What do you think?
Rate this book
ปริศนาชบาแดง
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
November 17, 2020
ปริศนาชบาแดง
เรื่องนี้มีความโดดเด่นด้วยวิธีการเล่าเรื่องของผู้เขียน เจ้าของนามปากกาภวันดร เป็นเรื่องราวความรักระหว่างสาวไทยและทหารญี่ปุ่น ชบา ดาวเรือง และยูตะ ในพาร์ทสงครามโลกครั้งที่สอง ความรักที่มาพร้อมกับหน้าที่ และ มะลิกับรุจ ในพาร์ทปัจจุบัน ที่ทั้งสองต้องมาทำหน้าที่ สืบหาความลับที่ซ่อนอยู่ ตามบันทึกและจดหมาย
ดวงวิญญาณที่รอการปลดปล่อยและให้อภัย รวมทั้งการไขปริศนา ของเรื่องราวทั้งหมด
จุดเด่นของเรื่องคือ นิยายรักที่แฝงไว้ใต้ความลึกลับ น่าติดตาม
October 3, 2020
คำนิยมจากนักอ่าน
นิยายสืบสวนที่มีผีด้วย??? กับ สมการใหม่ที่เพิ่งถูกค้นพบ
ภวันดร = เคโงะ ฮิงาชิโนะ + อเลสซานโดร บาริคโค
คุณภวันดรบอกว่านิยายเรื่องนี้เป็นหนึ่งในโครงการ “ดอกไม้ในสงคราม” ที่มีนักเขียนอีกหลายท่านมาร่วมกันเขียนตามโจทย์ บังคับสามข้อคือ หนึ่งดอกไม้ สองผู้หญิงปลอบขวัญ และสามช่วงเวลาระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
เปิดบทแรกพระเอกของเราก็เจอดีเลย เดินตามสาวมาส่งท้ายซอยเวลาโพล้เพล้ สุภาพบุรุษสุดนิยม อ้าว…ไหงนางหายลับไปไม่เห็นแม้เงา มีแต่บ้านตั้งตระหง่านตรงหน้า แน่ะ…ลุงที่ขี่จักรยานผ่านมาพอดี ยังจะมายืนยันอีกแน่ะว่า ไม่มี้ ไม่มีผู้หญิงคนที่พ่อหนุ่มว่ามา แล้วกันลุง…คนอ่านพลอยขนลุกไปด้วย อย่ากระนั้นเลยพลิกบทต่อไปสิ จะออกแนวหลอนเหมือนผลงานของครูเหม เวชกร ไหมหนอ
พระเอกนี่ก็นะตาขาวเป็นที่หนึ่ง แต่มีความอยากรู้อยากเห็นแรงกว่า ถ้าสมัยนี้ก็เรียกว่าดีกรีช่างเผือกนั่นแหละ ทำให้พ่อคนนี้มานั่งรอฟังผีเล่าเรื่องราวของเธอได้ทุกคืน เอากับพ่อสิคงโตมากับเผือกบดแต่เล็กแต่น้อยละมั้ง
เทคนิคการเล่าเรื่องสลับยุคอดีตกับปัจจุบัน ระหว่างรุ่นปู่ย่ามาที่รุ่นหลาน ข้ามรุ่นพ่อแม่ไปเพราะเสียชีวิตไปกันหมดแล้ว นิยายสืบสวนที่ไม่ใช่แนวสืบจากศพหรือใครฆ่า? แต่เป็นเด็กกำพร้าสองคนที่ตามหาที่มาของพ่อแม่ตัวเอง ความไม่รู้ก็เป็นบ่อเกิดแห่งทุกข์ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความรู้ก็อาจจะเป็นบ่อเกิดแห่งทุกข์ที่สาหัสมากกว่า
สงครามเกิดขึ้นทั่วโลกก็เพราะคนมากกว่าหนึ่งฝั่งมีความคิดเห็นไม่ตรงกัน และต้องการที่จะเอาความคิดฝั่งตนเป็นใหญ่เหนือใคร มนุษย์เรามีบทเรียนจากสงครามมานับครั้งไม่ถ้วน นอกจากความเสียหายแล้วได้อะไรกลับคืนมาบ้าง
“ปริศนาชบาแดง” ไม่ใช่นิยายที่นำเสนอด้านมืดมนไร้ทางออก หรือแม้กระทั่งการปลุกลัทธินิยมชาติตัวเองชังชาติอื่น ในนิยายเรื่องนี้ไม่มีตัวละครใดเลยที่สมหวังในความรัก ไม่สามารถระบุได้ว่าใครเป็นพระเอกและนางเอกอย่างชัดเจน แต่ดิฉันขอเถียงคุณภวันดรใจขาดดิ้นเลยว่า นิยายเรื่องนี้ไม่ใช่นิยายสืบสวนแต่เป็นนิยายรัก ตัวละครหลักและตัวละครรองในเรื่องมีความปรารถนาดีต่อคนอื่น ความผูกพัน การเอาใจใส่ดูแลกัน มันทำให้ดิฉันสัมผัสได้จากทุกตัวอักษร ทุกหน้ากระดาษ และอบอวลอยู่ในนั้นจนถึงบรรทัดสุดท้ายของหนังสือ
