Het lichaam van Sarah weigert dienst. Stoer is ze wel. Echt crashen overkomt de anderen, niet haar. Haar zestienjarige zoon Ferre worstelt dan weer met opgroeien. Bovendien draagt zijn liefje Esther een zware rugzak als kind van co-ouders. Samen duizelen ze. Maar Sarah en Ferre zijn degenen die vallen. Ferre stort letterlijk naar beneden en Sarah valt om. Ze wordt een paardje in de medische mallemolen waar voornamelijk mannen de kwast pakken en nog een ritje krijgen. Haar traject met beenbeugels en baarmoeders koopt haar geen oplossing. Ze eindigt telkens weer met een beetje minder lichaam. Gulzig ontwikkelt Sarah een nieuwe levensstijl waarin de tranen blijven sromen, humor van levensbelang blijkt en vergeving en mildheid geen zweverige begrippen blijven.
Jaela Cole werkte hard tot ze ziek werd. ze was theatermaakster en scenarioschrijfster. Ze doceerde in België en Nederland communicatie, presentatietechnieken en leidinggeven. Toen Jaela endometriose kreeg, gooide ze het roer om. Ze combineert het moeder-zijn van drie zonen met een nieuwe studie en schreef het urgente debuut 'Samen duizelen we', een verhaal over veerkracht.
Tragikomische roman over vallen. Diep vallen. En weer overeind komen.
Het lichaam van Sarah weigert dienst. Stoer is ze wel. Echt crashen overkomt de anderen, niet haar. Haar zestienjarige zoon Ferre worstelt dan weer met opgroeien. Bovendien draagt zijn liefje Esther een zware rugzak als kind van co-ouders. Samen duizelen ze. Maar Sarah en Ferre zijn degenen die vallen. Ferre stort letterlijk naar beneden en Sarah valt om. Ze wordt een paardje in de medische mallemolen waar voornamelijk mannen de kwast pakken en nog een ritje krijgen. Haar traject met beenbeugels en baarmoeders koopt haar geen oplossing. Ze eindigt telkens met een beetje minder lichaam. Gulzig ontwikkelt Sarah een nieuwe levensstijl, waarin de tranen blijven stromen, humor van levensbelang blijkt en vergeving en mildheid geen zweverige begrippen blijven.
Ik val meteen met de deur in huis. Jongens, wat een mooi boek dit! Leven, het is op zich al moeilijk laat staan als je op meerdere manier moet overleven. We hebben allemaal onze demonen en struggles in het leven en in dit boek schrijft de auteur voortreffelijk uit hoe de hoofdpersonages met die struggles omgaan, of niet omgaan. Enorm veel diepte in dit verhaal, letterlijk en figuurlijk.
De cover, zo sterk. Soms zegt een beeld heel veel. Is een beeld een emotie en dat is exact wat de cover doet met dit boek. Vanaf het moment ik dit boek in mijn handen kreeg, de cover bekeek, moest ik dit boek beginnen lezen.
De auteur heeft een zeer mooie en toegankelijke schrijfstijl. Het leest enorm vlot en zuigt je ook compleet in het verhaal. Korte hoofdstukken waar de zinnen en gedachten beeldend, schrijnend met moment en zelf poëtisch zijn.
Ook de personages konden mij helemaal bekoren en het klopte ook helemaal. Geen overdreven reacties, geen onechte emoties, het boek voelt enorm echt aan. Sarah is wat ik een oermoeder wil noemen en ik snapte haar volledig. Je kind eerst, de rest komt later. Ferre is ook een sterk personage en zijn struggles zijn echt.
Het verhaal is helemaal niet happy, er zit humor in begrijp mij niet verkeerd, maar het is pijnlijk. Pijnlijk mooi om te lezen. Het leven lijkt soms een grote slechte grap met de personages er middenin en ze geraken er maar niet uit.
Dit boek is zó mooi, ik leefde en voelde mee met elk personage met elke vezel en emotie in mijn lichaam. Dit verhaal in combinatie met de auteur haar voortreffelijk taalgebruik, de manier waarop ze het opschreef is meer dan het lezen waard. Ik koester dit boek.
Ik zat er vaak alleen in de retrozetels met blauw behangpapier als achtergrond. Hoogzwanger. Aftellend. Uitkijkend naar de terugkeer met baby en een bundel trots. Maar het leven liep anders voor mij. En voor de auteur en haar collega-zaakvoerder ook. Wat had ik dit boek graag in 'de zaak' gelezen. De echte. Het voelt vanuit ex-klantperspectief bijna als een biecht. Het maakt me benieuwd naar de nieuwe wegen die de auteur ingeslagen is. Want dat er een veelzijdige madam achter die mooie lippenstift staat is duidelijk. Chapeau! Wat een boek! Het ga jullie goed... Allebei...
"Samen duizelen we" is een fantastisch boek. Een meeslepend verhaal dat versterkt wordt door het geweldige taalgebruik van de schrijfster. In elk personage kon ik dingen in herkennen van mezelf of mensen uit mijn omgeving. Het boek stond blijkbaar toch minder ver van mijn wereld dan ik aanvankelijk dacht.
Kwam het verhaal dichtbij? Enorm! Ook als dit niet het geval had geweest, is en blijft het een prachtig verhaal. Lezen! Maar doen hé!
4,5 Ik kon me moeiteloos verplaatsen in de verschillende personages. Het boek leest vlot. Sommige verhaallijnen konden misschien nog iets dieper gegaan zijn, maar uiteindelijk een hele fijne leeservaring rijker.
Wat een prachtig boek! Samen duizelen we vertelt het verhaal van verschillende personages die allemaal met elkaar in verband staan. Sarah, ze moeder van de zestien jarige Ferre, worstelt met haar gezondheid. Echter is ze een harde werker die haar eigen bedrijf niet zomaar wil opgeven. Ferre, haar zoon, worstelt met heel andere problemen. Zijn relatie met zijn vriendinnetje Esther is erg ingewikkeld, zoals dat bij pubers vaak aan de hand is. Esther is het kind van gescheiden ouders, loyaal aan haar moeder en teleurgesteld in haar vader Maarten, die de rol van vader niet bepaald op de eerste plaats heeft staan. Deze personages komen steeds meer tot leven in het boek. Maarten, zeer bewust van zijn knappe uiterlijk en een zwak voor "pussy's", zichzelf altijd op de eerste plaats stellend, tot grote woede van zijn ex vrouw. Esther, zwaar jaloers op de vriendschap tussen Ferre en zijn ex vriendinnetje Hannah, wordt gedreven tot een wanhoopsdaad. Een met humor geschreven roman waar ik van heb genoten.
Een intens verhaal over kinderen en hun ouders, over hoe we in elke levensfase toch maar weer lijken aan te modderen ook al lijkt het voor de jongere generatie soms anders. En hoe we als we vallen toch elk weer zelf moeten recht krabbelen.
De personage's komen door de schrijfstijl probleemloos tot leven en maken dat je als een vlieg op de muur het verhaal van op de eerste rij kan beleven.
Samen Duizelen is “a good read”! Niet enkel de stijl: de auteur schrijft prachtige woorden, het is er steeds boenk op. Nooit te veel, nooit "zie mij eens spitsvondig wezen". Gewoon mooi, soms rauw, soms grappig... altijd boenk; maar ik herkende ook zoveel. Het boek lezen heeft mij goed gedaan, die herkenbaarheid. In één ruk uitgelezen.