What do you think?
Rate this book
Igor Brudny #3
Cherub
Przeszłość upomni się o niego po raz ostatni.
Zielonogórskie lato przerywa kolejna zbrodnia. Prokurator Brunon Kotelski zostaje bestialsko okaleczony i zamordowany. W tym samym czasie komisarz Igor Brudny otrzymuje pamiątkę z przeszłości.
Pod nieobecność emerytowanego inspektora Romualda Czarneckiego sprawę przejmuje prokurator Arleta Winnicka. Zainscenizowane miejsce zbrodni, wybór ofiary i brak śladów nie pozostawiają żadnych wątpliwości. Morderca jest brutalny, nieprzewidywalny i świetnie panuje nad sytuacją. Bardzo szybko daje śledczym do zrozumienia, że żadne z nich nie może czuć się bezpieczne. Szykuje się najtrudniejsza sprawa w ich karierze.
Brudny, zdeterminowany, by uratować przyjaciół i raz na zawsze zostawić przeszłość za sobą, podejmuje wyzwanie. Finałowy pojedynek dopiero się rozpoczyna.
Zielonogórskie lato przerywa kolejna zbrodnia. Prokurator Brunon Kotelski zostaje bestialsko okaleczony i zamordowany. W tym samym czasie komisarz Igor Brudny otrzymuje pamiątkę z przeszłości.
Pod nieobecność emerytowanego inspektora Romualda Czarneckiego sprawę przejmuje prokurator Arleta Winnicka. Zainscenizowane miejsce zbrodni, wybór ofiary i brak śladów nie pozostawiają żadnych wątpliwości. Morderca jest brutalny, nieprzewidywalny i świetnie panuje nad sytuacją. Bardzo szybko daje śledczym do zrozumienia, że żadne z nich nie może czuć się bezpieczne. Szykuje się najtrudniejsza sprawa w ich karierze.
Brudny, zdeterminowany, by uratować przyjaciół i raz na zawsze zostawić przeszłość za sobą, podejmuje wyzwanie. Finałowy pojedynek dopiero się rozpoczyna.
440 pages, Paperback
First published November 12, 2020
33 people are currently reading
581 people want to read
About the author
Przemysław Piotrowski
21 books182 followersByły dziennikarz sportowy, a potem śledczy w „Gazecie Lubuskiej”. Absolwent Uniwersytetu Zielonogórskiego, studiujący również w Hiszpanii i USA. Kocha podróże i nowe wyzwania. Pasjonat sportu, podróży, geografii i historii. Wychowany na Stephenie Kingu, Grahamie Mastertonie, Connie Igguldenie i Bernardzie Cornwellu. Zadebiutował entuzjastycznie przyjętym thrillerem Kod Himmlera, następnie wykreował mroczny świat w ciężkiej gatunkowo Drodze do piekła. Najnowsza powieść – Radykalni. Terror, pierwsza część cyklu Radykalni – to thriller political fiction, podejmujący niezwykle trudny i kontrowersyjny temat radykalnego islamu. To książka o miłości, stracie, bólu i cierpieniu. I nienawiści, która często kwitnie powoli i niepostrzeżenie, ale zawsze prowadzi nas w otchłań zła.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 167 reviews
November 27, 2020
Po fenomenalnym "Piętnie", po szalonej, żarłocznej "Sforze" przyszedł czas na bezlitosnego "Cheruba", który dopełni całej historii. Przemysław Piotrowski wprowadził tu ciężką, piwniczną, obleśną atmosferę nocnych klubów o podejrzanej renomie i ludzi, którzy gotowi są na wszystko, by zaspokoić swoje makabryczne pragnienia. Okaleczone ciała, okaleczone umysły, zwyrodniałe upodobania to tylko wstęp do ciemności, w którą wkroczy komisarz Igor Brudny, by rozwiązać zagadkę zbrodni.
W "Cherubie" nie ma już żadnych granic, nie ma żadnych tabu – Piotrowski podbija stawki do nieprzytomności, a kolejni bohaterowie stają przed obliczem najprawdziwszych bestii w ludzkiej skórze. Podobnie jak w "Piętnie" i "Sforze", tak w "Cherubie" powraca motyw ofiar bezmyślnej przemocy i skazy, która naznacza na całe życie. Na dokładkę jednak, bohaterowie zostaną skonfrontowani ze złem wyrafinowanym, bezlitosnym, złem niepojętym w swojej ostatecznej formie.
Znów na myśl przychodzą powieści Jean Christophe'a Grange. Komisarz Brudny jak komisarz Corso tapla się w rynsztoku własnych wspomnień, powiązań, starych przyjaźni i nienawiści, a wokół niego miejskie piekło i ludzie o czarnych duszach, którzy wcale nie czekają na zbawienie. To niby kryminał – zbrodnia i śledztwo to punkt wyjścia dla tej historii – jednak to raczej kryminał z elementami prawdziwej grozy. Grozy ludzkiej, obrzydliwej, okrutnej, jak najbardziej namacalnej, ale jednak grozy.
Liczę na to, że Igor Brudny jeszcze powróci, ale już teraz trylogia, która domyka jego przeszłość wystarczy, by stał się jednym z najbardziej pamiętnych bohaterów kryminałów w polskiej literaturze.
W "Cherubie" nie ma już żadnych granic, nie ma żadnych tabu – Piotrowski podbija stawki do nieprzytomności, a kolejni bohaterowie stają przed obliczem najprawdziwszych bestii w ludzkiej skórze. Podobnie jak w "Piętnie" i "Sforze", tak w "Cherubie" powraca motyw ofiar bezmyślnej przemocy i skazy, która naznacza na całe życie. Na dokładkę jednak, bohaterowie zostaną skonfrontowani ze złem wyrafinowanym, bezlitosnym, złem niepojętym w swojej ostatecznej formie.
Znów na myśl przychodzą powieści Jean Christophe'a Grange. Komisarz Brudny jak komisarz Corso tapla się w rynsztoku własnych wspomnień, powiązań, starych przyjaźni i nienawiści, a wokół niego miejskie piekło i ludzie o czarnych duszach, którzy wcale nie czekają na zbawienie. To niby kryminał – zbrodnia i śledztwo to punkt wyjścia dla tej historii – jednak to raczej kryminał z elementami prawdziwej grozy. Grozy ludzkiej, obrzydliwej, okrutnej, jak najbardziej namacalnej, ale jednak grozy.
