What do you think?
Rate this book
Εκεί που είχαν ζήσει
Ο Ρέυμοντ Κάρβερ (1938-1988) είναι γνωστός στο αναγνωστικό κοινό για τη διεισδυτική και κοφτερή πρόζα των διηγημάτων του. Όμως ο Αμερικανός συγγραφέας έδειχνε στην ποίηση την ίδια αφοσίωση με την πεζογραφία.
Η ποίηση του Κάρβερ είναι ένα γοητευτικό αμάλγαμα της αναμέτρησης με το παρελθόν (γνωστή η πολύχρονη μάχη του με τον αλκοολισμό), της αναψηλάφησης των οικογενειακών σχέσεων, της συντροφικότητας και γλυκόπικρων συναισθημάτων, όπως η δικαίωση, αλλά και η δίψα μπροστά στο αναπόφευκτο τέλος. Στους στίχους του ο αναγνώστης ακολουθεί τις εναλλαγές χρόνου και χώρων και τον κυματισμό των στίχων που συνομιλούν αδιαμεσολάβητα με τα πιο μύχια συναισθήματά του. Την ίδια στιγμή τόσο η πύκνωση όσο και η μινιμαλιστική αποτύπωση στιγμών και καταστάσεων που χαρακτηρίζουν τα διηγήματά του υπάρχουν αυτούσια και στα ποιήματά του.
Στην παρούσα ανθολογία 57 δημοσιευμένων και αθησαύριστων ποιημάτων του όλα τα παραπάνω αποτελούν ένα αδιόρατο νήμα που διαπερνά όλοκληρο το έργο του — υπογραμμίζοντας πως τα πεζά του δεν μπορούν να προσληφθούν πλήρως αν δεν (ξανα)διαβαστούν υπό το λοξό φως των ποιημάτων του. Άλλωστε, όπως σημειώνει η Τες Γκάλαχερ: «[…] ο Ρέη χρησιμοποιούσε την ποίησή του για να τραβήξει την τίγρη έξω από την κρυψώνα της».
Η ποίηση του Κάρβερ είναι ένα γοητευτικό αμάλγαμα της αναμέτρησης με το παρελθόν (γνωστή η πολύχρονη μάχη του με τον αλκοολισμό), της αναψηλάφησης των οικογενειακών σχέσεων, της συντροφικότητας και γλυκόπικρων συναισθημάτων, όπως η δικαίωση, αλλά και η δίψα μπροστά στο αναπόφευκτο τέλος. Στους στίχους του ο αναγνώστης ακολουθεί τις εναλλαγές χρόνου και χώρων και τον κυματισμό των στίχων που συνομιλούν αδιαμεσολάβητα με τα πιο μύχια συναισθήματά του. Την ίδια στιγμή τόσο η πύκνωση όσο και η μινιμαλιστική αποτύπωση στιγμών και καταστάσεων που χαρακτηρίζουν τα διηγήματά του υπάρχουν αυτούσια και στα ποιήματά του.
Στην παρούσα ανθολογία 57 δημοσιευμένων και αθησαύριστων ποιημάτων του όλα τα παραπάνω αποτελούν ένα αδιόρατο νήμα που διαπερνά όλοκληρο το έργο του — υπογραμμίζοντας πως τα πεζά του δεν μπορούν να προσληφθούν πλήρως αν δεν (ξανα)διαβαστούν υπό το λοξό φως των ποιημάτων του. Άλλωστε, όπως σημειώνει η Τες Γκάλαχερ: «[…] ο Ρέη χρησιμοποιούσε την ποίησή του για να τραβήξει την τίγρη έξω από την κρυψώνα της».
- GenresPoetry
224 pages, Paperback
First published November 4, 2020
4 people are currently reading
191 people want to read
About the author
Raymond Carver
361 books5,118 followersCarver was born into a poverty-stricken family at the tail-end of the Depression. He married at 19, started a series of menial jobs and his own career of 'full-time drinking as a serious pursuit', a career that would eventually kill him. Constantly struggling to support his wife and family, Carver enrolled in a writing programme under author John Gardner in 1958. He saw this opportunity as a turning point.
