What do you think?
Rate this book
PS I życzę Ci dużo miłości
Co może się wydarzyć, kiedy dawno zaginiona kartka z życzeniami świątecznymi trafi wreszcie do adresata? Czy zapisane na niej słowa mają taką moc, by zmienić czyjeś życie lub obudzić dawno zapomniane uczucia? A może dzięki takiej kartce dopiero narodzi się miłość? Najpopularniejsze polskie autorki literatury obyczajowej przygotowały dla swoich czytelniczek prawdziwą świąteczną niespodziankę – tom najpiękniejszych opowieści o miłości, która narodziła się dzięki świątecznej kartce. W gronie autorek znalazły się: Magdalena Witkiewicz, Agnieszka Krawczyk, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Ilona Gołębiewska, Magda Knedler, Natasza Socha, Małgorzata Warda oraz Katarzyna Misiołek.
Pola ma dwadzieścia kilka lat, wybuchowy temperament i talent do wpadania w kłopoty, a na dodatek przez swój niewyparzony język musi w tym roku zupełnie sama przygotować wigilijną kolację dla całej rodziny. Podczas świątecznych porządków odkrywa w podłodze tajemniczą skrytkę z pamiątkami oraz starym listem miłosnym. Podążając tropem zakochanych, nie tylko odkrywa ich losy i smak pieczonych jabłek, ale też wartość życia, w którym jest czas na zatrzymanie się w biegu i refleksję nad sobą i innymi ludźmi.
Gośka jest głęboko przekonana, że najsilniejsze porywy serca ma już dawno za sobą. Dramatyczne rozstanie z miłością życia, a potem seria rozczarowujących związków sprawiły, że szalona i spontaniczna studentka przemieniła się z czasem w stateczną i pozbawioną radości życia kobietę. Wszystko zmienia się jednak, gdy Gosia odkrywa zaadresowaną do siebie kartkę – sprzed dziesięciu lat! Wiedziona instynktem postanawia rozwiązać tajemnicę z przeszłości. Dokąd zaprowadzi ją ta nieoczekiwana wiadomość?
Marysia przeszła w życiu wiele – śmierć męża, wyprowadzkę syna i utratę najlepszej przyjaciółki. Z upływem lat nie traci jednak pogody ducha a przez życie idzie ze szczerym uśmiechem na twarzy i dobrą książką w dłoni. W jednej z nich zupełnie przypadkowo odnajduje świąteczną kartkę napisaną lata temu przez jej ukochanego. Z kartki wynika, że jedna decyzja mogła na zawsze odmienić życie Marysi. Kobieta w przypływie impulsu postanawia wybrać się do Sopotu i odnaleźć swoją dawną miłość. Jak skończy się ta wyjątkowa przygoda?
Pola ma dwadzieścia kilka lat, wybuchowy temperament i talent do wpadania w kłopoty, a na dodatek przez swój niewyparzony język musi w tym roku zupełnie sama przygotować wigilijną kolację dla całej rodziny. Podczas świątecznych porządków odkrywa w podłodze tajemniczą skrytkę z pamiątkami oraz starym listem miłosnym. Podążając tropem zakochanych, nie tylko odkrywa ich losy i smak pieczonych jabłek, ale też wartość życia, w którym jest czas na zatrzymanie się w biegu i refleksję nad sobą i innymi ludźmi.
Gośka jest głęboko przekonana, że najsilniejsze porywy serca ma już dawno za sobą. Dramatyczne rozstanie z miłością życia, a potem seria rozczarowujących związków sprawiły, że szalona i spontaniczna studentka przemieniła się z czasem w stateczną i pozbawioną radości życia kobietę. Wszystko zmienia się jednak, gdy Gosia odkrywa zaadresowaną do siebie kartkę – sprzed dziesięciu lat! Wiedziona instynktem postanawia rozwiązać tajemnicę z przeszłości. Dokąd zaprowadzi ją ta nieoczekiwana wiadomość?
Marysia przeszła w życiu wiele – śmierć męża, wyprowadzkę syna i utratę najlepszej przyjaciółki. Z upływem lat nie traci jednak pogody ducha a przez życie idzie ze szczerym uśmiechem na twarzy i dobrą książką w dłoni. W jednej z nich zupełnie przypadkowo odnajduje świąteczną kartkę napisaną lata temu przez jej ukochanego. Z kartki wynika, że jedna decyzja mogła na zawsze odmienić życie Marysi. Kobieta w przypływie impulsu postanawia wybrać się do Sopotu i odnaleźć swoją dawną miłość. Jak skończy się ta wyjątkowa przygoda?
352 pages, Paperback
First published October 28, 2020
45 people want to read
About the author
Magdalena Witkiewicz
84 books181 followersMagdalena Witkiewicz – a writer. Graduated from Gdańsk University, Gdansk Foundation for Management Development and Executive Master of Business Administration (MBA) in Gdańsk.. She has worked as a marketing analyst and marketing specialist. Until recently, she has owned a marketing company.
www.magdalenawitkiewicz.pl
In 2013 she published four bestsellers: (Zamek z piasku, Szkoła żon, Ballada o ciotce Matyldzie, Lilka i spółka), three of which granice.pl vortal warded in a contest for the best books of spring and summer
A Vietnamese publishing house has bought the rights to ”Szkoła Żon” book and this novel will be translated and published in Asia in 2014
Magdalena Witkiewicz has also represented Poland at the International Festival of Literature for Children in Lithuania.
She conducts writing workshops for teenagers.
In her novels she mentions the most important problems of nowadays women. Thanks to her books, women find the faith for dreams to come true. All you should do is to take your fate into your hands and help it a bit.
www.magdalenawitkiewicz.pl
In 2013 she published four bestsellers: (Zamek z piasku, Szkoła żon, Ballada o ciotce Matyldzie, Lilka i spółka), three of which granice.pl vortal warded in a contest for the best books of spring and summer
A Vietnamese publishing house has bought the rights to ”Szkoła Żon” book and this novel will be translated and published in Asia in 2014
Magdalena Witkiewicz has also represented Poland at the International Festival of Literature for Children in Lithuania.
