What do you think?
Rate this book
Taniec pszczół i inne opowiadania o czasach wojny
1 września 1939 roku skończył się świat. Chcemy opowiedzieć o tej apokalipsie. O bohaterstwie zwykłych ludzi. O zdradzie zwykłych ludzi. O unikaniu śmierci cudem. O niemożności uniknięcia śmierci cudem. O strachu. O miłości zwyciężającej strach. O zwieńczonych drutem kolczastym murach, które wznieśli ludzie i uwięzili za nimi innych ludzi. O wyrównywaniu rachunków za zbrodnie, co też jest przecież zbrodnią.
Bohaterka jednego z opowiadań mówi o pszczołach. Pszczoły tańczą, by przeżyć i ocalić cały rój. Wsłuchajmy się we wskazówki, jakich udzielają nam zwykli ludzie na kartach tej książki. Bezimienna Żydówka z getta w Otwocku rozumiejąca, że jej życie niewarte jest życia. Layka gotowa spędzić kilka dni w zimnym jeziorze, byle uchronić córkę przed śmiercią. Niemka sprzeniewierzająca się ideologii, by ratować ukochanego. Mała Renate uciekająca przed Armią Czerwoną. Mura, Cyganka, patrząca na poniżenie najbliższych… One i wielu innych – jak pszczoły – alarmują. Ostrzegają. Dają przykład.
Patrzmy, jak tańczą.
Bohaterka jednego z opowiadań mówi o pszczołach. Pszczoły tańczą, by przeżyć i ocalić cały rój. Wsłuchajmy się we wskazówki, jakich udzielają nam zwykli ludzie na kartach tej książki. Bezimienna Żydówka z getta w Otwocku rozumiejąca, że jej życie niewarte jest życia. Layka gotowa spędzić kilka dni w zimnym jeziorze, byle uchronić córkę przed śmiercią. Niemka sprzeniewierzająca się ideologii, by ratować ukochanego. Mała Renate uciekająca przed Armią Czerwoną. Mura, Cyganka, patrząca na poniżenie najbliższych… One i wielu innych – jak pszczoły – alarmują. Ostrzegają. Dają przykład.
Patrzmy, jak tańczą.
- GenresPolish LiteratureFiction
368 pages, Paperback
First published September 16, 2020
3 people are currently reading
162 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 17 of 17 reviews
November 8, 2020
★★★★½
„Taniec pszczół i inne opowiadania o czasach wojny” to jedenaście historii opowiedzianych przez polskich pisarzy, których akcja rozgrywa się (w mniejszym bądź większym stopniu) podczas II wojny światowej. Poznajemy losy zwykłych ludzi wrzuconych w odmęty wojny - codziennych bohaterów i tych, którzy dopuścili się zdrady; ocalonych i poległych; Polaków, Niemców, Żydów i Romów... Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że nie ma tu złych opowiadań - owszem, niektóre poruszyły mnie w większym stopniu i bardziej utkwiły w mojej pamięci, ale cały zbiór utrzymuje wysoki poziom. To są historie kompletne - niezwykle emocjonalne i prowokujące do myślenia, świetnie oddające dramat ludzi żyjących w czasach wojny i pokazujące ów temat z nieco innych perspektyw. A dla mnie to jeszcze dodatkowa motywacja do tego by sięgnąć po powieści autorów, których twórczości do tej pory nie znałam.
„Taniec pszczół i inne opowiadania o czasach wojny” to jedenaście historii opowiedzianych przez polskich pisarzy, których akcja rozgrywa się (w mniejszym bądź większym stopniu) podczas II wojny światowej. Poznajemy losy zwykłych ludzi wrzuconych w odmęty wojny - codziennych bohaterów i tych, którzy dopuścili się zdrady; ocalonych i poległych; Polaków, Niemców, Żydów i Romów... Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że nie ma tu złych opowiadań - owszem, niektóre poruszyły mnie w większym stopniu i bardziej utkwiły w mojej pamięci, ale cały zbiór utrzymuje wysoki poziom. To są historie kompletne - niezwykle emocjonalne i prowokujące do myślenia, świetnie oddające dramat ludzi żyjących w czasach wojny i pokazujące ów temat z nieco innych perspektyw. A dla mnie to jeszcze dodatkowa motywacja do tego by sięgnąć po powieści autorów, których twórczości do tej pory nie znałam.