Rejecting the more experimental fiction of the 60s and 70s, he pioneered a precisionist realism reinventing the American short story during the eighties, heading the line of so-called 'dirty realists' or 'K-mart realists'. Set in trailer parks and shopping malls, they are stories of banal lives that turn on a seemingly insignificant detail. Carver writes with meticulous economy, suddenly bringing a life into focus in a similar way to the paintings of Edward Hopper. As well as being a master of the short story, he was an accomplished poet publishing several highly acclaimed volumes.
After the 'line of demarcation' in Carver's life - 2 June 1977, the day he stopped drinking - his stories become increasingly more redemptive and expansive. Alcohol had eventually shattered his health, his work and his family - his first marriage effectively ending in 1978. He finally married his long-term parter Tess Gallagher (they met ten years earlier at a writers' conference in Dallas) in Reno, Nevada, less than two months before he eventually lost his fight with cancer.
Rejecting the more experimental fiction of the 60s and 70s, he pioneered a precisionist realism reinventing the American short story during the eighties, heading the line of so-called 'dirty realists' or 'K-mart realists'. Set in trailer parks and shopping malls, they are stories of banal lives that turn on a seemingly insignificant detail. Carver writes with meticulous economy, suddenly bringing a life into focus in a similar way to the paintings of Edward Hopper. As well as being a master of the short story, he was an accomplished poet publishing several highly acclaimed volumes.
After the 'line of demarcation' in Carver's life - 2 June 1977, the day he stopped drinking - his stories become increasingly more redemptive and expansive. Alcohol had eventually shattered his health, his work and his family - his first marriage effectively ending in 1978. He finally married his long-term parter Tess Gallagher (they met ten years earlier at a writers' conference in Dallas) in Reno, Nevada, less than two months before he eventually lost his fight with cancer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 23 of 23 reviews
December 26, 2020
Και το όνομά του να έγραφε μόνο, θα το έκανε με τέτοιο τρόπο που πάλι 5 αστέρια θα του έδινα. Μηδέν αντικειμενικοτητα.
May 8, 2022
Carver αγάπη μου... ο ποιητής/ συγγραφέας που μπορεί να σε αποτελειώσει με ένα ποίημά του, με ένα διήγημά του. Άργησα να τον διαβάσω, αλλά δεν μετάνιωσα... Ήρθε την κατάλληλη στιγμή!
Ένας καλλιτέχνης με πάθη που δεν φοβάται να τα καταθέσει στα ποιήματά του. Ο αλκοολισμός, η αγάπη για το πατέρα του, ο έρωτας για τη σύντροφό του Τες βρίσκονται παρόντα στους στίχους του. Διάβαζα τα ποιήματα και σκεφτόμουν το εγώ του Carver και το εγώ το δικό μου. Γιατί ο Ray διαλέγεται με τον αναγνώστη, πετάει το μπαλάκι... σαν να του λέει: "και εσύ φίλε μου, όλα καλά;" και θα του απαντούσα "κι εγώ φοβάμαι... δεν ξέρω τι περισσότερο.. ίσως ο φόβος πως δεν θα αγαπήσω και δεν αγαπάω αρκετά.. Ναι αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος μου η συναισθηματική αναπηρία. Θα μπορούσα να αναλύσω και τα 54 ποιήματα και να γράφω κάθε σκέψη μου.. αλλά αυτό ειλικρινά δεν νομίζω ότι έχει τόση σημασία.
Ένας καλλιτέχνης με πάθη που δεν φοβάται να τα καταθέσει στα ποιήματά του. Ο αλκοολισμός, η αγάπη για το πατέρα του, ο έρωτας για τη σύντροφό του Τες βρίσκονται παρόντα στους στίχους του. Διάβαζα τα ποιήματα και σκεφτόμουν το εγώ του Carver και το εγώ το δικό μου. Γιατί ο Ray διαλέγεται με τον αναγνώστη, πετάει το μπαλάκι... σαν να του λέει: "και εσύ φίλε μου, όλα καλά;" και θα του απαντούσα "κι εγώ φοβάμαι... δεν ξέρω τι περισσότερο.. ίσως ο φόβος πως δεν θα αγαπήσω και δεν αγαπάω αρκετά.. Ναι αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος μου η συναισθηματική αναπηρία. Θα μπορούσα να αναλύσω και τα 54 ποιήματα και να γράφω κάθε σκέψη μου.. αλλά αυτό ειλικρινά δεν νομίζω ότι έχει τόση σημασία.
