What do you think?
Rate this book
La pensée blanche
Un livre personnel et percutant sur un thème original par un joueur de football légendaire, très aimé des Français
Qu'est-ce qu'être blanc ? Plus qu'une couleur de peau, n'est-ce pas plutôt une pensée ? Qui sont ceux qui l'ont inventée, et pourquoi ?
Ce livre raconte l'histoire de la pensée blanche, son origine et son fonctionnement, la manière dont elle divise, comment elle s'est répandue à travers le monde au point d'être aujourd'hui universelle, jusqu'à infuser l'air que l'on respire. Depuis des siècles, la pensée blanche est une norme, la fossilisation de hiérarchies, de schémas de domination, d'habitudes qui nous sont imposées. Elle signifie aux Blancs et aux non-Blancs ce qu'ils doivent être, quelle est leur place. Comme la longue emprise des hommes sur les femmes, elle est profondément ancrée dans nos mentalités et agit au quotidien. Seule sa remise en question permettra d'avancer pour passer à autre chose.
Il ne s'agit pas de culpabiliser ni d'accuser, mais de comprendre les mécanismes à l'œuvre, d'en prendre conscience pour construire de nouvelles solidarités. Le temps n'est-il pas venu d'élargir nos points de vue pour nous considérer tous enfin comme des êtres humains ?
Qu'est-ce qu'être blanc ? Plus qu'une couleur de peau, n'est-ce pas plutôt une pensée ? Qui sont ceux qui l'ont inventée, et pourquoi ?
Ce livre raconte l'histoire de la pensée blanche, son origine et son fonctionnement, la manière dont elle divise, comment elle s'est répandue à travers le monde au point d'être aujourd'hui universelle, jusqu'à infuser l'air que l'on respire. Depuis des siècles, la pensée blanche est une norme, la fossilisation de hiérarchies, de schémas de domination, d'habitudes qui nous sont imposées. Elle signifie aux Blancs et aux non-Blancs ce qu'ils doivent être, quelle est leur place. Comme la longue emprise des hommes sur les femmes, elle est profondément ancrée dans nos mentalités et agit au quotidien. Seule sa remise en question permettra d'avancer pour passer à autre chose.
Il ne s'agit pas de culpabiliser ni d'accuser, mais de comprendre les mécanismes à l'œuvre, d'en prendre conscience pour construire de nouvelles solidarités. Le temps n'est-il pas venu d'élargir nos points de vue pour nous considérer tous enfin comme des êtres humains ?
283 pages, Kindle Edition
Published October 1, 2020
60 people are currently reading
1043 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 54 reviews
December 12, 2021
"There's another Black on the third floor. I think you'd get on well."
Lilian Thuram is completely unknown to most Americans. He is a household name in Europe and throughout the Caribbean, where he is from. He is tall, fit, handsome, and a world-class football star. But unusually, he is also an intellectual. I have seen him interviewed numerous times over the past couple of decades. He is precise, clearheaded, insightful, well-spoken, careful, direct, eloquent and a critical listener. And as a world celebrity/traveler, he is invited to speak and participate in innumerable situations, out of total respect. So given the opportunity to review the English translation of his latest book, White thinking, I said yes instantly.
The process he calls White thinking is insufferably sanctimonious and self-centered. He says Whites firmly believe they are the most "humanist, neutral and universal" people in the world. This gives them the right to impose their values on everyone else, even though they are not humanist, neutral or universal by any measure. The simple fact they killed 50-60 million Blacks in order to export 12-13 million slaves to the New World is just a starting point. The sorry truth is they are not repping humanity, but capitalism, the winner take all, everyone for themselves attitude that is destroying the ecosphere as we know it. Concepts like caring, solidarity, the common good, conservation and respect do not figure in White universalism.
Even today, Whites are still out there imposing their policies, values and perspectives on everyone else. Thuram gives the lovely example of a White giving advice to a Black co-worker: "There's another Black on the third floor. I think you'd get on well." The White thinks of it as being considerate and giving valuable guidance. Now imagine a Black saying that to a White.
To demonstrate the rightfulness of White thinking, Whites had to invent myths about Blacks. They made them subhumans, ignorant, oversexed, murderers, rapists and thugs, incapable of controlling themselves, let alone being given responsibilities. It is of course a way to justify incredible cruelty as Whites protected their assets (slaves) and grew their capital (more slaves). Black bodies were the key to their success, so they had to be portrayed as unworthy of human rights.
At first, it was an obvious fraud. In 1770, after a lifetime observing this White thinking, Abbé Raynal in France published a book where he exposed it:
"...But the Negroes are a human species born for slavery. They are stubborn, deceitful, wicked: they acknowledge themselves the superiority of our intelligence and almost recognise the justice of our empire.
"The Negroes are stubborn, because slavery breaks the last resorts of the soul. They are wicked, but not as much as you deserve. They are deceitful because one does not owe the truth to tyrants. They recognise the superiority of our minds because we have perpetuated their ignorance; the justice of our empire because we have abused their weakness. Faced with the impossibility of maintaining our superiority through the use of force, a criminal policy based in deception was crafted. You have almost persuaded them that they are a singular species, born for abjection and dependence, for work and punishment. You have gone to great lengths to degrade these poor unfortunates, and then you reproach them for being vile."
His book was publicly burned in 1781.
Fast forward to the 20th century and you have this: "In The View from Afar, anthropologist Claude Lévi-Strauss succinctly declares that ‘a universalist doctrine evolves ineluctably toward a model equivalent to the one-party state.’" Homogenizing humanity to White specifications is hardly Nirvana. Thuram calls it the culture of erasure.
He says: "White people need to be invited to stop pretending to be neutral. To be neutral is to sanction racism. White people have to have the courage to remove the mask through which they observe such scenes. In order to intervene, they have to stop being White and become just human. To be human is to go beyond the colour of one’s skin."
For Thuram, it is a simple extension of the patriarchy. The model was honed and proven by cavemen: "Might we not say that the history of male resistance to the emancipation of women is more revealing than the emancipation of women (itself)? And wouldn't the history of White elite resistance to the emancipation of non-Whites be jut as enlightening?"
The central idea is that Whites don't think they're colored: "We need...to realise that they have been educated to see the colour of their skin as politically neutral." So White is normal, and every other shade of skin is a variant, and a lesser one at that: "No one is born White. Whiteness happens to them, whether they like it or not, but unlike for non-Whites, it acts in their favour." And this from people who only represent 16.6% of the global population, and whose origins were of course, quite black. "Thinking White has made me wear a mask of Blackness."
He has a great deal to say about colonization, something the American discussion avoids entirely. His timing is perfect for France, where the upcoming presidential election finds all kinds of nonsense spouting from candidates' mouths. Some claim, for example, that Algeria actually benefited from French colonization, despite the millions of deaths, impoverishment and destabilization the country has yet to overcome. For Thuram, this is White thinking in bloom. (For Americans, it would mean examining the sorry state of the Central American republics, and why so many of their citizens try to immigrate to the US - just as Algerians move to France. But the USA is far too deep in denial to even consider such talk.)
The book is absolutely chock full of looking at things differently, from perspectives that are not White. Here are a few more random observations. White thinking:
-doesn't respect human imperfections
-doesn't respect human life
-does not even see the poorest in society
-means there is always a winner and a loser
-means everyone gets ranked: first, second and third place.
-killed the notion that humans and nature are one
-benefits from diminishing nonWhites
-claims to be sensitive to the Black community. But there is no Black community, any more than there is a White community. Nobody addresses policies to the White community, and pretending that all Blacks think alike is insulting on top of being racist.
-is the Anthropocene.