May 3, 2025
3.25/5
October 30, 2020
Zbiór opowiadań napisanych przez współczesne pisarki i pisarza dozowałam sobie niemal przez miesiąc. W przypadku krótkich form mam często wielką potrzebę przeczytania czegoś więcej niż to, co zaoferował mi twórca. Ale tutaj nawet przez myśli mi to nie przeszło, bo taka formuła idealnie oddała dramatyzm czasów wojny oraz emocje kobiet i mężczyzn, szukających dla siebie miejsca w wojennej rzeczywistości, a także bliskości drugiego człowieka.
Każde jedno opowiadanie w ramach "Tańca pszczół" niezwykle mnie poruszyło, nie jestem więc w stanie, a nawet nie chcę wybierać tego najlepszego.
Każda historia inspirowana była realnymi wydarzeniami, bardzo dobrze oddając według mnie grozę tamtych lat.
Każde jedno opowiadanie w ramach "Tańca pszczół" niezwykle mnie poruszyło, nie jestem więc w stanie, a nawet nie chcę wybierać tego najlepszego.
Każda historia inspirowana była realnymi wydarzeniami, bardzo dobrze oddając według mnie grozę tamtych lat.
September 28, 2020
Trudno mi znaleźć słowa, aby oddać natłok wrażeń po lekturze tej niezwykłej książki. A przecież gdyby nie gorąca rekomendacja Macieja Siembiedy, autora jednego z jedenastu opowiadań, pisarza którego lubię i cenię, pewnie bym po nią nie sięgnęła.
Rzadko czytam opowiadania czy nowele, co przy moim uczuleniu na formalno-językowe aspekty w literaturze, awersję do słowotoku, może się wydać nieco dziwne. Krótkie formy literackie wymagają bowiem od autorów dyscypliny słowa, mądrego wyważenia narracji i dialogów oraz ciekawych puent. Nic jednak na to nie poradzę, że ich lektura zbyt często pozostawia mnie z odczuciem niedosytu, upraszczając nieco, z wrażeniem straconej szansy. Kilka opowiadań w zbiorze w dużym stopniu potwierdziło zresztą takie doznania. Weźmy choćby Album, autorstwa Siembiedy właśnie, który jest micro-sagą losów trojga Ślązaków i ich rodzin w latach 1939-1992. Z jednej strony nie można nie podziwiać ilości informacji zawartej na kilkunastu stronach tekstu, ale z drugiej, jak tu nie żałować w jaką ciekawą, pełną niuansów, pełnowymiarową powieść mógłby autor tę historię rozwinąć.
Choć każde z opowiadań zasługiwałoby pewnie na osobne omówienie, siła książki jako spójnej (to nie jest przejęzyczenie) całości tkwi w doborze i różnorodności tematów oraz ich kompozycji. Dlatego wyrazy najwyższego uznania należą się nie tylko jedenastu pisarzom, również autorce projektu Aleksandrze Chytroń-Kochaniec i redaktorce Monice Kowalskiej.
