What do you think?
Rate this book
Toen geluk nog heel gewoon was
Honderd jaar geleden werd in ons land de Bond der Talrijke Gezinnen (Gezinsbond) opgericht. De gezinnen in Vlaanderen zijn in die honderd jaar helemaal veranderd. Van erg kroostrijk werden ze veel minder groot en het traditionele gezin met een vader, een moeder en kinderen is al lang niet meer de norm. Het onderwijs werd gemengd en er kwam betaalde vakantie, waaruit dan weer toerisme ontstond. Vrouwen kregen een pil om niet nog eens zwanger te worden en ook omdat seks gewoon leuk mocht zijn zonder dat daar een kind van hoefde te komen. Van vaders wordt nu meer verwacht dan dat ze het geld binnenbrengen, hun krant lezen en de voeten onder de tafel schuiven en vrouwen werden mondige mama's. De ontwikkeling van de techniek en de wetenschap heeft gezinnen in de voorbije honderd jaar enorm vooruitgeholpen en toch is een gezin runnen vandaag misschien complexer dan vroeger.
Dirk Musschoot vertelt aan de hand van persoonlijke verhalen en anekdotes over de sleutelmomenten in de gezinsgeschiedenis van de voorbije honderd jaar.
Toen Geluk nog heel gewoon was heeft een hoog nostalgiegehalte, maar richt ook altijd de blik op de toekomst.
Dirk Musschoot vertelt aan de hand van persoonlijke verhalen en anekdotes over de sleutelmomenten in de gezinsgeschiedenis van de voorbije honderd jaar.
Toen Geluk nog heel gewoon was heeft een hoog nostalgiegehalte, maar richt ook altijd de blik op de toekomst.
304 pages, Paperback
First published September 24, 2020
3 people are currently reading
76 people want to read
About the author
Dirk Musschoot
29 books2 followersDirk Musschoot is een Vlaamse journalist en schrijver.
Dirk Musschoot in de Nederlandstalige Wikipedia
Dirk Musschoot in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Dirk Musschoot is a Flemish journalist and writer.
Dirk Musschoot in de Nederlandstalige Wikipedia
Dirk Musschoot in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Dirk Musschoot is a Flemish journalist and writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
October 25, 2020
Kort geleden verscheen het boek ‘Toen GELUK nog heel gewoon was’ van journalist en schrijver Dirk Musschoot. De ondertitel verduidelijkt het onderwerp : ‘Hoe het Vlaamse gezin in honderd jaar helemaal veranderde’. Dirk Musschoot schreef eerder kinderboeken, reisgidsen en historische boeken over wat ik softe onderwerpen zou noemen zoals over Belgen op de Titanic en ‘Sweethearts’ (over Vlaamse meisjes die met Britse soldaten huwden na de bevrijding). Dit boek ligt in die lijn en schreef hij naar aanleiding honderd jaar Gezinsbond, die bij zijn stichting nog de Bond der Talrijke Gezinnen heette.
Dirk Musschoot is geboren in 1961 en groeide op in een typisch katholiek gezin, dat goed ingebed was in de katholieke zuil, zo lezen we in zijn boek. Hij is dus enkele jaren jonger dan ik, maar heeft in grote lijnen toch veel jeugdervaringen met me gemeen. Zijn boek omvat heel wat onderwerpen die alle iets te maken hebben met het veranderende gezin sinds 1920. Hij heeft zich goed gedocumenteerd en zijn tekst wordt verlucht met talrijke prenten die aspecten van deze geschiedenis belichten: oude foto’s, oude documenten, ouderwetse reclame, affiches en dergelijke. Toch put hij ook veel uit zijn eigen ervaring, zijn jeugd en zijn gezin. Hij behandelt uiteenlopende aspecten uit deze geschiedenis: verliefd, verloofd, getrouwd, het kroostrijke gezin, de woning, naar school gaan, gezondheid, voeding, vakantie, televisie… Te veel aspecten om hier op te noemen en in zijn geheel een veelomvattend beeld van het gezin in de afgelopen eeuw. Zijn blik is op Vlaanderen en zijn vele (katholieke) tradities gericht, zoals het doopsel, het huwelijk, op vakantie met de CM.