She conducts writing workshops for teenagers.
In her novels she mentions the most important problems of nowadays women. Thanks to her books, women find the faith for dreams to come true. All you should do is to take your fate into your hands and help it a bit.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
January 20, 2021
Jeden z lepszych zbiorów opowiadań
January 11, 2021
3,75 Lekki, przyjemny zbiór zimowych opowiadań i tyle.
March 15, 2021
Ostatnimi czasy w moje ręce trafiła pewna antologia, która zawiera w sobie opowiadania, gdzie te trzy które przeczytałam należały raczej do sfery bardziej uroczych w wyrazie niż ostrych i namiętnych. Nie były one złe, jednak liczyłam na więcej mocy, którą mogłabym przekuć w coś, a tak dostałam opowiadania po lżejszej stronie księżyca niż inne. Te trzy, które przeczytałam podobały mi się, a to co najbardziej zwróciło moją uwagę to opowiadanie Pani Agnieszki Lingas-Łoniewskiej
Tajemnica starej szuflady - Magdalena Witkiewicz; Strzał w serce - Agnieszka Lingas-Łoniewska; Medalion z szafirem - Ilona Gołębiewska
Polecam Wam zapoznanie się z tymi opowiadaniami, bo są naprawdę fajnie przemyślane i napisane. Szuflada to miejsce, gdzie zawsze można znaleźć coś nie odkrytego. Pani Agnieszka skorzystała z PTSD, co mnie bardzo cieszy, bo uwielbiam ten motyw! A medalion skrywa w sobie historię sprzed lat tylko czy uda się ją kiedykolwiek odkryć.
Ja Wam więcej nie zdradzę, bo myślę, że będzie najlepiej jeśli sami się przekonacie co się wydarzy w tych i w innych opowiadaniach!
Tajemnica starej szuflady - Magdalena Witkiewicz; Strzał w serce - Agnieszka Lingas-Łoniewska; Medalion z szafirem - Ilona Gołębiewska
Polecam Wam zapoznanie się z tymi opowiadaniami, bo są naprawdę fajnie przemyślane i napisane. Szuflada to miejsce, gdzie zawsze można znaleźć coś nie odkrytego. Pani Agnieszka skorzystała z PTSD, co mnie bardzo cieszy, bo uwielbiam ten motyw! A medalion skrywa w sobie historię sprzed lat tylko czy uda się ją kiedykolwiek odkryć.
Ja Wam więcej nie zdradzę, bo myślę, że będzie najlepiej jeśli sami się przekonacie co się wydarzy w tych i w innych opowiadaniach!
Read
December 27, 2022Książkę dostałam od siostry ciotecznej, która niestety niezbyt zna mój gust 😬 więc oceny gwiazdkowej nie wystawię, bo zdecydowanie nie jestem jej grupą docelową.
Cóż. Nie spodziewałam się po niej niczego specjalnego. I w większości nie dostałam niczego specjalnego, ale podejrzewam że osobom w targecie będzie się podobać.
No właśnie, >w większości<. ALE. Opowiadanie Knedler jakoś we mnie mocno uderzyło. oof. Było trochę łezek, czego się KOMPLETNIE nie spodziewałam.
Opowiadanie Wardy też jest z tych sercołapiących.
I już, już chciałam chwalić redakcję za kolejność umieszczenia opowiadań, że te najlepsze zostawili na koniec, ale... niestety nie. Opowiadanie Misiołek, w porównaniu z dwoma poprzednimi, jest... przeciętniejsze. Nie mówię że złe, jest całkiem przyjemne, i takie "aww", ale nie doskoczyło do poziomu, na który liczyłam.
Co do wcześniejszych pięciu opowiadań, nie mam niestety zbyt dużo do powiedzenia. Były w porządku. W sumie każde miało w sobie coś przyjemnego czy ciekawego, ale, tak jak się po nich spodziewałam, nie okazały się rewelacyjne. Mimo to na plus jest to, że bohaterami nie są tylko Piękni i Młodzi.
Kolejną łyżką dziegciu jest to, że książka trafia na półkę hańby "Hetero- i allonormatywność tak wielka, że aż statystycznie niemożliwa" - czego, niestety, także się spodziewałam. Chociaż (jakimś cudem) miałam cichą nadzieję patrząc na tytuł, że to "dużo miłości" będzie bardziej różnorodne. Że miłość w święta nie musi być romantyczna, albo w ogóle wobec swojej rodziny. Że jeśli twoja rodzina jest do dupy to możesz odmówić im swojej miłości, a twoi przyjaciele będą twoją rodziną. A dostałam heteroseksualną, allonormatywną papkę, którą i tak nam się wciska do gardeł, szczególnie w okresie okołoświątecznym, że trzeba kogoś mieć. I jest mi szczerze mówiąc trochę przykro z tego powodu.
(Ktoś może spytać: "ale dlaczego taka półka?". Otóż dlatego, że statystycznie osoby nieheteronormatywne to około 10% każdego społeczeństwa. Mimo ośmiu autorek w antologii, nawet wśród postaci pobocznych nie uświadczy się nikogo, kto nie wpisywałby się w heteronormę. Jakby książka była sprzed 2010, no nawet 2015, przymknęłabym na to oko. Ale nie kiedy była wydana w 2020, do jasnej cholery.)
Cóż. Nie spodziewałam się po niej niczego specjalnego. I w większości nie dostałam niczego specjalnego, ale podejrzewam że osobom w targecie będzie się podobać.
No właśnie, >w większości<. ALE. Opowiadanie Knedler jakoś we mnie mocno uderzyło. oof. Było trochę łezek, czego się KOMPLETNIE nie spodziewałam.
