Historische roman van Marja Visscher. Wie voor een dubbeltje geboren is, wordt nooit een kwartje? De jonge Leentje is vastbesloten het tegendeel te bewijzen. Zij groeit op in een armoedige kelder woning, als dochter van een visvrouw. Haar moeder mat, wordt door wanhoop gedreven door de enorme pachtgelden en organiseert in het geheim een pachters oproer. Ondertussen wordt Leentje aangenomen als dienstmeisje bij een van de meest gehate vispachters. Moeder en dochter komen zo lijnrecht tegenover elkaar te staan.
Marja Visscher (1951) is journalist en woont sinds haar huwelijk in Klaaswaal. Zij heeft zich ontpopt tot een professional en freelancer. Vanaf 1983 -2016 was zij directeur bij Uitgeverij Deboektant met als specialisme topografische/historische uitgaven. Daarnaast was Marja Visscher uitgever van Hoeksche Waard Magazine/Polder Glossy. Verder schreef ze een aantal kinderboeken. Nu verlegt zij haar interesse naar het schrijven van fictieve verhalen over historische personen waarbij Marja’s uitgebreide en gedegen research merkbaar in de romans terug te vinden zijn.
Met veel plezier gelezen, alleen vond ik het ongeloofwaardig hoe de moeder van Leentje, een eenvoudig “viswijf”, op blz 187/188 een enorm betoog houdt met lange zinnen en moeilijke woorden. Dat paste totaal niet bij deze ongeschoolde vrouw! Ondertussen toch weer veel opgestoken over het Pachtersoproer!
Het verhaal speelt zich af in zeventiende-eeuws Amsterdam, te midden van de pachtersoproer. De hoofdpersoon Leentje groeit als vissersdochter op in ellendige armoede en wil graag een beter leven als dienstmeisje. Vanwege de extreem hoge belastingen die door de pachters worden geheven, kan haar moeder Marretje maar net rondkomen. Ze heeft er genoeg van en organiseert een gigantische opstand. Alle gebeurtenissen brengen Leentje in grote verwarring en ze ontwikkelt zich steeds meer tot een volwassene.
Het verhaal is mooi geschreven. Het wist mij te grijpen en ik zag het leven voor mij. Het einde vond ik tegen vallen. Het voelde een beetje afgeraffeld en stond niet in verhouding tot de rest van het boek.
Met Het meisje uit de mandenmakerssteeg heeft Marja Visscher een prachtig historisch verhaal geschreven dat is gebaseerd op ware gebeurtenissen. Het is altijd indrukwekkend om te lezen hoe historische feiten verweven worden met fictie, en in dit boek is dat bijzonder goed gelukt. De manier waarop de auteur het verhaal tot leven brengt, maakt het niet alleen interessant, maar ook geloofwaardig. Ik kan me goed voorstellen dat het echt zo is gegaan.
Wat dit boek zo sterk maakt, is hoe voelbaar de onmacht van mensen in armoede wordt overgebracht. De worstelingen van deze mensen en de enorme kloof tussen arm en rijk zijn pijnlijk realistisch beschreven. Ook de onwetendheid van de pachters en hun gebrek aan inzicht in de levens van hun arbeiders komt duidelijk naar voren. Het geeft een schrijnend, maar eerlijk beeld van de sociale ongelijkheid in die tijd.
Een uitspraak die me echt bijbleef uit het boek is: "Wie voor een dubbeltje geboren is, wordt nooit een kwartje." Dit weerspiegelt perfect de tijdsgeest van het verhaal, waarin het lijkt alsof je geboorte je hele toekomst bepaalt. Toch laat de geschiedenis ook zien dat dit niet altijd waar hoeft te zijn. Acties en protesten kunnen veranderingen teweegbrengen, en juist dat maakt het verhaal hoopvol.
De schrijfstijl van Marja Visscher is meeslepend en doordringend, waardoor je het boek moeilijk kunt wegleggen. Het is een aanrader voor iedereen die van historische romans houdt, vooral als je geïnteresseerd bent in verhalen die gebaseerd zijn op waargebeurde feiten.
Geef een brugklasser een paar lessen geschiedenis en de opdracht een opstel te schrijven. Dan rolt er vermoedelijk iets uit dat op dit boek lijkt. Waar te beginnen? De dialoog is zo houterig dat het tenenkrommend is. In de wereld van mevrouw Visscher produceren een visvrouw/prostituée uit een kelder in de Mandenmakerssteeg en de “mevrouw” van een grachtenpand dezelfde zinnen. Op papier, want elke gesproken zin is zulke schrijftaal dat het haast onleesbaar wordt. En zeker 1/4 is overbodig en hadden door de editor misschien gewoon geschrapt moeten worden. Denk: Pietje liep naar binnen. Oh, ik zal hier naar binnen lopen, dacht Pietje bij zichzelf. De karakters maken 0 groei door. Waarom is dat meisje dat 1x vis komt brengen welkom in dat huis? Waarom wordt ze opgenomen als dochter? Waarom wordt ze verliefd? Waarom blijft ze dat terwijl hij zo’n botte streek uithaalt. Het plot, het plot... ongeloofwaardig. Saai. En wat ik onvergeeflijk vind in dit genre: het Amsterdam van toen komt niet tot leven.
Zonde.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Een interessante achtergrond, de pachtersopstand in de 18e eeuw in Amsterdam. Ik had er nog niet eerder van gehoord. Dit boek is geschreven vanuit Leentje, de dochter van Marretje van de Nieuwendijk, ook wel het Limoenwijf genoemd. Zij was een van de aanjagers van de opstand. Dat Visscher personages heeft gebruikt die echt bestaan hebben, draagt zeker bij aan de geloofwaardigheid van het verhaal.
Het verhaal heeft een bepaalde spanning maar is op sommige momenten wel wat saai. Ook miste ik wat diepgang en was ik wat teleurgesteld door het einde. Ondanks dat was het een prettig boek om te lezen.
Het verhaal leest lekker weg en ik had het boek in 2 avonden uit. Toch zijn bijna alle verhaallijnen behoorlijk afgeraffeld en onduidelijk, vooral het eind komt uit het niets. Alle personages zijn vaag en je wordt niet echt meegenomen in hun beweegredenen (waarom wordt Leentje na een keer vis brengen gevraagd als huishoudster die ook meteen mee mag eten/thee drinken en zelfs lessen krijgt in schrijven/lezen?) Had wat mij betreft veel meer in dit boek kunnen zitten, jammer!
A young woman caught between her background and possible future. Grew up as poor as poor can be in mid 18th century Amsterdam. By good fortune winds up as a maid to a rich family. All set with Amsterdam riots of 1748 caused by a regressive tax system in which the rich get richer and the poor get poorer. I learned a lot about this period of history.
De obsessie met het Pachtersoproer (1748) gaat door. Roman was beter dan de vorige van Visscher: personages en plot waren beter uitgewerkt. Wel een veel te lang aanloop naar het oproer zelf, dat had echt meer momentum kunnen krijgen. Uiteindelijk vooral interessant om te lezen hoe in moderne romans wordt geschreven over de rol van vrouwen bij oproer.
Mooi boek met goeie omschrijvingen. Soms worden zaken wat vreemd beschreven, maar daar is doorheen te prikken. Het eind voelt wat afgeraffeld, daarom 4 sterren.