Liczę na to, że Igor Brudny jeszcze powróci, ale już teraz trylogia, która domyka jego przeszłość wystarczy, by stał się jednym z najbardziej pamiętnych bohaterów kryminałów w polskiej literaturze.
May 29, 2022
4.5
Jak na całą serie przystało - krwawe, chore i nieźle popieprzone
Jak na całą serie przystało - krwawe, chore i nieźle popieprzone
October 22, 2021
4,5/5
To chyba najlepiej skonstruowana część tej serii (przynajmniej na ten moment, bo czwarta część za pasem). Tym razem nie było dłużyzn jak w "Sforze", a i sama książka sporo krótsza. Wyszło to autorowi, jak i samej historii na dobre.
Obawiałam się, że tematyka będzie dla mnie tym razem bardzo trudna do przejścia, ale mimo, że autor wprost pisze o największych obrzydliwościach, to jednak zachowuje umiar. Nie chciało się odkładać tej książki. Do końca nie wiedziałam kto zabija i choć wyjaśnienie zagadki, tak jak i przy "Piętnie" nie było oszałamiające to znów autor pięknie zbudował łańcuszek prowadzący do ujawnienia tajemnicy. To chyba jest najlepsze u Piotrowskiego. Zakończenia zawsze mają odzwierciedlenie w treści całej książki. Wszystko ma ręce i nogi i choć pomysły nie są nie wiadomo jak odkrywcze to widać, że autor przemyślał to co zamierza napisać. Jak wszyscy wiemy, myślenie u współczesnych pisarzy, szczególnie tak niezobowiązującego gatunku, jest na wagę złota i za to doceniam Piotrowskiego. Choć finalnie dostajemy rozwiązanie zagadki to zakończenie pozostaje otwarte jeśli chodzi o bohaterów książki. To zdecydowanie mi nie podeszło, gdyż nie jestem fanką domyślania się co autor mógł mieć na myśli. Na szczęście trylogia okazuje się nie być trylogią, wiec wybaczam autorowi ten zabieg.
Innym, małym minusem kolejnego tomu serii jest to, że znów odgrzewamy tego samego kotleta. Nie chcąc spoilerować zanadto podkreślę tylko, że to mały minus i mimo chwilowej obawy nie zepsuł mi przyjemności z lektury.
Finalnie mogę napisać tylko tyle, że serię czyta się bardzo dobrze, a nawet lepiej. Z niecierpliwością tupię nogami w oczekiwaniu na czwarty tom, a to, jeśli o mnie chodzi, najlepsza możliwa rekomendacja książki. Czytajcie!
To chyba najlepiej skonstruowana część tej serii (przynajmniej na ten moment, bo czwarta część za pasem). Tym razem nie było dłużyzn jak w "Sforze", a i sama książka sporo krótsza. Wyszło to autorowi, jak i samej historii na dobre.
Obawiałam się, że tematyka będzie dla mnie tym razem bardzo trudna do przejścia, ale mimo, że autor wprost pisze o największych obrzydliwościach, to jednak zachowuje umiar. Nie chciało się odkładać tej książki. Do końca nie wiedziałam kto zabija i choć wyjaśnienie zagadki, tak jak i przy "Piętnie" nie było oszałamiające to znów autor pięknie zbudował łańcuszek prowadzący do ujawnienia tajemnicy. To chyba jest najlepsze u Piotrowskiego. Zakończenia zawsze mają odzwierciedlenie w treści całej książki. Wszystko ma ręce i nogi i choć pomysły nie są nie wiadomo jak odkrywcze to widać, że autor przemyślał to co zamierza napisać. Jak wszyscy wiemy, myślenie u współczesnych pisarzy, szczególnie tak niezobowiązującego gatunku, jest na wagę złota i za to doceniam Piotrowskiego. Choć finalnie dostajemy rozwiązanie zagadki to zakończenie pozostaje otwarte jeśli chodzi o bohaterów książki. To zdecydowanie mi nie podeszło, gdyż nie jestem fanką domyślania się co autor mógł mieć na myśli. Na szczęście trylogia okazuje się nie być trylogią, wiec wybaczam autorowi ten zabieg.
Innym, małym minusem kolejnego tomu serii jest to, że znów odgrzewamy tego samego kotleta. Nie chcąc spoilerować zanadto podkreślę tylko, że to mały minus i mimo chwilowej obawy nie zepsuł mi przyjemności z lektury.
Finalnie mogę napisać tylko tyle, że serię czyta się bardzo dobrze, a nawet lepiej. Z niecierpliwością tupię nogami w oczekiwaniu na czwarty tom, a to, jeśli o mnie chodzi, najlepsza możliwa rekomendacja książki. Czytajcie!
August 24, 2021
2.5 ⭐️ trylogia o Igorze Brudnym ma ten problem, że niesamowicie wymyślona fabuła i zagadka kryminalna, zawsze ale to zawsze musi być przyćmiona seksizmem 🤢 inaczej pewnie miałaby i 4 gwiazdki, bo nie można się oderwać!
November 14, 2020
Autor Cherubem udowodnił, że w mojej ocenie jest czołowym obecnie pisarzem książek z pogranicza kryminału, akcji i grozy. Porównałbym jego twórczość do powieści J. D. Barkera. Wydawnictwo Czarna Owca ma u siebie dwóch naprawdę wybitnych autorów pod względem wciągania czytelnika w fabułę oraz umiejętności łączenia przeszłości z teraźniejszością.
Czytałem zarzuty, że Przemysław Piotrowski w swych książkach za bardzo epatuje przemocą i makabrycznością zbrodni. Mnie jako osoby wysoko wrażliwej nie zniechęca to do lektury. Przyznaję, że te najmocniejsze fragmenty czytam trochę pobieżnie, ale nie uważam, że autor skupia się głównie na tym. Dla mnie trylogia z Igorem Brudnym to przede wszystkim dobra fabuła, bardzo dobra akcja i wciągające historie.
Lektura Cheruba zajęła mi tylko dwa dni. Gdy już złapałem trop mordercy to nie mogłem sobie odpuścić. W porównaniu do Sfory, gdzie dominowała groza, Cherub to bardziej klasyczny kryminał. Mimo to znowu rozwiązanie tego kto zabija okazuje się zaskakująca. Autor mniej więcej w połowie książki dość wyraźnie wskazuje na potencjalnego kandydata, jednak tak umiejętnie podrzuca tropy i myli czytelnika, że samo rozwiązanie zaskakuje. Nie chcę rzucać spojlerami, ale nie mogę nie wspomnieć o finale książki. Jest tak otwarte, że autor w tym momencie może pójść w każdą stronę. Ja mam nadzieję, że nie porzuci postaci Brudnego. Może nie wróci do niego w kolejnej książce, lecz mam nadzieję, że poharatany przez życie Komisarz jeszcze kiedyś zagości na naszych półkach.
