มีแต่ปลาทองเท่านั้นที่รู้

by Akamatsu Riichi, นิรุบล ใบประเสริฐ (Translator)

“คนร้ายคือทุกคนที่อยู่ที่นี่” ผู้จัดการใหญ่ของเรียวกังถูกสังหารโหด ขณะที่พนักงานทั้ง 6 คนออกมาสารภาพผิด แต่สิ่งที่พวกเขาพูดมีแต่เพียง “เจตนาฆ่าที่คลุมเครือ”

สารพัดข้อเท็จจริงอันซับซ้อนปรากฏขึ้นจากคำให้การของผู้ต้องสงสัย

หนึ่งในนั้นคือ...

“ปลาทองรันชู”

360 pages, Paperback

Published September 1, 2020

Reviews

[loonchies · Rating 4 out of 5]

นึกว่าเรื่องจะดำเนินผ่านปลาทองเสียอีก
วิธีการเล่าเรื่องทำให้เรานึกประโยคในใจเลยว่าวรรณกรรมสืบสวน/ฆาตกรรมญี่ปุ่นนี่ยังไปได้อีก
ในจุดที่เราคิดว่าคงไม่น่าจะมีอะไรให้เล่นหรือทำให้เรารู้สึกแปลกใหม่ได้แล้วละ
ก็จะมีความแปลกใหม่ สไตล์การนำเสนอใหม่ ๆ ที่ทำให้เรารู้สึกอยากอ่านไปได้อีกทุกทีสิ

ไม่ได้ดำเนินเรื่องผ่านปลาทองอย่างที่คิด แต่ดำเนินเรื่องในแนวมุมมองบุคคลที่หนึ่ง สลับตัวละครไปแล้วค่อย ๆ เผยเนื้อหามาเรื่อย รู้สึกพบอยู่บ่อย ๆ ตามแนวหนังสือสืบสวน/ฆาตกรรมสมัยนี้ ที่ไม่ได้ทำให้ผู้อ่านแค่อยากรู้ว่าฆาตกรคือใคร ฆาตกรรมอย่างไรแล้ว แต่เล่นกับความอยากรู้อยากเห็นว่าทำไมมากกว่า เล่มนี้ทำสำเร็จ สงสัยและอยากอ่านตะลุยไปเรื่อย ๆ
ไปตามดูความรู้สึกของตัวละครแต่ละตัว
i.e. เผือกเรื่องที่ไม่ได้เกี่ยวกับชีวิตเรา
แล้วรู้สึกว่าบางทีนักเขียนอาจจะไม่ได้อยากเขียนหนังสือแนวฆาตกรรมหรอก แต่อยากบ่นถึงประเด็นปัญหาสังคมหรือตีแผ่แง่มุมบางอย่างในสังคมบางอย่างตะหาก
ยิ่งกระตุ้นให้อยากอ่านเข้าไปอีก

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเราถึงรอคอยมุมมองปลาทอง ตั้งชื่อทำให้เรารอคอยว่าปลาทองจะโผล่มาเป็นตัวสำคัญในเนื้อเรื่องเมื่อไร จดจ่อกับเนื้อเรื่องไม่รู้ตัวเลย

หยิบหนังสือมาอ่านเพราะหวังว่าอาจจะว่วงนอน จากเดิมที่ง่วงตาจะปิดอยู่ละ
อ่านไปแล้วหัวบรึ๊งบรั๊งตลอด หายง่วงเลย
อยากตะลุยอ่านให้จบในวันเดียว

——————-

สปอยล์ไหมนะต่อไป ถ้าไม่อ่านก็ไม่น่าจะเข้าใจ เราจะเขียนถึงแบบงง ๆ

ตอนแรกอย่างที่เราเข้าใจว่ามันคือผลงานสนองนีดความอยากฉอดของนักเขียน และปลาทองเท่านั้นที่รู้ก็คือ ... 나야 나
ตื่นเต้นเชียว

อ่านไปเรื่อย ๆ แอบได้คำตอบเรื่องปลาทองในใจ
คนเลี้ยงปลาทองอาจจะตาย
แต่ปลาทองยังคงอยู่ต่อไป
และชีวิตเราก็อาจจะมีปลาทอง
เราอาจจะเป็นคนเลี้ยงปลาทองสำหรับใครบางคนหรือในบางเวลา แต่บางทีเราก็เป็นแค่คนที่เห็นความงามของปลาทอง
ปลาทองอยู่รอบตัว
คุณเห็นปลาทองไหม?

แต่พอคิดได้แบบนั้นก็ยังไม่ได้ทำตอบอยู่ดีว่าทำไมถึง “มีแต่ปลาทองที่รู้” อยู่ดี
ก็เลยรู้สึกว่าวิธีการเลี้ยงปลาทองก็สะท้อนถึงอะไรที่ต่างออกไปอีก
ว้าวมาก เพราะมันกลับมาที่ความคิดเดิมว่า 나야 나 อาจจะเป็นปลาทองก็ได้

พอถึงจุดเผยปมสำคัญก็ว้าวไปอีก
วางไอเดียมาหลายชั้นมาก คิดไปไกล
สุดท้ายมาสรุปคนละแบบกับที่เราคิดไว้เลย
...แต่เราว่าก็เป็นหนึ่งทางลงของผู้เขียนนั่นแหละ
เราว่าเราเข้าใจเรื่องปลาทองถูกนะ

ชอบมาก
อ่านสนุก

———

มีส่วนนึงที่สงสัยมากเลยว่าต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นนี่พูดถึง “ประสาทแดก” เหมือนในภาษาไหม เพราะฉบับแปลมานี่ช่างลื่นไหลได้เป็นหน้า ๆ เกี่ยวกับเรื่องคำว่า “ประสาทแดก”