Opowiadanie Wardy też jest z tych sercołapiących.
I już, już chciałam chwalić redakcję za kolejność umieszczenia opowiadań, że te najlepsze zostawili na koniec, ale... niestety nie. Opowiadanie Misiołek, w porównaniu z dwoma poprzednimi, jest... przeciętniejsze. Nie mówię że złe, jest całkiem przyjemne, i takie "aww", ale nie doskoczyło do poziomu, na który liczyłam.
Co do wcześniejszych pięciu opowiadań, nie mam niestety zbyt dużo do powiedzenia. Były w porządku. W sumie każde miało w sobie coś przyjemnego czy ciekawego, ale, tak jak się po nich spodziewałam, nie okazały się rewelacyjne. Mimo to na plus jest to, że bohaterami nie są tylko Piękni i Młodzi.
Kolejną łyżką dziegciu jest to, że książka trafia na półkę hańby "Hetero- i allonormatywność tak wielka, że aż statystycznie niemożliwa" - czego, niestety, także się spodziewałam. Chociaż (jakimś cudem) miałam cichą nadzieję patrząc na tytuł, że to "dużo miłości" będzie bardziej różnorodne. Że miłość w święta nie musi być romantyczna, albo w ogóle wobec swojej rodziny. Że jeśli twoja rodzina jest do dupy to możesz odmówić im swojej miłości, a twoi przyjaciele będą twoją rodziną. A dostałam heteroseksualną, allonormatywną papkę, którą i tak nam się wciska do gardeł, szczególnie w okresie okołoświątecznym, że trzeba kogoś mieć. I jest mi szczerze mówiąc trochę przykro z tego powodu.
(Ktoś może spytać: "ale dlaczego taka półka?". Otóż dlatego, że statystycznie osoby nieheteronormatywne to około 10% każdego społeczeństwa. Mimo ośmiu autorek w antologii, nawet wśród postaci pobocznych nie uświadczy się nikogo, kto nie wpisywałby się w heteronormę. Jakby książka była sprzed 2010, no nawet 2015, przymknęłabym na to oko. Ale nie kiedy była wydana w 2020, do jasnej cholery.)
November 20, 2020
Kolejna książka, na którą skalda się kilka opowiadań.
Motywem przewodzącym w tych opowiadaniach są święta i co najważniejsze zagubiona wiadomość czy to w formie listu czy też pocztówki.
Muszę przyznać, że bardzo przyjemnie czytało się te wszystkie opowiadania. Każda historia mnie urzekła. Gdybym miała wybrać tylko jedno opowiadanie nie byłabym w stanie bo wszystkie mi się podobały.
Czytając te książkę czułam takie ciepło, bo książka jest przepełniona miłością, a co jest ważniejszego w dodatku w okresie świątecznym?
Z autorek, które napisały opowiadanie do tej książki znam twórczość tylko Pani Magdaleny Witkiewicz i Pani Agnieszki Krawczyk. Z piórem reszty autorek to było pierwsze spotkanie i na pewno nie ostatnie.
Przy tej książce na 100 % poczujecie magię świat. Co tu więcej napisać? Książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Każda romantyczka musi po nią sięgnąć a okres przedświąteczny będzie idealny.
Każda historia mnie tak wciągnęła, że nie mogłam się oderwać. Każdy list, kartka była inna i skrywała jakaś tajemnice i zranioną miłość. Nie raz zastanawiałabym się, co ja bym zrobiła z takim odnalezionym listem? Czy szukałaby nadawcy i adresata? Na pewno!
Takie historie mnie tak ciekawią, że mogłabym czytać je non stop. Jedynie trochę szkoda, że te opowiadania są takie krótkie. Jednak, „ co dobre szybko się kończy”.
Ogromne brawa dla autorek, bo stanęły na wysokości zadania i ja mam problem z wybraniem tego jedynego najlepszego opowiadania, bo wszystkie były wyśmienite.
Tak wiec gorąco Wam polecam, jeśli tylko lubicie historie pełne romantyzmu to musicie to przeczytać.
Motywem przewodzącym w tych opowiadaniach są święta i co najważniejsze zagubiona wiadomość czy to w formie listu czy też pocztówki.
Muszę przyznać, że bardzo przyjemnie czytało się te wszystkie opowiadania. Każda historia mnie urzekła. Gdybym miała wybrać tylko jedno opowiadanie nie byłabym w stanie bo wszystkie mi się podobały.
Czytając te książkę czułam takie ciepło, bo książka jest przepełniona miłością, a co jest ważniejszego w dodatku w okresie świątecznym?
Z autorek, które napisały opowiadanie do tej książki znam twórczość tylko Pani Magdaleny Witkiewicz i Pani Agnieszki Krawczyk. Z piórem reszty autorek to było pierwsze spotkanie i na pewno nie ostatnie.
Przy tej książce na 100 % poczujecie magię świat. Co tu więcej napisać? Książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Każda romantyczka musi po nią sięgnąć a okres przedświąteczny będzie idealny.
Każda historia mnie tak wciągnęła, że nie mogłam się oderwać. Każdy list, kartka była inna i skrywała jakaś tajemnice i zranioną miłość. Nie raz zastanawiałabym się, co ja bym zrobiła z takim odnalezionym listem? Czy szukałaby nadawcy i adresata? Na pewno!
Takie historie mnie tak ciekawią, że mogłabym czytać je non stop. Jedynie trochę szkoda, że te opowiadania są takie krótkie. Jednak, „ co dobre szybko się kończy”.
Ogromne brawa dla autorek, bo stanęły na wysokości zadania i ja mam problem z wybraniem tego jedynego najlepszego opowiadania, bo wszystkie były wyśmienite.
