กระบี่คู่หานซาน เล่ม 1

劍出寒山 #1

by 好大一卷卫生纸, ห่าวต้าอีเจวี่ยนเว่ยเซิงจื่อ, สนสราญ (Translator)

'ในโลกของผู้บำเพ็ญพรต การได้เป็นคู่ร่วมบำเพ็ญของอริยกระบี่ถือเป็นสุดยอดแห่งความโชคดี
ผู้คนล้วนริษยาเขา ‘เมิ่งเสวี่ยหลี่’ ที่ได้ครอบครองความโชคดีนั้น แต่ผ่านไปเพียงสามปีคู่ร่วมบำเพ็ญของเขากลับสิ้นอายุขัย ทิ้งเขาให้เป็นม่าย ความสงบสุขจางหายทันใด ทว่าเขาไม่อาจเชื่อ เพราะคนตายต้องเห็นศพ

เพื่อสืบเรื่องนี้เมิ่งเสวี่ยหลี่ยอมก้าวออกจากยอดเขาฉางชุนสู่โลกภายนอกจากที่วันๆ ทำเพียงปลูกต้นไม้เลี้ยงปลาจนถูกก่นด่าดูแคลนลับหลังก็ต้องไปศึกษาเรียนรู้ลับวิชาเพื่อเข้าร่วมการประลองแดนสนธยาที่ผู้ชนะจะได้กระบี่ของ ‘จี้เซียวเจินเหริน’ เป็นรางวัล...เขาจะไม่ยอมให้ ‘ของดูต่างหน้า’ ชิ้นนี้ตกเป็นของผู้อื่น

และจะไม่ยอมให้ผู้ใดมาเทียบเคียงแทนที่คู่ร่วมบำเพ็ญของเขาได้ทั้งนั้นโดยเฉพาะศิษย์น้อง ‘เซียวถิงอวิ๋น’ ที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้น และผู้คนต่างกล่าวขานว่ามีคุณสมบัติไม่ต่างอันใดกับจี้เซียวเจินเหรินสักกระผีก...ชื่อเสียงและสมบัติของสามี ภรรยาที่ดีต้องปกป้องมิใช่หรือไร!

Genres: Yaoi

Paperback

Published January 1, 2020

About the author

Associated Names:
* 好大一卷卫生纸 (Chinese Profile)
* ห่าวต้าอีเจวี่ยนเว่ยเซิงจื่อ (Thai Profile)

Reviews

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

เหนือความคาดหมายไปมาก ยกให้เรื่องนี้เป็นแนวเทพเซียนสัตว์อสูรที่ตัวเองชอบที่สุดสำหรับปีนี้ทันทีหลังอ่านจบเล่มหนึ่ง ช่วงบทแรกจะงงเพราะตัวละครเยอะ แต่พอผ่านไปเรื่อยๆจะยิ่งสนุกจนวางไม่ลงและหลงรักคู่พระนายรวมถึงตัวละครฝ่ายดีรอบตัวเค้ามากขึ้นเรื่อยๆ

#เมิ่งเสวี่ยหลี่ อดีตจอมอสูรเพียงพอนขาวที่บาดเจ็บสาหัสจากการพยายามรวบรวมดินแดนอสูรให้เป็นปึกแผ่น ได้รับการช่วยชีวิตจาก #จี้เซียวเจินเหริน ปรมัตถ์หนึ่งเดียวในยุคนั้นของแดนมนุษย์จากสำนักกระบี่หานซาน หลังจากทำพันธะสัญญาและได้ร่างมนุษย์วัย 16ปีผู้บอบบาง กลัวหนาวและไม่กินเนื้อสัตว์ ทั้งคู่ก็ตกลงเป็นคู่ฝึกบำเพ็ญทำให้พี่เมิ่งในวัย 19 ปีกลายเป็นผู้อาวุโสม่ายที่ครอบครองสมบัติร่วมสองร้อยปีของสามี โดยที่เจ้าตัวเองไม่เคยฝึกกระบี่ มีปราณแค่พื้นฐาน วันๆเอาแต่กินเมล็ดสน ปลูกต้นไม้ ดอกไม้ เลี้ยงปลาไนบนยอดเขาฉางชุนอันอบอุ่นที่ถูกสร้างขึ้นอย่างสิ้นเปลืองด้วยค่ายเวทราคาสูงท่ามกลางดินแดนหนาวเหน็บต่างจากยอดเขาอื่นของหานซาน ชีวิตสุขสงบของพี่เมิ่งต้องเปลี่ยนไปมากมายหลังทราบข่าวการตายของจี้เซียวในดินแดนนอกพิภพ

