DEAR จากจับใจ

by Peachhplease

'""แปลกดีเนอะ ที่เราอยากมีความรัก .. ทั้งๆที่ไม่เคยเข้าใจมันเลยด้วยซ้ำ"""

352 pages

Published January 1, 2020

Reviews

[Ribbon · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราชอบที่สุดในปีนี้เลย อ่านจบตั้งแต่เดือนก่อนแต่ว่ายังติดใจเรามาจนถึงทุกวันนี้ /ตอนนี้ก็ยังไม่มูฟออน เราตามไปฟังเพลงที่คุณนักเขียนทำเป็นเพลลิสท์ก็ได้เพลงโปรดเพิ่มไปหลายเพลงเลย แต่ทุกครั้งที่ฟังมันรู้สึกหัวใจมันชาๆ;-; เราอ่านแล้วเราอยากไปเที่ยวจังหวัดที่เป็นเซตติ้งของเรื่องตาม อีกอย่างที่เราชอบคือรู้สึกทุกบททุกตอนมันจบในตัวของมันได้ดีมาก เรารู้สึกว่าตัวเองโชคดีจังที่ได้อ่านงานละเอียดแบบนี้ บรรยายแบบที่ทำให้เราได้รู้สึกตาม อินไปด้วยไม่ยาก /จริงๆเราไม่ค่อยชอบอ่านเรื่องที่เป็นความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนสนิท แต่เรื่องนี้เป็นข้อยกเว้น เรารู้สึกผูกพันกับทุกตัวละครมากเลย อยากให้ทุกคนลองได้อ่านสักครั้ง เป็นเรื่องที่ดีเรื่องนึงเลยค่ะ

[apimemon · Rating 5 out of 5]

เราดิ่งไปหลายวันเลย เหมือนเนื่อเรื่องที่ผ่านมามันเป็นเรื่องราวที่ดีมากๆจนอยากจดจำ แล้วก็รู้สึกดีมากจนไม่ทันสังเกตว่าจริงๆแล้วช่องโหว่งของความสัมพันธ์เขาสองอยู่ตรงไหน เศร้าแบบไม่ทันได้เตรียมใจ แทบจะไม่กล้าอ่านตอนพิเศษเลยแงงงงงงง

[Rin · Rating 4 out of 5]

ถือว่าทำได้ดีมาก ๆ แล้วสำหรับเรา เพียงแต่เส้นเรื่องมันไม่ได้หวือหวา พลิกผัน ตะแคงนอนหงายอะไรทำนองนั้น สำหรับเราที่ชอบอะไรที่กล่าวมาข้างต้น สี่ดาวนี้เลยถือว่าเต็มที่สำหรับเรา

ชอบวิธีการเขียนสลับสับไปมาของอารมณ์ คำพูด ความรู้สึก (แม้ช่วงแรกจะอ่านแล้วอ๊องหน่อย ต้องวนอ่านซ้ำใหม่เป็นระยะ แถมตาดันไปมองบรรทัดอื่นก่อน) รู้สึกไปตามตัวละครได้ดี เหมือนเสียงในหัวอะไรเทือกนั้น

ความสัมพันธ์ตัวละครก็ทำได้ดี อ่านแล้วอินตาม รู้เลยว่าทำไมตัวละครนี้ถึงรักตัวละครนี้อย่างลึกซึ้ง เข้าใจทุกความสับสน วุ่นวาย และละอายใจของทุกตัวละคร ดูเป็นธรรมชาติดี ไม่ได้ขัดใจอะไร แถมเรียกน้ำตาได้ดี ช่วงท้ายน้ำตาไหลเป็นพักพักเลย

+ ชอบการเล่นคำอย่าง จากจับใจ หรือกุมภา อะไรอย่างนี้ด้วย

ถือว่าคุ้มค่าตั้งแต่หน้าแรกยันหน้าสุดท้ายเลยค่ะ

[Nattapan · Rating 5 out of 5]

An unforgettable one.

