To już nie ma znaczenia

by Joanna Jagiełło

"Jeżeli idziesz przez piekło, nie zatrzymuj się, idź dalej. Wszystko się kiedyś kończy."
Winston Churchill
Powieść o czterech przyjaciółkach. Każda z nich jest zupełnie inna, każda ma swoją smutną historię, swoje problemy i słabości, z którymi co dzień próbuje walczyć. Łączą ich balet, wspólne próby i przygotowania do wielkiego finałowego występu.
Niedługo przed występem, w czasie obozu treningowego, jedna z przyjaciółek znika w tajemniczych okolicznościach… Nikt nie wie, co się z nią stało, czy uciekła, czy została uprowadzona, a może popełniła samobójstwo…
Jej zniknięcie prowokuje i wymusza to, że przyjaciółki zaczynają szukać, analizować, rozmawiać, zastanawiać się nad sensem jej słów… To już nie ma znaczenia… Ta śliczna, z pozoru szczęśliwa dziewczyna okazała się bardzo samotna, zrozpaczona i okrutnie krzywdzona przez najbliższych. Dlaczego nikt nie zauważył wcześniej, co tak naprawdę się dzieje. Przyjaciółki wstydzą się teraz, że czasem nawet jej zazdrościły – nie były świadome, jak bardzo była krzywdzona. Teraz muszą wyjaśnić i zrozumieć jej zniknięcie. Prawda jest bolesna, dotyczy ich wszystkich, a jest bliżej niż myślą… a niektóre chwile zmieniają wszystko. Są jak granica między przed i po.

347 pages, Paperback

First published September 30, 2020

About the author

Joanna Jagiełło ukończyła wydział anglistyki na UW. Współpracowała z czasopismami "Perspektywy" oraz "Cogito" jako dziennikarka i autorka materiałów do nauki języka angielskiego. Uczyła na wydziale anglistyki oraz w liceach i gimnazjach. Przez wiele lat pracowała jako redaktorka podręczników do języka angielskiego. Jest autorką autobiograficznej powieści dla dorosłych "Hotel dla twoich rzeczy" (2014) oraz dwóch powieści dla młodzieży: "Kawa z kardamonem" (2011) i "Czekolada z chili" (2013). Obie zostały wydane również na Ukrainie. Napisała także książki dla młodszych dzieci: "Oko w oko z diplodokiem" (2013) oraz "Pamiętnik Czachy" (2014), a także dwa tomiki poetyckie: "Moje pierwsze donikąd" (1997) i "Ślady" (2013). Oprócz pisania lubi grać na gitarze, śpiewać i malować. Ma dwie córki. Mieszka w Warszawie.

Reviews

[Olga Kowalska (WielkiBuk) · Rating 4 out of 5]

Pozornie niewinne gesty, ukryte pragnienia, budząca się do życia seksualność… Pierwsze miłosne uniesienia i niebezpieczeństwo, które czai się w niby bezpiecznych ramionach dorosłych. Joanna Jagiełło snuje przygnębiającą, niepokojącą opowieść o zagubionej dziewczynie, która wikła się w związek, z którego nie ma już odwrotu.

Nie bez przyczyny „Nie ma już znaczenia” rozpoczyna się fragmentem piosenki z „Upiora z opery” i sceną, która przywodzi na myśl pełną rozbuchanego pożądania scenę niby żywcem wyjętą z musicalu. Christine – młoda niedoświadczona dziewczyna – tańczy w ramionach tytułowego Upiora. Tego, który wcześniej odgrywał rolę jej ojca, opiekuna, anioła… Szybko jednak przybrał prawdziwą twarz diabła.

Joanna Jagiełło z wyczuciem i delikatnością kreśli przed czytelnikiem historię nastolatek, których życie nie oszczędza, a które w tańcu odnalazły swój azyl, swoją bezpieczną oazę. Nic jednak nie trwa wiecznie, a bezwzględna rzeczywistość potrafi wkraść się nawet do świata dziewczęcych marzeń.

To mroczna opowieść jak na historię przeznaczoną dla młodzieży, a jednak porusza ważny temat i obnaża zagrożenia, jakie mogą spotkać każdą nastolatkę. „To już nie ma znaczenia” polecam starszym dziewczynom i wszystkim, którzy mają ochotę na opowieść o pasji tańca i nastoletnich obawach, zmartwieniach i tajemnicach.