เรื่องนี้น่ารักมาก นายเอกอยู่ใต้ร่มเงาของพระเอกซึ่งเป็นผู้บำเพ็ญอันดับหนึ่งในยุคนั้นเลยทั้งรัก ทั้งเทอดทูน ชื่นชมในอุดมการณ์ความเป็นคนดีมีใจฝักใฝ่ให้โลกมนุษย์สุขสงบโดยไม่ยึดถือกับตำแหน่งหรืออำนาจที่เคยได้มา พระเอกเป็นคนเก่งมาก พูดน้อย คิดเยอะ คิดบวก เอ็นดูนายเอกว่าขี้อ้อน น่ารัก เลยดูแลนายเอกที่ว่าง่าย เชื่อฟังอย่างดี กลัวนายเอกถูกรังแก ห่วงสารพัดแต่ไม่เข้าใจว่าเริ่มเป็นความผูกพันที่นำไปสู่ความรัก ข้างนายเอกคือใครด่านินทาตัวเองยังงัยก็ได้ แต่ห้ามว่าสามี ทั้งที่เป็นภรรยาแค่ในนามแต่เพื่อรักษาเกียรติของจี้เซียวเลยต้องเล่นใหญ่ว่ารักมากแค่ไหน ยินดีจะร่วมลงแข่งเพื่อชิงกระบี่วิเศษของสามีในแดนสนธยา เล่มนี้เลยเน้นไปที่ตัวนายเอกตั้งแต่ถูกทางเจ้าสำนักให้มาเริ่มเรียนกับศิษย์ชั้นนอกเพื่อเตรียมตัวให้หนีตายได้จากการลงแข่งจนได้พบกับ #อวี๋ฉี่ซู แฟนพันธุ์แท้ของจี้เซียวและ #เซียวถิงอวิ๋น หนุ่มน้อยขี้โรคที่เพิ่งจะเข้าสำนักหลังจากถูกค้นพบว่ามีร่างกระบี่แต่กำเนิดเช่นเดียวกับจี้เซียว

ช่วงเรียนหนังสือพระนายเค้าจะหาทางสอนเด็กๆแบบเข้าใจง่าย นายเอกค่อยๆสร้างชื่อเสียงเรื่องความใจดี ถ่อมตัวและอ่อนโยน แล้วค่อยๆสำแดงฝีมือที่เกิดจากสัญชาตญาณอสูรที่เน้นความเฉียบไวออกมาให้เห็น ช่วงรับศิษย์นายเอกได้เพื่อนสนิท fc จี้เซียวและถิงอวิ๋นผู้ถูกทำนายให้เลี่ยงหิมะเข้ามาในสังกัด คราวนี้ทีมยอดเขาฉางชุนเลยยิ่งครึกครื้น อวี๋ฉี่ซูเป็นตัวละครสมทบที่น่ารักไม่แพ้นายเอก ขี้คุย แต่เชื่อฟัง ขยันและมุ่งมั่น มีแนวโน้มจะเป็นคู่ชิปกับพ่อค้าของวิเศษอันดับหนึ่งศิษย์น้องควบตำแหน่งผู้ดูแลบัญชีของพระเอกในอนาคต ช่วงกลางไปจนถึงท้ายเล่มจะทำให้พระเอกผู้เคยฝ่าฝืนกฏสวรรค์ช่วยนายเอกจนตัวเองต้องเข้ามาฝึกบำเพ็ญใหม่ในร่างถิงอวิ๋นได้เปิดมุมมองใหม่ๆที่ตัวเองเคยมองข้าม ได้รู้ถึงความน่ารักและภักดีของนายเอก ได้รู้ถึงปัญหาความแตกแยกภายในของสำนักที่ซ่อนอยู่ ความที่พระเอกต้องปกปิดตัวตนแต่มักจะเผลอดูแลและเอาใจนายเอกด้วยความเป็นป๋าสายเปย์ ทำเอาผู้อาวุโสเมิ่งหน้าแดงหูแดงไปหลายตลบได้แต่คิดว่าลูกชายนอกสมรสกำพร้าของสามีที่สามีทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้าย่อมต้องดูแลสั่งสอนให้ดี

