What do you think?
Rate this book
Doodsengelen
Tijdens een missie in Erbil (Irak) slaagt geheim agent Sam de Wild, geplaagd door geesten uit het verleden, er niet in zijn doelwit, een Koerdische politicus, te doden. Terug in Nederland krijgt hij de kans zijn fout goed te maken, maar tegen een hoge prijs. Wat eeb eenvoudige eliminatie lijkt, blijkt al snel slechts een puzzelstukje in een internationaal complot. De inzet: een politieke omwenteling in znederland en een machtsverschuiving in het Midden-Oosten. Tegen wil en dank bevindt Sam zich al snel in het middelpunt van deze intrige die zich uitstrekt van het politiek pluche in Den Haag, tot de onderwereld. Van de Iraakse bazaar tot aan Jeruzalem. Wanneer Sam wordt gedwongen een oude vriendin te verraden, heeft dit verschrikkelijke gevolgen. Om zijn fout recht te zetten, is Sam al snel genoodzaakt al zijn schepen achter zich te verbranden. Maar of dit genoeg is?
256 pages, Paperback
Published October 1, 2020
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
April 1, 2021
Het verhaal begint spannend en anders dan dat ik gewend ben. Dat kan kloppen want dit is de eerste actie thriller die ik lees.
En vond het begin erg leuk maar ik kom er maar niet in mis komt dat omdat ik de andere boeken van deze serie niet ken. Al had ik op het begin niet het idee dat ik iets miste wat in voorgaande delen afspeelde.
Ik denk dat het komt door de hoeveelheid personages en switchen tussen de 3 landen waar het zich afspeelt.
Ik heb de knoop daarom doorgehakt en stop met lezen want als je er niets van begrijpt is doorlezen ook niet leuk.
En vond het begin erg leuk maar ik kom er maar niet in mis komt dat omdat ik de andere boeken van deze serie niet ken. Al had ik op het begin niet het idee dat ik iets miste wat in voorgaande delen afspeelde.
Ik denk dat het komt door de hoeveelheid personages en switchen tussen de 3 landen waar het zich afspeelt.
Ik heb de knoop daarom doorgehakt en stop met lezen want als je er niets van begrijpt is doorlezen ook niet leuk.
May 1, 2022
Doodsengelen is een weinig originele actiethriller. Op zich prima geschreven, bij momenten redelijk spannend, maar vooral erg cookie cutter en weinig intrigerend. Niet meteen slecht, maar het voelt als een verplicht nummertje
October 2, 2020
Doodsengelen is het vierde en tevens laatste deel van de Sofie Lafleur-reeks. In het verhaal volgen we o.a. Sofie die voor haar werk een interview afneemt met een Koerdische leider. Ze raakt betrokken bij een aanslag en trekt daarna een conclusie. Een andere verhaallijn is die van Sam, je kunt hem een soort huurling noemen, die in opdracht mensen uit de weg ruimt. Een derde lijn in het boek is de politieke lijn, met een partij die ver gaat om de grootste van het land te worden. De verschillende verhaallijnen vallen beetje bij beetje als puzzelstukjes in elkaar.
De schrijfstijl is vlot en daardoor leest het boek vlot weg. De vele schakelingen tussen de verschillende locaties is ook prima te doen. Mede doordat de hoofdstukken niet te lang zijn en de prettig schrijfstijl.
Het verhaal is natuurlijk fictie, maar met zeer actuele thema’s en je realiseert je als lezer dat dit zo in het echt kan gebeuren. Daar moet je niet aan denken. Het betekent ook dat de auteur het heel overtuigend weet te brengen. Je merkt dat de auteur put uit zijn werk en ervaring.
Zoals eerder vermeld is dit het vierde en laatste deel over Sofie Lafleur. Het boek is goed alleen te lezen, maar wil je een volledig beeld van Sofie is het aan te raden ook de eerdere delen te lezen. Dat geeft een completer beeld van Sofie.
Samengevat : Een spannende thriller, die je vanaf de eerste pagina weet mee te slepen in een reeks van heftige gebeurtenissen die je op het puntje van je stoel doen zitten. Deze spanning wordt door het heel boek steeds meer opgebouwd naar een einde dat onverwachts is. Het boek is zeker een aanrader.