Przesłania pierwszego i ostatniego tekstu, tworzących swoistą klamrę całości, mają formę monologów i wywierają wstrząsające wrażenie. Świat młodego gorliwego nazisty runął, gdy uświadomił sobie, że dopuścił się zdrady Hitlera nabierając przekonania, że to nie Żydzi są Wydmuszkami, lecz że to on sam, niedoszły lekarz, biorąc czynny udział w ich zagładzie stał się skorupą człowieka. Młodziutka żydowska primabalerina począwszy od zakazu występów na berlińskich scenach stopniowo wyzbywała się nadziei na tymczasowość szaleństwa, na ocalenie. Nie potrafiła nadal wierzyć „w Boga, w ludzi, w milość, w dobro, w koniec wojny”. Jednak wojna się skończyła, a ona choć nigdy więcej nie zatańczy, ale może obserwować pszczoły. „To przecież dzięki nim istnieje świat” - przypominała sobie opowieści ojca zastrzelonego na jej oczach w warszawskim getcie, światowej sławy badacza Tańca pszczół.
Akcja „... opowiadań o czasach wojny” nie toczy się na polach bitewnych, a i działania Podziemia wspominane są jedynie z perspektywy uwikłań w nie konkretnych osób, przy czym niektóre z nich to postaci autentyczne. Każde z opowiadań to kawełek wojennej rzeczywistości, często w życiu ludzi, które opisują, z konsekwencjami nieprzemijającymi przez dziesiątki lat po wyzwoleniu. Tworzą misterną mozaikę różnych scenerii, obejmujących prawie całe terytorium powojennej Polski, oraz przede wszystkim najróżniejszych charakterów, postaw i motywów postępowania, a także międzyludzkich relacji, również między przedstawicielami różnych nacji, Polaków, Niemców, Ślązaków, Żydów, Cyganów i Rosjan. Obok bohaterstwa są opisy zawiści i zdrady, męstwa, słabości i obojętności, jest piękna miłość pomagająca przetrwać piekło, i miłość zakazana kończąca się najczęściej tragedią. Żadna zdawkowa relacja nie opisze bogactwa tej mozaiki, jej smutnego piękna. „Taniec pszczół” trzeba po prostu przeczytać.
Rzadko czytam opowiadania czy nowele, co przy moim uczuleniu na formalno-językowe aspekty w literaturze, awersję do słowotoku, może się wydać nieco dziwne. Krótkie formy literackie wymagają bowiem od autorów dyscypliny słowa, mądrego wyważenia narracji i dialogów oraz ciekawych puent. Nic jednak na to nie poradzę, że ich lektura zbyt często pozostawia mnie z odczuciem niedosytu, upraszczając nieco, z wrażeniem straconej szansy. Kilka opowiadań w zbiorze w dużym stopniu potwierdziło zresztą takie doznania. Weźmy choćby Album, autorstwa Siembiedy właśnie, który jest micro-sagą losów trojga Ślązaków i ich rodzin w latach 1939-1992. Z jednej strony nie można nie podziwiać ilości informacji zawartej na kilkunastu stronach tekstu, ale z drugiej, jak tu nie żałować w jaką ciekawą, pełną niuansów, pełnowymiarową powieść mógłby autor tę historię rozwinąć.
Choć każde z opowiadań zasługiwałoby pewnie na osobne omówienie, siła książki jako spójnej (to nie jest przejęzyczenie) całości tkwi w doborze i różnorodności tematów oraz ich kompozycji. Dlatego wyrazy najwyższego uznania należą się nie tylko jedenastu pisarzom, również autorce projektu Aleksandrze Chytroń-Kochaniec i redaktorce Monice Kowalskiej.
Przesłania pierwszego i ostatniego tekstu, tworzących swoistą klamrę całości, mają formę monologów i wywierają wstrząsające wrażenie. Świat młodego gorliwego nazisty runął, gdy uświadomił sobie, że dopuścił się zdrady Hitlera nabierając przekonania, że to nie Żydzi są Wydmuszkami, lecz że to on sam, niedoszły lekarz, biorąc czynny udział w ich zagładzie stał się skorupą człowieka. Młodziutka żydowska primabalerina począwszy od zakazu występów na berlińskich scenach stopniowo wyzbywała się nadziei na tymczasowość szaleństwa, na ocalenie. Nie potrafiła nadal wierzyć „w Boga, w ludzi, w milość, w dobro, w koniec wojny”. Jednak wojna się skończyła, a ona choć nigdy więcej nie zatańczy, ale może obserwować pszczoły. „To przecież dzięki nim istnieje świat” - przypominała sobie opowieści ojca zastrzelonego na jej oczach w warszawskim getcie, światowej sławy badacza Tańca pszczół.
