A Short History of the Italian Renaissance

by Virginia Cox

The extraordinary creative energy of Renaissance Italy lies at the root of modern Western culture. In her elegant new introduction, Virginia Cox offers a fresh vision of this iconic moment in European cultural history, when - between the fourteenth and sixteenth centuries - Italy led the world in painting, building, science and literature. Her book explores key artistic, literary and intellectual developments, but also histories of food and fashion, map-making, exploration and anatomy. Alongside towering figures such as Leonardo da Vinci, Michelangelo, Raphael, Petrarch, Machiavelli and Isabella d'Este, Cox reveals a cast of lesser-known protagonists including printers, travel writers, actresses, courtesans, explorers, inventors and even celebrity chefs. At the same time, Italy's rich regional diversity is emphasised; in addition to the great artistic capitals of Florence, Rome and Venice, smaller but cutting-edge centres such as Ferrara, Mantua, Bologna, Urbino and Siena are given their due.

Genres: History, Italy, Reference, Nonfiction, Art, Renaissance

272 pages, Paperback

First published September 30, 2015

About the author

Virginia Cox was born in England and educated at Cambridge University, where she received her PhD in Italian literature in 1990. She taught at the universities of Edinburgh, UCL, and Cambridge before moving to the Department of Italian Studies at New York University in 2003. Her fields of specialism are Italian Renaissance literature and intellectual history and the history of rhetoric. She lives in New York and London.

Reviews

[TBV (on hiatus)]

The Tailor by Giovanni Battista Moroni (Wikipedia)

"Moroni's painting shows the artisan at work, preparing to cut a cloth - in a brilliant conceit - eyeing up the viewer with an air of concentration as if to gauge his size for the garment he is making." (P160)

Just when I thought that I knew something about the Italian Renaissance, along comes Virginia Cox's pithy and erudite book, along with the realisation on my part that I actually know very little. The book may have a mere 256 pages, but it certainly packs a punch. Not only is it a fresh look at the Italian Renaissance, in which she compares old theories with new scholarship, but it is packed with interesting detail. However, it is not a mere listing of facts. Each fact presented is there to illustrate a well argued point that is being made. There is too much for me to discuss here, and I doubt that I could do it justice. In fact, this book merits a re-read.

Virginia examines the "What? Where? When? Whose?" of the Renaissance, a term first used by Jules Michelet in 1855. She explains what it was that was reborn and how it came about. We learn about the types of Renaissance, the innovations in the various fields, and the author traces the evolution in thought, skill, technology, dissemination of information (I read with interest of the menanti), culture and the expression of self. We see art evolving from a trade to a very respectable and noble profession, and art academies being founded. Treatises were being written by experts in various fields, and there is a very entertaining account of the role of trincianti or virtuoso meat carvers who could "carve a piece of meat, such as a roast fowl, aloft on a fork, slicing it thinly so that the meat rained down effortlessly on to the plates below."

I read with interest of code switching not only as a linguistic concept, but: "...Renaissance Italians were adept at metaphorical, conceptual code-switching between Christian and classical culture, with their very different beliefs and values." They accepted classical culture when it suited them. "It was both a mirror to the modern world and a fantasy parallel universe: an imaginative space in which thoughts that Christian social mores would condemn as deviant might be safely pursued under the guise of philosophical speculation, literature and art."

In particular, the author's contribution of the Renaissance Woman is of great value. Having cited the cases of Venetian writer Miderata Fonte, artist Lavinia Fontana and Isabella Andreini (actress, theatrical impresario, dramatist, poet), she carefully explains:

"One of the reasons why gender and women's history have rarely held a key place in narratives of Italian Renaissance culture is that traditional periodizations that locate the end of the Renaissance in 1527 or 1530 or 1550 miss the crucial late-sixteenth moment that saw the climax of the long-running narrative of women's emergence as cultural protagonists."
"By 1600, the figure of the secular female writer was well established in elite public consciousness in Italy, and educated readers could cite a tradition of women's writing dating back several generations. The first all-female anthology of poetry, incorporating the work of more than 50 writers, dates to 1559; the first biographical dictionary of women writers to 1620."

Several women of note are discussed in this text. There are authors, artists, the Ferrarese female vocal ensemble concerto delle donne, as well as the dance ensemble balletto delle donne. Two famous courtesans at the time, Tullia d'Aragona* and Veronica Franco were "leading female poets". No longer are women ignored or brushed aside in the study of the Renaissance.**

Brava! This book is very accessible to non-historians like myself, and is a must-have for anyone interested in the Italian Renaissance. Highly recommended.

---oOo---

Contents:
1. What? Where? When? Whose?
2. The Renaissance and the Ancient
3. The Renaissance and the Modern
4. Identity and the Self
5. Renaissance Man
6. Renaissance Woman
7. Conclusion

There are maps and illustrations, a timeline, notes, further reading, a bibliography and an index.

* Tullia d'Aragona features in the novel The Scarlet City (my review) by Hella Haasse about Giovanni Borgia known as the Infans Romanus.
**Virginia Cox has written several scholarly studies of various Renaissance women.