June 15, 2021
Ο Καρβερ φροντισμενος με αγάπη..ΥΓ δωθηκε ως πασχαλινό δώρο ως ένδειξη αγάπης..τολμήστε να το χαρίσετε σε άντρα!
March 28, 2021
Fear
Fear of seeing a police car pull into the drive.
Fear of falling asleep at night.
Fear of not falling asleep.
Fear of the past rising up.
Fear of the present taking flight.
Fear of the telephone that rings in the dead of night.
Fear of electrical storms.
Fear of the cleaning woman who has a spot on her cheek!
Fear of dogs I've been told won't bite.
Fear of anxiety!
Fear of having to identify the body of a dead friend.
Fear of running out of money.
Fear of having too much, though people will not believe this.
Fear of psychological profiles.
Fear of being late and fear of arriving before anyone else.
Fear of my children's handwriting on envelopes.
Fear they'll die before I do, and I'll feel guilty.
Fear of having to live with my mother in her old age, and mine.
Fear of confusion.
Fear this day will end on an unhappy note.
Fear of waking up to find you gone.
Fear of not loving and fear of not loving enough.
Fear that what I love will prove lethal to those I love.
Fear of death.
Fear of living too long.
Fear of death.
I've said that.
Fear of seeing a police car pull into the drive.
Fear of falling asleep at night.
Fear of not falling asleep.
Fear of the past rising up.
Fear of the present taking flight.
Fear of the telephone that rings in the dead of night.
Fear of electrical storms.
Fear of the cleaning woman who has a spot on her cheek!
Fear of dogs I've been told won't bite.
Fear of anxiety!
Fear of having to identify the body of a dead friend.
Fear of running out of money.
Fear of having too much, though people will not believe this.
Fear of psychological profiles.
Fear of being late and fear of arriving before anyone else.
Fear of my children's handwriting on envelopes.
Fear they'll die before I do, and I'll feel guilty.
Fear of having to live with my mother in her old age, and mine.
Fear of confusion.
Fear this day will end on an unhappy note.
Fear of waking up to find you gone.
Fear of not loving and fear of not loving enough.
Fear that what I love will prove lethal to those I love.
Fear of death.
Fear of living too long.
Fear of death.
I've said that.
November 25, 2021
Δεν είμαι πολύ εξοικειωμένη με την ποιήση, και βρίσκω αρκετά πιο δύσκολο το να διαβάσεις ποίηση σε κάποια γλώσσα πλην της μητρικής σου. Η μετάφραση των ποιημάτων στα ελληνικά από τον Άκη Παπαντώνη είναι εξαιρετική. Εάν γνωρίζετε καλά αγγλικά, προτείνω να διαβάζετε το αρχικό ποίημα στα αγγλικά και μετά να ανατρέχετε στη μετάφραση.
Δεν είχα ποτέ ξανά επαφή με τον Καρβερ, ούτε ως πεζογράφο ούτε ως ποιητή. Δε θα πω ότι τρανταχτηκε ο κόσμος μου με τη συγκεκριμένη συλλογή, υπήρχαν όμως κάποια ποιήματα (ιδίως προς το τέλος του βιβλίου) τα οποία με άγγιξαν, πολύ. Ήταν πιο προσωπικά, πιο βαθιά θεωρώ..
Δεν είχα ποτέ ξανά επαφή με τον Καρβερ, ούτε ως πεζογράφο ούτε ως ποιητή. Δε θα πω ότι τρανταχτηκε ο κόσμος μου με τη συγκεκριμένη συλλογή, υπήρχαν όμως κάποια ποιήματα (ιδίως προς το τέλος του βιβλίου) τα οποία με άγγιξαν, πολύ. Ήταν πιο προσωπικά, πιο βαθιά θεωρώ..