Thuram's view is focused on France, of course, where the trail of racism is slightly different from what happened in the USA. The hypocrisy is therefore somewhat different, which is interesting in itself. For example, the French do not collect race stats, by law. Since everyone is equal, there is no need, so no one is allowed to. It has made study essentially impossible. And racism is absolutely rampant throughout the country. This makes Thuram's work both frustrating and infuriating, depending on your color.
Lilian Thuram has given his life over to fighting racism. He refutes it with unassailable logic, mountains of research, and a patient approach. But after the pleasure of reading this powerful book, you might wonder what Thuram might have accomplished had he not had to spend his life and his intellect trying to expose pathetic White thinking.
David Wineberg
If you liked this review, I invite you to read more in my book The Straight Dope. It’s an essay collection based on my first thousand reviews and what I learned. Right now it’s FREE for Prime members, otherwise — cheap! Reputed to be fascinating and a superfast read. https://www.amazon.com/Straight-Dope-...
Lilian Thuram is completely unknown to most Americans. He is a household name in Europe and throughout the Caribbean, where he is from. He is tall, fit, handsome, and a world-class football star. But unusually, he is also an intellectual. I have seen him interviewed numerous times over the past couple of decades. He is precise, clearheaded, insightful, well-spoken, careful, direct, eloquent and a critical listener. And as a world celebrity/traveler, he is invited to speak and participate in innumerable situations, out of total respect. So given the opportunity to review the English translation of his latest book, White thinking, I said yes instantly.
The process he calls White thinking is insufferably sanctimonious and self-centered. He says Whites firmly believe they are the most "humanist, neutral and universal" people in the world. This gives them the right to impose their values on everyone else, even though they are not humanist, neutral or universal by any measure. The simple fact they killed 50-60 million Blacks in order to export 12-13 million slaves to the New World is just a starting point. The sorry truth is they are not repping humanity, but capitalism, the winner take all, everyone for themselves attitude that is destroying the ecosphere as we know it. Concepts like caring, solidarity, the common good, conservation and respect do not figure in White universalism.
Even today, Whites are still out there imposing their policies, values and perspectives on everyone else. Thuram gives the lovely example of a White giving advice to a Black co-worker: "There's another Black on the third floor. I think you'd get on well." The White thinks of it as being considerate and giving valuable guidance. Now imagine a Black saying that to a White.
To demonstrate the rightfulness of White thinking, Whites had to invent myths about Blacks. They made them subhumans, ignorant, oversexed, murderers, rapists and thugs, incapable of controlling themselves, let alone being given responsibilities. It is of course a way to justify incredible cruelty as Whites protected their assets (slaves) and grew their capital (more slaves). Black bodies were the key to their success, so they had to be portrayed as unworthy of human rights.
At first, it was an obvious fraud. In 1770, after a lifetime observing this White thinking, Abbé Raynal in France published a book where he exposed it:
"...But the Negroes are a human species born for slavery. They are stubborn, deceitful, wicked: they acknowledge themselves the superiority of our intelligence and almost recognise the justice of our empire.
"The Negroes are stubborn, because slavery breaks the last resorts of the soul. They are wicked, but not as much as you deserve. They are deceitful because one does not owe the truth to tyrants. They recognise the superiority of our minds because we have perpetuated their ignorance; the justice of our empire because we have abused their weakness. Faced with the impossibility of maintaining our superiority through the use of force, a criminal policy based in deception was crafted. You have almost persuaded them that they are a singular species, born for abjection and dependence, for work and punishment. You have gone to great lengths to degrade these poor unfortunates, and then you reproach them for being vile."
His book was publicly burned in 1781.
Fast forward to the 20th century and you have this: "In The View from Afar, anthropologist Claude Lévi-Strauss succinctly declares that ‘a universalist doctrine evolves ineluctably toward a model equivalent to the one-party state.’" Homogenizing humanity to White specifications is hardly Nirvana. Thuram calls it the culture of erasure.
He says: "White people need to be invited to stop pretending to be neutral. To be neutral is to sanction racism. White people have to have the courage to remove the mask through which they observe such scenes. In order to intervene, they have to stop being White and become just human. To be human is to go beyond the colour of one’s skin."
For Thuram, it is a simple extension of the patriarchy. The model was honed and proven by cavemen: "Might we not say that the history of male resistance to the emancipation of women is more revealing than the emancipation of women (itself)? And wouldn't the history of White elite resistance to the emancipation of non-Whites be jut as enlightening?"
The central idea is that Whites don't think they're colored: "We need...to realise that they have been educated to see the colour of their skin as politically neutral." So White is normal, and every other shade of skin is a variant, and a lesser one at that: "No one is born White. Whiteness happens to them, whether they like it or not, but unlike for non-Whites, it acts in their favour." And this from people who only represent 16.6% of the global population, and whose origins were of course, quite black. "Thinking White has made me wear a mask of Blackness."
He has a great deal to say about colonization, something the American discussion avoids entirely. His timing is perfect for France, where the upcoming presidential election finds all kinds of nonsense spouting from candidates' mouths. Some claim, for example, that Algeria actually benefited from French colonization, despite the millions of deaths, impoverishment and destabilization the country has yet to overcome. For Thuram, this is White thinking in bloom. (For Americans, it would mean examining the sorry state of the Central American republics, and why so many of their citizens try to immigrate to the US - just as Algerians move to France. But the USA is far too deep in denial to even consider such talk.)
The book is absolutely chock full of looking at things differently, from perspectives that are not White. Here are a few more random observations. White thinking:
-doesn't respect human imperfections
-doesn't respect human life
-does not even see the poorest in society
-means there is always a winner and a loser
-means everyone gets ranked: first, second and third place.
-killed the notion that humans and nature are one
-benefits from diminishing nonWhites
-claims to be sensitive to the Black community. But there is no Black community, any more than there is a White community. Nobody addresses policies to the White community, and pretending that all Blacks think alike is insulting on top of being racist.
-is the Anthropocene.
Thuram's view is focused on France, of course, where the trail of racism is slightly different from what happened in the USA. The hypocrisy is therefore somewhat different, which is interesting in itself. For example, the French do not collect race stats, by law. Since everyone is equal, there is no need, so no one is allowed to. It has made study essentially impossible. And racism is absolutely rampant throughout the country. This makes Thuram's work both frustrating and infuriating, depending on your color.
Lilian Thuram has given his life over to fighting racism. He refutes it with unassailable logic, mountains of research, and a patient approach. But after the pleasure of reading this powerful book, you might wonder what Thuram might have accomplished had he not had to spend his life and his intellect trying to expose pathetic White thinking.
David Wineberg
If you liked this review, I invite you to read more in my book The Straight Dope. It’s an essay collection based on my first thousand reviews and what I learned. Right now it’s FREE for Prime members, otherwise — cheap! Reputed to be fascinating and a superfast read. https://www.amazon.com/Straight-Dope-...
September 22, 2024
Ein Buch, das in der Literatur zum Thema Rassismus viel zu wenig Beachtung findet – dabei ist „Das weiße Denken“ so empfehlenswert und wichtig! BITTE unbedingt lesen!
Sich der eigenen weißen Brille, den diesbezüglichen persönlichen und gesellschaftlichen Prägungen und Privilegien sowie dem eigenen internalisierten Rassismus bewusst zu werden und diesen aktiv zu dekonstruieren, ist ein lebenslanger Prozess. Dieses Buch bietet dafür eine hervorragende Gelegenheit und ist für mich ein unverzichtbarer Beitrag in der Auseinandersetzung mit strukturellem Rassismus.
