En blåsig oktobervecka överraskar 25-åriga Emmie sin familj på landstället i Stockholms skärgård. Hon vill ta reda på vad som egentligen hände hennes lillebror Robin, som försvann när de var små. Han antogs ha drunknat, men kroppen hittades aldrig och saknaden efter honom är plågsam. För att få ordning på sitt eget liv behöver Emmie få klarhet, men föräldrarna svarar undvikande på hennes frågor. Mamman är kylig, föräldrarna grälar och det en gång så pampiga huset har börjat förfalla.
Närmaste grannen är en äldre konstnär som håller till i en gammal fyr. Vid ett besök i hans ateljé hittar Emmie en akvarellmålning av två lekande barn. Tavlan är en otäckt detaljerad återgivning av henne själv och Robin, dagen då han försvann.
Bakom Mörkret oss emellan står Rolf och Molly Börjlind - far och dotter som för första gången skriver tillsammans. Molly Börjlind, född 1994, är utbildad vid Stockholms filmskola. Rolf Börjlind, född 1943, är välkänd författare och har skrivit manus till en rad tv-serier och filmer. Den gemensamma debuten Mörkret oss emellan är en tät psykologisk thriller om djupt begravda hemligheter.
Uit 😊 Ondanks de fijne en originele stijl een drie sterren boek. Niks mis mee natuurlijk, is voldoende. Het einde kan me niet bekoren. Het was me overall te afstandelijk, ik kreeg geen klik met de karakters. Te vaak soms ook met dan wel weer voorspelbare stukken. Al met al dus wel leesplezier aan gehad, goed boek, maar voor mij geen uitblinker.
Een psychologische thriller/roman over Emmie. Emmie worstelt met haar verleden. Ze vertelt over haar verleden en zo kom je als lezer steeds meer te weten. Dit boek gaat over een geheim ontrafelen, familieruzies en jezelf vinden/zoeken.
Verwacht geen Scandinavische thriller zoals je die gewend bent.
Ik vond De duisternis tussen ons niet geweldig. Het was voor mij ook niet meteen duidelijk waarom Emmie eigenlijk terugging na haar ouders, terwijl die daar niet op zaten te wachten. De personages waren nogal afstandelijk naar elkaar toe. Hierdoor pakte het boek me niet meteen en duurde het even voordat ik het begon te begrijpen. Maar er bleven vage stukken in zitten en ook het einde maakte het niet helemaal goed.
3⭐️ Mwah. De schrijfstijl was goed en ik bleef ook geïnteresseerd. Einde pakte me mij alleen niet. Personages waren ook allemaal negatief, daardoor niet echt een heel gezellig boek om te lezen.
Nee, helaas dit was niet zo goed. Ben fan van de Börjlind boeken, maar dit was duidelijk door Molly geschreven en niet door Rolf. Extreem korte zinnen, het hele boek door wat je op een gegeven moment wel beu bent, veel cliche thrillerelementen , beetje vaag verhaal en het einde is erg onbevredigend.
Rolf Börjlind schreef samen met zijn vrouw Cilla tot nu toe vijf succesvolle thrillers, waarin Olivia Rönning en Tom Stilton de belangrijkste personages zijn. Speciaal voor de audioboekenmarkt heeft hij met zijn dochter Molly Börjlind, die aan de filmacademie gestudeerd heeft en aan diverse filmprojecten heeft deelgenomen, het in mei 2021 verschenen De duisternis tussen ons geschreven. Voor haar betekent dit haar schrijversdebuut. Het boek wordt aangeprezen als een intense psychologische thriller over de duistere geschiedenis van een familie.
Het is jaren geleden dat Emmie haar familie voor het laatst heeft gezien, maar omdat haar broertje Oliver vijftien jaar wordt, besluit ze hen te verrassen in hun huis op een van de eilanden van de Stockholmse scherenkust. Haar vader en broertje zijn blij met haar komst, haar moeder niet. Emmie wil echter ook antwoorden op de vraag wat er werkelijk met haar broertje Robin is gebeurd. Hij zou verdronken zijn toen ze nog kinderen waren, maar een lichaam is nooit gevonden. Omdat haar ouders haar niet willen of kunnen helpen, besluit ze om er zelf meer over uit te zoeken.