December 25, 2020
Κολιμπρί
Ας πούμε πως λέω καλοκαίρι,
γράφω τη λέξη "κολιμπρί",
τη βάζω σε ένα φάκελο,
και κατηφορίζω το λόφο
ως το γραμματοκιβώτιο. Όταν ανοίξεις
το γράμμα μου θα σου έρθουν στο νου
εκείνες οι μέρες και το πόσο πολύ,
απλώς το πόσο πολύ σε αγαπώ.
Θα μπορούσα, βέβαια, να παραθέσω όλα τα ποιήματα της συλλογής "Ένα καινούργιο μονοπάτι μέχρι τον καταρράκτη (1989)", που με διέλυσαν με τον καλύτερο τρόπο. <3
Ας πούμε πως λέω καλοκαίρι,
γράφω τη λέξη "κολιμπρί",
τη βάζω σε ένα φάκελο,
και κατηφορίζω το λόφο
ως το γραμματοκιβώτιο. Όταν ανοίξεις
το γράμμα μου θα σου έρθουν στο νου
εκείνες οι μέρες και το πόσο πολύ,
απλώς το πόσο πολύ σε αγαπώ.
Θα μπορούσα, βέβαια, να παραθέσω όλα τα ποιήματα της συλλογής "Ένα καινούργιο μονοπάτι μέχρι τον καταρράκτη (1989)", που με διέλυσαν με τον καλύτερο τρόπο. <3
March 16, 2021
Η καλύτερη μετάφραση ποίησης που έχω διαβάσει με μεγάλη διαφορά.
February 9, 2021
Σε αυτό το βιβλίο υπάρχουν λέξεις, λέξεις η μια δίπλα στην άλλη, η μια πάνω η κάτω από την άλλη. Λέξεις όπως
«Σήμερα η καρδιά μου, σαν την εξώπορτα, μένει ανοιχτή για πρώτη φορά εδώ και μήνες.»
«Το μέλλον μας κρύβεται βαθιά μες το απόγευμα»
«Γιατί πρέπει πάντα να ξεμένω πίσω - ακούγοντας, καπνίζοντας,
σημειώνοντας το επόμενο απόμακρο πράγμα;»
«Τα πνευμονία μου έχουν γεμίσει απ´τον καπνό της απουσίας σου»
«Όπου και αν πήγαινε εκείνη τη μέρα βάδιζε μέσα στο ίδιο του το παρελθόν»
«Δεν υπήρχε απάντηση σε αυτό η σε οτιδήποτε άλλο στον κόσμο σήμερα το πρωί»
Και αυτές οι λέξεις λοιπόν, που απλά στέκουν μόνες και συνδυάζονται, περιέχουν τα πάντα, το Όλο.
Τον άνθρωπο, την αδυναμία του, τα τόσα πολλά λάθη, τη μοναξιά, το φόβο, την ίδια την ύπαρξη που είναι τόσο μοναχική σε ένα απέραντο σύμπαν ύλης που δε ζει, σε ένα τόσο τρομακτικό κόσμο, σε τόσες πολλές αναπάντητες για πάντα ερωτήσεις.
Και την ομορφιά, τη χαρά, το θαύμα που για λίγο επικρατεί. Τη ζωή, που καμία φορά είναι γενναιόδωρη.
Και έτσι, οι λέξεις αυτές, που στέκουν η μια δίπλα στην άλλη, έχουν δύναμη τελικά, και μπορούν να ραγίσουν αυτό που έχει ο καθένας μέσα στο στήθος και κάτω από το δέρμα του. Και μπορούν και φτιάχνουν δάκρυα- ένα θαύμα είναι και αυτά-
Και μπορούν, αν θες, να σε κάνουν να αποδεχτείς ή ακόμα και να αγαπήσεις, την ανθρώπινη μορφή-ψυχή-υπόσταση και όσα τη συνοδεύουν
Και όσα καταστρέφει
Αλλά
Και όσα φτιάχνει
Και όσα απορρέουν
Γιατί τελικά
«Η τρυφερότητα είναι που με νοιάζει. Αυτό είναι το δώρο που σήμερα το πρωί με συγκινεί και με κρατάει. Όπως και κάθε πρωί»
«Σήμερα η καρδιά μου, σαν την εξώπορτα, μένει ανοιχτή για πρώτη φορά εδώ και μήνες.»
