อารักขา #อาลักษณ์ขา

by Hideko_Sunshine

"หนูอ้าย...อาอยาก..."
ความรักของเขาช่างมอมเมา เร่าร้อน และพร่าผลาญหัวใจ

----------------------------

-หนูอ้าย : อณิมา-
เธอเหมือนกระต่ายที่ยังไม่รู้จักโลกกว้าง
แต่กลับถูกปล่อยเข้าไปในป่าที่เต็มไปด้วยสิงสาราสัตว์
แล้วเขา...ก็ค่อยๆ เปลี่ยนให้เธอกลายเป็น ‘งูพิษ’
"ฉันจะไม่ยอมตกเป็นเหยื่อ ฉันจะเป็นคนควบคุมทุกความสัมพันธ์ และฉันจะไม่เป็นของเล่นของใครอีกแล้ว!"

-คุณอา : ลักษณ์-
เขาเหมือนเสือที่คอยปกป้องกระต่ายอย่างเธอ
แต่เมื่อเธอค่อยๆ กลายร่างเป็นงูพิษ ทั้งสองก็เหมือนศัตรู
แล้วเธอ...ก็ค่อยๆ เปลี่ยนให้เสืออย่างเขากลายเป็น ‘เหยื่อ’
"ไม่ต้องไปทำงานแล้ว อาจะให้เงินเดือนหนูอ้ายเดือนละแสน ค่าใช้จ่ายในบ้านอาจะรับผิดชอบเอง อยากได้อะไรนอกเหนือจากนี้ให้บอกอา...หนูอ้ายเป็นเมียอา...อาหวง"

หมายเหตุ : [เรท 20+] เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป

648 pages, ebook

First published August 30, 2020

About the author

Associated Names:
* Hideko_Sunshine
* ฉัตรฉาย
* แสนการุณ

Reviews

[Jayz · Rating 3 out of 5]

ๆ3⭐️⭐️สำหรับเรื่องนี้ เป็นนิยายเล่มหนาที่เราใช้เวลาอ่านยาวมาก 55 กว่าจะจบซดกาแฟไปหลายแก้ว☕️☕️😖😖

เนื่องจากเล่มหนา เราจึงขอตัดการเล่าเป็นจุดๆมา

หนูอ้าย (นางเอก) ได้รับความช่วยเหลือจาก ลักษณ์ ( พระเอก) จากการจะโดนคนลวนลามหน้าผับระหว่างจะกลับบ้าน อ้ายนั่นรู้จักลักษณ์มาในนามคุณอา เป็นรุ่นน้องคนสนิทของคุณพ่อ ตั้งแต่นั่นสาวน้อยเลยมองเขาเป็นฮีโร่ แอบชอบมาสี่ปี แต่ตัดใจเพราะรู้ว่าเขามีแฟนแล้ว

จนวันที่มีงานเลี้ยงเรียนจบ ระหว่างมีงานเลี้ยงเล็กๆที่บ้าน ลักษณ์ก็มาร่วมงาน แต่ช่วงจังหวะนรกที่อ้ายนั่นดันจะล้มแล้วลักษณ์เข้ามาช่วย พรีมแฟนสาวคู่หมั้นของลักษณ์ ที่มีลมเพชรหึงเป็นอาวุธมาจากไหนไม่รู้ เข้ามาเห็นแล้วเข้าใจผิด จึงวิ่งหนีขับรถไปด้วยความเร็วสูง และเกิดอุบัติเหตุด้วยการชนกับคุณพ่อของอ้ายที่กำลังกลับบ้าน ทำให้ทั้งสอง เสียชีวิต

ก่อนพ่ออ้านตาย ลักษณ์ได้ให้คำสัญญา ที่จะช่วยดูแลหนูอ้าย ทั้งหางานให้ ทั้งช่วยค่าใช้จ่ายในบ้าน รวมทั้งชีวิตหนูอ้ายเอง

เพราะร้บรู้มาว่าหนูอ้ายแอบรักตน ทำให้ลักษณ์พยายามรักษาระยะห่างและเริ่มเย็นชากับหนูอ้าย เนื่องจากพ่อแม่อดีตคู่หมั้นนั่นโทษหนูอ้าย เขาพยายามเป็นตัวกลาง ในขณะที่ก็เข้าไปให้หนูอายทำงาน เขาก็คอยสอดส่อง ไปรับส่ง และพอเห็นอ้ายมีความสนิทกับ ผช.อื่น เขาเริ่มรู้สึกถึงความน่ารักและเริ่มรู้สึกหึงหวง

