What do you think?
Rate this book
Oskar Blajer #2
Obsesja
Kiedy miłość staje się obsesją.
W życiu nie ma szczęśliwych zakończeń. Są tylko próby radzenia sobie z kolejnymi dramatami.
Siedem lat po opuszczeniu kliniki psychiatrycznej życie Oskara Blajera wreszcie wkracza na właściwe tory. Kupił nieduży dom pod miastem, jego książki znajdują się na listach bestsellerów, sprawia wrażenie człowieka sukcesu.
Ale to tylko fasada stworzona na potrzeby świata zewnętrznego. Wychodząc z kliniki nieświadomie podpisał dokument obligujący go do regularnych sesji terapeutycznych u doktor Marty Makuch. Młoda lekarka jako jedyna nie wierzy, że Oskar jest wyleczony. I ma rację: Blajer nigdy nie pogodził się ze śmiercią Luizy. Jej brak doskwiera mu coraz bardziej, a próba zastąpienia ukochanej inną kobietą omal nie doprowadza do tragedii. Mężczyzna wyciąga wnioski i układa plan, mający ostatecznie wypełnić pustkę po Luizie. Zrobi wszystko, żeby osiągnąć swój cel, nawet jeśli ceną za jego spokój będzie ludzkie życie...
W życiu nie ma szczęśliwych zakończeń. Są tylko próby radzenia sobie z kolejnymi dramatami.
Siedem lat po opuszczeniu kliniki psychiatrycznej życie Oskara Blajera wreszcie wkracza na właściwe tory. Kupił nieduży dom pod miastem, jego książki znajdują się na listach bestsellerów, sprawia wrażenie człowieka sukcesu.
Ale to tylko fasada stworzona na potrzeby świata zewnętrznego. Wychodząc z kliniki nieświadomie podpisał dokument obligujący go do regularnych sesji terapeutycznych u doktor Marty Makuch. Młoda lekarka jako jedyna nie wierzy, że Oskar jest wyleczony. I ma rację: Blajer nigdy nie pogodził się ze śmiercią Luizy. Jej brak doskwiera mu coraz bardziej, a próba zastąpienia ukochanej inną kobietą omal nie doprowadza do tragedii. Mężczyzna wyciąga wnioski i układa plan, mający ostatecznie wypełnić pustkę po Luizie. Zrobi wszystko, żeby osiągnąć swój cel, nawet jeśli ceną za jego spokój będzie ludzkie życie...
- GenresAudiobook
544 pages, Paperback
First published September 2, 2020
4 people are currently reading
42 people want to read
About the author
Adrian Bednarek
34 books55 followersAdrian Bednarek to urodzony w 1984 r. w Częstochowie, absolwent Akademii Ekonomicznej w Katowicach. Autor od wielu lat fascynuje się tematyką kryminalną, w tym postaciami seryjnych morderców i II wojną światową. Jest także fanem żużlu i właścicielem firmy handlowej. "Pamiętnik diabła" to jego debiut literacki.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
January 27, 2025
3.5 ⭐️
Audiobook
Audiobook
January 3, 2023
Książkę przesłuchałam, a że czytał Filip Kosior, to pozostało mi się tylko zachwycić. Jednak nie tylko głos lektora zachwycił, bo dzieło Bednarka jest po prostu wybitne!
Autor genialnie wręcz stworzył postać Blajera. Powiedziałabym, że to majstersztyk. Mam wrażenie, że Bednarek ma obsesję na punkcie Oskara taką samą jak Oskar na punkcie Luizy. Skąd to wrażenie? To wszystko jest tak dopracowane, wygłaskane, dopieszczone, że nie wyobrażam sobie, że mogłoby być inaczej. Właściwie można powiedzieć, że to psychopatyczna osobowość rozłożona na czynniki pierwsze i dokładnie przeanalizowana. Coś wspaniałego!
Myślałam, że nie dam się zaskoczyć po „Inspiracji”, ale okrutnie się pomyliłam. Było zaskoczenie, napięcie i moment, kiedy wbiło mnie w fotel. Brawo! Niecierpliwie czekam na trzeci tom serii. A autorowi kłaniam się nisko. Czapki z głów panie Adrianie, czapki z głów.
Autor genialnie wręcz stworzył postać Blajera. Powiedziałabym, że to majstersztyk. Mam wrażenie, że Bednarek ma obsesję na punkcie Oskara taką samą jak Oskar na punkcie Luizy. Skąd to wrażenie? To wszystko jest tak dopracowane, wygłaskane, dopieszczone, że nie wyobrażam sobie, że mogłoby być inaczej. Właściwie można powiedzieć, że to psychopatyczna osobowość rozłożona na czynniki pierwsze i dokładnie przeanalizowana. Coś wspaniałego!