Bij dit alles schuwt hij weliswaar niet de probleempunten en stipt hij ook evoluties aan zoals het homohuwelijk en de abortuswetgeving. Zo heeft hij het over de vrouwen die in een katholieke school werkten en ontslag moesten nemen of kregen als ze huwden, omdat ze zich voortaan aan het gezin moesten wijden (het fameuze KKK: kerk, keuken en kinderen). Hij vermeldt ook het feminisme en de Dolle Mina’s. Hij schrijft over de moeizame combinatie van werk en gezin nu vrouw en man gaan werken. Toch kan ik me niet van de indruk ontdoen dat hij dit alles aanstipt alsof hij gewoon nota neemt van die veranderingen. Hij neemt geen standpunt in, klaagt zeker niet aan. Hij stelt vast dat het toen zo was en dat het nu anders is (de nieuw samengestelde gezinnen, homokoppels…). Dat deze evoluties niet spontaan gingen maar soms gepaard gingen met strijd, onrust, botsende opvattingen en belangen lezen we in dit boek nauwelijks.
Hij schrijft natuurlijk over Vlaanderen en specifiek over het gezin en kan dus de grote protesten uit de voorbije tijd buiten beschouwing laten. Maar toch : Vlaanderen was en is geen eiland in de wereld. Vele veranderingen in onze wereld hebben te maken met evoluties en revoluties in die ruimere wereld. De secularisering is één belangrijke evolutie. De katholieke zuil heeft veel macht verloren. Macht is net een begrip dat van groot belang is. Hoe macht verschuift, hoe uiteenlopende machten met elkaar botsen : dat wordt in dit boek over het hoofd gezien. Als gehuwde en zelfs gescheiden vrouwen nu toch voor de klas kunnen staan in het katholiek onderwijs, dan heeft dat veel te maken met de tanende macht van de katholieke zuil. Dat zaken als het homohuwelijk of euthanasie mogelijk werden in dit land heeft te maken een paars-groene meerderheid in de regering begin deze eeuw, toen na veel jaren de christen-democratie in de oppositie belandde. Over die machtsverschuivingen is de auteur helemaal niet expliciet. En alhoewel hij ook problematische opvoedingssituaties aanstipt, vernemen we niks over gezinnen waarin de vader dronk en de moeder klappen kreeg. Niets daarover. Daarvoor is het boek te veel bedoeld als een feel-good-movie, als een Vlaamse Hollywood film, als een familiefilm. Het moet gezellig blijven en liefst niemand voor het hoofd stoten.
Dirk Musschoot is geboren in 1961 en groeide op in een typisch katholiek gezin, dat goed ingebed was in de katholieke zuil, zo lezen we in zijn boek. Hij is dus enkele jaren jonger dan ik, maar heeft in grote lijnen toch veel jeugdervaringen met me gemeen. Zijn boek omvat heel wat onderwerpen die alle iets te maken hebben met het veranderende gezin sinds 1920. Hij heeft zich goed gedocumenteerd en zijn tekst wordt verlucht met talrijke prenten die aspecten van deze geschiedenis belichten: oude foto’s, oude documenten, ouderwetse reclame, affiches en dergelijke. Toch put hij ook veel uit zijn eigen ervaring, zijn jeugd en zijn gezin. Hij behandelt uiteenlopende aspecten uit deze geschiedenis: verliefd, verloofd, getrouwd, het kroostrijke gezin, de woning, naar school gaan, gezondheid, voeding, vakantie, televisie… Te veel aspecten om hier op te noemen en in zijn geheel een veelomvattend beeld van het gezin in de afgelopen eeuw. Zijn blik is op Vlaanderen en zijn vele (katholieke) tradities gericht, zoals het doopsel, het huwelijk, op vakantie met de CM.
Bij dit alles schuwt hij weliswaar niet de probleempunten en stipt hij ook evoluties aan zoals het homohuwelijk en de abortuswetgeving. Zo heeft hij het over de vrouwen die in een katholieke school werkten en ontslag moesten nemen of kregen als ze huwden, omdat ze zich voortaan aan het gezin moesten wijden (het fameuze KKK: kerk, keuken en kinderen). Hij vermeldt ook het feminisme en de Dolle Mina’s. Hij schrijft over de moeizame combinatie van werk en gezin nu vrouw en man gaan werken. Toch kan ik me niet van de indruk ontdoen dat hij dit alles aanstipt alsof hij gewoon nota neemt van die veranderingen. Hij neemt geen standpunt in, klaagt zeker niet aan. Hij stelt vast dat het toen zo was en dat het nu anders is (de nieuw samengestelde gezinnen, homokoppels…). Dat deze evoluties niet spontaan gingen maar soms gepaard gingen met strijd, onrust, botsende opvattingen en belangen lezen we in dit boek nauwelijks.
