จับตาย

by พนมเทียน

อาถรรพ์ป่าและประสบการณ์ลุยดงพงไพร ในชีวิตจริงของพนมเทียน ชุด 'จับตาย' โดย พนมเทียน
เรื่องราว "ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ" ผู้เขียนในยุคเป็นหนุ่มแน่นนั้นได้ชื่อว่าเป็นนักนิยมไพร ชอบเดินป่าเป็นชีวิตจิตใจ และด้วยประสบการณ์ต่างๆ ในการเดินป่านี้ เขาต้องพบกับเหตุการณ์มากมาย จนสามารถนำมาสอดแทรกทั้งประสบการณ์และจินตนาการ
กระทั่งเขียนเป็นนวนิยายขนาดยาวได้ถึง 48 เล่มจบ หากนึกถึงความยาวว่ายาวนานขนาดไหน นักอ่าน "เพชรพระอุมา" คงจะนึกออกว่ายาวนานถึง 25 ปี 7 เดือน 2 วัน (เริ่มต้นจากการเริ่มเขียน "เพชรพระอุมา" ในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 และสิ้นสุดลงในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2533 เลยทีเดียว) และนักอ่านส่วนใหญ่ต่างก็ยังพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า อ่านแล้วสนุกจนวางไม่ลง จนมาถึงวันที่ พนมเทียน ได้จับปากกาเขียนประสบการณ์จริงในการเดินป้าของเขา ให้ผู้อ่านที่เคยลิ้มรส กับเพชรพระอุมา ได้ลองอ่านเรื่องราวจากประสบการณ์จริงของเขากันบ้างว่า กว่านักเขียนคนหนึ่ง เขาจะเขียนนวนิยายผจญภัยในป่าดงพงไพร ได้ขนาดนั้น เขาต้องผ่านประสบการณ์ ชนิดเลือดตาแทบกระเด็นมาแล้ว และมีบทสรุปอย่างไรบ้าง!? ขอเชิญคุณผู้อ่านทุกท่านมาร่วมติดตามพร้อมกันใน ""จับตาย" ประสบการณ์เดินป่าในชีวิตจริงของพนมเทียน" ชุดนี้

งานชุด "ประสบการณ์เดินป่าในชีวิตจริง" ของพนมเทียน มีทั้งหมดด้วยกัน 4 เรื่อง คือ ชุด "จับตาย"
1.เสือดำที่มายอ
2.ไอ้ลายที่บางลาง
3.ช้องหมู มฤตยูเขี้ยวตัน และประสบการณ์เดินป่าในชีวิตจริง ชุด "อาถรรพ์ป่า"
4.เมื่อคุณหมอหลงป่า

616 pages, Paperback

Published September 1, 2020

About the author

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ (23 พฤศจิกายน 2474 - 21 เมษายน 2563) นักเขียนนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าของนามปากกา พนมเทียน ผู้แต่ง เพชรพระอุมา

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ เกิดที่จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรคนสุดท้องของขุนวิเศษสุวรรณภูมิ กับนางสะอาด รัตนกุล เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เรื่อง “เห่าดง” ลงในสมุดอ่านกันเล่น เมื่อ พ.ศ. 2484 นอกจากเขียนนวนิยายแล้ว ฉัตรชัยยังเป็นคอลัมนิสต์เขียนบทความเกี่ยวกับอาวุธปืน ในหนังสือพิมพ์และนิตยสารบางฉบับด้วย โดยใช้ชื่อจริง และนามปากกา "ก้อง สุรกานต์"

Reviews

[Jeab · Rating 5 out of 5]

เป็นปฐมบท​สู่เพชรพระอุมา​ นิยายในตำนาน อย่างแท้จริง​ หากได้อ่านก่อนเรื่องยาว​ก็คงเป็นการเตรียมตัวเตรียมใจว่าจะเจออะไรในอีก​ 48​ เล่ม​ บางคนอาจจะแหยงไปเลย​ไม่ใช่แนวหรืออาจจะกระตุ้นให้อยากอ่านมากขึ้น แต่ถ้าหากอ่านทีหลังเรื่องนี้ก็จะไขความกระจ่างถึงที่มาที่ไป​ของตัวละครบางตัว พล็อตเรื่องโดยรวม​ แต่ที่รู้สึกมากๆคือความโหยคิดถึงเรื่องราวผจญภัยในดงป่า​ของนิยาย​ยาว อยากจะกลับไปอ่านอีกครั้ง​ ความต่างคือเรื่องนั้นเป็นเรื่องแต่ง​ แต่เรื่องนี้คือเรื่องจริง​ รพินทร์​ ไพรวัลย์นั้นไม่มีจริง​ มีแต่ผู้เขียนแทน​ หลายครั้งที่มีการพูดถึงรพินทร์ ก็ได้แต่เสียดายว่าทำไมไม่มีบุคคลนี้จริงๆ​ เรื่องเล่า​ 4 เรื่องเป็นการรวบรวมวีรกรรมเด็ดๆ​ ที่ผู้เขียนเก็บเล็กเก็บน้อยประสบการณ์​ชีวิตในป่า​ และนำมาเติมเสริมแต่งให้เป็นิยายที่น่าทึ่งและสนุกที่สุดจนเป็นตำนานของคอนิยายไทย