What do you think?
Rate this book
Zwarte vijvers
Dombergen, 2032.
Het geluid van een geweerschot echoot in Zwarte Vijvers, een beruchte gettobuurt. De dertienjarige Rashad wordt geraakt door een kogel die eigenlijk bedoeld was voor een bendelid. Hij heeft dringend hulp nodig, maar Zwarte Vijvers is recent uitgeroepen tot no-go zone, waar hulpverleners en politieagenten niet meer mogen komen.
De zestienjarige Tamara komt meteen in opstand. Ze organiseert een demonstratie die uitmondt in een heftige clash tussen voor- en tegenstanders van de nieuwe wet.
Nikkie, een populaire Influencer, gebruikt haar platform om jongeren te informeren, maar bevindt zich al gauw in een hachelijke situatie door de vele protesten.
Derek, een arts-in-opleiding, waagt zijn leven om Rashad te redden, maar oplaaiend bendegeweld en de naderende betogers laten de boel al snel uit de hand lopen.
Lukt het om Rashad te redden, of wordt de jongen het eerste slachtoffer van de nieuwe wet?
Zwarte Vijvers is een maatschappijkritische young adult die zich afspeelt in de nabije toekomst.
Het geluid van een geweerschot echoot in Zwarte Vijvers, een beruchte gettobuurt. De dertienjarige Rashad wordt geraakt door een kogel die eigenlijk bedoeld was voor een bendelid. Hij heeft dringend hulp nodig, maar Zwarte Vijvers is recent uitgeroepen tot no-go zone, waar hulpverleners en politieagenten niet meer mogen komen.
De zestienjarige Tamara komt meteen in opstand. Ze organiseert een demonstratie die uitmondt in een heftige clash tussen voor- en tegenstanders van de nieuwe wet.
Nikkie, een populaire Influencer, gebruikt haar platform om jongeren te informeren, maar bevindt zich al gauw in een hachelijke situatie door de vele protesten.
Derek, een arts-in-opleiding, waagt zijn leven om Rashad te redden, maar oplaaiend bendegeweld en de naderende betogers laten de boel al snel uit de hand lopen.
Lukt het om Rashad te redden, of wordt de jongen het eerste slachtoffer van de nieuwe wet?
Zwarte Vijvers is een maatschappijkritische young adult die zich afspeelt in de nabije toekomst.
320 pages, Hardcover
Published October 1, 2020
2 people are currently reading
38 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 27 of 27 reviews
January 26, 2021
Dit is een zeer aangrijpend en belangrijk verhaal. De schrijfstijl is duidelijk, to the point en wekt verschillende gevoelens bij je op.
Dit verhaal speelt zich af in de toekomst, 2032. Maar, ondanks dat merk je niet dat dit in de toekomst afspeelt. Het zou realistischer overkomen als er geen jaartal haf bijgestaan. Ik bedoel, 10 jaar geleden hielden jongeren zich bezig met andere dingen dan vandaag, lees: TikTok is trendy vandaag maar toen niet, dus binnen 10 jaar zijn er weer andere trends. Persoonlijk een gemiste kans als je het boek laat afspelen in de toekomst.
De wetverandering is een heel goed idee om te tonen wat voor ravage het zou aanrichten. Echter druist dit in tegen de mensenrechten en betwijfel ik het ook dat dit werkelijkheid zou worden. Goed, het zet je wel aan het denken en zo veel ken ik niet van recht.
En als laatste zijn er wel wat opvulmomentjes die perfect weggelaten kon worden.
Desondanks is dit wel een verhaal met een hele grote boodschap, die zeker belangrijk is.
Dit verhaal speelt zich af in de toekomst, 2032. Maar, ondanks dat merk je niet dat dit in de toekomst afspeelt. Het zou realistischer overkomen als er geen jaartal haf bijgestaan. Ik bedoel, 10 jaar geleden hielden jongeren zich bezig met andere dingen dan vandaag, lees: TikTok is trendy vandaag maar toen niet, dus binnen 10 jaar zijn er weer andere trends. Persoonlijk een gemiste kans als je het boek laat afspelen in de toekomst.
De wetverandering is een heel goed idee om te tonen wat voor ravage het zou aanrichten. Echter druist dit in tegen de mensenrechten en betwijfel ik het ook dat dit werkelijkheid zou worden. Goed, het zet je wel aan het denken en zo veel ken ik niet van recht.
En als laatste zijn er wel wat opvulmomentjes die perfect weggelaten kon worden.
Desondanks is dit wel een verhaal met een hele grote boodschap, die zeker belangrijk is.
Read
October 25, 2020Zwarte vijvers vertelt het relaas van wat er kan gebeuren als mensenrechten in vraag gesteld worden. De buurt Zwarte Vijvers is een fictieve buurt in België waar de onrusten zo groot zijn, dat de politie al besluit om er niet meer te komen. Dat besluit willen politici wettelijk maken en uitbreiden naar alle hulpdiensten (dus ook brandweer en medische diensten) met het zogenaamde 'Artikel 94'. De onrusten lopen daardoor steeds meer op en door een incident wordt de jonge Rashad neergeschoten. Gaat hij op tijd hulp krijgen om het te overleven of wordt hij het eerste slachtoffer van de nieuwe wet?
Ik heb een serieus nachtje moeten slapen voor ik kon beginnen schrijven aan deze review. Ik had ook serieuze mixed feelings tijdens het lezen. Enerzijds kon ik niet stoppen met lezen omdat de structuur van de vele vertelperspectieven voor mij enorm goed werkte en ik steeds wilde weten wat er ging gebeuren. Dat is niet simpel en echt een enorm sterke prestatie voor een debuut. Anderzijds was de schrijfstijl hem voor mij echt niet en daardoor heb ik me dan weer door het begin moeten worstelen. De structuur en spanningsopbouw die meesterlijk uitgevoerd werden, compenseerden dit dan wel naar de tweede helft van het verhaal toe, maar zeker in de eerste helft heeft het mij mateloos gestoord hoe veel overbodige uitleg erin stond. Het gebruik van het N-woord zonder censuur en een trans man meermaals laten zeggen 'ik ben vroeger vrouw geweest' waren ook dingetjes die wel enorm voor een enorm ongemakkelijk gevoel blijven zorgen. Een zure nasmaak die in mijn opinie makkelijk voorkomen had kunnen worden, want er zit zo ongelofelijk veel potentieel in dit boek en dan vind ik het oprecht jammer dat er geen kritische redacteur met een grove borstel over is gegaan die al die overbodigheden, die klassieke foutjes van beginnende schrijvers, eruit gehaald heeft. Dus ja, ik denk dat dit oprecht meer aan de redactie ligt dan aan de auteur zelf.
Want dat dit verhaal potentieel heeft is zeer zeker. Het onderwerp van racisme werd op veel vlakken zeer goed aangehaald. Het stelde een zeer gepolariseerde wereld voor en misschien iets te zwart-wit met momenten, maar het verhaal op zich was een zeer fascinerend denkexperiment omtrent de ethiek van ons systeem dat mij echt intrigeerde. Dat opnieuw ondersteund door die geweldige structuur, maakte het idee echt heel erg sterk.
Die sterke structuur zorgde er op haar beurt dan wel weer voor dat de korte hoofdstukjes en de veelheid aan personages nooit écht tot diepgang kwam (hoewel ik over het algemeen grote fan was van de diversiteit aan karakters), maar dat is een probleem dat naar mijn gevoel opnieuw tot de schrijfstijl te herleiden valt omdat er zoveel verteld werd dat je eigenlijk makkelijk kon aanvoelen, dat dat afdeed aan de kracht van elk afzonderlijk personage.
Als je je over de stijl heen kan zetten, is er wel nog de opmerking dat het juridisch kader volgens mij niet helemaal juist was. Een wet gaat pas ten vroegste van start als het besluit in het Staatsblad verschijnt en dus niet direct na de stemming. Ook was het helemaal niet duidelijk aan welk wetboek dit artikel 94 werd toegevoegd, iets waar onze prof van rechten nogal hard op gehamerd heeft vorig jaar. En dan hoe actueel het idee van artikel 94 ook is: het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens op zo’n grove manier schenden is iets dat internationale navolging zou krijgen aangezien het zo'n grove inbreuk is op de grondwet en het EVRM.
Hoewel er dus zoveel potentieel zit in dit verhaal en ik oprecht benieuwd ben naar de volgende boeken die Laffet gaat brengen, waren er dus die puntjes die me bleven storen waardoor ik er niet ten volle van kon genieten en waardoor het potentieel er dus ook niet helemaal uitkomt. Dat is jammer, maar desondanks denk ik dat het thema van dit boek zeer waardevol is.
Ik heb een serieus nachtje moeten slapen voor ik kon beginnen schrijven aan deze review. Ik had ook serieuze mixed feelings tijdens het lezen. Enerzijds kon ik niet stoppen met lezen omdat de structuur van de vele vertelperspectieven voor mij enorm goed werkte en ik steeds wilde weten wat er ging gebeuren. Dat is niet simpel en echt een enorm sterke prestatie voor een debuut. Anderzijds was de schrijfstijl hem voor mij echt niet en daardoor heb ik me dan weer door het begin moeten worstelen. De structuur en spanningsopbouw die meesterlijk uitgevoerd werden, compenseerden dit dan wel naar de tweede helft van het verhaal toe, maar zeker in de eerste helft heeft het mij mateloos gestoord hoe veel overbodige uitleg erin stond. Het gebruik van het N-woord zonder censuur en een trans man meermaals laten zeggen 'ik ben vroeger vrouw geweest' waren ook dingetjes die wel enorm voor een enorm ongemakkelijk gevoel blijven zorgen. Een zure nasmaak die in mijn opinie makkelijk voorkomen had kunnen worden, want er zit zo ongelofelijk veel potentieel in dit boek en dan vind ik het oprecht jammer dat er geen kritische redacteur met een grove borstel over is gegaan die al die overbodigheden, die klassieke foutjes van beginnende schrijvers, eruit gehaald heeft. Dus ja, ik denk dat dit oprecht meer aan de redactie ligt dan aan de auteur zelf.
