H.P. Lovecraft #4 - Τρόμος στο Ντάνγουιτς - Η κατάθεση του Ράντολφ Κάρτερ

by H.P. Lovecraft, Μαρία Έξαρχου (Translator), Κυριάκος Χαλκόπουλος (Translator)

Όταν ένας ταξιδιώτης στα βόρεια της κεντρικής Μασαχουσέτης πάρει τη λάθος έξοδο στον αυτοκινητόδρομο του Έιλσμπουρι λίγο μετά το Ντινς Κόρνερ, βγαίνει σε μια περιοχή ερημική και παράξενη. Το έδαφος είναι ανυψωμένο και οι πέτρινοι τοίχοι με τους αγκαθωτούς θάμνους έρχονται όλο και πιο κοντά στις αυλακιές του χωματόδρομου καθώς η στροφή κλείνει. Τα δέντρα στις δασώδεις εκτάσεις μοιάζουν πιο μεγάλα από το κανονικό, ενώ τα αγριόχορτα και τα βάτα οργιάζουν σε βαθμό ασυνήθιστο για κατοικημένη περιοχή. Τα χωράφια ωστόσο είναι ελάχιστα και άγονα, ενώ τα αραιοσπαρμένα σπίτια είναι όλα παμπάλαια, άθλια και ετοιμόρροπα. Χωρίς ο ταξιδιώτης να ξέρει το γιατί, διστάζει να ζητήσει οδηγίες από τις ροζιασμένες, μοναχικές φιγούρες που εμφανίζονται πού και πού στα γκρεμισμένα κεφαλόσκαλα ή στα πετρώδη βοσκοτόπια πάνω στις πλαγιές. Αυτές οι μορφές είναι τόσο σιωπηλές και φευγαλέες που νιώθει κανείς πως έρχεται αντιμέτωπος με κάτι επικίνδυνο, κάτι που καλύτερα να μην έχει καμία σχέση μαζί του. Όταν από κάποιο ύψωμα στον δρόμο ξεπροβάλουν και τα βουνά πάνω από το πυκνό δάσος, αυτό το αλλόκοτο αίσθημα ανησυχίας αυξάνεται.

Genres: Horror

128 pages, Paperback

Published September 1, 2020

About the author

Howard Phillips Lovecraft, of Providence, Rhode Island, was an American author of horror, fantasy and science fiction.

Lovecraft's major inspiration and invention was cosmic horror: life is incomprehensible to human minds and the universe is fundamentally alien. Those who genuinely reason, like his protagonists, gamble with sanity. Lovecraft has developed a cult following for his Cthulhu Mythos, a series of loosely interconnected fictions featuring a pantheon of human-nullifying entities, as well as the Necronomicon, a fictional grimoire of magical rites and forbidden lore. His works were deeply pessimistic and cynical, challenging the values of the Enlightenment, Romanticism and Christianity. Lovecraft's protagonists usually achieve the mirror-opposite of traditional gnosis and mysticism by momentarily glimpsing the horror of ultimate reality.

Although Lovecraft's readership was limited during his life, his reputation has grown over the decades. He is now commonly regarded as one of the most influential horror writers of the 20th Century, exerting widespread and indirect influence, and frequently compared to Edgar Allan Poe.
See also Howard Phillips Lovecraft.

— Wikipedia

Reviews

[Δανάη Ιμπραχήμ]

Στον τέταρτο τόμο των Απάντων, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οξύ, θα βρείτε ένα από τα αγαπημένα μου διηγήματα, τον Τρόμο στο Ντάνγουιτς και την Κατάθεση του Ράντολφ Κάρτερ . Κλασικός λοιπόν Λάβκραφτ με την Άβυσσο του και τα τέρατα από έναν μακρινό και τρομακτικό κόσμο που απειλούν την ανθρωπότητα με αφανισμό. Κατά την ταπεινή μου άποψη, θαρρώ ότι αυτά τα δυο διηγήματα ταίριαξαν άριστα, καθώς πατούν στο ίδιο μοτίβο. Θα μου πείτε όλα τα διηγήματα του Λάβκραφτ έχουν έναν κοινό παρονομαστή. Ισχύει, αλλά κάποια κολλάνε λίγο περισσότερο. Μολονότι, το Ντάνγουιτς έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, καθώς είναι σε όλο αυτό το λορ του Κθούλου και του Νεκρονομικόν, ομολογώ ότι και το δεύτερο διήγημα του τόμου μου προκάλεσε έντονα συναισθήματα. Χαίρομαι πολύ που οι εκδόσεις Οξύ έχουν επιδοθεί στη συλλογή των έργων του πατέρα του κοσμικού ερέβους, καθώς μπορούμε να έχουμε τις ιστορίες του συγκεντρωμένες και να μάθουμε τις λιγότερες γνωστές, αλλά εξίσου συναρπαστικές.

[Γρηγόρης Δημακόπουλος · Rating 5 out of 5]

Ανυπέρβλητος Lovecraft και μια προσεγμένη έκδοση που είναι τέρμα ελκυστική.

Νομίζω πως οι λάτρεις του κοσμικού τρόμου δε χρειάζεται να μάθουν περισσότερα, δεδομένου πως μιλάμε για έργα κλασικά στο είδος τους.

