What do you think?
Rate this book
SONGSTRUCK ทุกเพลงที่ได้ฟัง... ยังคงนึกถึงคุณ
24 ความเรียงบรรเลงความเศร้าที่ซุกซ่อนอยู่ในบทเพลงของวงดนตรีอย่าง Cigarettes After Sex, New Order หรือ Slowdive และความทรงจำของคุณที่ติดอยู่ในทุกเรื่องราวของ ‘อุทิศ เหมะมูล’ ผู้พบกับความสุข ความเศร้า ความผิดหวังที่กลับมาเยือนทุกครั้งเมื่อฟังเพลงเหล่านั้น และคิดถึงความทรงจำที่เคยเกิดขึ้นในช่วงชีวิตหนึ่งกับใครอีกคน ผลงานความเรียงโดย ‘อุทิศ เหมะมูล’ เจ้าของผลงานซีไรต์ ‘ลับแล, แก่งคอย’, นวนิยาย ‘ร่างของปรารถนา’ และรวมเรื่องสั้น ‘ติดอยู่ระหว่างการเดินทาง’
- GenresNonfiction
224 pages, Paperback
First published September 1, 2020
8 people are currently reading
25 people want to read
About the author
อุทิศ เหมะมูล
22 books95 followersอุทิศ เหมะมูล เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2518 ที่อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี เรียนชั้นประถมที่โรงเรียนแสงวิทยา ชั้นมัธยมต้นที่โรงเรียนแก่งคอย มีใจรักชอบการวาดรูป แต่ด้วยบิดาวาดหวังให้เป็นวิศวกร จึงแอบไปสมัครสอบเรียนศิลปะที่แผนกศิลปกรรม สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครราชสีมา และสอบเข้าคณะจิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร (วังท่าพระ) กรุงเทพฯ ยังความปลาบปลื้มให้บิดาเป็นอย่างมาก
ปี 2542 ได้ร่วมงานกับฟิล์มไวรัส ดวงกมลฟิล์มเฮาส์ จัดฉายหนังตามสถานศึกษาต่างๆ และได้มีหนังสั้นเป็นของตัวเองชื่อ พิภพบรรฑูรย์ อีกทั้งจับพลัดจับพลูได้เป็นผู้กำกับศิลป์ ภาพยนตร์ไทยเรื่อง ดอกไม้ในทางปืน กำกับภาพยนตร์โดยมานพ อุดมเดช
ปี 2543 เริ่มเขียนบทความทางภายนตร์ให้กับนิตยสาร Movie Time ระหว่างนั้นเขียนเรื่องสั้นไปด้วย เรื่องสั้นเรื่องแรกที่ได้รับการตีพิมพ์ชื่อ เลือน: จุดจบของนามอันเป็นอื่น ที่สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ต่อมาใน ปี 2547 พิมพ์นวนิยายเรื่องแรก ระบำเมถุน ปี 2548 ตีพิมพ์รวมเรื่องสั้น ปริมาตรรำพึง (ผ่านเข้ารอบ 20 เล่มสุดท้ายรางวัลซีไรต์
ปี 2549 ตีพิมพ์นวนิยาย กระจกเงา / เงากระจก (ผ่านเข้ารอบ 15 เล่มสุดท้ายรางวัลซีไรต์) ปี 2551 ตีพิมพ์รวมเรื่องสั้น ไม่ย้อนคืน และบทวิจารณ์ภาพยนตร์ OUTSIDER IN CINEMA
ปี 2552 นวนิยาย “ลับแล, แก่งคอย” ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี พ.ศ. 2552