Tak wiec gorąco Wam polecam, jeśli tylko lubicie historie pełne romantyzmu to musicie to przeczytać.
May 1, 2021
Wydawnictwo Muza pokusiło się w tym roku na kilka świątecznych propozycji, wydanych w formie antologii. Odsłoną romantyczną stał się zbiór opowiadań „PS I życzę Ci dużo miłości” spod pióra ośmiu znanych, polskich autorek. I wydaje się, że to przepis na sukces, kiedy na okładce pojawiają się takie nazwiska jak Magdalena Witkiewicz, Natasza Socha czy Agnieszka Lingas-Łoniewska, ale czy tak było w istocie?
„Bo czasami trzeba raz na zawsze zamknąć przeszłość i otworzyć się na to, co niesie nam w darze nieprzewidywalny los.”
Opowiadania w tym zbiorze charakteryzuje wspólny mianownik, którym jest otrzymanie po latach kartki świątecznej, która mogła wiele zmienić w życiu bohaterów. Jedno opowiadanie wyłamuje się z tego schematu, ponieważ mówi o pocztówce wysłanej w bieżące święta. Wydaje mi się, że w większości opowiadań, duch świąt był nie całkiem obecny, wigilia wydawała się jakby odległym tłem dla wydarzeń sprzed lat, kiedy to zagłębialiśmy się w przeszłość poszczególnych postaci.
„Rozumiałem, a trochę nie. Trochę jej nienawidziłem, a trochę jeszcze ją kochałem.”
Poniżej kilka słów o trzech najlepszych w mojej ocenie opowiadaniach:
• „Tajemnica starej szuflady” Magdalena Witkiewicz – intrygująca historia o nieszczęśliwej miłości sprzed lat, której odkrywanie prowadzi do szczęścia współczesnych bohaterów. Ogromny plus za brak macho-mena z sześciopakiem, którego zastąpił spokojny mężczyzna z brzuszkiem. Brawo, o takich prawdziwych ludziach, którzy nie przypominają posągu Dawida, lepiej mi się czyta, bo są bardziej ‘namacalni’.
• „Zapach pieczonych jabłek” Natasza Socha – niby prosta historia odnalezienia miłości po latach i spokojnego, melancholijnego przeżywania szczęścia, a jednak miała w sobie coś ciepłego i przyjemnego w odbiorze.
• „Medalion z szafirem” Ilona Gołębiewska – opowiadanie podsumowujące młodzieńczą miłość, która mimo zdrady, nie może się wypalić i tli się w sercach bohaterów. Interwencja ze strony rezolutnej dziewczyny jest jednak niezbędna do połączenia tej dwójki upartych i dumnych osobowości.
„Zresztą ten wewnętrzny głos też odzywał się jedynie w książkach. Albo tam była wewnętrzna bogini, już nie pamiętał. W tym erotyku o pięćdziesięciu twarzach.”
Jako, że pierwsze opowiadanie było sztosem, nie ukrywam, że czekałam na kolejne, tym bardziej, że większość z autorek znam i lubię, ale jakże się zawiodłam, brnąc w lekturę. Znalazło się opowiadanie dość chaotyczne i dwa jakby dziwnie niedokończone. No a na dokładkę Magda Knedler, która nie sądziłam, że może mnie kiedykolwiek zawieść, dostarczyła temat trudny, kontrowersyjny i którego poprowadzenie nie przypadło mi do gustu. W ostatecznym rozrachunku jakoś mi to wszystko nie podpasowało, bo jeśli miałam zarzuty do czterech z ośmiu opowiadań, to zrozumiałym jest, że nie podchodziłam do kolejnych z wielkim entuzjazmem, przez co czytałam długo. Chyba zadrą był w tym przypadku temat przewodni, bo każda z autorek cofała się do przeszłości, co na pewnym etapie musiało powielić jakiś schemat i zmęczyło mnie. Ten zbiór po prostu nie jest dla mnie, ale jeśli potrzebujecie jakiegoś pomysłu na świąteczny prezent czy nawet lekturę dla siebie, to jednak pokusiłabym się, żeby popchnąć was w kierunku „Grzesznych opowieści”.
https://angeliconpoint.blogspot.com/
„Bo czasami trzeba raz na zawsze zamknąć przeszłość i otworzyć się na to, co niesie nam w darze nieprzewidywalny los.”
Opowiadania w tym zbiorze charakteryzuje wspólny mianownik, którym jest otrzymanie po latach kartki świątecznej, która mogła wiele zmienić w życiu bohaterów. Jedno opowiadanie wyłamuje się z tego schematu, ponieważ mówi o pocztówce wysłanej w bieżące święta. Wydaje mi się, że w większości opowiadań, duch świąt był nie całkiem obecny, wigilia wydawała się jakby odległym tłem dla wydarzeń sprzed lat, kiedy to zagłębialiśmy się w przeszłość poszczególnych postaci.
„Rozumiałem, a trochę nie. Trochę jej nienawidziłem, a trochę jeszcze ją kochałem.”
Poniżej kilka słów o trzech najlepszych w mojej ocenie opowiadaniach:
• „Tajemnica starej szuflady” Magdalena Witkiewicz – intrygująca historia o nieszczęśliwej miłości sprzed lat, której odkrywanie prowadzi do szczęścia współczesnych bohaterów. Ogromny plus za brak macho-mena z sześciopakiem, którego zastąpił spokojny mężczyzna z brzuszkiem. Brawo, o takich prawdziwych ludziach, którzy nie przypominają posągu Dawida, lepiej mi się czyta, bo są bardziej ‘namacalni’.
• „Zapach pieczonych jabłek” Natasza Socha – niby prosta historia odnalezienia miłości po latach i spokojnego, melancholijnego przeżywania szczęścia, a jednak miała w sobie coś ciepłego i przyjemnego w odbiorze.