De schrijfstijl is vlot en daardoor leest het boek vlot weg. De vele schakelingen tussen de verschillende locaties is ook prima te doen. Mede doordat de hoofdstukken niet te lang zijn en de prettig schrijfstijl.
Het verhaal is natuurlijk fictie, maar met zeer actuele thema’s en je realiseert je als lezer dat dit zo in het echt kan gebeuren. Daar moet je niet aan denken. Het betekent ook dat de auteur het heel overtuigend weet te brengen. Je merkt dat de auteur put uit zijn werk en ervaring.
Zoals eerder vermeld is dit het vierde en laatste deel over Sofie Lafleur. Het boek is goed alleen te lezen, maar wil je een volledig beeld van Sofie is het aan te raden ook de eerdere delen te lezen. Dat geeft een completer beeld van Sofie.
Samengevat : Een spannende thriller, die je vanaf de eerste pagina weet mee te slepen in een reeks van heftige gebeurtenissen die je op het puntje van je stoel doen zitten. Deze spanning wordt door het heel boek steeds meer opgebouwd naar een einde dat onverwachts is. Het boek is zeker een aanrader.
January 3, 2022
In het eerste hoofdstuk lees je over gebeurtenissen op 7 september en in het laatste hoofdstuk lees je over gesprekken op 24 oktober. In deze korte tijd is het leven voor alle betrokkenen enorm veranderd.
De lezer valt door de goede beschrijving van Sam de Wild meteen binnen in zijn wereld; zijn missie is het uitschakelen van een Koerdische leider met de naam Guzman. Guzman wordt beschermd door Alan Sivan en een klein leger lijfwachten, dat hem altijd omringt.
Sam spreekt vloeiend Arabisch en door zijn donkere haar en door de zon gebruinde huid valt hij tussen Arabieren niet op.
Door de vele terugkijkjes in het leven van Sam de Wild leren we hem goed kennen. Je kunt dit laatste deel goed lezen zonder de andere delen gelezen te hebben.
Sofie Lafleur is journalist, heeft een Congolese moeder, een Waalse vader en woont in Brussel. Ze heeft donkere krullen, een getinte huid en blauwe ogen en veel mannen vinden haar aantrekkelijk. Ze woont samen met Philippe en samen zorgen ze voor haar vierjarige zoon Marcel uit een eerdere relatie.
De relatie tussen Philippe en Sofie is ontroerend mooi beschreven.
Sofie Lafleur is in de gelegenheid om Murat Guzman te interviewen en raakt betrokken bij een politiek spelletje en een aanslag. Niets zal daarna voor haar nog hetzelfde zijn.
Vanaf het begin is deze actiethriller gevuld met veel geweld, de lezer kan al op de eerste bladzijde veel bloedvergieten verwachten. Een heleboel mensen krijgen ervan langs op een manier die soms onvoorstelbaar is. Maar door de goede dialogen en beschrijvingen van de gebeurtenissen wordt hetgeen men leest werkelijkheid.
Er worden drie hoofdlijnen beschreven vanuit hun verschillende perspectieven. Door de wisselingen in perspectief en de korte hoofdstukken zou men het overzicht een beetje kwijt kunnen raken. Maar hierdoor lees je ook gretig door, want je wilt tenslotte niets missen.
‘Doodsengelen’ is een thriller die zich afwisselend afspeelt in Nederland, Irak en Israël.
Een van de hoofdpersonen is Hein de Rijcke. Hij neemt afscheid van zijn positie als generaal in het Nederlandse leger, maar heeft zeker nog politieke ambities. Niet iemand om uit het oog te verliezen.
Hij heeft helpers om de macht van de Volkspartij Nederland vlak voor de verkiezingen te vergroten door de kiezers te vertellen wat ze willen horen, maar dan uiteindelijk toch anders te regeren.
“Iets meer dan een week hadden ze nog om een zeteltje of vier extra te veroveren. Hein wist dat het kon. Het plannetje was waterdicht. Hij voelde zich net een marionettenspeler die, samen met zijn team, aan de touwtjes trok. De bevolking zou dansen.”
‘Doodsengelen’ is een actiethriller die zich in een wereld afspeelt waarin kindermisbruik en kinderhandel aan de orde van de dag zijn; niet zichtbaar voor iedereen, maar het gebeurt achter de schermen en niet alleen door de brave burgers maar ook door de leiders.