Listopad i grudzień to dla mnie najgorsze miesiące roku. Naprawdę ciężko mi czerpać radość nawet z czytania. W tak trudnym dla mnie okresie, Przemysław Piotrowski swoim Cherubem potrafił wciągnąć mnie w swoją grę i pozwolił zapomnieć o troskach. Lektura dostarczyła mi ogromnych emocji i po raz trzeci bardzo dobrze bawiłem się przy historii Igora Brudnego. Zazdroszczę tym, którzy o autorze usłyszą dopiero teraz i będą mogli przeczytać całą trylogię od razu. A współczuję tym czytelnikom, którzy jak ja pokochali książki autora i teraz muszą cierpliwie czekać na kolejną jego powieść. Cokolwiek Przemysław Piotrowski napisze, ja przeczytam to obowiązkowo. Gorąco polecam!
Czytałem zarzuty, że Przemysław Piotrowski w swych książkach za bardzo epatuje przemocą i makabrycznością zbrodni. Mnie jako osoby wysoko wrażliwej nie zniechęca to do lektury. Przyznaję, że te najmocniejsze fragmenty czytam trochę pobieżnie, ale nie uważam, że autor skupia się głównie na tym. Dla mnie trylogia z Igorem Brudnym to przede wszystkim dobra fabuła, bardzo dobra akcja i wciągające historie.
Lektura Cheruba zajęła mi tylko dwa dni. Gdy już złapałem trop mordercy to nie mogłem sobie odpuścić. W porównaniu do Sfory, gdzie dominowała groza, Cherub to bardziej klasyczny kryminał. Mimo to znowu rozwiązanie tego kto zabija okazuje się zaskakująca. Autor mniej więcej w połowie książki dość wyraźnie wskazuje na potencjalnego kandydata, jednak tak umiejętnie podrzuca tropy i myli czytelnika, że samo rozwiązanie zaskakuje. Nie chcę rzucać spojlerami, ale nie mogę nie wspomnieć o finale książki. Jest tak otwarte, że autor w tym momencie może pójść w każdą stronę. Ja mam nadzieję, że nie porzuci postaci Brudnego. Może nie wróci do niego w kolejnej książce, lecz mam nadzieję, że poharatany przez życie Komisarz jeszcze kiedyś zagości na naszych półkach.
Listopad i grudzień to dla mnie najgorsze miesiące roku. Naprawdę ciężko mi czerpać radość nawet z czytania. W tak trudnym dla mnie okresie, Przemysław Piotrowski swoim Cherubem potrafił wciągnąć mnie w swoją grę i pozwolił zapomnieć o troskach. Lektura dostarczyła mi ogromnych emocji i po raz trzeci bardzo dobrze bawiłem się przy historii Igora Brudnego. Zazdroszczę tym, którzy o autorze usłyszą dopiero teraz i będą mogli przeczytać całą trylogię od razu. A współczuję tym czytelnikom, którzy jak ja pokochali książki autora i teraz muszą cierpliwie czekać na kolejną jego powieść. Cokolwiek Przemysław Piotrowski napisze, ja przeczytam to obowiązkowo. Gorąco polecam!
June 10, 2025
Myślę że ten tom dobry na równi z pierwszym ✌️
November 30, 2020
4,5
Według mnie "Cherub" jest najlepszą częścią z serii o Igorze Brudnym. Poza tym uważam, że nie da się jej czytać bez znajomości dwóch poprzednich części.
Ile w tej książce było brutalności i perwersji :o Opisy zbrodni były miejscami tak obrzydliwe i rzeczywiste, że czytelnikowi przychodziło na myśl: nie życzyłbym tego swojemu wrogowi! Tryskająca krew, flaki na wierzchu, gwałty różnego typu i fantazje seksualne, które mogłyby uchodzić za spełnienie najgorszych koszmarów. Brrr...
Oczywiście wśród tego wszystkiego był nasz nieustraszony komisarz Brudny, który jak zwykle nieco oberwał, ale uparcie parł naprzód i to wcale nie jest żaden znaczący spoiler. Jeśli czytaliście poprzednie części, to świetnie zdajecie sobie sprawę z tego, jaki jest Igor, czym się charakteryzuje i jaka była jego historia.
Przemysław Piotrowski znów mnie nie zaskoczył jeśli chodzi o hmm... tożsamość zabójcy (ujmę to w ten sposób, aby nie zdradzić niczego z fabuły). To, co autor zrobił z bohaterami w "Cherubie"... wow! wow! wow! Uwielbiam go za to. To było mega odważne posunięcie i cieszę się, że autor się na nie zdecydował.
Co do końcówki "Cheruba", to po czasie muszę przyznać, że spodobało mi się. Odkładając książkę świeżo po lekturze, miałam podobno niezbyt zadowoloną minę i wręcz wypisane na twarzy takie: jak to? już koniec?!. Teraz myślę jednak, że to dobra furtka do kolejnych książek tego autora. Książek, po które ja bardzo chętnie sięgnę.
Według mnie "Cherub" jest najlepszą częścią z serii o Igorze Brudnym. Poza tym uważam, że nie da się jej czytać bez znajomości dwóch poprzednich części.
Ile w tej książce było brutalności i perwersji :o Opisy zbrodni były miejscami tak obrzydliwe i rzeczywiste, że czytelnikowi przychodziło na myśl: nie życzyłbym tego swojemu wrogowi! Tryskająca krew, flaki na wierzchu, gwałty różnego typu i fantazje seksualne, które mogłyby uchodzić za spełnienie najgorszych koszmarów. Brrr...
Oczywiście wśród tego wszystkiego był nasz nieustraszony komisarz Brudny, który jak zwykle nieco oberwał, ale uparcie parł naprzód i to wcale nie jest żaden znaczący spoiler. Jeśli czytaliście poprzednie części, to świetnie zdajecie sobie sprawę z tego, jaki jest Igor, czym się charakteryzuje i jaka była jego historia.
Przemysław Piotrowski znów mnie nie zaskoczył jeśli chodzi o hmm... tożsamość zabójcy (ujmę to w ten sposób, aby nie zdradzić niczego z fabuły). To, co autor zrobił z bohaterami w "Cherubie"... wow! wow! wow! Uwielbiam go za to. To było mega odważne posunięcie i cieszę się, że autor się na nie zdecydował.