Myślałam, że nie dam się zaskoczyć po „Inspiracji”, ale okrutnie się pomyliłam. Było zaskoczenie, napięcie i moment, kiedy wbiło mnie w fotel. Brawo! Niecierpliwie czekam na trzeci tom serii. A autorowi kłaniam się nisko. Czapki z głów panie Adrianie, czapki z głów.
June 17, 2021
Bardzo brutalna i dużo scen +18 ale mimo wszystko jestem zachwycona!
4,75/5⭐️
4,75/5⭐️
February 9, 2024
Książka byłaby zdecydowanie lepsza bez żenujących tandetnych erotycznych wstawek :/
June 21, 2021
Drugi tom cyklu o Oskarze Blejerze zaczyna się dość stonowanie, pózniej do głosu dochodzi zwyrodniały oprawca i powinno być ciekawie, ale niestety nie jest.
Cała ta historia to w mojej opinii brutalna obyczajówka z kiepskimi wstawkami erotycznymi w tle. Dla mnie tutaj totalnie zabrakło pomysłu na fabułę bo w zasadzie o czym to jest? To taka historia o gościu, który próbuje poradzić sobie z traumą. Z pozoru to wszystko brzmi ok, tylko czytając tę historię w głowie miałem cały czas myśl „o co tu chodzi”, „no do brzegu” no i ładnie sobie skończyłem i jest fajnie fajniusio i nadal nie wiem o czym to miało być. Każdy szczegół fabularny, który bym tu zdradził będzie spojlerem więc nie będę tego robić. Ta książka najzwyczajniej w świecie nie ciekawi, powieść nawet przez moment nie dała mi bodźca który wzbudziłby ciekawość, tak sobie płynąłem strona po stronie i skończyłem, pytanie tylko po co… Mimo, że książka gabarytowo jest spora to nawet przez moment mnie spowodowała napięcia (no dobra raz się napiąłem bo mnie coś plecy bolały i to faktycznie przez książkę bo powyginany leżałem podczas czytania).
Co razi to ta miałka erotyka, to jest tak słabe, że wrażenie może robić tylko na gimnazjalistach chociaż sam nie wiem, niektóre sceny są tak mierne, że gdybym nie znał kontekstu to moje myśli byłyby w zupełnie innym miejscu. Gdy Oskar wącha (swoją drogą po opisie to bardziej niucha) łono kobiety przypomina mi to psa, który dostał podroby do zjedzenia i podchodzi do tego jak do jeża. Innych scen nawet nie chcę opisywać bo dla mnie to przypomina erotyki klasy „C” kręcone w piwnicy.
Z plusów to autor pisze dość lekko i tych ponad 500 stron nie czuć.
Podsumowując powieść okazała się gorsza niż średni pierwszy tom. Mnie absolutnie nawet przez moment ta historia nie porwała i nie przekonała. Nie mogę jej polecić i tego nie zrobię.
Cała ta historia to w mojej opinii brutalna obyczajówka z kiepskimi wstawkami erotycznymi w tle. Dla mnie tutaj totalnie zabrakło pomysłu na fabułę bo w zasadzie o czym to jest? To taka historia o gościu, który próbuje poradzić sobie z traumą. Z pozoru to wszystko brzmi ok, tylko czytając tę historię w głowie miałem cały czas myśl „o co tu chodzi”, „no do brzegu” no i ładnie sobie skończyłem i jest fajnie fajniusio i nadal nie wiem o czym to miało być. Każdy szczegół fabularny, który bym tu zdradził będzie spojlerem więc nie będę tego robić. Ta książka najzwyczajniej w świecie nie ciekawi, powieść nawet przez moment nie dała mi bodźca który wzbudziłby ciekawość, tak sobie płynąłem strona po stronie i skończyłem, pytanie tylko po co… Mimo, że książka gabarytowo jest spora to nawet przez moment mnie spowodowała napięcia (no dobra raz się napiąłem bo mnie coś plecy bolały i to faktycznie przez książkę bo powyginany leżałem podczas czytania).
Co razi to ta miałka erotyka, to jest tak słabe, że wrażenie może robić tylko na gimnazjalistach chociaż sam nie wiem, niektóre sceny są tak mierne, że gdybym nie znał kontekstu to moje myśli byłyby w zupełnie innym miejscu. Gdy Oskar wącha (swoją drogą po opisie to bardziej niucha) łono kobiety przypomina mi to psa, który dostał podroby do zjedzenia i podchodzi do tego jak do jeża. Innych scen nawet nie chcę opisywać bo dla mnie to przypomina erotyki klasy „C” kręcone w piwnicy.
Z plusów to autor pisze dość lekko i tych ponad 500 stron nie czuć.
Podsumowując powieść okazała się gorsza niż średni pierwszy tom. Mnie absolutnie nawet przez moment ta historia nie porwała i nie przekonała. Nie mogę jej polecić i tego nie zrobię.