«Το μέλλον μας κρύβεται βαθιά μες το απόγευμα»
«Γιατί πρέπει πάντα να ξεμένω πίσω - ακούγοντας, καπνίζοντας,
σημειώνοντας το επόμενο απόμακρο πράγμα;»
«Τα πνευμονία μου έχουν γεμίσει απ´τον καπνό της απουσίας σου»
«Όπου και αν πήγαινε εκείνη τη μέρα βάδιζε μέσα στο ίδιο του το παρελθόν»
«Δεν υπήρχε απάντηση σε αυτό η σε οτιδήποτε άλλο στον κόσμο σήμερα το πρωί»
Και αυτές οι λέξεις λοιπόν, που απλά στέκουν μόνες και συνδυάζονται, περιέχουν τα πάντα, το Όλο.
Τον άνθρωπο, την αδυναμία του, τα τόσα πολλά λάθη, τη μοναξιά, το φόβο, την ίδια την ύπαρξη που είναι τόσο μοναχική σε ένα απέραντο σύμπαν ύλης που δε ζει, σε ένα τόσο τρομακτικό κόσμο, σε τόσες πολλές αναπάντητες για πάντα ερωτήσεις.
Και την ομορφιά, τη χαρά, το θαύμα που για λίγο επικρατεί. Τη ζωή, που καμία φορά είναι γενναιόδωρη.
Και έτσι, οι λέξεις αυτές, που στέκουν η μια δίπλα στην άλλη, έχουν δύναμη τελικά, και μπορούν να ραγίσουν αυτό που έχει ο καθένας μέσα στο στήθος και κάτω από το δέρμα του. Και μπορούν και φτιάχνουν δάκρυα- ένα θαύμα είναι και αυτά-
Και μπορούν, αν θες, να σε κάνουν να αποδεχτείς ή ακόμα και να αγαπήσεις, την ανθρώπινη μορφή-ψυχή-υπόσταση και όσα τη συνοδεύουν
Και όσα καταστρέφει
Αλλά
Και όσα φτιάχνει
Και όσα απορρέουν
Γιατί τελικά
«Η τρυφερότητα είναι που με νοιάζει. Αυτό είναι το δώρο που σήμερα το πρωί με συγκινεί και με κρατάει. Όπως και κάθε πρωί»
March 14, 2021
Σπουδαίος συγγραφέας.... Τα μικρά αυτά αριστουργήματα είναι καταθέσεις ψυχής και συνιστούν το απόλυτο αποτύπωμα του Κάρβερ στη λογοτεχνία. Πολλοί έπαινοι και στον Άκη Παπαντώνη που όχι μόνο τα μετέφρασε τέλεια αλλά είχε και το θάρρος να τα παραθέσει back to back με τα original...
November 29, 2021
" Η ματιά του είναι τόσο διαυγής που σχεδόν σου ραγίζει την καρδιά"
Αυτό έγραψαν σε μια εφημερίδα για τον Κάρβερ.
Εγώ θα πω ότι οι εικόνες του είναι τόσο ήρεμες αλλά ταυτόχρονα τόσο έντονες που σε κάνουν να τρέμεις μέσα σου, όπως η μύτη απ'το στιλό του στο ποίημα " Ένα απόγευμα ".
Στην έκδοση αυτή είναι μαζεμένες ποιητικές συλλογές και ανάμεσα σε αυτές και εκείνη που εκδόθηκε ένα χρόνο μετά τον θάνατο του εκεί που ο Κάρβερ γνωρίζει για το ανεπίστρεπτο μονοπάτι που έχει πάρει η ζωή του. Εκεί που γράφει για την γυναίκα του την Τες, που φροντίζει τα λουλούδια του κήπου τους, για την πρόταση γάμου όταν κατάλαβαν ότι πια δεν είχαν όσο χρόνο υπολόγιζαν, για την αναπάντεχη ευτυχία να ζήσει δέκα όμορφα και μακριά από το αλκοόλ χρόνια, περισσότερα από αυτά που περίμενε δίπλα σε μια γυναίκα που αγαπούσε, για τον γιατρό που έμεινε να κοιτάζονται χωρίς να μιλούν όταν του ανακοίνωσε τα δυσάρεστα και στο τέλος φεύγοντας τον ευχαρίστησε, γιατί η δύναμη της συνήθειας είναι τόσο ισχυρό πράγμα...