Co do końcówki "Cheruba", to po czasie muszę przyznać, że spodobało mi się. Odkładając książkę świeżo po lekturze, miałam podobno niezbyt zadowoloną minę i wręcz wypisane na twarzy takie: jak to? już koniec?!. Teraz myślę jednak, że to dobra furtka do kolejnych książek tego autora. Książek, po które ja bardzo chętnie sięgnę.
February 3, 2021
4,99/5⭐
j a k i e t o b y ł o d o b r e
Książka o wiele lepsza niż poprzednia część "Sfora", ale nie było to jednak "Piętno". Zakończenie było bardzo mocne i zmiotło mnie z fotela. Pan Przemysław Piotrowski udowodnił kolejny raz ze Polska kryminałem stoi.
j a k i e t o b y ł o d o b r e
Książka o wiele lepsza niż poprzednia część "Sfora", ale nie było to jednak "Piętno". Zakończenie było bardzo mocne i zmiotło mnie z fotela. Pan Przemysław Piotrowski udowodnił kolejny raz ze Polska kryminałem stoi.
July 28, 2021
4+/5 "Cherub" to bardzo udany finał trylogii z komisarzem Igorem Brudnym. Po emocjonującym "Piętnie" oraz złowieszczej "Sforze" Przemysław Piotrowskim w ostatnim tomie dotarł do najczarniejszych i najbardziej zwierzęcych ludzkich instynktów oraz pragnień. Kluby BDSM, makabryczne zbrodnie oraz szalony pościg za zabójcą zwanym "reżyserem" to motywy przewodnie tej pozycji. Bardzo podoba mi się, iż autor nie oszczędzał tutaj naszych bohaterów. Co więcej, Piotrowski wykreował tak charakterystycznych oraz barwnych bohaterów zarówno pierwszo-, jak i drugoplanowych, iż każda strata, o której czytamy na kartach tej powieści boli, smuci oraz potęguje emocje. Samo zakończenie jest z jednej strony jednoznaczne i zaskakujące, aczkolwiek z drugiej pozostawia lekko uchyloną furtkę w nadziei, że być może Igor Brudny da jeszcze o sobie przypomnieć... Reasumując, cała trylogia to jedna z lepszych serii kryminalnych na naszym rynku, po którą naprawdę warto sięgnąć!
December 22, 2020
Za oknem zimowa plucha, przygotowania do świąt trwają...a ja zamieniam krakowskie szare realia na upalne lato w Zielonej Górze, gdzie na horyzoncie majaczy postać kolejnego zwyrodniałego, psychopatycznego mordercy terroryzującego miasto.
Ginie prokurator Brunon Kotelski. I to ginie śmiercią makabryczną. Jego nagie, zmasakrowane zwłoki zostają odnalezione w piwnicy szwalni. Mężczyzna zginął od wielokrotnych uderzeń batem. W jego ustach znajduje się knebel używany w BDSM, a ostatnia aktywność mężczyzny w sieci wskazuje, że umówiony był na seks z uległą, chętną na ostrzejsze zabawy dziewczyną. Zabójca zostawia przy ofierze ślady wskazujące na to, że wątek hieronimek i Igora Brudnego nie został jeszcze do końca zamknięty. Zmusza to Brudnego do ponownego pojawienia się – wraz z Julką – w mieście, w którym jeszcze niedawno pomagał pojmać innego groźnego mordercę. Wszystko wskazuje na to, że to śledztwo będzie znacznie trudniejsze. Zwyrodnialec bierze bowiem na cel całą grupę śledczą zaangażowaną w jego ujęcie.
Przemysław Piotrowski dał mi się w tym roku poznać jako jeden z najlepszych pisarzy kryminału w Polsce. Pierwsze dwie części cyklu o Igorze Brudnym były fenomenalnie przemyślanymi lekturami. Z pozoru nieistotne elementy fabuły z „Piętna” okazywały się mieć wielkie znaczenie dla „Sfory”. Z „Cherubem” nie jest inaczej. Pewne wzmianki ze „Sfory” okazują się być ważne dla fabuły. Nie chcę podawać Wam tutaj żadnych konkretów, bo zdecydowanie wpłynęłoby to na przyjemność płynącą z lektury...o ile czytanie o brutalnych morderstwach może nieść ze sobą jakąkolwiek przyjemność, ale wiecie o co mi chodzi!
Piotrowski bardzo zaskoczył mnie tą książką. Może nie do końca czymś odkrywczym było dla mnie samo zakończenie, ale już pewne wybory fabularne, których dokonał oraz to, kogo zdecydował się uśmiercić sprawiły, że naprawdę nie mogłam oderwać się od lektury i w napięciu czekałam na to, co jeszcze będzie w stanie zaserwować mi autor. Ostatnie rozdziały to już jazda bez trzymanki, a sama końcówka...no chapeau bas!
Nie mam nawet za bardzo do czego się tutaj przyczepić. To bowiem bardzo dobry kryminał od A do Z. Kompletny, sprawnie zamykający większość wątków, choć zostawiający autorowi furtkę na to, by powrócić do historii Igora Brudnego. Najprościej mówiąc – polecam!
Ginie prokurator Brunon Kotelski. I to ginie śmiercią makabryczną. Jego nagie, zmasakrowane zwłoki zostają odnalezione w piwnicy szwalni. Mężczyzna zginął od wielokrotnych uderzeń batem. W jego ustach znajduje się knebel używany w BDSM, a ostatnia aktywność mężczyzny w sieci wskazuje, że umówiony był na seks z uległą, chętną na ostrzejsze zabawy dziewczyną. Zabójca zostawia przy ofierze ślady wskazujące na to, że wątek hieronimek i Igora Brudnego nie został jeszcze do końca zamknięty. Zmusza to Brudnego do ponownego pojawienia się – wraz z Julką – w mieście, w którym jeszcze niedawno pomagał pojmać innego groźnego mordercę. Wszystko wskazuje na to, że to śledztwo będzie znacznie trudniejsze. Zwyrodnialec bierze bowiem na cel całą grupę śledczą zaangażowaną w jego ujęcie.