Want dat dit verhaal potentieel heeft is zeer zeker. Het onderwerp van racisme werd op veel vlakken zeer goed aangehaald. Het stelde een zeer gepolariseerde wereld voor en misschien iets te zwart-wit met momenten, maar het verhaal op zich was een zeer fascinerend denkexperiment omtrent de ethiek van ons systeem dat mij echt intrigeerde. Dat opnieuw ondersteund door die geweldige structuur, maakte het idee echt heel erg sterk.
Die sterke structuur zorgde er op haar beurt dan wel weer voor dat de korte hoofdstukjes en de veelheid aan personages nooit écht tot diepgang kwam (hoewel ik over het algemeen grote fan was van de diversiteit aan karakters), maar dat is een probleem dat naar mijn gevoel opnieuw tot de schrijfstijl te herleiden valt omdat er zoveel verteld werd dat je eigenlijk makkelijk kon aanvoelen, dat dat afdeed aan de kracht van elk afzonderlijk personage.
Als je je over de stijl heen kan zetten, is er wel nog de opmerking dat het juridisch kader volgens mij niet helemaal juist was. Een wet gaat pas ten vroegste van start als het besluit in het Staatsblad verschijnt en dus niet direct na de stemming. Ook was het helemaal niet duidelijk aan welk wetboek dit artikel 94 werd toegevoegd, iets waar onze prof van rechten nogal hard op gehamerd heeft vorig jaar. En dan hoe actueel het idee van artikel 94 ook is: het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens op zo’n grove manier schenden is iets dat internationale navolging zou krijgen aangezien het zo'n grove inbreuk is op de grondwet en het EVRM.
Hoewel er dus zoveel potentieel zit in dit verhaal en ik oprecht benieuwd ben naar de volgende boeken die Laffet gaat brengen, waren er dus die puntjes die me bleven storen waardoor ik er niet ten volle van kon genieten en waardoor het potentieel er dus ook niet helemaal uitkomt. Dat is jammer, maar desondanks denk ik dat het thema van dit boek zeer waardevol is.
January 14, 2021
Surrealistisch realistisch.
Zwarte Vijvers van Amina Laffet wilde ik al heel lang lezen. Ik had er van zoveel mede bookstagrammers hele goede verhalen over gehoord en dat maakte me steeds nieuwsgieriger.
En dankzij het recensie-exemplaar dat ik gekregen heb van Hamley Books kon ik dit geweldige boek snel gaan lezen, bedankt daarvoor!
Toen ik begon te lezen, al speelt het in de toekomst, was het net alsof het over de stad ging waar ik zelf al jaren woon. Beetje ruig en regelmatig geweld tegen hulpverleners. Dat triggerde enorm op een positieve manier. Ik kon levendig voor me zien hoe het zou zijn in de wijk Zwarte Vijvers en hoe zij beschreven werd. Het was net of ik er zelf rondliep en kon horen en voelen hoe het daar zou zijn alsof ik er werkelijk rond zou lopen. Het gaf een soort angstaanjagend gevoel, een beetje onrust en opgefoktheid. Want wat Amina beschrijft in haar boek is eigenlijk niet zo heel raar als je je bedenkt in wat voor tijd we leven. Waar de kloven tussen arm en rijk en wit en zwart steeds groter worden.
In Zwarte Vijvers is het inmiddels het jaar 2032, en wegens aanhoudende spanningen tussen de lokale bevolking en de veiligheidsdiensten worden een aantal wijken, waaronder Zwarte Vijvers uitgeroepen tot no-go zones, na de zoveelste schietpartij tegen de politie waarbij de hoofdinspecteur om het leven is gekomen. Dat betekent dat hulpdiensten en politie hier niet meer mogen komen. Een echte schending van de mensenrechten. Als logisch gevolg hiervan breken er protesten uit en alsof het nog allemaal niet erg genoeg is, wordt op klaarlichte dag een jongen van 13 neergeschoten, terwijl de kogel eigenlijk bedoeld was voor een bendelid. Maar kan hij wel gered worden nu alles zo ontzettend uit de hand loopt....
Ik vond het verloop van het verhaal heel beklemmend. Heel surrealistisch realistisch. De situatie zoals beschreven in het boek zou zo echt kunnen gebeuren. Ik had het hele verhaal het gevoel alsof dit uit het leven gegrepen was, de emoties en situaties zijn zo goed beschreven en van alle kanten belicht dat het zo een waargebeurd verhaal zou kunnen zijn. En dat deed me een beetje angst aan. Want er zijn genoeg gekken in de politiek en op deze aardbol om het echt zo ver te laten komen helaas. Maar daar moeten we natuurlijk niet te veel aan denken. Maar dit boek opent wel je ogen. Het laat je wel degelijk beseffen dat de onrust en ongelijkheid die er nu heerst, nog veel erger zouden kunnen worden als we er nu niets aan doen.
Zoals ik al zei leer je alle verschillende kanten van het verhaal kennen door de ogen van meerdere personages en heeft het boek fijne korte hoofdstukken, zodat het geheel heel overzichtelijk bleef. Dat las erg prettig en hield me scherp doorheen het hele verhaal. De afwisseling in perspectieven maakte het verhaal ook interessant voor mij, omdat ik steeds wat meer te weten kwam over de situatie waar al deze mensen zich in bevonden. Stapje voor stapje kwam het tot een ontknoping en kon ik eindelijk weer rustig ademen en alles laten bezinken. Want he, het is nogal een wervelend geheel zeg! Echt heel goed geschreven.Echt een enorm goed debuut! Ik ben blij dat er binnenkort een nieuw boek van Amina uitkomt, want van deze schrijfster wil ik echt nog veel meer lezen!
Zwarte Vijvers van Amina Laffet wilde ik al heel lang lezen. Ik had er van zoveel mede bookstagrammers hele goede verhalen over gehoord en dat maakte me steeds nieuwsgieriger.
En dankzij het recensie-exemplaar dat ik gekregen heb van Hamley Books kon ik dit geweldige boek snel gaan lezen, bedankt daarvoor!
Toen ik begon te lezen, al speelt het in de toekomst, was het net alsof het over de stad ging waar ik zelf al jaren woon. Beetje ruig en regelmatig geweld tegen hulpverleners. Dat triggerde enorm op een positieve manier. Ik kon levendig voor me zien hoe het zou zijn in de wijk Zwarte Vijvers en hoe zij beschreven werd. Het was net of ik er zelf rondliep en kon horen en voelen hoe het daar zou zijn alsof ik er werkelijk rond zou lopen. Het gaf een soort angstaanjagend gevoel, een beetje onrust en opgefoktheid. Want wat Amina beschrijft in haar boek is eigenlijk niet zo heel raar als je je bedenkt in wat voor tijd we leven. Waar de kloven tussen arm en rijk en wit en zwart steeds groter worden.
In Zwarte Vijvers is het inmiddels het jaar 2032, en wegens aanhoudende spanningen tussen de lokale bevolking en de veiligheidsdiensten worden een aantal wijken, waaronder Zwarte Vijvers uitgeroepen tot no-go zones, na de zoveelste schietpartij tegen de politie waarbij de hoofdinspecteur om het leven is gekomen. Dat betekent dat hulpdiensten en politie hier niet meer mogen komen. Een echte schending van de mensenrechten. Als logisch gevolg hiervan breken er protesten uit en alsof het nog allemaal niet erg genoeg is, wordt op klaarlichte dag een jongen van 13 neergeschoten, terwijl de kogel eigenlijk bedoeld was voor een bendelid. Maar kan hij wel gered worden nu alles zo ontzettend uit de hand loopt....
Ik vond het verloop van het verhaal heel beklemmend. Heel surrealistisch realistisch. De situatie zoals beschreven in het boek zou zo echt kunnen gebeuren. Ik had het hele verhaal het gevoel alsof dit uit het leven gegrepen was, de emoties en situaties zijn zo goed beschreven en van alle kanten belicht dat het zo een waargebeurd verhaal zou kunnen zijn. En dat deed me een beetje angst aan. Want er zijn genoeg gekken in de politiek en op deze aardbol om het echt zo ver te laten komen helaas. Maar daar moeten we natuurlijk niet te veel aan denken. Maar dit boek opent wel je ogen. Het laat je wel degelijk beseffen dat de onrust en ongelijkheid die er nu heerst, nog veel erger zouden kunnen worden als we er nu niets aan doen.
Zoals ik al zei leer je alle verschillende kanten van het verhaal kennen door de ogen van meerdere personages en heeft het boek fijne korte hoofdstukken, zodat het geheel heel overzichtelijk bleef. Dat las erg prettig en hield me scherp doorheen het hele verhaal. De afwisseling in perspectieven maakte het verhaal ook interessant voor mij, omdat ik steeds wat meer te weten kwam over de situatie waar al deze mensen zich in bevonden. Stapje voor stapje kwam het tot een ontknoping en kon ik eindelijk weer rustig ademen en alles laten bezinken. Want he, het is nogal een wervelend geheel zeg! Echt heel goed geschreven.Echt een enorm goed debuut! Ik ben blij dat er binnenkort een nieuw boek van Amina uitkomt, want van deze schrijfster wil ik echt nog veel meer lezen!
October 27, 2020
Ik mocht 'Zwarte Vijvers' van Amina Laffet lezen voor de blogtour van Hamley Books.
In het verhaal, dat zich in de nabije toekomst afspeelt, wordt een nieuwe wet gestemd die onmiddellijk van kracht is waarbij gemeentes bepaalde zones kunnen aanduiden als 'no-go zones'. Dat wil zeggen dat men naar die zones geen hulp meer stuurt als er iets gebeurt, zoals politie, ambulance, brandweer,... Dit zelfs met mogelijke boetes en gevangenisstraffen tot gevolg voor wie er toch heen gaat om hulp te bieden.
Zwarte Vijvers is zo'n no-go zone. En net op het moment dat de no-go zone wordt afgekondigd, wordt de dertienjarige Rashad getroffen door een kogel en heeft hij dringend medische bijstand nodig. We volgen verschillende personages in het boek en dat zijn er wel wat, maar alle verhaalllijnen lopen mooi in elkaar over waardoor je een beeld krijgt vanuit heel diverse personen in de samenleving.
Het is een heftig maatschappij-kritisch verhaal. Mensen mogen wettelijk niet meer geholpen worden. Omdat sommige individuen het hulperveleners en politie moeilijk maken, worden anderen aan hun lot over gelaten. Het is dan ook nog maar de vraag of Rashad het zal redden en of er toch nog tijdig hulp komt.