Akcja „... opowiadań o czasach wojny” nie toczy się na polach bitewnych, a i działania Podziemia wspominane są jedynie z perspektywy uwikłań w nie konkretnych osób, przy czym niektóre z nich to postaci autentyczne. Każde z opowiadań to kawełek wojennej rzeczywistości, często w życiu ludzi, które opisują, z konsekwencjami nieprzemijającymi przez dziesiątki lat po wyzwoleniu. Tworzą misterną mozaikę różnych scenerii, obejmujących prawie całe terytorium powojennej Polski, oraz przede wszystkim najróżniejszych charakterów, postaw i motywów postępowania, a także międzyludzkich relacji, również między przedstawicielami różnych nacji, Polaków, Niemców, Ślązaków, Żydów, Cyganów i Rosjan. Obok bohaterstwa są opisy zawiści i zdrady, męstwa, słabości i obojętności, jest piękna miłość pomagająca przetrwać piekło, i miłość zakazana kończąca się najczęściej tragedią. Żadna zdawkowa relacja nie opisze bogactwa tej mozaiki, jej smutnego piękna. „Taniec pszczół” trzeba po prostu przeczytać.
January 25, 2022
Perełka wśród wojennych historii. W końcu coś, co nie jest kolejną historią o obozie koncentracyjnym, ani konspiracją. Zbiór opowiadań pokazuje zupełnie inną i niezwykle ludzką twarz wojny. Dobrzy Niemcy i niedobrzy Polacy. Niedobrzy Niemcy i dobrzy Polacy. Żydzi, Cyganie... Poszczególne opowiadania pokazują kwestie, które rzadko pojawiają się w książkach. Kilka bardziej zapadło mi w pamięć: "Album" Macieja Siembiedy, "Buty małej Renete" Zofii Mąkosy, "Tajemnica Ingrid Langer" Joanna Jox. Niezwykle mocno wpłynęła na mnie też "Wydmuszka" Marii Paszyńskiej, opowiadanie które zaczyna ten zbiór i które pokazuje tak inne spojrzenie na wojnę, że na początku ciężko przebrnąć przez myśli bohatera, a potem ponownie zaczyna się o nim myśleć i jest tak bardzo żal każdej ze stron. Zdecydowanie zbiór wart uwagi!
November 23, 2020
„Taniec pszczół i inne opowiadania o czasach wojny” 💛
PRZEWSPANIAŁA KSIĄŻKA! 💛
11 opowiadań.
11 polskich pisarzy.
Jeden i ten sam: terror i bolesne konsekwencje wojny.
Każde, absolutnie KAŻDE opowiadanie zawarte w tej książce jest wyjątkowe i porusza czytelnika na swój szczególny sposób. To jest niezwykłe, że przy 11 różnych autorach książka trzyma taki świetny poziom.
Moimi ulubionymi opowiadaniami - takimi, przy których miałam gęsią skórkę i o których z wielką chęcią przeczytałabym więcej - są „Wydmuszka” Marii Paszyńskiej, „Album” Macieja Siembiedy i „Niepewność” Jolanty Marii Kalety. To coś wspaniałego! 💛
Wiecie, ja nie przepadam za opowiadaniami. Chyba po prostu wolę dłuższe treści, kiedy mogę poznać dużo bardziej fabułę i zagłębić się w książkę jeszcze bardziej. Ale po zapowiedzi „Tańca pszczół” wiedziałam, że prędzej czy później znajdzie się ona na mojej półce. To bardzo cenna dla mnie książka.