[Xpdite]

What exactly was the Italian Renaissance and how did it come to have such enormous cultural purchase? Virginia Cox’s superbly lucid A Short History of the Italian Renaissance directly tackles the first question and, by so doing, brings the reader to a real understanding of the second.

It is written partly for those like myself, who really needed to organise and refresh their thoughts on the subject, but were dazzled by the sheer amount of material available. This book is very accessible to the generalist in that sense because it also provides a beautifully marshalled synthesis of current scholarly work in the field. A short history this may be, but there is much here that is genuinely new and interesting. Also among its chief virtues are a genuine iconoclasm and freshness which means, for experts, it will be challenging in the very best sense of that slippery word.

Cox starts by explaining very clearly what the Renaissance is, and, is not. She briskly re-examines Burckhardt’s hugely influential evaluation and poses the following question which is central to her understanding of the Renaissance:
‘When we speak of a cultural transformation brought about through a galvanising encounter with the classical world, are we speaking of something that affected only an extremely narrow - and male - social elite?’

In unfolding her answer to this question we will come to meet portolan map-makers,
tailors, celebrity chefs, and, a quite remarkable number of women artists and writers, working in places other than Florence, Venice, Rome and Milan. How all this serious material came to be left out of the traditional Renaissance narrative is interesting in itself, and fascinatingly discussed here. Put simply, according to Cox, the Renaissance lasted longer, was more widespread, and went culturally deeper than anyone else has really considered before now.

So this book is important. If you already think you understand the Italian Renaissance you will be forced to engage with Cox’s bold new framing. If you are fresh to the subject I find it difficult to imagine being in better hands. Cox is not only in complete command of her material she also, by academic standards, writes with exhilarating clarity.

[Castles]

While I must admit it wasn’t my most focused read lately, this book offers an interesting and dense debate on the renaissance which in many ways is a continuation of the classic work of Jacob Burkhardt. Whether you agree with these findings is up to you, but you do need to know that his work is a subject to academic debate.

In a more modern sense, this book also offers an interesting debate about the condition, statues, and progress of women in the Renaissance.

[Busrauyarimsi]

Bu kitap üzerine kaleme aldığım yazı 06.11.2020 tarihinde gazeteduvar.com.tr'de yayınlanmıştır: https://www.gazeteduvar.com.tr/ust-zu...

Üst Zümre ile Sokaklar Aynı Sayfada: İtalyan Rönesansı’nın Kısa Tarihi

Bugün sanatta “kusursuz bir yenilik” arayışında olduğunuzu söyleyin, size sanki sözleşilmiş gibi, aynı geçmişi göstereceklerdir. Sanat yolculuğuna henüz çıkmış olmanız ya da fazlasıyla yol almış olmanız da fark etmez üstelik. Sanatın her dalı için de geçerlidir bu. -Neredeyse ürkütücü- derecede büyüleyici ve eksiksiz mimari ve resmin, edebiyat yolculuğunda her daim karşınıza çıkacak eserlerin diyarı ve bugünün de sığınağıdır Rönesans. Karantina sürecinde tekrar hayret ettiğimiz ve sığındığımız Decameron’u, herhangi bir cehennemi anlamak için illa ki kat kat arşınlamamız gereken Dante’nin cehennemini düşünün hele!

Rönesans’ın her insanın genel kültür sınırları içerisinde az ya da çok, lakin önemli bir yer edinmesi gerekir, başka türlü entelektüel okuryazarlık durmadan sekteye uğrar. Tam da bu şartın getirdiği baskıyla ve dönemselleştirmenin ıskaladıklarıyla Rönesans, “kestirilemez” bir hal alır: Bu dönem nereyi kapsıyor, nerede başlayıp nerede bitiyor? Sanat akımları için sıkça söylenen “yeni gelen akım, kendinden öncekini reddeder” kuralına uyuyor mu? Kendinden önce bir şey yoksa, -kelime anlamıyla- ne, nasıl yeniden doğuyor?

İletişim Yayınları’ndan çıkan 'İtalyan Rönesansı’nın Kısa Tarihi', tam da bu sorularla sınırlarını belirleyen, son derece keyifli ve nitelikli bir çalışma olarak okurla buluşuyor. “Kısa Tarih” serisinin son halkasını oluşturan kitap, Rönesans’ın ucu açık tarihinde kendine yeni sınırlar çizip, bu sınırlar içerisindeki alanı başarıyla dolduruyor. Virginia Cox bu noktada son derecede isabetli tercihlerde bulunuyor. Rönesans’ın “kültürel akım” anlamına odaklanarak kolları sıvayan Cox, belli başlı sanatçıları kronolojik olarak sıralayarak, alışılmış bir katalog oluşturmayı amaçlamıyor. Yazar, kitabı bir geleneği tanıtmaktan ziyade anlamaya yönelik biçimde kurgularken, belki her bölümle ayrı bir sosyal bilimler araştırmasının da kapılarını aralıyor. Böylece 'İtalyan Rönesansı’nın Kısa Tarihi', Rönesans’a dair bir “sehpa kitabı” olmanın çok ötesine geçiyor.