Het boek komt heel realistisch over maar laten we hopen dat het boek geen werkelijkheid wordt. Amina heeft een heel sterk verhaal neergezet dat je tot nadenken stemt. Een aanrader voor zowel jong als oud.
In het verhaal, dat zich in de nabije toekomst afspeelt, wordt een nieuwe wet gestemd die onmiddellijk van kracht is waarbij gemeentes bepaalde zones kunnen aanduiden als 'no-go zones'. Dat wil zeggen dat men naar die zones geen hulp meer stuurt als er iets gebeurt, zoals politie, ambulance, brandweer,... Dit zelfs met mogelijke boetes en gevangenisstraffen tot gevolg voor wie er toch heen gaat om hulp te bieden.
Zwarte Vijvers is zo'n no-go zone. En net op het moment dat de no-go zone wordt afgekondigd, wordt de dertienjarige Rashad getroffen door een kogel en heeft hij dringend medische bijstand nodig. We volgen verschillende personages in het boek en dat zijn er wel wat, maar alle verhaalllijnen lopen mooi in elkaar over waardoor je een beeld krijgt vanuit heel diverse personen in de samenleving.
Het is een heftig maatschappij-kritisch verhaal. Mensen mogen wettelijk niet meer geholpen worden. Omdat sommige individuen het hulperveleners en politie moeilijk maken, worden anderen aan hun lot over gelaten. Het is dan ook nog maar de vraag of Rashad het zal redden en of er toch nog tijdig hulp komt.
Het boek komt heel realistisch over maar laten we hopen dat het boek geen werkelijkheid wordt. Amina heeft een heel sterk verhaal neergezet dat je tot nadenken stemt. Een aanrader voor zowel jong als oud.
December 16, 2020
Aangezien de cover mij enorm aansprak, was ik natuurlijk ook razend benieuwd naar het verhaal. ‘Zwarte Vijvers’ is het debuut van Amina Laffet, en ik vind het altijd erg leuk om nieuwe auteurs te leren kennen. Want het is natuurlijk altijd de vraag hoe de schrijfstijl is en of de verhaallijn klopt en goed in elkaar zit.
Boven het verhaal en op de achterflap, staat dat het verhaal zich afspeelt in 2032. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik persoonlijk nooit zoveel heb met verhalen die zich in de nabije toekomst afspelen. Ondanks dat op de achterflap en boven het verhaal staat dat het verhaal zich in de toekomst afspeelt, had het verhaal zich ook in de huidige tijd kunnen afspelen. Ik heb tijdens het lezen van het verhaal nergens vraagtekens gezet. Ik had eerder zoiets van, toen ik het boek uit had, van ‘Oh ja het speelde zich in de toekomst af’.
Het verhaal begint eigenlijk vrij rustig, maar Laffet weet de vaart en de nodige spanning erg goed op te bouwen. Ik heb persoonlijk het gevoel dat Laffet goede research heeft gedaan, want bepaalde dingen kwamen zo echt op mij over. Ze heeft het verhaal op een filmische manier weten neer te zetten op papier en wat mij betreft mag dit boek echt verfilmd worden.
Zelf val ik niet meer onder de young-adults, met mijn 35 jaar. Maar voor mij had dit verhaal evengoed een thriller of zelfs een waargebeurd verhaal kunnen zijn. Want in de huidige tijd sta ik nergens meer versteld van. Ik zat in ieder geval, tijdens het lezen, verschillende malen op het puntje van de bank, want één ding is zeker, spanning is genoeg te vinden in het verhaal. Door de fijne schrijfwijze en goede omschrijvingen, van onder andere de omgeving en personages, had ik soms echt het gevoel dat ik door Zwarte vijvers liep, en als ik dit heb zit het wel snor.
Amina Laffet heeft mij echt overdonderd met dit debuut. Deze auteur heeft nog een hele schrijfcarrière voor de boeg en ik ga haar zeker volgen. Want… Ik heb genoten van dit boek!
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
Boven het verhaal en op de achterflap, staat dat het verhaal zich afspeelt in 2032. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik persoonlijk nooit zoveel heb met verhalen die zich in de nabije toekomst afspelen. Ondanks dat op de achterflap en boven het verhaal staat dat het verhaal zich in de toekomst afspeelt, had het verhaal zich ook in de huidige tijd kunnen afspelen. Ik heb tijdens het lezen van het verhaal nergens vraagtekens gezet. Ik had eerder zoiets van, toen ik het boek uit had, van ‘Oh ja het speelde zich in de toekomst af’.
Het verhaal begint eigenlijk vrij rustig, maar Laffet weet de vaart en de nodige spanning erg goed op te bouwen. Ik heb persoonlijk het gevoel dat Laffet goede research heeft gedaan, want bepaalde dingen kwamen zo echt op mij over. Ze heeft het verhaal op een filmische manier weten neer te zetten op papier en wat mij betreft mag dit boek echt verfilmd worden.
Zelf val ik niet meer onder de young-adults, met mijn 35 jaar. Maar voor mij had dit verhaal evengoed een thriller of zelfs een waargebeurd verhaal kunnen zijn. Want in de huidige tijd sta ik nergens meer versteld van. Ik zat in ieder geval, tijdens het lezen, verschillende malen op het puntje van de bank, want één ding is zeker, spanning is genoeg te vinden in het verhaal. Door de fijne schrijfwijze en goede omschrijvingen, van onder andere de omgeving en personages, had ik soms echt het gevoel dat ik door Zwarte vijvers liep, en als ik dit heb zit het wel snor.
Amina Laffet heeft mij echt overdonderd met dit debuut. Deze auteur heeft nog een hele schrijfcarrière voor de boeg en ik ga haar zeker volgen. Want… Ik heb genoten van dit boek!
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
November 12, 2020
Zwarte vijvers - Amina Laffet (HamleyBooks)
Dombergen, 2032.
Het geluid van een geweerschot echoot in Zwarte Vijvers, een beruchte gettobuurt. De dertienjarige Rashad wordt geraakt door een kogel die eigenlijk bedoeld was voor een bendelid. Hij heeft dringend hulp nodig, maar Zwarte Vijvers is recent uitgeroepen tot no-go zone, waar hulpverleners en politieagenten niet meer mogen komen.
De zestienjarige Tamara komt meteen in opstand. Ze organiseert een demonstratie die uitmondt in een heftige clash tussen voor- en tegenstanders van de nieuwe wet.
Nikkie, een populaire Influencer, gebruikt haar platform om jongeren te informeren, maar bevindt zich al gauw in een hachelijke situatie door de vele protesten.
Derek, een arts-in-opleiding, waagt zijn leven om Rashad te redden, maar oplaaiend bendegeweld en de naderende betogers laten de boel al snel uit de hand lopen.
Lukt het om Rashad te redden, of wordt de jongen het eerste slachtoffer van de nieuwe wet?
Zwarte Vijvers is een maatschappijkritische young adult die zich afspeelt in de nabije toekomst.
Laat mij maar gewoon meteen zeggen dat ik amper kan geloven dat dit een debuut is. Dit is een enorm sterk boek. Na het lezen van dit boek denk ik, nee, weet ik, dat dit boek verplicht leesvoer zou moeten zijn.
Eerst en vooral heeft de auteur een schrijfstijl die vrijwel elke leeftijdscategorie vanaf YA kan bekoren. Het is vlot, niet té moeilijk, er zit een zeer goed tempo in de lees, evenwicht in details, evenwicht in de personages en hun eigen achtergond,... ik kan nog wel even doorgaan maar het komt erop neer dat de auteur een zeer divers en breed lezerspubliek zal bereiken met haar schrijfstijl. En dat is maar goed ook.
De hoofdstukken zijn kort en beginnen steeds met de naam van het personage uit welk perspectief je leest. Je kan op deze manier dus snel en vlot mee switchen tussen de personages en het geeft een enorme drive om verder te lezen. Ik las het boek dan ook in een keer uit.
Da flaptekst laat je weten wat je moet weten. De belangrijkste personages en waar dit verhaal over gaat. Dit verhaal is zo sterk, zo echt. Het maakte dat ik mezelf na enkele pagina’s al de vraag stelde of dit niet een scenario is dat zeer likely to happen is. Misschien zelfs niet eens zo ver weg in de toekomst. 2032 misschien?
Zwarte vijvers bezorgde mij een krop in mijn keel. Een no-go zone, geen bijstand van politie of hulp, criminaliteit, bendes, rechts, links, kudde dieren, het mensdom... dit boek is gewoonweg belangrijk. Mijn ongelooflijke complimenten aan de auteur voor dit ijzersterk, actueel, emotioneel en leerrijk boek.
Dombergen, 2032.
Het geluid van een geweerschot echoot in Zwarte Vijvers, een beruchte gettobuurt. De dertienjarige Rashad wordt geraakt door een kogel die eigenlijk bedoeld was voor een bendelid. Hij heeft dringend hulp nodig, maar Zwarte Vijvers is recent uitgeroepen tot no-go zone, waar hulpverleners en politieagenten niet meer mogen komen.
De zestienjarige Tamara komt meteen in opstand. Ze organiseert een demonstratie die uitmondt in een heftige clash tussen voor- en tegenstanders van de nieuwe wet.
Nikkie, een populaire Influencer, gebruikt haar platform om jongeren te informeren, maar bevindt zich al gauw in een hachelijke situatie door de vele protesten.
Derek, een arts-in-opleiding, waagt zijn leven om Rashad te redden, maar oplaaiend bendegeweld en de naderende betogers laten de boel al snel uit de hand lopen.
Lukt het om Rashad te redden, of wordt de jongen het eerste slachtoffer van de nieuwe wet?
Zwarte Vijvers is een maatschappijkritische young adult die zich afspeelt in de nabije toekomst.
Laat mij maar gewoon meteen zeggen dat ik amper kan geloven dat dit een debuut is. Dit is een enorm sterk boek. Na het lezen van dit boek denk ik, nee, weet ik, dat dit boek verplicht leesvoer zou moeten zijn.