ท้ายเรื่องจะเป็นช่วงแข่งขันของหกสำนักใหญ่และอีกหลายสำนักย่อยในแดนสนธยา กำเนิดปรมัตถ์แห่งยุคสองรายขึ้นใหม่ หนึ่งคือประมุขแดนสรวงศิษย์พี่ของพระเอก อีกหนึ่งคือผู้อาวุโสของสำนักกระบี่คู่แข่งจากแดนใต้ งานนี้มีเรื่องลอบสังหาร มีเรื่องเซอร์ไพรส์และเปิดโผตัวละครเพิ่มมากขึ้น เรื่องราวความรักของพระเอกที่เพิ่งรู้ใจตัวเองจนได้แต่คอยเต๊าะอาจารย์ คอยสนับสนุนให้นายเอกได้ทำในสิ่งที่ต้องการ (ซึ่งส่วนใหญ่ก็ทำเพื่อจี้เซียว) น่าจะเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆท่ามกลางศึกชิงอำนาจทั้งจากภายในและภายนอกสำนัก และมีแนวโน้มว่าจะเกิดเรื่องภัยแดนอสูรเมื่อพ่อนกยูงรูปงามเพื่อนสนิทของนายเอกปรากฏตัวในตอนท้าย มีความค้างคาใจมาก แนวโน้มพี่เมิ่งอสูรผู้ยึดถือคุณธรรมตามพี่เซียวจะขี้หึงและขี้งอนอยู่นะ หึงแม้กระทั่งมังกรลายครามห้าร้อยปีที่พระเอกแอบเลี้ยงไว้ ชอบฉากสนทนาและความคิดไปไหนมา สามวาสองศอกที่ลื่นไหล มีข้อคิดที่เห็นต่างในเรื่องนี้อย่างมาก

จุดที่ชอบที่สุดในเล่มคือเรื่องการสร้างระเบียบวินัยเพื่อให้มีความสงบสุขก่อนจึงจะทำให้สังคมมีอิสระที่ผู้คนจะได้ออกนอกกรอบทำอะไรที่แตกต่าง ไม่จำเป็นต้องยึดถือกฏเก่าแก่หากไม่ได้เป็นไปเพื่อส่วนรวม แต่หากปล่อยให้แต่ละคนคิดถึงแต่ตัวเอง ก็จะมีแต่การแก่งแย่งสู้รบจนชาวบ้านเดือดร้อนไม่มีที่สิ้นสุด

[Ning · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 3 เล่ม

เป็นเล่มที่ใช้เวลานานมากกกกก กว่าจะจบได้สักเล่มนึง
ให้ความรู้สึกว่าไม่ได้ยาก รู้ทุกคำศัพท์ แต่ทำไมพอมารวมกันเป็นประโยค แล้วไม่เข้าใจ พอเป็นย่อหน้าเหมือนเริ่มงง พออ่านไป 2 หน้า เอ๊ะ เมื่อกี้อ่านอะไรไปนะ … ต้องย้อนกลับไปอ่านใหม่อีกรอบ ฮาาา
แต่ก็อ่านนะ อ่านไปท้อไป แต่ก็ไม่คิดหยุด

ความยากอีกอย่างก็คือ ตัวละคร อันนี้เยอะมากจริงๆ ทั้งสำคัญ ไม่สำคัญ แค่ชื่อใหม่ ชื่อเก่า พระนาย นี่คือสับสนแล้วนะ เดี๋ยวเรียกชื่อเก่า เดี๋ยวเรียกชื่อใหม่ ต้องมีสติในการอ่านสุดๆ

สิ่งที่ชอบในเรื่องนี้ มีอยู่มากมาย ตัวละคร พล็อต การผูกปม ทัศนคติ ข้อความ การสอนที่ไม่สอน การยึดติดที่ไม่ยึดติด