[ameliesbooks · Rating 3 out of 5]

3.5/5 🌟

Hmm.... Co by tu powiedzieć? Cóż ta książka ma dość dużo wad, ale ma też plusy, więc od tego zacznę. Bardzo podoba mi się fabuła. Ogólnie dzieję się dość dużo i jest naprawdę ciekawie. Książkę przeczytałam błyskawicznie, bo w zasadzie w dwa dni. Ta poztcja porusza też bardzo ważne problemy, takie jak: molestowanie, alkoholizm i brak uwagi ze strony rodziców (myślę, że mogę nazwać to problemem). Niby fajnie, że porusza takie ważne tematy, ale mam wrażenie, że nie do końca robi to dobrze. Nie przepadam za głównymi bohaterkami. Jedynie może jestem w stanie znieść Jagodę. Za to reszta dziewczyn to tragedia... Ich brak wiedzy na ważne tematy jest dołujący. Dodatkowo ich tok myślenia jest żenujący. Książka mocno średniawa.

[Goska Majewska · Rating 4 out of 5]

Ciekawa książka, choć na tle jej poprzednich nie porwała mnie jakoś szczególnie.

[☆ Iga ☆ · Rating 2 out of 5]

Na wstępie zaznaczę, że nie wiem, co mam sądzić o tej książce i z tego względu ta recenzja może być trochę chaotyczna. Standardowo zacznę od plusów. Autorka poruszyła tu bardzo ważną tematykę - przemoc fizyczną, niezrozumienie ze strony dorosłych, molestowanie seksualne, alkoholizm. Odniosłam wrażenie, że autorka chciała za dużo wątków zmieścić w tej książce i nie do końca się to udało. Główny motyw, który powinien wybrzmieć podczas zakończenia niezbyt, moim zdaniem, mocno się zaznaczył. Gdyby było ono bardziej wyraziste, myślę, że cała powieść by zyskała. Temat przewodni, czyli taniec, był ciekawie i realistycznie przedstawiony, więc to kolejna zaleta. Bardzo dobre było wykreowanie czterech głównych bohaterek - każda jest inna, ma swoje własne zainteresowania, charakter i sytuację. Łatwo je odróżnić, co pomogło mi się zorienować szczególnie na początku książki, gdzie zostałam zaskoczona wieloma perspektywami. I właśnie teraz przejdę do narracji. Od początku do końca fabuła jest poszatkowana i rozdzielona między dwie główne miejsca akcji: Warszawę i pewien dom, gdzie znajduje się Miriam (nie jest to spoiler, bo dowiadujemy się tego na samym początku). I właśnie - zaginięcie Miriam. Bardzo nie podobało mi się to, że autorka nie wykorzystała tej sytuacji i nie potrzymała czytelnika w napięciu. Gdyby dodała wątek kryminalny do tej książki, myślę, że bardziej by mi się podobała. Bez zdradzania fabuły mogę omówić jeszcze zakończenie - jak już wcześniej pisałam, nie było mocne i to ostatecznie popsuło moje oczekiwania. Epilog był już znacznie lepszy, pokazujący, że niektóre wydarzenia rzeczywiście zmieniają ludzi. Niestety, tej recenzji nie zakończę pozytywnym akcentem. Muszę skomentować styl autorki - jest bardzo wymuszony i usilnie kreowany na młodzieżowy. Nie pododbało mi się też zdrabnianie niektórych słów, np. majteczki, piersiątka, i używanie wyrażenia "szminkowanie ust". Język bardzo mi przeszkadzał i często musiałam odłożyć książkę, by przewrócić oczami.
Podsumowując, nie mogę Wam polecić tej książki. Było w niej więcej miusów niż plusów. Może komuś z Was się spodoba.

[Sroka · Rating 5 out of 5]

Piękna książka

[Crimelpoint · Rating 2 out of 5]

Myślałam, że to będzie naprawdę fajna książka, jednak im dalej tym gorzej. Zaczęło się dobrze, ale potem zrobiło się po prostu nudno, jakby skończył się pomysł na książkę.

[Ola · Rating 3 out of 5]

Mocno żałuję, że ją skończyłam. Chyba jeszcze w żadnej książce tak mocno nie denerwowałam się na główną bohaterkę. Irytowało mnie jej zachowanie, podejście do świata. Drażnił mnie też sposób narracji, bo książka pisana jest równocześnie w narracji pierwszo- i trzecioosobowej. Chyba jedyne co ją ratowało to historia, która była tak intrygująca, że (mimo stylu pisania, który kompletnie nie podszedł mi do gustu) miałam ochotę poznać jej zakończenie. I nawet tym zakończeniem się zawiodłam. Szkoda, bo temat naprawdę ważny i cholernie smutny, jednak nie poleciłabym jej. Zastanawiałam się, czy może jestem tak zniesamoczona tą książką przez mój wiek, ponieważ na odwrocie dowiedziałam się, że kierowana jest do przedziału wiekowego 15+, a więc delikatnie młodszego. Myślę jednak, że tematyka jest zdecydowanie zbyt dojrzała jak na piętnastolatki i będąc w tym wieku nie zrozumiałabym jej problemów i pewnie jeszcze bardziej zdenerwowałabym się sposobem jej napisania