5/5! ⭐️
Bardzo polecam Wam ten zbiór wyjątkowych opowiadań. Szczególnie tym, którzy uwielbiają wojenne powieści ☺️💛
PRZEWSPANIAŁA KSIĄŻKA! 💛
11 opowiadań.
11 polskich pisarzy.
Jeden i ten sam: terror i bolesne konsekwencje wojny.
Każde, absolutnie KAŻDE opowiadanie zawarte w tej książce jest wyjątkowe i porusza czytelnika na swój szczególny sposób. To jest niezwykłe, że przy 11 różnych autorach książka trzyma taki świetny poziom.
Moimi ulubionymi opowiadaniami - takimi, przy których miałam gęsią skórkę i o których z wielką chęcią przeczytałabym więcej - są „Wydmuszka” Marii Paszyńskiej, „Album” Macieja Siembiedy i „Niepewność” Jolanty Marii Kalety. To coś wspaniałego! 💛
Wiecie, ja nie przepadam za opowiadaniami. Chyba po prostu wolę dłuższe treści, kiedy mogę poznać dużo bardziej fabułę i zagłębić się w książkę jeszcze bardziej. Ale po zapowiedzi „Tańca pszczół” wiedziałam, że prędzej czy później znajdzie się ona na mojej półce. To bardzo cenna dla mnie książka.
5/5! ⭐️
Bardzo polecam Wam ten zbiór wyjątkowych opowiadań. Szczególnie tym, którzy uwielbiają wojenne powieści ☺️💛
October 7, 2020
„Taniec pszczół i inne opowiadania z czasów wojny” jak sam tytuł wskazuje, jest zbiorem historii związanych z II Wojną Światową. Każde z nich, mimo krótkiej formy dostarczają wachlarz emocji, przez co też w moich odczuciach każda z przedstawionych postaci była trudna do zapomnienia. Po każdej z przedstawionych historii musiałam odłożyć książkę na bok i przemyśleć wszystko, co przeczytałam. Nie mogę jednak powiedzieć, które z opowiadań było dla mnie najlepsze. Wszystkie na swój sposób były wyjątkowe i w żaden sposób nie odchodziły poziomem od poprzednich.
Cieszę się również, że w opowiadaniach tych nie pojawiła się historia z obozu koncentracyjnego. Ostatnimi czasy na rynku czytelniczym jest go pod dostatkiem, a z czasów wojny można również opowiedz inne wydarzenia. A w „Taniec pszczół...” pojawia się wiele perspektyw ludzi tamtych czasów. Każdy z bohaterów musi mierzyć się z zagrożeniem, jakie na nich czyha, a także z emocjami, które są wynikiem podjętych decyzji. I, mimo że nie wszystkie opowiadania mają swoje odzwierciedlenia w rzeczywistości, to przy wszystkich odczuwałam ich realność.
Jak się możecie domyśleć, bardzo polecam tę książkę. Zdecydowanie nie są to historie, które po godzinie znikną z głowy. Ode mnie dostaje 8/10 i wskakuje na listę ulubionych dzieł.
Cieszę się również, że w opowiadaniach tych nie pojawiła się historia z obozu koncentracyjnego. Ostatnimi czasy na rynku czytelniczym jest go pod dostatkiem, a z czasów wojny można również opowiedz inne wydarzenia. A w „Taniec pszczół...” pojawia się wiele perspektyw ludzi tamtych czasów. Każdy z bohaterów musi mierzyć się z zagrożeniem, jakie na nich czyha, a także z emocjami, które są wynikiem podjętych decyzji. I, mimo że nie wszystkie opowiadania mają swoje odzwierciedlenia w rzeczywistości, to przy wszystkich odczuwałam ich realność.
Jak się możecie domyśleć, bardzo polecam tę książkę. Zdecydowanie nie są to historie, które po godzinie znikną z głowy. Ode mnie dostaje 8/10 i wskakuje na listę ulubionych dzieł.
