Jump to ratings and reviews
Rate this book

De dokter en het lichte meisje

Rate this book
Dertiende druk 1964. Literaire reuzenpocket 34. LRP34/500/90.

De schrijver van de meeste boeken in de Nederlandse taal blijft ook de schrijver van de meestgelezen boeken; en deze herdruk van een van zijn belangrijkste werken sinds 1951 zal ongetwijfeld door velen welkom worden geheten.

Het leek de kritiekschrijver van het maandblad De Gids: 'vrij duidelijk, dat Vestdijk in dit boek de meest traditionele en grove methoden der bestsellerauteurs op de hak heeft willen nemen, zoals hij dat in Fré Bolderhey heeft gedaan. Maar hier evenals daar vormt de parodie alleen maar de sportieve aanleiding tot een boek, dat een volkomen zelfstandig, Vestdijkiaans karakter gekregen heeft. Ja, het schijnt - vervolgt De Gids - dat de schrijver, om het tot op de draad versletene inhoud te geven, alle wapenen in het vuur heeft gebracht waarover hij maar te beschikken heeft: kleuriger en meeslepender heeft hij nooit eerder geschreven, terwijl hij zich zelden zozeer heeft 'bloot gegeven' in een werkelijk warme belangstelling voor zijn romanfiguren. Prachtig zijn de beschrijvingen van het nachtelijk Amsterdam en van een feilloze realiteit zijn de nevenfiguren: dokters en doktersvrouwen, de hospita, de familieleden van (het lichte meisje) Cor.'

198 pages, Paperback

First published January 1, 1951

Loading...
Loading...