Auch für diejenigen, die sich bereits intensiv mit Rassismus und Critical Whiteness auseinandergesetzt haben, bietet das Buch neue Aspekte und wertvolle Erkenntnisse. Es ist hervorragend recherchiert, klar und verständlich geschrieben und vermittelt komplexe Zusammenhänge auf eine zugängliche Weise. Dabei geht es über reine Kritik hinaus und zeigt konkrete Ansätze auf, wie wir (Weißen) das dominante Weißsein und die damit verbundenen Machtstrukturen hinterfragen und überwinden können – zum Wohl aller Menschen und für unseren gesamten Planeten.
Sich der eigenen weißen Brille, den diesbezüglichen persönlichen und gesellschaftlichen Prägungen und Privilegien sowie dem eigenen internalisierten Rassismus bewusst zu werden und diesen aktiv zu dekonstruieren, ist ein lebenslanger Prozess. Dieses Buch bietet dafür eine hervorragende Gelegenheit und ist für mich ein unverzichtbarer Beitrag in der Auseinandersetzung mit strukturellem Rassismus.
Auch für diejenigen, die sich bereits intensiv mit Rassismus und Critical Whiteness auseinandergesetzt haben, bietet das Buch neue Aspekte und wertvolle Erkenntnisse. Es ist hervorragend recherchiert, klar und verständlich geschrieben und vermittelt komplexe Zusammenhänge auf eine zugängliche Weise. Dabei geht es über reine Kritik hinaus und zeigt konkrete Ansätze auf, wie wir (Weißen) das dominante Weißsein und die damit verbundenen Machtstrukturen hinterfragen und überwinden können – zum Wohl aller Menschen und für unseren gesamten Planeten.
November 16, 2020
Thuram a fait un super travail de recherche pour rédiger son livre et on le sent. Il y explique comment la pensée blanche est toxique tant pour les non blancs.hes que les blancs.hes et prend le temps de faire des parallèles avec le sexisme et le spécisme (pas beaucoup, mais quand même). Il aborde la situation tant en Europe qu’aux États-Unis et au Canada. Une lecture à faire pour quiconque en a assez de la suprématie blanche. Il est important de comprendre d’où elle vient pour ensuite la déconstruire.
May 3, 2021
4.5 C’est toujours une véritable révélation de trouver des livres antiracistes en français. Néanmoins cet ouvrage suit inévitablement la ligne française et les arguments sont parfois présentés sur la pointe des pieds. Il mentionne par exemple l’idée que c’est blessant d’exclure implicitement les blancs des espaces décoloniaux, même lorsque ces espaces se forment en réaction à l’injustice. Mais dans l’ensemble le livre retentit en rendant visible la blanchité. Thuram parle du Code noir, de l’histoire coloniale et des statistiques françaises trouvables ou non, et c’est là La Pensée blanche est un apport estimable à la théorie critique de la race. J’espère que cet œuvre est juste le début.
May 26, 2023
Hat sich das weisse Denken nicht seit mehreren Jahrhunderten selbst zum Besitzer der Welt erklärt?
Rassismus wurde immer schon von einer gewissen Elite erarbeitet, inzwischen ist er systemisch geworden.
Das Buch hilft zu verstehen, was die vergangenen Jahrhunderten passiert ist & festzustellen, inwiefern man bestimmte Denk- und Verhaltensmuster erhalten hat. Das Buch hilft zu hinterfragen, was es heißt weiß zu sein.
Ein Geschichtsrückblick wie er in jeder Schule behandelt werden sollte oder wie auch Victor Hugo sagte: „aus der Hölle der Armen wird das Paradies der Reichen gemacht.“
Das weisse Denken akzeptiert die Unvollkommenheit des Menschen nicht. Er respektiert das Leben nicht.
Die Größe einer Zivilisation bemisst sich daran, welchen Platz sie denen einräumt, die als besonders vulnerabel gelten.
Ein Buch, welches völlig unterbewertet ist & neben allen anderen Büchern die immer wieder zum Thema Rassismus empfohlen werden, genannt werden sollte.
Rassismus wurde immer schon von einer gewissen Elite erarbeitet, inzwischen ist er systemisch geworden.
Das Buch hilft zu verstehen, was die vergangenen Jahrhunderten passiert ist & festzustellen, inwiefern man bestimmte Denk- und Verhaltensmuster erhalten hat. Das Buch hilft zu hinterfragen, was es heißt weiß zu sein.
Ein Geschichtsrückblick wie er in jeder Schule behandelt werden sollte oder wie auch Victor Hugo sagte: „aus der Hölle der Armen wird das Paradies der Reichen gemacht.“
Das weisse Denken akzeptiert die Unvollkommenheit des Menschen nicht. Er respektiert das Leben nicht.
Die Größe einer Zivilisation bemisst sich daran, welchen Platz sie denen einräumt, die als besonders vulnerabel gelten.
Ein Buch, welches völlig unterbewertet ist & neben allen anderen Büchern die immer wieder zum Thema Rassismus empfohlen werden, genannt werden sollte.
August 24, 2022
Lilian Thuram ist französischer Fußballnationalspieler, Stifter und Autor und hat mit seinem Sachbuch »𝐃𝐚𝐬 𝒘𝒆𝒊𝒔𝒔𝒆 𝐃𝐞𝐧𝐤𝐞𝐧« (franz. Original 🇫🇷 »La pensée blanche« 2020; deutsche Übersetzung: Cornelia Wendt #namethertranslator) ein wirklich beeindruckendes, wissenschaftliches (sehr gute Quellenangaben und Zitierweise!) und informatives Buch über das 𝒘𝒆𝒊𝒔𝒔𝒆 𝐃𝐞𝐧𝐤𝐞𝐧.
In seinem Sachbuch analysiert er, wie sich das weiße Denken herausbilden und seine die letzten Jahrzehnte vorherrschenden Macht entwickeln konnte. In den 3 Teilen des Buches erläutert er ausführlich und anhand von zahlreichen wissenschaftlichen Quellen und Beispielen die geschichtliche Entwicklung und das weiße Narrativ (I. Geschichte), die bis heute anhaltenden Auswirkungen - wie u. a. systemischer Rassismus - dieser Geschichte und wie sich Weiß-sein definiert (II. Weiß sein) und zuletzt, wie dieses weiße Denken und der Rassismus überkommen werden kann (III. Menschlich werden).
Der Autor zeigt deutlich auf, wie der Westen aufgrund von Kolonialismus, Skalverei, Ausbeutung und bis heute andauernden Wirtschaftsabkommen und Vorschriften auf Kosten von anderen Staaten und Menschen zu seinem Wohlstand gelangt ist. Wie das damit verbundene weiße Denken Herrschaftsverhältnisse bis heute aufrecht erhält und Ungleichheit auf der gesamten Welt befeuert. - Man bedenke dabei, dass die Mehrheit der Menschen nicht-weiß ist (83,4 % der Weltbevölkerung!; vgl. S.223).
FAZIT: Ich habe in diesem Buch so viele so wichtige Stellen markiert, dass es einfacher wäre, die nicht markierten Seiten zu zählen. Es ist ein wichtiges 💥 und absolut notwendiges Buch, das ich wirklich JEDEM MENSCHEN empfehlen möchte! ❤️
»Die Zeit der Gleichgültigkeit und Neutralität ist vorbei. Haben wir den Mut unsere unterschiedlichen Masken abzuziehen […] um die einzige Identität zu verteidigen, auf die es wirklich ankommt: Mensch zu sein Das »Ich ist ein »Wir«.« (S.259f) ❤️🩹
_______________________
🇬🇧 ⬇️
_______________________
Lilian Thuram is a French national football player, philanthropist and author and has written a truly impressive book with his non-fiction book »White Thinking« (French. Original 🇫🇷 "La pensée blanche" 2020) is a really impressive, scientific (very good source references and citation!) and informative book about the white Thinking.
