Το χρώμα του ουρανού

by Michael Krüger

Ένας νεαρός ανθρωπολόγος στα χρόνια της επικράτησης του ναζισμού στη Γερμανία ταξιδεύει στη Νότια Αμερική για να μελετήσει τον πολιτισμό και τα ήθη των ιθαγενών. Αγνοώντας τις διαταγές να μη συνεργαστεί με Εβραίους, ο ήρωας ακολουθεί για δύο χρόνια ως βοηθός έναν Εβραίο, τον Λεό Χίμελφαρμπ, σ ένα ταξίδι στην ενδοχώρα της Βραζιλίας. Ο Χίμελφαρμπ διδάσκει το νεαρό Γερμανό ανθρωπολόγο τα μυστικά του κόσμου των ιθαγενών και του υπαγορεύει τις σημειώσεις του, που αποτελούν ένα καταπληκτικό κείμενο για τον πολιτισμό των ιθαγενών. Κλέβοντάς το, ο Γερμανός ανθρωπολόγος γίνεται παγκόσμια γνωστός και απολαμβάνει την αναγνώριση της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας. Όμως, στα ογδοηκοστά γενέθλιά του ένα γράμμα έρχεται να του θυμίσει: «...μου έκλεψες το βιβλίο μου, τη γλώσσα μου... Πρέπει, πριν πεθάνεις, να μου δώσεις πίσω το όνομά μου... Πρέπει να με αποχωριστείς για πάντα...»

248 pages, Paperback

First published January 1, 1993

About the author

Michael Krüger ist ein deutscher Schriftsteller, Dichter, Verleger und Übersetzer. Er ist seit Juli 2013 Präsident der Bayerischen Akademie der Schönen Künste.

Reviews

[Leo · Rating 4 out of 5]

Sentiments ambigus à la lecture de ce livre. Malgré la description de Richard comme personnage pitoyable, qui ne s'intéresserait qu'à sa propre gloire, je n'arrive pas à me forger de lui une idée totalement négative. Son incompréhension du monde qui l'entoure, ses échecs à communiquer réellement avec ses pairs, ne le condamnent pas spécialement au mépris, plutôt à la pitié d'être victime d'une idéologie, d'un système de pensée de type colonialiste, xénophobe. Le regard que dans tout le roman, Richard, porte sur lui-même et son autocritique arrivent à m'émouvoir.Son compagnon de route, Leo Himmelfarb, qui a dans le roman "soi-disant" le beau rôle, m'est apparu plutôt comme arrogant. Certes il comprend mieux les mœurs indigènes qu'ils étudient, mais il manque d'humanité envers la personne qui en a le plus besoin. Evidemment, on est en 1940 et on peut difficilement demander au juif Himmelfarb de trouver sympa le fonctionnaire nazi qu'il accompagne. Un livre intéressant tout de même qui incite à réfléchir.

[Robert Wechsler · Rating 3 out of 5]

This dramatic monologue of a German, young during the Nazi years, who never developed a self, was good, and short, enough to hold my attention, but was far from a complete success. Its weaknesses include the pitiful nature of the narrator and the way the novel (mirroring the narrator's mind) bounces around and dwells too much on the inconsequential.

It's surprising, however, that it has received only one review, in French yet, and that Kruger has been generally overlooked, at least on Goodreads. He's certainly worth a look.

Himmelfarb is a Jew who, although working for the narrator, led him through the Brazilian jungle for two years in the early 40s. He is the only love (don't think sex) the narrator ever had. A very sad tale.

[Georges · Rating 2 out of 5]

Interessante história sobre um personagem que rouba o material de pesquisa de um colega que acredita tenha morrido e depois descobre que o amigo estaria vivo. O livro tem muitos problemas na construção dos personagens e na trama mas trás importantes reflexões sobre o meio acadêmico e o sentido da vida. Algumas passagens são realmente excelentes, e o livro vale a pena ser lido para pessoas que leem rápido, pois é um livro curto que se lê numa sentada e seus defeitos ficam compensados pela brevidade.