মনসুর হাল্লাজের কবিতা

by Mansur al-Hallaj, জাভেদ হুসেন (Translator)

Genres: Poetry, Spirituality

200 pages, Hardcover

First published January 1, 922

About the author

Mansur al-Hallaj (Arabic: ابو المغيث الحسين بن منصور الحلاج‎ Abū 'l-Muġīṭ Al-Ḥusayn bin Manṣūr al-Ḥallāğ; Persian: منصور حلاج‎ Mansūr-e Ḥallāj) (c. 858 – March 26, 922) (Hijri c. 244 AH – 309 AH) was a Persian mystic, revolutionary writer and teacher of Sufism, who wrote exclusively in Arabic. He is most famous for his poetry, accusation of heresy and for his execution at the orders of the Abbasid Caliph Al-Muqtadir after a long, drawn-out investigation.

Arabic

Reviews

[Hesam]

برآمدم به کوهی بی پای، که پایگاهی دارد غیرِ مرا دشوار؛ و درآمدم به دریایی، و غرقه نشد پایم، لیک غرقه شد جانم و این هوای دلم بود، چرا که ریگ های او هر یکان گوهری ـست نه به دستی سوده، لیک به تاراج فهم ها رفته. از آن آب، سیر نوشیدم و بی دهان؛ اگر چند شُربِ آن آب، دهان می طلبد؛ چرا که جان من، هم از ازل، بدو عطشان بود، و اندام های من بدو آغشته، هم از آن پیش تا به هم پیوندد

[Mana Ravanbod · Rating 4 out of 5]

این کتاب با تغییرات و تفصیلاتی از انتشارات بیدگل چاپ شد، نسخه‌ی انجمن حکمت و فلسفه اشتباهات تایپی هم داشت، چون خود بیژن بالاسر کار نبوده انگار.
کتاب یادگار روزهای کلاسهای ایزوتسو در انجمن است، که با نصر و بقیه هم همانجا آشنا میشوند. محسن صبا و بیژن الهی قبل لندن رفتن بیژن دلبسته‌ی تفسیر حلقه‌ی هانری کربن و تعلیمات محفل هرمسی اورانوس بودند.