De duisternis tussen ons wordt volledig verteld vanuit het perspectief van Emmie, dus leer je haar vrij goed kennen en denk je te weten wat haar problemen zijn. Want dat ze die heeft, is van begin af aan al duidelijk. Dat blijkt vooral uit het grootste deel van de cursieve fragmenten waarin ze haar verhaal vertelt aan een onbekend blijvende en grotendeels luisterende man. Je vermoedt dat dit een psychiater is, maar daar wordt geen enkel uitsluitsel over gegeven. Die cursieve stukken tekst zijn kort en spelen zich in het heden af. Het verhaal dat Emmie vertelt, zijn dus haar herinneringen en ervaringen uit het verleden.
In het begin bestaat het verhaal van Emmie nog uit een introductie van het beperkte aantal personages en een beschrijving van de omgeving, maar eveneens van de omstandigheden waarin het gezin met elkaar leeft. Dan merk je behoorlijk snel dat er in hun onderlinge verhoudingen iets heel erg scheef zit en gedurende de plot wordt dat steeds meer bevestigd. Op ieder personage is wel wat aan te merken en geen van hen kan daarom echt sympathiek genoemd worden. Een uitzondering daarop is de jonge Oliver; zijn rol in het geheel is echter niet zo heel erg groot. De troebele verstandhoudingen moeten een beklemmende sfeer oproepen, maar dat is niet volledig gelukt. Daarvoor is het verhaal niet duister genoeg.
Wat eveneens ontbreekt is de spanning. Pas in het laatste van de acht lange hoofdstukken doet zich een situatie voor waarbij daar in enige mate sprake van is. Natuurlijk is dat veel te laat voor een boek dat onder het thrillergenre valt. Dat het geen spannend verhaal is, komt in de eerste plaats doordat zich hoegenaamd geen onverwachte en verrassende ontwikkelingen voordoen, de lezer niet verblijd wordt met nieuwsgierig makende cliffhangers en het verhaal ook nog eens in een tergend traag tempo voorbijkruipt. Daarnaast is het funest dat de plot een voorspelbaar verloop heeft. Robin is destijds verdwenen, maar de lezer kan op zijn klompen aanvoelen wat er met hem gebeurd is en wie daarvoor verantwoordelijk is.
Het is knap van de auteurs – of is het verhaal toch door een van hen (Molly) geschreven en had de ander (Rolf) een corrigerende rol? – dat ze van een vrij dun plot toch nog iets hebben kunnen fabriceren. Het is evenwel veel te mager om de lezer van begin tot eind te kunnen boeien. De duisternis tussen ons, waarvan de schrijfstijl redelijk toegankelijk is, is geen verhaal dat een diepe indruk achterlaat. Het zal daardoor heel snel naar de achtergrond verdwijnen.
SO THAT WAS FUCKING TERRIFYING. Prachtig boek, mooi geschreven. Alles is echt net niet helemaal logisch, en zelfs als je het gevoel hebt dat elk stukje op z'n plaats valt, blijven er iets in je achterhoofd aan je knagen. En terwijl het einde de vragen beantwoorden die je het hele boek bij je draagt, wekt het toch meer vragen dan dat het antwoorden geeft. Het enige minpuntje is dat het begin langzaam opstart, het is alsof de motor eerst moet warmlopen voordat je in een halsbrekende vaart door kan racen, wat jammer is.
Als je een Scandinavische thriller verwacht zoals je gewend bent: dat is dit boek niet. Ik vond het wel een spannend boek, met wat mysterie wat de schrijfster goed weet vast te houden. Toch mis ik hier en daar wat door de losse eindjes. Beetje jammer wel.
Als enorme fan van de boeken van Rolf & Cilla Börjlind was ik benieuwd naar deze van Rolf & Molly. Deze viel tegen want ik had er meer van verwacht. Wat voorspelbaar en vaag verhaal.
