Jump to ratings and reviews
Rate this book

Φευγάτος

Rate this book
Ο Αλέξανδρος Κουτρούλης υπογράφει τον Φευγάτο, κι ο Φευγάτος είναι περισσότερο μια ιστορία που πραγματεύεται το πώς οι άνθρωποι σφυρηλατούν τους χαρακτήρες τους και λιγότερο μια ιστορία αγάπης. Ή και το αντίθετο. Ο Φευγάτος θίγει τα κακώς κείμενα μιας κοινωνίας που δημιουργεί εγκληματίες. Ή τα αγνοεί εντελώς. Ο Φευγάτος ξέρει πότε πρέπει να φύγει. Ή γίνεται φυγάς και φεύγει από την ίδια του την ζωή, άνευ λόγου και αιτίας. Ο Φευγάτος είναι αυτός που δεν άφησε ποτέ ξεκρέμαστο κανέναν. Ή είναι αυτός που πάντοτε άφηνε ξεκρέμαστο τον εαυτό του.

Η ιστορία του Φευγάτου, μια ιστορία αγάπης και μίσους, μια ιστορία οδυνηρή και ταξιδιάρικη, κρύβει πολλά περισσότερα απ’ όσα μπορούμε να καταλάβουμε. Τα πρώτα κεφάλαια του μυθιστορήματος είναι ελεύθερα διαθέσιμα στο διαδίκτυο στην σελίδα TheBluez.gr. Ίσως, διαβάζοντάς τα, να καταλάβεις γιατί το εξώφυλλο του βιβλίου είναι άσπρο…

592 pages, Paperback

Published October 1, 2020

1 person is currently reading
8 people want to read

About the author

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
6 (75%)
4 stars
1 (12%)
3 stars
1 (12%)
2 stars
0 (0%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 of 1 review
Profile Image for Marina Maidou.
503 reviews27 followers
December 8, 2020
Το να μπεις στο σύμπαν του Αλέξανδρου Κουτρούλη θα έπρεπε να γίνεται με προειδοποίηση "μην εισέρχεστε με στερεότυπα".
Γιατί εξαρχής υπάρχει μια παρανόηση, καθώς ο συγγραφέας αυτός είναι γνωστός για την απεικόνιση της σκληρής πραγματικότητας, στον τρόπο δηλαδή που κάθε άνθρωπος αλληλοεπιδρά με αυτήν, καθώς και τα λογής ψέματα ή ωραιοποιήσεις που δημιουργεί για να επιβιώσει ακέραιος. Και εν τέλει, ο αγώνας (ή η παραίτηση από αυτόν) προκειμένου να σπάσουν τα δεσμά αυτά.
Όλο αυτό και μόνο που το διαβάζετε σας ακούγεται βαρύ και ας το παραδεχτούμε, βαρετό;
Ε, λοιπόν μόλις διαπράξατε το πρώτο σφάλμα στερεότυπου.
Γιατί ο συγγραφέας, παρά το δύσκολο θέμα της ιστορίας του, καταφέρνει με άνεση να τραβήξει τον αναγνώστη διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του, όχι μόνο για την εξέλιξη της πλοκής ή για τους ίδιους τους χαρακτήρες των ηρώων του, αλλά και για το ξεδίπλωμα του πλούτου που έχει ο φιλοσοφικός του κόσμος.
Η ιστορία του Φευγάτου, δεν είναι από εκείνες που διαβάζει κανείς για να περάσει ευχάριστα η ώρα, ούτε κάτι που αφού διαβαστεί μετά από λίγο δεν μένει τίποτε στη μνήμη του αναγνώστη. Παρότι, έχοντας ως όχημα την ιστορία αγάπης μεταξύ του Βασίλη και της Μελίνας, ο συγγραφέας καταγίνεται με ζόρικα θέματα όπως το μίσος ως κίνητρο πορείας, η ενδοοικογενειακή παραμέληση και κακοποίηση (για να μην φανερώσω τα χειρότερα) παρόλα αυτά καταφέρνει κάτι μοναδικό: Αφενός, δεν σέρνει τον αναγνώστη από τη μύτη εξάπτοντας εκβιαστικά το ενδιαφέρον με χιονοστιβάδα από συνταρακτικές περιγραφές. Αφετέρου, όταν φτάνει στα συγκλονιστικά σημεία η περιγραφική δεινότητα του συγγραφέα δεν ωραιοποιεί, ούτε καμουφλάρει τίποτα, δίνει όμως τις εξελίξεις μέσα από ένα πρίσμα σαν κάποιο πολύ κοντινό μας πρόσωπο να μας εξομολογείται ένα τραυματικό συμβάν του. Εκείνη τη στιγμή συμπάσχουμε, προσπαθώντας να κρατήσουμε το πλαίσιο του γεγονότος και να κατανοήσουμε τις αιτίες κι όχι σκαλώνοντας στις σοκαριστικές λεπτομέρειες.
Είναι ένα πυκνογραμμένο κείμενο που δεν πρέπει να διαβάζεται γρήγορα, υπάρχει ωστόσο σ' αυτό ευελιξία χάρη στο κοφτό, λιτό αλλά καίριο στυλ του συγγραφέα, στην ψυχολογική συνέπεια των χαρακτήρων του και στην προσεκτική χρονολογική κίνηση της ιστορίας στο παρόν και στο παρελθόν, χωρίς να προκαλείται σύγχυση με την πλειάδα των προσώπων του έργου.
Επομένως, για όσους αναγνώστες αφήσουν πίσω τους τα λογής στερεότυπα, τους περιμένει μια ιστορία για μια παρέα που έγινε φαμίλια, εκεί που οι πραγματικές φαμίλιες υστέρησαν, για μια ιστορία αγάπης που δεν εξελίσσεται όπως όλες οι τυπικές ιστορίες αγάπης και για τον Φευγάτο, έναν τύπο που δεν φεύγει, αλλά έχει ήδη φύγει, αλλά το τι αφήνει πίσω του είναι αυτό που έχει τελικά σημασία.
Το εξώφυλλο των εκδόσεων Memento, έχει τη λιτή ομορφιά μιας αρχαιοελληνικής επιτύμβιας στήλης, που αν εξαιρέσει κανείς τον νεκρικό τους χαρακτήρα, ήταν στην ουσία μια σέλφι της αρχαιότητας, όπου παρουσιάζεται με διαχρονική κομψότητα το διττό πρόσωπο, αφενός της περσόνας του Φευγάτου και αφετέρου του Βασίλη, που κρύβεται πίσω του, μέχρι να καταφέρει να ορθοποδήσει, το πώς, ε, αυτό είναι η ιστορία του.
Και φυσικά σε αναμονή για τις επόμενες, παρομοίως ενδιαφέρουσες ιστορίες του Αλέξανδρου Κουτρούλη.
Displaying 1 of 1 review