January 13, 2023
Ciekawa przemiana glownego bohatera wzgledem 1 czesci i… to tyle. Strasznie rozwleczona opowiesc, co kilkadziesiat stron streszczenie tego o juz bylo, odnioslem wrazenie, ze bylo pisane na sile i od polowy skonczyl sie pomysl.
November 19, 2021
„Wprost nie mogła uwierzyć, jak zbrodnia zmieniła tego człowieka”
Jak bardzo strata bliskiej osoby może namieszać w naszym życiu? Jak niszczycielski wpływ ma na naszą psychikę? Jak bardzo można postradać zmysły, kiedy widzimy, jak morderca z zimną krwią morduje naszą ukochaną?
Na te pytania odpowiedzi szuka Oskar Blajer. Siedem lat po opuszczeniu kliniki psychiatrycznej jego życie zaczyna się układać. Kupił mały domek na odludziu i tam zamierza zrealizować swój plan. Dla świata jest zwykłym pisarzem z tragiczną przeszłością, nikt nie wie, że to tylko maska.
Pamiętacie moją recenzję „Inspiracji”? Już w niej pisałam, że książka jest brutalna. Jednak to, co dostajemy na kartach „Obsesji” to istna jazda bez trzymanki. I nie chodzi tutaj nawet o to, że trup ściele się gęsto. Jednak ilość szaleństwa i obsesji wypełnia tę książkę do granic możliwości!
Tak jak w przypadku „Inspiracji” tutaj też naprzemiennie czytałam książkę i słuchałam audiobooka. I nadal podtrzymuję, że Filip Kosior robi niesamowitą robotę. Jego głos idealnie pasuje do takich mrocznych opowieści.
A powiedzieć, że „Obsesja” jest mroczna to jak powiedzieć, że słońce jest ciepłe. Spore niedopowiedzenie. Ta książka emanuje brutalnością, psychozą, obłędem i szaleństwem. Tam każda strona przesiąknięta jest bólem. Dosłownie wypływa z kart powieści i osacza nas. Przez to czujemy się brudni i oblepieni szaleństwem Oskara.
I choć Oskar Blajer ma wiele na sumieniu, to nie da mu się nie współczuć. Jego walka o każdy dzień bez Luizy rozrywa serce, a w oczach stają łzy. Nigdy nie spodziewałam się, że thriller wyciśnie ze mnie tak wiele emocji. I to tak skrajnych emocji. Zresztą już dawno żadna książka nie przemieliła mnie w taki sposób.
Adrian Bednarek niesamowicie umiejętnie przekazał nam ból i szaleństwo głównego bohatera. Zmiany między narracją pierwszo- i trzecioosobowa są idealnie wyważone. Myśli Oskara poznajemy z pierwszej ręki. Dzięki temu jego portret psychologiczny jest tak rozbudowany, że dosłownie można pokusić się o analizę psychologiczną.
Autor ma niesamowite pióro, które idealnie wkomponowało się w moje upodobania. Są opisy, ale nie ma ich za dużo. Zdania są logiczne, dopracowane. Adrian Bednarek nie posługuje się zdaniami nad wyraz. Tam wszystko jest dopięte na ostatni guzik. Całą historię czyta się bardzo szybko. Ja w jeden dzień przeczytałam ponad 400 stron. I teraz czuję niedosyt!
Dlaczego? Ponieważ cała historia Oskara jest genialnie przemyślana. Szaleństwo miesza się z normalnością. Sceny erotyczne, chociaż jest ich sporo, nie przeszkadzają. Wręcz podnoszą temperaturę. Nadają życia całej opowieści. Jeszcze bardziej uwypuklają to, co dzieje się w duszy Oskara.
A jego dusza jest niesamowicie złożona. Z jednej strony wie, co robi, z drugiej nie do końca zdaje sobie sprawę. Jest tak złożoną postacią, że ciężko jednoznacznie stwierdzić czy jest dobry, czy zły. A przy tym nie da się go nie polubić!
To jest niepojęte, jak Autor potrafi namieszać w naszych głowach i zmusić do przemyśleń. Cały nasz światopogląd może ulec zmianie. Bo „Obsesja” pokazuje, że świat nie jest czarno-biały, ale jest w nim całe spektrum szarości i czasami ciężko zawyrokować, jakim kto jest człowiekiem.
Jak bardzo strata bliskiej osoby może namieszać w naszym życiu? Jak niszczycielski wpływ ma na naszą psychikę? Jak bardzo można postradać zmysły, kiedy widzimy, jak morderca z zimną krwią morduje naszą ukochaną?
Na te pytania odpowiedzi szuka Oskar Blajer. Siedem lat po opuszczeniu kliniki psychiatrycznej jego życie zaczyna się układać. Kupił mały domek na odludziu i tam zamierza zrealizować swój plan. Dla świata jest zwykłym pisarzem z tragiczną przeszłością, nikt nie wie, że to tylko maska.
