεια της ανάγνωσης,μπορώ να σας πώ,ότι δεν μου έλειψε καθόλου η εξιστόρηση της ιστορίας των γονιών των δύο παιδιών. Με κάλυψαν απόλυτα οι διηγήσεις για τις ζωές των δύο κοριτσιών. Εγώ αισθάνθηκα την αγάπη των γονιών για τα ''χαμένα'' τους παιδιά,έστω καί μέσα από τα γράμματα του πατέρα τους που τα αναζητούσε,όσο κι από την στάση της Ηλέκτρας στον πρόλογο καί στον επίλογο του βιβλίου.
Εδώ,να μου επιτρέψετε,ότι η δύναμη της αγάπης των γονιών προς τα παιδιά τους φάνηκε καί από την στάση της Αριάννας καί από την στάση των άλλων θετών γονιών. Γονιός δεν είναι μόνο αυτός που γεννά ένα παιδί αλλά κι αυτός που το μεγαλώνει.
Κάπου εδώ θα κλείσω την κριτική μου κι ελπίζω να μην σας κούρασα. Εμένα το βιβλίο μου άρεσε πάρα πολύ καί σας προτρέπω να το διαβάσετε. Είμαι σίγουρη ότι κάποια στιγμή,θα αναζητήσω να διαβάσω κι άλλα βιβλία της ίδιας.
Καλά σας αναγνώσματα!
Στο νέο της βιβλίο με τίτλο ''ΟΙ ΚΟΡΕΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ'',η συγγραφέας κυρία Κλαίρη Θεοδώρου μας συστήνει δύο δίδυμες αδερφές,την Ρόζα καί την Μαργαρίτα,μέσα από ένα κοινωνικό-ιστορικό μυθιστόρημα,που υπόσχεται να μας καθηλώσει από την πρώτη έως καί την τελευταία του σελίδα.
Εγώ είχα την χαρά να ανακαλύψω την γραφή της μέσα από αυτό το βιβλίο για πρώτη φορά καί δηλώνω εντυπωσιασμένη. Κατάφερε μέσα από την απλότητα της να με κερδίσει ολοκληρωτικά. Η γλώσσα του κειμένου είναι οικεία καί καθαρή,απαλλαγμένη από περιττές τάσεις εντυπωσιασμού ή χρήση βερμπαλισμών. Δίνει όλο το νόημα του κειμένου με έναν ευχάριστο τρόπο για τον αναγνώστη,γεννώντας του παράλληλα πολλά συναισθήματα. Συναισθήματα όπως είναι η ελπίδα,ο φόβος,η απελπισία,η αγωνία,ο έρωτας,η αδερφική αγάπη καί τέλος η λύτρωση. Σε όλο αυτό βοηθάει καί η ύπαρξη ζωντανών διαλόγων ανάμεσα στου ήρωες,που τους χαρακτήριζε μία αληφοθάνεια κι όχι ένας απρόσωπος,ξύλινος λόγος.
Μου άρεσε πολύ το γεγονός,ότι η συγγραφέας αποφάσισε να στηρίξει την ιστορία του βιβλίου πάνω στις ζωές των δύο κοριτσιών από την μικρή τους ηλικία μέχρι καί την στιγμή που ξανασυναντήθηκαν. Κι όλα αυτά δοσμένα μέσα από περιγραφές ιστορικών γεγονότων που επηρέασαν όλον τον κόσμο τόσο σε κοινωνικό επίπεδο,όσο καί σε προσωπικό. Έχω την πεποίθηση ότι μέσα από την εξιστόρηση της ζωής των δύο κοριτσιών,θα υπάρξουν στιγμές που θα νιώσετε ότι τις έχετε ξαναβιώσει στο παρελθόν είτε εσείς,είτε δικά σας πρόσωπα. Προσέξτε! Δεν έχει κανένα ίχνος γραφικότητας ή μελοδραματισμού το κείμενο,ούτε πολιτικό χαρακτήρα. Απλά αναφέρεται σε αυτά τα γεγονότα,για να μπορέσει ο αναγνώστης να αντιληφθεί καλύτερα την εποχή καί τις συνθήκες στις οποίες διαδραματίστηκαν.