• „Medalion z szafirem” Ilona Gołębiewska – opowiadanie podsumowujące młodzieńczą miłość, która mimo zdrady, nie może się wypalić i tli się w sercach bohaterów. Interwencja ze strony rezolutnej dziewczyny jest jednak niezbędna do połączenia tej dwójki upartych i dumnych osobowości.
„Zresztą ten wewnętrzny głos też odzywał się jedynie w książkach. Albo tam była wewnętrzna bogini, już nie pamiętał. W tym erotyku o pięćdziesięciu twarzach.”
Jako, że pierwsze opowiadanie było sztosem, nie ukrywam, że czekałam na kolejne, tym bardziej, że większość z autorek znam i lubię, ale jakże się zawiodłam, brnąc w lekturę. Znalazło się opowiadanie dość chaotyczne i dwa jakby dziwnie niedokończone. No a na dokładkę Magda Knedler, która nie sądziłam, że może mnie kiedykolwiek zawieść, dostarczyła temat trudny, kontrowersyjny i którego poprowadzenie nie przypadło mi do gustu. W ostatecznym rozrachunku jakoś mi to wszystko nie podpasowało, bo jeśli miałam zarzuty do czterech z ośmiu opowiadań, to zrozumiałym jest, że nie podchodziłam do kolejnych z wielkim entuzjazmem, przez co czytałam długo. Chyba zadrą był w tym przypadku temat przewodni, bo każda z autorek cofała się do przeszłości, co na pewnym etapie musiało powielić jakiś schemat i zmęczyło mnie. Ten zbiór po prostu nie jest dla mnie, ale jeśli potrzebujecie jakiegoś pomysłu na świąteczny prezent czy nawet lekturę dla siebie, to jednak pokusiłabym się, żeby popchnąć was w kierunku „Grzesznych opowieści”.
https://angeliconpoint.blogspot.com/
December 27, 2023
3,5/5
W tym roku grudniowy czas (plus też trochę spowolnienie w nowych premierach) zainspirowały mnie do sięgnięcia po świąteczne pozycje, które od kilku lat zalegają na mojej półce. Rzutem na taśmę padło więc na "PS i życzę Ci dużo miłości". Czy ten świąteczny zbiór spełnił swoje zadanie i zaoferował mi niezapomniany i magiczny klimat?
Wszystkie opowiadania łączy jedno- pewna kartka pocztowa. Często odnaleziona po latach, a oferująca zupełnie nowe możliwości. Dzięki niej bohaterowie mają szansę na nowo rozbudzić uczucia, które wydawały się wygasłe, bądź też zmotywować się do zmian. A to wszystko w zimowej scenerii.
Jak to w zbiorach bywa, dużą trudność sprawia mi ocenienie go jako całości. Każde z opowiadań charakteryzuje się wyjątkowym klimatem. Czasami są to historie ciepłe i rodzinne, a czasami naznaczone bólem. W każdej jednak czuć świąteczny klimat i to było dla mnie najważniejsze. Taka forma jest też idealna, by poznać lepiej pióro różnych autorek. I dzięki temu przekonałam się, że Magda Knedler pisze rewelacyjnie (w zasadzie wiedziałam to po "Grudniowym domu", ale się w tym utwierdziłam) oraz że mam ochotę na więcej książek Nataszy Sochy, bo tworzy niezapomniany i ciepły klimat świąt. Ku mojemu ogromnemu zdziwieniu najmniej podobało mi się opowiadanie Magdaleny Witkiewicz. Jest to o tyle zaskakujące, że jej poprzednie książki świąteczne uwielbiam, Tutaj było nierealistycznie i historia skończyła się, zanim na dobre się zaczęła. I wiem, że tym charakteryzują się opowiadania, ale pozostałym autorkom udało się jednak stworzyć bardziej spójną i angażującą całość. W historii Magdy bohaterka dostaje z prywatnego konta informację, że jakiś mężczyzna (który niby się przedstawia, ale wiadomo, jak łatwo podać błędne dane) posiada pożądane przez nią informację, więc umawia się z nim na kawę bez zająknięcia. Rozwaliło mnie to i zepsuło resztę przyjemności z czytania. Samo zakończenie też było aż za cukierkowe i dziwne w kontekście całości. Jest to więc słabe wprowadzenie, ale każda kolejna historia była tylko lepsza."Zapach pieczonych jabłek" Sochy, "Medalion z szafirem" Gołębiewskiej i "Kłębek wskazidrożek" Knedler to zdecydowanie najlepsze opowiadania. Z morałem, ale jednocześnie angażujące.
Brakowało mi w książce trochę różnorodności. Bo o ile każde z opowiadań porusza inną historię, wszystkie skupione są na miłości romantycznej. A przecież ma ona wiele odcieni. Taka znaleziona po latach kartka może być związana też z miłością rodzinną, bądź okazją do pokochania samego siebie. Nie każdy musi być w związku na Święta, żeby poczuć prawdziwą satysfakcję. To w zasadzie jedyny minus, który tyczy się wszystkich historii.
Jako zbiór świątecznych opowieści uważam, że jest to książka idealna. Klimatyczna (przed Świętami jak znalazł), a do tego czyta się ją błyskawicznie, więc można pochłonąć ją na raz między lepieniem kolejnych tur pierogów. Cieszę się, że dałam jej szansę w tym roku.
W tym roku grudniowy czas (plus też trochę spowolnienie w nowych premierach) zainspirowały mnie do sięgnięcia po świąteczne pozycje, które od kilku lat zalegają na mojej półce. Rzutem na taśmę padło więc na "PS i życzę Ci dużo miłości". Czy ten świąteczny zbiór spełnił swoje zadanie i zaoferował mi niezapomniany i magiczny klimat?
Wszystkie opowiadania łączy jedno- pewna kartka pocztowa. Często odnaleziona po latach, a oferująca zupełnie nowe możliwości. Dzięki niej bohaterowie mają szansę na nowo rozbudzić uczucia, które wydawały się wygasłe, bądź też zmotywować się do zmian. A to wszystko w zimowej scenerii.