Eerst en vooral heeft de auteur een schrijfstijl die vrijwel elke leeftijdscategorie vanaf YA kan bekoren. Het is vlot, niet té moeilijk, er zit een zeer goed tempo in de lees, evenwicht in details, evenwicht in de personages en hun eigen achtergond,... ik kan nog wel even doorgaan maar het komt erop neer dat de auteur een zeer divers en breed lezerspubliek zal bereiken met haar schrijfstijl. En dat is maar goed ook.
De hoofdstukken zijn kort en beginnen steeds met de naam van het personage uit welk perspectief je leest. Je kan op deze manier dus snel en vlot mee switchen tussen de personages en het geeft een enorme drive om verder te lezen. Ik las het boek dan ook in een keer uit.
Da flaptekst laat je weten wat je moet weten. De belangrijkste personages en waar dit verhaal over gaat. Dit verhaal is zo sterk, zo echt. Het maakte dat ik mezelf na enkele pagina’s al de vraag stelde of dit niet een scenario is dat zeer likely to happen is. Misschien zelfs niet eens zo ver weg in de toekomst. 2032 misschien?
Zwarte vijvers bezorgde mij een krop in mijn keel. Een no-go zone, geen bijstand van politie of hulp, criminaliteit, bendes, rechts, links, kudde dieren, het mensdom... dit boek is gewoonweg belangrijk. Mijn ongelooflijke complimenten aan de auteur voor dit ijzersterk, actueel, emotioneel en leerrijk boek.
October 12, 2020
https://leuk-lezen.webnode.be/l/blogt...
Korte inhoud:
Dombergen, 2023
Het geluid van een geweerschot echoot in Zwarte Vijvers, een beruchte gettobuurt. De dertienjarige Rashad wordt geraakt door een kogel die eigenlijk bedoeld was voor een bendelid. Hij heeft dringend hulp nodig, maar Zwarte Vijvers is recent uitgeroepen tot no-go zone, waar hulpverleners en politieagenten niet meer mogen komen.
De zestienjarige Tamara komt meteen in opstand. Ze organiseert een demonstratie die uitmondt in een heftige clash tussen voor- en tegenstanders van de nieuwe wet.
Nikkie, een populaire influencer, gebruikt haar platform om jongeren te informeren, maar bevindt zich al gauw in een hachelijke situatie door de vele protesten.
Derek, een arts-in-opleiding, waagt zijn leven om Rashad te redden, maar oplaaiend bendegeweld en de naderende betogers laten de boel al snel uit de hand lopen.
Lukt het om Rashad te redden, of wordt de jongen het eerste slachtoffer van de nieuwe wet?
Mijn mening:
in één woord, Waaw, wat een debuut van Amina Laffet. Op een avond aan dit boek begonnen wat resulteerde in een slapeloze nacht want kon het niet wegleggen. Hoe ze de omstandigheden omschrijft, hoe de verschillende personages hun verhaal elkaar aanvullen, overlappen enz. maar zo vormen ze ook één geheel. Ook besef je met het lezen van dit boek dat wat Amina omschrijft best vandaag al zou kunnen gebeuren ook al speelt het verhaal zich in de nabije toekomst af. Hoe ze de hedendaagse maatschappij en zijn problemen omschrijft is gewoon mooi ook al is het geen mooie situatie. Het verhaal van Rashad en hoe er toch mensen zijn die proberen om hem te helpen geeft toch een beetje hoop op een betere wereld ondanks al het racisme en geweld.
Ik hoop echt dat de no-go zones in het boek nooit werkelijkheid worden want iedereen heeft recht op hulp. Maar ik besef ook dat het op sommige locaties zoals Zwarte Vijvers in het boek niet altijd evident is om de juiste hulp te kunnen bieden. We worden zo geïndoctrineerd door media enz. dat het soms moeilijk wordt om niet iedereen over dezelfde kam te scheren en dat die bepaalde groepen zit daardoor ook weer anders gaan gedragen omdat er toch al verkeerd over hen gedacht wordt.
Deze maatschappijkritische young adult zou door iedereen moeten gelezen worden, zowel jongeren als volwassenen.
Amina, ik hoop nog vaak een boek van jou te lezen.
Sigrid
Korte inhoud:
Dombergen, 2023
Het geluid van een geweerschot echoot in Zwarte Vijvers, een beruchte gettobuurt. De dertienjarige Rashad wordt geraakt door een kogel die eigenlijk bedoeld was voor een bendelid. Hij heeft dringend hulp nodig, maar Zwarte Vijvers is recent uitgeroepen tot no-go zone, waar hulpverleners en politieagenten niet meer mogen komen.
De zestienjarige Tamara komt meteen in opstand. Ze organiseert een demonstratie die uitmondt in een heftige clash tussen voor- en tegenstanders van de nieuwe wet.
Nikkie, een populaire influencer, gebruikt haar platform om jongeren te informeren, maar bevindt zich al gauw in een hachelijke situatie door de vele protesten.
Derek, een arts-in-opleiding, waagt zijn leven om Rashad te redden, maar oplaaiend bendegeweld en de naderende betogers laten de boel al snel uit de hand lopen.
Lukt het om Rashad te redden, of wordt de jongen het eerste slachtoffer van de nieuwe wet?
Mijn mening:
in één woord, Waaw, wat een debuut van Amina Laffet. Op een avond aan dit boek begonnen wat resulteerde in een slapeloze nacht want kon het niet wegleggen. Hoe ze de omstandigheden omschrijft, hoe de verschillende personages hun verhaal elkaar aanvullen, overlappen enz. maar zo vormen ze ook één geheel. Ook besef je met het lezen van dit boek dat wat Amina omschrijft best vandaag al zou kunnen gebeuren ook al speelt het verhaal zich in de nabije toekomst af. Hoe ze de hedendaagse maatschappij en zijn problemen omschrijft is gewoon mooi ook al is het geen mooie situatie. Het verhaal van Rashad en hoe er toch mensen zijn die proberen om hem te helpen geeft toch een beetje hoop op een betere wereld ondanks al het racisme en geweld.
Ik hoop echt dat de no-go zones in het boek nooit werkelijkheid worden want iedereen heeft recht op hulp. Maar ik besef ook dat het op sommige locaties zoals Zwarte Vijvers in het boek niet altijd evident is om de juiste hulp te kunnen bieden. We worden zo geïndoctrineerd door media enz. dat het soms moeilijk wordt om niet iedereen over dezelfde kam te scheren en dat die bepaalde groepen zit daardoor ook weer anders gaan gedragen omdat er toch al verkeerd over hen gedacht wordt.
Deze maatschappijkritische young adult zou door iedereen moeten gelezen worden, zowel jongeren als volwassenen.
Amina, ik hoop nog vaak een boek van jou te lezen.
Sigrid
October 26, 2020
In het jaar 2032 loopt het geweld dat gepleegd wordt tegen hulpverleningsmedewerkers de spuigaten uit. De politiek voelt zich genoodzaakt in te grijpen met een speciale wet die het mogelijk moet maken om sommige wijken in een stad uit te sluiten van hulp. Het zogenaamde Artikel 94 staat op het punt ter goedkeuring voorgelegd te worden aan de Senaat. Wanneer de wet wordt aangenomen zal de wijk Zwarte vijvers in de stad Dombergen aangemerkt worden als een no-gozone. Op deze dag besluiten zowel voor- als tegenstanders luidruchtig te demonstreren. Ondertussen gaat ook het gewone leven door en besluit de 13-jarige Rashad wat te gaan basketballen met zijn vrienden. Zij gebruiken hiervoor een speciaal plein dat officieus bekend staat als neutraal terrein waar bendeleden en ronselaars zich niet laten zien. Dan klinkt er een schot en zit Zwarte vijvers dringend verlegen om een ambulance. De vraag is echter of het gaat lukken de wijk te bereiken voordat Artikel 94 wordt goedgekeurd.
Zwarte vijvers speelt zich af in onze nabije toekomst, maar dit dient slechts om een podium te bieden aan diverse maatschappelijke problemen van nu. We zien dat er steeds meer geweld wordt gepleegd naar ambulancemedewerkers, politieagenten en brandweerlieden. De roep om zogenaamde maatregelen wordt steeds groter. In dit boek werkt de auteur een mogelijk scenario uit waarmee ze direct laat zien wat de keerzijdes zijn van een besluit als Artikel 94.
Mijn hele recensie is te lezen op mijn blog: http://www.deboekenfabriek.eu/
Zwarte vijvers speelt zich af in onze nabije toekomst, maar dit dient slechts om een podium te bieden aan diverse maatschappelijke problemen van nu. We zien dat er steeds meer geweld wordt gepleegd naar ambulancemedewerkers, politieagenten en brandweerlieden. De roep om zogenaamde maatregelen wordt steeds groter. In dit boek werkt de auteur een mogelijk scenario uit waarmee ze direct laat zien wat de keerzijdes zijn van een besluit als Artikel 94.
Mijn hele recensie is te lezen op mijn blog: http://www.deboekenfabriek.eu/
Read
February 24, 2021Amina heeft een boek geschreven dat helemaal niet zwart/wit is en de problemen in onze maatschappij vanuit verschillende oogpunten verduidelijkt. Dat vond ik heel fijn. Een bepaalde bevolkingsgroep werd niet over één kam gescheerd en alle personages hadden verschillende opvattingen en standpunten, maar uiteindelijk ging daardoor de hoofdboodschap zeker niet verloren. Ik vond dit boek een echte eye opener en ben heel blij het gelezen te hebben. Op een bepaald moment had ik zelfs kippenvel!
October 4, 2020
Mijn #recensie in de #blogtour rond Zwarte vijvers (Amina Laffet) kan je nalezen op mijn blog via https://boeklovers.wordpress.com/2020...
Inclusief #boektrailer
Inclusief #boektrailer
October 13, 2020
Zwarte Vijvers brengt verschillende maatschappelijk onderwerpen aanbod. Daarbij wordt de lezer aan het denken gezet. Daarnaast laat Zwarte Vijvers zien dat sommige personen toch iets goed in zich hebben, maar ook wat het betekent als ze geen of weinig hulp krijgen. Ook laat Zwarte Vijvers zien wat eventuele gevolgen kunnen zijn van de maatschappelijke onderwerpen. --> Vanaf 17 oktober is de hele recensie te lezen op mijn blog: www.elinebooks.com
July 4, 2021
Tijdens haar jeugd verslond Amina Laffet boeken over verre landen en fantasiewerelden en op dat moment wist ze ook dat ze zelf wilde gaan schrijven. Door haar gedachten op papier te zetten reist ze namelijk af naar die werelden waarover ze altijd gelezen heeft. Een van de manuscripten die ze schreef, is uiteindelijk onder de titel Zwarte vijvers in oktober 2020 in boekvorm verschenen. Deze Young Adult, die een maatschappijkritische insteek heeft, werd door de lezers meteen goed ontvangen. Naast auteur is ze tevens copywriter en jobcoach.