Mysterieuze thriller over een jonge vrouw die terug keert naar haar familie op een eiland en waarbij het duidelijk is dat er in het verleden een aantal zaken gebeurd zijn die verborgen zijn gebleven. Het boek is volledig geschreven vanuit de hoofdfiguur: een jonge vrouw met een psychiatrisch verleden. Wat ze vertelt is dan ook vaak warrig en het is ook niet steeds duidelijk wat echt is en wat fantasie is. Het boek is wel mysterieus en best ook wel spannend. Als lezer wil je weten wat er precies allemaal gebeurd is. Maar helaas, laat het boek op het einde nog heel wat vraagtekens open. Zoals: wat is de rol van de schilder in de vuurtoren? Wat is de rol van de mysterieuze fietser? Wie is de persoon met wie ze spreekt (vermoedelijk een psychiater, maar die gedraagt zich ook wel wat vreemd)? Is het echte gebeurd zoals de hoofdpersoon het zich uiteindelijk lijkt te herinneren? Dus uiteindelijk had ik er wel wat meer van verwacht.
"Gelezen" als luisterboek. Het boek wordt heel prettig voorgelezen door Jamie Grant. Een van de kenmerken van Scandinavische thrillers is dat het verhaal traag wordt verteld. Nou dat is zeker bij dit boek het geval. Overigens zijn de sfeertekeningen prachtig. Het speelt zich af op één van de eilandjes die voor de kust van Stockholm liggen. Het is oktober als Emmie op het eiland arriveert om naar haar ouders en haar broertje te gaan die daar wonen. Het huis, het eiland, de personages worden zorgvuldig geschilderd. Het is wel direct al duidelijk dat er spanning is, maar pas halverwege het boek wordt duidelijk waar dat hem in zit. En dan wil je ook door.... Het einde is, ondanks sterke vermoedens, toch nog schokkend.
Nee, ik vond dit helemaal niets. Ik snapte best waar de schrijver(s) naartoe wilden werken, maar het is gewoonweg niet goed genoeg gelukt. De personages blijven afstandelijk en vaag, niet alles wordt - voor mij - begrijpelijk gepresenteerd en op geen moment vond ik het echt spannend. Ik weet ook niet zeker of dit wel onder psychologische ‘thriller’ zou moeten worden geschaard - denk eerder dan toch aan een psychologische roman. Anyway - not my cup of tea, terwijl ik wel echt kan genieten van de andere boeken van deze schrijver.
Alle omstandigheden zijn er voor een geweldig boek, het verhaal, de omgeving, de karakters. Het had wat kunnen worden. Maar de verwachting wordt niet waargemaakt, helaas. Grotendeels ligt dat aan de schrijfstijl, halverwege heb ik nog gecheckt of het per ongeluk een young adultboek was, maar nee... Verder is het niet heel aantrekkelijk om een boek lang in het hoofd van een krankzinnige te zitten. En de uitwerking van de plot was ook al niet verrassend en onbevredigend. Nee, Molly, laat het schrijven voortaan maar aan je vader over!
Het boek kwam wat moeilijk op gang, maar naarmate het vorderde werd het steeds beter en uiteindelijk heb ik de tweede helft in één ruk uitgelezen. Ik vind de stijl waarin het geschreven is prettig en niet-alledaags. Het is niet superspannend, maar roept wel genoeg vragen op om door te willen lezen.
Ben normaal fan van Scandinavische thrillers, maar dit boek was ronduit verschrikkelijk. De schrijfstijl was matig, hele korte zinnen en veel clichés. Verhaallijn was over-all traag, ik miste de spanning. Vond het geheel vaag en het einde zeer onbevredigend.
Wat heb ik gelezen/geluisterd? Het laatste deel geluisterd op 1,5 speed want anders was het 100% een DNF.. Vervelend boek om te lezen door de korte zinnen. De karakters vinden elkaar niet leuk wat het moeilijk maakt om een klik te krijgen met de karakters. Verhaallijn was erg traag.
Niet echt een boek waar je echt in komt en waar je meer van wil lezen. Het is wel makkelijk weg te lezen en dat is op dit soort zonnige dagen heerlijk. Het einde vond ik een beetje teleurstellend.
Ik heb dit boek in een paar uur uitgelezen. Ik wilde graag weten wat er verder gebeurde. Ondanks dat vond ik het verhaal af en toe een beetje saai/oppervlakkig.