Pamiętacie moją recenzję „Inspiracji”? Już w niej pisałam, że książka jest brutalna. Jednak to, co dostajemy na kartach „Obsesji” to istna jazda bez trzymanki. I nie chodzi tutaj nawet o to, że trup ściele się gęsto. Jednak ilość szaleństwa i obsesji wypełnia tę książkę do granic możliwości!
Tak jak w przypadku „Inspiracji” tutaj też naprzemiennie czytałam książkę i słuchałam audiobooka. I nadal podtrzymuję, że Filip Kosior robi niesamowitą robotę. Jego głos idealnie pasuje do takich mrocznych opowieści.
A powiedzieć, że „Obsesja” jest mroczna to jak powiedzieć, że słońce jest ciepłe. Spore niedopowiedzenie. Ta książka emanuje brutalnością, psychozą, obłędem i szaleństwem. Tam każda strona przesiąknięta jest bólem. Dosłownie wypływa z kart powieści i osacza nas. Przez to czujemy się brudni i oblepieni szaleństwem Oskara.
I choć Oskar Blajer ma wiele na sumieniu, to nie da mu się nie współczuć. Jego walka o każdy dzień bez Luizy rozrywa serce, a w oczach stają łzy. Nigdy nie spodziewałam się, że thriller wyciśnie ze mnie tak wiele emocji. I to tak skrajnych emocji. Zresztą już dawno żadna książka nie przemieliła mnie w taki sposób.
Adrian Bednarek niesamowicie umiejętnie przekazał nam ból i szaleństwo głównego bohatera. Zmiany między narracją pierwszo- i trzecioosobowa są idealnie wyważone. Myśli Oskara poznajemy z pierwszej ręki. Dzięki temu jego portret psychologiczny jest tak rozbudowany, że dosłownie można pokusić się o analizę psychologiczną.
Autor ma niesamowite pióro, które idealnie wkomponowało się w moje upodobania. Są opisy, ale nie ma ich za dużo. Zdania są logiczne, dopracowane. Adrian Bednarek nie posługuje się zdaniami nad wyraz. Tam wszystko jest dopięte na ostatni guzik. Całą historię czyta się bardzo szybko. Ja w jeden dzień przeczytałam ponad 400 stron. I teraz czuję niedosyt!
Dlaczego? Ponieważ cała historia Oskara jest genialnie przemyślana. Szaleństwo miesza się z normalnością. Sceny erotyczne, chociaż jest ich sporo, nie przeszkadzają. Wręcz podnoszą temperaturę. Nadają życia całej opowieści. Jeszcze bardziej uwypuklają to, co dzieje się w duszy Oskara.
A jego dusza jest niesamowicie złożona. Z jednej strony wie, co robi, z drugiej nie do końca zdaje sobie sprawę. Jest tak złożoną postacią, że ciężko jednoznacznie stwierdzić czy jest dobry, czy zły. A przy tym nie da się go nie polubić!
To jest niepojęte, jak Autor potrafi namieszać w naszych głowach i zmusić do przemyśleń. Cały nasz światopogląd może ulec zmianie. Bo „Obsesja” pokazuje, że świat nie jest czarno-biały, ale jest w nim całe spektrum szarości i czasami ciężko zawyrokować, jakim kto jest człowiekiem.
September 20, 2020
Witajcie w krainie szaleństwa, gdzie wszelakie normalne zachowania i interakcje zostają wykrzywione i podążają tylko w jednym określonym celu. Czym jest obsesja? Zacznijmy od nazwania tego czym ona jest- Obsesja to z definicji objaw psychopatologiczny, typowy dla zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych, na który składają się uporczywe myśli lub wyobrażenia powracające wbrew woli osoby chorej. Przeszedł Was dreszcz strachu i lekkiego zainteresowania? Jeśli tak to bardzo dobrze! Ta książka i opinia mogą Was naprowadzić na coś co może by zmienić horyzonty!
Od tragicznych wydarzeń z Inspiracji minęło siedem lat - ale czy ten czas wystarczył, aby Obsesja Oskara osłabła? W tym czasie główny bohater przebywał w ośrodku psychiatrycznym, gdzie leczyła go młoda lekarka Marta Makuch, która wyglądem przypominała zmarłą ukochaną, więc czy takie podejście może pomóc zapomnieć o Luzie i zaczęcie nowego życia? Wszytko zależy od Oskara! A wiadomo, jak działa umysł psychopatyczny, chociaż tu mnie Pan Adrian zaskoczył tym jak poprowadził to wszystko - w paru miejscach nie wiedziałam, czy mam czuć obrzydzenie czy prawdziwą fascynację tym co czytam - i w sumie to nadal nie wiem, liczę, że Fascynacja mi pomoże w podjęciu decyzji.