[Zuza Magiera · Rating 2 out of 5]

Dla mnie szczerze? ta książka nie wniosła nic do mojego zycia, chce o niej szybko zapomniec, a czytanie tej powieści w ogole nie sprawiało mi przyjemności 2/5⭐️ tylko dlatego ze zamysł na fabule był ok

[Josie · Rating 4 out of 5]

Jestem świadoma, że czas pomiędzy rozpoczęciem a skończeniem czytania może być z lekka przerażająca, ale zapewniam, że to nie przez powyższą pozycję. Książka jest cudowna i jestem pewna, że gdyby nie mój potworny zastój czytelniczy i pogmatwane życie, skończyłabym ją o wiele wcześniej.

Dawno nie pisałam recenzji, totalnie wyszłam z wprawy, dlatego proszę o wyrozumiałość.

Może najpierw trochę o czym w ogóle jest omawiana przeze mnie książka. Historia obraca się głównie dookoła czterech przyjaciółek, które należą do baletowej grupy tanecznej. Wszystko jest pomiędzy nimi idealnie, dopóki jedna z nich - Miriam - nie zaczyna zachowywać się w bardzo podejrzany sposób. Jest mniej obecna, jej zachowanie przechodzi granicę rozsądku a stosunek, który przybiera wobec swoich przyjaciółek można nazwać conajmniej zimnym. Na wyjeździe zespołu tanecznego dochodzi do tragedii - Miriam Pert ginie w nieznanych okolicznościach podczas imprezy w klubie, na którą we czwórkę się wymknęły. Dziewczyna jest osobiście uznana za zaginioną i od tego czasu dziewczyny żyją już konającą nadzieją, że ich droga przyjaciółka żyje i same próbują dojść do sedna sprawy łącząc przeróżne fakty, jednocześnie borykając się z osobistymi problemami i uczęszczając do liceum.

Książka powoli, zaczynając od prologu, gdzie mamy delikatne przedstawienie grupy przyjaciółek, opowiada nam krok po kroku co dokładnie się wydarzyło. Życie Miriam jest oddzielone „grubą krechą”, gdzie to w większości uzyskujemy retrospekcje z czasów, zanim Miriam postanowiła uciec. Życia innych dziewczyn są prowadzone z czasie teraźniejszym, gdzie dowiadujemy się o ich własnych problemach, którymi jednymi z nich są przemoc domowa oraz anoreksja. Wplątane są też relacje pomiędzy nimi a Miriam, które z dnia na dzień wydawały się więdnąć i gnić.

Główną problematyką historii jest przemoc seksualna, której dopuścił się trener ich grupy tanecznej - Emil - na Miriam, a następnie na każdej przyjaciółce po koleji. Zważając na fakt, że są to bardzo młode osoby, autorka znakomicie poradziła sobie z ujęciem tak trudnego tematu przedstawionego na nastolatkach. Ten brak pewności siebie, zatracenie własnej wartości, strach i nieprzemyślane wybory życiowe były bardzo logicznie wytłumaczone na podstawie przeżyć dziewczyn, a przede wszystkim Miriam.

Książka jest napisana znakomitym językiem, bardzo przyjemnie się ją czyta. Co prawda narracja przeskakuje z trzecioosobowej na pierwszoosobową, ale jest to ułożone w taki sposób, że ciężko nawet jest to odczuć.

Dobrze, ale skoro taka dobra, czemu tylko 4 gwiazdki? Cóż, gdyby się dało dałabym 4,5, lecz niestety nie dane mi jest to uczynić. Otóż niezbyt zjadliwa moim zdaniem był przedostatnia scena, gdzie to Miriam próbowała zrobić „wejście smoka” i nagle wszystkie dziewczyny postanowiły wyjawić prawdę tu i teraz, na rozdaniu nagród, że Emil to ten i co dokładnie zrobił. To by jeszcze nie było jakoś złe, gdyby nie fakt, że zaraz po tym wydarzeniu Iwo i Chomik biegną dopaść trenera, biją go a następnie nawet nie zatrzymują jak ucieka. Co prawda w Epilogu dowiadujemy się, że Emil zostanie złapany, ale jakoś za mało było dla mnie tej akcji, szczególnie, że to właśnie na ten moment czekało się całą książkę. Gdzie telefon na policję? Gdzie ochrona? Jak go złapali??? Pomimo tego jednego szczegółu, książka jest cudowna od dechy do dechy.