Ο Κάρβερ πέθανε πενήντα χρόνων, πάντα θα μου λείπουν όσα θα μπορούσε να έχει γράψει ακόμα, αλλά τελικά ίσως αυτή η έλλειψη να κάνει ακόμα πιο σπουδαία όσα έχω διαβάσει απ'αυτόν.
Αυτό έγραψαν σε μια εφημερίδα για τον Κάρβερ.
Εγώ θα πω ότι οι εικόνες του είναι τόσο ήρεμες αλλά ταυτόχρονα τόσο έντονες που σε κάνουν να τρέμεις μέσα σου, όπως η μύτη απ'το στιλό του στο ποίημα " Ένα απόγευμα ".
Στην έκδοση αυτή είναι μαζεμένες ποιητικές συλλογές και ανάμεσα σε αυτές και εκείνη που εκδόθηκε ένα χρόνο μετά τον θάνατο του εκεί που ο Κάρβερ γνωρίζει για το ανεπίστρεπτο μονοπάτι που έχει πάρει η ζωή του. Εκεί που γράφει για την γυναίκα του την Τες, που φροντίζει τα λουλούδια του κήπου τους, για την πρόταση γάμου όταν κατάλαβαν ότι πια δεν είχαν όσο χρόνο υπολόγιζαν, για την αναπάντεχη ευτυχία να ζήσει δέκα όμορφα και μακριά από το αλκοόλ χρόνια, περισσότερα από αυτά που περίμενε δίπλα σε μια γυναίκα που αγαπούσε, για τον γιατρό που έμεινε να κοιτάζονται χωρίς να μιλούν όταν του ανακοίνωσε τα δυσάρεστα και στο τέλος φεύγοντας τον ευχαρίστησε, γιατί η δύναμη της συνήθειας είναι τόσο ισχυρό πράγμα...
Ο Κάρβερ πέθανε πενήντα χρόνων, πάντα θα μου λείπουν όσα θα μπορούσε να έχει γράψει ακόμα, αλλά τελικά ίσως αυτή η έλλειψη να κάνει ακόμα πιο σπουδαία όσα έχω διαβάσει απ'αυτόν.
November 19, 2023
Ο Carver φαίνεται να πιάνει ένα νοητό νήμα από τον Steinbeck (μεταξύ άλλων), να το προσωποποιεί, να το εμποτίζει με τις βιωματικές του εμπειρίες και να το μεταπλάθει σε όμορφη, γοητευτική ποίηση. Προσωπικά ξεχωρίζω τα ποιήματα που προέρχονται από τη συλλογή 'Εκει που το Νερό συναντά κι άλλο Νερό' τα οποία μου άρεσαν σχεδόν όλα και μετά τη συλλογή 'Ουλτραμαριν'.
Καταπληκτική ποίηση, καταπληκτικός συγγραφέας.
Καταπληκτική ποίηση, καταπληκτικός συγγραφέας.
January 30, 2022
[...]
Η τρυφερότητα είναι που με νοιάζει. Αυτό είναι το δώρο
που σήμερα το πρωί με συγκινεί και με κρατάει.
Όπως και κάθε πρωί.
Η τρυφερότητα είναι που με νοιάζει. Αυτό είναι το δώρο
που σήμερα το πρωί με συγκινεί και με κρατάει.
Όπως και κάθε πρωί.
March 6, 2021
Ομολογώ πως δεν τον ηξερα. Το βιβλίο το πήρα τυχαία από παρόρμηση ανεξήγητη. Κι όμως τώρα είναι σα να τον ξέρω. Ταξιδέψαμε μαζί σε μια ζωή και την αφήσαμε γλυκά να χαθεί στο λυκόφως. Η ποίηση του κάπως χαμηλής τεχνικής, όμως η ανθρωπιά και οι εικόνες των ποιημάτων συγκινούν βαθιά.
