Roan is een grote, stoere, vriendelijke fries. Hij is volmaakt gelukkig op zijn stal in Friesland, met zijn baasje Dieuwertje. Samen maken ze heerlijke buitenritten en ze zijn redelijk succesvol bij dressuurwedstrijden. Maar als Dieuwertje op een dag huilend op stal komt, stort Roans wereld in. Dieuwertjes moeder is haar baan kwijt en ze kunnen Roan niet langer betalen. Tot zijn grote verdriet moet hij verkocht worden. Zijn nieuwe baas is heel anders dan Dieuwertje. Roan moet keihard werken in een tweespan, samen met Tjeerd. De twee paarden worden dikke vrienden, maar hebben het ook zwaar en krijgen weinig voer. Bovendien is Tjeerd doodsbang voor water. Roan doet wat hij kan om zijn nieuwe vriend over zijn angst heen te helpen. Het lijkt te lukken, tot ze aan een grote wedstrijd meedoen. Daar gebeurt iets wat Roans wereld nogmaals helemaal op z'n kop zal zetten...
Ik heb in deze serie toch een aantal favorieten en dit is er echt wel een van.
Is dat omdat ik van jongs af aan al een voorliefde heb voor friezen? Misschien. Omdat ik fan ben van de manier waarop paarden moed vertonen? Wellicht. Paarden en water zijn mij dierbaar en het angsten overwinnen, helen van trauma’s en gezinshereniging zijn mooi meegenomen.
De manier waarop Linneweever met simpele en weinig woorden een situatie zo weet te beschrijven dat de personages, hoe kort deze ook voorkomen, zo echt lijken is toch altijd een van de grote successen van deze boeken. Vooral de verwondering, het ontzag en de liefde voor paarden spreken hier. Misschien valt die laag een beetje weg als je niets met paarden hebt en deze boeken leest, maar uiteindelijk zijn de boeken niet per se geschreven voor mensen die niks met paarden hebben.