Przemysław Piotrowski dał mi się w tym roku poznać jako jeden z najlepszych pisarzy kryminału w Polsce. Pierwsze dwie części cyklu o Igorze Brudnym były fenomenalnie przemyślanymi lekturami. Z pozoru nieistotne elementy fabuły z „Piętna” okazywały się mieć wielkie znaczenie dla „Sfory”. Z „Cherubem” nie jest inaczej. Pewne wzmianki ze „Sfory” okazują się być ważne dla fabuły. Nie chcę podawać Wam tutaj żadnych konkretów, bo zdecydowanie wpłynęłoby to na przyjemność płynącą z lektury...o ile czytanie o brutalnych morderstwach może nieść ze sobą jakąkolwiek przyjemność, ale wiecie o co mi chodzi!
Piotrowski bardzo zaskoczył mnie tą książką. Może nie do końca czymś odkrywczym było dla mnie samo zakończenie, ale już pewne wybory fabularne, których dokonał oraz to, kogo zdecydował się uśmiercić sprawiły, że naprawdę nie mogłam oderwać się od lektury i w napięciu czekałam na to, co jeszcze będzie w stanie zaserwować mi autor. Ostatnie rozdziały to już jazda bez trzymanki, a sama końcówka...no chapeau bas!
Nie mam nawet za bardzo do czego się tutaj przyczepić. To bowiem bardzo dobry kryminał od A do Z. Kompletny, sprawnie zamykający większość wątków, choć zostawiający autorowi furtkę na to, by powrócić do historii Igora Brudnego. Najprościej mówiąc – polecam!
October 27, 2023
Trzecia część nie rozczarowuje. Fabuła jest wciągająca, a postaci nie straciły nic ze swojego hartu ducha. Jedynie zagadka kryminalna w tej części była dla mnie bardziej przewidywalna niż w poprzednich, ale to jeszcze nie czas, żeby się żegnać z postacią komisarza Brudnego. Zatem do następnego tomu.
April 4, 2021
Po skończeniu tej Książki, niezmiernie się cieszę, że jest już Wiosna. Autor zapewnia, że coś się pojawi. 😈
Świetna trylogia i bardzo dobra część.
Świetna trylogia i bardzo dobra część.
January 30, 2021
O MÓJ BOŻE!!!! Mam wrażenie, że serce zaraz wyskoczy mi z piersi! A to zakończenie chyba nigdy nie da mi spokoju 😭
Mamy dopiero koniec stycznia, a ja już trafiłam na jedną z najlepszych książek (i trylogii) tego roku!
Mamy dopiero koniec stycznia, a ja już trafiłam na jedną z najlepszych książek (i trylogii) tego roku!
January 23, 2022
Oj joj co tu się zadziało. Poziom utrzymany.
December 25, 2025
Raz na jakiś czas autorzy potrafią nas zaskoczyć, nie zawsze pozytywnie. Na przykład czym? Hmm m.in. wydając kolejny tom z naszej ukochanej serii, która pierwotnie w założeniu miała być trylogią.
✨Znacie jakieś trylogie, które doczekały się kontynuacji? ✨
W mojej głowie seria z Igorem Brudnym miała być trylogią, dlatego też zaskoczyła mnie fakt, że doczekaliśmy się czwartego tomu i że (jak pisze w posłowiu autor) będzie ich więcej. Z jednej strony się cieszę bo zdążyłam się już przywiązać do bohaterów książek #przemysławpiotrowski ale z drugiej mam lekkie obawy, że mamy tu do czynienia z syndromem Mroza, czyli że będzie to niekończąca się historia i że z czasem będzie tego za dużo, a jak wiadomo co za dużo to nie zdrowo.
O czym jest seria z Igorem Brudnym?
Każdy tom opowiada nam trochę na nowo historię głównego bohatera, warszawskiego gliniarza, człowieka szorstkiego w obyciu, na którego leci każda panna. W dzieciństwie był wychowywany w sierocińcu prowadzonym przez zakonnice, gdzie dochodziło no skandalicznych nad użyć. Jest to istotne, gdy każda prowadzona przez Igora sprawa w jakiś sposób łączy się z jego przeszłością.
Tom 1- w sprawę serii morderstw jest zaplątany łudząco podobny do Igora osobnik
Tom 2- wilkołak grasujący po okolicy, mordujących księży oraz zakonnice
Tom 3- zemsta i morderstwo na tle seksualnym
Tom 4- poszukiwanie zaginionej siostry klientki
✨Jaka jest wasza ulubiona seria kryminałów? ✨
✨Znacie jakieś trylogie, które doczekały się kontynuacji? ✨
W mojej głowie seria z Igorem Brudnym miała być trylogią, dlatego też zaskoczyła mnie fakt, że doczekaliśmy się czwartego tomu i że (jak pisze w posłowiu autor) będzie ich więcej. Z jednej strony się cieszę bo zdążyłam się już przywiązać do bohaterów książek #przemysławpiotrowski ale z drugiej mam lekkie obawy, że mamy tu do czynienia z syndromem Mroza, czyli że będzie to niekończąca się historia i że z czasem będzie tego za dużo, a jak wiadomo co za dużo to nie zdrowo.
O czym jest seria z Igorem Brudnym?
Każdy tom opowiada nam trochę na nowo historię głównego bohatera, warszawskiego gliniarza, człowieka szorstkiego w obyciu, na którego leci każda panna. W dzieciństwie był wychowywany w sierocińcu prowadzonym przez zakonnice, gdzie dochodziło no skandalicznych nad użyć. Jest to istotne, gdy każda prowadzona przez Igora sprawa w jakiś sposób łączy się z jego przeszłością.
Tom 1- w sprawę serii morderstw jest zaplątany łudząco podobny do Igora osobnik
Tom 2- wilkołak grasujący po okolicy, mordujących księży oraz zakonnice
Tom 3- zemsta i morderstwo na tle seksualnym
Tom 4- poszukiwanie zaginionej siostry klientki
✨Jaka jest wasza ulubiona seria kryminałów? ✨
June 3, 2024
Rzeczywiście, lepsze niż sfora, ale nie porwało mnie jakoś szczególnie
January 14, 2026
mocna dobra ciężka
December 11, 2020
"Cherub" Przemysława Piotrowskiego trzeci tom serii o przygodach Igora Brudnego. Cały cykl uważam za jeden z lepszych, jakie miałam okazję czytać w tym roku, a autor szturmem wkroczył na moją listę ulubionych pisarzy.
Zielona Góra. W brutalny sposób zamordowany zostaje prokurator Brunon Kotelski. Pod nieobecność emerytowanego inspektora Czarneckiego sprawę przejmuje prokurator Winnicka. W tym samym czasie komisarz Brudny otrzymuje przesyłkę, która zmusi go do powrotu do przeszłości. Szybko okazuje się, że morderstwo z Zielonej Góry łączy się z Brudnym, a w niebezpieczeństwie znajdują się wszyscy śledczy.