January 9, 2022
Τι ζόρικη νύχτα!!! Ή δε θα βλέπω καθόλου όνειρα ή αλλιώς ένα όνειρο που μπορεί να ειναι ή να μην ειναι ονειρο που προμηνύει απώλεια. Χθες βράδυ με παράτησαν σ ένα επαρχιακό δρόμο δίχως λέξη.
Από ένα σπίτι πέρα στους λόφους έφεγγε φως μικρό όσο ένα αστέρι.
Φοβόμουν όμως να πάω εκει και συνέχισα να περπατω.
Ύστερα ξύπνησα με τη βροχή να χτυπάει στο τζαμι.
Σ' ένα βάζο πλάι στο παράθυρο λουλουδια.
Η μυρωδιά του καφέ, κι εσύ να χαιδεύεις τα μαλλιά σου με χειρονομίες καποιου που λείπει χρόνια.
Μα ενα κομματι ψωμί κατω απο το τραπεζι κοντα στα πόδια σου. Και μια σειρά μυρμήγκια μπαινοβγαινουν απο μια ρωγμη στο πάτωμα.
Έχεις πάψει να χαμογελάς.
Κάνε μου μια χάρη τουτο το πρωι. Τράβα την κουρτίνα και γύρνα στο κρεβάτι.
Ξέχνα τον καφέ. Θα προσποιηθούμε πως είμαστε σε ξένη χώρα και ερωτευμένοι.
Από ένα σπίτι πέρα στους λόφους έφεγγε φως μικρό όσο ένα αστέρι.
Φοβόμουν όμως να πάω εκει και συνέχισα να περπατω.
Ύστερα ξύπνησα με τη βροχή να χτυπάει στο τζαμι.
Σ' ένα βάζο πλάι στο παράθυρο λουλουδια.
Η μυρωδιά του καφέ, κι εσύ να χαιδεύεις τα μαλλιά σου με χειρονομίες καποιου που λείπει χρόνια.
Μα ενα κομματι ψωμί κατω απο το τραπεζι κοντα στα πόδια σου. Και μια σειρά μυρμήγκια μπαινοβγαινουν απο μια ρωγμη στο πάτωμα.
Έχεις πάψει να χαμογελάς.
Κάνε μου μια χάρη τουτο το πρωι. Τράβα την κουρτίνα και γύρνα στο κρεβάτι.
Ξέχνα τον καφέ. Θα προσποιηθούμε πως είμαστε σε ξένη χώρα και ερωτευμένοι.
November 24, 2021
Διαβάζοντας κάθε ποίημα του, αισθάνεσαι ότι μπαίνεις σε μια καταχνιά και που και που σαν να βλέπεις από κάπου τον ήλιο να ξεπροβάλει δειλά. Ζαλίζεσαι και λίγο από τις αναθυμιάσεις του αλκοόλ. Έχοντας εμπειρία από τα διηγήματα του Carver σίγουρα το περιβάλλον δεν είναι ξένο.
March 21, 2021
Υπέροχη συλλογή.Πολύ όμορφη έκδοση.Τα ποιήματα που είναι γραμμένα όταν πια γνώριζε με σιγουριά πως μετράει αντίστροφα, είναι συγκινητικά, δυνατά, άμεσα, συγκλονιστικά,και και.
December 19, 2020
Έντονος, καθοριστικός, ρηξικέλευθος-μα συνάμα και εναγκαλιστής-του όποιου βιωμένου κενού της καθημερινότητας...
June 5, 2022
Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο σε μια περίεργη ψυχολογικά κατάσταση, το μόνο που αναρωτιόμουν ήταν γιατί δεν διάβασα νωρίτερα Καρβερ.
Δεν ξέρω αλλά κάπως άγγιξε την ψυχούλα μου με την γραφή του και το τρόπο που επιλέγει να γράψει ποίηση. Είναι σίγουρα πολύ ιδιαίτερος και είτε θα τον λατρέψεις είτε θα τον μισήσεις, εγω ελπίζω για το πρώτο βέβαια. Αλλά όπως και να έχει αξίζει να διαβαστει!
《Απεχθάνομαι να χρησιμοποιώ ένα τηλέφωνο
που έχει μόλις μεταφέρει είδηση θανάτου.