————

งานของผู้เขียนคนนี้มีเรื่อง “ปลาซาบะ” อีก
ตลกดี อยากหามาอ่านเลย มีแปลไทยไหมนะ

[Ottoshi Intel · Rating 2 out of 5]

เปิดเรื่องด้วยการ ฆาตกรรม 6 รุ่ม 1 และหลังจากนั้นก็เป็นคำให้การของทั้งฆาตกรและผู้เกี่ยวข้อง ค่อยๆขยี้เหตุจูงใจของการฆาตกรรม ก็เป็นตามสัจธรรม เหรียญมีสองด้านเสมอ บางคนบองว่าดี ชั่วแตกต่างกันไป ท้ายสุดแล้วคนที่รับผมกรรม คือคนที่เห็นต่าง เนื้อเรื่องเนือยๆเบื่อ ใส่น้ำมาเยอะ ไม่ได้ชี้นำหรือจูงใจให้น่าอ่านสักเท่าไหร่

[Mint · Rating 3 out of 5]

สนุกดี อ่านเพลินมาก จบในวันเดียว แต่ว่าไม่ได้รู้สึกแบบ โอ้ ว้าว อะไรแบบนี้ แต่ในแง่ประสบการณ์การอ่านก็สนุกดี มีจุดให้คิดหลายจุด แล้วก็แอบจุกๆเหมือนกัน จริงๆการฆาตกรรมแทบจะเป็นจุดเล็กของเรื่องเลย แต่เบื้องหลังต่างหากที่เป็นแก่นหลักของเรื่อง เพราะได้ฟังคำสารภาพของแต่ละคนเลยรู้สึกว่าเหมือนเป็นเรื่องจริงๆอยู่เลย ถ้าคาดหวังฆาตกรรมแนวแบบ ใช้ทริคเยอะๆ (ซึ่งตอนแรกเราก็หวังแบบนี้) ก็จะไม่ค่อยตอบโจทย์ แต่ถ้าอยากลองอ่านอะไรแนวแบบ โอ้ นี่สินะจิตใจคน ก็อ่านได้เพลินๆดีค่ะ

------ ตรงนี้จะเปนสปอยล์ -------
.
.
.

ไม่ค่อยชอบตอนจบ รู้สึกแบบ อีกละ ปมแนวนี้อีกละ เห็นปม / คาร์แรคเตอร์คนอยู่เบื้องหลังแบบนี้ในงานญี่ปุ่นมาเยอะมากกกกกกกกก เยอะจนแบบ ตอนตัวละครนี้ออกมาครั้งแรกก็จิ้มได้เลยว่าคนนี้แน่ แล้วก็จริง เบื่อมุขนี้นิดนึง เห็นมาตั้งแต่งานญี่ปุ่นยุคสงครามโลกแล้ว แต่ก็ รายละเอียดหลักๆแปลกใหม่ดี เลยโอเค อ่านเพลินๆดี

[Sora Reader · Rating 4 out of 5]

เกิดเหตุฆาตกรรมขึ้นในโรงแรมแห่งหนึ่ง
ผู้ตายคือผู้จัดการใหญ่ของโรงแรม ผู้ซึ่งอ้วน เหม็น มารยาททราม จนพนักงานทุกคนเกลียด
และคนร้ายก็คือพนักงาน 6 คนที่อยู่ที่นี่
หลังจากฆ่าเสร็จ พนักงานก็โทรแจ้งตำรวจ สารภาพว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่คือคนร้าย และมีเจตนาฆ่าที่คลุมเครือ
.........
หนังสือจะพาเราไปฟังคำให้การของคนร้ายแต่ละคน เสมือนว่าเราคือตำรวจ
เราจะรู้เรื่องราวผ่านมุมมองของผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมด คล้ายๆกับ ราโชมอน
ทั้งเล่ม คือคำให้การของผู้ที่เกี่ยวข้องเท่านั้นจริงๆ
........
ถามว่าสนุกไหม เราก็ว่าสนุกดีนะ เราชอบการเล่าเรื่องแบบนี้
ค่อยๆเข้าใจไปทีละน้อย ๆ
แต่ข้อเสียคือกว่าจะรู้เรื่อง ก็ค่อนไปท้ายเล่ม 555
.........
เรื่องนี้ปลาทองไม่ได้เกี่ยวอะไรมาก เป็นแค่ผู้สังเกตุการณ์เท่านั้น

[Nuttawat Kalapat · Rating 3 out of 5]

200หน้าแรกอืดมาก พอจะเพลินตอนท้ายเล่มนืดนุง

[Ningning the suspicious reader · Rating 4 out of 5]

ราโชมอนเวอร์ชั่นทุนนิยม

[Suparat U. · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “สิ่งที่เห็น อาจไม่ใช่สิ่งที่เป็น”

[Masaka PST · Rating 3 out of 5]

ชื่อเรื่องเหมือนจะเป็นพาร์ทสำคัญ แต่ไม่ได้ขนาดนั้น
นึกว่าจะเอาไรจากปลาทองได้ แต่ก็ไม่....

[Ning · Rating 4 out of 5]

ชอบตรงที่เล่าตามขนบราโชมอนเอฟเฟกต์ (aka ในป่าละเมาะ) ชอบมาก แล้วใส่ประเด็กร่วมสมัยลงมาเยอะมาก ทำได้ดีเลย อ่านแล้วอึดอึด (เพราะประเด็นล้วน ๆ) ชอบความที่ narrator เชื่อถือไม่ได้เลยสักคน