Jak to w zbiorach bywa, dużą trudność sprawia mi ocenienie go jako całości. Każde z opowiadań charakteryzuje się wyjątkowym klimatem. Czasami są to historie ciepłe i rodzinne, a czasami naznaczone bólem. W każdej jednak czuć świąteczny klimat i to było dla mnie najważniejsze. Taka forma jest też idealna, by poznać lepiej pióro różnych autorek. I dzięki temu przekonałam się, że Magda Knedler pisze rewelacyjnie (w zasadzie wiedziałam to po "Grudniowym domu", ale się w tym utwierdziłam) oraz że mam ochotę na więcej książek Nataszy Sochy, bo tworzy niezapomniany i ciepły klimat świąt. Ku mojemu ogromnemu zdziwieniu najmniej podobało mi się opowiadanie Magdaleny Witkiewicz. Jest to o tyle zaskakujące, że jej poprzednie książki świąteczne uwielbiam, Tutaj było nierealistycznie i historia skończyła się, zanim na dobre się zaczęła. I wiem, że tym charakteryzują się opowiadania, ale pozostałym autorkom udało się jednak stworzyć bardziej spójną i angażującą całość. W historii Magdy bohaterka dostaje z prywatnego konta informację, że jakiś mężczyzna (który niby się przedstawia, ale wiadomo, jak łatwo podać błędne dane) posiada pożądane przez nią informację, więc umawia się z nim na kawę bez zająknięcia. Rozwaliło mnie to i zepsuło resztę przyjemności z czytania. Samo zakończenie też było aż za cukierkowe i dziwne w kontekście całości. Jest to więc słabe wprowadzenie, ale każda kolejna historia była tylko lepsza."Zapach pieczonych jabłek" Sochy, "Medalion z szafirem" Gołębiewskiej i "Kłębek wskazidrożek" Knedler to zdecydowanie najlepsze opowiadania. Z morałem, ale jednocześnie angażujące.
Brakowało mi w książce trochę różnorodności. Bo o ile każde z opowiadań porusza inną historię, wszystkie skupione są na miłości romantycznej. A przecież ma ona wiele odcieni. Taka znaleziona po latach kartka może być związana też z miłością rodzinną, bądź okazją do pokochania samego siebie. Nie każdy musi być w związku na Święta, żeby poczuć prawdziwą satysfakcję. To w zasadzie jedyny minus, który tyczy się wszystkich historii.
Jako zbiór świątecznych opowieści uważam, że jest to książka idealna. Klimatyczna (przed Świętami jak znalazł), a do tego czyta się ją błyskawicznie, więc można pochłonąć ją na raz między lepieniem kolejnych tur pierogów. Cieszę się, że dałam jej szansę w tym roku.
January 24, 2023
https://www.instagram.com/miedzy_zakl...
Pełna recenzja wraz z cytatami znajduje się na blogu:
https://miedzy-zakladkami.blogspot.co...
,,PS I życzę Ci dużo miłości” to zbiór świątecznych opowiadań polskich autorek.
Tematyka wszystkich opowiadań jest podobna, fabuły trochę się od siebie różnią, ale głównym motywem całej książki są listy i pocztówki, które docierają do adresatów po kilku (jak nie kilkunastu) latach od nadania. Docierają w różnych formach – dostarczone z opóźnieniem przez pocztę, gubione gdzieś w toku segregacji przesyłek, albo po prostu przetrzymane przez bliskich głównych bohaterów. Ten motyw, który jednocześnie jest katalizatorem wszelkich zdarzeń fabularnych jest całkiem udany, a każda autorka postarała się zawrzeć go jak najlepiej w swoim tekście aby zadowolić nim czytelnika. ,,PS I życzę Ci dużo miłości to miszmasz przesłodkich i przeuroczych opowiastek o miłości, dawaniu drugiej szansy i przebaczaniu. Bohaterowie opowiadań nie są mdli, mają swoje charaktery, dążą do zamierzonych przez sobie celów a przy tym pozostają swobodni, niezbudowani na siłę.
Z całej książki tak najbardziej podobały mi się dwa opowiadania - ,,Kłębek wskazidrożek” Magdaleny Knedler oraz ,,Zgubione życzenie” Małgorzaty Wardy. Traktowały one o czymś więcej niż tylko o posypanych brokatem historiach miłosnych rodem z ekranów polskich kin. Miały w sobie ten element, który sprawiał, że ich fabuła była ciekawa i interesująca. Aż chciałoby się przeczytać co było dalej, poznać dalsze losy bohaterów. Może sprawiała to ich ,,inna” tematyka lub motywy troszkę odbiegające od typowych dla tego gatunku literatury wzorców a może sprawił to styl, który bardziej przypadł mi do gustu niż innych autorek, ale te dwa opowiadania zachęciły mnie bym przynajmniej zainteresowała się twórczością tych dwóch autorek. ,,P.S. I życzę Ci dużo miłości” przywraca czytelnikowi w magię świąt i na nowo pokazuje świat, w którym oprócz szarej codzienności jest miejsce na miłość, przebaczenie, drugą szansę. Opowiadania sprawiły, że się uśmiechnęłam i poczułam ducha świąt już w listopadzie.
Pełna recenzja wraz z cytatami znajduje się na blogu:
https://miedzy-zakladkami.blogspot.co...
,,PS I życzę Ci dużo miłości” to zbiór świątecznych opowiadań polskich autorek.