สิ่งที่ไม่ชอบ ก็มีอยู่พอควร นอกจากความยากแล้ว ยังมีการบรรยาย การแต่งเรื่องราวประกอบ ที่มันสนุกแหล่ะ แต่ไม่รู้เอาเข้ามาทำไม(มาเพื่อสอน) กว่าจะเข้าประเด็น ก็กินเวลา 3 หลับ ได้ ฮาา


สรุป เป็นนิยายที่ดีเรื่องนึง อ่านได้สนุก มีข้อคิด แต่ถ้าทำให้มันอ่านง่ายกว่านี้จะดีมาก

[Satem · Rating 4 out of 5]

เมิ่งเสวี่ยหลี่ อดีตจอมอสูรเพียงพอนน่ารักถูกจีเซียว บุคคลที่แกร่งที่สุดในแดนมนุษย์ช่วยชีวิต หลังจากรอดตายมาได้ เจ้าเพียงพอนก็กลายมาเป็นคู่ร่วมบำเพ็ญเพียรของจี้เซียว หลังจากที่จี้เซียวตาย เมิ่งเสวี่ยหลี่ต้องเข้าร่วมการต่อสู้ชิง��ระบี่ของจี้เซียว ของดูต่างหน้าสุดท้ายที่คู่ร่วมบำเพ็ญเหลือไว้ แต่จริงๆ แล้วสองคนคู่ร่วมบำเพ็ญไม่ได้สนิทกันอย่างที่ทุกคนคิด!? และยังมีเซียวถิงอวิ๋น เด็กหนุ่มที่ทุกคนคิดว่าคือตัวแทนของจี้เซียวในอนาคตโผล่มาด้วย!?

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราอ่านแล้วรู้สึกเป็นผู้ใหญ่5555 ทั้งภาษา การเล่าเรื่อง และบทสรุป ตัวละครมันค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่เหลือเกิน (แต่ชอบมุกตลกที่มาแบบไม่ทันตั้งตัวมากๆ 555) เรื่องนี้เล่าแบบเนิบๆ เป็นสไตล์ slow burn ที่เครื่องติดช้า แต่ติดแล้วไปเลย

เป็นเรื่องที่เราแอบคิดว่าดำเนินเรื่องช้าอยู่เหมือนกัน กว่าจะถึงจุดพีคแต่ละจุดในเรื่องได้ก็ต้องผ่านการปูเรื่องระดับหนึ่งก่อน ซึ่งถือเป็นข้อดี เพราะการเล่าไม่ได้น่าเบื่อ และจักรกาลโลกนี้ก็เป็นโลกที่ใหญ่ มีความซับซ้อนสูงและแปลกใหม่มากๆ

ส่วนตัวแอบคิดว่าโลกนี้มันใหญ่จริงๆ และคนเขียนก็ยังไม่ได้เล่าออกมาทั้งหมด คนเขียนสามารถเขียนอีกเรื่องในโลกนี้ได้เลย เพราะว่าโลกนี้มันโครตตตตกว้าง ตอนอ่านเราจะรู้สึกไม่เห็นภาพรวม เดาทางเรื่องไม่ค่อยออก และเดาบทสรุปไม่ได้ ซึ่งเราก็ไม่แน่ใจว่าเป็นข้อดีหรือข้อเสีย

สำหรับตัวละครเอกอย่างเมิ่งเสวี่ยหลี่และจี้เซียว เราค่อนข้างชอบสองคู่นี้ในช่วงแรกๆ ทั้งสองคนมีความน่ารัก ฉลาด โบ๊บ๊ะหน่อยๆ เมิ่งเสวี่ยหลี่ช่วงเล่มแรกๆ คือเทพ มากกก ควีนมากกก คอยเอาใจช่วยนาง และเพราะเรื่องนี้มีการเล่าผ่านมุมมองของจี้เซียวด้วย จึงทำให้เราได้เห็นพัฒนาการของจี้เซียวหลังจากกลับมาเกิดใหม่