Het is 2032 en de wijk Zwarte Vijvers in Dombergen wordt vanwege aanhoudende onlusten tot no-go zone uitgeroepen. Dit betekent dat het hulpdiensten verboden is zich in de wijk te begeven. Op een dag vindt er een schietpartij plaats tussen twee rivaliserende bendeleden. Daarbij wordt de dertienjarige en onschuldige Rashid door een afgezwaaide kogel geraakt. Hij mag echter niet geholpen worden. Zal hij het redden? Tegelijkertijd heeft de zestienjarige activiste Tamara een demonstratie georganiseerd met als doel om tegen de omstreden wet te protesteren. Deze betoging, waar YouTube-influencer Nikkie bij aanwezig is, loopt al snel uit de hand en er ontstaat een onhoudbare situatie.
Het dagelijkse leven, wat ze hoort en wat ze ziet, is voor Laffet de inspiratiebron voor het schrijven van haar verhalen. Problemen als discriminatie van bepaalde groepen en de vooroordelen die tegen hen bestaan, worden in Zwarte Vijvers aan de kaak gesteld. Kwesties die al jarenlang spelen en die er ook nog wel een hele tijd zullen zijn. Dat toekomstbeeld zal er daarom zo goed als zeker de reden van zijn dat de auteur het verhaal in 2032 laat afspelen. Om aan te tonen dat er ten opzichte van het heden (2021) niets veranderd is. Sterker zelfs, het kan over een jaar of tien alleen nog maar erger worden. Vooral wanneer de overheid besluit, want dat is wat er in haar debuut gebeurt, om bepaalde wijken tot verboden gebied te verklaren, de bewoners als het ware aan hun lot over laten.
Zwarte Vijvers, dat uit korte hoofdstukken, vlogverslagen en nieuwsberichten bestaat, wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, waarbij veel identieke voorvallen door diverse ogen worden gezien en daardoor een net iets andere insteek hebben. Aan sommige hoofdstukken gaat een epigraaf vooraf, die bestaat uit een zin, een citaat of een iets uitgebreider fragment, en kunnen beschouwd worden als een soort inleiding op het volgende hoofdstuk. Aanvankelijk lijkt het dat het verhaal niet veel structuur heeft, maar dat is alleen maar schijn. Nadat de meeste personages zijn geïntroduceerd, komt er heel snel lijn in en lopen de verhaallijnen redelijk vloeiend in elkaar over.
De personages worden overigens niet uitvoerig uitgewerkt, de auteur wil voornamelijk laten zien wat de effecten kunnen zijn van zinloos geweld, maar ook van impopulaire overheidsmaatregelen. Dat sommige situaties escaleren is een feit, daar is niet altijd veel voor nodig. Bij Laffet gebeurt er echter wel bijzonder veel, het verhaal speelt zich op één dag af en alles wat kan gebeuren, gebeurt. Door deze overdaad aan voorvallen grenst het verhaal aan het onwaarschijnlijke. Natuurlijk, in een gettobuurt of achterstandswijk is de kans op het ontstaan van schermutselingen en onlusten groter, dat is een realistisch gegeven, maar in Zwarte Vijvers vindt er te veel plaats in een te korte periode. Wat eveneens opvallend is, is dat twee bendeleden aan het eind van het verhaal hun niet al te vriendelijke confrontatie wel heel gemakkelijk en zonder toestanden beëindigen.
Het idee achter Zwarte Vijvers is goed, je moet er immers niet aan denken dat een overheid besluit bepaalde wijken als no-go zone te bombarderen. De uitvoering is echter wat minder, ondanks dat het verhaal zich in een behoorlijk tempo afspeelt en toegankelijk geschreven is. Laffet had er beter aan gedaan meer te doseren, dus minder laten gebeuren, maar wat er aan de hand is meer uitdiepen. Het verhaal was dan een stuk beter geweest.
Het is 2032 en de wijk Zwarte Vijvers in Dombergen wordt vanwege aanhoudende onlusten tot no-go zone uitgeroepen. Dit betekent dat het hulpdiensten verboden is zich in de wijk te begeven. Op een dag vindt er een schietpartij plaats tussen twee rivaliserende bendeleden. Daarbij wordt de dertienjarige en onschuldige Rashid door een afgezwaaide kogel geraakt. Hij mag echter niet geholpen worden. Zal hij het redden? Tegelijkertijd heeft de zestienjarige activiste Tamara een demonstratie georganiseerd met als doel om tegen de omstreden wet te protesteren. Deze betoging, waar YouTube-influencer Nikkie bij aanwezig is, loopt al snel uit de hand en er ontstaat een onhoudbare situatie.
Het dagelijkse leven, wat ze hoort en wat ze ziet, is voor Laffet de inspiratiebron voor het schrijven van haar verhalen. Problemen als discriminatie van bepaalde groepen en de vooroordelen die tegen hen bestaan, worden in Zwarte Vijvers aan de kaak gesteld. Kwesties die al jarenlang spelen en die er ook nog wel een hele tijd zullen zijn. Dat toekomstbeeld zal er daarom zo goed als zeker de reden van zijn dat de auteur het verhaal in 2032 laat afspelen. Om aan te tonen dat er ten opzichte van het heden (2021) niets veranderd is. Sterker zelfs, het kan over een jaar of tien alleen nog maar erger worden. Vooral wanneer de overheid besluit, want dat is wat er in haar debuut gebeurt, om bepaalde wijken tot verboden gebied te verklaren, de bewoners als het ware aan hun lot over laten.
Zwarte Vijvers, dat uit korte hoofdstukken, vlogverslagen en nieuwsberichten bestaat, wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, waarbij veel identieke voorvallen door diverse ogen worden gezien en daardoor een net iets andere insteek hebben. Aan sommige hoofdstukken gaat een epigraaf vooraf, die bestaat uit een zin, een citaat of een iets uitgebreider fragment, en kunnen beschouwd worden als een soort inleiding op het volgende hoofdstuk. Aanvankelijk lijkt het dat het verhaal niet veel structuur heeft, maar dat is alleen maar schijn. Nadat de meeste personages zijn geïntroduceerd, komt er heel snel lijn in en lopen de verhaallijnen redelijk vloeiend in elkaar over.
De personages worden overigens niet uitvoerig uitgewerkt, de auteur wil voornamelijk laten zien wat de effecten kunnen zijn van zinloos geweld, maar ook van impopulaire overheidsmaatregelen. Dat sommige situaties escaleren is een feit, daar is niet altijd veel voor nodig. Bij Laffet gebeurt er echter wel bijzonder veel, het verhaal speelt zich op één dag af en alles wat kan gebeuren, gebeurt. Door deze overdaad aan voorvallen grenst het verhaal aan het onwaarschijnlijke. Natuurlijk, in een gettobuurt of achterstandswijk is de kans op het ontstaan van schermutselingen en onlusten groter, dat is een realistisch gegeven, maar in Zwarte Vijvers vindt er te veel plaats in een te korte periode. Wat eveneens opvallend is, is dat twee bendeleden aan het eind van het verhaal hun niet al te vriendelijke confrontatie wel heel gemakkelijk en zonder toestanden beëindigen.
Het idee achter Zwarte Vijvers is goed, je moet er immers niet aan denken dat een overheid besluit bepaalde wijken als no-go zone te bombarderen. De uitvoering is echter wat minder, ondanks dat het verhaal zich in een behoorlijk tempo afspeelt en toegankelijk geschreven is. Laffet had er beter aan gedaan meer te doseren, dus minder laten gebeuren, maar wat er aan de hand is meer uitdiepen. Het verhaal was dan een stuk beter geweest.
August 16, 2022
De Vlaamse Amina Laffet is naast copywriter, jobcoach en boekverslinder inmiddels zelf ook auteur geworden. Met Zwarte vijvers heeft ze een maatschappijkritische Young Adult geschreven.
Rashad speelt samen met een paar vrienden een balspel op een plein in Zwarte Vijvers, een gettobuurt waar bendeleden de straat regelmatig onveilig maken. Zo ook op die bewuste dag in 2032, de dag waarop Zwarte Vijvers als no-go zone wordt uitgeroepen. Een zone waar hulpverleners en politieagenten niet meer naartoe mogen om hulp te bieden. Rashad wordt per ongeluk neergeschoten en vanaf dat moment is niets meer hetzelfde. Verschillende betrokkenen, waaronder een demonstrant, een influencer en een arts die zijn leven waagt om Rashad te redden, raken betrokken bij dit onfortuinlijke voorval. Zullen zij in staat zijn om Rashad te redden ondanks de nieuwe wet die van kracht is gegaan?
Gettobuurten, demonstraties en geweld tegenover hulpverleners. Dit zijn drie belangrijke onderwerpen die in Zwarte vijvers aan bod komen. De gelijknamige buurt is een gettobuurt en in de eerste hoofdstukken wordt een verhaal verteld dat zich in de nabije toekomst afspeelt. De angst en de agressie die in deze buurt heersen worden door de ogen van verschillende personages beleefd. Enkele van de personages die aan het woord komen hebben in eerste instantie niets met elkaar te maken, maar langzaam ontpopt het verhaal zich en komen sommige personages met elkaar in aanraking.
De verschillende overtuigingen en gedachtegangen komen hierdoor goed naar voren. Racisme, onderdrukking, gelijkwaardigheid en rechten komen ook aan bod. Dit maakt dat het verhaal aanvoelt als een gebeurtenis die vandaag de dag zou kunnen gebeuren. Met uitzondering van de no-go zones, waarvan te hopen is dat die hier nooit werkelijkheid zullen worden zoals ze in dit verhaal worden geschetst.