In his non-fiction book, he analyses how white thinking was able to emerge and develop its power that has dominated the last decades. In the 3 parts of the book, he explains in detail and with the help of numerous scientific sources and examples the historical development and the white narrative (I. History), the effects - such as systemic racism, among others - of this history that still persist today and how whiteness is defined (II. Being white) and finally how this white thinking and racism can be overcome (III. Becoming human).
The author clearly shows how the West has achieved its prosperity at the expense of other states and people due to colonialism, slavery, exploitation and economic agreements and regulations that continue to this day. How the associated white thinking perpetuates relations of domination to this day and fuels inequality around the world. - Bear in mind that the majority of people are non-white (83.4% of the world's population!; see p.223).
CONCLUSION: I have marked so many such important passages in this book that it would be easier to count the unmarked pages. It is an important 💥 and absolutely necessary book that I would really recommend to EVERYONE! ❤️
»The time for indifference and neutrality is over. Let us have the courage to take off our different masks [...] to defend the only identity that really matters: being human The »I« is a »we«.« (Own translation; p.259f) ❤️🩹
In seinem Sachbuch analysiert er, wie sich das weiße Denken herausbilden und seine die letzten Jahrzehnte vorherrschenden Macht entwickeln konnte. In den 3 Teilen des Buches erläutert er ausführlich und anhand von zahlreichen wissenschaftlichen Quellen und Beispielen die geschichtliche Entwicklung und das weiße Narrativ (I. Geschichte), die bis heute anhaltenden Auswirkungen - wie u. a. systemischer Rassismus - dieser Geschichte und wie sich Weiß-sein definiert (II. Weiß sein) und zuletzt, wie dieses weiße Denken und der Rassismus überkommen werden kann (III. Menschlich werden).
Der Autor zeigt deutlich auf, wie der Westen aufgrund von Kolonialismus, Skalverei, Ausbeutung und bis heute andauernden Wirtschaftsabkommen und Vorschriften auf Kosten von anderen Staaten und Menschen zu seinem Wohlstand gelangt ist. Wie das damit verbundene weiße Denken Herrschaftsverhältnisse bis heute aufrecht erhält und Ungleichheit auf der gesamten Welt befeuert. - Man bedenke dabei, dass die Mehrheit der Menschen nicht-weiß ist (83,4 % der Weltbevölkerung!; vgl. S.223).
FAZIT: Ich habe in diesem Buch so viele so wichtige Stellen markiert, dass es einfacher wäre, die nicht markierten Seiten zu zählen. Es ist ein wichtiges 💥 und absolut notwendiges Buch, das ich wirklich JEDEM MENSCHEN empfehlen möchte! ❤️
»Die Zeit der Gleichgültigkeit und Neutralität ist vorbei. Haben wir den Mut unsere unterschiedlichen Masken abzuziehen […] um die einzige Identität zu verteidigen, auf die es wirklich ankommt: Mensch zu sein Das »Ich ist ein »Wir«.« (S.259f) ❤️🩹
_______________________
🇬🇧 ⬇️
_______________________
Lilian Thuram is a French national football player, philanthropist and author and has written a truly impressive book with his non-fiction book »White Thinking« (French. Original 🇫🇷 "La pensée blanche" 2020) is a really impressive, scientific (very good source references and citation!) and informative book about the white Thinking.
In his non-fiction book, he analyses how white thinking was able to emerge and develop its power that has dominated the last decades. In the 3 parts of the book, he explains in detail and with the help of numerous scientific sources and examples the historical development and the white narrative (I. History), the effects - such as systemic racism, among others - of this history that still persist today and how whiteness is defined (II. Being white) and finally how this white thinking and racism can be overcome (III. Becoming human).
The author clearly shows how the West has achieved its prosperity at the expense of other states and people due to colonialism, slavery, exploitation and economic agreements and regulations that continue to this day. How the associated white thinking perpetuates relations of domination to this day and fuels inequality around the world. - Bear in mind that the majority of people are non-white (83.4% of the world's population!; see p.223).
CONCLUSION: I have marked so many such important passages in this book that it would be easier to count the unmarked pages. It is an important 💥 and absolutely necessary book that I would really recommend to EVERYONE! ❤️
»The time for indifference and neutrality is over. Let us have the courage to take off our different masks [...] to defend the only identity that really matters: being human The »I« is a »we«.« (Own translation; p.259f) ❤️🩹
December 25, 2023
¿En qué momento supiste que eras blanco/a? ¿Te sentaron en un sofá, a los quince años, a explicarte cómo sería el mundo para ti? ¿Te lo contaron antes? ¿Lo descubriste solo? ¿Era algo de lo que se hablase en tu casa, en tu familia? ¿No? ¿Nunca pasó? ¿Entiendes que se trata de un privilegio?
De esto justamente va “El pensamiento blanco” de Lilian Thuram, de cambiar el punto de vista. De dejar de centrarse en las personas discriminadas cuando hablamos del racismo y señalar a quienes nos beneficiamos, incluso sin desearlo, de esa discriminación.
Esto es algo que las mujeres, especialmente las feministas sabemos identificar bien, sabemos lo complicado que es que los hombres entiendan que son unos privilegiados y que cuando reclamamos igualdad, estamos pidiéndoles que renuncien no a sus derechos, sino a los privilegios que les son asignados en el momento en comienzan a convertirse en hombres, a pensarse como dominante. “¿La historia de la resistencia de los hombres a la emancipación de las mujeres no es mucho más instructiva que la historia de la emancipación de las mujeres? ¿La historia de la resistencia de las élites blancas a la emancipación de los no blancos no os acaso tan instructiva como la historia de esta emancipación?”
Para acabar con el racismo dice Thuram es imprescindible que los blancos tomemos conciencia de que nuestro color, la raza, es una construcción política ideada muchos siglos atrás para cosificar, suprimir, interiorizar y explotar a otras personas con fines económicos. “Los blancos pobres, por maltratados que sean, pueden ser racistas respecto a los no blancos. Es más, su peor pesadilla sería ser tratados como no blancos. Sus perspectivas profesionales y existenciales son estrechas, pero no tanto como los nos blancos del mismo nivel social. El racismo está al servicio de una estrategia extremadamente clara y poco discutida: poner a los más pobres en competencia e impedirles formar un frente común. Es lo que se utilizaba durante la esclavitud, durante la colonización e incluso en la actualidad. Los pobres se enfrentan entre ellos sin comprender que sería mejor unirse para defenderse de quienes los explotan, sean del color que sean”.
Se trata no de que nos flagelemos por lo que hicieron nuestros antepasados, sino que lo conozcamos, y asumamos que esa herencia manchada de muerte y sangre sigue dándonos ventajas en todo el mundo. Lo explicaba Pierre Tevanian cuando estudiaba el privilegio blanco: “Fuimos educados desde la cuna en la idea de que representamos lo universal, el hombre. Ser blanco es ser educado en esta doble impostura: el beneficio de un privilegio y la negación de ese privilegio”. Se trata de salir de nuestra blancura y ser conscientes de que la invención de la raza existe para “romper solidaridades, para construir un enemigo que facilite la explotación de la gran mayoría por la oligarquía”. Y da igual que queramos mirar para otro lado, que no queramos renunciar a nuestros privilegios, cuanto más tarde los abandonemos más tardaremos en resolver los problemas que asociamos a “las razas”. Hay que dejar de pensar que somos neutros, ser neutro es respaldar el racismo. Dice Thuram que interrogarnos sobre ese rasgo blanco, constatando que se aplica ciegamente y que podríamos rechazarlo, es decidir ser un ser libre y responsable de sus actos. “Volverse un ser libre no es perder poder ni belleza. Es, al contrario, una invitación a entrar en resistencia”.