พูดถึงพัฒนาการ เมิ่งเสวี่ยหลี่พีคในเล่มแรก เล่มสองและสามรู้สึกเฉยๆ กับนางละ รู้สึกไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่ ชอบตอนที่นางยังไม่รู้ว่าจี้เซียวกลับมาเกิดใหม่มากกว่า ตอนต้องพึ่งตัวเองนางมีความ independent ที่เราชอบมากกว่า ส่วนจี้เซียว เพราะนางเก่งเกินไปมันเลยไม่มีความดราม่า ทุกอย่างมันง่ายเหมือนดีดนิ้ว ซึ่งเป็นสิ่งที่ขาดไปในเรื่องนี้

ตัวละครและคู่ชิบอื่นๆ ที่ดีก็คือคู่ เฉียนอวี้จือและอวี๋ฉี่ซู เป็นคู่ที่ดี ปูมาได้เยี่ยม แต่น่าเสียดายที่ไม่มีบทสรุป

เรื่องนี้เราแอบรู้สึกว่าใช้ตัวละครทิ้งๆ หน่อย บทสรุปมันแบบ….. ข้อแรกคือตัดจบเร็วมาก เร็วแบบห้ะ อย่างงี้ก็ได้หรอวะ ไม่ได้ตั้งตัว ไม่ค่อยฟิน และไม่มีการเสริมใดๆ ทั้งสิ้น ตอนพิเศษไม่ได้ช่วยอะไรเรา ไม่เห็นใจคนอ่านเลยวะ ข้อสองคือบทสรุปของตัวละครอย่างเช่น หนิงเหอ จิงตี๋ อะไรงี้ เปิดตัวเล่มหนึ่งอย่างดีย์ บทบาทจิงตี๋ในเล่มแรกคือชอบมาก สุดท้ายเหมือนโดนคนเขียนเขี่ยทิ้ง คนอ่านเศร้าตรงนี้ ยิ่งความสัมพันธ์ของหูซื่อและเชวียเซียนหมิงคือแบบ…. งงมากว่ามีทำไม ไม่ต้องมีก็ได้มั้ง แล้วยิ่งจบให้แบบไม่สุด กัดหมอนเลยนะ!! ส่วนคู่เมิ่งเสวี่ยหลี่กับหลิงซานช่วยกรุณาเพิ่มนิดนึงเถอะ มาแบบปุ๊บปั๊ป จบแบบปุ๊ปปั๊ป เหมือนจะมีอะไรให้คนอ่านแต่ก็ไปไม่สุด!!!

โดยรวมเป็นเรื่องที่ดี อ่านได้เรื่อยๆ แนะนำให้ทุกคนอ่านเป็นการเปิดโลก เล่าเรื่อยๆ เนิบๆ แต่ไม่น่าเบื่อ คนเขียนคุมเกมได้ดี ที่บ่นก่อนหน้านี้คือมันจบแบบปลายเปิด ในฐานะคนที่ติดตามมาสามเล่มไม่ปลื้มแค่นั้นเอง TT

ปล. แหม เปิดอ่านหน้าแรกก็รู้ละว่าไม่มี Nc ละก็ไม่มีจริงๆ ด้วย

[Palm1993 · Rating 5 out of 5]

น่ารักมากๆๆๆ ใครชอบเพียงพอนหรือสัตว์ตัวเล็กๆอ่านแล้วนุ้บนิ้บมากจริงๆ น้องเมิ่งนายเอกเป็นคนน่ารักแบบเอ็นดูมากก ส่วนพี่จี้พระเอกตอนแรกช่วยชีวิตรับเลี้ยงนายเอกแต่ไม่ได้ใกล้ชิดกัน พอได้มารู้จักน้องเมิ่งจริงจังก็คือโดนตกเหมือนนักอ่านทั้งหลาย
เรื่องนี้น่าจะเป็นหนึ่งในนิยายจีนที่เราจำชื่อคนแปลเอาไว้เลย คือคนแปลแปลดีมากๆๆ ภาษาสวย อ่านง่าย เนื้อเรื่องมีความเกี่ยวข้องกับการบรรลุมรรคาและการบำเพ็ญเพียรซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อขึ้นสวรรค์ก็จะมีเนื้อหาส่วนที่เกี่ยวข้อง ด้วยความที่เนื้อหาตรงนี้มันค่อนข้างนามธรรมและยากต่อการเข้าใจ คิดว่าคนแปลเก่งมากที่สามารถเลือกคำศัพท์ที่เหมาะสมมาแปลได้