Cox, çalışma boyunca, -belki de- konu edindiği geleneğin anatomi çalışmalarına öykünerek harika bir akademik anatomi oluşturuyor. Bu noktada “Ne? Nerede? Ne Zaman? Kimin?” ve “Rönesans ve Antik” bölümlerinin, kitabın iskeletini oluşturan bölümler olduğu söylenebilir. Zira ilk bölümde Cox, İtalya’nın bölünmüşlüğü ve çeşitliliği ekseninde kronolojik bir iskelet oluştururken, genelgeçer dönemselliştirmenin ıskaladıklarını da çalışmanın sınırlarına başarıyla dahil ediyor. İkinci bölüm ise edebiyat, düşünce ve sanat tarihindeki “miras”ın bu yeni dönemi nasıl beslediğini, bu yeni kültürel hareketin kendi içinde, kendisine miras kalan din ve felsefenin sorularını nasıl cevapladığı ve nasıl yeniliğe yönlendiğini konu ediniyor.

“Rönesans Adamı” ve “Rönesans Kadınları” bölümleriyse şüphesiz, 'İtalyan Rönesansı’nın Kısa Tarihi'nin en ilgi çekici bölümleri. “Rönesans Adamları” bölümü, hemen her sanat tarihi dersinde hiyerarşik bir yapı içinde anlatılan “tüccar”, “saraylı” ve “sanatçıyı”ya ideolojik ve toplumsal bir perspektif kazandırıyor. Bunu yaparken Cox, kaskatı bir üçgen yapıda yalnızca bu üç kültürel tipi ele almak yerine, mümkün olan en geniş zemine ulaşmaya çalışıyor. Bu noktada 'İtalyan Rönesansı’nın Kısa Tarihi', adı her daim önem taşıyan ressam, heykeltıraş ve yazarların yanı sıra aşçıların, saray soytarılarının, cücelerin, küçük sanatkârların ve sokak sanatçılarının da çalışması oluveriyor. “Rönesans Kadını” ise, Aristotelesçi kadın fikriyle Ortaçağ’ın harmanladığı kadın fikrinin, İtalyan Rönesansı öncesi toplumsal cinsiyeti nasıl şekillendirdiğini ve yeni geleneğin kadını nasıl yeniden şekillendirdiğini konu ediniyor. Bu bölüm özellikle, hâlâ yolun çok başında olan feminist sanat tarihi eleştirisine de harika yola çıkış noktaları bahşediyor.

İletişim Yayınları’ndan çıkan ve dilimize Cumhur Atay tarafından kazandırılan 'İtalyan Rönesansı’nın Kısa Tarihi', hâlâ göz kamaştıran bu geleneği olabildiğince geniş sınırlar dahilinde, ideolojik ve toplumsal perspektifle ele alırken; onun geçmişini ve yarınını, üst zümresini ve sokaklarını birbirine eklemliyor. Virginia Cox farklı bir yol izlemek istiyor, Rönesans’ı alışagelmiş sahne ışıklarından ziyade, sorgu ışıklarının tam altına yerleştiriyor. Ulaşılan sonuç farklı, daha ayrıntılı ama bir o kadar da aynı: Zira İtalyan Rönesans’ı hangi ışık altında olursa olsun, bir şekilde büyüleyici görünmenin bir yolunu buluyor.

[Gondorlu 1 Okuyucu]

Kitabın dili veya çevirisi beni çok zorladı. İçine girmekte ve bitirmekte zorlandım. Tabi ki bir roman veya hikaye değil ama çok fazla isim ve olay sıkıştırılmış gibi gelerek çok fazla kopupluk yaşadım. Kimbilir belki de bu tarz kitaplar için henüz erginliğe ermemişimdir. 2021 yılı için daha fazla kitap okuma hedefim yanında, bölümüm için de okumuş olduğum bu yılın ilk kitabı. Kitabı sıkılıp yarıda bırakmak yerine bitirmeyi tercih ettim. Değerlendirirken aradığım haz ve fayda açısından ise 2 yıldızı uygun görüyorum. Fırsat maliyeti olarak erkenden bırakmam belki de daha uygun olurdu.

[Isabel Lindin]

Did not read all the chapters. My interest is mainly women’s history. However did read most

Cox really delves deep into the different types of women in the Italian Renaissance and the careers they undertook. A great starting point for anyone interested in the Italian Renaissance.

[Basil Bowdler]

A really elegant and concise overview of the subject: helped me out a lot teaching a topic I know very little about!

[Gülbey]

Konuya gerçekten çok ilgili olmama rağmen kitabı okuması benim için zor oldu, çeviriden mi orijinal dilden mi kaynaklı bilmiyorum ama cümleler çok uzun, yapıları da hep çok karmaşıktı ve çoğu kısmı birkaç kere okumam gerekti. Bir de İtalyanca bazı alıntıların çok kısaltılarak veya anlamı bozularak çevrildiğini yakaladım sanırım birkaç kere (benim bile anlayabileceğim kadar basit hatalardı). Ama çok fazla şey öğrendim ve ilgimi çeken birçok başka kaynağı tanıtması açısından da okuduğuma çok mutluyum.