Chociaż, Obsesji nie czytało mi się wybitnie szybko (zwalam to na karb ciężkich dni w pracy i trudniejszą tematykę, gdzie trzeba się wczuć) to jednak mimo to, że nie pochłonęłam jej na raz to za każdym razem jak patrzyłam na nią to wzywała mnie, abym dokończyła historię Oskara, która da mi to czego dawno nic mi nie dało – dreszcz z powodu przerażenia i może nawet lekkiego obrzydzenia, bo współczuć można, ale do jakiego stopnia?
Historia niebanalna, fascynująca, wciąga czytelnika od pierwszych stron i prowadzi w odmęty psychiki Oskara, która zdecydowanie nie jest prostu i przyjemna, a każda najmniejsza rzecz może być przez nią wykrzywiona. Będą zdradnie, odchylenia psychiczne, zaskakujące momenty, obsesja to dopiero początek, bo czy Luiza może się odrodzić, a może już została spisana na straty? Epilog wbił mnie w podłogę i mam zażalenie - czemu do premiery tomu trzeciego tak daleko - JA JUŻ CHCĘ POZNAĆ ZAKOŃCZENIE tej historii, tylko teraz nie wiem czy to dobrze czy źle? i jak to o mnie świadczy ;)
Od tragicznych wydarzeń z Inspiracji minęło siedem lat - ale czy ten czas wystarczył, aby Obsesja Oskara osłabła? W tym czasie główny bohater przebywał w ośrodku psychiatrycznym, gdzie leczyła go młoda lekarka Marta Makuch, która wyglądem przypominała zmarłą ukochaną, więc czy takie podejście może pomóc zapomnieć o Luzie i zaczęcie nowego życia? Wszytko zależy od Oskara! A wiadomo, jak działa umysł psychopatyczny, chociaż tu mnie Pan Adrian zaskoczył tym jak poprowadził to wszystko - w paru miejscach nie wiedziałam, czy mam czuć obrzydzenie czy prawdziwą fascynację tym co czytam - i w sumie to nadal nie wiem, liczę, że Fascynacja mi pomoże w podjęciu decyzji.
Chociaż, Obsesji nie czytało mi się wybitnie szybko (zwalam to na karb ciężkich dni w pracy i trudniejszą tematykę, gdzie trzeba się wczuć) to jednak mimo to, że nie pochłonęłam jej na raz to za każdym razem jak patrzyłam na nią to wzywała mnie, abym dokończyła historię Oskara, która da mi to czego dawno nic mi nie dało – dreszcz z powodu przerażenia i może nawet lekkiego obrzydzenia, bo współczuć można, ale do jakiego stopnia?
Historia niebanalna, fascynująca, wciąga czytelnika od pierwszych stron i prowadzi w odmęty psychiki Oskara, która zdecydowanie nie jest prostu i przyjemna, a każda najmniejsza rzecz może być przez nią wykrzywiona. Będą zdradnie, odchylenia psychiczne, zaskakujące momenty, obsesja to dopiero początek, bo czy Luiza może się odrodzić, a może już została spisana na straty? Epilog wbił mnie w podłogę i mam zażalenie - czemu do premiery tomu trzeciego tak daleko - JA JUŻ CHCĘ POZNAĆ ZAKOŃCZENIE tej historii, tylko teraz nie wiem czy to dobrze czy źle? i jak to o mnie świadczy ;)
November 1, 2020
"Obsesja" daje nam możliwość ponownego zetknięcia się z postacią Oskara Blajera. Mężczyzny dojrzalszego, bo starszego o siedem lat. Po wyjściu ze szpitala psychiatrycznego został on autorem poczytnych thrillerów psychologicznych, jednak w jego życiu wciąż brakuje obecności Luizy. Skłonności schizofreniczne coraz bardziej dają o sobie znać, Blajer w psychopatycznym szale pragnie urzeczywistnić swoją ukochaną. I niepotrzebna wcale mu zgoda nieznajomych piękności z Instagrama... "W życiu bowiem nie ma szczęśliwych zakończeń. Są tylko próby radzenia sobie z kolejnymi dramatami..."
Z pewnością nie jest to lektura dla wszystkich. Brutalne sceny morderstw i dosadne opisy aktów seksualnych (napisanych w bardzo bezpośrednim stylu) spowoduje, że wielu wrażliwszych czytelników po prostu zawiedzie się. Definitywnie jest to odmienna książka od "Inspiracji". Czy lepsza? Cóż, ja byłam w lekkim szoku. Nie domyślałam się, że będzie tak ostro. Zapewne wielu z Was pokocha "Obsesję" od pierwszego wejrzenia. Ja po przeczytaniu jej zastanawiam się czy sięgnę po "Fascynację". Ale być może tak się i stanie, bo coś czuję, że postać Elwiry/Luizy jeszcze mocno zamiesza... Bo właśnie tego Bednarkowi odmówić nie można, że jego powieści trzymają w napięciu do ostatniej strony. Każdy bohater bowiem skrywa w sobie tajemnice, które zostaną wyjawione dopiero po śmierci... A trup tutaj kładzie się gęsto... Na plus zdecydowanie uważam takie drobnostki jak zmiana narracji w niektórych rozdziałach, ukazują bowiem niesamowitą plastyczność pióra autora.
Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję @wydawnictwo_novaeres 🙂
Z pewnością nie jest to lektura dla wszystkich. Brutalne sceny morderstw i dosadne opisy aktów seksualnych (napisanych w bardzo bezpośrednim stylu) spowoduje, że wielu wrażliwszych czytelników po prostu zawiedzie się. Definitywnie jest to odmienna książka od "Inspiracji". Czy lepsza? Cóż, ja byłam w lekkim szoku. Nie domyślałam się, że będzie tak ostro. Zapewne wielu z Was pokocha "Obsesję" od pierwszego wejrzenia. Ja po przeczytaniu jej zastanawiam się czy sięgnę po "Fascynację". Ale być może tak się i stanie, bo coś czuję, że postać Elwiry/Luizy jeszcze mocno zamiesza... Bo właśnie tego Bednarkowi odmówić nie można, że jego powieści trzymają w napięciu do ostatniej strony. Każdy bohater bowiem skrywa w sobie tajemnice, które zostaną wyjawione dopiero po śmierci... A trup tutaj kładzie się gęsto... Na plus zdecydowanie uważam takie drobnostki jak zmiana narracji w niektórych rozdziałach, ukazują bowiem niesamowitą plastyczność pióra autora.
Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję @wydawnictwo_novaeres 🙂
Read
March 6, 2022Zachwycona pierwszą częścią przygód Oskara Blajera, z ogromną przyjemnością wzięłam się za poznanie dalszej części jego historii. W sumie zastanawiałam się, co takiego można jeszcze wymyślić, by po przedniej części zaskoczyć czytelnika. No i wygląda na to, że nie doceniłam autora, bo książką zafundował totalną jazdę bez trzymanki.
Ciężko jest opisywać tego typu książki, zwłaszcza będące kolejnymi, ale ściśle ze sobą powiązanymi częściami, tak, by nie zdradzić fabuły i nie zepsuć przyjemności czytania tym, którzy lekturę mają jeszcze przed sobą.
Oskar Blajer po tragicznych przeżyciach opisanych w "Inspiracji", trafił do szpitala psychiatrycznego. To co go spotkało, ukształtowało go od nowa, stał się zupełnie innym człowiekiem. Po kilku latach, udaje mu się na tyle oszukać system, że zostaje wypuszczony jako człowiek zdrowy. Jedynie prowadząca go psychiatra Marta Makuch nie daje się oszukać i twierdzi, że Oskar owładnięty jest obsesją na punkcie swej utraconej miłości. Bohater pozornie zaczyna prowadzić normalne życie, kupuje niewielki dom, zaczyna karierę jako autor poczytnych kryminałów, w których postać głównej bohaterki wzorowana jest na byłej ukochanej. Jak bardzo abstrakcyjna jest stworzona przez niego fasada widzimy tylko my. Dzięki pierwszoosobowej narracji możemy wniknąć w psychikę bohatera, poznać jego myśli, obsesję na punkcie Luizy i to w jaki sposób ją zaspokaja. Widzimy jego przemianę z ofiary w oprawcę, to jak jego chory umysł zawładnął nim i jego czynami. Nie jest to łatwa lektura, ale mimo to nie można się oderwać. Sama nie wiem czy postać wzbudza strach, oburzenie i niesmak czy "Fascynację", o której w kolejnej recenzji.
Ciężko jest opisywać tego typu książki, zwłaszcza będące kolejnymi, ale ściśle ze sobą powiązanymi częściami, tak, by nie zdradzić fabuły i nie zepsuć przyjemności czytania tym, którzy lekturę mają jeszcze przed sobą.
