Στους φίλους μιας άλλης χαράς

Σειρά «Αιώνια Ποίηση»

by Γιώργος Σαραντάρης

Δε μπορώ να βρω πια τί θέλει να πει ποίηση. Μου διαφεύγει. Το ήξερα, αλλά τώρα μου διαφεύγει. Αν κάποιος με ρωτήσει αυτή τη στιγμή θα ντροπιαστώ. Γιατί εξακολουθώ να είμαι ενδόμυχα βέβαιος, πώς η ποίηση είναι μια ουσία απαράλλαχτα, όπως και η ζωή. Και κρύβω, κρύβομαι, κάτι κρύβω, από κάποιον κρύβομαι. Σα ν' αρχίζω να γίνομαι τρελλός και να ντρέπομαι.

Αλλά η ποίηση; Κάποιος θα σταθεί ικανός να πει στους άλλους, όχι σ' εμένα, πού, αν και το ξέρω, φεύγω, τί είναι ποίηση!

[Άλλη η γλώσσα της φιλοσοφίας, άλλη εκείνη της ποίησης; Άλλη κι ας νοιώσει οποίος μπορεί, με όποιο τρόπο, την αλήθεια του ανθρώπου!]
3.11.1938.
(Από τον πρόλογο της έκδοσης)

48 pages, Paperback

First published January 1, 1940

About the author

Γόνος οικογένειας Ελλήνων εμπόρων με καταγωγή από το Λεωνίδιο Αρκαδίας που διέμεναν στην Ιταλία, είχε την ευκαιρία να ανατραφεί σε ένα αστικό και σχετικά προοδευτικό, σε σχέση με τα ελληνικά δεδομένα, περιβάλλον. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια στην Ιταλία, όπου έζησε από το 1910 έως το 1931. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ωστόσο, τον κέρδισε η ποίηση.
Κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Γιώργος Σαραντάρης εμφορούμενος από συναισθήματα φιλοπατρίας συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, κόντρα στη χώρα που μεγάλωσε, στην πρώτη γραμμή του Αλβανικού μετώπου, όπου αρρώστησε από τύφο.
Πέθανε ύστερα από την επιστροφή του στην Αθήνα το 1941.