Koniec chyba najbardziej mnie urzekł. Widzimy realistyczną wersję losów dziewczyn a nie przesłodzoną, że wszystko jest super i cudownie bo Miriam się znalazła. Miriam dalej, nawet po trzech latach boryka się z demonami przeszłości, chociaż jej pasją i ucieczką nadal został balet. Dziewczyny pomimo pójścia na przód nadal pewną częścią siebie są w tyle i nieważne jak bardzo by chciały to wiedzą, że to co było już nigdy nie wróci, a przynajmniej nie do takiego stopnia, co kiedyś.

Opisy dziewczyn oraz ich problematyka bardzo mnie urzekły, jest to naprawdę dobrze napisana książka z ciekawą i niebanalną fabułą. Autorka bardzo dobrze opisała ich uczucia i zmagania które stawały im na drodze. Co prawda dało się domyślić, do kogo to wszystko zmierza, lecz nie zmieniło to mojego spojrzenia na tą pozycję. Serdecznie polecam wszystkim, którzy lubią wątki przyjaźni oraz baletu.

Ostateczna ocena: 4,5/5 gwiazdek.

[Zaksiaz_kowaana · Rating 2 out of 5]

Książka, była dla mnie zagadką do prawie samego końca. Czas akcji co chwile się zmieniał z teraźniejszego do przeszłości i tak w kółko, ale nie było to żadną przeszkodą w zrozumieniu historii. Narratorem książki było kilka osób, co osobiście nie przypadło mi do gustu, ponieważ z żadną z postaci nie byłam w stanie się mocno zżyć. Pozostały one dla mnie obce, niewyraźne. Owszem autorka pozwoliła nam na powierzchowne poznanie każdej osoby, ale nadal nie wywołały one u mnie żadnych silniejszych emocji. W całej książce jest poruszonych kilka ważnych tematów, jak molestowanie, trudne relacje rodzinne, brak porozumienia między rodzicami, a dziećmi. Mimo, że książka, jako całokształt była dla mnie mocno średnia to i tak fajnie, że po nią sięgnęłam.

[lenkkkk · Rating 4 out of 5]

Bardzo ciekawa książka. Wspaniały styl pisania, intrygujący, nie za prosty jak na to, że to książka młodzieżowa, w dodatku nowsza. Bardzo tajemnicza, czasem mroczna, powoli odkrywane są nowe aspekty historii. Podoba mi się to, że każda z 4 przyjaciółek ma spore problemy, nie mają idealnego życia. Szczególnie przypadła mi do gustu Aniela (i Ida). Co zadziwiające, nie sprawiał na mnie żałosnego wrażenia fakt, że akcja rozgrywa się w bardzo współczesnych czasach i to na Saskiej Kępie (znana mi okolica), co nie jest łatwe.

[Alaska · Rating 4 out of 5]

Bardzo dobra książka. Opowiada o bardzo ważnej sprawie jaką jest molestowanie seksualne. Inspirująca przyjaźń. Warto przeczytać również by zobaczyć dziewczynę pogubioną, szukającą własnej drogi, błądzącą. Najlepsza dla młodzieży, która może na co dzień się zmagać z takowymi problemami. Polecam.

[Karo · Rating 4 out of 5]

Amazing book, even though I knew the ending about 50 pages before. Characters act like people their age, epilogue is finishes this book perfectly

[Jagoda Jurga · Rating 4 out of 5]

4,75

[Jagoda Kowal · Rating 3 out of 5]

3.0

[Martyna Eleonora · Rating 3 out of 5]

2.7

[śliwka · Rating 4 out of 5]

ciekawa książka, która pokazuje różne myśli

[Ania · Rating 3 out of 5]

niby okej ale jakaś taka dziwna,niepełna czegoś mi zabrakło

[Karolina · Rating 3 out of 5]

Nie przypadła mi do gustu

[krysia · Rating 5 out of 5]

czemu o tej książce mówi się tak mało?

[IzaG · Rating 5 out of 5]

9/10

[Nina Woziwodzka · Rating 3 out of 5]

Fajna ale trch ta miriam jest atencyjną cipą

[Aleksandra · Rating 2 out of 5]

Myślę że ograniczenie wiekowe 15+ jest tutaj słusznie zastosowane, aczkolwiek styl pisania jest niezadowalający. Postacie i ich rozmowy wskazują na młodszy wiek niż przedstawia ich autor. Sam zamysł zagadki był ciekawy, lecz słabo wykorzystany, przez co przewidywalny.