[Whale52Hz · Rating 5 out of 5]

ถึง"จับใจ โจว"
อย่าเจ็บปวดอีกเลยนะ

จากจับใจ เป็นนิยายที่พอเราอ่านแต่ละตอนเราเห็นภาพเป็นฉากๆ เหมือนกับเขามีชีวิตจริงๆ น่าน เชียงใหม่ กรุงเทพฯ อยากให้เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ สีของความทรงจำแจ่มชัดเหลือเกิน
ไอศกรีมยักษ์คู่ ปล่อยให้ละลายไหลไปกับมือเรื่อยๆ เหนียวเหนอะหนะ ไม่คิดจะล้างมันออก

จบแบบนี้ถูกแล้วล่ะ นักเขียนอาจไม่ได้ใจแข็งอยากให้ bad end หรอก เขารักกัน รักแบบคนรัก แต่มันผิดพลาดตรงไหนนะ จับใจ โจว นายคนนั้นน่ะ นายถนุถนอมร่างกายคนรัก แต่กลับไม่ถนุถนอมความรู้สึกของชื่นชีวา

จับใจ โจว เป็นตัวละครที่มีอยู่จริงบนโลกใบนี้ เป็นมนุษย์ที่ผิดพลาด การให้อภัยเป็นสิ่งที่ดี แต่ในบางครั้งมาในรูปแบบของความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไป ชื่นชีวาลึกๆแล้วเขาก็รักของเขาอยู่ ไม่รู้สิ นอกจากรักมันยังมีความผูกพันเชื่อมไว้ หนามากๆ มันเป็นความทรงจำระหว่างกัน ที่พอนึกถึงก็พร้อมจะร้องไห้ ไม่ว่าเรื่องที่นึกถึงจะเป็นเรื่องที่ดีหรือทำให้ทรมานใจ

เรามองไม่ออกเลยว่าจับใจจะ move on ได้ยังไง เรารู้ว่าเขาผิดแต่เรากลับไม่อยากให้เขาเจ็บปวด อย่างเจ็บปวดเลยนะคุณหมอ

เราเอาเรื่องนี้ไป discuss กับเพื่อนที่เป็นสายสุขนิยม คือเพื่อนมันไม่อ่านหรอก แต่เราก็เล่าให้ฟัง เพื่อนบอกสมควรแล้ว สมน้ำหน้า จริงๆ ตอนจบก็สมควรแล้ว มันสมเหตุสมผลแล้ว แล้วเราก็ไม่รู้ทำไมเราถึงอินกับเรื่องนี้ได้ขนาดนี้ เคยอ่านเรื่องนี้ไปเมื่อปีก่อน แล้วพอนึกถึงก็กลับมาอ่านใหม่อีกครั้ง เส้นเรื่องทำเราใจสลายได้ตั้งแต่บทแรก เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องการนอกกาย คุณนักเขียนเหมือนพาเราท่องไปในเรื่องราวของคนๆนึงที่มีชีวิตในมุมนึงของโลก ความทรงจำสีจางๆ ครอบครัว เพื่อน คู่รัก มันดูจริงไปหมด

หากเรื่องอาศาสูญทำให้เรามองเป็นภาพอนิเมะญี่ปุ่นโทนสีน้ำตาล จากจับใจจะเป็นภาพยนตร์สีหม่นที่โลดแล่นในหัวเรา

แอบหวังลึกๆว่าวันนึงจะได้เห็นเรื่องนี้เป็นภาพยนตร์

และแอบหวังว่าวันนึงคุณนักเขียนอาจมาเขียนโลกคู่ขนานของจับใจและชื่นชีวา แน่นอนว่า หากในชีวิตจริงแต่ละคนเจอเหตุการณ์แบบชื่นชีวา อาจเลือกจบแบบในนิยาย หรืออาจแตกต่าง เพราะในเรื่องของความรักมันยากที่จะให้ใครมาตัดสิน

เราชอบตอนจบในนิยายนะ มันสมเหตุสมผลแล้วล่ะ ย้อนแย้งเหมือนกันนะเรา แต่เมื่อเราอ่านมันเป็นครั้งที่สอง เราก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม



"เลิกเจ็บปวดแล้วใช่ไหมคุณหมอ"



......เลิกเจ็บปวดสักทีนะ......

