'Je staat met een bom voor de deur. En die moet je zo snel mogelijk doen afgaan.' Filip Cauwelier begeleidt slachtoffers in rampspoed. Hij is de man die je 's nachts vooral niet aan je deur hij licht families in als hun naaste is overleden, vangt betrokkenen van verkeersongevallen op, staat slachtoffers van kleine en grote misdrijven bij, bemiddelt bij partnergeweld en zorgt voor crisisopvang van kinderen en jongeren in verontrustende opvoedingssituaties.
In dit boek gunt hij ons een blik in een wereld die we zelf nooit van dichtbij hopen te zien en deelt hij met de lezer wat meer dan vijf jaar slachtoffers begeleiden hem leerde over verdriet én veerkracht. Want hoe zou jij reageren als hij 's nachts bij jou aanbelt?
'Iedereen, van welke achtergrond ook, kan iets traumatisch meemaken. Iedereen kan een naaste verliezen. En hoewel iedereen een trauma op zijn of haar eigen manier verwerkt, kunnen we in tijden van crisis niet anders dan tonen wie we in wezen zijn.'
Alhoewel bijzonder vlot geschreven, lees je ‘De slechtnieuwsbrenger’ niet in één ruk uit. Daarvoor zijn de getuigenissen die professioneel slachtofferbejegenaar Filip Cauwelier brengt net iets te aangrijpend. We maken kennis met een moment van dagdagelijkse realiteit die voor de meesten van ons verscholen blijft: zelfmoord, inbraak, verkeersongelukken, diefstal, partnergeweld … De rol van Filip is het slechte nieuws aan familieleden te brengen of slachtoffers na slecht nieuws opvangen en begeleiden naar gespecialiseerde instanties. Dat is een unieke rol waarvoor je uit het juiste hout moet gesneden zijn en een perfect evenwicht moet blijven vinden tussen professionaliteit en mens zijn. Niet voor niets laat Filip midden in dit boek optekenen dat hij het bijzonder moeilijk heeft met kinderen die wegens acuut gevaar moeten geplaatst worden. Het verhaal van Milan en Liam, elf en zeven jaar oud die door hem naar een instelling gebracht werden, deed mij een traantje wegpinken. “Omdat niemand ons wil. Zelfs onze mama en papa niet” getuigt Liam vanuit een ervaringsdeskundigheid die bijzonder pijnlijk aanvoelt voor een elfjarige. Maar ‘De slechtnieuwsbrenger’ is geen aaneengeregen verzameling van emo-momentjes. Au contraire. Met helderheid en precisie en veel gevoel voor didactiek legt Filip aanschouwelijk uit niet alleen hoe de wereld in elkaar zit maar ook welke fancy afkortingen er in de politionele wereld de ronde doen. Zo bekeken is dit boek een aanrader voor elke opleiding tot politieman of maatschappelijk assistent. Zelfs voor middelbare scholieren lijkt mij dit boek absoluut aangewezen literatuur, de wereld zoals hij is: een basislesje. Om het met de woorden van rasverteller Fieke Van der Gucht te zeggen: “Ontdek vooral de warme gloed die door de rafelige randjes van de slachtofferzaken heen schijnt”.
NB: ik las de paperback editie maar vond deze versie nog niet op Goodreads.
De slechtnieuwsbrenger is mijn eerste non-fictieboek van dit jaar en gaat over het werk van slachtofferbejegenaar Filip Cauwelier. Hij brengt het slechte nieuws aan familieleden van slachtoffers of vangt slachtoffers op en begeleidt hen naar gespecialiseerde instanties. Het boek is opgedeeld in verschillende thema, zoals verkeersongevallen, zelfdoding, inbraak en partnergeweld. Mijn respect voor het moeilijke werk van deze man en zijn collega’s is alleen maar groter geworden. Ik zou niet in zijn schoenen willen staan.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Ik lees zelden non-fictie boeken maar omdat Fieke, die het verhaal van haar man neerpende, een collega is en ik al geïntrigeerd was door het verhaal toen ik deze zomer een interview met Filip las in de krant, kocht ik het...en las ik het op twee dagen uit. Je krijgt als lezer een unieke kijk achter de schermen van de slachtofferbejegenaar bij de politie, "de mens die slecht nieuws brengt". Het boek tekent een eerlijk verhaal op van de vele facetten die het werk met zich meebrengt, no-nonsense zoals de job is, zonder voyeuristisch te willen zijn. Een schoon, oprecht boek. Proficiat Filip en Fieke!
Echt super interessante en heftige casussen die besproken worden en een mooie inkijk geven in het toch wel zware beroep van een slachtofferbejegenaar. Boeiende aanvulling op mijn studie sociaal werk!