ปี 2542 ได้ร่วมงานกับฟิล์มไวรัส ดวงกมลฟิล์มเฮาส์ จัดฉายหนังตามสถานศึกษาต่างๆ และได้มีหนังสั้นเป็นของตัวเองชื่อ พิภพบรรฑูรย์ อีกทั้งจับพลัดจับพลูได้เป็นผู้กำกับศิลป์ ภาพยนตร์ไทยเรื่อง ดอกไม้ในทางปืน กำกับภาพยนตร์โดยมานพ อุดมเดช
ปี 2543 เริ่มเขียนบทความทางภายนตร์ให้กับนิตยสาร Movie Time ระหว่างนั้นเขียนเรื่องสั้นไปด้วย เรื่องสั้นเรื่องแรกที่ได้รับการตีพิมพ์ชื่อ เลือน: จุดจบของนามอันเป็นอื่น ที่สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ต่อมาใน ปี 2547 พิมพ์นวนิยายเรื่องแรก ระบำเมถุน ปี 2548 ตีพิมพ์รวมเรื่องสั้น ปริมาตรรำพึง (ผ่านเข้ารอบ 20 เล่มสุดท้ายรางวัลซีไรต์
ปี 2549 ตีพิมพ์นวนิยาย กระจกเงา / เงากระจก (ผ่านเข้ารอบ 15 เล่มสุดท้ายรางวัลซีไรต์) ปี 2551 ตีพิมพ์รวมเรื่องสั้น ไม่ย้อนคืน และบทวิจารณ์ภาพยนตร์ OUTSIDER IN CINEMA
ปี 2552 นวนิยาย “ลับแล, แก่งคอย” ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี พ.ศ. 2552
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
January 25, 2021
ไม่ค่อยได้อ่านหนังสือ ที่ต้องใช้ทั้งการอ่านเเละการฟังเป็นองค์ประกอบในการเสพหนังสือให้ครบถ้วนสมบูรณ์
สำนวนของพี่อุทิศในเล่มนี้ก็ยังคงความเป็นกวี เพริดเเพร้วเพราะพริ้งอยู่ในทุกอณูตัวอักษร สำหรับใครที่ชอบ ผมว่าเล่มนี้คือเต็มอิ่มมากๆ เเต่หากไม่ค่อยอินกับสำนวนลักษณะนี้ก็จะอ่านติดๆอยู่เหมือนกันครับ
เนื้อหาในเล่มคือการนำอารมณ์ความรู้สึก ความเข้าใจของพี่อุทิศต่อบทเพลงต่างๆ มาถ่ายทอดออกมาเป็นตัวอักษร ก่อรูปออกมาเป็นเรื่องสั้นบ้าง บทบรรยายบันทึกบ้าง หลากหลายทางรูปเเบบเเต่คงไว้ซึ่งอารมณ์อยู่ครบถ้วน
การอ่านหนังสือเล่มนี้ ผมคิดว่าอ่านได้ 3 เเบบเลยครับ เเบบเเรกคือฟังเพลงก่อนเเล้วค่อยมาอ่านตัวอักษรในบทนั้น หรือ อ่านตัวบทก่อนเเล้วค่อยมาละเลียดบทเพลง เเละเเบบสุดท้าย คือสัมผัสเเต่ตัวบทโดยละไว้ซึ่งเสียงเพลง การอ่านในเเต่ละเเบบตะให้อารมณ์ความรู้สึกเเตกต่างกันอย่างมากครับ ใครชอบเเบบไหน ก็เสพในเเบบที่ใจต้องการเลย
บทเพลงส่วนมากในเล่ม สำหรับคือเพลงสายอินดี้เสียส่วนใหญ่นะครับ ง่ายๆคือ 90 เปอเซนผมไม่รู้จักเลย (ฮา) การลงไปฟังเพลงในเเต่ละเพลงพร้อมเสพตัวอักษรไปด้วย ก็เปิดโลกทั้งเสียงดนตรีเเละสำนวนตัวอักษร เป็นการเสพงานอีกรูปเเบบหนึ่งที่เเปลกใหม่ เเละน่าค้นหาจริงๆครับ
เเละบทเพลงในเล่มนี้ ถ้าใครมีบาดเเผลในหัวใจ มันอาจถูกกรีดออกมาอีกครั้งด้วยตัวอักษร เเละถูกกระทุ้งด้วยลีลาภาษาของพี่อุทิศ ผมฝากไว้เป็นคำเตือนเลยครับ...