Η πλοκή του βιβλίου,όπως σας προείπα,βασίζεται στην ζωή των δύο κοριτσιών από την στιγμή του αναγκαστικού τους αποχωρισμού από τους γονείς τους έως καί την στιγμή της επανένωσής τους μετά από πολλά χρόνια. Θα δούμε δηλαδή όλη την πορεία της ζωής τους καί την εξέλιξή τους σε αυτό που είναι σήμερα. Ταυτόχρονα,μέσα στο κείμενο θα υπάρξουν αρκετοί καίριοι δευτεραγωνιστές,οι οποίοι με την σειρά τους θα βοηθήσουν στην εξέλιξη της ιστορίας. Βρήκα έξυπνη την σκιαγράφηση των χαρακτήρων τους κι απόλυτα ταιριαστή με την υπόθεση του κειμένου. Δεν νομίζω να άλλαζα κάτι.
Έχω έναν αδερφό καί μπορώ να κατανοήσω απόλυτα την σημασία της αδερφικής αγάπης. Πάντα όμως θαύμαζα καί εξακολουθώ να θαυμάζω αυτήν την αγάπη-ένωση που υπάρχει ανάμεσα στα δίδυμα αδέρφια. Είναι ένα ανεξήγητο καί μοναδικό φαινόμενο,το πως δύο άνθρωποι μπορούν να αισθάνονται τα ίδια πράγματα ταυτόχρονα,ακόμη κι αν δεν έχουν ειδωθεί ποτέ ή τους χωρίζουν πολλά μίλια σε απόσταση.
Η συγγραφέας κυρία Κλαίρη Θεοδώρου σε αυτό της το βιβλίο,μας μεταλαμπαδεύει αξίες διαχρονικές στον χρόνο. Αξίες που πάντα μας συντρόφευαν καί θα μας συντροφεύουν όσα χρόνια κι αν περάσουν. Μέσα από την προσωπική ιστορία αυτών των δύο κοριτσιών βλέπουμε την ανάγκη του ανθρώπου για επιβίωση καί για έναν τόπο που θα θεωρεί πατρίδα.
Κατά την διάρκεια της ανάγνωσης,μπορώ να σας πώ,ότι δεν μου έλειψε καθόλου η εξιστόρηση της ιστορίας των γονιών των δύο παιδιών. Με κάλυψαν απόλυτα οι διηγήσεις για τις ζωές των δύο κοριτσιών. Εγώ αισθάνθηκα την αγάπη των γονιών για τα ''χαμένα'' τους παιδιά,έστω καί μέσα από τα γράμματα του πατέρα τους που τα αναζητούσε,όσο κι από την στάση της Ηλέκτρας στον πρόλογο καί στον επίλογο του βιβλίου.
Εδώ,να μου επιτρέψετε,ότι η δύναμη της αγάπης των γονιών προς τα παιδιά τους φάνηκε καί από την στάση της Αριάννας καί από την στάση των άλλων θετών γονιών. Γονιός δεν είναι μόνο αυτός που γεννά ένα παιδί αλλά κι αυτός που το μεγαλώνει.
Κάπου εδώ θα κλείσω την κριτική μου κι ελπίζω να μην σας κούρασα. Εμένα το βιβλίο μου άρεσε πάρα πολύ καί σας προτρέπω να το διαβάσετε. Είμαι σίγουρη ότι κάποια στιγμή,θα αναζητήσω να διαβάσω κι άλλα βιβλία της ίδιας.
Καλά σας αναγνώσματα!
Read
May 16, 2020Το νέο μυθιστόρημα της Κλαίρης Θεοδώρου, που υπόσχεται πολλές ώρες αναγνωστικής συγκίνησης, « Οι κόρες της βασίλισσας», κυκλοφορεί από εκδόσεις Ψυχογιός. Πρόκειται για την ιστορία δυο δίδυμων κοριτσιών, όπου στα γεγονότα που σημάδεψαν την Ελλάδα , στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, δίνονται να μεγαλώσουν σε κάποια από τις παιδόπολεις της βασίλισσας Φρειδερίκης. Εικόνες φρίκης και καταστροφής, συναισθήματα συμπόνιας, αγωνίας, πόνου, οίκτου και συγκίνησης, συντροφεύουν τον αναγνώστη από τις πρώτες σελίδες της ιστορίας. Ένα ταξιδι στις ζωές , δυο δίδυμων ψυχών, την εποχή της Βασιλείας και της Δικτατορίας στην Ελλάδα, οι οποίες πριν προλάβουν να νιώσουν την μητρική αγκαλιά, πριν προλάβουν να βιώσουν την αγάπη και τη θαλπωρή μιας οικογένειας , δίνονται στις καλοντυμένες και καλοβαλμένες, εντεταλμένες κύριες του εράνου, με σκοπό να μεγαλώσουν σε ένα ασφαλές και ήρεμο περιβάλλον , υπό την υψηλή προστασία της Αυτής Μεγαλειότητος Φρειδερίκης. Η ζωή δυο κοριτσιών που ενώ τελικά έζησαν χώρια, αισθάνονταν η μια την άλλη σχεδόν μεταφυσικά , καθώς ότι σημάδευε τη ζωή της μιας, σωματοποιούνταν σχεδόν ταυτόχρονα από την άλλη.