Oskar Blajer po tragicznych przeżyciach opisanych w "Inspiracji", trafił do szpitala psychiatrycznego. To co go spotkało, ukształtowało go od nowa, stał się zupełnie innym człowiekiem. Po kilku latach, udaje mu się na tyle oszukać system, że zostaje wypuszczony jako człowiek zdrowy. Jedynie prowadząca go psychiatra Marta Makuch nie daje się oszukać i twierdzi, że Oskar owładnięty jest obsesją na punkcie swej utraconej miłości. Bohater pozornie zaczyna prowadzić normalne życie, kupuje niewielki dom, zaczyna karierę jako autor poczytnych kryminałów, w których postać głównej bohaterki wzorowana jest na byłej ukochanej. Jak bardzo abstrakcyjna jest stworzona przez niego fasada widzimy tylko my. Dzięki pierwszoosobowej narracji możemy wniknąć w psychikę bohatera, poznać jego myśli, obsesję na punkcie Luizy i to w jaki sposób ją zaspokaja. Widzimy jego przemianę z ofiary w oprawcę, to jak jego chory umysł zawładnął nim i jego czynami. Nie jest to łatwa lektura, ale mimo to nie można się oderwać. Sama nie wiem czy postać wzbudza strach, oburzenie i niesmak czy "Fascynację", o której w kolejnej recenzji.
April 1, 2021
Podoba mi się styl pisania pana Bednarka. Potrafi wprowadzić czytelnika do historii i potem już ciężko się od niej oderwać.
Książkę czyta się lekko i szybko, mimo jej objętości.
Początkowo bałam się, że ten drugi tom ("Obsesja") będzie nudny i nie wprowadzi nic intrygującego do historii. Och, ależ ja się potwornie myliłam! Ta część podobała mi się o bardziej niż pierwsza ("Inspiracja").
Wątki z nową ... były bardzo ciekawe i wcale nie monotonne. Każda sytuacja wyglądała inaczej.
Oskar jest bardzo dobrze stworzoną postacią, także z punktu psychologicznego. Autor pozwala nam wejść do głowy Oskara i bardzo dobrze - to dodaje smaczku i dreszczyku emocji tej akcji.
Główny bohater pisze kryminały i potrafi sobie poradzić w kryzysowych sytuacjach. Wręcz można powiedzieć, że on sam przyciąga mroczne wizje.
Jedyne co, to nie podobało mi się, że mimo wielu kłód rzucanych pod nogi jemu zawsze wszystko się udaje... Zbyt dużo tych szczęśliwych zbiegów okoliczności.
Ale zakończenie.... Łucja! Oj ta dziewczyna ma potencjał, z niecierpliwością czekam na kolejną część tej serii "Fascynacja" :)
Książkę czyta się lekko i szybko, mimo jej objętości.
Początkowo bałam się, że ten drugi tom ("Obsesja") będzie nudny i nie wprowadzi nic intrygującego do historii. Och, ależ ja się potwornie myliłam! Ta część podobała mi się o bardziej niż pierwsza ("Inspiracja").
Wątki z nową ... były bardzo ciekawe i wcale nie monotonne. Każda sytuacja wyglądała inaczej.
Oskar jest bardzo dobrze stworzoną postacią, także z punktu psychologicznego. Autor pozwala nam wejść do głowy Oskara i bardzo dobrze - to dodaje smaczku i dreszczyku emocji tej akcji.
Główny bohater pisze kryminały i potrafi sobie poradzić w kryzysowych sytuacjach. Wręcz można powiedzieć, że on sam przyciąga mroczne wizje.
Jedyne co, to nie podobało mi się, że mimo wielu kłód rzucanych pod nogi jemu zawsze wszystko się udaje... Zbyt dużo tych szczęśliwych zbiegów okoliczności.
Ale zakończenie.... Łucja! Oj ta dziewczyna ma potencjał, z niecierpliwością czekam na kolejną część tej serii "Fascynacja" :)
September 13, 2021
uuuuuu i czar prysł :( Po pierwszej części bez wahania sięgnąłem po drugi tom. Niestety wątek poszedł chyba kompletnie nie w kierunku jaki się spodziewałem. Ten tom to chyba dobry materiał dla psychologów do analizy zachowań psycholi. Niestety dla mnie, jako standardowego czytelnika sensacji - to była po prostu mordęga. Nie chcę "spoilować" i nie będę nic pisał o treści, a właściwie na każdą napisaną uwagę musiałem wciskać klawisz DELETE. Czy wciąga - mnie niestety nie i bardzo się męczyłem. Cała seria myślę, że bardzo mnie zawiodła po tym tomie. Ciekawe jest, jak autor napisał tak obrazowe zbrodnie, zachowania i przemyślenia bohatera :) Lecę do tomu 3 i mam nadzieję, że podratuje sytuację. Po raz pierwszy chyba, proponuję od tomu 1 przejść do tomu 3. W nim i tak jest streszczenie co się stało. Może łatwiej dostać obuchem raz i szybko, niż czytać to przez 400 stron ?
June 18, 2021
To było tak dobre, że aż nie mogę w to uwierzyć.
Kompletnie przeszło moje oczekiwania.
Już w tej chwili mam ochotę siegnąć po "Fascynacje" ale dam tej części trochę 'osiąść' w mojej głowie żebym miała lepszą 'fascynacje' czytając zakończenie? Tej serii. 🙈
Mole, czytajcie! 🖤
Kompletnie przeszło moje oczekiwania.