[Tkpslc. · Rating 2 out of 5]

พูดถึงเฉพาะเล่มแรก

พล็อตหลักมีรายละเอียดที่ไม่จำเป็นเยอะเกินไป + เล่าน่าเบื่อ ยืดเรื่อง เป็น slow pace ที่เราไม่จำเป็นต้องรู้ก็ได้ / คู่หลักไม่มีเคมี

ตอนอ่านไปได้ 200กว่าหน้าว่าเหนื่อยแล้ว เห็นหนังสือมีทั้งหมด 400กว่าหน้าคิดดูจะเอื่อยขนาดไหน

สรุป ไม่ได้สนุกขนาดนั้น จบ.

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวมเล่ม 1-2
เป็นนิยายแนวเทพเซียน แฟนตาซี กำลังภายในหน่อยๆ นายเอกเป็นอสูร พระเอกเป็นนักพรต ยิ่งอ่านจะรู้สึกว่ายิ่งชอบ หลงรักตัวละครในเรื่อง พระเอกนายเอกก็น่ารัก ตัวละครอื่นๆ ศิษย์พี่ศิษย์น้อง เหล่าศิษย์สำนักอิ่นๆ ก็มีสีสัน มีมุขตลกเฮฮาถึงตัวละครจะเยอะแต่คาแรกเตอร์ชัด เวลาอ่านนิยายสนุกๆ จะคิดว่าถ้าเอามาทำเป็นซีรี่ย์หรืออนิเมะต้องสนุกแน่เลย เรื่องนี้ก็เป็นอีกเรื่องนึง รออ่านเล่ม 3 แบบค้างๆ

[Bunnyb · Rating 4 out of 5]

ได้เล่ม 1-2 มาหลายวันแล้วแต่ตอนแรกไม่อ่าน ตั้งใจจะรอเล่มจบ
ที่จะออกประมาณกลางเดือนมกราคมนี้ แต่พอไม่มีอะไรอ่านเลยหยิบมาอ่านก่อน

พระเอก "จี้เซียวเจินเหริน" ไปเจอนายเอก "เมิ่งเสวี่ยหลี่" ที่เป็นอสูรเพียงพอน
ถูกทำร้ายเกือบตาย เมิ่งเสวี่ยหลี่ขอร้องให้พระเอกช่วยชีวิต จี้เซียวเลยไป
ขอยาจากศิษย์พี่มาช่วยชีวิต เปลี่ยนร่างให้กลายเป็นมนุษย์ แล้วพาไปอยู่ที่ฉางชุนด้วยกัน

บุคลิกพระเอกจะนิ่ง ขรึม สำเร็จขั้นปรมัตถ์แล้ว ก็เลยได้รับความเคารพนับถือสูงมาก
ไม่เคยสนใจเรื่องชู้สาวมาก่อน พอรับนายเอกมาดูแลแล้วประกาศกับคนอื่นๆ ว่าเป็น
คู่บำเพ็ญเพียร เลยทำให้ใครๆ แปลกใจ ยิ่งนายเอกทำตัวเอื่อยเฉื่อย slow life
อยู่บนเขาฉางชุน ตอนแรกใครๆ เลยนึกว่านายเอกไม่มีดี นอกจากหน้าตา

ผ่านมา 3 ปี จี้เซียวไปทำภารกิจกู้โลก (อันนี้ทำเป็นประจำ จี้เซียวเป็นคนจิตสำนึกฮีโร่
ปกป้องโลกมาก) แล้วเกิดเสียชีวิต เพราะอะไรไม่รู้ เป็นเงื่อนงำที่ต้องไปคลายปม
ในเล่มอื่น ใครๆ นึกว่าจี้เซียวตายไปแล้ว แต่จริงๆ วิญญาณยังอยู่ แล้วมาได้ร่างใหม่
เป็นเด็กหนุ่มคนนึงชื่อ "เซียวถิงอวิ๋น" เป็นร่างกระบี่ โชคดีที่ศิษย์สำนักหานซาน
สำนักเดียวกับจี้เซียวไปเจอตัวเซียวถิงอวิ๋นก่อนสำนึกอื่่น แล้วชวนมาเป็นศิษย์ในสำนัก
เลยได้กลับมาเจอกับนายเอกค่อนข้างเร็ว