De afkortingen die gebruikt worden door de auteur, worden meestal op de volgende bladzijde al verklaard.
Het is duidelijk dat de achtergrond van Wouter Helders een grote rol heeft gespeeld bij het tot stand komen van deze serie.
De lezer zal zo nu en dan een brok in zijn of haar keel krijgen bij hetgeen te lezen is. Kan het nog erger, vraag je jezelf af? Maar dat kan inderdaad.
“De zwarte loop van het wapen was op de achterkant van het hoofd van Marcel gericht. Op dat moment keek Marcel op. Zijn ogen opengesperd, zijn mond geopend, klaar om te schreeuwen. De luide knal die het schot veroorzaakte, werd versterkt door de kleine ruimte waarin het gebeurde en klonk als een kanonschot. Het hoofd van het jongetje op het matras explodeerde en een wolk van bloed sloeg neer op de muur en het matras.”
In de laatste hoofdstukken van het verhaal nemen we afscheid van twee van de drie protagonisten, daarna lezen we verder over hetgeen de andere hoofdrolspeler bezig houdt. Het moet niet akeliger worden…
Dit laatste deel van de vierdelige serie is er een om niet te laten liggen.
Ik heb ‘Doodsengelen’ graag gelezen en rilde nadien nog even van de laatste woorden die ik las.
De lezer valt door de goede beschrijving van Sam de Wild meteen binnen in zijn wereld; zijn missie is het uitschakelen van een Koerdische leider met de naam Guzman. Guzman wordt beschermd door Alan Sivan en een klein leger lijfwachten, dat hem altijd omringt.
Sam spreekt vloeiend Arabisch en door zijn donkere haar en door de zon gebruinde huid valt hij tussen Arabieren niet op.
Door de vele terugkijkjes in het leven van Sam de Wild leren we hem goed kennen. Je kunt dit laatste deel goed lezen zonder de andere delen gelezen te hebben.
Sofie Lafleur is journalist, heeft een Congolese moeder, een Waalse vader en woont in Brussel. Ze heeft donkere krullen, een getinte huid en blauwe ogen en veel mannen vinden haar aantrekkelijk. Ze woont samen met Philippe en samen zorgen ze voor haar vierjarige zoon Marcel uit een eerdere relatie.
De relatie tussen Philippe en Sofie is ontroerend mooi beschreven.
Sofie Lafleur is in de gelegenheid om Murat Guzman te interviewen en raakt betrokken bij een politiek spelletje en een aanslag. Niets zal daarna voor haar nog hetzelfde zijn.
Vanaf het begin is deze actiethriller gevuld met veel geweld, de lezer kan al op de eerste bladzijde veel bloedvergieten verwachten. Een heleboel mensen krijgen ervan langs op een manier die soms onvoorstelbaar is. Maar door de goede dialogen en beschrijvingen van de gebeurtenissen wordt hetgeen men leest werkelijkheid.
Er worden drie hoofdlijnen beschreven vanuit hun verschillende perspectieven. Door de wisselingen in perspectief en de korte hoofdstukken zou men het overzicht een beetje kwijt kunnen raken. Maar hierdoor lees je ook gretig door, want je wilt tenslotte niets missen.
‘Doodsengelen’ is een thriller die zich afwisselend afspeelt in Nederland, Irak en Israël.
Een van de hoofdpersonen is Hein de Rijcke. Hij neemt afscheid van zijn positie als generaal in het Nederlandse leger, maar heeft zeker nog politieke ambities. Niet iemand om uit het oog te verliezen.
Hij heeft helpers om de macht van de Volkspartij Nederland vlak voor de verkiezingen te vergroten door de kiezers te vertellen wat ze willen horen, maar dan uiteindelijk toch anders te regeren.
“Iets meer dan een week hadden ze nog om een zeteltje of vier extra te veroveren. Hein wist dat het kon. Het plannetje was waterdicht. Hij voelde zich net een marionettenspeler die, samen met zijn team, aan de touwtjes trok. De bevolking zou dansen.”
‘Doodsengelen’ is een actiethriller die zich in een wereld afspeelt waarin kindermisbruik en kinderhandel aan de orde van de dag zijn; niet zichtbaar voor iedereen, maar het gebeurt achter de schermen en niet alleen door de brave burgers maar ook door de leiders.
De afkortingen die gebruikt worden door de auteur, worden meestal op de volgende bladzijde al verklaard.