อย่างที่ทุกคนทราบว่าในเวลาเพียงไม่กี่ปีมานี้ แวดวงสื่อสิ่งพิมพ์ในประเทศมีการปรับตัวครั้งมโหฬาร การบอกว่าคนไทยอ่านหนังสือแปดบรรทัด เป็นคำพูดที่ดูแคลนกันเกินไป เพียงแต่คนไทยอ่านอะไรมากกว่าแปดบรรทัด คำถามนี้น่าสนใจหาคำตอบมากกว่า
“ปริศนาชบาแดง” ที่กำลังอยู่ในมือของผู้อ่านฉบับนี้ ใช้เทคนิคผสมผสานที่หลากหลาย การสร้างปมผูกเรื่องราวของตัวละครมีความโดดเด่น คุณภวันดรทำให้นักอ่านสัมผัสพวกเขาได้เหมือนมาปรากฏอยู่ต่อหน้า หรือนั่งลงข้างๆ จนไหล่เกยกัน แล้วเล่าเรื่องของพวกเขาให้ฟัง การรีไรต์หลายครั้งทำให้ถ้อยคำสั้นกระชับแต่ยังมองเห็นภาพใหญ่ชัดเจน
ดิฉันนับถือความมานะอุตสาหะพัฒนาทักษะการเขียนของคุณภวันดรเป็นอย่างมาก เหนืออื่นใดทั้งหมดคือความพากเพียรในการธำรงรักษาคุณภาพของงานเขียน ควรได้รับการยกย่องเชิดชู ถ้าจะมีเวทีประกวดงานเขียนเวทีใดจัดตั้งรางวัลประกวดนวนิยายขึ้นมา ดิฉันคงไม่ลังเลที่เสนอชื่อและส่งผลงานของคุณภวันดรไปเข้าร่วมอย่างแน่นอน
ขอขอบคุณคุณภวันดรที่มอบความไว้วางใจให้ช่วยอ่านต้นฉบับนิยายเล่มนี้ ตั้งแต่บทแรกที่เพิ่งเริ่มเขียนจนบรรทัดสุดท้ายที่ปิดฉากนิยายรวมเวลาได้สามปีเต็ม มีการแก้ไขดัดแปลง สลับฉาก เพิ่มฉาก หรือแม้กระทั่งตัดบางฉากทิ้งไป ยิ่งแก้ไขหลายรอบ งานเขียนชิ้นนี้ก็ยิ่งคมชัดมากขึ้น
สุดท้ายนี้ดิฉันขอเป็นกำลังใจให้คุณภวันดรสร้างสรรค์ผลงานที่มีคุณภาพอย่างต่อเนื่องต่อไปนะคะ
ด้วยความนิยมชมชอบ
จิรัชฌา วานิช
นักอ่านหมายเลข 1
1 สิงหาคม พ.ศ. 2563
นิยายสืบสวนที่มีผีด้วย??? กับ สมการใหม่ที่เพิ่งถูกค้นพบ
ภวันดร = เคโงะ ฮิงาชิโนะ + อเลสซานโดร บาริคโค
คุณภวันดรบอกว่านิยายเรื่องนี้เป็นหนึ่งในโครงการ “ดอกไม้ในสงคราม” ที่มีนักเขียนอีกหลายท่านมาร่วมกันเขียนตามโจทย์ บังคับสามข้อคือ หนึ่งดอกไม้ สองผู้หญิงปลอบขวัญ และสามช่วงเวลาระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
เปิดบทแรกพระเอกของเราก็เจอดีเลย เดินตามสาวมาส่งท้ายซอยเวลาโพล้เพล้ สุภาพบุรุษสุดนิยม อ้าว…ไหงนางหายลับไปไม่เห็นแม้เงา มีแต่บ้านตั้งตระหง่านตรงหน้า แน่ะ…ลุงที่ขี่จักรยานผ่านมาพอดี ยังจะมายืนยันอีกแน่ะว่า ไม่มี้ ไม่มีผู้หญิงคนที่พ่อหนุ่มว่ามา แล้วกันลุง…คนอ่านพลอยขนลุกไปด้วย อย่ากระนั้นเลยพลิกบทต่อไปสิ จะออกแนวหลอนเหมือนผลงานของครูเหม เวชกร ไหมหนอ
พระเอกนี่ก็นะตาขาวเป็นที่หนึ่ง แต่มีความอยากรู้อยากเห็นแรงกว่า ถ้าสมัยนี้ก็เรียกว่าดีกรีช่างเผือกนั่นแหละ ทำให้พ่อคนนี้มานั่งรอฟังผีเล่าเรื่องราวของเธอได้ทุกคืน เอากับพ่อสิคงโตมากับเผือกบดแต่เล็กแต่น้อยละมั้ง