ความสัมพันธ์ของพระเอก-นายเอก เป็นหลายอย่างมาก คนช่วยชีวิต-���นถูกช่วยชีวิต
คู่บำเพ็ญ (สามี-ภรรยา), ศิษย์ร่วมสำนัก (เพราะนายเอกถูกเจ้าสำนักส่งไปเรียนหนังสือที่
วิหารถกสัจธรรม), ศิษย์พี่-ศิษย์น้อง, อาจารย์-ศิษย์ เยอะมากๆ ที่เป็นอาจารย์กับศิษย์ด้วย
เพราะนายเอกมีสถานะเป็นผู้อาวุโสคนนึงของสำนัก เลยตั้งใจจะใช้สถานะนี้ช่วยรับเพื่อนคนนึง
เข้ามาอยู่ด้วยกัน แต่พระเอกกลับสมัครเข้าเป็นศิษย์คนแรกของเขาฉางชุน ทำเอาผู้อาวุโส
กับเจ้าเขาคนอื่นๆ อึ้งกันหมด

จุดที่ชอบคือ เมิ่งเสวี่ยหลี่ เคยเป็นอสูรมาก่อน แต่จิตใจดีอ่ะ มาอยู่กับพระเอกก็ซื่อสัตย์
รักษาสัญญา อยากตอบแทนบุญคุณ ไม่ใช่อสูรที่กลิ้งกลอก หน้าไหว้หลังหลอก
(ถึงแม้บางครั้งเมิ่งเสวี่ยหลี่จะโม้อะไรที่โกหกไปบ้าง 555) แล้วชีวิตปกติก็สงบเงียบ
เจอใครก็พูดคุยด้วยดี ใครเห็นใครชอบ ประมาณนั้น อ้อ..เห็นใจคนด้วย อย่างยอดเขาอื่น
พวกผู้อาวุโส เจ้าเขาต้องมีศิษย์ระดับสูงถือกระบี่เดินตาม แต่ของเมิ่งเสวี่ยหลี่นี่เป็นนักพรตน้อย
ยังทำอะไรไม่เป็นเลย กวาดลานวัดเป็นงานหลัก ถือของตามเป็นงานรอง แต่เมิ่งเสวี่ยหลี่
ก็ไม่เปลี่ยนคน เพราะกลัวนักพรตน้อยนี่จะน้อยใจ

ส่วนพระเอกพอกลับมาอยู่ในร่างของ "เซียวถิงอวิ๋น" จะไม่เงียบขรึมมากเท่าเดิม
จะใช้ชีวิตผ่อนคลายมากขึ้น ใครคุยด้วยก็คุย จุดนึงอาจเป็นเพราะมีนักพรตสำเร็จขั้นปรมัตถ์
เพิ่มมาอีก 2 พระเอกก็เลยรู้สึกว่ามีคนมาช่วยรับภาระหน้าที่แทนแล้ว เพราะฉะนั้นเขา
ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป สำเร็จฌานพร้อมเมิ่งเสวี่ยหลี่ทีหลังก็ได้ เวลาคุยกับนายเอกก็จะ
ยิ้มๆ แอบนึกเอ็นดูในใจ (แต่ภายนอกแสดงไม่ค่อยได้เพราะอาวุโสน้อยกว่าเค้า)

สรุปว่าเล่ม 1 สนุกดีค่ะ ตอนท้ายเล่มนายเอกเดินทางไปแดนสนธยา
ทิ้งพระเอกกับศิษย์รองไว้ที่เขาฉางชุน แต่พระเอกก็แอบตามไปดูแลจนได้

ป.ล. เรื่องนี้คนแปลแปลได้สละสลวยดี คำบางคำใช้ศัพท์ยากไปหน่อย
แต่ก็โอเค ยกเว้นบางคำที่ตะหงิดๆ ทุกครั้งที่อ่าน เช่น "เพียรบำเพ็ญ"
มันเป็นกริยาใช่เปล่า ในนี้ใช้เป็นคำนาม มาบ่อยมาก แล้วก็เล่นคำ อย่าง "โถมถา"
เห็นทีไรก็สะดุดค่ะ