Een van de woorden van het jaar 2020 had best wel eens mondmasker kunnen zijn, om overduidelijke reden.
Of mondkapje.
Want ja, ook dát verschilt tussen Nederland en Vlaanderen, mocht je het nog niet gemerkt hebben bij de nieuwsuitzendingen.
Het is opvallend: Ooms zegt in het begin van het boek dat de verschillen niet eens zo heel groot zijn als we misschien wel denken. En dan volgt er een relaas van bijna 250 bladzijdes over een hoop verschillen en hoe we daarmee om kunnen gaan.
Buurtaal, dat valt zeker op, is een heel erg recent en modern boek. Want zelfs 'mondmasker/mondkapje' is erin verwerkt, terwijl dat toch iets was waar een jaar geleden waarschijnlijk echt niemand op lette. Het is slechts een van de vele, heel vele, verschillen tussen de Nederlanders en de Vlamingen. We weten het ondertussen al wel, het is altijd hetzelfde liedje en je zou denken dat zeker de Belgen niet meer verrast worden, en toch blijft het gebeuren. Ook in dit boek heb ik weer een paar dingen geleerd.
Ik heb de indruk dat het niet alleen up-to-date is, maar ook erg volledig. De grote lijnen en de kleine details worden allemaal aangehaald, op alle vlakken van taal, het is goed en overzichtelijk gestructureerd en is duidelijk geschreven met als doel iederéén te informeren, het is geen academisch werk of zo, het is toegankelijk voor iedereen die zich met taal bezighoudt of dat wil doen. Er wordt natuurlijk met taaltheorie rondgegooid, maar die is erg overzichtelijk en beknopt, iedereen kan begrijpen wat er staat, daar hoef je geen talen voor gestudeerd te hebben
Voor Vlamingen zullen een hoop dingen waarschijnlijk wel bekend klinken, maar het is gewoon ontzettend handig dat alles in een boek als dit verwerkt zit. Voor zover ik weet, was dat er tot nu toe nog niet, een boek waar de verschillen mooi achter elkaar uitgelegd worden. Hoog tijd dat het er kwam, en het resultaat mag er zijn ook. Niet alleen op talig gebied, ook zaken zoals cultuurverschillen, en de consequenties van taalgebruik per sector, worden goed en duidelijk uitgewerkt.
Je gaat nogal vaak glimlachen bij dit boek, want het is redelijk entertainend geschreven, en herkenbaar ook als je in de taalwereld zit. Soms ga je waarschijnlijk hardop lachen bij een paar flaters die bedrijven hebben begaan, of gewoon bij een bepaalde constructie of een bepaald woord dat Vlamingen/Nederlanders gebruiken. En, wonder boven wonder, klinkt het over het algemeen nog redelijk hoopvol ook. Ja, er zijn breuken, en veel, maar de manier waarop alles aangekaart wordt laat het allemaal nog niet zo erg overkomen. Voor de Vlamingen kunnen we bovendien goed nieuws geven: het lijkt erop dat er de laatste jaren toch meer moeite wordt gedaan om tegemoet te komen aan het feit dat 'Hollands' gewoon niet werkt, en dat de Nederlanders die met taal werken dat ook meer en meer door beginnen te krijgen, en erop te letten zonder dat het ze expliciet gezegd moet worden. Gaat het genoeg zijn, zeker nu het erop lijkt dat België en Nederland meer afstand beginnen te nemen van elkaar? Dat valt af te wachten, maar voorlopig is de bedoeling er alvast wel.
Naast een paar typfoutjes (meestal een leesteken) en hier en daar een paar details over uitspraken waar ik niet helemaal van overtuigd ben, is hier nauwelijks iets op aan te merken. Zelf vind ik het ook altijd tof/leuk/plezant (kies maar) om bekende namen de revue te zien passeren, en dat gebeurt hier ook voor mij. In feite zou dit een verplicht boek moeten zijn voor iedereen die met (de Nederlandse) taal werkt, die (de Nederlandse) taal studeert. Je gaat er veel van opsteken.
9,5/10