จนวันนึงที่ไม่ลักษณ์ไม่สบาย หนูอ้ายมาเยี่ยม ทั้งสองจึงได้ตกเป็นของกันและกัน ลักษณ์ยังไม่พร้อมเปิดตัวและมีลูก จึงให้หนูอ้ายกินยาคุมฉุกเฉิน แต่เธอกลับไม่กิน โดยคิดง่ายๆเพียงแค่ เธออยากมีลูกกับคนที่เธอรักและเป็นเหมือนตัวแทนยึดเหนี่ยวไว้สักคนนึง

ทั้งสองมีความสัมพันธ์กันมาเรื่อย แต่ลักษณ์ก็ยังขอให้เก็บไว้ก่อน เนื่องจากเขารู้สึกเร้วไปและอยากถนอมน้ำใจอดีตพ่อตาแม่ยาย แต่มันดันกลับมาทำร้าย เมื่อพวกเขามาต่อว่าอ้ายถึงที่บ้านและเป็นคนที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุที่ทำให้เธอต้องเสียลูกในท้องไป

อ้ายเสียใจว่าตัวเองเป็นเหยื่อเลย ลุกขึ้นมาเข้มแข็ง และเย้นชาตัดลักษณ์ออกจากชีวิต ผันตัวไปเป็น นสด. มีผช. เข้ามา แต่ลักษณ์ก็พยายามง้อ และยอมจะปรับปรุงตัว เพราะเขารู้ว่าเขารักเธอมาก

อ้ายโดนผู้จัดละครหลอกไปจะทำมิดีมิร้าย ลักษณ์เข้ามาช่วยทัน เลยเกิดเป็นความใจอ่อน สุดท้ายเธอแก้แค้น คนที่มาปั่นหัวและเคยทำร้ายเธอได้ และได้มีลูกกับลักษณ์ สามปีต่อมาได้แต่งงาน แฮปปี้ ครอบครัว 🤭🤭

⛔️⛔️จุดที่เรารู้สึกไม่อินมากในเรื่องคือ ❌❌

😅😅การเริ่มรักของพระนาง เนื้อเรื่องยาวมาก แต่ปูความสัมพันธ์แบบเล่าๆผ่านๆ เรารู้สึกไม่ซึ้ง ไม่ผูกพันธ์ และไม่เห็นความรักเลย คนนึงบอกแอบรัก คนนึงมีแฟน จีบมา 5 ปี เป็นแฟนอีก 4 ปี จนตายก็ยังไม่เห็นอารมณ์ร่วมพระเอก ลักษณ์คือผช.เห็นแก่ตัว ดูมีความรักฉาบฉวยมาก พอมาได้นางเอก ก็ดันบรรยายเหมือนคนขาดของ เหมือนประมาณอ้ายคอยดูแลเอาใจ อย่างที่ไม่เคยได้รับ คล้ายผลักว่าพรีมคือคนไว้ตัวไม่เคยทำให้แบบนี้ ซึ่งการเล่าความรักมันไม่ถึงงงง เลิฟซีนธรรมดา ไม่ร้อน ไม่หวือหวา ไม่ตื่นเต้น 🤭🤭

🙄🙄พรีมคือจุดบอดมาก หึงไม่พูดพร่ำทำเพลง จุดนี้ งง มาก แม่ 😱ต่อให้เล่าว่าพรีมเป็นคนขี้หึงจนแม้แต่เลขาสวยๆก็ให้ไล่ออก แต่มันไม่เหตุผลกับอ้ายเท่าไหร่ เพราะก็บอกว่าทั้งคู่เคยเจอกัน แล้วคือ ลักษณ์กับอ้ายก็ไม่ได้ไปมาหาสู่ ไม่ได้ติดต่อนอกรอบ แค่รู้จักกันผ่านทางพ่อที่นานๆเจอกันครั้ง มันดูเลื่อนลอยไปหน่อย กับการหึงแบบขาดสติ แม้ในเรื่องจะบอกเหมือนประมาณโดนเพื่อน คือ พราว ตัวร้ายในเรื่องปั่นหู แต่สาเหตุมันน้อยมาก ก่อนหน้าพราวเคยเจออ้ายตอนไหน แล้วอะไรที่ทำให้คิดว่ายุแล้ว ควรหึงจนไม่ฟังไม่บอกกล่าวมาถึงจังหวะนรกแล้วก็วิ่งหนีไปจนเกิดเรื่อง 😫

😩😩พราวคือคนที่ดูมีบทบาทมากทั้งเป็นเพื่อนพรีม คอยปั่นทั้งพรีม ทั้งพ่อแม่ แต่พระเอกก็ให้ทำงาน เพราะเหตุผลเกรงใจอดีตพ่อแม่พรีมไม่ไล่ออก แล้วก็ยังให้เข้ามายุ่งในชีวิตอีกเรื่อยๆ เหมือนจะเด็ดขาด แต่ก้ทิ้งไป แล้วค่อยมาเป็นปมให้อ้ายกลับมาเล่นงาน ก็แอบสะใจดี แต่ก็ อิหยั่งว่ะ พระเอกมีไว้ทำไม 😤😤