Cóż to była za książka! Nie da się ukryć, że Przemysław Piotrowski trzyma poziom poprzednich części. Jak mało który autor potrafi wciągnąć czytelnika w opowiadaną przez siebie historię i wzbudzić w nim ogrom emocji. Ja kolejny raz jestem zachwycona i w pełni usatysfakcjonowana po lekturze. Dla mnie to była wisienka na torcie i idealne zakończenie trylogii. Oczywiście liczę na powrót Brudnego, ale wątek Hieronimek mam nadzieję, został zakończony.
Podobnie jak w "Piętnie" i "Sforze", w "Cherubie" komisarz Brudny zostaje zmuszony do konfrontacji ze swoją przeszłością. Znowu będzie musiał rozdrapywać rany i mierzyć się z bestialstwem, którego doświadczył w dzieciństwie. Nie da się ukryć, że Piotrowski potrafi stworzyć nietuzinkowych i wyrazistych bohaterów, z Brudnym na czele. Nie ma w jego powieściach postaci, które są niepotrzebnym tłem. Każda z nich jest jakaś i wnosi coś do fabuły.
W tej książce nie ma czasu na nudę. Autor wie jak utrzymać napięcie, a akcja nabiera tempa z każdym kolejnym rozdziałem. Świetna fabuła, intrygująca zagadka kryminalna i zwroty akcji, sprawiają, że czyta się ją bardzo szybko. Oprócz znanego z poprzednich części wątku pedofilii w tej części możemy zagłębić się w świecie przestępstw seksualnych i BDSM. Nie sposób nie wspomnieć o niezwykle brutalnych i plastycznych opisach zbrodni. Zdecydowanie nie dla czytelników o wrażliwych żołądkach. Ja lubię jak jest krwawo i mrocznie, dlatego klimat, który tworzy w swoich powieściach pan Piotrowski mnie zachwyca.
Nie mam się do czego przyczepić. Wiem, że po każdą napisaną przez Przemysława Piotrowskiego książkę sięgnę w ciemno. Przy okazji, tym którzy jeszcze nie czytali polecam gorąco "Radykalnych". Dwa tomy przeczytałam w weekend i nie ukrywam, że czekam bardzo na trzeci!
Na mojej półce goszczą jeszcze dwie wcześniejsze powieści Autora, z czego jestem bardzo zadowolona. Umilą mi one oczekiwanie na kolejną premierę. Polecam bardzo!
Zielona Góra. W brutalny sposób zamordowany zostaje prokurator Brunon Kotelski. Pod nieobecność emerytowanego inspektora Czarneckiego sprawę przejmuje prokurator Winnicka. W tym samym czasie komisarz Brudny otrzymuje przesyłkę, która zmusi go do powrotu do przeszłości. Szybko okazuje się, że morderstwo z Zielonej Góry łączy się z Brudnym, a w niebezpieczeństwie znajdują się wszyscy śledczy.
Cóż to była za książka! Nie da się ukryć, że Przemysław Piotrowski trzyma poziom poprzednich części. Jak mało który autor potrafi wciągnąć czytelnika w opowiadaną przez siebie historię i wzbudzić w nim ogrom emocji. Ja kolejny raz jestem zachwycona i w pełni usatysfakcjonowana po lekturze. Dla mnie to była wisienka na torcie i idealne zakończenie trylogii. Oczywiście liczę na powrót Brudnego, ale wątek Hieronimek mam nadzieję, został zakończony.
Podobnie jak w "Piętnie" i "Sforze", w "Cherubie" komisarz Brudny zostaje zmuszony do konfrontacji ze swoją przeszłością. Znowu będzie musiał rozdrapywać rany i mierzyć się z bestialstwem, którego doświadczył w dzieciństwie. Nie da się ukryć, że Piotrowski potrafi stworzyć nietuzinkowych i wyrazistych bohaterów, z Brudnym na czele. Nie ma w jego powieściach postaci, które są niepotrzebnym tłem. Każda z nich jest jakaś i wnosi coś do fabuły.
W tej książce nie ma czasu na nudę. Autor wie jak utrzymać napięcie, a akcja nabiera tempa z każdym kolejnym rozdziałem. Świetna fabuła, intrygująca zagadka kryminalna i zwroty akcji, sprawiają, że czyta się ją bardzo szybko. Oprócz znanego z poprzednich części wątku pedofilii w tej części możemy zagłębić się w świecie przestępstw seksualnych i BDSM. Nie sposób nie wspomnieć o niezwykle brutalnych i plastycznych opisach zbrodni. Zdecydowanie nie dla czytelników o wrażliwych żołądkach. Ja lubię jak jest krwawo i mrocznie, dlatego klimat, który tworzy w swoich powieściach pan Piotrowski mnie zachwyca.
Nie mam się do czego przyczepić. Wiem, że po każdą napisaną przez Przemysława Piotrowskiego książkę sięgnę w ciemno. Przy okazji, tym którzy jeszcze nie czytali polecam gorąco "Radykalnych". Dwa tomy przeczytałam w weekend i nie ukrywam, że czekam bardzo na trzeci!
Na mojej półce goszczą jeszcze dwie wcześniejsze powieści Autora, z czego jestem bardzo zadowolona. Umilą mi one oczekiwanie na kolejną premierę. Polecam bardzo!
March 28, 2023
Cudowna. Uwielbiam Julię ❤️
September 20, 2025
Chyba moja ostatnia książka o Igorze Brudnym, jakoś mi nie podpasowała ta seria
November 29, 2020
Dzisiaj przychodzę do was z recenzją kontynuacji serii @przemyslawpiotrowski A mianowicie "Cherub". Zarówno ja jak i moja mama jesteśmy ogromnymi fankami tej serii. Pamiętam że kiedy ta książka przyszła i pokazałam to mojej mamie to ta zaczęła podskakiwać w miejscu z radości że wreszcie będzie mogła wrócić do tego świata który tak uwielbia.
Książka jest naprawdę niesamowita a historia wciąga bez powrotu. Doslownei czytelnik jest w stanie ją pochłonąć na jeden raz dlatego wszyscy którzy łatwo się wciągają, uważajcie na siebie.
Język jakim posługuje się autor jest niesamowicie lekki i przyjemny w czytaniu. Z natury jestem osobą która szybko czyta aczkolwiek czasami mam tak że po którejś stronie zaczynają biel mnie oczy i mózg się przegrzewa. Natomiast tutaj nie miałam absolutnej żadnych problemów.