Hij schrijft natuurlijk over Vlaanderen en specifiek over het gezin en kan dus de grote protesten uit de voorbije tijd buiten beschouwing laten. Maar toch : Vlaanderen was en is geen eiland in de wereld. Vele veranderingen in onze wereld hebben te maken met evoluties en revoluties in die ruimere wereld. De secularisering is één belangrijke evolutie. De katholieke zuil heeft veel macht verloren. Macht is net een begrip dat van groot belang is. Hoe macht verschuift, hoe uiteenlopende machten met elkaar botsen : dat wordt in dit boek over het hoofd gezien. Als gehuwde en zelfs gescheiden vrouwen nu toch voor de klas kunnen staan in het katholiek onderwijs, dan heeft dat veel te maken met de tanende macht van de katholieke zuil. Dat zaken als het homohuwelijk of euthanasie mogelijk werden in dit land heeft te maken een paars-groene meerderheid in de regering begin deze eeuw, toen na veel jaren de christen-democratie in de oppositie belandde. Over die machtsverschuivingen is de auteur helemaal niet expliciet. En alhoewel hij ook problematische opvoedingssituaties aanstipt, vernemen we niks over gezinnen waarin de vader dronk en de moeder klappen kreeg. Niets daarover. Daarvoor is het boek te veel bedoeld als een feel-good-movie, als een Vlaamse Hollywood film, als een familiefilm. Het moet gezellig blijven en liefst niemand voor het hoofd stoten.
February 12, 2022
Heel herkenbaar!
March 11, 2023
Eerder 3,5 sterren.
Tof boekje over de geschiedenis van een Vlaams gezin van de afgelopen 100 jaar.
Het is heel interessant om te lezen hoe de dingen geëvolueerd zijn. Vooral dat vrouwen tot de jaren '70 zomaar geen eigen bankkaart konden hebben of toestemming nodig hadden van de man om ergens te mogen werken blijven me bij. Dat de supermarkt ooit iets nieuws was, dat verlofdagen en vakantiegeld de reden is dat er toerisme is en dat dat 100 jaar geleden dus niet aan de orde was,...
Ook veel afbeeldingen wat het nog interessanter maakt. Heel leuk om te kijken hoe, in mijn geval, mijn ouders zijn opgegroeid.
Het springt mijn inziens een beetje van de hak op de tak en geeft naar mijn gevoel ook heel sterk de schrijver zijn visie op die jaren in plaats van een meer algemeen beeld. Had er persoonlijk iets meer van verwacht maar het kon me maar net genoeg boeien om erdoor te geraken.
Tof boekje over de geschiedenis van een Vlaams gezin van de afgelopen 100 jaar.
Het is heel interessant om te lezen hoe de dingen geëvolueerd zijn. Vooral dat vrouwen tot de jaren '70 zomaar geen eigen bankkaart konden hebben of toestemming nodig hadden van de man om ergens te mogen werken blijven me bij. Dat de supermarkt ooit iets nieuws was, dat verlofdagen en vakantiegeld de reden is dat er toerisme is en dat dat 100 jaar geleden dus niet aan de orde was,...
Ook veel afbeeldingen wat het nog interessanter maakt. Heel leuk om te kijken hoe, in mijn geval, mijn ouders zijn opgegroeid.
Het springt mijn inziens een beetje van de hak op de tak en geeft naar mijn gevoel ook heel sterk de schrijver zijn visie op die jaren in plaats van een meer algemeen beeld. Had er persoonlijk iets meer van verwacht maar het kon me maar net genoeg boeien om erdoor te geraken.
October 19, 2020
Iedereen die ik ken vindt het aangenaam en gezellig om herinneringen op te halen aan vroeger. Herinneringen uit het eigen leven, maar ook herinneringen aan de tijd daarvoor, herinneringen uit het collectieve geheugen, ons al dan niet doorverteld door onze (groot)ouders. Dit maakt onze persoonlijke geschiedenis net zo boeiend.