เทคนิคการเล่าเรื่องสลับยุคอดีตกับปัจจุบัน ระหว่างรุ่นปู่ย่ามาที่รุ่นหลาน ข้ามรุ่นพ่อแม่ไปเพราะเสียชีวิตไปกันหมดแล้ว นิยายสืบสวนที่ไม่ใช่แนวสืบจากศพหรือใครฆ่า? แต่เป็นเด็กกำพร้าสองคนที่ตามหาที่มาของพ่อแม่ตัวเอง ความไม่รู้ก็เป็นบ่อเกิดแห่งทุกข์ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความรู้ก็อาจจะเป็นบ่อเกิดแห่งทุกข์ที่สาหัสมากกว่า
สงครามเกิดขึ้นทั่วโลกก็เพราะคนมากกว่าหนึ่งฝั่งมีความคิดเห็นไม่ตรงกัน และต้องการที่จะเอาความคิดฝั่งตนเป็นใหญ่เหนือใคร มนุษย์เรามีบทเรียนจากสงครามมานับครั้งไม่ถ้วน นอกจากความเสียหายแล้วได้อะไรกลับคืนมาบ้าง
“ปริศนาชบาแดง” ไม่ใช่นิยายที่นำเสนอด้านมืดมนไร้ทางออก หรือแม้กระทั่งการปลุกลัทธินิยมชาติตัวเองชังชาติอื่น ในนิยายเรื่องนี้ไม่มีตัวละครใดเลยที่สมหวังในความรัก ไม่สามารถระบุได้ว่าใครเป็นพระเอกและนางเอกอย่างชัดเจน แต่ดิฉันขอเถียงคุณภวันดรใจขาดดิ้นเลยว่า นิยายเรื่องนี้ไม่ใช่นิยายสืบสวนแต่เป็นนิยายรัก ตัวละครหลักและตัวละครรองในเรื่องมีความปรารถนาดีต่อคนอื่น ความผูกพัน การเอาใจใส่ดูแลกัน มันทำให้ดิฉันสัมผัสได้จากทุกตัวอักษร ทุกหน้ากระดาษ และอบอวลอยู่ในนั้นจนถึงบรรทัดสุดท้ายของหนังสือ
อย่างที่ทุกคนทราบว่าในเวลาเพียงไม่กี่ปีมานี้ แวดวงสื่อสิ่งพิมพ์ในประเทศมีการปรับตัวครั้งมโหฬาร การบอกว่าคนไทยอ่านหนังสือแปดบรรทัด เป็นคำพูดที่ดูแคลนกันเกินไป เพียงแต่คนไทยอ่านอะไรมากกว่าแปดบรรทัด คำถามนี้น่าสนใจหาคำตอบมากกว่า
“ปริศนาชบาแดง” ที่กำลังอยู่ในมือของผู้อ่านฉบับนี้ ใช้เทคนิคผสมผสานที่หลากหลาย การสร้างปมผูกเรื่องราวของตัวละครมีความโดดเด่น คุณภวันดรทำให้นักอ่านสัมผัสพวกเขาได้เหมือนมาปรากฏอยู่ต่อหน้า หรือนั่งลงข้างๆ จนไหล่เกยกัน แล้วเล่าเรื่องของพวกเขาให้ฟัง การรีไรต์หลายครั้งทำให้ถ้อยคำสั้นกระชับแต่ยังมองเห็นภาพใหญ่ชัดเจน
ดิฉันนับถือความมานะอุตสาหะพัฒนาทักษะการเขียนของคุณภวันดรเป็นอย่างมาก เหนืออื่นใดทั้งหมดคือความพากเพียรในการธำรงรักษาคุณภาพของงานเขียน ควรได้รับการยกย่องเชิดชู ถ้าจะมีเวทีประกวดงานเขียนเวทีใดจัดตั้งรางวัลประกวดนวนิยายขึ้นมา ดิฉันคงไม่ลังเลที่เสนอชื่อและส่งผลงานของคุณภวันดรไปเข้าร่วมอย่างแน่นอน
ขอขอบคุณคุณภวันดรที่มอบความไว้วางใจให้ช่วยอ่านต้นฉบับนิยายเล่มนี้ ตั้งแต่บทแรกที่เพิ่งเริ่มเขียนจนบรรทัดสุดท้ายที่ปิดฉากนิยายรวมเวลาได้สามปีเต็ม มีการแก้ไขดัดแปลง สลับฉาก เพิ่มฉาก หรือแม้กระทั่งตัดบางฉากทิ้งไป ยิ่งแก้ไขหลายรอบ งานเขียนชิ้นนี้ก็ยิ่งคมชัดมากขึ้น
สุดท้ายนี้ดิฉันขอเป็นกำลังใจให้คุณภวันดรสร้างสรรค์ผลงานที่มีคุณภาพอย่างต่อเนื่องต่อไปนะคะ
ด้วยความนิยมชมชอบ
จิรัชฌา วานิช
นักอ่านหมายเลข 1
1 สิงหาคม พ.ศ. 2563
Displaying 1 - 2 of 2 reviews