January 7, 2022
Inizio il 2022 con il botto! E' un libro davvero interessante che andrebbe letto da qualsiasi persona bianca! Thuram affronta il tema del razzismo attraverso la storia, dal passato (scoperta dell'America, colonialismo, segregazione... ) ai giorni nostri (con il razzismo sistemico) con un focus particolare sulla Francia e fa delle considerazioni davvero importanti! Mi sono segnata molti passaggi su cui riflettere. Davvero tanto tanto consigliato!
December 8, 2025
Ο Λίλιαν Τυράμ δεν ξέρει μόνο απο μπάλα
Πριν λίγο καιρό ένας φίλος από την Ουγκάντα μου διηγήθηκε μια τρομακτική εμπειρία στη Βρέμη. Ξαφνικά, μέσα στη νύχτα, άκουσε την αστυνομία να ανεβαίνει στην πολυκατοικία του και να πλησιάζει το διαμέρισμα του. Μη γνωρίζοντας το πως και το γιατί, πανικοβλήθηκε, καθώς η άδεια παραμονής του δεν είχε έρθει ακόμη αν και είχε κάνει την αίτηση από καιρό. Σκέφτηκε πως είχαν έρθει για αυτό το λόγο και πως η απέλαση του ήταν δεδομένη, παρόλο που είχε συμβόλαιο με το πανεπιστήμιο. Εν τέλει, η αστυνομία πήγε στο δίπλα διαμέρισμα για κάποιο πολύ διαφορετικό λόγο.
Ακούγοντας αυτή την ιστορία πέρα από τη προφανή στεναχώρια μου για τον ψυχολογικό αντίκτυπο που είχε αυτή η εμπειρία στο φίλο μου, σκέφτηκα πόσο τρομακτικό μπορεί να είναι κάτι τέτοιο για οποιονδήποτε, να ακους μέσα στη νύχτα βήματα από μπότες που πλησιάζουν στο σπίτι σου. Αυτό όμως που δεν σκέφτηκα εκείνη τη στιγμή είναι ότι οι πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο σε μένα, έναν λευκό άντρα, από χώρα-μέλος της ΕΕ, σε σχέση με τον φίλο μου από την Ουγκάντα, είναι πολύ λιγότερες. Για την ακρίβεια, η διαφορά είναι σχεδόν χαώδης.
Όταν έμαθα για την επικείμενη κυκλοφορία του βιβλίου του Τυραμ, έκανα μια από εκείνες τις σκέψεις που λειτουργούν σαν τσακμάκι μέσα μας, όταν το προφανές γίνεται επιτέλους ορατό. Πράγματι, ενώ έχουν αφιερωθεί τόνοι μελάνης πάνω στον οριενταλισμό, στα θύματα της αποικιοκρατίας, στις φυλετικές διακρίσεις και στον ρατσισμό που συνενώνει όλα τα παραπάνω, δεν έχουμε ασχοληθεί σε βάθος με αυτό που τα δημιουργεί, την λευκή σκέψη που ίσως είναι περισσότερο επικίνδυνη από τους ίδιους τους λευκούς.
Ο Τυραμ αποφασίζει να εμβαθύνει περισσότερο σε αυτή τη προβληματική και παραθέτει μια εκτενή θέση πάνω στη μορφοποίηση της λευκής σκέψης από την εποχή του Κολόμβου ως σήμερα. Η καίρια σημασία της ιστορικής παραμέτρου απο τα ημερολόγια του τελευταίου και τη υλοποίηση του Μαύρου Κώδικα στους νεώτερους χρόνους μέχρι τις γειτονιές που μεγάλωσε και τα αποδυτήρια των ομάδων του, είναι δείγμα ενός ανθρώπου που έχει καταβάλει σημαντική προσπάθεια για να μιλήσει και να φέρει στο σήμερα μια πραγματικότητα βαθιά ριζωμένη στους αιώνες. Διαβάζοντας το πρώτο μέρος, δεν γίνονται μόνο αντιληπτά τα εγκλήματα κατά των λαών της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής, αλλά και πως η εξομάλυνση των ρατσιστικών πρακτικών δεν έχει πάψει σήμερα, αλλά έχει πάρει άλλη μορφή. Θα πει κανείς πως αυτό είναι αρκετά γνωστό, ο Τυράμ όμως δεν επαφίεται σε αυτή τη καταγραφή, αλλά στο να αναδείξει τους μηχανισμούς που δημιουργούν τη λευκή σκέψη ως μια πολιτισμική κατασκευή και τις πολλαπλές εκδηλώσεις της, απο τον θεσμικό ρατσισμό και την κρατική καταστολή μέχρι το να μην θεωρούμε πως είναι δυνατόν ο CEO μιας εταιρίας να είναι άλλου χρώματος σε ένα δωμάτιο λευκών ανδρών.
Γιατί όντως, ο Τυράμ θέλει να δείξει ότι η λευκή σκέψη είναι τόσο παγιωμένη και εδραιωμένη που καθιστά το άλλο χρώμα αόρατο, μη υπολογίσιμο, και υποδεέστερο. Τι λόγο μπορεί να έχει κάποια/κάποιος/κάποιο, τι δικαιώματα και τι διεκδικήσεις, όταν κράτος, κοινωνία και ατομικότητες δεν αναγνωρίζουν τον άλλον παρά σαν εν γένει απειλή για ένα ολόκληρο σύστημα κοσμοθεωρίας; Σαν άτομο που έχει κάποια αναγνώριση και έχει βρεθεί και ο ίδιος σε αυτή τη θέση, ο Τυράμ γράφει οργισμένα αλλά δικαιολογημένα και το κυριότερο τεκμηριωμένα. Στόχος εδώ δεν είναι μόνο η αναγνώριση των συστατικών στοιχείων της λευκής σκέψης, αλλά να μας καταστήσει και εμάς ικανούς να μπορούμε να καταλαβαίνουμε λίγο καλύτερα το κόσμο μας και να αντιστεκόμαστε στην καθολική ηγεμονία ενός συγκεκριμένου τρόπου σκέψης βασισμένου στην εκμετάλλευση, την καταπίεση, και την καταστολή του άλλου.
Κλείνοντας θα ήθελα να κάνω και ένα γενικότερο σχόλιο για τον Τυράμ. Αναγνωρίζω πως είναι ιδιαίτερα δύσκολο να κάνεις ένα τέτοιο μεγάλο βήμα και να μιλήσεις ανοιχτά για αυτά τα θέματα, ακόμη και αν σε στοχοποιεί κάτι τέτοιο, ακόμη και να πρέπει να πας κόντρα σε όλους και σε όλα. Κάτι τέτοιο χρειάζεται γενναιότητα, κότσια στη καθομιλουμένη, που λείπει σε μεγάλο βαθμό από το ποδόσφαιρο σήμερα. Πολλοί ξεχνάνε πως το να είσαι ποδοσφαιριστής, δεν σημαίνει απαραίτητα να μην μπορείς να αρθρώσεις δύο λέξεις. Τουναντίον, μπορείς να είσαι κοινωνικά και πολιτικά ενεργός και συμμέτοχος σε αγώνες και αντιστάσεις για ένα καλό σκοπό, και καλύτερος απο την εξάλειψη του ρατσισμού δεν υπάρχει.