[maymontag · Rating 5 out of 5]

สิ่งแรกที่ทำหลังอ่านจบคือหันไปขอบคุณเพื่อนที่แนะนำมา มันดีมากจนเราเข้าใจเลยว่าทำไมยกเรื่องนี้ขึ้นหิ้ง ทุกอารมณ์ความรู้สึกที่ชื่นชีวาและจับใจเผชิญถูกถ่ายทอดผ่านตัวอักษรออกมาอย่างดีจนแทรกซึมเข้ามาในหัวใจคนอ่านอย่างเรา โดยเฉพาะความรวดร้าวของการเติบโต ในมุมมองนี้เนื้อเรื่องเดินไปกำลังพอดี ไม่ช้าไปไม่ไวไป แต่ในเนื้อเรื่องแน่นอนว่าทั้งสองคนไม่อาจเดินไปด้วยความเร็วที่เท่ากันได้ตลอด เราได้แต่มองดูและคอยเอาใจช่วยไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงหน้าสุดท้าย ความรู้สึกหลายอย่างผสมเอ่อล้นไปหมด แต่ที่แน่ชัดที่สุดคือเราดีใจมากที่ได้อ่านเล่มนี้ค่ะ

[jellynsummer · Rating 5 out of 5]

เป็นอีกหนึ่งเล่มที่ต้องใช้คำพูดที่ว่า I don’t know whether I finished this book or this book finished me ไม่ได้รู้สึกอินกับนิยายเรื่องไหนมากขนาดนี้มานานแล้ว อ่านจบแล้วก็ยังนั่งซึมไปอีกสามวัน คือทุกคำพูด ทุกองค์ประกอบ every chapters of their life made them be them ’til now. ทุกการกระทำมีผลลัพธ์เสมอ ไม่ว่าคุณจะอินไปกับตัวละครไหน ทุกคนมีเหตุผลในตัวเองหมดเลย คุณไรท์เขาใส่ใจกับรายละเอียดมาก แค่ชื่อตัวละคร “จากจับใจ” มันก็มีความหมายทั้ง ลาจากจับใจ ข้อความจากจับใจ ให้ของจากจับใจ แล้ว meaning เหล่านี้มันมีความหมายในเรื่องหมดเลย

[apimemon · Rating 5 out of 5]

เราดิ่งมาก กว่าจะทำใจอ่านตอนพิเศษได้ก็ตั้งนานตอนอ่านเนื้อเรื่อง ความสัมพันธ์ของเขามันดีมากจนเราไม่ทันได้มองเลยว่าอะไรจะเป็นช่องโหว่ของคสพ. เลยเศร้าแบบไม่ทันได้เตรียมใจ🥺

[d3lphu · Rating 5 out of 5]

