ქართველებთან და საქართველოში

by Bertha von Suttner

ხშირად ისმის კითხვა - რატომ არ ჩანდნენ ქალები ისტორიაში, ხელოვნებაში, მწერლობაში? ამ კითხვაზე მკაფიო პასუხს ბერტა ფონ ზტნერის მოგონებებში აუცილებლად ვიპოვით, რადგან ერთი შეხედვით შემთხვევითობამ, რომელმაც ბერტა ფონ ზუტნერი მე-19 საუკუნის მიწურულს, საკმაოდ ხანგრძლივი დროით, ცხრა წლით, დააკავშირა საქართველოს, მისცა მოცალეობისა და ფიქრის დრო, მოვლენებზე დაკვირვებისა სა თანამოაზრესთან, მეუღლესთან დაუსრულებელი მსჯელობის შესაძლებლობა, რამაც შემდგომ განსაზღვრა კიდევ მისი ცხოვრების გზა.

173 pages, Paperback

Published January 1, 2020

About the author

Bertha Felicitas Sophie Freifrau von Suttner (Baroness Bertha von Suttner, Gräfin (Countess) Kinsky von Wchinitz und Tettau; 9 June 1843 – 21 June 1914) was an Austrian novelist, radical (organizational) pacifist, and the first woman to be awarded the Nobel Peace Prize and the second to be awarded the Nobel Prize.

Suttner became a leading figure in the peace movement with the publication of her novel, Die Waffen nieder! ("Lay Down Your Arms!") in 1889 and founded an Austrian pacifist organization in 1891. She gained international repute as editor of the international pacifist journal Die Waffen nieder!, named after her book, from 1892 to 1899. In 1911 she became a member of the advisory council of the Carnegie Peace Foundation.[4]

Her pacifism was influenced by the writings of Immanuel Kant, Henry Thomas Buckle, Herbert Spencer, Charles Darwin and Leo Tolstoy (Tolstoy praised Die Waffen nieder!). [5] Suttner was also a journalist, with one historian stating her work revealed her as "a most perceptive and adept political commentator".

Reviews

[Natia Morbedadze · Rating 4 out of 5]

სამწუხაროა, რომ ბერტა ფონ ზუტნერს ფართო საზოგადოება ნაკლებად იცნობს. რომ არა გამომცემლობები "ინტელექტი" და "არტანუჯი" (ჩემს შემთხვევაში ამას უნდა დავუმატო მარიამ ჯოლოგუას წარდგენა წიგნის ფესტივალის ფარგლებში), შეიძლება არც კი მიგვექცია ყურადღება ამ ძალიან საინტერესო ქალისთვის, რომელიც, მის სხვა ღირსებებზე რომ აღარაფერი ვთქვათ, მხოლოდ იმითაც კი უნდა იყოს ჩვენთვის საყურადღებო, რომ 9 წლის განმავლობაში საქართველოში ცხოვრობდა და ქართველებთან (განსაკუთრებით ეკატერინე ჭავჭავაძესა და მის ოჯახთან) ახლო ურთიერთობა აკავშირებდა.