سبک نوشته جالب هست و حتی از زبان اشیا بی جان هم صحبت میکنه ولی یک مقدار اواسط کتاب خسته کننده میشه. قلم نویسنده و توصیف هاش خوب هست و پاراگرافهای زیبایی هم داره. ولی روند داستان و پایانش خیلی غافل گیر کننده نیست و کاملا معمولی تموم میشه
کتاب اوکیی بود. داستان درباره ی یه خواننده به نام مسعود خطیبه. شیوه ی بیان این داستان به این صورته که افراد و اشیائی که با مسعود خطیب در ارتباط بودن خاطراتشون رو درباره ی مسعود توضیح میدن و این توضیحات کم کم پازل زندگی مسعود رو برای ما کامل میکنه. با نحوه ی روایت داستان مشکلی ندارم. با اینکه بعد از ۵۰ ۶۰ صفه یه کم تکراری میشه، اما در کل شیوه ی جالبیه. چیزی که توی این کتاب اذیتم میکرد این بود که مسعود به طرز خیلی خیالی ای دوست داشتنی و بدبخت بود. به نحو غریبی همه از مسعود خاطره ی خوب داشتن. حتی یه نفرم ازش گله نداشت. علاوه بر اون انقد بدبختیاش زیاد بودن که دیگه کم کم ماجرا خیلی غیر قابل باور جلوه میکرد. دیگه نمیتونستی مسعود رو دوست داشته باشی . انگار که بیش از حد مصنوعی میشه واست.
کتابی با سبک جالب چند راوی که در این نمونه باید گفت چندین و چند راوی. مجموعه روایت ها که همگی در مورد شخصیت اصلی داستان هستند، عمدتا تلخ ولی دلنشین هستند.