Το φαινόμενο είναι σίγουρα πολυσύνθετο και η εμπορευματοποίηση του αθλήματος έχει καταφέρει να λειτουργήσει σχεδόν ολέθρια για τις κοινωνικές και πολιτικές εκφάνσεις του αθλήματος. Αλλά, σε ένα κόσμο με Ρονάλντο και Γιαμάλ, γίνε ένας Σόκρατες, Καντονά, ή Τυράμ.
Πριν λίγο καιρό ένας φίλος από την Ουγκάντα μου διηγήθηκε μια τρομακτική εμπειρία στη Βρέμη. Ξαφνικά, μέσα στη νύχτα, άκουσε την αστυνομία να ανεβαίνει στην πολυκατοικία του και να πλησιάζει το διαμέρισμα του. Μη γνωρίζοντας το πως και το γιατί, πανικοβλήθηκε, καθώς η άδεια παραμονής του δεν είχε έρθει ακόμη αν και είχε κάνει την αίτηση από καιρό. Σκέφτηκε πως είχαν έρθει για αυτό το λόγο και πως η απέλαση του ήταν δεδομένη, παρόλο που είχε συμβόλαιο με το πανεπιστήμιο. Εν τέλει, η αστυνομία πήγε στο δίπλα διαμέρισμα για κάποιο πολύ διαφορετικό λόγο.
Ακούγοντας αυτή την ιστορία πέρα από τη προφανή στεναχώρια μου για τον ψυχολογικό αντίκτυπο που είχε αυτή η εμπειρία στο φίλο μου, σκέφτηκα πόσο τρομακτικό μπορεί να είναι κάτι τέτοιο για οποιονδήποτε, να ακους μέσα στη νύχτα βήματα από μπότες που πλησιάζουν στο σπίτι σου. Αυτό όμως που δεν σκέφτηκα εκείνη τη στιγμή είναι ότι οι πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο σε μένα, έναν λευκό άντρα, από χώρα-μέλος της ΕΕ, σε σχέση με τον φίλο μου από την Ουγκάντα, είναι πολύ λιγότερες. Για την ακρίβεια, η διαφορά είναι σχεδόν χαώδης.
Όταν έμαθα για την επικείμενη κυκλοφορία του βιβλίου του Τυραμ, έκανα μια από εκείνες τις σκέψεις που λειτουργούν σαν τσακμάκι μέσα μας, όταν το προφανές γίνεται επιτέλους ορατό. Πράγματι, ενώ έχουν αφιερωθεί τόνοι μελάνης πάνω στον οριενταλισμό, στα θύματα της αποικιοκρατίας, στις φυλετικές διακρίσεις και στον ρατσισμό που συνενώνει όλα τα παραπάνω, δεν έχουμε ασχοληθεί σε βάθος με αυτό που τα δημιουργεί, την λευκή σκέψη που ίσως είναι περισσότερο επικίνδυνη από τους ίδιους τους λευκούς.
Ο Τυραμ αποφασίζει να εμβαθύνει περισσότερο σε αυτή τη προβληματική και παραθέτει μια εκτενή θέση πάνω στη μορφοποίηση της λευκής σκέψης από την εποχή του Κολόμβου ως σήμερα. Η καίρια σημασία της ιστορικής παραμέτρου απο τα ημερολόγια του τελευταίου και τη υλοποίηση του Μαύρου Κώδικα στους νεώτερους χρόνους μέχρι τις γειτονιές που μεγάλωσε και τα αποδυτήρια των ομάδων του, είναι δείγμα ενός ανθρώπου που έχει καταβάλει σημαντική προσπάθεια για να μιλήσει και να φέρει στο σήμερα μια πραγματικότητα βαθιά ριζωμένη στους αιώνες. Διαβάζοντας το πρώτο μέρος, δεν γίνονται μόνο αντιληπτά τα εγκλήματα κατά των λαών της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής, αλλά και πως η εξομάλυνση των ρατσιστικών πρακτικών δεν έχει πάψει σήμερα, αλλά έχει πάρει άλλη μορφή. Θα πει κανείς πως αυτό είναι αρκετά γνωστό, ο Τυράμ όμως δεν επαφίεται σε αυτή τη καταγραφή, αλλά στο να αναδείξει τους μηχανισμούς που δημιουργούν τη λευκή σκέψη ως μια πολιτισμική κατασκευή και τις πολλαπλές εκδηλώσεις της, απο τον θεσμικό ρατσισμό και την κρατική καταστολή μέχρι το να μην θεωρούμε πως είναι δυνατόν ο CEO μιας εταιρίας να είναι άλλου χρώματος σε ένα δωμάτιο λευκών ανδρών.
Γιατί όντως, ο Τυράμ θέλει να δείξει ότι η λευκή σκέψη είναι τόσο παγιωμένη και εδραιωμένη που καθιστά το άλλο χρώμα αόρατο, μη υπολογίσιμο, και υποδεέστερο. Τι λόγο μπορεί να έχει κάποια/κάποιος/κάποιο, τι δικαιώματα και τι διεκδικήσεις, όταν κράτος, κοινωνία και ατομικότητες δεν αναγνωρίζουν τον άλλον παρά σαν εν γένει απειλή για ένα ολόκληρο σύστημα κοσμοθεωρίας; Σαν άτομο που έχει κάποια αναγνώριση και έχει βρεθεί και ο ίδιος σε αυτή τη θέση, ο Τυράμ γράφει οργισμένα αλλά δικαιολογημένα και το κυριότερο τεκμηριωμένα. Στόχος εδώ δεν είναι μόνο η αναγνώριση των συστατικών στοιχείων της λευκής σκέψης, αλλά να μας καταστήσει και εμάς ικανούς να μπορούμε να καταλαβαίνουμε λίγο καλύτερα το κόσμο μας και να αντιστεκόμαστε στην καθολική ηγεμονία ενός συγκεκριμένου τρόπου σκέψης βασισμένου στην εκμετάλλευση, την καταπίεση, και την καταστολή του άλλου.
Κλείνοντας θα ήθελα να κάνω και ένα γενικότερο σχόλιο για τον Τυράμ. Αναγνωρίζω πως είναι ιδιαίτερα δύσκολο να κάνεις ένα τέτοιο μεγάλο βήμα και να μιλήσεις ανοιχτά για αυτά τα θέματα, ακόμη και αν σε στοχοποιεί κάτι τέτοιο, ακόμη και να πρέπει να πας κόντρα σε όλους και σε όλα. Κάτι τέτοιο χρειάζεται γενναιότητα, κότσια στη καθομιλουμένη, που λείπει σε μεγάλο βαθμό από το ποδόσφαιρο σήμερα. Πολλοί ξεχνάνε πως το να είσαι ποδοσφαιριστής, δεν σημαίνει απαραίτητα να μην μπορείς να αρθρώσεις δύο λέξεις. Τουναντίον, μπορείς να είσαι κοινωνικά και πολιτικά ενεργός και συμμέτοχος σε αγώνες και αντιστάσεις για ένα καλό σκοπό, και καλύτερος απο την εξάλειψη του ρατσισμού δεν υπάρχει.
Το φαινόμενο είναι σίγουρα πολυσύνθετο και η εμπορευματοποίηση του αθλήματος έχει καταφέρει να λειτουργήσει σχεδόν ολέθρια για τις κοινωνικές και πολιτικές εκφάνσεις του αθλήματος. Αλλά, σε ένα κόσμο με Ρονάλντο και Γιαμάλ, γίνε ένας Σόκρατες, Καντονά, ή Τυράμ.