Het verhaal speelt zich voornamelijk op één dag af, maar door de vele perspectiefwisselingen voelt het alsof er meer tijd verstrijkt. Dit komt omdat veel momenten eerst bij het ene personage worden beleefd en vervolgens ook bij het volgende personage en daarna bij nog een personage. Dit zorgt ervoor dat de tijd langzaam verstrijkt, maar door de spannende gebeurtenissen in het boek blijft het interessant om te lezen en wil je na elk hoofdstuk doorlezen om te weten wat er vervolgens gaat gebeuren.
Verder wordt er niet uitzonderlijk veel achtergrondinformatie van de personages gegeven. De belangrijkste gegevens worden gedeeld: waar ze werken, wonen of in wat voor omstandigheden ze zijn opgegroeid. Maar er wordt niet heel diep ingegaan op hun levensovertuigingen, hun studies, et cetera. Toch kom je gaandeweg de hoofdstukken steeds meer te weten over elk personage en hun gedachten over de no-go zones.
Het boek bevat voor elke lezer wel enkele belangrijke maatschappelijke onderwerpen die je aan het denken zullen zetten. Het laat je afvragen hoe je zelf in een soortgelijke situatie zou denken of zelfs handelen. De auteur heeft deze onderwerpen op een simpele maar toch ook serieuze manier in het verhaal verwerkt.
De hoofdstukken zijn kort, het woordgebruik niet al te ingewikkeld. En door het verhaal vanuit verschillende kanten te belichten wordt het nog interessanter en spannender. Het werkt langzaam naar een hoogtepunt toe dat door de strategische perspectiefwisselingen meermaals wordt uitgesteld. Dit kan af en toe wel voor wat teleurstelling zorgen bij de lezer. Gelukkig weet de auteur dan wel weer een draai aan het verhaal te geven om nieuwsgierigheid op te wekken.
Zwarte vijvers is een maatschappelijk Young Adult-boek waarin belangrijke en actuele problematieken aan bod komen. Op een simpele maar serieuze wijze heeft de auteur deze onderwerpen in een spannend en aangrijpend verhaal verwerkt.
Rashad speelt samen met een paar vrienden een balspel op een plein in Zwarte Vijvers, een gettobuurt waar bendeleden de straat regelmatig onveilig maken. Zo ook op die bewuste dag in 2032, de dag waarop Zwarte Vijvers als no-go zone wordt uitgeroepen. Een zone waar hulpverleners en politieagenten niet meer naartoe mogen om hulp te bieden. Rashad wordt per ongeluk neergeschoten en vanaf dat moment is niets meer hetzelfde. Verschillende betrokkenen, waaronder een demonstrant, een influencer en een arts die zijn leven waagt om Rashad te redden, raken betrokken bij dit onfortuinlijke voorval. Zullen zij in staat zijn om Rashad te redden ondanks de nieuwe wet die van kracht is gegaan?
Gettobuurten, demonstraties en geweld tegenover hulpverleners. Dit zijn drie belangrijke onderwerpen die in Zwarte vijvers aan bod komen. De gelijknamige buurt is een gettobuurt en in de eerste hoofdstukken wordt een verhaal verteld dat zich in de nabije toekomst afspeelt. De angst en de agressie die in deze buurt heersen worden door de ogen van verschillende personages beleefd. Enkele van de personages die aan het woord komen hebben in eerste instantie niets met elkaar te maken, maar langzaam ontpopt het verhaal zich en komen sommige personages met elkaar in aanraking.
De verschillende overtuigingen en gedachtegangen komen hierdoor goed naar voren. Racisme, onderdrukking, gelijkwaardigheid en rechten komen ook aan bod. Dit maakt dat het verhaal aanvoelt als een gebeurtenis die vandaag de dag zou kunnen gebeuren. Met uitzondering van de no-go zones, waarvan te hopen is dat die hier nooit werkelijkheid zullen worden zoals ze in dit verhaal worden geschetst.
Het verhaal speelt zich voornamelijk op één dag af, maar door de vele perspectiefwisselingen voelt het alsof er meer tijd verstrijkt. Dit komt omdat veel momenten eerst bij het ene personage worden beleefd en vervolgens ook bij het volgende personage en daarna bij nog een personage. Dit zorgt ervoor dat de tijd langzaam verstrijkt, maar door de spannende gebeurtenissen in het boek blijft het interessant om te lezen en wil je na elk hoofdstuk doorlezen om te weten wat er vervolgens gaat gebeuren.
Verder wordt er niet uitzonderlijk veel achtergrondinformatie van de personages gegeven. De belangrijkste gegevens worden gedeeld: waar ze werken, wonen of in wat voor omstandigheden ze zijn opgegroeid. Maar er wordt niet heel diep ingegaan op hun levensovertuigingen, hun studies, et cetera. Toch kom je gaandeweg de hoofdstukken steeds meer te weten over elk personage en hun gedachten over de no-go zones.
Het boek bevat voor elke lezer wel enkele belangrijke maatschappelijke onderwerpen die je aan het denken zullen zetten. Het laat je afvragen hoe je zelf in een soortgelijke situatie zou denken of zelfs handelen. De auteur heeft deze onderwerpen op een simpele maar toch ook serieuze manier in het verhaal verwerkt.
De hoofdstukken zijn kort, het woordgebruik niet al te ingewikkeld. En door het verhaal vanuit verschillende kanten te belichten wordt het nog interessanter en spannender. Het werkt langzaam naar een hoogtepunt toe dat door de strategische perspectiefwisselingen meermaals wordt uitgesteld. Dit kan af en toe wel voor wat teleurstelling zorgen bij de lezer. Gelukkig weet de auteur dan wel weer een draai aan het verhaal te geven om nieuwsgierigheid op te wekken.
Zwarte vijvers is een maatschappelijk Young Adult-boek waarin belangrijke en actuele problematieken aan bod komen. Op een simpele maar serieuze wijze heeft de auteur deze onderwerpen in een spannend en aangrijpend verhaal verwerkt.
November 3, 2020
Dombergen 2032, terwijl de overheid een besluit neemt om de gettowijk Zwarte Vijvers officieel tot een no-go zone te benoemen wordt er een dertienjarige jongen, Rashad, neergeschoten door een bendelid en weigeren de hulpdiensten de wijk binnen te gaan. De zestienjarige Tamara komt samen met de populaire influencer Nikke in opstand en roept de overheid op de wet van de no-go zones af te wijzen en de hulpdiensten te verplichten de jongen te helpen.
Ondertussen vecht arts-in-opleiding Derek voor het leven van de jongen.
Gaat het hen lukken Rashad te redden of is hij het eerste slachtoffer van de nieuwe wet.
“Rashad was doodsbang. Hij wilde niet dood. Hij was nog te jong en had nog zoveel om voor te leven. Hij hield zijn ogen gesloten en wachtte op het schroeiende gevoel van kogel op vlees.”
In letterlijk één ruk en een heleboel boosheid en tranen las ik dit boek uit. Ik kan het niet prachtig noemen, of geweldig of spannend omdat al deze woorden de lading die het boek heeft niet dekken. Het is een boek wat je gewoon gelezen moet hebben en dat geldt voor iedereen niet alleen jongeren.
Amina heeft verschillende actuele thema’s gebruikt in haar boek en dat gecombineerd met vormen van social media die, onder jongeren, erg populair zijn. Door deze combinatie trekt Zwarte Vijvers direct de aandacht.
“Sinds de stemming aangekondigd was, probeerde ze de volwassenen wakker te schudden, maar ze wilden niet naar haar luisteren. Waarom zouden ze? Ze was amper zestien jaar. Niemand luisterde naar een kind, behalve andere kinderen. En die ‘kinderen’ zouden gehoord worden, daar was ze zeker van.”
Je merkt dat jongeren in deze tijd al veel bezig zijn met de zaken die momenteel in de wereld spelen waaronder discriminatie, racisme en het politieke aspect wat bij deze onderwerpen komen kijken. Het is daarom niet meer dan logisch dat juist deze thema’s een grote rol spelen in het debuut van Amina Laffet.
Amina heeft een vlotte schrijfstijl en leest, door de korte hoofdstukken, makkelijk weg. Het boek wisselt tussen de verschillende personages die een grote rol in het boek spelen zo zijn er natuurlijk de hoofdstukken vanuit het standpunt van Tamara, Nikkie, Rashad en Derek maar ook Rashad zijn moeder en een politieagent en een ambulanceverpleegkundige. Juist door de meningen en gevoelens vanuit alle kanten te lezen krijg je een volledig beeld en begrijp je ook dat ondanks dat de politie en ambulance altijd wil helpen ze ook angst kennen door bepaalde situaties waarin ze nooit terecht zouden mogen komen.
Zwarte Vijvers zet je echt aan het denken en laat op bijzondere wijze zien hoe we allemaal iets kunnen doen om de wereld een stukje mooier te maken. Dit boek zou je na het lezen ervan nog lang bijblijven en iedere lezer hopelijk aanzetten om iets liever voor elkaar te zijn en elkaar waar mogelijk iets meer te helpen. Want hoeveel is een mensenleven voor jou waard?
Amina Laffet houdt al haar hele leven van lezen wat resulteerde in haar eerste boek Zwarte Vijvers. Naast auteur is Amina copywriter en jobcoach. in 2021 zou haar eerste jeugdboek uitkomen.
Ondertussen vecht arts-in-opleiding Derek voor het leven van de jongen.
Gaat het hen lukken Rashad te redden of is hij het eerste slachtoffer van de nieuwe wet.
“Rashad was doodsbang. Hij wilde niet dood. Hij was nog te jong en had nog zoveel om voor te leven. Hij hield zijn ogen gesloten en wachtte op het schroeiende gevoel van kogel op vlees.”
In letterlijk één ruk en een heleboel boosheid en tranen las ik dit boek uit. Ik kan het niet prachtig noemen, of geweldig of spannend omdat al deze woorden de lading die het boek heeft niet dekken. Het is een boek wat je gewoon gelezen moet hebben en dat geldt voor iedereen niet alleen jongeren.
Amina heeft verschillende actuele thema’s gebruikt in haar boek en dat gecombineerd met vormen van social media die, onder jongeren, erg populair zijn. Door deze combinatie trekt Zwarte Vijvers direct de aandacht.
“Sinds de stemming aangekondigd was, probeerde ze de volwassenen wakker te schudden, maar ze wilden niet naar haar luisteren. Waarom zouden ze? Ze was amper zestien jaar. Niemand luisterde naar een kind, behalve andere kinderen. En die ‘kinderen’ zouden gehoord worden, daar was ze zeker van.”