Tematyka wszystkich opowiadań jest podobna, fabuły trochę się od siebie różnią, ale głównym motywem całej książki są listy i pocztówki, które docierają do adresatów po kilku (jak nie kilkunastu) latach od nadania. Docierają w różnych formach – dostarczone z opóźnieniem przez pocztę, gubione gdzieś w toku segregacji przesyłek, albo po prostu przetrzymane przez bliskich głównych bohaterów. Ten motyw, który jednocześnie jest katalizatorem wszelkich zdarzeń fabularnych jest całkiem udany, a każda autorka postarała się zawrzeć go jak najlepiej w swoim tekście aby zadowolić nim czytelnika. ,,PS I życzę Ci dużo miłości to miszmasz przesłodkich i przeuroczych opowiastek o miłości, dawaniu drugiej szansy i przebaczaniu. Bohaterowie opowiadań nie są mdli, mają swoje charaktery, dążą do zamierzonych przez sobie celów a przy tym pozostają swobodni, niezbudowani na siłę.
Z całej książki tak najbardziej podobały mi się dwa opowiadania - ,,Kłębek wskazidrożek” Magdaleny Knedler oraz ,,Zgubione życzenie” Małgorzaty Wardy. Traktowały one o czymś więcej niż tylko o posypanych brokatem historiach miłosnych rodem z ekranów polskich kin. Miały w sobie ten element, który sprawiał, że ich fabuła była ciekawa i interesująca. Aż chciałoby się przeczytać co było dalej, poznać dalsze losy bohaterów. Może sprawiała to ich ,,inna” tematyka lub motywy troszkę odbiegające od typowych dla tego gatunku literatury wzorców a może sprawił to styl, który bardziej przypadł mi do gustu niż innych autorek, ale te dwa opowiadania zachęciły mnie bym przynajmniej zainteresowała się twórczością tych dwóch autorek. ,,P.S. I życzę Ci dużo miłości” przywraca czytelnikowi w magię świąt i na nowo pokazuje świat, w którym oprócz szarej codzienności jest miejsce na miłość, przebaczenie, drugą szansę. Opowiadania sprawiły, że się uśmiechnęłam i poczułam ducha świąt już w listopadzie.
February 28, 2023
PS - post scriptum. Dopisek, który umieszczany był w liście, takim tradycyjnym, pisanym odręcznym pismem, na ładnej papeterii. Gdy ktoś chciał jeszcze coś dodać, na przykład coś ważnego lub miłego, co zapomniał umieścić w treści listu.
Tytuł tego zbioru opowiadań sugeruje więc, że będziemy mieli do czynienia z listami. I tak faktycznie jest. Motywem przewodnim tej antologii jest, zaginiony, zapomniany, dostarczony po wielu latach, odkryty przypadkiem, list. Czasami kilka słów, na które ktoś kiedyś bardzo czekał i ich nie otrzymał na czas. A po latach, odnalezione w zakamarkach komody czy w końcu dostarczone pocztą, wpływają na losy obecnych odbiorców lub dawnych adresatów.
Czy wiadomość sprzed lat może zmienić czyjeś obecne życie? Rozwikłać jakieś zagadki, uporządkować wydarzenia, wyjaśnić pewne niewiadome? A może rozszyfrowanie pochodzenia listu i jego adresata potrafi zbliżyć do siebie dwoje ludzi?
"PS I życzę Ci dużo miłości" to przyjemny zbiór opowiadań, otulających jak miły w dotyku kocyk w chłodny dzień. O miłości, nadziei, utraconych marzeniach, odkrywaniu siebie na nowo, poznawaniu rodzinnych historii. O tym, że w każdym z nas tli się nadzieja na lepsze jutro, na to, że życie ułoży się po naszej myśli. Czasami okazuje się, że stara miłość nie rdzewieje, a innym razem, że nie należy po raz drugi wchodzić do tej samej rzeki.
Mimo iż takie historie nie zapadają na zawsze w pamięci, jednak pozostawiają po sobie ciepło na serduszku. I choć każde opowiadanie jest inne, to całościowo, dzięki tematowi przewodniemu, tworzą fajną historię.
Tytuł tego zbioru opowiadań sugeruje więc, że będziemy mieli do czynienia z listami. I tak faktycznie jest. Motywem przewodnim tej antologii jest, zaginiony, zapomniany, dostarczony po wielu latach, odkryty przypadkiem, list. Czasami kilka słów, na które ktoś kiedyś bardzo czekał i ich nie otrzymał na czas. A po latach, odnalezione w zakamarkach komody czy w końcu dostarczone pocztą, wpływają na losy obecnych odbiorców lub dawnych adresatów.
Czy wiadomość sprzed lat może zmienić czyjeś obecne życie? Rozwikłać jakieś zagadki, uporządkować wydarzenia, wyjaśnić pewne niewiadome? A może rozszyfrowanie pochodzenia listu i jego adresata potrafi zbliżyć do siebie dwoje ludzi?
"PS I życzę Ci dużo miłości" to przyjemny zbiór opowiadań, otulających jak miły w dotyku kocyk w chłodny dzień. O miłości, nadziei, utraconych marzeniach, odkrywaniu siebie na nowo, poznawaniu rodzinnych historii. O tym, że w każdym z nas tli się nadzieja na lepsze jutro, na to, że życie ułoży się po naszej myśli. Czasami okazuje się, że stara miłość nie rdzewieje, a innym razem, że nie należy po raz drugi wchodzić do tej samej rzeki.
Mimo iż takie historie nie zapadają na zawsze w pamięci, jednak pozostawiają po sobie ciepło na serduszku. I choć każde opowiadanie jest inne, to całościowo, dzięki tematowi przewodniemu, tworzą fajną historię.
