What do you think?
Rate this book
Het leven is een circus
*Niet voor verkoop.
Presentatie 14 oktober 2020.
Uitvoering van omslag, wijze van brocheren en kwaliteit papier binnenwerk zullen anders zijn in handelseditie.*
Lex Paleaux schreef zijn columns vanuit het hoofdpersonage van zijn alom geprezen debuut ‘Winterwater’. Binnen afzienbare tijd ontstond er een trouwe lezersschare die de verhalen omarmde. Destijds was hij nog bekend als ‘de schrijver zonder boek’. Hij begon bij het grote publiek en de pers op te vallen. Met het succes van ‘Winterwater’ werd de roep om een bundeling van zijn columns, waarmee hij na het uitkomen van ‘Winterwater’ doorging, steeds luider. In de columns noteerde hij invallen en herinneringen aan zijn jeugd in Friesland, dat ook de bron is van ‘Winterwater’.
Het leven is een circus lijkt daarmee zowel een ‘sequel’ als een ‘the making of’ van ‘Winterwater’ maar is méér dan dat: het boek geeft een inkijk in Paleaux’ schrijverschap en leest door de keuze en ordening van de verhalen evenzeer als een roman. Het leven is een circus, is de perfecte aanvulling voor de lezer die nog geen afscheid wilde nemen van ‘kleine Lexje’ en andere sleutelfiguren uit ‘Winterwater’ beter wil leren kennen.
Presentatie 14 oktober 2020.
Uitvoering van omslag, wijze van brocheren en kwaliteit papier binnenwerk zullen anders zijn in handelseditie.*
Lex Paleaux schreef zijn columns vanuit het hoofdpersonage van zijn alom geprezen debuut ‘Winterwater’. Binnen afzienbare tijd ontstond er een trouwe lezersschare die de verhalen omarmde. Destijds was hij nog bekend als ‘de schrijver zonder boek’. Hij begon bij het grote publiek en de pers op te vallen. Met het succes van ‘Winterwater’ werd de roep om een bundeling van zijn columns, waarmee hij na het uitkomen van ‘Winterwater’ doorging, steeds luider. In de columns noteerde hij invallen en herinneringen aan zijn jeugd in Friesland, dat ook de bron is van ‘Winterwater’.
Het leven is een circus lijkt daarmee zowel een ‘sequel’ als een ‘the making of’ van ‘Winterwater’ maar is méér dan dat: het boek geeft een inkijk in Paleaux’ schrijverschap en leest door de keuze en ordening van de verhalen evenzeer als een roman. Het leven is een circus, is de perfecte aanvulling voor de lezer die nog geen afscheid wilde nemen van ‘kleine Lexje’ en andere sleutelfiguren uit ‘Winterwater’ beter wil leren kennen.
260 pages, Paperback
Published September 1, 2020
75 people want to read
About the author
Lex Paleaux
5 books48 followersLex Paleaux is schrijver, columnist en scenarist. Eerder verschenen van zijn hand onder meer de veelgeprezen romans Winterwater en Als de dood zucht, houd ik mijn adem in. Van Winterwater werd een succesvol theaterstuk gemaakt en het werd vertaald in het Fries.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
June 21, 2025
Ik ben een groot fan van Lex Paleaux, vooral van zijn Liften naar de hemel en Winterwater ben ik enorm onder de indruk. Het leven is een circus haalt wat mij betreft niet dat niveau. Er zijn mooie en ontroerende columns bij maar de combinatie herinnering/heden werkt niet echt voor mij. Het blijft echter een boek van Lex Paleaux dus minder dan 3 sterren is onmogelijk.
January 13, 2025
8-
Een weerbarstig Fries jongetje neemt zijn jeugd mee naar een volwassen leven in de Spaarnestad.
Meer dan zeventig autobiografische verhaaltjes vormen de uitlopers van de roman Winterwater van de Haarlemse columnist Lex Paleaux. We hebben Lexje daar leren kennen als een Fries jochie dat schurend langs zijn opvoeders opgroeit.
In dit boek glijdt de lezer moeiteloos verder in het leven van Lexje. Zijn moeder houdt streng vast aan de gereformeerde waarden. Een oorvijg of zonder eten van tafel zijn gebruikelijk als Lexje rare opmerkingen over het geloof maakt. Ze corrigeert trouwens even gemakkelijk als Lexje andere strapatsen vertoont. Gelukkig heeft de jongen zijn opa Pake en ook oma Beppe die hem tot troost zijn.
In elk geval, van je fouten moet je leren en opgroeien betekent dat je ogen regelmatig geopend worden om te zien hoe de wereld in elkaar zit.
Het is natuurlijk hartstikke leuk om plantjes bij het tuincentrum te jatten en ze dan tot vreugde van de buurt onder de prijs te verkopen, maar Lexje zal leren dat daar dan weer een ander ‘prijskaartje’ aan vast zit. Soms ontdekt Lexje onverwachte hulp en zoekt steun bij de juffrouw van de kindertelefoon, maar zijn moeder blijkt minder enthousiast, en niet alleen over de telefoonrekening. Nu ook weer haar driftbui en zonder eten naar bed. Toch is het niet alleen kommer en kwel, want wat een plezier als de meer inschikkelijke dominee hem toestaat de kansel van de kerk op te gaan en daar heel hard met twee vingers in de mond te fluiten. Uiteraard niet tijdens een dienst!
Ook de onverwachte meevallers en plezierige ontdekkingen tijdens zijn jeugd heeft de schrijver meegenomen naar Haarlem, waar een nieuwe stad en vooral nakend vaderschap op hem wacht. Maar al emigreer je naar deze stad met het mooiste station van Nederland, je neemt jezelf en je leven mee.