Het is duidelijk dat de achtergrond van Wouter Helders een grote rol heeft gespeeld bij het tot stand komen van deze serie.
De lezer zal zo nu en dan een brok in zijn of haar keel krijgen bij hetgeen te lezen is. Kan het nog erger, vraag je jezelf af? Maar dat kan inderdaad.
“De zwarte loop van het wapen was op de achterkant van het hoofd van Marcel gericht. Op dat moment keek Marcel op. Zijn ogen opengesperd, zijn mond geopend, klaar om te schreeuwen. De luide knal die het schot veroorzaakte, werd versterkt door de kleine ruimte waarin het gebeurde en klonk als een kanonschot. Het hoofd van het jongetje op het matras explodeerde en een wolk van bloed sloeg neer op de muur en het matras.”
In de laatste hoofdstukken van het verhaal nemen we afscheid van twee van de drie protagonisten, daarna lezen we verder over hetgeen de andere hoofdrolspeler bezig houdt. Het moet niet akeliger worden…
Dit laatste deel van de vierdelige serie is er een om niet te laten liggen.
Ik heb ‘Doodsengelen’ graag gelezen en rilde nadien nog even van de laatste woorden die ik las.
November 27, 2020
In Irak lijkt het verleden van geheim agent Sam de Wildt hem steeds in te halen waardoor het hem niet lukt om zijn doelwit, een Koerdische politicus uit te schakelen. Terug in Nederland krijgt hij alsnog een kans om zijn fout recht te zetten maar al snel blijkt dat ingewikkelder dan verwacht. Ondertussen is journalist Sofie Lafleur dankzij een nieuwe opdracht onverwachts verwikkeld geraakt in een strijd die verder gaat dan ze ooit had verwacht en haar in groot gevaar brengt.
Doodsengelen is het vierde deel in de Sofie Lafleur serie maar kan los van de rest gelezen worden.
Al vanaf de eerste bladzijde van Doodsengelen voel je de spanning, je valt als lezer midden in een hondengevecht wat je gelijk meetrekt in de sfeer die het boek wil creëren. Ik heb het absoluut niet op hondengevechten maar het boek pakte me door Wouters schrijfstijl direct. Je voelt als lezer de spanning die op de plek hangt, het enthousiaste geschreeuw trilt door je oren en je ruikt de honden en van door de spanning zwetende mannen.
Doordat je na dit hoofdstuk bij Sofie in België beland vloeit die opgebouwde spanning gedeeltelijk weg maar maakt het je ook gelijk nieuwsgierig naar haar aandeel in een boek wat op de achterflap nog niets over dit personage vertelt.
Het boek wisselt tussen verschillende locaties en personage waardoor je het verhaal vanuit verschillende perspectieven meekrijgt. Boven elk nieuw hoofdstuk wordt aangegeven op welke plek en tijd het hoofdstuk zich afspeelt, vrijwel direct nadat je de locatie ziet weet je ook welk personage daarbij aan bod komt. Wouter heeft het boek in de derde persoon geschreven waardoor je, ook als je door de locatie niet direct doorhebt met welk personage je meeleest je dit al snel verteld wordt door de schrijver zelf.
Wouter heeft een aangename en vlotte schrijfstijl die, zoals hierboven genoemd, levendig en beeldend is. Je ziet echt de locaties en personages voor je die door hem worden geschetst wat ervoor zorgt dat je makkelijk in het boek komt en het leesplezier wordt vergroot.
Doodsengelen is het vierde en tevens laatste boek over journalist Sofie Lefleur maar kan los gelezen worden van de rest, er zijn momenten waarop er wordt teruggeblikt op momenten uit voorgaande boeken maar dit is niet storend voor iemand, ik behoor persoonlijk ook tot deze groep, die nog niet eerder een boek van Wouter Helders las. Wel kan het lezen van dit boek ervoor zorgen dat je de eerdere boeken alsnog wil gaan lezen, maar dat is uiteraard geen ramp.
Wouter Helders werd als militair journalist verschillende keren uitgezonden. Zijn thrillers zijn hierdoor ook gedeeltelijk gebaseerd op eigen ervaringen. Met zijn debuut Machtsstrijd won Wouter de Hebban Thriller Debuutprijs.
Doodsengelen is het vierde deel in de Sofie Lafleur serie maar kan los van de rest gelezen worden.