สำนวนของพี่อุทิศในเล่มนี้ก็ยังคงความเป็นกวี เพริดเเพร้วเพราะพริ้งอยู่ในทุกอณูตัวอักษร สำหรับใครที่ชอบ ผมว่าเล่มนี้คือเต็มอิ่มมากๆ เเต่หากไม่ค่อยอินกับสำนวนลักษณะนี้ก็จะอ่านติดๆอยู่เหมือนกันครับ
เนื้อหาในเล่มคือการนำอารมณ์ความรู้สึก ความเข้าใจของพี่อุทิศต่อบทเพลงต่างๆ มาถ่ายทอดออกมาเป็นตัวอักษร ก่อรูปออกมาเป็นเรื่องสั้นบ้าง บทบรรยายบันทึกบ้าง หลากหลายทางรูปเเบบเเต่คงไว้ซึ่งอารมณ์อยู่ครบถ้วน
การอ่านหนังสือเล่มนี้ ผมคิดว่าอ่านได้ 3 เเบบเลยครับ เเบบเเรกคือฟังเพลงก่อนเเล้วค่อยมาอ่านตัวอักษรในบทนั้น หรือ อ่านตัวบทก่อนเเล้วค่อยมาละเลียดบทเพลง เเละเเบบสุดท้าย คือสัมผัสเเต่ตัวบทโดยละไว้ซึ่งเสียงเพลง การอ่านในเเต่ละเเบบตะให้อารมณ์ความรู้สึกเเตกต่างกันอย่างมากครับ ใครชอบเเบบไหน ก็เสพในเเบบที่ใจต้องการเลย
บทเพลงส่วนมากในเล่ม สำหรับคือเพลงสายอินดี้เสียส่วนใหญ่นะครับ ง่ายๆคือ 90 เปอเซนผมไม่รู้จักเลย (ฮา) การลงไปฟังเพลงในเเต่ละเพลงพร้อมเสพตัวอักษรไปด้วย ก็เปิดโลกทั้งเสียงดนตรีเเละสำนวนตัวอักษร เป็นการเสพงานอีกรูปเเบบหนึ่งที่เเปลกใหม่ เเละน่าค้นหาจริงๆครับ
เเละบทเพลงในเล่มนี้ ถ้าใครมีบาดเเผลในหัวใจ มันอาจถูกกรีดออกมาอีกครั้งด้วยตัวอักษร เเละถูกกระทุ้งด้วยลีลาภาษาของพี่อุทิศ ผมฝากไว้เป็นคำเตือนเลยครับ...
January 19, 2021
แรกๆ ก็ยังไม่คุ้นเคยกับสำนวนภาษาของคุณนักเขียนท่านนี้ ลังเลอยู่พักนึง ว่าจะอ่านต่อหรือพอแค่นี้ หลังจากอ่านครั้งแรก ก็วางทิ้งไว้หลายวันอยู่ ทำใจอยู่พักใหญ่ จึงหวนมาหยิบไปอ่านอีกครั้ง และพอเริ่มเคยคุ้นและคุ้นเคย ก็วางไม่ลงอีกเลย...
did-not-finish
December 20, 2025DNF @ Some sort of paradise
ไม่คิดว่าจะได้หยุดอ่านหนังสือเล่มไหนแค่เพราะเหตุผลที่ว่าไม่ชอบเพลงที่ปรากฏอยู่ในหนังสือเล่มนั้น T_T
ประเด็นคือหนังสือเล่มนี้ทั้ง 24 บทเชื่อมกับเพลงทั้ง 24 เพลง
ที่ไม่ใช่แนวที่เราชอบฟังเลยซักเพลง
เขียนดีแค่ไหนก็ไปต่อไม่ได้จริงๆ เพราะพอไม่ฟังเพลงประกอบไปด้วยมันก็เหมือนขาดอะไรไป
แต่พอฟังไปด้วยก็จะหลับแล้ว TOT
ไม่คิดว่าจะได้หยุดอ่านหนังสือเล่มไหนแค่เพราะเหตุผลที่ว่าไม่ชอบเพลงที่ปรากฏอยู่ในหนังสือเล่มนั้น T_T
ประเด็นคือหนังสือเล่มนี้ทั้ง 24 บทเชื่อมกับเพลงทั้ง 24 เพลง
ที่ไม่ใช่แนวที่เราชอบฟังเลยซักเพลง
เขียนดีแค่ไหนก็ไปต่อไม่ได้จริงๆ เพราะพอไม่ฟังเพลงประกอบไปด้วยมันก็เหมือนขาดอะไรไป
แต่พอฟังไปด้วยก็จะหลับแล้ว TOT
February 24, 2024
อ่านไปด้วย เปิดเพลงคลอไปด้วย กลายเป็นว่า ไปๆ มาๆ สมาธิไปอยู่กับทำนองเพลงที่ได้ยิน มากกว่า ตัวอักษรที่อ่านอยู่ตรงหน้าซะงั้น เลยต้องกลับไปอ่านแบบเงียบๆ อีกรอบ 😅😅😅 แต่เพลงเพราะทุกเพลงเลย ชอบๆ ทั้่งที่ปกติก็ไม่ได้ฟังแนวนี้เท่าไหร่นัก