About the author

Simon Vestdijk

174 books50 followers
Born in the small town of Harlingen, Vestdijk studied medicine in Amsterdam, but turned to literature after a few years as a doctor. He became one of the most important 20th-century writers in the Netherlands. His prolificity as a novelist was legendary, but he was at least as important as an essayist on e.g., literature, art, music and religion. He also wrote poetry and short stories. His work has been translated into most Western European languages.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
8 (6%)
4 stars
40 (33%)
3 stars
50 (42%)
2 stars
17 (14%)
1 star
3 (2%)
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
Profile Image for Marco.
732 reviews37 followers
October 4, 2025
Het gebeurt niet vaak dat ik me verveel bij het lezen. Wel bij dit boek. De lang draderig uitgesponnen levens van bijfiguren doen het hoofdverhaal geen goed. Je dwaalt ervan af en de vraag naar het nut zit me dwars. Wil Vestdijk de tijdgeest weergeven? De dokter protagonist is ook niet ‘je van het’ met zijn bijna aanrandingen en seksuele misdragingen. En steeds maar vergoelijkingen daarvoor geven. De negatieve en vernederende beschrijvingen over prostituees zijn misselijkmakend. Ergens redeneert hij dat dit in de jaren ‘50 een geoorloofde manier van denken en handelen is onder artsen, mits de buitenwereld er maar geen weet van heeft. En anders ontkennen, want dat verhoogt het aanzien. Het kan zijn dat Vestdijk deze moraal heeft willen blootleggen, maar dat had anders gekund dan in dit beschrijvende en goedpratende verhaal. Juist vanwege het thema en taalgebruik heeft dit boek in zijn tijd overigens tot enige controverse geleid en is daarmee veel gelezen.
Profile Image for José Van Rosmalen.
1,550 reviews32 followers
July 30, 2013
Simon Vestdijk was opgeleid als arts en heeft in zijn jonge jaren als waarnemend huisarts en ook als scheepsarts gewerkt net als zijn schoolgenoot Jan Slauerhoff. In deze roman heeft hij ongetwijfeld gebruik gemaakt van zijn ervaringen. De jonge huisarts Schiltkamp werkt in diverse praktijken als waarnemer en deinst terug voor het vestigen van een eigen praktijk, uit weerzin tegen alle administratieve rompslomp. Hij heeft allerlei relatie met vrouwen van artsen en met dienstboden en dergelijke en hij realiseert zich zich daarmee op een hellend vlak te begeven. Hij komt regelmatig in een jazzclub aan de Zeedijk in Amsterdam met Amerikaanse jazzmusici en met veel zwarte Amerikanen die als matroos uit passagieren gaan. Daar werken veel Nederlandse prostituees waaronder Cor Westkamp. Schiltkamp krijgt een relatie met haar, die voor hem en haar serieus wordt. Het verhaal loopt er op uit dat de relatie eerst stopt en zij gaat samenwonen met de gepensioneerde ambtenaar Prinsen en daar een kind van krijgt. Dat jongetje kan evengoed van Schiltkamp zijn. Schiltkamp confronteert Prinsen met die mogelijkheid. Uiteindelijk keert Cor bij hem terug, aanvankelijk nog zonder het kind. Een merkwaardig einde, het raadsel van het vaderschap blijft hangen. Vestdijk gebruikt ook wat oosterse filosofie, de leer van het midden, Yin en Yang, wat groeit krimpt weer en omgekeerd. De roman gaat nog al verschillende kanten uit en het kostte Vestdijk kennelijk moeite er een afgerond verhaal van te maken.
Profile Image for Jan.
1,124 reviews68 followers
May 20, 2012
In het begin voelt de roman nog wat onevenwichtig aan, het echte verhaal begint ongeveer op de helft. Aan het eind weet je: dat midden is een scharnierpunt, met spiegeleffecten aan weerszijden. En dat midden, de gulden middenweg – zo benoemt Vestdijk het vrij nadrukkelijk – komt voort uit de ideeën van Lao Tse, Chinees wijsgeer, over wie Vestdijk overigens ook los van de roman een opstel heeft geschreven. Na het langdurige terugblikken op de voorbije fase van Paul Schiltkamps carrière als huisarts-waarnemer, met allerlei affaires van dien, ontstaat de relatie met Cor Westkamp, de prostituée, met alle moeilijkheden van dien, zeker als blijkt dat Schiltkamp het veroorzaken van Cors zwangerschap wordt aangewreven – ook een vermeend vaderschap in de tweede helft van het boek.
Op zinsniveau is Vestdijk ook hier de briljante schrijver. Over het geheel van de roman is mijn bevinding dat het in een strakkere redactie, in geconcentreerdere vorm, een betere roman had kunnen zijn. JM
29 reviews1 follower
September 26, 2026
Na een wat moeizame start komt het boek volledig op gang als de dokter met Meinesz het negercafe (niet geschikt voor woke-lezers, of geborneerden die zich niet in de mores van vroeger tijden kunnen of willen verplaatsen) bezoekt, dan ontstaat er een vaart in het verhaal gedragen door hallucinante zinnen, dat eindigt als Cor, het lichte meisje, vertrekt. De volgende laatste 20 pagina's zijn enigszins voorspelbaar. Eigenlijk is het een keukenmeidenverhaaltje maar wel van een verschrikkelijk hoog literair niveau. Prachtig boek.
Profile Image for Adinda.
491 reviews4 followers
March 9, 2013
Een tikje archaïsch (de eerste druk is uit 1951), maar wel indrukwekkend. Ik zocht dit boek al een tijdje na een warme aanbeveling van een huisarts in het blad Arts & Auto, maar het medische zit meer op de achtergrond dan ik dacht. Ook een interessante tweedeling: nadat Cor Westkamp haar intrede doet verandert de toon van archaïsch humoristisch naar een soms wat donkerder filosofische inslag; dit laatste deel leest als een trein en 'kabbelt' een stuk minder dan het eerste.

------------------------
Toch even opgezocht wat een 'buspatiënt' is:

"Het Groene Boekje, de officiële spellinglijst van het Nederlands, telt maar liefst 31 samenstellingen met -patiënt en ook de Grote Van Dale kent er tientallen, maar buspatiënt staat er niet meer tussen. Toch was buspatiënt aan het begin van de vorige eeuw een bekend woord, met name onder arme mensen. Een buspatiënt was iemand die zelf geen geld had om de dokter te betalen. In plaats daarvan werd de huisarts betaald met geld dat was opgehaald met een ziekenbus, een collectebus voor armlastige patiënten.

Het lijkt erop dat buspatiënten niet altijd even goede zorg kregen. Althans, die indruk krijg je uit het boekje Een bewogen vrijdag op de Breestraat uit 1930 van Sani van Bussum.

Van Dale schrapte het woord buspatiënt in 1970," aldus het NRC (http://vorige.nrc.nl/thema_archief_ou...).

In mijn hedendaagse naïviteit dacht ik nog wel eventjes dat het om de minder bedeelde patiënt ging die met de bus naar praktijk moest komen, in plaats van met de auto. Niet vergeten dat dit boek uit 1951 stamt!
340 reviews1 follower
January 16, 2019
Ik vind het erg langzaam geschreven, ben er niet zo juichend over.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews