Σαν τα πράγματα από πηλό

by Reiner Kunze, Νόρα Πυλορώφ Προκοπίου (Translator)

Ύμνος σε μια γυναίκα στην ανάκριση

Φοβερή υπήρξε
η στιγμή που
ξεντύθηκε

Μετά
εκτεθειμένη στα βλέμματα τους
κατάλαβε τα πάντα

γι' αυτούς

170 pages, Unknown Binding

Published June 1, 1975

About the author

Reiner Kunze is a German writer and GDR dissident. He studied media and journalism at the University of Leipzig. In 1968, he left the GDR state party SED following the communist Warsaw Pact countries invasion of Czechoslovakia in response to the Prague Spring. He had to publish his work under various pseudonyms. In 1976, his most famous book The Lovely Years, which contained critical insights into the life, and the policies behind the Iron Curtain, was published in West Germany to great acclaim. In 1977, the GDR regime expatriated him, and he moved to West Germany. He now lives near Passau in Bavaria.

His writings consists mostly of poetry, though he wrote prose as well, including essays. He is also a translator of Czech poetry and prose.

Reviews

[Nikolas Koutsodontis · Rating 3 out of 5]

Υψηλής ποιότητας ποιήματα, που ωστόσο θα ένιωθε περισσότερο ένας Γερμανός παρά οποιοσδήποτε άλλος// Ο Κίνζε είναι ευφυέστατος, αξιοθαύμαστα έξυπνος, από τους αντικαθεστωτικούς ποιητές που υπηρέτησαν με υψηλή τέχνη την ανατροπή του Σοσιαλισμού εν προκειμένω στην Ανατολική Γερμανία// Φιλοσοφικά ατομιστής και καλά έκανε σε ένα βαθμό, τελικά πνίγεται μέσα στους εγκεφαλικούς του στίχους και στην οργή και το πολιτικό μένος του απέναντι στους πρώην συντρόφους του// Με αντίστοιχης υψηλής ποιότητας, αλλά κατάτι κατώτερος θεματικά από τους ομοιδεάτες του, τον Τσέχο Μίροσλαβ Χόλουμπ, αλλά και τον Πολωνό Ζμπίγκνιεφ Χέρμπερτ, όπου μοιράζονται την κοινή αντίληψη τους για τη σοσιαλιστική ισοπέδωση της προσωπικότητας και των ατομικών αναγκών// Τα ποιήματα του Κίνζε είναι προσωπικής κόντρας απέναντι στο Κράτος, γράφοντας για τα δημοσιευμένα ψέματα, τις απαγορεύσεις ταξιδιών, τις ανακρίσεις και τελικά περιγράφοντας την Ανατολική Γερμανία ως μια κοινωνία χωρίς καθόλου φως, καταπιεστική και ανελεύθερη// Φτάνει να αφιερώσει και τρία ποιήματα στον Ρώσο εθνικιστή και μοναρχικό Σολζενίτσυν, πιο πολύ ίσως ταυτιζόμενος με την απαγόρευση των έργων του από τους Σοβιετικούς, αλλά τελικά και διαλέγοντας στρατόπεδο και πετώντας έτσι το σοσιαλιστικό του ιδεολογικό παρελθόν στα σκουπίδια// Η οργή του δε θα μπορούσε να έχει άλλη διέξοδο παρά στις ανατροπές του 1989-90 και τελικά σε μεγάλο βαθμό, εφόσον αφορά σε κραυγή για ατομικές ελευθερίες κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, είναι μια ποίηση αρχαιολογία, με ξεπερασμένο στόχο και σκοπό, ενώ η άρνηση της και το βαρύ της κλίμα δεν την κάνουν ευχάριστη// Αναμφισβήτητα, ωστόσο, είναι τεράστιος τεχνίτης του στίχου και ανάμεσα στα επικαιρικά του ποιήματα υπάρχουν και διαμάντια// Να πούμε δε πως αν ο στόχος του ήταν ο ανθρωπισμός και η αλληλεγγύη τότε δεν φτάνει με τίποτα τη γλυκύτητα και την αισιοδοξία του Γιουγκοσλάβου Βάσκο Πόπα, παρότι μορφικά, αλλά και με τον τρόπο που χρησιμοποιούν την ειρωνεία, συγγενεύουν// Βλέπεις όμως, άλλες συνθήκες η Γερμανία και άλλες ιδιοσυγκρασίες// ο Κίνζε είναι βαρύτερος και τελικά μίζερος, ενώ ο Πόπα παρέμεινε οπτιμιστής και επαναστάτης, έμεινε κομμουνιστής.