March 27, 2025
La brillantez de Lilian Thuram es la base de este ensayo repleto de datos, verdades, reflexiones y sobre todo emociones y vivencias desconocidas para mí. Una ignorancia vergonzosa me movió a leérmelo, un cuestionamiento de mi propia existencia y de mis privilegios, soy blanca, por supuesto.
La falta de verdad y perspectivas reales así como la carencia de rigurosidad de los discursos historiográficos canónicos nos conduce irremediablemente a acudir a textos como este, en los que a través de su lectura nos empieza a fallar el imaginario, repleto de supremacismo y endiosamiento, un egocentrismo al que miras directamente a los ojos.
Es pertinente, es duro y sobre todo es real, tan real que te deja hecha polvo y tan real que ni el mas idiota podría cuestionarlo. Si crees que sabes sobre historia, léelo. Si te crees por encima o fuera de cualquier lucha o movimiento social, léelo. Y sobre todo si te crees antirracista léetelo mil veces y sufrirás mirándote al espejo, pero que bonito es cuando intentas hacer las cosas mejor.
Lo recomiendo tanto que he dedicado 10 minutos de mi vida a redactar esta review, léelo, por favor.
La falta de verdad y perspectivas reales así como la carencia de rigurosidad de los discursos historiográficos canónicos nos conduce irremediablemente a acudir a textos como este, en los que a través de su lectura nos empieza a fallar el imaginario, repleto de supremacismo y endiosamiento, un egocentrismo al que miras directamente a los ojos.
Es pertinente, es duro y sobre todo es real, tan real que te deja hecha polvo y tan real que ni el mas idiota podría cuestionarlo. Si crees que sabes sobre historia, léelo. Si te crees por encima o fuera de cualquier lucha o movimiento social, léelo. Y sobre todo si te crees antirracista léetelo mil veces y sufrirás mirándote al espejo, pero que bonito es cuando intentas hacer las cosas mejor.
Lo recomiendo tanto que he dedicado 10 minutos de mi vida a redactar esta review, léelo, por favor.
November 15, 2022
Un saggio che esplora cosa significa "pensare da bianco" e come questo modo di pensare si sia così radicato nella società occidentale.
Le nuove forme di colonialismo rendono il razzismo nella vita quotidiana più presente che mai, non solo un retaggio del passato e nonostante il focus sia la Francia, le sue argomentazioni sono universali.
Un saggio semplice ma decisamente provocante!
Le nuove forme di colonialismo rendono il razzismo nella vita quotidiana più presente che mai, non solo un retaggio del passato e nonostante il focus sia la Francia, le sue argomentazioni sono universali.
Un saggio semplice ma decisamente provocante!
February 1, 2025
“If non-white people exceed an invisible quota of privileged positions, there’s always somebody to remind them to be careful, they mustn’t forget they have no right to be there. They can be tolerated in small numbers but they mustn’t think that their success is down to merit; it’s only because white people want it.”
October 27, 2025
Also was soll man nach der Lektüre eines solchen Buches für Worte finden.
Es gab Phasen, da musste ich aufhören, weil ich zu schockiert aufgrund des Gelesenen war.
Vieles von dem, was Lilian Thuram schreibt und beschreibt, war mir zwar bewusst, aber die Auswirkungen von Rassimus in unserer Welt und Gesellschaft sind für mich als Teil der weißen Bevölkerung so in der Tiefe nicht bewusst gewesen.
Ich habe sehr, sehr viel während dieser Lektüre gelernt, sehr oft den Kopf geschüttelt und bin mir einmal mehr meiner Privilegien bewusst geworden.
Klare Empfehlung
Es gab Phasen, da musste ich aufhören, weil ich zu schockiert aufgrund des Gelesenen war.
Vieles von dem, was Lilian Thuram schreibt und beschreibt, war mir zwar bewusst, aber die Auswirkungen von Rassimus in unserer Welt und Gesellschaft sind für mich als Teil der weißen Bevölkerung so in der Tiefe nicht bewusst gewesen.
Ich habe sehr, sehr viel während dieser Lektüre gelernt, sehr oft den Kopf geschüttelt und bin mir einmal mehr meiner Privilegien bewusst geworden.
Klare Empfehlung
August 20, 2021
Très éclairant
July 15, 2022
O conceito de "privilégio branco" tem de ser compreendido, interiorizado e combatido.
March 1, 2021
Quelle lecture ! On pourrait croire que ce livre va "s'en prendre aux blancs" mais il remet bien l'église au milieu du village. Je le conseille fortement ! Comprendre l'autre, c'est ça qui nous amènera à vivre en paix.
January 18, 2022
Super intéressant, liant ce livre avec "les grandes oubliées" ça permet d'avoir une tout autre histoire de l'Histoire et se rendre compte qu'on nous ment depuis tout le temps. Enfin qu'on omet des trucs quoi. Des trucs plutôt important. C'était bien écris, bien vulgarisé, j'ai appris plein de chose et même compris les sujet comme l'économie.
October 18, 2023
Super intéressant, j’ai appris énorme de faits intéressant sur le colonialisme, le racisme, etc… 10/10 would recommend!!
August 4, 2024
Lilian Thuram doesn't mince his words when examining how racial bias is applied by those who benefit from it and its impact. This book is well presented and recommended reading.
March 13, 2024
J’ai eu pas mal de conversations dernièrement avec des amis à propos de racisme et je constate que la plupart de me amis blancs ne se sentent pas racistes. Lilian Thuram nous montre à quel point le racisme a été le fil conducteur de l’histoire occidentale, comment une partie de la population (les blancs) en tire des profits encore aujourd’hui et à quel point il se loge dans les couches inconscientes de chacun.e de nous. Très instructif, beaucoup de données à l’appui, et de lecture facile.
February 2, 2021
Superbe ouvrage aux valeurs humanistes! Bravo! Le livre est riche d'exemples et illustre très bien comment les concepts bidons des races ont été utilisés à travers l'histoire jusqu'à aujourd'hui pour exploiter les hommes non-blancs. L'auteur nous invite à lutter activement contre le racisme systémique dans nos sociétés occidentales... car à la fin nous y seront tous gagnants. Il s'agit bien de "la pensée blanche" a ne pas confondre avec la pensée des blancs.
January 8, 2025
As someone living in the UK, I don’t often come across documented insights into modern race relations in France, which made White Thinking by Lilian Thuram an especially compelling read. The former football player brings a unique and thoughtful perspective to the conversation, offering an insightful analysis of systemic racism and cultural biases. I found the book engaging and thought-provoking—so much so that I bought a copy for a friend to read as well.
Thank you to NetGalley and the publishers for providing me with an ARC in exchange for an honest review.
Thank you to NetGalley and the publishers for providing me with an ARC in exchange for an honest review.
May 7, 2022
Immenso. Pietra miliare della divulgazione. Urge versione illustrata o a fumetti per lo zio ubriaco al pranzo di Natale.
October 9, 2023
Com es menciona a la sinòpsis, el gran protagonista del llibre és, evidentment, l'origen i el funcionament del pensament blanc. M'ha agradat, però m'ha semblat lent de llegir.