Je merkt dat jongeren in deze tijd al veel bezig zijn met de zaken die momenteel in de wereld spelen waaronder discriminatie, racisme en het politieke aspect wat bij deze onderwerpen komen kijken. Het is daarom niet meer dan logisch dat juist deze thema’s een grote rol spelen in het debuut van Amina Laffet.
Amina heeft een vlotte schrijfstijl en leest, door de korte hoofdstukken, makkelijk weg. Het boek wisselt tussen de verschillende personages die een grote rol in het boek spelen zo zijn er natuurlijk de hoofdstukken vanuit het standpunt van Tamara, Nikkie, Rashad en Derek maar ook Rashad zijn moeder en een politieagent en een ambulanceverpleegkundige. Juist door de meningen en gevoelens vanuit alle kanten te lezen krijg je een volledig beeld en begrijp je ook dat ondanks dat de politie en ambulance altijd wil helpen ze ook angst kennen door bepaalde situaties waarin ze nooit terecht zouden mogen komen.
Zwarte Vijvers zet je echt aan het denken en laat op bijzondere wijze zien hoe we allemaal iets kunnen doen om de wereld een stukje mooier te maken. Dit boek zou je na het lezen ervan nog lang bijblijven en iedere lezer hopelijk aanzetten om iets liever voor elkaar te zijn en elkaar waar mogelijk iets meer te helpen. Want hoeveel is een mensenleven voor jou waard?
Amina Laffet houdt al haar hele leven van lezen wat resulteerde in haar eerste boek Zwarte Vijvers. Naast auteur is Amina copywriter en jobcoach. in 2021 zou haar eerste jeugdboek uitkomen.
February 7, 2021
Zwarte vijvers, Amina Laffet
De ondertitel van het boek is ‘wat is een mensenleven nog waard’. Dat is een vraag die in dit boek behandeld wordt, maar aan jou als lezer is om te beantwoorden. Het boek neemt je mee naar een fictieve toekomst waarin de zogenaamde artikel 94 besproken en in stemming wordt gebracht. Artikel 94 verklaart bepaalde achterstandswijken tot no-go-zones. Tja in hoeverre dat nog een fictieve toekomst is, is voor mij de vraag!
Het verhaal kent verschillende hoofdpersonen wordt vanuit ieders invalshoek beschreven. Dit maakt het in het begin wat warrig, maar als het schot klinkt ben je gegrepen door het boek en kan je het niet meer loslaten. Toch wel lastig als je thuiswerkt en het boek ligt vlakbij….
De verschillende personen en hun invalshoeken zijn Nikkie, de influencer, bij wie het gaat om meer volgers en niet om een mensenleven in eerste instantie. Zou zij de ernst van het incident zien en dat haar invloed ten goede gebruiken? Tamara die gaat demonstreren, een demonstratie die uitloopt op rellen mede door invloed van Sven. Hoe raken beiden betrokken bij het incident? Afifa en Rashad moeder en zoon. Een moeder die vecht voor het leven van haar zoon, dat is haar alles waard. Tim de politieagent die een hele speciale rol gaat spelen. Derek de idealistische arts met een wijkkliniek in Zwarte Vijvers, de achterstandswijk waar de bendes actief zijn en oorlog voeren. Zijn wijkkliniek moet het hebben van giften en wordt op allerlei manier gedwarsboomd door regels en wetten.
Laat je niet op het verkeerde been zetten door de nabije toekomst, het is geen futurisch boek. De proloog aan het begin eindigt met de volgende zinnen “Protesten breken uit in Zwarte Vijvers, gevolgd door rellen, aangezet door enkele gemaskerde herrieschoppers.” Als je begint met lezen als er in Nederland net rellen waren om de avondklok besef je dat die toekomst wel heel dichtbij is.
Wat mij betreft een zeer goed geslaagde young adult en een mustread voor iedereen. 4 sterren voor mij.
De ondertitel van het boek is ‘wat is een mensenleven nog waard’. Dat is een vraag die in dit boek behandeld wordt, maar aan jou als lezer is om te beantwoorden. Het boek neemt je mee naar een fictieve toekomst waarin de zogenaamde artikel 94 besproken en in stemming wordt gebracht. Artikel 94 verklaart bepaalde achterstandswijken tot no-go-zones. Tja in hoeverre dat nog een fictieve toekomst is, is voor mij de vraag!
Het verhaal kent verschillende hoofdpersonen wordt vanuit ieders invalshoek beschreven. Dit maakt het in het begin wat warrig, maar als het schot klinkt ben je gegrepen door het boek en kan je het niet meer loslaten. Toch wel lastig als je thuiswerkt en het boek ligt vlakbij….
De verschillende personen en hun invalshoeken zijn Nikkie, de influencer, bij wie het gaat om meer volgers en niet om een mensenleven in eerste instantie. Zou zij de ernst van het incident zien en dat haar invloed ten goede gebruiken? Tamara die gaat demonstreren, een demonstratie die uitloopt op rellen mede door invloed van Sven. Hoe raken beiden betrokken bij het incident? Afifa en Rashad moeder en zoon. Een moeder die vecht voor het leven van haar zoon, dat is haar alles waard. Tim de politieagent die een hele speciale rol gaat spelen. Derek de idealistische arts met een wijkkliniek in Zwarte Vijvers, de achterstandswijk waar de bendes actief zijn en oorlog voeren. Zijn wijkkliniek moet het hebben van giften en wordt op allerlei manier gedwarsboomd door regels en wetten.
Laat je niet op het verkeerde been zetten door de nabije toekomst, het is geen futurisch boek. De proloog aan het begin eindigt met de volgende zinnen “Protesten breken uit in Zwarte Vijvers, gevolgd door rellen, aangezet door enkele gemaskerde herrieschoppers.” Als je begint met lezen als er in Nederland net rellen waren om de avondklok besef je dat die toekomst wel heel dichtbij is.
Wat mij betreft een zeer goed geslaagde young adult en een mustread voor iedereen. 4 sterren voor mij.
November 18, 2020
Het boek Zwarte Vijvers neemt ons mee naar het jaar 2032. Er heerst dan ook nog maatschappelijke onrust. Het gaat zelfs zo ver dat er in een no-go zone wet wordt ingevoerd. Dat houdt in dat er in zo een zone ( in dit geval de fictieve wijk Zwarte Vijvers) geen hulp wordt gebeuren als de nood aan de man is. Dat betekent geen politie, ambulance en brandweer. Er staat voor de hulpverleners die wel een poging wagen hoge boetes en gevangenisstraffen te wachten…
Tijdens de afkondiging van deze wet wordt de onschuldige buiten spelende jongen Rashad getroffen door een kogel, afgevuurd door rivaliseerde bendes die actief zijn in Zwarte Vijvers. Rashad heeft dringend hulp nodig… Dan maken we kennis met verschillende personages die allemaal iets te maken gaan krijgen met de gebeurtenissen rond Zwarte Vijvers.
Een verhaal dat zeer stevig is neergezet en waarvan je hoopt dat het nooit de waarheid zal worden. Stel je dat eens voor.. Hulp nodig hebben, maar het niet kunnen krijgen, alleen om dat er groeperingen zijn, die een wijk en hulpverleners in de weg zitten… Eigenlijk best wel een actueel onderwerp, het lastigvallen van hulpverleners.
De auteur heeft een goed verhaal neergezet. Een zeer geslaagd debuut. Het leest heel vlot, en het is allemaal beeldend beschreven. De hoofdstukken zijn kort en beginnen steeds met de naam van het personage uit welk perspectief je dan leest. De vele personages komen goed uit de verf, en naar mate het verhaal vordert passen alle personages goed bij elkaar. Ondanks dat ze alle uit verschillende culturen uit de samenleving komen. Een boek dat gelezen kan worden door jong en oud. Zeker een aanrader !
Tijdens de afkondiging van deze wet wordt de onschuldige buiten spelende jongen Rashad getroffen door een kogel, afgevuurd door rivaliseerde bendes die actief zijn in Zwarte Vijvers. Rashad heeft dringend hulp nodig… Dan maken we kennis met verschillende personages die allemaal iets te maken gaan krijgen met de gebeurtenissen rond Zwarte Vijvers.
Een verhaal dat zeer stevig is neergezet en waarvan je hoopt dat het nooit de waarheid zal worden. Stel je dat eens voor.. Hulp nodig hebben, maar het niet kunnen krijgen, alleen om dat er groeperingen zijn, die een wijk en hulpverleners in de weg zitten… Eigenlijk best wel een actueel onderwerp, het lastigvallen van hulpverleners.
De auteur heeft een goed verhaal neergezet. Een zeer geslaagd debuut. Het leest heel vlot, en het is allemaal beeldend beschreven. De hoofdstukken zijn kort en beginnen steeds met de naam van het personage uit welk perspectief je dan leest. De vele personages komen goed uit de verf, en naar mate het verhaal vordert passen alle personages goed bij elkaar. Ondanks dat ze alle uit verschillende culturen uit de samenleving komen. Een boek dat gelezen kan worden door jong en oud. Zeker een aanrader !
October 8, 2020
Er komen in deze young adult veel personages aan bod. Maar allen zo uitgewerkt dat ik me een goed beeld van ze kan maken. We krijgen te maken met voorstanders van de no-go gemeentes, maar ook met tegenstanders.
Het hoofdthema in dit boek is toch wel racisme. Die zich op verschillende manieren laat zien. Van geweld tegen hulpverleners als de bendes die onderling in gevecht zijn. Helaas wordt bij het laatste gevecht een onschuldige jongen neergeschoten. In dit scenario komen verschillende personages met elkaar in aanraking.
De persoon zelf was belangrijk. Niet zijn afkomst, niet zijn religie, niet zijn geslacht en daar ging ze voor strijden.
pagina 27
Bovenstaande quote is afkomstig van Tamara, zij heeft samen met haar beste vrienden een beweging opgezet om te protesteren tegen de nieuwe wet. Voor mij is dit een van mijn favoriete personen in dit verhaal.
Afifa is ook een van de personages in dit verhaal die iets met me doet. Zij merkt zelf haar tekortkomingen op door haar eigen opvoeding en wil dit niet bij haar zoon overbrengen. Wat ik mooi vond om te lezen is dat ze geconditioneerd is om op een bepaalde manier ´verkeerd´ te denken.