คือจะบอกว่าตอนที่อ่านถึงจุดพีคอะ คือไม่คิดว่าตัวเองจะอินเลยด้วยซ้ำเพราะสิ่งที่จับใจทำแม่งเหี้ยบรมสัดๆจิงๆ เอาตรงๆ ก้ยังไม่เข้าใจว่าทั้งที่รักชีวาขนาดนั้น มันตระหนักรู้ไม่ได้หรอว่าสิ่งนี้มันเหี้ย น่าจะขยายความคิดจับใจมากกว่านี้นะ ตอนนี้ชั้นเข้าใจว่า รุ้แค่ว่าไม่ได้รักผญนั่นเลย รักแค่ชีวาแต่ก้อยังจะ ^__^ แต่ไวบ์ทุกอย่างของเรื่องมันตรงใจชั้นจาดๆเลยหล่ะ พออ่านต่อไปเท่านั้นแหละ รู้เรื่องเลยครับพี่น้อง มันเจ่บช้ำมากตรงที่ ไม่ว่าแม่งจะเปนยังไงแม่งก้ต้องจบแบบนี้อะ ไม่มีคำตอบอื่นที่ดีกว่าการจบแบบนี้อีกแล้วอะ แต่ก้ยอมรับว่าแม่งเจ่บจิงๆ คือชั้นจะอินอะไรขนาดนั้นก้ไม่เข้าใจนะ มันเหมือนกับเลิกกับเพื่อนที่สนิทที่สุดในชีวิต คิดดูว่าถ้าเจอกับตัวแม่งจะแย่แค่ไหน ไดอาล้อคของเรื่องแม่งทำให้เราผูกพันกับคสพของตัวละครมากๆเลยอะ นี่ไงพรี่ถึงได้รัก coming of age มากๆ ได้เหนตลคในเรื่องเติบโต แม่งเลยทำให้ชั้นผูกจิตผูกใจเลย แม้งเอ้ย เรื่องนี้เล่าเรื่องง่าย เข้าใจง่าย เข้าใจทุกอย่าง ไม่มีอะไรให้อึ้ง แต่กลายเปนว่าไดอาล้อคในเรื่องแม้งทำให้นึกถึงตัวเอง อาจจะเปนส่วนหนึ่งที่ชอบเรื่องนี้คือมัน relate แหละ คือเราก้ต้องเคยเปนคนทำสแตนกีฬาสีรรสักครั้ง เคยปู่ย่าตายายตาย เคยเรียนจบ เคยสอบเข้า เคยเรียนมหาลัย เกทปะ อะไรธรรมดาๆที่อยุ่ในเรื่องนี้แม่งคือชีวิตประจำวันดีๆของเรานี่แหละอะ ปกติบางเรื่องอื่นตลคแม้งต้องเอาเรื่องครอบครัวไม่ยอมรับเลยปิดมาตลอดว่าตัวเองเปนเก แต่เรื่องนี้ทั้งคนรอบตัว ครอบครัว พร้อมที่จะเข้าใจสัดๆ แล้วทำไมแม้งต้องเปนแบบนี้ด้วยวะ ไม่เข้าใจเลยแม่งงเอ้ยย เส้าปวดใจ สงสานชีวาจาบใจ ไม่รุ้จะพูดยังไง แต่ก้พูดมายาวชิบหายแล้ว สุดยอด เปนเรื่องที่อยากกลับมาอ่านอีกนะ แต่ขอเปนตอนที่ทำใจได้กว่านี้หน่อย ตอนนี้ยังซึมๆอยู่เลย คือชีวากับจับใจแม่งโตมาด้วยกันจริงๆอะ เชื่ออย่างงั้นจิงๆ พอเปนงี้ดิชั้นเลยเหม่อชิบหาย แต่งดีชิบหาย เอาซะชั้นอินจนมาพิมอะไรยาวๆแบบนี้ได้ ชั้นรัก coming of age ที่สุด โดยเฉพาะขมๆ อิอิ อันนี้ไม่พูดถึง specific คำพูดในเรื่องนะ เพราะเดวจะยาวเกินละ แต่อยากให้ทุกคนไปอ่านจริงๆ ยิ่งถ้าชอบ coming of age นะ ไม่รุ้ทุกคนจะซื้อเรื่องนี้เหมือนชั้นมั้ย แต่อยากให้ได้อ่านมากว่ะ เพ้อๆๆๆ อยากจะหักความไม่เมคเซ้นของจับใจตอนท้ายๆนิสหน่อย แต่ก้อนะ ยอมๆ ชอบ overall ไวบ์มากจริงๆ ทั้งเรื่องครอบครัว มิตรภาพ สถานการณ์ในเรื่อง อีกอย่างนึงคือชอบบรรยากาศความช้าของเรื่อง setting มันไม่ใช่กรุงเทพ แล้วยิ่งเปนยุคเก่าๆหน่อย บรรยากาศความช้าๆไม่กดดันอะ เกทมั้ย ชั้นชอบมากอ่านแล้วรสสงบใจเพราะชีวิตตอนนี้มันเรวมากจนจะตามไม่ทันละ

[Eiri · Rating 1 out of 5]

เรียกได้ว่าเป็นอีกหนึ่งเล่มที่ทำให้คิดได้ว่าไม่ควรคาดหวังมากเวลาโดนป้ายยาจากโซเชียล

การบรรยายโอเค มีเวิ่นเว้อไปบ้าง ไม่ชอบสไตล์การเขียนที่แทรกบทบรรยายกับบทพูดสลับ ๆ กันแต่พูดกันคนละเรื่อง รู้สึกต้องตั้งสติตลอดไม่งั้นหลุดโฟกัส ทำให้อ่านไม่ลื่นและแอบเหนื่อย แต่ก็ไม่ได้แย่ ถือเป็นเอกลักษณ์ของนักเขียนด้วยมั้งแค่ไม่คลิ๊กกับเราส่วนตัว

