Cztery kobiety Filomena Lotka Beatrice Garcinda

by Paul Heyse

Cztery kobiety, cztery wstrzasajace dramaty. Splot niemozliwych do pogodzenia racji, godny pióra Sofoklesa lub Shakespeare'a, wyraza sie tutaj w zwiezlych nowelach. Cztery bohaterki cierpia za nie swoje winy, cztery historie pieknej, czystej milosci koncza sie jakze nieszczesliwie. Beatrice w odludnej willi na obrzezach malego wloskiego miasteczka, Garcinda wezwana przez ojca z klasztornej szkólki, Filomena naznaczona tragicznym losem starszej siostry, wreszcie Lotka samodzielnie próbujaca przezwyciezyc rodzinna hanbe.
Mozna te opowiesci potraktowac jako okazje do wzruszen, ale dzis, kiedy minela moda na lzawe, nieszczesliwe zakonczenia, widac wyraznie, ze celem Paula Heyse nie bylo wylacznie dostarczenie czytelnikowi pozywki dla osobistego katharsis.
W tych tragediach nie maja udzialu bogowie ani czary, kazda z nich mogla sie wydarzyc i na pewno wielokrotnie wydarzala sie - niedaleko i niedawno. Kazda z nich obnaza bowiem okrucienstwo i oblude tradycyjnego europejskiego spoleczenstwa, w którym ,,obyczajowosc nie ma nic wspólnego z moralnoscia". Ofiara jest kobieta, ale cierpi takze mezczyzna, jezeli jest uczciwy wobec swoich uczuc - taki przekaz plynie z nowel przyszlego noblisty.

Genres: Classics, Nobel Prize

300 pages, Hardcover

First published June 19, 2019

About the author

Paul Johann Ludwig von Heyse (15 March 1830 – 2 April 1914) was a distinguished German writer and translator. A member of two important literary societies, the Tunnel über der Spree in Berlin and Die Krokodile in Munich, he wrote novels, poetry, 177 short stories, and about sixty dramas. The sum of Heyse's many and varied productions made him a dominant figure among German men of letters.

Awarded the Nobel Prize in Literature in 1910 "as a tribute to the consummate artistry, permeated with idealism, which he has demonstrated during his long productive career as a lyric poet, dramatist, novelist and writer of world-renowned short stories."

Reviews

[Oszka]

jakie to było słabe...
nudne historie i płaskie postacie kobiece opisywane oczywiście przez mężczyzn którzy chcieli je ratować, a wszystkie historie kończą się tak samo (tylko takie wyjście mają te nieszczęśliwe kobiety)

[Victoria Dembrovska]

Книжка цікава тільки з історичної точки зору, щоб побачити в якій глибокій дупі були жінки до появи фемінізму.

[Martyna]

No takie mega meh/10
Takie w sumie tragedie jak z Szekspira
Prawdopodobnie nawet dzisiaj już zapomnę że w ogóle czytałam taką książkę
W ogóle mnie nie zachwyciła ani nic
Żadne emocje
Jakieś randomowe literki na papierze i tyle

[Bookygirls Magda]

4 części, 4 różne kobiety oraz towarzyszący im mężczyźni, którzy je kochają, pożądają i hańbią. Historia każdej z tytułowych bohaterek przesiąknięta jest niesprawiedliwością i bólem. Życie w czasach, gdy prawdziwa miłość była niemal niemożliwa ze względu na układy oraz aranżowane małżeństwa, przed którymi nie można uciec. Cierpienie za cudze winy, nieszczęśliwe zakończenia, na które nie ma wpływu żadne fatum czy bóstwa, a jedynie najbliżsi. Nie otrzymacie katharsis ani morału. Otrzymacie 4 wzruszające historie ludzi, którzy po prostu pragnęli szczęścia.

[Clarence]

Naprawdę przyzwoity zbiór czterech XIX-wiecznych nowel – nie tylko angażujących, ale również stanowiących krytykę ówczesnej europejskiej obyczajowości. Opowiadania mają klasycystyczny charakter; fabularnie przypominają między innymi „Romea i Julię” – mamy więc do czynienia ze sporą dawką dramatyzmu. Widoczne są także wpływy literatury gotyckiej.
Dziwią mnie tak niskie oceny tej pozycji. Wiele osób narzeka na powtarzalność opowiadań i rzeczywiście – gdyby było ich więcej, schematyczność mogłaby mnie zmęczyć. Jednak przy zaledwie czterech tekstach było to dla mnie w porządku.

[༒︎ ᴋʟᴀᴜᴅɪᴀ ༒︎]

4,5/10 ⭐

Cztery opowieści o czterech kobietach, zranionych, pokochanych i pożądanych przez mężczyzn. Każda historia kończy się tragicznym zakończeniem, co najbardziej przypadło mi do gustu. Język przyjemny do odczytu.

Niestety, charaktery kobiet zostały spłycone do pięknych męczennic oraz kochanek, które oddały się mężczyznom, jak i zostały przez nich zranione. Same ich historie są podobne i dosyć.. monotonne. Nic więcej nie można o nich powiedzieć, co krzywdzi obraz kobiet.

[L.L.]

Ok, przeczytałem (przesłuchałem) 1/3 i było ciężko, nudno i nadal mnie nie interesuje co będzie dalej, więc zrobię użytek z mojego postanowienia, że nie będę kończył na siłę książek, którymi się męczę. Język jest ciężki (niezbyt współczesny), a historie też jakoś nie porywają ciekawością, albo ja nie umiem docenić tego kunsztu.

(12.02.2022)

[julia]

Yeah, no. Not what I expected at all. The heroines (can you really call them that?) are so plainly constructed, no depth to be found. It was pretty boring and so unemotional at its' core. It was supposed to be tragic and yet I felt nothing, which I believe is the worst crime of this book. Wasted potential, wasted time.

[Danuta K]

Mnie urzekły te cztery historie, choć są dość banalne i infantylne z perspektywy czytelnika XXI wieku. Podobał mi się prosty język przekazu. Czułam się przeniesiona w odległe czasy, Choć generalnie nie jest to literatura wielkiego formatu.

[Magda]

2,75

[Iga Nesterowicz]

Mimo, że nie lubię czytać tego typu ksiazek to ta była dość dobra. Nie miały jakoś super rozwiniętej fabuły, ale były ciekawe

[Sabina Poterucha]

Bardzo mało kobiety w tej opowieści o kobietach ale jakże one różne i zawzięte 🤍

[Julia Łata]

Okropne płytkie opisy kobiet😭😭😭