We krijgen 12 november mee door de ogen van de personages. Hoe een ieder deze dag begint, wat ze aan het doen zijn. Tot het moment dat de nieuwe wet erdoor is.
Dit verhaal lezen we vanuit verschillende perspectieven. Deze komen met elkaar in aanraking, waardoor ik het idee heb een volwaardig verhaal gelezen te hebben. Laffet heeft me hier enorm mee verrast.
Het hoofdthema in dit boek is toch wel racisme. Die zich op verschillende manieren laat zien. Van geweld tegen hulpverleners als de bendes die onderling in gevecht zijn. Helaas wordt bij het laatste gevecht een onschuldige jongen neergeschoten. In dit scenario komen verschillende personages met elkaar in aanraking.
De persoon zelf was belangrijk. Niet zijn afkomst, niet zijn religie, niet zijn geslacht en daar ging ze voor strijden.
pagina 27
Bovenstaande quote is afkomstig van Tamara, zij heeft samen met haar beste vrienden een beweging opgezet om te protesteren tegen de nieuwe wet. Voor mij is dit een van mijn favoriete personen in dit verhaal.
Afifa is ook een van de personages in dit verhaal die iets met me doet. Zij merkt zelf haar tekortkomingen op door haar eigen opvoeding en wil dit niet bij haar zoon overbrengen. Wat ik mooi vond om te lezen is dat ze geconditioneerd is om op een bepaalde manier ´verkeerd´ te denken.
We krijgen 12 november mee door de ogen van de personages. Hoe een ieder deze dag begint, wat ze aan het doen zijn. Tot het moment dat de nieuwe wet erdoor is.
Dit verhaal lezen we vanuit verschillende perspectieven. Deze komen met elkaar in aanraking, waardoor ik het idee heb een volwaardig verhaal gelezen te hebben. Laffet heeft me hier enorm mee verrast.
November 11, 2020
Ik ben helemaal ondersteboven van dit boek. De hoofdverhaallijn, over een wijk die vanwege geweld tegen de hulpdiensten dan maar helemaal van hulpverlening wordt afgesloten, met ernstige gevolgen voor een kind, vond ik heel goed gekozen. Dit creëert namelijk de kans om het thema racisme en discriminatie in het algemeen van zo veel mogelijk verschillende kanten te belichten.
Er is het slachtoffer Rashad en zijn moeder. Maar er zijn ook demonstranten, voor -en tegenstanders van de wet over de no – go zones. Hierbij wordt nog onderscheid gemaakt tussen vreedzame demonstranten en relschoppers. Dan heb je nog de hulpdiensten, met ook weer verschillende standpunten tegenover de wet. De social media worden vertegenwoordigd door een blogster. En er is ook nog de arts die probeert Rashad te redden. Bijna elk mogelijk standpunt wordt belicht, op een heel duidelijke en invoelbare manier. Zelfs de voorstanders van de wet zijn nog enigszins te begrijpen, al kun je het onmogelijk met ze eens zijn.
DIt levert wel heel veel gezichtspunten op. Toch wordt het verhaal niet verwarrend omdat de schrijfster nogal beeldend schrijft en ook redelijk veel uitlegt. De snel wisselende standpunten zorgen ook dat het boek extreem vlot leest. Ik wilde alleen maar doorlezen en nog eens doorlezen.
Het boek blijft tot het laatst spannend, zal Rashad gered worden of niet? Het wordt de hulpverleners in ieder geval erg moeilijk gemaakt. Ondertussen laait het bendegeweld ook weer op, wat door de beeldende schrijfstijl tot erg indrukwekkende scenes leidt.
Dit is een boek met een belangrijk en actueel thema, dat zeer goed wordt uitgewerkt. Ik zou dan ook iedereen, jong en oud, aanraden dit boek te lezen.
Er is het slachtoffer Rashad en zijn moeder. Maar er zijn ook demonstranten, voor -en tegenstanders van de wet over de no – go zones. Hierbij wordt nog onderscheid gemaakt tussen vreedzame demonstranten en relschoppers. Dan heb je nog de hulpdiensten, met ook weer verschillende standpunten tegenover de wet. De social media worden vertegenwoordigd door een blogster. En er is ook nog de arts die probeert Rashad te redden. Bijna elk mogelijk standpunt wordt belicht, op een heel duidelijke en invoelbare manier. Zelfs de voorstanders van de wet zijn nog enigszins te begrijpen, al kun je het onmogelijk met ze eens zijn.
DIt levert wel heel veel gezichtspunten op. Toch wordt het verhaal niet verwarrend omdat de schrijfster nogal beeldend schrijft en ook redelijk veel uitlegt. De snel wisselende standpunten zorgen ook dat het boek extreem vlot leest. Ik wilde alleen maar doorlezen en nog eens doorlezen.
Het boek blijft tot het laatst spannend, zal Rashad gered worden of niet? Het wordt de hulpverleners in ieder geval erg moeilijk gemaakt. Ondertussen laait het bendegeweld ook weer op, wat door de beeldende schrijfstijl tot erg indrukwekkende scenes leidt.
Dit is een boek met een belangrijk en actueel thema, dat zeer goed wordt uitgewerkt. Ik zou dan ook iedereen, jong en oud, aanraden dit boek te lezen.
July 1, 2021
Hoewel ik eerst moest wennen aan het heen en weer springen tussen personages is dit 1 van de beste YA die ik gelezen heb. Sowieso is het verhaal door het groeiende racisme, ook in Nederland, heel actueel.
Een politieke beslissing die zorgt voor onrust en oproer en een onschuldige omstander, in dit geval een 13 jarig jongetje het zou zo de achtergrond van een krantenartikel kunnen zijn. Het leest als een waargebeurd verhaal. Helaas kan in deze tijd het verhaal van dit boek voor mijn gevoel zo gebeuren
De verschillende verhaallijnen die allemaal een deel van het verhaal vertellen hebben allemaal hun eigen stem. Van de idealistische Tamara, de influencer Nikki en dokter Derek. Je weet wie er tijdens de tragedie aan het woord is, ook als je niet kijkt naar de naam boven het hoofdstuk.
Door de korte hoofdstukken vanuit verschillende perspectieven wordt je echt in het verhaal meegezogen en houd het je aandacht vast. Je moet doorlezen om te weten hoe het met iedereen afloopt. Voor mij 4,5*
Een politieke beslissing die zorgt voor onrust en oproer en een onschuldige omstander, in dit geval een 13 jarig jongetje het zou zo de achtergrond van een krantenartikel kunnen zijn. Het leest als een waargebeurd verhaal. Helaas kan in deze tijd het verhaal van dit boek voor mijn gevoel zo gebeuren
De verschillende verhaallijnen die allemaal een deel van het verhaal vertellen hebben allemaal hun eigen stem. Van de idealistische Tamara, de influencer Nikki en dokter Derek. Je weet wie er tijdens de tragedie aan het woord is, ook als je niet kijkt naar de naam boven het hoofdstuk.
Door de korte hoofdstukken vanuit verschillende perspectieven wordt je echt in het verhaal meegezogen en houd het je aandacht vast. Je moet doorlezen om te weten hoe het met iedereen afloopt. Voor mij 4,5*
August 4, 2022
Aangrijpend boek over dystopisch België in de nabije toekomst. In 2032, wordt de buurt Zwarte Vijvers in Dombergen als no-go zone verklaard met alle gevolgen van dien. Hulpverleners mogen het gebied niet meer in. Als zij dit wel doen, worden ze gestraft. Als een 13-jarige Rashad geraakt wordt door een kogel is het nog maar de vraag of hulp op tijd komt.
Zwarte vijvers wordt verteld aan de hand van vele perspectieven. Een moeder, een activist, een vlogger, een arts in opleiding, politieagenten en ambulance personeel. Het hele boek door vraag je je af of het hen lukt om Rashad te redden.
Perfect voor fans van The Hate U Give en Wat zou Martin doen?.
Zwarte vijvers wordt verteld aan de hand van vele perspectieven. Een moeder, een activist, een vlogger, een arts in opleiding, politieagenten en ambulance personeel. Het hele boek door vraag je je af of het hen lukt om Rashad te redden.
Perfect voor fans van The Hate U Give en Wat zou Martin doen?.
Read
April 15, 2021Deze roman staat op de longlist voor beste debuut van 2021 (Hebban). Ik wilde een aantal boeken van deze lijst lezen, zo ook deze. Blijkt echter een YA te zijn. Ik heb het boek na blz. 50 aan de kant gelegd. Een vlotte pen weliswaar, maar als geheel toch duidelijk bestemd voor deze doelgroep, kon het verhaal en het taalgebruik mij uiteindelijk niet bekoren.
July 1, 2021
Hebban Debuutprijs 2021 Longlist
Er zitten een paar momenten over een trans personage in die een beetje vreemd zijn. Hij weet hoe hij met vrouwen om moet gaan, omdat hij "vroeger een vrouw was". Hmm.
Verder was het wel oké.
Er zitten een paar momenten over een trans personage in die een beetje vreemd zijn. Hij weet hoe hij met vrouwen om moet gaan, omdat hij "vroeger een vrouw was". Hmm.
Verder was het wel oké.
March 18, 2021
Een boek dat zich afspeelt in een toekomst die steeds dichterbij lijkt te komen. Mooi debuut met actuele thema's!
September 18, 2022
"Ik zie geen kleur. Ik zie alleen huid, littekens, perfecte poriën. Gekleed, ongekleed.
Ik zie geen jong of oud. Ik zie alleen kennis. Wijsheid.
Ik zie geen gender. Ik zie alleen daden. Woorden."
Ik zie geen jong of oud. Ik zie alleen kennis. Wijsheid.
Ik zie geen gender. Ik zie alleen daden. Woorden."
October 5, 2020
Wauw wat een boek! In dit boek komen verschillende onderwerpen aan bod, waar je anders niet zo veek over leest in boeken!
Een ijzersterk debuut van Amina Laffet!
Zeker een aanrader!
Een ijzersterk debuut van Amina Laffet!
Zeker een aanrader!
November 9, 2020
Mijn hele recensie lees je hier! http://boekenvanbritt.simplesite.com/...
Displaying 1 - 27 of 27 reviews