Al vanaf de eerste bladzijde van Doodsengelen voel je de spanning, je valt als lezer midden in een hondengevecht wat je gelijk meetrekt in de sfeer die het boek wil creëren. Ik heb het absoluut niet op hondengevechten maar het boek pakte me door Wouters schrijfstijl direct. Je voelt als lezer de spanning die op de plek hangt, het enthousiaste geschreeuw trilt door je oren en je ruikt de honden en van door de spanning zwetende mannen.
Doordat je na dit hoofdstuk bij Sofie in België beland vloeit die opgebouwde spanning gedeeltelijk weg maar maakt het je ook gelijk nieuwsgierig naar haar aandeel in een boek wat op de achterflap nog niets over dit personage vertelt.
Het boek wisselt tussen verschillende locaties en personage waardoor je het verhaal vanuit verschillende perspectieven meekrijgt. Boven elk nieuw hoofdstuk wordt aangegeven op welke plek en tijd het hoofdstuk zich afspeelt, vrijwel direct nadat je de locatie ziet weet je ook welk personage daarbij aan bod komt. Wouter heeft het boek in de derde persoon geschreven waardoor je, ook als je door de locatie niet direct doorhebt met welk personage je meeleest je dit al snel verteld wordt door de schrijver zelf.
Wouter heeft een aangename en vlotte schrijfstijl die, zoals hierboven genoemd, levendig en beeldend is. Je ziet echt de locaties en personages voor je die door hem worden geschetst wat ervoor zorgt dat je makkelijk in het boek komt en het leesplezier wordt vergroot.
Doodsengelen is het vierde en tevens laatste boek over journalist Sofie Lefleur maar kan los gelezen worden van de rest, er zijn momenten waarop er wordt teruggeblikt op momenten uit voorgaande boeken maar dit is niet storend voor iemand, ik behoor persoonlijk ook tot deze groep, die nog niet eerder een boek van Wouter Helders las. Wel kan het lezen van dit boek ervoor zorgen dat je de eerdere boeken alsnog wil gaan lezen, maar dat is uiteraard geen ramp.
Wouter Helders werd als militair journalist verschillende keren uitgezonden. Zijn thrillers zijn hierdoor ook gedeeltelijk gebaseerd op eigen ervaringen. Met zijn debuut Machtsstrijd won Wouter de Hebban Thriller Debuutprijs.
October 31, 2020
Doodsengelen is het vierde en tevens laatste deel van de Sofie Lafleur-reeks. En het gaat verder met Sam die op missie in Irak en aan de andere kant Sophie, die samen met Marcel, haar zoon en haar nieuwe vriend Philippe een nieuw gezin wil zijn. Sam probeert een moeilijke opdracht uit te voeren en Sophie krijgt als journaliste een nieuwe opdracht. Beide verhalen komen met een letterlijke knal samen en dat maakt dat dit een boek is dat heel erg spannend is. Wat een mooi laatste deel!
Ik heb het vorige deel wel gelezen maar de eerste 2 delen nog niet. Je kunt dit dus los lezen vanwege de flashbacks en de mooie schrijfstijl van Wouter Helders maar ik ben nog steeds van plan om de eerste delen ook een keer te gaan lezen.
Wouter heeft een paar mooie cliffhangers in dit boek geplaatst die echt onvoorstelbaar zijn. Ze laten je een aanslag meebeleven vanaf de eerste rang en dat is na een week als deze heftig en actueel.
Maar aan de andere kant maakt dat de uitleg die Wouter aan de nationale en internationale conflicten geeft dat je de reacties van de hoofdpersonen beter begrijpt en doorgrondt.
Hij zorgt er daarbij voor dat hij niet te ver van de rode draad in het verhaal verwijderd raakt.
Je kop in het zand steken is nooit goed. Je gaat twijfelen of iets fictie is of non fictie…..
Doodsengelen is een mega spannende en eng realistische mooie thriller die mij van het begin tot het einde en ver daarna flink bezighield. Er was een mooie balans tussen rust en spanning en dat leest heel erg fijn.
Voor iedereen die van thrillers houdt die verder gaan dat een gewone moord of incident en je laten nadenken over wat je in het nieuws hebt gelezen.