Już w tej chwili mam ochotę siegnąć po "Fascynacje" ale dam tej części trochę 'osiąść' w mojej głowie żebym miała lepszą 'fascynacje' czytając zakończenie? Tej serii. 🙈
Mole, czytajcie! 🖤
July 5, 2023
Adrian Bednarek to moje odkrycie tego roku! Uwielbiam te serie 😁
Co się stało z Oskarem, co się w tej książce wydarzyło?! Nie no było super! Na bank sięgnę po ostatnia część, bo MUSZĘ dowiedzieć się, co będzie dalej.
Co się stało z Oskarem, co się w tej książce wydarzyło?! Nie no było super! Na bank sięgnę po ostatnia część, bo MUSZĘ dowiedzieć się, co będzie dalej.
April 21, 2021
12/10, absolutnie najlepsza pozycja na polskim rynku ;)
December 28, 2022
Zaglądanie do skrzywionego umysłu Oskara jest przygodą idealną dla ludzi o mocnych nerwach, ceniących sobie dobrze napisane, czarne charaktery! Adrian bednarek podnosi poprzeczkę bardzo wysoko!
January 16, 2024
„Obsesja” to kontynuacja „Inspiracji”, która dalej skupia się na historii Oskara, jego dziewczynie, morderstwach i Łowcy Nimfetek. W tej części mamy przeskok siedem lat do przodu, kiedy to nasz główny bohater wychodzi z kliniki jako „wolny i wyleczony” człowiek. Nie tylko poznajemy tu kolejne wydarzenia z jego życia, ale także jeszcze bardziej zagłębiamy się w jego psychikę i plany, które mają na celu wypełnienie pustki po utraconej miłości.
W porównaniu do tej części, pierwszy tom prezentował nam tylko niewielki zalążek zmiany, jaka nastała i jaka może się pojawić w Oskarze. Tu następuje istne kombo tego wszystkiego, co się z nim dzieje. Jak bardzo pogrążył się w żałobie i jak nie potrafi ruszyć dalej. Nie zabrakło tu też postaci, które znane nam były z poprzedniego tomu. Wszystkie te ich wątki zgrabnie się ze sobą przeplatają, tworząc ciekawą i dość popapraną całość, która potrafi przyciągnąć czytelnika. Mamy tu obsesję, jeszcze większą psychozę, kolejne zwłoki, morderstwa, a także pisanie książek i nawiązywanie „nowych relacji i znajomości”.
Fajne w tej historii jest to, że bohaterowie wciąż są rozwijani. I może się wydawać, że przez wydarzenia, których doświadczyli, w pewien sposób stoją w miejscu, to widać ich zmianę i to, w jaki sposób teraz funkcjonują i jak działają. Dodatkowo mamy wprowadzone nowe, ważne osoby do fabuły, które potrafią trochę namieszać.
W „Obsesji” nie zabrakło brutalniejszych scen, dochodzenia do prawdy i odkrywania kolejnych skrywanych tajemnic. Fabuła ma niezłe tempo, momentami naprawdę sporo się dzieje. Książkę bardzo dobrze mi się słuchało w audiobooku i miałam wrażenie, że z każdym rozdziałem coraz bardziej wciągam się w przedstawianą historię.
W porównaniu do tej części, pierwszy tom prezentował nam tylko niewielki zalążek zmiany, jaka nastała i jaka może się pojawić w Oskarze. Tu następuje istne kombo tego wszystkiego, co się z nim dzieje. Jak bardzo pogrążył się w żałobie i jak nie potrafi ruszyć dalej. Nie zabrakło tu też postaci, które znane nam były z poprzedniego tomu. Wszystkie te ich wątki zgrabnie się ze sobą przeplatają, tworząc ciekawą i dość popapraną całość, która potrafi przyciągnąć czytelnika. Mamy tu obsesję, jeszcze większą psychozę, kolejne zwłoki, morderstwa, a także pisanie książek i nawiązywanie „nowych relacji i znajomości”.
Fajne w tej historii jest to, że bohaterowie wciąż są rozwijani. I może się wydawać, że przez wydarzenia, których doświadczyli, w pewien sposób stoją w miejscu, to widać ich zmianę i to, w jaki sposób teraz funkcjonują i jak działają. Dodatkowo mamy wprowadzone nowe, ważne osoby do fabuły, które potrafią trochę namieszać.
W „Obsesji” nie zabrakło brutalniejszych scen, dochodzenia do prawdy i odkrywania kolejnych skrywanych tajemnic. Fabuła ma niezłe tempo, momentami naprawdę sporo się dzieje. Książkę bardzo dobrze mi się słuchało w audiobooku i miałam wrażenie, że z każdym rozdziałem coraz bardziej wciągam się w przedstawianą historię.
Displaying 1 - 19 of 19 reviews