Nie będę zdradzać dużo ponieważ jest to kontynuacja tej serii ale mogę powiedzieć że fabuła jest poprowadzona naprawdę świetnie. Końcówka jest tak bardzo nieprzewidywalna (co uwielbiam i mega mega szanuje) że miałam ochotę uściskać autora za suspens i wyczekiwanie jakie wprowadził.
Dawno już tak nie czekałam na jakąś kontynuację polskiego autora jak w tym przypadku. Cudownie było wrócić do tej historii i ponownie się w niej zagłębić.
Bardzo ale to bardzo polecam zapoznanie się z tą serią ponieważ jest tego warta w 100%.
Książka jest naprawdę niesamowita a historia wciąga bez powrotu. Doslownei czytelnik jest w stanie ją pochłonąć na jeden raz dlatego wszyscy którzy łatwo się wciągają, uważajcie na siebie.
Język jakim posługuje się autor jest niesamowicie lekki i przyjemny w czytaniu. Z natury jestem osobą która szybko czyta aczkolwiek czasami mam tak że po którejś stronie zaczynają biel mnie oczy i mózg się przegrzewa. Natomiast tutaj nie miałam absolutnej żadnych problemów.
Nie będę zdradzać dużo ponieważ jest to kontynuacja tej serii ale mogę powiedzieć że fabuła jest poprowadzona naprawdę świetnie. Końcówka jest tak bardzo nieprzewidywalna (co uwielbiam i mega mega szanuje) że miałam ochotę uściskać autora za suspens i wyczekiwanie jakie wprowadził.
Dawno już tak nie czekałam na jakąś kontynuację polskiego autora jak w tym przypadku. Cudownie było wrócić do tej historii i ponownie się w niej zagłębić.
Bardzo ale to bardzo polecam zapoznanie się z tą serią ponieważ jest tego warta w 100%.
December 4, 2020
Igor Brudny wraz z Julią Zawadzką ponownie wyrusza do Zielonej Góry by wspomóc swoich znajomych w toczącym się śledztwie. To kolejny już raz, gdzie komisarz będzie musiał się zmierzyć ze swoją przeszłością. Tym razem śledztwo jest powiązane ze światkiem BDSM oraz jak się okazuje ze sprawą, którą prowadził w Stolicy. Tylko jak to się ma do przeszłości Brudnego? A no ma i to bardzo...
Ta ostatnia część Brudnej Trylogii to proszę Państwa jest kosmos. Fabuła wciągnęła mnie od samego początku do końca. W tej części akcja jest mroczna i gęsta. Emocje sięgają zenitu. Wiele razy czułam gęsią skórkę. Te dreszcze to było coś. Człowiek nie mógł się oderwać od lektury. Chciał więcej i więcej. Opisy morderstw jak zwykle zwalają z nóg. Tutaj człowiek się nie zawiedzie. Tak samo jak z nóg zwala morderca. No Panie - GENIALNIE! Majstersztyk! Chylę czoła. Przez połowę książki mamy powoli rozwijające się śledztwo, które więcej ma niewiadomych, jak wiadomych. Do tego tajemnica pani prokurator, która nigdy nie powinna ujrzeć światła dziennego. To powolne odkrywanie tajemnic, wchodzenie w świat BDSMu. Druga połowa to totalna jazda bez trzymanki. To co się zadziało w grupie śledczej spowodowało, że chciało mi się wręcz płakać. A koniec książki? Idealne zakończenie i wyciskacz łez. Tak proszę Państwa, kryminał, który ukazuje morderstwa bardzo okrutne sprawił, że poleciały mi łzy.
Książka ta to nie tylko bestialskie morderstwa, to również ukazanie prawdy na temat kolesiostwa, układów, które aktualnie mamy w Policji, polityce. Ręka rękę myje, jak ktoś się posypie, to sypie się wszystko. Leci jak domek z kart. Posiadanie otwartego umysłu jest luksusem. Na szczęście taki jest Brudny, którego nic nie zaślepia. To naprawdę jeden z lepszych glin jakiego mogłam poznać w polskich kryminałach.
"Piętno" sprawiło, że Boska Trylogia Borlika została zepchnięta z pierwszego miejsca na drugie. "Sfora" sprawiła, że czułam niedosyt, nie porwała mnie jakoś mocno, czegoś mi w niej brakowało. A finał Trylogii sprawił, że chciało mi się płakać. Nie chcę żeby to był koniec. Za bardzo polubiłam bohaterów Trylogii. Za bardzo porwał mnie klimat całości. Ta gęstość fabuły, którą kroi się maczetą. Piotrowski odwalił kawał genialnej roboty. Tej serii nie zapomnę długo, będzie się za mną wlekła jak jelita niektórych osób w tych książkach. Panie Przemysławie czekam na więcej! Jesteś kolejnym odkryciem tego roku i wiem, że mnie nie zawiedziesz. Brawo!
Ta ostatnia część Brudnej Trylogii to proszę Państwa jest kosmos. Fabuła wciągnęła mnie od samego początku do końca. W tej części akcja jest mroczna i gęsta. Emocje sięgają zenitu. Wiele razy czułam gęsią skórkę. Te dreszcze to było coś. Człowiek nie mógł się oderwać od lektury. Chciał więcej i więcej. Opisy morderstw jak zwykle zwalają z nóg. Tutaj człowiek się nie zawiedzie. Tak samo jak z nóg zwala morderca. No Panie - GENIALNIE! Majstersztyk! Chylę czoła. Przez połowę książki mamy powoli rozwijające się śledztwo, które więcej ma niewiadomych, jak wiadomych. Do tego tajemnica pani prokurator, która nigdy nie powinna ujrzeć światła dziennego. To powolne odkrywanie tajemnic, wchodzenie w świat BDSMu. Druga połowa to totalna jazda bez trzymanki. To co się zadziało w grupie śledczej spowodowało, że chciało mi się wręcz płakać. A koniec książki? Idealne zakończenie i wyciskacz łez. Tak proszę Państwa, kryminał, który ukazuje morderstwa bardzo okrutne sprawił, że poleciały mi łzy.
Książka ta to nie tylko bestialskie morderstwa, to również ukazanie prawdy na temat kolesiostwa, układów, które aktualnie mamy w Policji, polityce. Ręka rękę myje, jak ktoś się posypie, to sypie się wszystko. Leci jak domek z kart. Posiadanie otwartego umysłu jest luksusem. Na szczęście taki jest Brudny, którego nic nie zaślepia. To naprawdę jeden z lepszych glin jakiego mogłam poznać w polskich kryminałach.