Als er één auteur de kunst begrijpt om het verleden tot leven te brengen aan de hand van op waarheid getoetste feiten, dan is het wel Dirk Musschoot. Elk boek van zijn hand werpt een verhelderend licht op waar gebeurde feiten waar de meesten onder ons wel iéts van weten, maar er na lectuur toch een stuk “wijzer” van worden. Zo bijvoorbeeld zijn boek over de Titanic, over de Belgen die bommen maakten in Engeland tijdens de Tweede Wereldoorlog, over de Vlamingen die seizoensarbeid gingen verrichten in het Noorden van Frankrijk, over Vlaamse meisjes die na de oorlog trouwden met de Britse soldaat op wie ze verliefd waren geworden … De feiten zijn telkens weer geverifieerd, soms zelfs gestoffeerd met interviews van de betrokkenen zelf, van getuigen of nabestaanden. Musschoot kan niet verhullen dat hij naast auteur ook journalist is: altijd op zoek naar de waarheid en naar feiten.
In zijn laatste boek zoekt Dirk Musschoot het dichter bij huis en duikt hij in de recente geschiedenis van het Vlaamse gezin. Het was de Gezinsbond die hem vroeg een boek te schrijven naar aanleiding van zijn honderdjarig bestaan.
Zoals te verwachten werd dit boek geen sobere opsomming van de vele veranderingen die er de laatste honderd jaar opdoken voor en in het gemiddelde Vlaamse gezin, maar worden deze besproken per thema.
Enkele voorbeelden: de omstandigheden rond het huwelijk, de geboorte, de kinderopvang, de keuken, het onderwijs, de jaarlijkse vakantie ... (om er maar enkele te noemen die aan bod komen in dit boek ) ondergingen een enorme evolutie in de afgelopen eeuw.
Er wordt ook telkens uit het persoonlijke vaatje getapt, en de auteur stoffeert zijn eigen herinneringen met beeldmateriaal uit de archieven van de familie Musschoot.
Dit alles maakt van “Toen geluk nog heel gewoon was” een vlot leesbaar, toegankelijk boek dat boeit van begin tot einde.
Vooral babyboomers (zoals ik) herkennen bladzijde na bladzijde gewoontes en geplogenheden uit onze kindertijd of jeugd die niet echt vergeten waren, maar die toch in een gesloten schuifje in ons geheugen zaten opgeborgen. Het is heerlijk schuifje per schuifje te openen en de herinneringen terug tot leven te laten komen. Nostalgie troef!
Het leven, zeker het gezinsleven én het gezin zelf kenden de laatste honderd jaar een enorme evolutie. Het lijkt alsof de terugblik naar het verleden tegelijk een kijk biedt op de toekomst. Ons gezinsleven en onze samenleving zijn complexer dan ooit geworden. Dat besef komt tot uiting in elk hoofdstuk van dit boek.
Een aanrader in het kwadraat!
Als er één auteur de kunst begrijpt om het verleden tot leven te brengen aan de hand van op waarheid getoetste feiten, dan is het wel Dirk Musschoot. Elk boek van zijn hand werpt een verhelderend licht op waar gebeurde feiten waar de meesten onder ons wel iéts van weten, maar er na lectuur toch een stuk “wijzer” van worden. Zo bijvoorbeeld zijn boek over de Titanic, over de Belgen die bommen maakten in Engeland tijdens de Tweede Wereldoorlog, over de Vlamingen die seizoensarbeid gingen verrichten in het Noorden van Frankrijk, over Vlaamse meisjes die na de oorlog trouwden met de Britse soldaat op wie ze verliefd waren geworden … De feiten zijn telkens weer geverifieerd, soms zelfs gestoffeerd met interviews van de betrokkenen zelf, van getuigen of nabestaanden. Musschoot kan niet verhullen dat hij naast auteur ook journalist is: altijd op zoek naar de waarheid en naar feiten.
In zijn laatste boek zoekt Dirk Musschoot het dichter bij huis en duikt hij in de recente geschiedenis van het Vlaamse gezin. Het was de Gezinsbond die hem vroeg een boek te schrijven naar aanleiding van zijn honderdjarig bestaan.
Zoals te verwachten werd dit boek geen sobere opsomming van de vele veranderingen die er de laatste honderd jaar opdoken voor en in het gemiddelde Vlaamse gezin, maar worden deze besproken per thema.
Enkele voorbeelden: de omstandigheden rond het huwelijk, de geboorte, de kinderopvang, de keuken, het onderwijs, de jaarlijkse vakantie ... (om er maar enkele te noemen die aan bod komen in dit boek ) ondergingen een enorme evolutie in de afgelopen eeuw.