#ประโยคสะกิดใจ 👇👇👇
"...กว่าชีวิตจะกลับเข้ามาเป็นชีวิต ความปรารถนาในวัยหนุ่มได้รับในวัยแก่ และพบว่าไม่ได้ต้องการรุนแรงเช่นที่เคยต้องการในวัยหนุ่มอีกแล้ว ความปรารถนาที่มาสายไปแล้ว ไม่เหมาะกาลเสียแล้ว" — p.39
"แต่งเติม ต่อยอด บันดาลใจให้สร้างใหม่ไม่รู้สิ้น จากโมงยามส่วนตัวเล็กๆ ที่มีค่า และเห็นคุณค่า
ชั่วขณะโมงยามของกาลก่อนก็อาจสวมทับลงในขณะปัจจุบัน" — p.43
"แรกๆ ก็เหมือนเลือด รสชาติทั้งคาวและขื่นอย่างสังกะสี ต่อมาก็หนักทึบและกลมกล่อมดีอย่างไวน์มัลเบก ความทรงจำเป็นรสชาติเช่นนั้น" — p.48
"เราต่างมีเศษเสี้ยวความทรงจําส่วนตัวที่ทำให้เราสวยงาม หายใจ และดำเนินต่อไป ยอมรับมันว่าเป็นของเราแต่เพียงผู้เดียว ความทรงจํานั้นทำให้ผมมีความสุข ไม่สังเคราะห์ ไม่คัดแยกความทุกข์ออกไป"— p.51
"เบื้องหลังความสุขมีเจ็บปวด ใบหน้าของความงามมีความเศร้าเป็นธาตุ สิ่งสามัญธรรมดาที่ต้องทะลุล่วงผ่านความยุ่งยากซับซ้อน
นำความดำมืดของเงาให้มาต้องแสงของถ้อยคำ" — p.59
"ไม่มีมนุษย์คนไหนไม่สร้างงานขึ้นจากความคิดตัวเอง ความเข้าใจ และโลกทัศน์ของตนเอง" — p.129
"ความงดงามเป็นเรื่องที่รุนแรงร้ายกาจ ร้ายแรงโดยธรรมชาติของมัน หาใช่แค่มุมมอง หรือวิธีที่เราเลือกมอง
ความสุขก็ด้วย ความฝันใฝ่ก็ด้วย ความรักก็ด้วย และชีวิตก็ด้วย — มีความรุนแรงร้ายกาจ
ผมจึงจัดอดีต ความทรงจำเป็นห้วง สลับกาลเวลาและสับเปลี่ยนฉาก สัมผัสความรุนแรงนั้นโดยโอนอ่อนไม่แข็งขืน และตระหนักว่าไม่อาจย้อนกลับคืน" — p.140
"บางทีชีวิตคนคนหนึ่งก็ยุ่งอยู่กับการหาหนทางกลับบ้าน" — p.146
#ประโยคสะกิดใจ 👇👇👇
"...กว่าชีวิตจะกลับเข้ามาเป็นชีวิต ความปรารถนาในวัยหนุ่มได้รับในวัยแก่ และพบว่าไม่ได้ต้องการรุนแรงเช่นที่เคยต้องการในวัยหนุ่มอีกแล้ว ความปรารถนาที่มาสายไปแล้ว ไม่เหมาะกาลเสียแล้ว" — p.39
"แต่งเติม ต่อยอด บันดาลใจให้สร้างใหม่ไม่รู้สิ้น จากโมงยามส่วนตัวเล็กๆ ที่มีค่า และเห็นคุณค่า
ชั่วขณะโมงยามของกาลก่อนก็อาจสวมทับลงในขณะปัจจุบัน" — p.43
"แรกๆ ก็เหมือนเลือด รสชาติทั้งคาวและขื่นอย่างสังกะสี ต่อมาก็หนักทึบและกลมกล่อมดีอย่างไวน์มัลเบก ความทรงจำเป็นรสชาติเช่นนั้น" — p.48
"เราต่างมีเศษเสี้ยวความทรงจําส่วนตัวที่ทำให้เราสวยงาม หายใจ และดำเนินต่อไป ยอมรับมันว่าเป็นของเราแต่เพียงผู้เดียว ความทรงจํานั้นทำให้ผมมีความสุข ไม่สังเคราะห์ ไม่คัดแยกความทุกข์ออกไป"— p.51
"เบื้องหลังความสุขมีเจ็บปวด ใบหน้าของความงามมีความเศร้าเป็นธาตุ สิ่งสามัญธรรมดาที่ต้องทะลุล่วงผ่านความยุ่งยากซับซ้อน
นำความดำมืดของเงาให้มาต้องแสงของถ้อยคำ" — p.59