Ik heb het vorige deel wel gelezen maar de eerste 2 delen nog niet. Je kunt dit dus los lezen vanwege de flashbacks en de mooie schrijfstijl van Wouter Helders maar ik ben nog steeds van plan om de eerste delen ook een keer te gaan lezen.
Wouter heeft een paar mooie cliffhangers in dit boek geplaatst die echt onvoorstelbaar zijn. Ze laten je een aanslag meebeleven vanaf de eerste rang en dat is na een week als deze heftig en actueel.
Maar aan de andere kant maakt dat de uitleg die Wouter aan de nationale en internationale conflicten geeft dat je de reacties van de hoofdpersonen beter begrijpt en doorgrondt.
Hij zorgt er daarbij voor dat hij niet te ver van de rode draad in het verhaal verwijderd raakt.
Je kop in het zand steken is nooit goed. Je gaat twijfelen of iets fictie is of non fictie…..
Doodsengelen is een mega spannende en eng realistische mooie thriller die mij van het begin tot het einde en ver daarna flink bezighield. Er was een mooie balans tussen rust en spanning en dat leest heel erg fijn.
Voor iedereen die van thrillers houdt die verder gaan dat een gewone moord of incident en je laten nadenken over wat je in het nieuws hebt gelezen.
November 8, 2020
Spannende acties
Het eerdere deel met Sam en Sofie in de hoofdrol kreeg van mij 4 sterren. Doodsengelen start met een prachtige cover met een Doodsengel die met opgeheven zwaard door de lucht vliegt. Doodsengelen is een actiethriller met meerdere verhaallijnen. De korte hoofdstukken en de schrijfstijl maken het prettig om dit boek te lezen. Wouter schrijft begrijpelijk en daarnaast heel beeldend, waardoor je veel voor je ogen ziet gebeuren m.n. als het om de spannende acties en de verwondingen gaat. Anderzijds maken de korte hoofdstukken het wat lastiger om in het verhaal te komen. De snelle afwisseling in personages en decors maken dat je heen en weer blijft springen en dat het lang als een versnipperd verhaal voelt. Wouter heeft daar wel goed over doorgedacht, maar toch luidt mijn advies ‘less is more’. Het boek is niet voorspelbaar en prima als standalone te lezen.
Het boek begint met een hondengevecht in Iraaks-Koerdistan. Daar ontdekt Sam zijn target. Hoewel hij deze heel slim weet te naderen mislukt zijn moordaanslag. In België geniet Sofie van het leven met haar partner en haar zoontje. Haar journalistieke loopbaan brengt haar in contact met het plot waar Sam in voorkomt. Sam, inmiddels in Nederland, krijgt een nieuwe opdracht. Zijn keuzes brengen dit keer ook hem in gevaar, als hij wordt ingezet voor een machtsverschuiving in Nederland. Spannende acties!
Het eerdere deel met Sam en Sofie in de hoofdrol kreeg van mij 4 sterren. Doodsengelen start met een prachtige cover met een Doodsengel die met opgeheven zwaard door de lucht vliegt. Doodsengelen is een actiethriller met meerdere verhaallijnen. De korte hoofdstukken en de schrijfstijl maken het prettig om dit boek te lezen. Wouter schrijft begrijpelijk en daarnaast heel beeldend, waardoor je veel voor je ogen ziet gebeuren m.n. als het om de spannende acties en de verwondingen gaat. Anderzijds maken de korte hoofdstukken het wat lastiger om in het verhaal te komen. De snelle afwisseling in personages en decors maken dat je heen en weer blijft springen en dat het lang als een versnipperd verhaal voelt. Wouter heeft daar wel goed over doorgedacht, maar toch luidt mijn advies ‘less is more’. Het boek is niet voorspelbaar en prima als standalone te lezen.
Het boek begint met een hondengevecht in Iraaks-Koerdistan. Daar ontdekt Sam zijn target. Hoewel hij deze heel slim weet te naderen mislukt zijn moordaanslag. In België geniet Sofie van het leven met haar partner en haar zoontje. Haar journalistieke loopbaan brengt haar in contact met het plot waar Sam in voorkomt. Sam, inmiddels in Nederland, krijgt een nieuwe opdracht. Zijn keuzes brengen dit keer ook hem in gevaar, als hij wordt ingezet voor een machtsverschuiving in Nederland. Spannende acties!
Displaying 1 - 7 of 7 reviews