En utrolig beretning om jakten på historien vår. I samme stil som i Den svarte vikingen, gir Bergsveinn Birgisson oss denne gang et besettende tidsbilde fra 1600-tallet. En ung islending sendes til Island for å samle inn alt han kommer over av gamle sagaer og overleveringer og ta det med tilbake til kongen i København. Dette er starten på en uvanlig spennende historie om begjær og trolldom, mord og forlis. Men det er også historien om hvordan det meste av det vi vet om vikingtiden overlevde på grunn av tilfeldigheter.
Bergsveinn has a PhD in Nordic Studies from the University of Bergen. He has published two volumes of poetry, Íslendingurinn (The Icelander) and Innrás liljanna (The Invasion of the Lilies), and four novels, Landslag er aldrei asnalegt (Landscape is Never Stupid), Handbók um hugarfar kúa (A Handbook on the Attitude of Cows), Svar við bréfi Helgu (Answer to Letters from Helga), and Den Svarte Vikingen (The Black Viking) which is written in Norwegian. He has also helped with the Norwegian translation of the Icelandic medieval saga Flateyarbók
Bergsveinn Birgisson er ein av Dei Tre Store i norsk populærhistorie for tida (saman med Øystein Morten og Tore Skeie). Kvar av dei har sine særpreg, Bergsveinn sitt er at han i større grad enn dei andre brukar reint litterære passasjar (behørig flagga sjølvsagt, det er framleis sakprosa) - som i denne boka ein dialog mellom hovudperson Tormod Torfæus og kua hans(!) (Litt interessant i det høve at Bergsveinn er den lengst framskridne akademikaren av dei tre (doktorgrad). Men han er òg openbert den mest kompetente innan skjønnlitteratur, med fleire vellukka romanar bak seg.)
I denne boka er me på 1600- og 1700-talet. Sjølv om fleire har høyrd om Tormod Torfæus i dag enn for ti år sidan, er han vel framleis ikkje eit særleg kjent namn. Utfordringa for forfattaren er då å få oss med på at det er verd å lesa ei bok om dette mennesket. Bergsveinn brukar kanskje litt lang tid på å vekkja entusiasmen hjå denne lesaren, det tok meg litt tid å bli skikkeleg interessert. Men frå rundt ein tredel inni, var eg med. Utan heilt å klara å setja fingeren på korfor, vil eg likevel seia at eg syntes "Den svarte vikingen" var ei endå betre bok.
Ekki vissi ég að þessi maður hefði verið til þó rámar mig í hafa heyrt eða séð nafnið einhversstaðar, hef þó lesið og grúskað ýmislegt. Mér finnst þetta alveg frábær bók og greinilegt að þarna hefur verið unnið mikið að heimildasöfnun. Lífshlaup Þormóðs er með ólíkindum miðað við tímann sem hann er uppi og samkvæmt sögunni hefur hann unnið ómetanlegt skráningarstarf á gömlum handritum þjóðarinnar, og við værum fátækari hefði hans ekki notið við.
Alveg ótrúlega flott sagnfræðirit um sagnfræðinginn og handritasafnarann Þormóð Torfason (d.1719). Fyrirfram vissi maður um Árna Magnússon og handritasöfnun hans sem varð eldinum að bráð í Kaupmannahöfn 1728. En það voru víst fleiri í því að safna handritum. Þormóður ferðaðist t.a.m. um allt Ísland 1662 og safnaði ógrynni af handritum sem hann tók með sér til Kaupmannahafnar. Þetta er svona stórskemmtileg sagnfræði sem er alveg unun af að lesa.
Loksins, loksins! Í nokkur ár hefur mig dreymt um að einhver skrifaði nú ævisögu Tormods Torfæusar, eða Þormóðs Torfasonar (1636-1719), eins merkasta fornrita- og sagnfræðings okkar Íslendinga. Hann er nánast gleymdur í dag, fáir vita hver hann var, og nafni hans og arfleifð ekkert sinnt á Íslandi sem er til háborinnar skammar því við eigum honum óendanlega mikið að þakka. Nú hefur Bergsveinn Birgisson skrifað sögu Torfæusar og birtir hana í þessari frábæru bók sem ég vona bara að verði gefin út á íslensku sem fyrst. Þegar fólk les hana þá skilur það hvað ég á við. Í framhaldi ætti svo að gera gangskör að því að þýða rit Torfæusar yfir á íslensku og koma þeim út. Þau voru um aldir einungis til á latínu og því lítt aðgengileg en fyrir nokkrum árum þýddu Norðmenn þetta með vönduðum hætti og gáfu út á norsku. Eftir sitjum við Íslendingar og látum Torfæus liggja vanbættan hjá garði. Skandall!
Det var noe eventyrlig over Tormod Torfæus sitt liv og virke, suverent skildret av Bergsveinn Birgisson. Vi befinner oss på siste halvdel av 1600-tallet, da de aller første spirene til opplysningstiden har ført til en økt fascinasjon for kunnskap. I ung alder kommer islendingen Torfæus i tjeneste for kong Christian 3. Torfæus gjør det til en livsoppgave å samle inn gamle skrifter som støver ned hos sine landsmenn. På denne måten bidrar han til at Edda-kvadene, Heimskringla, Flatøyboka og flere kongesagaer blir kjent for ettertiden. Torfæus var gjennom sin innsamling helt vesentlig for at vi har en norgeshistorie i dag. Han gjorde dette i en krevende tid. Å framheve den norske identiteten i en tid da den helst skulle utslettes under den danske kronen, måtte gjøres med varsomhet. Torfæus tråkket på tærne til legendariske sagaskrivere som Saxo Grammaticus, men ble allikevel latterliggjort av ettertidens historikere fordi han i for stor grad sto fast i gamle sagatradisjoner. Bergsveinn Birgisson er god til å skille på hva vi vet om Torfæus og hans samtidige og når han dikter inn sine egne spekulasjoner. Dette er spennende og lærerik sakprosa.
Dette er et dypdykk ned i Tormod Torfæus som samlet og skrev verker om gamle sagaskrifter og jeg hadde håpet at dette skulle handle mer om sagaenes reise frem til vår tid. Om du er interessert i Danmark-Norge på 1600-tallet og Torfæus som person, blir denne boken kanskje til fem stjerner, men den kan ikke sammenligne seg med Den Svarte Viking som jeg føler gled bedre og ikke var så oppstykket. Jeg følte også at boken bar litt preg av å være en slags renvaskelse av Torfæus.
Stórmerkileg bók um þennan merkilega mann sem ég vissi bara ekkert um. Og ótrúlegt hvað hann hefur fallið í skuggann hjá okkur Íslendingum, eins mikilvægur og hann hefur verið fyrir varðveislu sögu okkar Íslendinga og ekki síður landanna í kringum okkur.
Fróðleg lesning um þennan gleymda mann í sögunni. En ögn langdregin og ég veit ekki hversu vel heppnað mér finnst að ímynda sér hann á tali við hina og þessa.
Þökk sé blæbrigðum, fallegum lýsingum og ímyndunum sem að höfundurinn skýtur inn í textann gerir áhugavert sögusviðið frekar skemmtileg og ekki of þurr lesning og ekki of mikil upptalning á staðreyndum og öðru slíku. Þetta á þó það til að verða stundum of langdregið og sumir kaflar eru ekki jafn spennandi og aðrar. Mér finnst gaman að lesa um sögu, en ég vil frekar að það sé smá frásögn þar á ferð og þessi bók nær því ágætlega.