Er wordt ook telkens uit het persoonlijke vaatje getapt, en de auteur stoffeert zijn eigen herinneringen met beeldmateriaal uit de archieven van de familie Musschoot.
Dit alles maakt van “Toen geluk nog heel gewoon was” een vlot leesbaar, toegankelijk boek dat boeit van begin tot einde.
Vooral babyboomers (zoals ik) herkennen bladzijde na bladzijde gewoontes en geplogenheden uit onze kindertijd of jeugd die niet echt vergeten waren, maar die toch in een gesloten schuifje in ons geheugen zaten opgeborgen. Het is heerlijk schuifje per schuifje te openen en de herinneringen terug tot leven te laten komen. Nostalgie troef!
Het leven, zeker het gezinsleven én het gezin zelf kenden de laatste honderd jaar een enorme evolutie. Het lijkt alsof de terugblik naar het verleden tegelijk een kijk biedt op de toekomst. Ons gezinsleven en onze samenleving zijn complexer dan ooit geworden. Dat besef komt tot uiting in elk hoofdstuk van dit boek.
Een aanrader in het kwadraat!
December 7, 2022
Het eerste wat mij zo hard aansprak was de leuke titel van het boek. Toen geluk nog heel gewoon was…. Zijn we minder snel tevreden? Weten we nog wat gelukkig zijn echt is? Wat zijn zo de kleine gelukjes in het leven?
Het is fijn om op een korte en tof gebrachte manier de tijd van toen toch een beetje mee te maken. Een echte aanrader. Ook voor mensen die niet zo graag lezen. Het is een herkenbaar boek voor verschillende generaties. Wie nog geen kerstcadeau in gedachte had, heeft er nu eentje gevonden.
Het is fijn om op een korte en tof gebrachte manier de tijd van toen toch een beetje mee te maken. Een echte aanrader. Ook voor mensen die niet zo graag lezen. Het is een herkenbaar boek voor verschillende generaties. Wie nog geen kerstcadeau in gedachte had, heeft er nu eentje gevonden.
April 8, 2022
Dit boek gaf mij gemengde gevoelens. Enerzijds was het erg boeiend om de evolutie te onderzoeken van talloze maatschappelijke elementen via verschillende voorbeelden, al dan niet uit het persoonlijk leven van de auteur. Anderzijds ontbrak het aan een diepere studie achter die evoluties. Er is weinig aandacht voor het waarom, het hele boek legt de enkel nadruk op het hoe en wat. Fijne lectuur, maar geen grote studie.
May 3, 2023
Leuk om te lezen hoe alles evolueert maar toch ook een beetje terugkomt.
Leest vlot en er zit goeie onderverdeling in
Leest vlot en er zit goeie onderverdeling in
June 14, 2022
http://looneybooks79.blog/2022/06/14/...
Nederlandstalige recensie op blog
Ik ben in 1979 geboren… maar toch herken ik ook veel in dit boek dat vooral Dirks eigen ervaringen als kind en daarna beschrijft, dus zoveel was er twintig, vijfentwintig jaar later niet veranderd… hoewel hij me waarschijnlijk zal tegenspreken… en ik zie op mijn drieënveertigste wel heel veel veranderingen de laatste dertig jaar… maar met een groot nostalgisch gevoel naar het verleden schreef hij dit en ik las het met hetzelfde vooruitzicht (heb altijd een grote hang naar ‘eenvoudiger’ tijden gehad, hoewel ik ook meega met m’n tijd natuurlijk (het moet)
Nederlandstalige recensie op blog
Ik ben in 1979 geboren… maar toch herken ik ook veel in dit boek dat vooral Dirks eigen ervaringen als kind en daarna beschrijft, dus zoveel was er twintig, vijfentwintig jaar later niet veranderd… hoewel hij me waarschijnlijk zal tegenspreken… en ik zie op mijn drieënveertigste wel heel veel veranderingen de laatste dertig jaar… maar met een groot nostalgisch gevoel naar het verleden schreef hij dit en ik las het met hetzelfde vooruitzicht (heb altijd een grote hang naar ‘eenvoudiger’ tijden gehad, hoewel ik ook meega met m’n tijd natuurlijk (het moet)
Displaying 1 - 8 of 8 reviews