Μια ιστορία με πολλά ιστορικά στοιχεία, τα οποία σε συνδυασμό με την μυθοπλασία της συγγραφέως, με συγκίνησε βαθιά. Ένα βιβλίο που μου κράτησε συντροφιά και μου υπενθύμισε την απόλυτη ανάγκη του ανθρώπου να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Μαζί με τις ηρωίδες του βιβλίου, ταξίδεψα στην Αμερική , την εποχή των κινηματογραφικών αστέρων και χόρεψα μπαλέτο σε ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της Ρουμανίας, την εποχή του Τσαουσέσκου. Βίωσα μαζί τους την επιθυμία τους να ερωτευθούν και να αγαπηθούν, ένιωσα τη δυστυχία τους και την απόγνωση τους, την ελπίδα τους και την προσμονή τους. Διδάχτηκα μαθήματα ανθρωπιάς, από δυο ψυχές , που παρά τις αντιξοότητες της ζωής , κατόρθωσαν όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά να ανθίσουν και να εξελιχθούν, να αγαπήσουν και να ερωτευθούν, να πονέσουν και να προδοθούν, να ελπίσουν και να ονειρευτούν. Βίοι παράλληλοι και συγχρόνως τόσο διαφορετικοί , που θα αγαπηθούν από πλήθος αναγνωστών.
Μια ιστορία με πολλά ιστορικά στοιχεία, τα οποία σε συνδυασμό με την μυθοπλασία της συγγραφέως, με συγκίνησε βαθιά. Ένα βιβλίο που μου κράτησε συντροφιά και μου υπενθύμισε την απόλυτη ανάγκη του ανθρώπου να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Μαζί με τις ηρωίδες του βιβλίου, ταξίδεψα στην Αμερική , την εποχή των κινηματογραφικών αστέρων και χόρεψα μπαλέτο σε ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της Ρουμανίας, την εποχή του Τσαουσέσκου. Βίωσα μαζί τους την επιθυμία τους να ερωτευθούν και να αγαπηθούν, ένιωσα τη δυστυχία τους και την απόγνωση τους, την ελπίδα τους και την προσμονή τους. Διδάχτηκα μαθήματα ανθρωπιάς, από δυο ψυχές , που παρά τις αντιξοότητες της ζωής , κατόρθωσαν όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά να ανθίσουν και να εξελιχθούν, να αγαπήσουν και να ερωτευθούν, να πονέσουν και να προδοθούν, να ελπίσουν και να ονειρευτούν. Βίοι παράλληλοι και συγχρόνως τόσο διαφορετικοί , που θα αγαπηθούν από πλήθος αναγνωστών.
January 31, 2022
Τελείωσα ένα ταξίδι μαζί με τις "κόρες της βασίλισσας". Ταξίδεψα από το 1948 στο 1958, από το 1920 στο 1945 και συνέχισα μέχρι το 1990. Ταξίδεψα στην Θεσσαλονίκη, στην Μεσσηνία, στην Πάτρα, στο Βουκουρέστι και στην Νέα Υόρκη. Τα συναισθήματα πολλά σε αυτό το βιβλίο. Τα ιστορικά γεγονότα ακόμα περισσότερα. Από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, στον Εμφύλιο της Ελλάδα��, στην δικτατορία της Ελλάδας, στο Κομμουνιστικό Καθεστώς της Ρουμανίας και στον Πόλεμο του Βιετνάμ. Επίσης η συγγραφέας μα μιλάει και για την μαφία των Ιταλών και Ιρλανδών στην δεκαετία '50-'60 στην Αμερική. Πιο σημαντικό βέβαια από όλα στο βιβλίο είναι τα παιδιά της κατοχής. Ξέρετε τι απέγιναν; Πώς έζησαν και που; Τι πέρασαν στην μετέπειτα ζωή τους; Δεν έχετε παρά να το διαβάσετε.