[Ευθυμία Δεσποτάκη · Rating 4 out of 5]

(Κριτική δημοσιευμένη στο περιοδικό Αλλόκοσμες ιστορίες #1, Μάιος 2021)


Ο Τρόμος του Ντάνγουιτς, νουβέλα του 1928, που πρωτοεμφανίστηκε στο τεύχος Απριλίου 1929 του περιοδικού Weird Tales, είναι ένα από τα πιο γνωστά κείμενα του Howard Philips Lovecraft. Μιλάει για τη ζωή του Ουίλμπουρ Ουάτλι (Wilbur Whateley) και τις συνέπειές της στο χωριό Ντάνγουιτς, στην άνω κοιλάδα του Μισκατόνικ, του φανταστικού ποταμού στο σύμπαν που δημιούργησε ο Λάβκραφτ, κοντά στον οποίο διαδραματίζονται πολλές από τις ιστορίες του. Αν περιμένετε κάτι λιγότερο από γυναίκες με αλφισμό που γεννούν τραγόμορφα παιδιά, κοπάδια από αγελάδες που σιγά-σιγά αποδεκατίζονται, παράξενους μονόλιθους, υπόνοιες για αιμομιξία, ημίτρελους γέροντες που συνεχώς αναδιαμορφώνουν το εσωτερικό του σπιτιού τους, τρομαγμένους καθηγητές πανεπιστημίου, μωρά που μεγαλώνουν έξι φορές γρηγορότερα από το κανονικό και ανεξήγητα ίχνη στα μονοπάτια, τότε σίγουρα δεν έχετε καταλάβει τι θα πει Μυθολογία Κθούλου.
Ο Τρόμος, όπως και Η Σκιά πάνω από το ‘Ίνσμουθ και Η σκιά πέρα απ’ τον χρόνο και Το αποτρόπαιο σπίτι, ακολουθεί ένα πολύ αγαπημένο στον Λάβκραφτ πλάνο αφήγησης: Ξεκινάει με γενικότητες και εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, συνεχίζει με την παρουσίαση των πρωταγωνιστών, χωρίς να ξεχνάει να αναφέρει τακτικότατα ότι «μετά από την τάδε ημερομηνία, όλα θα άλλαζαν», κορυφώνει με τρόπο πραγματικά φρικαλέο και μετά… κοιτάς κι έχεις ακόμη τριάντα σελίδες ως το τέλος. Τι στο καλό έχει να πει ακόμα; αναρωτιέσαι. Κι αυτό που έχει να πει, το λέει με τρόπο υποδειγματικό, ως την τελευταία αποκαλυπτική ατάκα που θα τα εξηγήσει όλα. Αυτή η διπλή κορύφωση κάνει την αγωνία γλυκά ανυπόφορη και δεν είναι τυχαίο πως αυτά τα τέσσερα διηγήματα είναι από τα πλέον αγαπημένα του συγγραφέα στο κοινό.
Το δεύτερο διήγημα του τόμου αποτελεί την πρώτη εμφάνιση ενός από τους πιο διάσημους χαρακτήρες του Λάβκραφτ, ο οποίος αποτελεί και ωσεί-καθρέφτη του στο σύμπαν των Μεγάλων Παλαιών: του Ράντολφ Κάρτερ. Η κατάθεση του Ράντολφ Κάρτερ γράφτηκε το 1919 και κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 1920 στο περιοδικό The Vagrant. Δεν είναι από τα καλύτερα ούτε από τα πιο γνωστά του διηγήματα και κάπου-κάπου αναλώνεται σε φλυαρίες, αποκαλύπτοντας πως ακόμα ο συγγραφέας δεν είχε βρει τη σωστή φόρμα αφήγησης μιας τέτοιας ιδέας. Όμως, όλα όσα κάνουν τον Λάβκραφτ να ξεχωρίζει είναι ήδη εδώ: η ατμόσφαιρα, οι μελετητές του απόκρυφου, οι νοσηρές έρευνες, ο απροσδιόριστος τρόμος.
Στο σύνολό του, ο τόμος προσφέρει μια ακόμα μετάφραση του έργου του ερημίτη του Πρόβιντενς, η οποία έρχεται να βελτιώσει ακόμα περισσότερο τις ολοένα και καλύτερες μεταφράσεις που έχουμε δει τα τελευταία τριάντα χρόνια στη χώρα μας. Για έναν συγγραφέα που είναι απολαυστικός από μόνος του, αλλά όσο καλύτερες εκδόσεις του έργου του διαθέτουμε (αξιοπρεπείς τόσο οι μεταφράσεις των Έξαρχου, Χαλκόπουλου, όσο και η επιμέλεια από τον Καραγιαννόπουλο) τόσο περισσότερο μπορούμε να το απολαύσουμε.

[Mountainroot · Rating 4 out of 5]

Το διάβασα γιατί είχα ξεκινήσει να παίζω κάτι παιχνίδι με Theme το Dunwich και για να με βοηθήσει στο immersion οπότε δεν είναι η πρώτη φορά που το διαβάζω.

Συνεχίζει να είναι διαχρονικό πάντως.