Πρέπει όμως ,αυτό είναι το μοναδικό τηλέφωνο
για μίλια, κι ίσως
ακούσει χωρίς να πάρει το μέρος κανενός.》
Δεν ξέρω αλλά κάπως άγγιξε την ψυχούλα μου με την γραφή του και το τρόπο που επιλέγει να γράψει ποίηση. Είναι σίγουρα πολύ ιδιαίτερος και είτε θα τον λατρέψεις είτε θα τον μισήσεις, εγω ελπίζω για το πρώτο βέβαια. Αλλά όπως και να έχει αξίζει να διαβαστει!
《Απεχθάνομαι να χρησιμοποιώ ένα τηλέφωνο
που έχει μόλις μεταφέρει είδηση θανάτου.
Πρέπει όμως ,αυτό είναι το μοναδικό τηλέφωνο
για μίλια, κι ίσως
ακούσει χωρίς να πάρει το μέρος κανενός.》
September 23, 2023
Πολύ ενδιαφέρον το πώς χειρίζεται τον ποιητικό λόγο - όπως πάντα χωρίς καμία φλυαρία, κατευθείαν στην ιστορία και το συναίσθημα.
Θα ήθελα να είχα διαβάσει μια προειδοποίηση ή έστω μια νύξη ότι μιλάει αρκετά για το πένθος και για τον επικείμενο θάνατο του από καρκίνο.
Αυτό δεν αφαιρεί τίποτα, ίσα ίσα προσθέτει στη δύναμη του λόγου του, απλά μην το πάρετε πχ για καλοκαιρινό ανάγνωσμα εάν δεν είστε εξοικειωμένα ή σε αυτή τη διάθεση.
Υπέροχο που περιλαμβάνει και την ελληνική μετάφραση και τα ποιήματα στα αγγλικά. Ήταν εμπειρία τα διαβάζω πρώτα στη μετάφραση και μετά να ανατρέχω στο original.
Θα ήθελα να είχα διαβάσει μια προειδοποίηση ή έστω μια νύξη ότι μιλάει αρκετά για το πένθος και για τον επικείμενο θάνατο του από καρκίνο.
Αυτό δεν αφαιρεί τίποτα, ίσα ίσα προσθέτει στη δύναμη του λόγου του, απλά μην το πάρετε πχ για καλοκαιρινό ανάγνωσμα εάν δεν είστε εξοικειωμένα ή σε αυτή τη διάθεση.
Υπέροχο που περιλαμβάνει και την ελληνική μετάφραση και τα ποιήματα στα αγγλικά. Ήταν εμπειρία τα διαβάζω πρώτα στη μετάφραση και μετά να ανατρέχω στο original.
February 8, 2022
Έξοχη έκδοση ενός προσεκτικού και ευαίσθητου κορφολογήματος των ποιητικών ανθών του Ρέιμοντ Κάρβερ από τον Άκη Παπαντώνη· ένα χάρτινο μπουκέτο που ευωδιάζει συμπόνια για την ανθρώπινη κατάσταση. Ένας Κάρβερ -περισσότερο εδώ από οπουδήποτε αλλού- αφτιασίδωτος, γυμνός κι απροστάτευτος· βραχνός προφήτης της βασιλείας των απλών καθημερινών πραγμάτων.
May 4, 2023
Εξαιρετικά, κατανοητά ποιήματα που αγγίζουν και κάνουν τον αναγνώστη να ταυτιστεί μαζί τους (με κάποια)... Είναι φανερό πως είναι βγαλμένα από τη ζωή του ποιητή και καταφέρνει με μεγάλη επιτυχία να μεταφέρει το ανάλογο συναίσθημα, την ανάλογη σκέψη, την ανάλογη εικόνα και την ανάλογη στιγμή της ζωής του πολύ ζωντανά στο χαρτί και κατ' επέκταση στους αναγνώστες του!
July 20, 2024
Υπέροχη συλλογή με κινηματογραφικότητα! Πολύ όμορφο εκδοτικό αποτέλεσμα παρεμπιπτόντως!
December 21, 2024
5 αστεράκια διότι - εκτός από την ωραία μετάφραση - σπανίζουν οι δίγλωσσες εκδόσεις.
Displaying 1 - 23 of 23 reviews