"Piętno" sprawiło, że Boska Trylogia Borlika została zepchnięta z pierwszego miejsca na drugie. "Sfora" sprawiła, że czułam niedosyt, nie porwała mnie jakoś mocno, czegoś mi w niej brakowało. A finał Trylogii sprawił, że chciało mi się płakać. Nie chcę żeby to był koniec. Za bardzo polubiłam bohaterów Trylogii. Za bardzo porwał mnie klimat całości. Ta gęstość fabuły, którą kroi się maczetą. Piotrowski odwalił kawał genialnej roboty. Tej serii nie zapomnę długo, będzie się za mną wlekła jak jelita niektórych osób w tych książkach. Panie Przemysławie czekam na więcej! Jesteś kolejnym odkryciem tego roku i wiem, że mnie nie zawiedziesz. Brawo!
August 20, 2022
„Miasto psychopatów. Kiedy to się skończy?”
Też zadaję sobie te pytanie.
Od „Sfory” poziom leci łeb na szyję. „Cherub” powiela błędy poprzedniej części i przy okazji intensyfikuje je. Oficjalnie zakazuję Przemysławowi Piotrowskiemu jakiegokolwiek wspominania o kobietach w swoich książkach. Skazuję go na dożywotnią odsiadkę w horny jail.
Zamiast rozpisywania się na temat wad książki, po prostu przytoczę jej fragmenty, które mówią same za siebie.
A to tylko czubek góry lodowej.
Od „Sfory” poziom leci łeb na szyję. „Cherub” powiela błędy poprzedniej części i przy okazji intensyfikuje je. Oficjalnie zakazuję Przemysławowi Piotrowskiemu jakiegokolwiek wspominania o kobietach w swoich książkach. Skazuję go na dożywotnią odsiadkę w horny jail.
Zamiast rozpisywania się na temat wad książki, po prostu przytoczę jej fragmenty, które mówią same za siebie.
— Kobieta wabi, a mężczyzna zabija [...], to miałoby sens.
— But numer czterdzieści jeden. Rozmiar raczej... męski — dodał Zimny.
— Chłopięcy...
— Znowu oglądasz pornosy? — zagadnął, ziewając.
— [...] Niedawno przesłali mi pierwsze nagrania ze sklepów wędkarskich. Ale to szukanie igły w stogu siana...
Warszawski zerknął Zimnemu przez ramię. Przed ladą stała właśnie skąpo ubrana blondynka z imponującym biustem. Nawet stąd było widać, że sprzedawca nie mógł odkleić oczu od jej mocno wyeksponowanych piersi.
— Przynajmniej masz na co popatrzeć...
A to tylko czubek góry lodowej.
April 28, 2023
Dwie poprzednie części bardzo mi się podobały, były przesadzone ale bawiłam się przy nich bardzo dobrze. W Cherubie natomiast Pan Piotrowski postanowił pokazać czytelnikom jak bardzo nie przygotowuje się do pisania swoich książek. Do jakichś 90% miałam dać 3 gwiazdki ale kiedy dotarłam do zdania "To transwestyta a tak właściwe transseksualista" to zwątpiłam w życie. To jakby napisać to pies a tak właściwie kot, nie wspominając że poprawne określenie to transpłciowość. I o ile informacja na samym końcu od autora jakoby po surfowaniu w darknecie padł mu twardy dysk laptopa na którym pracował nad książką jest prawdziwa to zaczynam powątpiewać w inteligencje autora bo jedną z pierwszych zasad darknetu jest przeglądanie go na urządzeniu, na którym nie ma żadnych prywatnych plików.
Takich kwiatków znalazłoby się sporo więc Cherubem kończę moją przygodę z książkami Pana Piotrowskiego. Szkoda że w nienajlepszej atmosferze.
Takich kwiatków znalazłoby się sporo więc Cherubem kończę moją przygodę z książkami Pana Piotrowskiego. Szkoda że w nienajlepszej atmosferze.
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 20, 2020
Wszyscy chwalą, ja mam takie "meh",ale przyznam że nie siedzę mocno w kryminałach. Do tego słuchałam trylogii w audiobooku, więc to też mogło jakoś zaważyć na mojej opinii. Ogólnie uważam że autor za bardzo przesadził z tym by ta książka była taka "MĘSKA", nie rażą mnie bluzgi w książkach, ale tutaj ta wulgarna seksualizacja WSZYSTKIEGO była aż obrzydliwa.
Chyba ta część była najlepsza z całej trylogii, ale słowo "najlepsza" nie do końca ją dobrze określa.
Chyba ta część była najlepsza z całej trylogii, ale słowo "najlepsza" nie do końca ją dobrze określa.
January 21, 2021
Raczej z poczucia obowiązku niż z szczerej chęci sięgnęłam po ,,Cheruba’’. Ostatnia część zamykająca trylogię wypadła nieco lepiej, choć znów – rozwiązanie intrygi kryminalnej nie było dla mnie wyzwaniem. Podobało mi się osadzenie sprawy wśród środowiska policyjnego, a zakończenie historii komisarza Brudnego wzbudziło we mnie odrobinę pożądanych emocji.
April 3, 2021
Pochłonąłem trzy części historii komisarza Brudnego, jedną po drugiej, co jest zaskakujące, bo rodzime kryminały częściej przyprawiają mnie o ból głowy niż westchnienia zachwytu.
Trylogia Przemysława Piotrowskiego to opowieści proste, brzydkie i brutalne, trochę schematyczne, trochę naiwne, ale też angażujące i chwilami zaskakujące.
Trylogia Przemysława Piotrowskiego to opowieści proste, brzydkie i brutalne, trochę schematyczne, trochę naiwne, ale też angażujące i chwilami zaskakujące.
November 11, 2022
Ta seria jest bardzo odrealniona. Trudno mi uwierzyć, że w tak krótkim czasie, w takim natężeniu, pojawiają się w tym samym mieście seryjni mordercy. Ten konkretny był nie pasował mi szczególnie, bo jego motyw kompletnie do mnie nie przemówił.
Kolejnym minusem są kobiety w tej serii, wszystkie kreacje są tragiczne.
Mimo wszystko do posłuchania przy sprzątaniu jest ok.
2,25/5⭐️
Kolejnym minusem są kobiety w tej serii, wszystkie kreacje są tragiczne.
Mimo wszystko do posłuchania przy sprzątaniu jest ok.
2,25/5⭐️
Displaying 1 - 30 of 167 reviews