Moet je een paar verdwaalde wat nukkige Duitse toeristen de weg wijzen naar dat mooiste station? De schurende Lex van nu als beginnende ‘veertiger’ heeft er zijn weifelende gedachten over, terwijl dat niet zo is als hij een homoseksuele jongen die wordt belaagd te hulp schiet.
Opgroeien is afscheid nemen. Speciaal als je opa overlijdt. Het waren zijn woorden bij het aanhaken bij het schaatsen: ‘Lexje, jij moet nu voorop’. en het is Pake zijn beurt om aan te haken.’ Ze wisselen van plek en Lexje gaat voorop. ‘Stug doorschaatsen jongen, altijd stug doorgaan… Hoeveel tegenwind je ook hebt.’
Auteur
Lex Paleaux (1977) is schrijver van scripts voor tv-series, videoclips, korte films en theater. Verder schrijft hij columns, zoals gebundeld in deze uitgave. Het zijn vaak melancholieke verhalen met als motto ‘De tijden veranderen en wij veranderen met hen’.
Paleaux laat zien dat het geraden is om inzicht, noem het wijsheid, in je levensransel mee te nemen, eigenzinnigheid te koesteren en tenslotte je gezonde verstand te blijven gebruiken.
Eén zo’n wijsheid is je niet blind te staren op materiele verworvenheden van anderen zoals het bezit van een Porsche 911 Carrera Targa. Want iedereen weet toch: ‘Het bezit van de zaak, is het einde van het vermaak’ Al helemaal als je geen rijbewijs hebt.
Een
Een weerbarstig Fries jongetje neemt zijn jeugd mee naar een volwassen leven in de Spaarnestad.
Meer dan zeventig autobiografische verhaaltjes vormen de uitlopers van de roman Winterwater van de Haarlemse columnist Lex Paleaux. We hebben Lexje daar leren kennen als een Fries jochie dat schurend langs zijn opvoeders opgroeit.
In dit boek glijdt de lezer moeiteloos verder in het leven van Lexje. Zijn moeder houdt streng vast aan de gereformeerde waarden. Een oorvijg of zonder eten van tafel zijn gebruikelijk als Lexje rare opmerkingen over het geloof maakt. Ze corrigeert trouwens even gemakkelijk als Lexje andere strapatsen vertoont. Gelukkig heeft de jongen zijn opa Pake en ook oma Beppe die hem tot troost zijn.
In elk geval, van je fouten moet je leren en opgroeien betekent dat je ogen regelmatig geopend worden om te zien hoe de wereld in elkaar zit.
Het is natuurlijk hartstikke leuk om plantjes bij het tuincentrum te jatten en ze dan tot vreugde van de buurt onder de prijs te verkopen, maar Lexje zal leren dat daar dan weer een ander ‘prijskaartje’ aan vast zit. Soms ontdekt Lexje onverwachte hulp en zoekt steun bij de juffrouw van de kindertelefoon, maar zijn moeder blijkt minder enthousiast, en niet alleen over de telefoonrekening. Nu ook weer haar driftbui en zonder eten naar bed. Toch is het niet alleen kommer en kwel, want wat een plezier als de meer inschikkelijke dominee hem toestaat de kansel van de kerk op te gaan en daar heel hard met twee vingers in de mond te fluiten. Uiteraard niet tijdens een dienst!
Ook de onverwachte meevallers en plezierige ontdekkingen tijdens zijn jeugd heeft de schrijver meegenomen naar Haarlem, waar een nieuwe stad en vooral nakend vaderschap op hem wacht. Maar al emigreer je naar deze stad met het mooiste station van Nederland, je neemt jezelf en je leven mee.
Moet je een paar verdwaalde wat nukkige Duitse toeristen de weg wijzen naar dat mooiste station? De schurende Lex van nu als beginnende ‘veertiger’ heeft er zijn weifelende gedachten over, terwijl dat niet zo is als hij een homoseksuele jongen die wordt belaagd te hulp schiet.
Opgroeien is afscheid nemen. Speciaal als je opa overlijdt. Het waren zijn woorden bij het aanhaken bij het schaatsen: ‘Lexje, jij moet nu voorop’. en het is Pake zijn beurt om aan te haken.’ Ze wisselen van plek en Lexje gaat voorop. ‘Stug doorschaatsen jongen, altijd stug doorgaan… Hoeveel tegenwind je ook hebt.’
Auteur
Lex Paleaux (1977) is schrijver van scripts voor tv-series, videoclips, korte films en theater. Verder schrijft hij columns, zoals gebundeld in deze uitgave. Het zijn vaak melancholieke verhalen met als motto ‘De tijden veranderen en wij veranderen met hen’.
Paleaux laat zien dat het geraden is om inzicht, noem het wijsheid, in je levensransel mee te nemen, eigenzinnigheid te koesteren en tenslotte je gezonde verstand te blijven gebruiken.
Eén zo’n wijsheid is je niet blind te staren op materiele verworvenheden van anderen zoals het bezit van een Porsche 911 Carrera Targa. Want iedereen weet toch: ‘Het bezit van de zaak, is het einde van het vermaak’ Al helemaal als je geen rijbewijs hebt.
Een
April 6, 2025
Mooi boek, vooral het einde.
Liften naar de hemel blijft mijn favoriet van deze schrijver. Wel mooi om (ook in Winterwater en Als de dood zucht meer achtergrond te lezen)
Liften naar de hemel blijft mijn favoriet van deze schrijver. Wel mooi om (ook in Winterwater en Als de dood zucht meer achtergrond te lezen)
Displaying 1 - 3 of 3 reviews