Dit boek was een mooie aanvulling op het opleidingsonderdeel 'Forensische psychologie' die ik net achter de rug heb. Dit is dan ook meteen de bril die ik op had tijdens het lezen van dit boek. Het biedt een ruime inkijk op de job als slachtofferbejegenaar met een aangename balans tussen aanvullende theorie en heel wat praktijkervaringen. Een aanrader als je het mij vraagt. Zeker als je interesse hebt in een gelijkaardige job of wilt weten hoe slachtoffers van misdrijven worden opgevangen door een bejegenaar.
Iemand anders die niet wist dat slachtofferbejegenaar een job is? En dat dit iets helemaal apart van slachtofferonthaal en slachtofferhulp is? Dit boek brengt hier informatie over, hoe het in elkaar zit en hoe je geholpen kan worden als slachtoffer. Maar het brengt ook het verhaal van de auteur als slachtofferbejegenaar, soorten zaken dat ze dagelijks tegenkomen, wat ze moeten doen, maar ook wat voor impact dat heeft voor de persoon achter de job. Het is een emotioneel geladen boek, maar het is ook heel mooi en respectvol en ik raad het zeker aan.
De Slechtnieuwsbrenger kun je omschrijven als "de memoires van een slachtofferbejegenaar". Oftewel: een maatschappelijk werker die, in naam van de politie, het overlijden van een dierbare aan zijn of haar familie meedeelt, mensen in de richting van de juiste psychische hulp duwt en opvang voor wezen moet zoeken. Filip Cauwelier doet dat in Gent en zijn boek is eigenlijk ghostwritten door zijn echtgenote.
Sommige verhalen pakken je bij de strot (zeker als er kinderen in het spel zijn), andere laten je vrij koud. Daar heeft de schrijfstijl veel mee te maken. Het eerste deel van het boek leest lekker weg, maar de tweede helft kostte flink wat moeite om te doorploeteren.
Een vreemde stijlbreuk heeft daar alles mee te maken. De eerste verhalen zijn empathisch verteld in een treffende,to-the-point, vlotte taal. Maar daarna stapt Filip - in casu: zijn vrouw - over op een droge, rapporterende stijl, met lange zinnen en jargon die zo uit een politieverslag lijken te komen. Te afstandelijk, te belerend.
Niettemin biedt De Slechtnieuwsbrenger een boeiende inkijk in de dagelijkse beslommeringen van een slachtofferbejegenaar - een job die ik (en u waarschijnlijk ook) liever aan mij voorbij laat gaan.
In more ways than one I enjoyed this book. First of all I liked the narrator, both his voice and his way of reading. And of course the content of the book. How sad or scary the circumstances can be that Filip finds the people in he's sent out to talk to. In the telling of his stories he comes across as a very warm person that cares for 'his' victims and tries to give the the best possible care in the circumstances at hand.
Luckily I've not (yet) encountered anyone of slachtofferhulp yet, at least not when they were working. But if I land in a situation that I do, I would like to have someone like Filip to be the one coming to my doorstep.
Zeer vlot en waarheidsgetrouw geschreven boek, maar daarom ook net heel moeilijk om een review te schrijven.
Het boek start met een algemene inleiding en verduidelijking van terminologie. Nadien wordt per hoofdstuk één welbepaald thema/misdrijf uitgelicht met daaraan gekoppeld enkele waargebeurde verhalen, steeds belicht vanuit het perspectief van de ‘slechtnieuwsbrenger’ en het slachtoffer.
Doorheen het hele boek heb ik mij ‘geraakt’ gevoeld, zelfs soms ‘boos’ gevoeld, maar evenzeer ook ‘verwonderd’ gevoeld, maar misschien bovenal nog meer ‘bewondering’ gevoeld voor zowel de slechtnieuwsbrenger die zo dichtbij staat alsook voor de slachtoffers die elk op hun eigen manier het leven verderzetten of definitief stopzetten.
Een rollercoaster van emoties, sowieso eentje die een indruk nalaat.
Dit boek brengt een zeer waarheidsgetrouw beeld van wat een slachtofferbejegenaar doet en in welke totaal verschillende zaken ze worden opgeroepen. Het geeft een boeiende inkijk in de grote diversiteit van de job. Het boek is zeer vlot geschreven en is een mooie mix tussen gedetailleerde verhalen en samenvattende context en duiding.
Interessant boek. Gaat niet alleen over nabestaanden op de hoogte brengen na een dodelijk ongeval maar ook over stalking, kinderen die geplaatst worden, ...
Heel interessant en aangenaam boek om te lezen. Alleen het vooraf en de inleiding vond ik persoonlijk een beetje te lang. Voor de rest in 2 nachtjes gelezen