Hoe is het om naast een vaderland ook een moederland te hebben? Een land waar je moeder vandaan komt, een land dat je niet kent en dat je eigenlijk ook niet trekt? In Onder de paramariboom vertelt Johannes over zijn eerste bezoek - hij is dan 29 jaar -, aan zijn moederland Suriname. Hij landt op luchthaven Zanderij, stapt uit het vliegtuig en voelt zich meteen thuis. Hij moet wennen aan de mensen, maar toch ook weer niet. Veel dingen van zijn moeder begrijpt hij opeens. Hij voelt zich vertrouwd en gelukkig.
Dit verhaal over dubbelbloed is een verhaal over leven tussen twee culturen. Kenners kunnen hun hart ophalen aan alle verhalen over het leven in Suriname. En mensen die er nooit geweest zijn, willen er na het lezen van dit boek opeens snel naartoe.
Frans van Duijn (1963) is geboren en getogen in Noordwijk aan Zee. Al vanaf zijn jeugd droomde hij van het schrijverschap. Na zijn studie – geschiedenis in Leiden – ging hij aan de slag als freelance journalist en schreef hij verhalen voor het literaire tijdschrift Maatstaf en het humoristisch magazine van Margreet Dolman, Mens & Gevoelens.
In 2002 debuteerde Van Duijn met Perzikman als schrijver van politieromans. Hiermee kwam hoofdinspecteur Nagel tot leven, de held die ook moorden oplost in Engel en Maniak. Laatstgenoemde titel werd in 2006 opgenomen in de serie Het beste boek (nr. 238) van The Reader’s Digest. Ook publiceerde Van Duijn diverse jeugdboeken, met name over sport.
Daarnaast is Frans van Duijn actief als schrijver voor laaggeletterden. Voor uitgeverij Eenvoudig Communiceren maakte hij inmiddels meer dan twintig boekbewerkingen in ‘makkelijke taal’, van klassiekers als de sprookjes van Andersen tot moderne, geëngageerde romans als Onder de Paramariboom van Johan Fretz. Ook schreef hij voor deze doelgroep biografieën van Max Verstappen, Lionel Messi en Muhammad Ali.
In 2020 publiceerde Van Duijn bij uitgeverij Elikser de monografie Siem van den Hoonaard, pionier in de metaalplastiek, een eerbetoon aan de Rotterdamse edelsmid en beeldhouwer die leefde van 1900 tot 1938. In aansluiting schreef hij nog geen jaar later een artikel voor The Rijks Museum Bulletin (Volume 69) over een door Van den Hoonaard vervaardigd metalen dansmasker.
En nu verschijnt er van zijn hand Een allerliefste moordenaar, een thriller die de auteur zelf ook wel als ‘zorgthriller’ omschrijft, want Van Duijn putte voor dit boek rijkelijk uit zijn werkzaamheden in een gezinsvervangend tehuis, waar hij jarenlang mensen met een verstandelijke beperking begeleidde.
Moest er even in komen, maar uiteindelijk echt een leuk, mooi boek! Ook echt met humor geschreven, vooral de gesprekken tussen de moeder en vader van de hoofdpersoon.
Weet niet waarom, want ik kan me natuurlijk niet identificeren met de hoofdlijn van het boek, maar het volgende fragment vond ik erg mooi:
“Het is niet zo dat ik maar voor de helft besta. Omdat een groepje Nederlanders besloot New York te verpatsen voor een gulden en een tropisch landje vol goud en bauxiet, ben ik hier. Zonder slavernij was mijn moeder nooit naar Veenendaal gevlogen om haar havo af te maken. Als mijn Duitse grootouders het gevaar van Hitler niet gevreesd hadden, waren ze eind jaren twintig nooit naar Nederland gevlucht. En als de beroemdste priester en verzetsheld Titus Brandsma ze destijds niet geholpen had hun papieren in orde te krijgen, dan waren ze ongetwijfeld teruggestuurd, die twee gelukszoekers. Ook dan was ik hier niet geweest. Ik moet de geschiedenis geloof ik dankbaar zijn, de héle geschiedenis, dus ook de wrede delen ervan. Ik heb mijn leven evenzeer te danken aan barmhartigheid als aan tirannie, aan de kolonisten en aan de slagen, door mijn lichaam stroomt het bloed van bezetters, maar ook dat van bevrijders. Al dat bloed vormt in mijn lijf moeiteloos één stroom, die ervoor zorgt dat mijn hart blijft kloppen. Dat het klopt.”
Mooi en gevoelig autobiografisch boek over wat het betekenis om dubbel bloed te hebben. Een mooie kans om Suriname te bezoeken door de blik Johan en zijn familie. Precies wat ik nodig had op een koude natte Nederlandse herfstdag! Erg leuk trouwens om het audioboek te luisteren (ik lag dubbel om de gesprekken tussen Johannes zijn Haagse vader en Surinaamse moeder).