🤔🤔นางเอก ผู้บุคลิกนุ่มนิ่ม พอเปลี่ยนเข้มแข็ง ความคิดก็เปลี่ยนด้วยแบบ จุดเปลี่ยนนี่ เหตุผลเบาไปหน่อย แล้วควรหันมองตัวเองด้วย เรื่องที่แท้งเนี่ยตัวเองปบ่อยท้องเอง อีกตอนที่แบบยั่วจนมีอะไรพระเอกแล้วคือจะให้ทำเหมือนพระเอกหึง แบบหืมม.. เพื่อ แต่พอเจอเหตุการณ์พระเอกไปช่วยหน่อยก็กลับร่างเดิม นุ่มนิ่มต่อ คืนดีเร็ว และเป็นแม่พระให้อภัยต่อ โว้ว 🤪🤪

** เราว่าเขาภาษา สำนวนดีแระ แต่การวางเรื่อง สัดส่วน เล่าน้ำจนยืดเยื่อไป สัดส่วนการเล่าเรื่อง จังหวะเราว่าทำได้ไม่ค่อยดี ทั้งๆที่ นข. ใส่เหตุผลรองรับนะ แต่นี่กลับไม่อิน แล้วดันไปชอบตัวบุคลิกเพื่อนนางเอกมากกว่าด้วย ส่วนตัวพระนาง บุคลิกก้ำกึ้งไปหมด และชอบป้านิ่มคนดูแลที่ แม้จะแก่ หัวโบราณแต่ก็พร้อมจะปรับเปลี่ยนคอยสอน ห่วงใย👏👏

ชอบในด้านที่ นข. ใส่กิมมิค ความร่วมสมัยในด้านการบูลลี่คน คนที่ตกเป็นเหยื่อ / การเท่าเทียมของคน แนวคิดของผญ . แบบ me too.

🔞🔞🔞โคตรสยิ้วเวลาเลิฟซีน คุณอาาา /หนูอ้ายยยย อาอยาก… รู้สึกตัวเองหมิ่นเหม่ยังไงไม่รู้ทั้งๆที่ทั้งคู่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันเลย 🤣🤣

[K_somoh · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายที่เผลอไปอ่านในเด็กดีแล้วติดมาก พอนักเขียนทำการเปิดพรีออเดอร์ก์คือไม่รอช้าที่จะไปจับจอง หลักๆเพราะเราชอบการดำเนินเรื่องแบบมีที่มาที่ไป มีเหตุผลรองรับการกระทำของตัวละคร พอได้มาอ่านแบบสมบูรณ์ในเล่มแล้วก็ไม่ผิดหวังนะ เราค่อนข้างหลงรักคาแรคเตอร์ของหนูอ้ายใน Part แรกมันนุ่มนิ่มน่าเอ็นดู พอมา Part 2 เราไม่ได้ชอบน้อยลงนะแต่เราแอบแบบนิดนึงตอนที่โกรธพระเอกมันดูงงไปนิดนึงที่แบบเหตุผลนี้หรอถึงทำให้ฟางเส้นสุดท้ายมันขาดลงแต่พออ่านมาเรื่อยๆนักเขียนก็พยายามสอดแทรกลงมาเหตุผลมารองรับกับบท ตัวคุณอาขาเราก็หมั่นไส้ตั้งแต่เปิดเรื่องมาแล้วเป็นพระเอกที่ทำให้หงุดหงิดในความไม่ชัดเจนได้น่าโมโหมาก (สวมบทหนูอ้าย) แต่ก็เกลียดไม่ลงค่ะแต่แอบสะใจเวลาโดนเอาคืนไปหลายตอนอยู่นะ 😆 แต่ก็คุณอานี่แหละที่ทำคนอ่านน้ำตาคลอกับบทพูดแค่ "ได้โปรดอย่าไล่อาไปไหนอีกเลย" ก็คือเปียกปอนไปจ้า แล้วยิ่งบทที่เค้าจีบกันนะ โคตรเขิลเลยอะ แบบยิ้มจนเมื่อยแก้ม สรุปด้วยรวมเป็นนินายที่เรารักมากๆอีกเรื่องนึง นักเขียนสามารถเขียนให้เราหลงรักทุกตัวละครในเล่มเลยก็ว่าได้ มาถึงจุดที่แอบคิดว่ามันเยอะไปนิดนึง ต้องบอกก่อนว่าเราค่อนข้างเข้าใจมากๆๆๆกับสิ่งที่นักเขียนกำลังพยายามผลักดันเช่นการบูลลี่หรือการเท่าเทียมกันของชายหญิง เราแอบคิดว่านักเขียนอธิบายมาเป็นบทพูดของตัวละครค่อนข้างเยอะมันเลยทำให้แอบขัดนิดนึง