Rechercheur Viljar Gudmundsson en journaliste Lotte Skeisvoll hebben samen een moord in de doofpot gestopt en denken ermee weg te komen als een onschuldig iemand wordt opgepakt voor hun daden. Tegelijkertijd worden er in Haugesund een aantal gruwelijke moorden gepleegd. Een vrouw wordt opgegeten door ratten en een man wordt door wespen doodgestoken. Wat ze gemeen hebben? De slachtoffers sterven door hun grootste angst. Terwijl ze hun eigen hachje proberen te redden, moeten Viljar en Lotte op onderzoek uit om erachter te komen wie de slachtoffers en hun grootste angsten zo goed kende.
Dodemanstango, eindelijk dan daar, deel drie van de trilogie! Het viel me niet helemaal mee deze afsluiter. Het duurde lang voordat het verhaal echt pakte, zeker tot dik over de helft. Tot die tijd is het soms maar nauwelijks onderhoudend. De personages bleven maar op afstand ook, aansluiting en gevoel van geheel mist hier wat mij betreft. De schrijfstijl is dan wel weer een lust voor het oog en dit verhaal ademt wel echt de sfeer van de Scandinavische thriller. Uiteindelijk komt daar dan de vaart en de spanning er ook in en het einde zelf blaast je van de stoel en brengt dan nog een stuk finale waar je U tegen zegt. Trekt het voor mij dan toch naar een 7/10 oftewel drie en halve sterren 📚🥂
Wat een afsluiter van de reeks. Anders dan de voorgaande, duurde het even voor het verhaal echt op gang kwam. ⏳ Maar wat een einde! 😩 Ik zag het niet aankomen & het maakte me stiekem toch wel droevig 😱😢
Het was al even geleden dat ik het vorige deel van deze trilogie over Viljar en Lotte heb gelezen. Ik wist niet meer precies wat er gebeurd was in de vorige delen, maar helaas was er ook amper herhaling in Dodemanstango om je geheugen op te frissen. Hierdoor kwam ik er niet goed in en pakte het verhaal me minder. De moorden waren gruwelijk, maar het verhaal voelde verder niet heel origineel. Met uitzondering van het einde, dat had ik niet verwacht en zorgde dan toch nog voor een passende afsluiting van de trilogie.
Ontzettend spannend boek. Door de indeling in korte scènes van maximaal 8 paginas las het heel erg vlot. Ik betrapte mezelf erop dat ik mezelf enorm liet meeslepen in het verhaal en effectief spanning en schrik voelde in mijn lichaam bij bepaalde fragmenten. Jammer genoeg zag ik nu pas dat het het laatste deel van een trilogie is.
Na twee toppers kon dit boek me niet echt bekoren. Een afsluiter van een trilogie. Ik had méér verwacht, teleurstelling dus. Daarom ook maar 3 sterren.
Død manns tango är en mycket spännande och välskriven deckare. Jag njöt av språket och berättelsen är uppbyggd precis som jag vill ha den i en deckare. Det är en tajt historia med en hög spänningsgrad från första sidan till den sista. En riktig bladvändare som var svår att släppa. Det har inte hänt så ofta det här året, men det här var en bok jag gärna återkom till även trötta kvällar. Den är uppbyggd enligt alla tänkbara klichéer från deckargenren men trots att det är så uppenbart är det här en otroligt bra deckare. Geir Tangen förmår att gå bakom klichéerna och skapa karaktärer som berör.
I Maestro så var det åtskilliga blinkningar till verk av olika deckarförfattare, både norska och svenska, vilket var en av styrkorna. I Død manns tango används den försupna polisen, den ensamma kvinnliga utredaren, den otrevliga poliskollegan, den hämndslystna brutala mördaren med en personlig vendetta. Det känns mer som det är strukturen och karaktärstyperna som är blinkningen till deckargenren. Jag kan dock ha missat en del litterära referenser (utom den till George Orwells 1984 som framgår redan av baksidestexten). Vissa av komponenterna som används brukar jag reta mig på i andra böcker, men här tycker jag hela serien håller ihop på ett sätt som gör att jag köper en del ”sammanträffanden”.
Jag gillar Geir Tangens sätt att skriva, det fanns en del liknelser som fick mig att dra på smilbanden, men inte överdrivet mycket. En del humor tycker jag är bra i en deckare. Historien och karaktärerna berörde mig. Kanske beror det på att jag lärt känna Lotte och Viljar, men det är som att återse bekanta, som man nu förstår och tycker om trots bra och dåliga drag. Karaktärsteckningarna är överhuvudtaget bra, och i den här sista boken så är det flera av de andra återkommande karaktärerna som jag tycker man lär känna på ett annat sätt. En liten tår letade sig fram på slutet och knuten i magen efter avslutad läsning… Mer tänker jag inte säga om historien för att inte spoila.
En del deckarförfattare drar ut på sina serier i det oändliga. Geir Tangen hade egentligen bara tänkt skriva en bok om de här karaktärerna men det blev tre. En serie som jag tycker är en av de bästa just nu i norsk krim. Trots att det alltid är sorgligt att läsa sista boken i en bra serie, så tycker jag det också är bra att det är just sista delen, att serien får ett avslut. Förhoppningsvis får vi läsa mer av Geir Tangen ändå. För er som inte läser på norska kan jag lugna er med att den andra delen kommer ut på svenska i vår, och förhoppningsvis även den här såsmåningom.
Omdöme: Välskriven bladvändare om hämnd och ensamhet Betyg: 5-
Del 3/ 3, ja tyvärr, men hoppas verkligen karln skriver fler böcker. 4+ och antal sidor Den innehåller det mesta en bra deckare ska ha, spänningarna, karaktärerna, växlingar & vändningar, så att man INTE kan lista ut, vad som ska hända framåt. Han har lyckats bra med att komponera ihop alla delar, men dessa olika personligheter, till handlingarna.