May 14, 2022
Ce livre est un chef d’œuvre! Il explique l’historique de la domination de gens non -Blancs. Il trace la reflexion plus que la simple couleur de peau. Il discute de l’origine de la création et hiérarchie des races pour dominer, exploiter, profiter jusqu’à date des privilèges qu’une simple minorité de la population mondiale encore de nos jours a accès. Il discute aussi de la négligence de raconter la vraie histoire de la traite d’esclavages, de la colonisation et de la domination de la race construite Blanche pour des raisons économiques envers les non-Blancs, normalise un récit d’une race supérieure qui a civilisé le monde. J’ai bien apprécié cette perspective du point de vue de la France , république qui a définie les droits de l’homme en 1948 sans vraiment l’appliquer dans ses colonies. Habituellement ce genre de livre est écrit par les Américains qui sont plus ouverts à discuter de leur passées esclavagistes. Saviez-vous que la France avait publié un Code Noir qui est un livre de règlements sur comment traiter les non-Blanc ( Noirs) esclaves dans leurs colonies? Le racisme systématique envers les non-Blancs décret de ce livre jusqu’à date et n’est pas enseignée aux jeunes. En plus, j’ai bien aimé comment l’auteur fait le parallèle de la lutte contre le racisme avec la lutte contre le sexisme. Ce livre est aussi de point de vue universel et éducatif. L’auteur ne cherche pas à culpabiliser les gens dit de race Blanches. Il cherche à rapprocher les êtres humains ensembles en prenant conscience du passé et des systèmes mis en place par les ancêtres et une classe élite de gens riches pour nous diviser l’un de l’autre. Excellent livre pour ceux qui cherchent à mieux comprendre le monde que l’ont vit.
October 18, 2025
Lilian Thuram attempts something bold: to examine the formation of Western consciousness through the lens of racial thought — but stumbles over his own ideological myopia.
One cannot disagree with some of the book's core theses: the need to recognize the mechanisms of privilege that persist within Western societies, or the enduring survival of colonial modes of thinking even in progressive environments. Thuram writes with honesty and subjectivity, giving the text a humanistic core that cannot be ignored — yet one that also prevents him from moving beyond his own ideological blind spots.
As a result, his analysis runs out of fuel and becomes one-dimensional. The author remains trapped within the “white–non-white” divide, overlooking other essential axes of inequality: male and female, rich and poor, Christian and Muslim, prestigious and non-prestigious professions, heterosexual and homosexual. Reality is multifactorial, not racially monochromatic.
It is also worth noting that today, major investments and much of the economic influence in Africa come primarily from non-white countries such as China, the United Arab Emirates, and India — a fact that partly reverses the power framework Thuram still treats as uniquely Western.
La Pensée Blanche is honest and necessary as a starting point for dialogue — but not as a final destination.
One cannot disagree with some of the book's core theses: the need to recognize the mechanisms of privilege that persist within Western societies, or the enduring survival of colonial modes of thinking even in progressive environments. Thuram writes with honesty and subjectivity, giving the text a humanistic core that cannot be ignored — yet one that also prevents him from moving beyond his own ideological blind spots.
As a result, his analysis runs out of fuel and becomes one-dimensional. The author remains trapped within the “white–non-white” divide, overlooking other essential axes of inequality: male and female, rich and poor, Christian and Muslim, prestigious and non-prestigious professions, heterosexual and homosexual. Reality is multifactorial, not racially monochromatic.
It is also worth noting that today, major investments and much of the economic influence in Africa come primarily from non-white countries such as China, the United Arab Emirates, and India — a fact that partly reverses the power framework Thuram still treats as uniquely Western.
La Pensée Blanche is honest and necessary as a starting point for dialogue — but not as a final destination.
November 21, 2024
I started this book many years ago, when I started my job at the bookstore, and I ended up really liking it and wanting to buy it, so after getting it for Christmas, I finally picked it up!!! And this book was very much worth the wait!!!
I had no idea the writer was a football player until my dad told me, and then reading it that it does play an important role to his experience, and he speaks how that role and the money that came into it allowed him into being into places where he finds himself being the only black man, welcomed into white spaces.
But what surprised me about this book was besides going into his personal experiences, both as a kid and in the position he's now, the book also explores both the historical and political background that left a country like France as it is today, and the impact it has on how ingrained, institutionalized racism is.
What I also found very interesting about this is that being placed in France, it's a reality and an history very close to our own in Portugal, and the book very much makes me reflect differently than other books.
This was such a good read and I would definitely recommend everyone to read it and reflect on what's being said!!!
I had no idea the writer was a football player until my dad told me, and then reading it that it does play an important role to his experience, and he speaks how that role and the money that came into it allowed him into being into places where he finds himself being the only black man, welcomed into white spaces.
But what surprised me about this book was besides going into his personal experiences, both as a kid and in the position he's now, the book also explores both the historical and political background that left a country like France as it is today, and the impact it has on how ingrained, institutionalized racism is.
What I also found very interesting about this is that being placed in France, it's a reality and an history very close to our own in Portugal, and the book very much makes me reflect differently than other books.
This was such a good read and I would definitely recommend everyone to read it and reflect on what's being said!!!
May 21, 2022
A lire, tout simplement.
Des concepts incompris par beaucoup, expliqués clairement. Des exemples concrets et réalités souvent ignorées. Ce livre est nécessaire.
Note critique: le terme « indien��» est constamment utilisé pour parler des premières nations en Amérique (surtout pour la l’Amérique du Nord). Cela est surprenant, surtout dans une édition pour l’Amérique du Nord. Bien que l’utilisation de ce terme inexacte (historiquement pour des humains non-résident en Inde), politiquement et socialement (terme rejeté par ces groupes depuis… toujours, mais explicitement ces dernières décennies), cela démontre bien la force de la « pensée blanche » décrite dans ce même texte.
Des concepts incompris par beaucoup, expliqués clairement. Des exemples concrets et réalités souvent ignorées. Ce livre est nécessaire.
Note critique: le terme « indien��» est constamment utilisé pour parler des premières nations en Amérique (surtout pour la l’Amérique du Nord). Cela est surprenant, surtout dans une édition pour l’Amérique du Nord. Bien que l’utilisation de ce terme inexacte (historiquement pour des humains non-résident en Inde), politiquement et socialement (terme rejeté par ces groupes depuis… toujours, mais explicitement ces dernières décennies), cela démontre bien la force de la « pensée blanche » décrite dans ce même texte.
July 5, 2024
On finishing this book I have the feeling of having read something special. More than any other book I've read on the topic, Lilian lays out the system that frames to be white as normal, universal. And he so elegantly ties the damage this system of thought does to us all into the intertwined or perhaps the very same system(s) of privileging and oppressing thought that might be called straight thinking, male thinking, classist thinking. Obama's statement quoted towards the end of the book, about Mandela 'freeing both the prisoner and the jailer' is a very apt summary of the mission of this book. Excellent.
February 3, 2022
Ho ascoltato il suo intervento al Salone del libro e mi ha molto incuriosito. l libro non mi ha deluso, anzi mi ha aperto gli occhi sulle mie ipocrisie.
Thuram mostra come in effetti il pensiero bianco è qualcosa che permea talmente la società occidentale che non ci rendiamo neanche conto di essere bianchi, di pensare da bianchi, di comportarci da bianchi e non da esseri umani.
Il libro è suddiviso in tre parti: La storia, Essere bianchi e Diventare umani. La seconda parte, in cui mostra come "essere bianchi" è frutto di una educazione e una cultura e che rende i bianchi dei privilegiati convinti di essere normali, mi ha costretta a pensare e rimettere in discussione tutte le mie . Libro consigliatissimo
Thuram mostra come in effetti il pensiero bianco è qualcosa che permea talmente la società occidentale che non ci rendiamo neanche conto di essere bianchi, di pensare da bianchi, di comportarci da bianchi e non da esseri umani.
Il libro è suddiviso in tre parti: La storia, Essere bianchi e Diventare umani. La seconda parte, in cui mostra come "essere bianchi" è frutto di una educazione e una cultura e che rende i bianchi dei privilegiati convinti di essere normali, mi ha costretta a pensare e rimettere in discussione tutte le mie . Libro consigliatissimo
Displaying 1 - 30 of 54 reviews