In Bijna waar vertelt de hond van de schrijfster hoe het zit met de kippen van de buurvrouw en de kwaadaardige vijgenboom. In De vrouw die de vissen doodde haalt Lispector liefdevol alle dieren aan die ze ooit had, tot de aap Lisette toe. Het titelverhaal gaat over een konijn dat op mysterieuze wijze altijd weer ontsnapt.
De romans en korte verhalen van Clarice Lispector worden gewaardeerd door een groeiende groep nieuwe lezers. In haar kinderverhalen dringt ze door tot de diepste gedachten van haar huisdieren.
Clarice Lispector was a Brazilian writer. Acclaimed internationally for her innovative novels and short stories, she was also a journalist. Born to a Jewish family in Podolia in Western Ukraine, she was brought to Brazil as an infant, amidst the disasters engulfing her native land following the First World War.
She grew up in northeastern Brazil, where her mother died when she was nine. The family moved to Rio de Janeiro when she was in her teens. While in law school in Rio she began publishing her first journalistic work and short stories, catapulting to fame at age 23 with the publication of her first novel, 'Near to the Wild Heart' (Perto do Coração Selvagem), written as an interior monologue in a style and language that was considered revolutionary in Brazil.
She left Brazil in 1944, following her marriage to a Brazilian diplomat, and spent the next decade and a half in Europe and the United States. Upon return to Rio de Janeiro in 1959, she began producing her most famous works, including the stories of Family Ties (Laços de Família), the great mystic novel The Passion According to G.H. (A Paixão Segundo G.H.), and the novel many consider to be her masterpiece, Água Viva. Injured in an accident in 1966, she spent the last decade of her life in frequent pain, steadily writing and publishing novels and stories until her premature death in 1977.
She has been the subject of numerous books and references to her, and her works are common in Brazilian literature and music. Several of her works have been turned into films, one being 'Hour of the Star' and she was the subject of a recent biography, Why This World, by Benjamin Moser.
Clarice Lispector was een literair fenomeen met een volstrekt unieke stem, gedurende haar leven schreef ze verschillende romans en korte verhalen, en ook enkele kinderboeken. In Het raadsel van het denkende Konijn zijn een aantal van deze kinderverhalen voor het eerst in het Nederlands vertaald. "Dus mag ik een verhaal blaffen dat bijna een sprookje lijkt te zijn en zo goed als waar? Het is alleen waar in de wereld van iemand die graag dingen verzint, zoals jij en ik."
En wat een prachtige bundel is het geworden! Prachtig vormgegeven door Vormgeving Dooreman, met illustraties van Gerda Dendooven. Dendooven heeft bijzondere grafische stijl met een beperkt kleurenpalet. Het zijn illustraties die op het randje van bizar en onrealistisch balanceren maar daarom juist, zo zal de lezer ontdekken, perfect bij de verhalen van Lispector passen.
In deze collectie vinden we vier dierenverhalen. In het tweede verhaal De Vrouw die de vissen doodde (‘… ben ik helaas zelf. Maar ik zweer jullie dat ik het niet expres heb gedaan.’) licht Lispector haar liefde voor dieren toe, hoe ze opgroeide tussen de katten. En later honden, konijnen en zelfs aapjes als huisdier had. Precies daarom schrijft ze over dieren, omdat deze huisdieren toebehoren aan de liefste personen die ze ooit had gekend.
In de verhalen spreekt ze daarom direct naar de jonge lezer, en in een bijna sprookjesachtige manier vertelt ze over over konijnen die hun neus rimpelen en ontrimpelen om tot een idee te komen, over een jaloerse vijgenboom en een groep hennen en hanen en natuurlijk over Ulysses de hond en zijn observaties die hij heeft “doorgeblaft” naar zijn baas Clarice.
Ik las niet eerder werk van van Clarice Lispector maar uit deze collectie komt een prachtig uniek geluid voort; grappig, bizar en toch ook fijn en sprookjesachtig. De verhalen zijn gegrond in realiteit maar lijken de grenzen van deze realiteit ook op te zoeken en voorbij te gaan. De verhalen hebben daarom een prachtige kinderlijke verwondering, even zit je in het hoofd van de dieren en zal het eigen huisdier ook opeens een andere blik in zijn of haar ogen hebben.
Overigens is de collectie ook meesterlijk vertaald door Arthur Japin & Benjamin Moser. Lispector speelt graag met taal en dat spel is in deze Nederlandse vertaling niet verloren gegaan.
Een warme aanbeveling voor dierenliefhebbers, de verhalen en illustraties zullen veel herkenning bieden.
Blijkbaar zijn er steeds meer lezers die de Braziliaanse schrijfster Clarice Lispector ontdekken. Best bijzonder, want zij stierf in 1977. Een literair fenomeen met een volstrekt eigen stem, staat achterin deze vertaling geschreven.
Die volstrekt eigen stem: klopt. Ik heb nog nooit een boek gelezen waarin de auteur zelf zo aanwezig was, terwijl het op een bepaalde manier toch om fictie gaat. Lispector interpreteert de hele tijd het gedrag van de dieren om haar heen. Ze schuwt gruwelijke details niet, maar waarschuwt de lezer van te voren wel even. Om daarna vrij luchtig te doen over wat er dan wel niet voor afschuwelijks gebeurd is. De lezer wordt ook constant aangesproken op zijn voorstellingsvermogen en eigen ervaringen. Alsof je bij je oma op bezoek bent die je vertelt over allerlei gebeurtenissen van lang geleden. Je voelt je luisteraar terwijl je aan het lezen bent.
In de boekhoek van mijn bibliotheekexemplaar staat dat dit een voorleesboek vanaf circa 9 jaar is. Dat suggereert inderdaad dat kinderen dit verhaal moeten horen en niet zelf moeten lezen.
Wat ik heel fijn vond: de verhalen stammen uit 1966, 1968, 1974 en 1978. Geen gedoe met mobieltjes, gescheiden ouders of ander leed. Je krijgt het gevoel dat per ongeluk een boek is gemaakt van verhalen die voortkomen uit een orale traditie.
De prenten zijn overvloedig en met veel aandacht gemaakt door Gerda Dendooven.
Clarice Lispector, blijkbaar een heel gekende dame in Brazilië en ver daarbuiten! Ik leerde haar kennen door dit boekje met 4 leuke dierenverhalen (eigenlijk zijn er meer dan 4)
Fabelachtig, humoristisch en met aandacht voor de gevoelens van de lezer betoverden de verhaaltjes me enorm!
Leuk om voor te lezen en om in te gaan op enkele filosofische thema’s. Een aanrader om in je klas te hebben.
En met de geweldige illustraties van Gerda Dendooven heb je er ook nog een mooi kijkboek bij. Ik kan haar tekenstijl en kleurgebruik echt heel erg smaken!