Zoals de auteur in zijn eindwoord schrijft "alle misdaadcliches die er te vinden zijn". Knap om dat allemaal in 3 boeken te krijgen. Haugasund is geen gezonde plek om te leven.
Moest even nadenken over de rating aangezien ik graag 3.5 zou willen geven en dus de afweging tussen 3 en 4 moest maken. Toch 3 geworden omdat de verhaallijnen voor mij soms iets te kris kras door elkaar liepen. Ik ben nog altijd fan van Geir Tangen maar zoals hij mij kon bekoren in het eerste boek, is spijtig genoeg niet meer gelukt in de volgende 2 boeken al vond ik het dit boek alweer stukken beter dan het tweede. Ik was in ieder geval wel fan van de personages en de vlotte schrijfstijl dus kijk zeker uit naar wat er volgt.
Ik keek erg uit naar dit derde en laatste deel van deze serie. Van de voorgaande delen heb ik echt genoten, dus het duurde mij te lang voordat ik aan dit boek kon beginnen. Wij lezen de boeken altijd in de volgorde zoals ze binnen komen, of er moeten al blogtours tussen komen. Dus hij lag al eventjes op mij te wachten.
Ik begon enthousiast te lezen. Het boek begint met een schuingedrukte tekst. En ik vraag me even af wat ik aan het lezen ben. Het gaat over een dode man die onder andere zwaait. Ik had even het gevoel dat ik een sciencefiction boek ging lezen. Maar al snel werd duidelijk hoe dit zat.
Toen voelde het boek al snel vertrouwd en ging het boek eigenlijk verder waar Hartenbreker gestopt was. De moord die Viljar en Lotte hebben verdoezeld blijft hun achtervolgen en Lotte heeft het hier erg moeilijk mee.
Er zijn verschillende verhaallijnen die zo op het eerste oog niks met elkaar te maken hebben. Echter komen deze op het eind mooi bij elkaar en wordt het toch één verhaal. Tangen schrijft verhalen die wat ingewikkeld in elkaar zijn, je moet er echt je kop bij houden, anders zou je de draad wel eens kwijt kunnen raken. Maar dit vind ik net de kracht van zijn boeken. Hij schrijft gecompliceerd, maar toch wordt het verhaal heel natuurlijk afgerond zonder geforceerd over te komen.
De hoofdstukken zijn kort en allemaal voorzien van een tijdsaanduiding, hierdoor zie je dat het verhaal zich in een kort tijdsbestek afspeelt. De hoofdstukken zijn ook kort, hierdoor blijft ook de vaart in het verhaal zitten, want ik was iedere keer weer geneigd om toch nog even snel een hoofdstuk te lezen.
De ontknoping heeft mij verrast en had ik toch niet helemaal zien aankomen. Dit zorgt er wel voor dat de trilogie echt afgerond is.
Tangen schrijft in zijn dankwoord dat hij alle misdaadclichés die er in de geschiedenis van de Scandinavische misdaadliteratuur bestaan wel gebruikt heeft en dat er gewoon een einde moest komen aan deze trilogie. En ik denk inderdaad dat ik hem hier wel gelijk in moet geven. De trilogie is een goed einde. Als de serie langer was geworden dan was het ongeloofwaardig geworden en zou het waarschijnlijk ongemakkelijk worden om te lezen.
Een nieuw boek en/of serie van Geir Tangen zal ik zeker weer op pakken, want zijn schrijfstijl is boeiend en houdt mij tijdens het lezen altijd in zijn greep, waardoor ik tot nog toe de boeken van zijn hand iedere keer binnen no time uit had.
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
Si conclude la trilogia dedicata a Lotte e Viljar. Un uomo proveniente dal passato di Lotte mette in atto una terribile vendetta contro un gruppo di amici che lo avevano tradito. Per ucciderli utilizza le loro paure più nascoste, rivelate durante una gita di 17 anni prima. Anche Viljar dovrà fare i conti con i suoi due più grandi errori: quello commesso nel primo romanzo e l'uccisione del neonazista commesso nel secondo. Un finale tragico che lascia pochi dubbi sulla possibilità di un prosieguo della serie.
Obwohl der Anfang des Buches nicht ganz mit dem 1. und 2. Buch der Reihe mithalten konnte, hat mir das Buch gefallen. Das Ende ist spannend und man erfährt erst spät wer der Mörder ist. Das Buch ist kürzer als die ersten beiden, was für diesen Teil gut war. Auch die Kapitel sind kurz und so hat man das Buch schnell durch gelesen.
Hoewel ik de eerste twee boeken niet had gelezen, is dit boek ook prima als zelfstandig deel te lezen. mooie verhaallijn met een prettige opbouw. De hoofdlijn is goed te volgen; het is duidelijk dat de bijlijn en de ontwikkeling van de hoofdpersonen een voorgeschiedenis heeft in de andere boeken, maar dat hindert het begrip niet. Spannend tot het einde!
Denne var tross alt bedre enn de to forutgående, og det ER noe bra der, i bunnen av alle OCDene, absurde personkarakterer og fullstendig overdimensjonerte terrorhandlinger og mord...
Hørt på lydbok, lest av forfatteren selv. Disclaimer: Har ikke lest de første bøkene, så anmeldelsen er farget av dette. En nokså platt krimroman med uengasjerende plot, overdrevne, men umotiverte ugjerninger og karakterer man ikke kommer inn under huden på.
Waardige afsluiter van de trilogie. In het begin vraagt het enige inspanning om de personnages te onthouden. Naar het einde toe wordt het een echte pageturner.