"ไม่มีมนุษย์คนไหนไม่สร้างงานขึ้นจากความคิดตัวเอง ความเข้าใจ และโลกทัศน์ของตนเอง" — p.129
"ความงดงามเป็นเรื่องที่รุนแรงร้ายกาจ ร้ายแรงโดยธรรมชาติของมัน หาใช่แค่มุมมอง หรือวิธีที่เราเลือกมอง
ความสุขก็ด้วย ความฝันใฝ่ก็ด้วย ความรักก็ด้วย และชีวิตก็ด้วย — มีความรุนแรงร้ายกาจ
ผมจึงจัดอดีต ความทรงจำเป็นห้วง สลับกาลเวลาและสับเปลี่ยนฉาก สัมผัสความรุนแรงนั้นโดยโอนอ่อนไม่แข็งขืน และตระหนักว่าไม่อาจย้อนกลับคืน" — p.140
"บางทีชีวิตคนคนหนึ่งก็ยุ่งอยู่กับการหาหนทางกลับบ้าน" — p.146
November 13, 2021
หนังสือที่คนคลั่งรัก และมักการเสพเพลงสากล ถูกใจสิ่งนี้ และถ้าคิดว่ามีจะแต่การพร่ำเพ้อถึงเรื่องรักๆใคร่ๆอย่างเดียวนั้น คุณคิดผิดครับ ยังมี part ที่วิพากษ์วิจารณ์การเมือง รัฐบาล (เหี้ยๆ ส้นตีนๆ) ตามสไตล์พรี่อุทิศ ใช้ได้เลย
เล่มก็บาง แต่ละตอนสั้นกระชับ ไม่เยิ่นเย้อ หยิบติดมือใส่กระเป๋าออกไปอ่านระหว่างทาง หรือรออะไรบางอย่าง เพลินๆไปเลย และก็เพื่อความ aesthetic จบแต่ละบท ลองเปิด spotify search ฟังเพลงตามชื่อบท และลองนึกย้อนถึงเนื้อหาความในหนังสือ ก็ได้อารมณ์ไปอีกแบบ
เล่มก็บาง แต่ละตอนสั้นกระชับ ไม่เยิ่นเย้อ หยิบติดมือใส่กระเป๋าออกไปอ่านระหว่างทาง หรือรออะไรบางอย่าง เพลินๆไปเลย และก็เพื่อความ aesthetic จบแต่ละบท ลองเปิด spotify search ฟังเพลงตามชื่อบท และลองนึกย้อนถึงเนื้อหาความในหนังสือ ก็ได้อารมณ์ไปอีกแบบ
March 23, 2024
Metacritic will love these songs for sure
November 9, 2020
ถ้าอ่านอย่างเดียวไม่ได้เปิดฟัง playlist ใน spotify เลยก็แอบหลับนิดหน่อย แต่ถ้าฟังไปด้วยอ่านไปด้วยก็จะเพลิดเพลินอีกระดับเลย บางบทเหมือนอ่านหนังสือท่องเที่ยว บางบทอกหักรักคุด บางบทฮึกเหิมกับการต่อสู้ทางการเมือง ☺️🤗🤗
March 4, 2022
เปิดเพลงไปอ่านไป 1 เพลง 1 บทความพอดีครับ ภาษาเหมือนอ่านกวี
ถ้าโสดและวัยรุ่นก็กว่านี้ น่าจะอินกับกวี รักๆ ของพี่แกน่าดู555
ขอบคุณสำหรับเพลงครับ
ทำให้ออกจากcomfort zone เพลงวนลูปของตัวเองไปได้อีกซักweek
ถ้าโสดและวัยรุ่นก็กว่านี้ น่าจะอินกับกวี รักๆ ของพี่แกน่าดู555
ขอบคุณสำหรับเพลงครับ
ทำให้ออกจากcomfort zone เพลงวนลูปของตัวเองไปได้อีกซักweek
November 10, 2023
เล่าเรื่องผ่านบทเพลง 24 บทเพลงนี้ ถ้าใครได้อ่านแม้แต่ตอนเดียวก็จะเป็นความโชคดีที่จะอยากอ่าน และได้อ่านตอ��ที่เหลือให้จบ เป็นการอ่านแล้วได้อารมณ์ละเมียดละมัย ตัวอักษรทุกตัวมีพลังมากเหลือเกิน
January 2, 2024
ไอเดียดี แต่ส่วนตัวไปนิดเลยไม่อิน เพราะเพลงไม่ได้ติดหู ถ้าได้เพลงป๊อปที่ทุกคนฟังได้ คงจะประทับใจแน่ๆ
Displaying 1 - 10 of 10 reviews