ที่ไม่ชอบที่สุดคือเนื้อเรื่องส่วนท้าย ช่วงตอนใกล้จบอ่านไปเกาหัวไป ไม่ได้เศร้าเสียใจ ซึ้ง หรือโกรธด้วยซ้ำ เพราะมันไม่เมคเซนส์เลย เท่าที่อ่านมาตัวละครจับใจดูเป็นคนมีเหตุผลมีหลักการและฉลาด ที่สำคัญคือรักชีวามากกกก แต่กลับนอกใจเอาง่าย ๆ เหมือนแค่อยากเขียนนิยายเศร้าแต่ไม่รู้จะหาทางลงให้มันเศร้ายังไงดีก็เลยให้นอกใจแล้วกัน ที่ปูมาช่วงแรกก็ดูไม่น่าเชื่อไป ยิ่งหลังจากเหตุการณ์นั้นจับใจกลับมาพร่ำเพ้อพรรณนาว่ารักชีวามากแค่ไหนอ่านแล้วตลกมากกว่าเศร้า

[for a period of time, 66 · Rating 4 out of 5]

childhood friend to lovers ที่เเท้ อ่านเเล้วคิดถึงสมัยเด็กที่เล่นกับเพื่อนข้างบ้าน เป็นเรื่องที่ขุดความทรงจำของคนอ่านออกมาได้ดีเลย ในการเล่าเรื่องเเง่ความสัมพันธ์ตัวละครคือทำดี เรารู้สึกผูกพันไปกับตัวละคร รู้สึกได้ว่าพวกเขามีตัวตนจริงๆ เเต่ก็มีบางช่วงที่เราไม่ค่อยอินอาจด้วยประสบการณ์ชีวิตเราด้วย พอถึงตอนท้ายเรื่อง โอ้โห มันเจ็บไปหมด ฮืออ เรื่องนี้เปลี่ยนความหมายเพลงความคิดให้เป็นอีกเเบบ ฟังเเล้วนึกถึงชีวาจับใจ เราก็ได้เเต่หวังว่าพวกเขาเหล่านั้นจะสมานบาดเเผลให้หายดี ก้าวข้ามเรื่องต่างๆได้อย่างราบรื่น

[Supanun Manapohkin · Rating 4 out of 5]

ไม่ชอบจับใจนิดหน่อย แต่รักจับใจ เกลียดไม่ลง จบแบบที่ควรจะจบ ระหว่างเขาสองคนไม่ควรถูกนิยายว่าอะไรทั้งนั้น ควรเป็นจับใจและชื่นชีวา แค่นั้น จับใจคงเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดของชีวา ถึงขั้นตั้งชื่อลูกว่าจริงใจเลยนะ รวมๆดี ไม่ชอบจริตช่วงแรกๆนิดหน่อย ที่เหลือเขียนมาดี แต่ไม่ได้ชอบขนาดนั้น นี่ว่าคนที่ควรรู้สึกแย่ที่สุดในเรื่องควรเป็นออย555

[Lapat Suwanlamai · Rating 2 out of 5]

Too much overhyped, didn’t like toxic relationship/ cheating kind of stuffs
ไม่ค่อยชอบกับการที่มีเรื่องนอกใจ หรืออะไรแบบนี้เข้ามาเกี่ยวข้อง เลยทำให้ไม่อินกับตอนจบ หรือความรักของทั้งสองฝ่ายเท่าไหร่ แตาโดยรวมบรรยายดี อ่านง่ายมากๆค่ะ

[Frida Aphi · Rating 4 out of 5]

ใครไม่ตายผมตายเอง ซึมไปหลายวัน

[Amita Mpch · Rating 4 out of 5]

อ่านรวดเดียวจบ.. นิยาย BL coming of age ที่เล่าถึงช่วงวัยรุ่นค้นหาตัวเอง หัวเลี้ยวหัวต่อ เลือกตัดสินใจใช้ชีวิตในแบบของพวกขา และแน่นอนว่าอาจเกิดข้อผิดพลาดบางอย่างที่นำมาซึ่งความขม ขมจริง สมคำล่ำรือ ใจสลายไปกับตัวละคร 😢 แต่ชอบจุดจบที่ทำให้ความขมกลายเป็นขมที่ดี ขมที่เมื่อมองย้อนกลับมา ตัวละครจะเติบโตจากความขมนั้น ดีค่ะ 💙