March 30, 2020
Δυο αδερφές που η ζωή και η σκληρότητα των ανθρώπων τις χώρισαν βίαια παρά τη θέληση των γονιών τους. Μια οικογένεια διαλυμένη, σκορπισμένη θύμα του χειρότερου όλων των πολέμων, του εμφυλίου. Η Ρόζα και η Μαργαρίτα δυο ψυχές ενωμένες δυο αδερφές ο καρπός μιας μεγάλης αγάπης θα ζήσουν χωριστά στον πόνο και τη μοναξιά σε διαφορετικές χώρες. Θα επιζήσουν θα μεγαλώσουν θα αγαπήσουν θα πληγώσουν θα πληγωθούν αλλά θα λυτρωθούν.
Πολύ ωραία η γραφή της κ Θεοδώρου. Μου άρεσε πολύ το πρώτο μέρος, οι άλικες σιωπές, αυτό όμως ήταν το κάτι άλλο!!!!! Συγχαρητήρια!! Το προτείνω
Πολύ ωραία η γραφή της κ Θεοδώρου. Μου άρεσε πολύ το πρώτο μέρος, οι άλικες σιωπές, αυτό όμως ήταν το κάτι άλλο!!!!! Συγχαρητήρια!! Το προτείνω
May 17, 2020
Η συγγραφέας με την μαγική της πένα πλέκει με μεγάλη επιδεξιότητα τα ιστορικά γεγονότα με το ψυχογράφημα των δύο κοριτσιών και το αποτέλεσμα είναι συγκλονιστικό. Ο αναγνώστης βλέπει τον χρόνο να κυλάει μέσα από την λιτή αναφορά σημαντικών γεγονότων γεμάτο εικόνες και μυρωδιές. Η κ.Θεοδώρου δημιούργησε ένα ιστορικό-κοινωνικό μυθιστόρημα πλούσιο σε συναισθήματα με ενδιαφέρουσα πλοκή και μια ανθρώπινη συγκινητική ιστορία.
January 18, 2020
Μια ωραια συνεχεια του βιβλιου ¨Αλικες σιωπιες¨ ιστορικο που διαδραματιζεται κ ετος Ελλαδος...μεσα απο τα βιβλια της Κλαιρης μαθαινεις ιστορια για καταστασεις που ειναι δυσκολο να τις βρεις αλλου οπως τη ψυχοσυνθεση των Ελληνων που εφευγαν για την αμερικη κ το πως ζουσαν εκει οπως κ για τα παιδια των ανταρτων που μεγαλωναν στα κομμουνιστικα τοτε κρατη...
May 14, 2020
Τι ωραίο βιβλίο! Κι εκεί που νόμιζα ότι με τις Άλικες Σιωπές η συγγραφέας είχε φτάσει στο τοπ της, να που αυτό, η συνέχεια δηλαδή, μου άρεσε ακόμα περισσότερο. Ιστορικές αναφορές τόσο όσο και μια ιστορία, οι ζωές δύο δίδυμων αδερφών, που σου κόβει την ανάσα. Το λάτρεψα. Από τα βιβλία που δεν ήθελα να τελειώσουν...
May 16, 2020
A magnificent book full of historical elements, surprise, sensitivity, vivid descriptions and a language that travels you through time. I was easily carried away by the book and followed the unexpected events of the characters' lives. After reading a few pages you realize how unique the book is and you cannot put it down until you read the last page.
December 28, 2021
Ένα πολύ όμορφο βιβλίο που σε βάζει σ ένα ιστορικό πλαίσιο δίνοντας έμφαση παιδοπόλεις, στον τρόπο λειτουργίας τους αλλά και τις συνθήκες που επικρατούσαν μέσα σ' αυτές. Μέσα από την ιστορία της Ρόζας και της Μαργαρίτας ταξιδεύουμε στη Θεσσαλονίκη, στη Ρουμανία, στην Αμερική. Συγχαρητήρια !!!!
June 10, 2023
Αφού είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο κατά τύχη έπεσα στο δεύτερο, δεν ήξερα ότι ήταν η συνέχεια του. Πολυ καλύτερο με λιγότερες αναφορές σε ιστορικά γεγονότα. Μου άρεσε που έμαθα για την ζωή των δυδιμων κοριτσιών.
Read
May 9, 2020Ένα ακόμη βιβλίο αρκετά ενδιαφέρων.
Displaying 1 - 24 of 24 reviews