January 20, 2024
3,5 ⭐️
Całkiem przyjemna, każda historia podobna do siebie, ale też nie ma co narzekać. Klimat świąt odczuwalny także to na plus, ale mam dwie wielkie uwagi:
- opowieść Magdaleny Witkiewicz powinna albo zniknąć z książki albo powinna być umiejscowiona gdzieś po środku. Naprawdę była tak słaba, że zastanawiałam się nad dnf i cieszę się, że go nie zrobiłam, bo każda inna opowieść była super!!,
- motyw „boję się powiedzieć o uczuciach, więc ich nie wyznam i nie będziemy mieli ze sobą kontaktu przez kilkanaście lat, aż do starości, gdzie ten kontak odnowimy, chociaż nie wiemy ile lat życia nam jeszcze zostało” ZMĘCZYŁ MNIE STRASZNIE. Nie uważam siebie za osobę odważną, ale ile można dusić w świnie uczucia i marnować czas, gdzie można by go spędzić w towarzystwie ukochanej osoby? Za dużo było tutaj tego motywu przez co musiałam obniżyć ocenę.
Najlepsze opowieści według mnie napisały Agnieszka Lingas-Łoniewska oraz Ilona Gołębiewska.
Całkiem przyjemna, każda historia podobna do siebie, ale też nie ma co narzekać. Klimat świąt odczuwalny także to na plus, ale mam dwie wielkie uwagi:
- opowieść Magdaleny Witkiewicz powinna albo zniknąć z książki albo powinna być umiejscowiona gdzieś po środku. Naprawdę była tak słaba, że zastanawiałam się nad dnf i cieszę się, że go nie zrobiłam, bo każda inna opowieść była super!!,
- motyw „boję się powiedzieć o uczuciach, więc ich nie wyznam i nie będziemy mieli ze sobą kontaktu przez kilkanaście lat, aż do starości, gdzie ten kontak odnowimy, chociaż nie wiemy ile lat życia nam jeszcze zostało” ZMĘCZYŁ MNIE STRASZNIE. Nie uważam siebie za osobę odważną, ale ile można dusić w świnie uczucia i marnować czas, gdzie można by go spędzić w towarzystwie ukochanej osoby? Za dużo było tutaj tego motywu przez co musiałam obniżyć ocenę.
Najlepsze opowieści według mnie napisały Agnieszka Lingas-Łoniewska oraz Ilona Gołębiewska.
January 22, 2021
Ze wszystkich przeczytanych antologii muszę przyznać, że ta najbardziej mnie urzekła.
Wszystkie opowiadania łączyła historia kartki świątecznej, jednakże były one zupełnie różne. Z drugiej strony wszystkie były magiczne. Aż z chęcią czytałam kolejne i kolejne, aż zdziwiłam się, iż książka się skończyła.
Każde opowiadanie poruszało inny, trudny temat. Autorki tak wprowadzały mnie w nastrój i historie, że chciałam więcej i więcej. Nie umiem wskazać opowiadania, które by spodobało mi się najmniej. Mogę wskazać za to opowiadanie, które wywołało u mnie taki niedosyt, że ja proszę o więcej. A było to opowiadanie @magdalenawitkiewicz tak się wspaniałe historia toczyło i nagle bum. Koniec. Jak tak można ...
Cóż więcej mogę dodać... Tylko to, iż warto sięgnąć po tę pozycję. Magiczne historie, sprawy nieoczywiste a wszystko dzięki tajemniczym kartkom świątecznym...
Wszystkie opowiadania łączyła historia kartki świątecznej, jednakże były one zupełnie różne. Z drugiej strony wszystkie były magiczne. Aż z chęcią czytałam kolejne i kolejne, aż zdziwiłam się, iż książka się skończyła.
Każde opowiadanie poruszało inny, trudny temat. Autorki tak wprowadzały mnie w nastrój i historie, że chciałam więcej i więcej. Nie umiem wskazać opowiadania, które by spodobało mi się najmniej. Mogę wskazać za to opowiadanie, które wywołało u mnie taki niedosyt, że ja proszę o więcej. A było to opowiadanie @magdalenawitkiewicz tak się wspaniałe historia toczyło i nagle bum. Koniec. Jak tak można ...
Cóż więcej mogę dodać... Tylko to, iż warto sięgnąć po tę pozycję. Magiczne historie, sprawy nieoczywiste a wszystko dzięki tajemniczym kartkom świątecznym...
January 4, 2023
W tym roku nie miałam szczęścia do antologii, ale ta odczarowała złą passę :) To się tak przyjemnie czytało, że pochłonęłam prawie za jednym posiedzeniem. Opowiadania to trudna forma, bo jednak trzeba upchnąć ciekawą historię na kilkudziesięciu stronach. Ta książka jest dowodem na to, że to się da zrobić i na dodatek dobrze. Najbardziej w pamięć zapadły mi opowiadania Nataszy Sochy i Agnieszki Krawczyk. Natomiast szczególne miejsce w moim serduchu zajęło opowiadanie Kasi Misiołek. Uwielbiam jej pióro w każdej formie, w tej krótkiej również :)
Pozostaje mi tylko polecić i z tą wspaniałą książką zakończyć świąteczne czytanie 2020 :)
Pozostaje mi tylko polecić i z tą wspaniałą książką zakończyć świąteczne czytanie 2020 :)
January 11, 2021
Motywem przewodnim we wszystkich opowiadaniach była zaginiona pocztówka i niby te opowiadania były różne, każde opowiadało o czym innym, ale jednak czasami przez to podobieństwo były przewidywalne. Zdecydowanie moim ulubionym opowiadaniem było "Strzał w serce" Agnieszki Lingas-Łoniewskiej, dla mnie 5/5⭐. Wzruszająca, piękna historia świąteczną, z chęcią poznałabym jeszcze bliżej i głębiej historię głównych bohaterów. Reszta opowiadań też była dobra, ale jak już wcześniej wspominałam trochę podobna do siebie. Myślę, że każdy znajdzie tu coś dla siebie. ❤
December 28, 2020
Bardzo fajne świąteczne opowiadania :)
December 18, 2024
osiemnasta świąteczna książka przeczytana w 2024
Displaying 1 - 15 of 15 reviews