October 4, 2020
Fanką opowiadań nie jestem, muszę to przyznać. Ale jeszcze nigdy nie czytałam zbioru historii dotyczących wojny. Kolejną zachętą jest 11 osób, autorek i autorów, którzy znają się na rzeczy. Niektóre nazwiska są mi znane, inne mniej, ale taki zbiór daje okazję szybkiego poznania się.
Jak to w antologiach bywa, jedne opowiadania podobają nam się bardziej inne mniej, jednak w "Tańcu pszczół" na próżno szukać słabego ogniwa. Historie są przejmujące, smutne i bardzo niestety prawdziwe. Emocjonalne, uczuciowe i niedające o sobie zapomnieć. Momentami żałowałam, że opowiadanie musi być krótkie, bo chętnie doczytałabym więcej.
Jest to książka warta uwagii, przystępna, bo można czytać po jednym opowiadaniu, ale mocno odziałująca. Polecam każdemu, kto docenia książki historyczne i sentymentalne.
Jak to w antologiach bywa, jedne opowiadania podobają nam się bardziej inne mniej, jednak w "Tańcu pszczół" na próżno szukać słabego ogniwa. Historie są przejmujące, smutne i bardzo niestety prawdziwe. Emocjonalne, uczuciowe i niedające o sobie zapomnieć. Momentami żałowałam, że opowiadanie musi być krótkie, bo chętnie doczytałabym więcej.
Jest to książka warta uwagii, przystępna, bo można czytać po jednym opowiadaniu, ale mocno odziałująca. Polecam każdemu, kto docenia książki historyczne i sentymentalne.
January 31, 2024
Jest to jedenaście historii, których akcja rozgrywa się podczas II wojny światowej lub ma związek z okrutną wojną.
Nie przepadam za opowiadaniami, ponieważ często miałam niedosyt i brakowało mi większego rozwinięcia historii, zagłębienia się w losy bohaterów. Natomiast te opowiadania bardzo mi się podobały, były kompletne i o dziwo wszystkie były bardzo dobre. Każda z historii pokazane z różnych perspektyw dające do myślenia o wyborach ludzkich i o człowieczeństwie w ogóle. Kilku autorów znałam a po kilku autorów będę miała ochotę sięgnąć po ich książki.
polecam
July 10, 2021
Momentami nudziła mnie powtarzalność motywów (np. zakazana miłość), ale całościowo ten zbiór opowiadań wypada naprawdę dobrze.
Moimi ulubionymi są zdecydowanie "Taniec pszczół" i "Album", bo było w nich czuć ten ciężki, wojenny klimat, którego oczekiwałam.
Moimi ulubionymi są zdecydowanie "Taniec pszczół" i "Album", bo było w nich czuć ten ciężki, wojenny klimat, którego oczekiwałam.
July 3, 2023
❝… zaczęła dostrzegać, że świat wcale nie jest czarno-biały, jak go widziała matka. Tak jak chyba żaden człowiek nie był idealnie dobry ani wyłącznie zły. ❞
Niech to tutaj po prostu zawiśnie. Nie chcę mówić nic więcej.
Niech to tutaj po prostu zawiśnie. Nie chcę mówić nic więcej.
September 11, 2024
Bardzo ciekawe opowiadania, które otwierają oczy. Ukazują drugą stronę medalu wojny, co myślę jest bardzo potrzebne, bo wiele osób zapomina, że po drugiej stronie też byli normalni, zwykli ludzie. Również mierzyli się z tragizmem wojny, przeżywali rozterki i często nie chcieli w tym uczestniczyć.
December 25, 2020
Opowiadania o wojnie, które nie pozostawia czytelnika obojętnego. Wspaniałe, poruszające i skłaniające do przemyśleń.
November 13, 2021
Temat nie jest lekki, ale opowiadania są warte przeczytania
June 24, 2022
Zbiór kilkunastu opowiadań. Niektóre pozostaną w mojej pamięci.
June 18, 2023
Po prostu piękna książka.
Displaying 1 - 17 of 17 reviews